ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Εξαιρετικά απογοητευτική η σημερινή μας εμπειρία στο Χειμώνα Καλοκαίρι. Φαίνεται ότι πέσαμε θύματα του ιδιαίτερα πετυχημένου promotion του μαγαζιού και την πατήσαμε άσχημα. Απαράδεκτο σέρβις το οποίο κατέληξε σε σπάσιμο νεύρων που δεν μπόρεσαν να καταπραΰνουν ούτε οι συμπαθητικές γεύσεις που δοκιμάσαμε, ούτε η όμορφη λιακάδα που μας ξεσήκωσε να φτάσουμε μέχρι το Ζούμπερη.

Άλλωστε τι καλύτερο από ένα χαλαρό, ηλιόλουστο κυριακάτικο μεσημέρι; Ιδανικό για βόλτα μέχρι τη θάλασσα και γεύμα σ' ένα μαγαζί για το οποίο τόσα είχαμε ακούσει και διαβάσει. Η μέρα ξεκίνησε με τις καλύτερες προδιαγραφές και δυστυχώς η διάψευση των προσδοκιών μας ήταν συντριπτική.

Κατευθυνόμενοι στο σκιερό τραπέζι μας εντός της απλωτής αυλής εν μέσω παιδικών φωνούλων και τρεχαλητών συνειδητοποιήσαμε ότι πρόκειται για μια οικογενειακή κατά βάση ταβέρνα. Τα άσπρα τραπέζια και οι καρέκλες είναι τοποθετημένα σε λευκό χοντρό χαλίκι. Σε ρόλο τραπεζομάντιλου διαφημιστικό χαρτί της Άμστελ, αλλά κατά τ' άλλα τα σερβίτσια προσεγμένα και όμορφα. Παραγγελία δεν αργήσαμε να δώσουμε και το πρώτο φάουλ σημειώθηκε άμεσα όταν άρχισαν να καταφθάνουν τα ορεκτικά χωρίς να έχουν έρθει τα ποτά. Και αυτή ήταν η αρχή.

Βλέπετε μόνο τα ορεκτικά ήρθαν άμεσα και σε σωστούς χρόνους. Το μεγάλο γλέντι ξεκίνησε όταν άρχισε και η αναμονή για τα κυρίως. Αφού περάσαμε άπειρη ώρα περιμένοντας, άπειρη όμως, έσκασε στο τραπέζι μας το πρώτο κυρίως. Μόνο του. Το δεύτερο κυρίως ήρθε μετά από κανά δεκάλεπτο και τα δύο τελευταία ήρθαν μαζί μετά από πέντε περίπου λεπτά περαιτέρω αναμονής. Και χωρίς εξηγήσεις ή δικαιολογίες.

Ειλικρινά, αδυνατώ να περιγράψω πόσο απαράδεκτη βρήκα την κίνηση αυτή, το αφήνω πάνω σας να την χαρακτηρίσετε. Μόλις κουτσοφάγαμε, δεν μας έφτανε η μέχρι εκείνο το σημείο ταλαιπωρία, αλλά ως μέγιστοι μαζοχιστές αποφασίσαμε να παραγγείλουμε και γλυκό. Βλέπετε το μέρος φημίζεται για τα γλυκά του, αφού έχουν την Παρλιαρο-υπογραφή και λέμε ε, αφού να ξανάρθουμε δεν πρόκειται, μιας και είμαστε εδώ ας δοκιμάσουμε κανά γλυκάκι. Περιττό να σας πω τον αγώνα που δώσαμε προκειμένου να γίνουμε αντιληπτοί από το προσωπικό και να εξαναγκάσουμε κάποιον ν' ασχοληθεί μαζί μας. Θα σας δώσω δύο στοιχεία: Ένας από τους σερβιτόρους έκανε ότι δεν με είδε, μιας και ήταν μέσα στον πανικό του και το τρέξιμο του και η κοπέλα της οποίας την προσοχή κατόρθωσα με μεγάλη επιμονή να κερδίσω, ήρθε με απόλυτα απηυδισμένο ύφος στο τραπέζι για να της πούμε για τα γλυκά. Δεν μπήκε καν στον κόπο να κρύψει το στράβωμά της που θέλησα να παραγγείλω (;!), ύστερα από ώρα προσπάθειας. Φανταστική αντιμετώπιση στον πελάτη. Εννοείται ότι τα γλυκά ήρθαν μετά από άλλες 800 ώρες και αντί για τα τέσσερα που είχαμε παραγγείλει ήταν τρία και ω! για φαντάσου, το τέταρτο γλυκό έχει μάλλον τελειώσει. Προφανώς και απλά ζητήσαμε να μας φέρουν άμεσα τον λογαριασμό, ο οποίος ήρθε γρήγορα, χωρίς όμως την συνοδεία του κεράσματος και των ζεστών πετσετούλων που μαζί με τον λογαριασμό πήγαιναν σε όλα τα άλλα τραπέζια! Τρέλα;

