ΝΤΟΜΑΤΕΣ

Λοιπόν, θα γράψω.

Εγώ θα γράψω κι εσύ θα διαβάσεις.

Είναι τόσο ακραίες οι εντυπώσεις, ώστε δεν μπορώ παρά να γράψω γι' αυτό το μαγαζί.

Είναι ένα από τα ομορφότερα εστιατόρια της πόλης. Υπέροχο ντεκόρ, τοίχοι σε κόκκινο-λευκό, ευρύχωρο, με πολύ ταιριαστά καδράκια με παλιές ελληνικές διαφημίσεις. Επιπλέον, τα αντικείμενα που θυμίζουν την ιταλική κουζίνα αλλά και τα ελληνικά αγνά υλικά που χρησιμοποιούν, συμπληρώνουν άριστα το σκηνικό.

Την ίδια στιγμή, η εξυπηρέτηση είναι όπως πρέπει: Όχι φορτική, ενημερωμένη, με ευγένεια, χιούμορ, χαμόγελο και με το νου της στους πελάτες.

Από τα παραπάνω, αναγνώστη μου, θα έχεις αντιληφθεί οτι ο χώρος σε "καλωσορίζει" ζεστά και σε προδιαθέτει να απολαύσεις το γεύμα σου. Συμπλήρωσε και τα πολύ ωραία ντιζαϊνάτα σουπλά και τους ωραίους καταλόγους που φοριούνται και σαν ποδιά. Βάλε και τις ανετότατες καρέκλες. Έχεις λοιπόν ένα πραγματικά θαυμάσιο σκηνικό για να ξεκινήσεις.

Είσαι ενθουσιασμένος με τη νέα σου ανακάλυψη και σκέφτεσαι οτι θα γίνει στέκι σου, αρκεί να είναι καλό και το φαγητό. Διαλέγεις και ορισμένους από τους πολύ ενδιαφέροντες συνδυασμούς ζυμαρικών, καθώς και με τι ζυμαρικό θέλεις να μαγειρευτεί η κάθε επιλογή και είσαι έτοιμος.

Και έρχεται ένα φορτηγό με τηγανισμένο βούτυρο.

Και έρχεται μια δεξαμενή από κρέμα γάλακτος (στις λευκές μακαρουνάδες).

Και έρχεται η φαμίλια των βαριεστημένων ζυμαρικών. Η φαμίλια που βαρέθηκε να βγει απ΄την κατσαρόλα στην ώρα της και.. έεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεβραζε........

Πρόσεξε να δεις τι γίνεται αναγνώστη μου: Είμαι 29 χρονώνε και 349 ημερώνε, αγαπώ το φαγητό και δοκιμάζω τα πάντα. Όποτε μπορώ κανονίζω με φίλες και φίλους και πηγαίνουμε να δοκιμάσουμε νέα εστιατόρια, επιλέγοντας από κριτικές που διαβάζουμε εδώ μέσα. Επίσης, είμαι τυχερός γιατί έχω φίλους που μαγειρεύουν υπέροχα, επομένως συχνά δοκιμάζω και τα δικά τους καλούδια. Γενικώς λοιπόν, τρώω.

Μία φορά. Μόνο μία φορά στη ζωή μου έχω νιώσει αυτή την αφόρητη αίσθηση του αδιεξόδου και της ματαιότητας μετά από ένα γεύμα, όπως αυτή που ένιωσα μετά την 7η μπουκιά στις Ντομάτες. Ήταν πριν 2μιση χρόνια στην Ικαρία. Σε ένα ταβερνάκι στον Αρμενιστή. Το θυμάμαι ακόμα. Από αυτή την άποψη λοιπόν, η επίσκεψη στις Ντομάτες θα σας μείνει αξέχαστη.

Βαριά κι ασήκωτη η ύπαρξη.

Τα ερωτήματα, αμείλικτα.

Τις «Ντομάτες» δεν τις ήξερα και ομολογώ ότι με παρότρυναν οι καλές κριτικές (στην πλειοψηφία τους) και η καλή βαθμολογία (3.1) των φίλων του ask4food. Άλλωστε τους τελευταίους μήνες που γνωρίσαμε το site αποτελεί «ευαγγέλιο» για εμάς και οδηγό πριν από κάθε μας έξοδο. Πριν πάμε σε κάποιο εστιατόριο έχουμε ήδη σχηματίσει μια εικόνα και ξέρουμε περίπου τι να περιμένουμε απ’ αυτό. Και τις περισσότερες φορές έχουν δίκιο. Όχι όμως σήμερα που θα πρέπει να επιχειρηματολογήσω και να αντικρούσω την πλειονότητα των καλών κριτικών για τις «Ντομάτες».