Προφανώς και ό,τι φάγαμε επισκιάστηκε από το ερασιτεχνικό, αξιολύπητο σέρβις. Θα σας πω όμως χάριν πληρότητας: Δοκιμάσαμε λοιπόν μια συμπαθέστατη καπνιστή μελιτζανοσαλάτα, σπιτικά ντολμαδάκια γιαλατζί, επίσης συμπαθητικά, χωρίς να είναι κάτι το συγκλονιστικό, κολοκυθοκεφτέδες απλούς, κοινούς, μέτριους, συμπαθητικά τυροπιτάκια με φέτα και κατίκι. Από κυρίως νόστιμο ήταν το ψαρονέφρι με μέλι και μαυροδάφνη συνοδεία ρυζιού και τηγανιτών πατατών, όπως και το φιλέτο από μπούτι κοτόπουλο με μπύρα και λιαστές ντομάτες. Το μπιφτέκι επίσης καλοψημένο και εύγεστο.

Το σις κεφτέ είχε τελειώσει και πρότεινε ο σερβιτόρος να μας το ετοιμάσουν με τον κιμά για τα μπιφτέκια. Σίγουρα λέει δεν θα είναι το ίδιο και πρότεινε μάλιστα να πάρουμε κάτι άλλο για πιο αυθεντικό. Ο πατέρας μου δεν πτοήθηκε και συμφώνησε να το φάει με τον μπιφτεκο-κιμά. Την ώρα του λογαριασμού μου έκανε εξαιρετικά κακή εντύπωση ότι ενώ το μπιφτέκι κοστολογείται στα 9,5 ευρώ και το σις κεφτέ στα 16 ευρώ, το πιάτο που ήταν μπιφτεκάκια σε σχήμα κεμπάπ με την επιπλέον συνοδεία από γιαούρτι και τρεις πιτούλες χρεώθηκε ως σις κεφτέ. Όοοοκεϊ! Επίσης το ψωμί χρεώνεται 1,5 ευρώ/άτομο και το νταβατζο-νερό (μιας και επιβάλλεται) στα 2,20 (μάλλον θα φταίει ότι το μπουκάλι είναι γυάλινο).

Από γλυκά καταλήξαμε με δύο μιλφέιγ (ελαφριά και μέτρια) και μία μπίτερ σοκολάτα με μαστίχα (έντονη η γεύση της μαστίχας, ωραία ήταν). Βέβαια σε εκείνη την φάση πια κάθε όρεξη για γλυκό είχε απλά εξανεμιστεί.

Από τις ενδεικτικές τιμές που ανέφερα παραπάνω φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε για το τι υπερτίμηση μιλάμε. Πάντως συνολικά για τα παραπάνω συν τρεις μπύρες και ένα αναψυκτικό (τα μικρά μπουκάλια, μην τρελαίνεστε) να ξέρετε ότι πήγε 118 ευρώ, ήτοι μια τριανταρού το άτομο. Τραγικό; Το πόσο δεν παίζει να ξαναπάμε δεν μπορώ να σας το περιγράψω!

Ήταν η πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό που πήγα σε εστιατόριο χωρίς να έχω διαβάσει τίποτα σε ιστοσελίδες. Κυριακή, ωραιότατη ημέρα και έπεσε η ιδέα για καφέ στη Ν. Μάκρη από φιλικό ζευγάρι. Ούτε για γλυκά Παρλιάρου, ούτε για ιδιοκτήτες με γερά PR είχα ακούσει. Και οφείλω να πω ότι η εντύπωσή μου είναι ανάλογη με αυτή των περισσότερων χρηστών που έχουν φάει στο συγκεκριμένο μαγαζί, δικαιώνοντας την μανία μου να πηγαίνω «διαβασμένη» σε νέα εστιατόρια.

Ο χώρος λοιπόν είναι αρκετά καλός, ιδιαίτερα αν στην παρέα υπάρχουν και μικρά παιδιά, καθώς έχει μία σχετική άπλα. Εμείς (4 άτομα και δύο 3χρονα) πήγαμε σχετικά νωρίς (1,30 μμ) με αποτέλεσμα το πρώτο μισάωρο το σέρβις να είναι αρκετά καλό. Οι σερβιτόροι ήταν αρκετοί, γελαστοί και εξυπηρετικοί. Μετά όμως από αυτό το καθοριστικό μισάωρο, τα πράγματα άλλαξαν. Το μαγαζί γέμισε και οι σερβιτόροι έγιναν αγέλαστοι, εκνευρισμένοι, πανικόβλητοι .Όλοι ανεξαιρέτως πήραν το βλέμα του Βούδα, δηλ σε κοιτάω μεν, αλλά βλέπω πίσω από εσένα, κοινώς σε γράφω. Το εντυπωσιακό είναι ότι το προσωπικό φαινόταν αρκετό, δε ξέρω τι δεν πήγαινε καλά.

Στα σημαντικά τώρα. Το πρώτο μισάωρο τα πράγματα ήταν πολύ καλά και στο φαί. Ήρθε στο τραπέζι ωραιότατο ψωμί με λάδι και ένα άλλο συνοδευτικό (σαν πουρές πατάτας). Σχετικά σύντομα ήρθαν μία σαλάτα Χειμώνα-Καλοκαίρι, απλή αλλά πολύ φρέσκα και νόστιμη με πρασινάδες, μανιτάρια, αβοκάντο πιπεριές. Συνεχίσαμε με πατάτες τηγανητές φρεσκοκομμένες, ντολμαδάκια γιαλαντζί τα οποία τα βρήκα εξαιρετικά, κολοκυθοκεφτέδες με μία σάλτσα γιαουρτιού –καλοί. Και κάπου εδώ τελειώνουν τα ωραία.

Ακολούθησαν: Δύο μερίδες μπιφτέκι – στεγνό και ψιλοάγευστο, ένα σις κεφτέ – μέτριο . Εγώ πήρα μία μακαρονάδα με μύδια. Είπαμε βρε παιδιά, al dente αλλά αυτό ήταν al spane oi fronimites. Άσε που η σάλτσα ήταν άγευστη και ψιλονεροζούμι. Και άντε, να δεχτώ το al dente στα μακαρόνια. Αl dente μαντί δεν το δέχομαι! Ενώ ήταν ωραία παρσκευασμένο , και αρκετά νόστιμο θα ήθελε κανά πεντάλεπτο τουλάχιστον βράσιμο.

Και ας πάμε στα γλυκά : ακούγοντας το όνομα του Παρλιάρου περιμένεις να φας κάτι ιδιαίτερο. Ε, λοιπόν, δε θα φας. Εμείς πήραμε: σοκολατένιο κορμό νηστίσιμο – καλούτσικος ήταν αλλά κατά βάση ήταν χαλβάς με σοκολάτα, πάβλοβα-, έχουμε φάει και καλύτερες και το κλου: μία σοκολατένια σφαίρα με γέμιση από μους με μαστίχα. Αν θυμάστε μία σοκολατένια μπάλα που είχαν φτιάξει στο masterchef που έπεφτε πάνω ζεστή σοκολάτα και έσπαγε αποκαλύπτοντας παγωτό, αυτό ήταν και το concept του γλυκού. Όμως η σφαίρα δεν έσπασε και πιθανότατα κάτι ήξερε που δεν έσπασε, καθώς μέσα της υπήρχε ένας στόκος με γεύση μαστίχας που καλύτερα να είχε εξαφανιστεί στην στρατόσφαιρα.

Στο τέλος κέρασαν ένα σφηνάκι ίσως για να μη πάθεις εγκεφαλικό από το λογαριασμό: Αυτά που είπα με μισό κιλό χύμα και 2 κοκα κόλες 135 ευρώ.
Αν είχαμε μείνει στο πρώτο μισάωρο μπορεί να έβαζα και 4 στο φαί, 4 στην εξυπηρέτηση. Δυστυχώς όμως τα επόμενα μισάωρα ήταν απογοητευτικά.

Το συγκεκριμενο εστιατοριο ειναι μια μοντερνα προταση για ταβερνα με τιμες υψηλες για την ποιοτητα του. Απευθυνεται στην γυρω περιοχη, ειναι εκτος παραλιας και ειναι η παραλλαγη της Αυλης του Αντωνη. Ο κυρ Αντωνης που ζουσε στην αυλη πεθανε, και ο Χειμωνας ειναι βαρυς ενω το καλοκαιρι ξερο και ανυδρο.
Εχω φιλους που μενουν στην περιοχη και με παρασυρουν προς τα εκει καποιες φορες και απογοητευομαι συνεχεια.