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Στα συν:
-Το σημείο που βρίσκεται είναι πάρα πολύ καλό και μακριά από την βαβούρα της Γλυφάδας. Δεν θα αντιμετωπίσεις κανένα πρόβλημα με το παρκάρισμα, για να μην σου πω ότι θα παρκάρεις κι απ’έξω.
-Ο χώρος είναι αρκετά όμορφος και φωτεινός.
-Η καθαριότητα του είναι αξιοσημείωτη.
-Το ότι δεν επιτρέπεται το κάπνισμα. Εδώ να σημειώσω ότι δεν είμαι κατά του καπνίσματος, αρκεί να υπάρχει ο κατάλληλος ΚΑΛΟΣ εξαερισμός. Εφόσον λοιπόν οι «ντομάτες» δεν έχουν κάτι τέτοιο καλά κάνουν και δεν το επιτρέπουν.
-Ο όμορφος και πρωτότυπος κατάλογος-ποδιά.
-Το νερό που δεν χρεώνεται.
-Το άριστο service. Οι δύο κοπέλες ήταν πανταχού παρούσες και τα μάτια τους πάνω στον πελάτη μληπως και θελήσει κάτι.
-Είναι τίμιο. Ο κατάλογος προειδοποιεί ότι οι μερίδες είναι μεγάλες ώστε να μην ξεφύγεις στην παραγγελία.
-Κόβει απόδειξη χωρίς να τη ζητήσεις.

Στα μείον:
-Τα τραπέζια αρκετά στριμωγμένα και μικρά
-Η μουσική. Ωραία η Αλεξίου, καταπληκτική η Αρβανιτάκη αλλά εδώ δεν κολλάνε πουθενά.
-Η διακριτικότητα. Η τζαμαρία είναι τελείως ανοιχτή και φαίνονται τα πάντα απ’έξω. Θα προτιμούσα μία κουρτίνα –έστω μέχρι την μέση- ή μία μικρή αμμοβολή στο τζάμι ώστε να μπορεί να φάει κάποιος χωρίς να εκτίθεται τόσο πολύ στα μάτια των περαστικών.
-Τελευταίο και το πιο σημαντικό: Η ποιότητα του φαγητού.

Παρόλο που ο κατάλογος είναι σχετικά μικρός (πλεονέκτημα) και όλα περιστρέφονται γύρω από την pasta (επίσης πλεονέκτημα) δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί. Η λιπαρότητα είναι εμφανής σε κάθε πιάτο. Βαριά τυριά, βούτυρο και πολύ κρέμα γάλακτος. Ακόμα και τα θεωρητικά πιο light πιάτα με τις κόκκινες σάλτσες και τα μυρωδικά είναι λιπαρά. Αποφύγετε την «τούρτα ζυμαρικών» η οποία είναι θερμιδική βόμβα. Θα σας βγει το λάδι στην κυριολεξία…

Η σαλάτα με το σπανάκι και το μανούρι ήταν σχετικά καλή αλλά με χάλασε ο έτοιμος χυμός ντομάτας που την είχαν περιχύσει. Το θεωρώ μεγάλο ατόπημα. Επίσης τα ολόκληρα φύλλα σπανάκι που περιέχει μπορεί εμφανισιακά να την κάνουν ωραία και γευστικά πιο δυνατή, όμως δυσκολεύουν αφάνταστα τις κυρίες να την φάνε και υπάρχει περίπτωση να λερωθούν από τον τοματοχυμό.

Τα μακαρόνια ήταν παραβρασμένα και στη δικιά μου περίπτωση ξαναζεσταμένα. Ήταν φτιαγμένα με την γνωστή τεχνική: Βράζω τα μακαρόνια να είναι έτοιμα και όταν έρθει ο πελάτης τα πετάω για 1’ μέσα στο καυτό νερό. Απόδειξη ότι η «τούρτα ζυμαρικών» (που είναι και φούρνου) ήρθε μόλις σε 10’…!!!

Όσο για το μακαρόνι όλοι γνωρίζουμε ότι εάν βράσει πολύ μετά δεν «δένει» με τη σάλτσα. Δεν «τραβάει» τίποτα μέσα αφού είναι ήδη γεμάτο από νερό, με αποτέλεσμα να τρως το ζυμαρικό και η σάλτσα να «γλιστράει» μένοντας κάτω στο πιάτο.

Στα παραπάνω αρνητικά θα προσθέσω και το τριμμένο τυρί που φέρνουν ως έξτρα, όπου ήταν ένα απλό κεφαλοτύρι και ούτε καν νόστιμο. Μάλιστα μέσα περιείχε και μερικά κιτρινισμένα κομματάκια, πράγμα που σημαίνει ότι καινούργιο είχε αναμιχθεί με παλιό ή ότι το είχαν τρίψει χωρίς να το καθαρίσουν από το εξωτερικό του, τα ξερά κομμάτια δηλαδή.

Το λουκουμάκι στο τέλος επίσης με χάλασε πολύ και δεν το θεωρώ αξιοπρεπές κέρασμα. Δεν απευθύνεσαι σε 5 χρονών παιδιά. Υπάρχουν τόσα φθηνά και ωραία γλυκά για να κεράσεις (κορμός, πανακότα, χαλβάς) Άσε που ήταν μέτριας ποιότητας και δεν ξεκόλαγε από τα δόντια μας.

Εν κατακλείδι νομίζω ότι οι «ντομάτες» αν και πλεονεκτούν σε πολλούς τομείς, πάσχουν στον πιο σημαντικό τομέα που είναι η κουζίνα. Και αυτό χαλάει την γενική εικόνα γιατί η δύναμη του εστιατορίου είναι πρωτίστως εκεί. Τα όποια θετικά του δεν θα με πείσουν να ξαναπάω εκτός φυσικά και αν ακούσω ότι έγιναν σημαντικές αλλαγές στην κουζίνα του.

Tip: Την ρακί όταν την κερνάνε, δεν ρωτάνε !!! Δεν ρωτάς ποτέ «θα θέλατε μια ρακή;» Την πάνε στο τραπέζι και ας πιει ο άλλος όσο θέλει ή άμα δεν θέλει ας μην την πιει…

Οι Ντομάτες είναι ένα πολύ ιδιαίτερο μαγαζάκι σε μια ήσυχη γειτονιά της Γλυφάδας.

Προσφέρει ζυμαρικά σε ελληνική εκτέλεση και σαλάτες με ελληνικά προϊόντα.

Εχω επισκεφθεί το μαγαζί 2 φορές (με κουπόνια που συχνά κυκλοφορούν και αξίζουν) και έχω δοκιμάσει.

-Μακαρονάδα καυτερή: νόστιμη, πολύ καυτερή.
-Μακαρονάδα με ανθόγαλο, αμύγδαλα (νομίζω) και αγκινάρα- απλά εξαιρετική
- Κόκκινη μακαρονάδα με μελιτζάνα - καλή
- Μακαρονάδα με πέστο- πολύ καλή, αλλά και πολύ απλή
- Μακαρονάδα με κόκκορα αλανιάρη- εξαιρετική.

- Σαλάτα με σάλτσα δύσμου και αγκινάρα - υπέροχη
- Σαλάτα με λάχανο, καρότο και σαλτσα πορτοκάλι- δε μου αρέσουν τα υλικά, άρα ούτε η σαλάτα
- Σαλάτα με σύκο και πετιμέζι- υπέροχη

-πατάτα ψητή με απάκι- καλή
-πιπεριές ψητές με γιαούρτι-καλές
-μελιτζάνες με τυρί-καλές

Οι μερίδες είναι τεράστιες. Ενα ζευγάρι μπορεί να πάρει μια μακαρονάδα, μια σαλάτα (ή 2, είναι τέλειες!) και ένα ορεκτικό και να χορτάσει.

Το αναψυκτικό 1.30, το χύμα κρασί νόμιζα 5.2 το κιλό, εδώ άλλοι λένε το μισόκιλο, δεν θυμάμαι (αλλά νομίζω ότι έχω δικιο εγώ!), νερό σε κανάτα.

Στο τέλος ρακή και λουκουμάκι.

Το φαγητό είναι λογικό να είναι βαρύ, μιλάμε για μακαρονάδες με σάλτσες και δη μακαρονάδες al dente, που κάθονται πιο εύκολα στο στομάχι.

Ο χώρος πολύ κόκκινος και φωτεινός, με διαφημίσεις ρετρό στους τοίχους, πολύ ωραιο θέμα για συζήτηση.

Οι κανονικές τιμές είναι καλές,όχι τέλειες. Μακαρονάδες 7-12 ευρώ αναλόγως, σαλάτες γύρω στα 7.