Το φαγητο τους ειναι μετριο και πρεπει να αποφυγετε πιασαρικα πιατα. Προσπαθωντας να δημιουργησεις προχωρημενη κουζινα με προσωπικο ασχετο ,το μονο που καταφερνεις ειναι να κοροιδευεις τους πελατες. Αυτα τα περιφεριακα εστιατορια θα επρεπε να εξειδικευτουν σε μια τοπικη καθαρα Ελληνικη και κλασσικη κουζινα,μικρο καταλογο, προσιτες τιμες και καλο σερβις. Το δηθεν ειναι φλυαρια που καποια στιγμη θα κουρασει.
Το σερβις ειναι απαραδεκτο οταν υπαρχει κινηση και δεν υπαρχει χημεια με τους πελατες. Ο χωρος ειναι συμπαθητικος αλλα ολα τα υπολοιπα δεν με συγκινουν. Οσο για τα περιφημα γλυκα - εμπνευσεις Παρλιαρου, θα πω το εξης: Ο Παρλιαρος ειναι εξαιρετικος ζαχαροπλαστης και προφανως καποτε τους εδωσε καποιες συνταγες. Τα γλυκα τους απο γευση ειναι πολυ καλα,αλλα ενας μακρυς καταλογος σε μια ταβερνα, συγνωμη μοντερνα ταβερνα, παραπεμπει σε επιδορπια καταψυξης. Ειναι αυτο που θελουμε?

Επισκευθήκαμε το συγκεκριμένο εστιατόριο στις 11/05/2013 και μπορώ να πώ οτι απογοητευθήκαμε πολύ διότι δεν ανταποκρίνεται στις κριτικές που διαβασαμε και ακούσαμε.

Ο χώρος ειναι καλός και πολύ καθαρός αλλά τα πιάτα ειναι εξαιρετικά μέτρια. Κάποια μάλιστα ήταν εως και κακά (το χουνκιαρ π.χ.).

Το μενού δεν με εντυπωσίασε και δεν είδα πολλά πολίτικα πιάτα όπως διαφημίζεται. Το σέρβις υστερεί πολύ και η απόλυτη απογοήτευση ηρθε με τα γλυκά. Διαφημίστηκε πολύ με τα δηθεν γλυκά του Παρλιάρου τα οποια όμως "πέρασαν και δεν ακούμπησαν" οπως λέει και ο λόγος.

Γενικά απογοητευτηκαμε και κρίμα το ταξιδι μέχρι το Ζούμπερι (που δεν το έχει ούτε το gps)

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν θυμάμαι πότε πήγα τελευταία φορά στο συγκεκριμένο εστιατόριο γιατί πολύ απλά έχω πάει τόσες φορές που δεν κρατάω ημερολόγιο!
Η ποιότητα του φαγητού, όπως και η ποσότητα των μερίδων, θα ευχαριστήσει και τους πιο απαιτητικούς. Ένα πιάτο που αξίζει να πάρει κανείς είναι τα μύδια με το κρασί και τη μουστάρδα....είναι αποκάλυψη!!! το ίδιο ισχύει και για τα παϊδάκια κοτόπουλου που είναι πολύ ζουμερά και έχουν ψημένη ντομάτα από πάνω.

Η εξυπηρέτηση είναι πάντα γρήγορη και πολύ φιλική.
Όσον αφορά τον χώρο, είναι προφανές ότι όλα έχουν γίνει με μεράκι και πολύ γούστο, είτε πρόκειται για τα σερβίτσια είτε για τη διαμόρφωση του κήπου (βοτσαλάκι+λουλούδια) ή το αίθριο (για τις βροχερές ή κρύες επισκέψεις) ή τον εσωτερικό χώρο.

Σχετικά με το λογαριασμό, ίσως να έχει περιθώριο για λίγο πιο κάτω αν και συνήθως, ο λογαριασμός δεν υπερβαίνει τα €30-€35/άτομο (έχοντας φάει και πιεί μέχρι σκασμού!!!)
Απλά.... χρήσιμο είναι να κλείσει κανείς τραπέζι γιατί ειδικά σε δημοφιλείς ημέρες γίνεται χαμός!!