Δεν θα 'θελα επ' ουδενί λόγω να αδικήσω τις ΝΤΟΜΑΤΕΣ, όμως είμαι αναγκασμένος να αποκλίνω με την κριτική μου ελαφρά από τον εξαιρετικά επαινετικό μέσο όρο των μέχρι τώρα κριτικών.

Ίσως έπεσα σ' ένα δύσκολο Σάββατο βράδυ όπου το μαγαζί ήταν φίσκα, με αποτέλεσμα κάποια πράγματα να μη λειτουργήσουν σωστά.
Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Οι ΝΤΟΜΑΤΕΣ βρίσκονται σε σημείο κέντρο απόκεντρο, με εύκολη πρόσβαση (φτάνει να μη σας έρθει η ιδέα να περάσετε από το κέντρο της Γλυφάδας, το ιδεώδες είναι να έρθετε από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης) και επίσης εύκολο παρκάρισμα. Τα φώτα του μαγαζιού είναι σαν φάρος σε ένα μάλλον σκοτεινό περιβάλλον.

Ο έξω χώρος είναι θα έλεγα "στεγνός", απλά τραπέζια τοποθετημένα σε σχετικά πυκνή διάταξη,ενώ ο μέσα χώρος, εξαιρετικά στενόμακρος, δείχνει λίγο παραφορτωμένος με όλες αυτές τις ετερόκλητες κορνίζες που γεμίζουν τους τοίχους.
Όσον αφορά την εξυπηρέτηση, η νόστιμη ξανθιά δεσποινίς κερδίζει με την ηρεμία και την ταχύτητά της πόντους για το μαγαζί, όμως δύο σοβαρά φάουλ κατέβασαν τη βαθμολογία στο 2: Θεωρώ κατά πρώτον απαράδεκτο να υπόσχεσαι φαρδιά πλατιά στον κατάλογο ότι στο τέλος κερνάς ποτό και γλυκάκι, όταν όμως φθάνει η ώρα να μη ζητάς με κάποιο πρόσχημα ούτε συγνώμη για την παράλειψη.

Το δεύτερο ατόπημα είναι καθαρά θέμα τσιγκουνιάς: Σε παρέα τεσσάρων ατόμων έφεραν δύο χαρτοπετσέτες μαζί με το ψωμί, κι' όταν ζητήσαμε μερικές ακόμα, μας έφεραν άλλες δύο! Σε σχέση μ' αυτό θα έκανα και την υπόδειξη να τυπώσουν χαρτοπετσέτες στα χρώματα του μαγαζιού, όπως κάθε σοβαρό εστιατόριο.
Στα της κουζίνας τώρα. Οι ΝΤΟΜΑΤΕΣ είναι ένα αποδομημένο IL TINELLO. Έχει μεγάλη ποικιλία απο μακαρονάδες σε πολύ μεγάλες μερίδες, συν κάποιες σαλάτες και λίγα ορεκτικά. Αν τώρα συνυπολογίσετε ότι ναι μεν τα υλικά είναι αγνά, αλλά στο μαγείρεμα χρησιμοποιούνται πολλά λιπαρά, το αποτέλεσμα είναι, όπως διαπίστωσα ερευνώντας και τα τραπέζια γύρω μας, ότι σπάνια κάποιος καταφέρνει να τελειώσει το πιάτο του.

Αν ξαναπάω στις ΝΤΟΜΑΤΕΣ, θα φροντίσω να είμαστε τουλάχιστον τέσσερις που θα βάλουμε τρεις - τέσσερις μακαρονάδες στη μέση, όπως γίνεται στο IL TINELLO. Γιατί οι γεύσεις είναι ποικίλες και ενδιαφέρουσες, άσχετα αν την ημέρα της επίσκεψής μας όλα τα ζυμαρικά ήταν υπερβολικά αλμυρά - προφανώς προβρασμένα, γι' αυτό και κάθε άλλο παρά al dente.

Δοκιμάσαμε την πολύ απλή μακαρονάδα με κατσικάκι, που είναι για πάρα πολύ πεινασμένους, αυτή με το απάκι, αυτή με τη λούντζα και τη λευκή με αγκινάρα και αμύγδαλα. Σαλάτα σπανάκι, εξαιρετική, και πατάτα με τυριά, νοστιμότατη. Κρασί χύμα κόκκινο καλό, νερό εμφιαλωμένο (δεν ερωτηθήκαμε). Ο λογαριασμός για 4 άτομα μόλις ξεπέρασε τα 60 ευρώ, πολύ καλή σχέση ποιότητας/ποσότητας/τιμής. Όμως αυτό δεν φθάνει.

Έχω την εντύπωση ότι οι ΝΤΟΜΑΤΕΣ πρέπει να ελαφρύνουν την κουζίνα τους και να μικρύνουν ίσως τις μερίδες τους. Αν αυτό συνοδευτεί από μια αντίστοιχη μείωση των τιμών, θα είναι άπαιχτες. Εγώ πάντως μετά την προχθεσινή εμπειρία θα οργανώσω πολύ προσεκτικά την επόμενη επίσκεψη.

Ημερομηνία επίσκεψης: Παρασκευή 21/9/2012, βράδυ, 2 άτομα, χωρίς κράτηση.

Ο χώρος:
Ευχάριστο, όχι ιδιαίτερα μεγάλο μαγαζί, σε έναν ήσυχο δρόμο της Γλυφάδας, απέναντι από το Cine Γλυφάδα. Τραπεζάκια έξω. Διακόσμηση με δοχεία γεμάτα ζυμαρικά και κόκκινο καρό παντού. Αλλά το καλύτερο στοιχείο της διακόσμησης είναι οι δεκάδες καδραρισμένες παλιές έντυπες διαφημίσεις, που γεμίζουν τους τοίχους απ' την αίθουσα του φαγητού μέχρι τις σκάλες, ακόμα και τις τουαλέτες (οι οποίες είναι ευρύχωρες, καθαρές και με επιπλέον νιπτήρα μέσα).

Το μενού:
Ο κατάλογος έρχεται σε μορφή χάρτινης ποδιάς, που μπορείτε και να φορέσετε ως προστασία από τις σάλτσες. Το μενού περιλαμβάνει 5 σαλάτες, 4 ορεκτικά, 1 πιάτο με μπιφτέκι και 19 διαφορετικές μακαρονάδες, με κρέας/αλλαντικά/θαλασσινά, αλλά και νηστίσιμες/χορτοφαγικές/ολικής άλεσης και 12 διαφορετικούς τύπους ζυμαρικών.

Εμείς επιλέξαμε:

-- σαλάτα με σπανάκι, λιαστή ντομάτα, καρύδια, μανούρι και σάλτσα μελιού (7,90€), που ήταν ΟΚ, αλλά όχι κάτι αληθινά σπουδαίο (το ψητό μανούρι δε με ενθουσίασε)
-- κόκκινη μακαρονάδα με σπαγγέτι, μελιτζάνα Πάρου, μαραθόριζα, ντοματίνια Σαντορίνης (παίζουν πολύ στο μενού!), τυρομάλαμα και μαϊντανό (8,90€)
-- κόκκινη μακαρονάδα με χοντρά τρυπάτα ζυμαρικά, πολύχρωμες πιπεριές, κάπαρη, θυμάρι και καυτερό τουρκάκι Τήνου (6,80€)
-- μισό λίτρο λευκό κρασί "του Μιχάλη Κορωναίου" (2,60€). Εξαιρετική τιμή και ωραία γεύση.
-- Το ψωμί (λευκό και μαύρο με καρύδια - 0,30€/άτομο) δεν το χρειαστήκαμε, αλλά μας άφησαν, χωρίς χρέωση, το μπολάκι με την πράσινη σάλτσα που το συνόδευσε. Η γεύση μου θύμισε πέστο μαϊντανού.
-- Κέρασμα στο τέλος ποτάκι και γλυκάκι 2-σε-1: σφηνάκι ρακί με βανίλια υποβρύχιο.

Οι μερίδες είναι όντως πλούσιες και τα ζυμαρικά βρασμένα όσο πρέπει. Το τριμμένο τυράκι ΔΕΝ είναι παρμεζάνα, αλλά, αν και ρωτήσαμε, ξέχασαν να μας πουν τι είναι. Ίσως κεφαλογραβιέρα;

Θα ξαναπάω;
Αξιοπρεπέστατη παραλλαγή των ιταλικών εστιατορίων, ελληνικά προϊόντα, ωραίος χώρος, οικείες γεύσεις. Όλα μια χαρά. Οπότε, ναι.

ΥΓ. Κάνει και ντελίβερι στις γύρω περιοχές.

Πήγα πριν δυο-τρεις βδομάδες στις "Ντομάτες", αφενώς γιατί είχα περάσει απ' έξω απ' το μαγαζί σε ανύποπτο χρόνο και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον, αφετέρου γιατί διάβασα καλές κριτικές εδώ μέσα.

Να ξεκινήσουμε με το χώρο: κάτσαμε έξω αν και έτυχε εκείνο το Σάββατο να έχει λίγη ψύχρα (αλλά στα όρια του ανεκτού). Το αρνητικό της υπόθεσης είναι ότι δεν είχε σχεδόν καθόλου φωτισμό δικό του - κυρίως παρακείμενα φώτα και κάποια ελάχιστα δικά του, αν θυμάμαι καλά. Έτυχε να καθόμαστε και δίπλα σ' ένα δέντρο που έκρυβε τα περισσότερα, οπότε φάγαμε στο... μισοσκόταδο. Ρομαντικό, δε λέω, αλλά από κάποιο σημείο κι έπειτα κουράζει. Ένα (μικρό) φάουλ το σημειώνουμε εδώ. Μέσα πάντως πιστεύω ότι ο χώρος θα είναι πολύ πιο ενδιαφέρον (θέλω να το διαπιστώσω σε επόμενη επίσκεψή μου...). Κανονικά θα έβαζα 2 στο χώρο, αλλά η ατμόσφαιρα μέσα φαίνεται πολύ όμορφη, οπότε αφήνω το 3 (κι έξω βέβαια μπορεί να μην ήταν κάτι το ιδιαίτερο αλλά ήταν πολύ συμπαθητικά - είχε και ησυχία).

Σχετικά με το service, δεν είχαμε κάποιο παράπονο, σωστοί κι ευγενικοί.

Και πάμε στο φαγητό: εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Για να επικεντρωθώ στα κυρίως πιάτα, πήραμε:

- Μια μακαρονάδα με την καυτερή σάλτσα (την οποία ζήτησα γνήσια καυτερή, καθότι μ' αρέσουν αυτά τα φαγητά). Δεν μπορώ να πω, ήταν πικάντικη, αλλά θα την ήθελα περισσότερο. Πάντως ήταν πολύ νόστιμη αν και είχε αρκετή κάπαρη, η οποία δε μ' αρέσει, ειδικά όταν είναι μπόλικη. Βέβαια το ανέφερε στον κατάλογο, οπότε δε φταίνε οι... "Ντομάτες", αλλά εγώ που δεν ζήτησα να φέρουν το πιάτο χωρίς το συγκεκριμένο υλικό.

- Μια μακαρονάδα με σπανάκι και κρέμα (δε θυμάμαι αν ήταν με κρέμα γάλακτος ή κάποια σάλτσα φέτας πχ.). Για να είμαι ειλικρινής, μας φάνηκε λίγο βαριά η συγκεκριμένη, ειδικά αν έτρωγες αρκετά (στις πρώτες μπουκιές ήταν πιο... νόστιμη). Πάντως, ενδιαφέρον πιάτο.

Σχετικά με τις μερίδες: σαφώς και είναι μεγαλύτερες από συνήθως, αλλά όχι ότι έπαθα και πλάκα με την ποσότητα. Εννοείται μια χαρά χορταστικές, αλλά δεν είναι και κάτι που δεν έχω ξαναδεί.

Από τιμές τώρα τι να πω... Για δυο άτομα 32 ευρώ νομίζω είναι πολύ λογικά, αν όχι φθηνά.

Θα το επισκεφθώ ξανά γιατί, αν και δεν εντυπωσιάστικα, μου άφησε καλές εντυπώσεις και επίσης τα υπόλοιπα πιάτα φαίνονται αρκετά υποσχόμενα. Αν και δεν είναι απ' τα restaurant που ξεκινάς απ' την άλλη άκρη της Αθήνας για να δοκιμάσεις, εντούτοις αποτελεί μια αξιοπρεπή και οικονομική πρόταση, η οποία αξίζει επιβράβευσης.

----------------------------------------

Εντυπώσεις από δεύτερη επίσκεψη, την Παρασκευή, 28/09/2012:

Λοιπόν ξαναπήγα στις "Ντομάτες" την Παρασκευή (βράδυ) που μας πέρασε. Είμασταν 4 άτομα και από ορεκτικά πήραμε:

- Πατάτα με τυριά, μανιτάρια και (νομίζω) απάκι: ήταν πολύ εύγευστο!
- Σαλάτα: δε με απασχόλησε ιδιαίτερα ως πιάτο, αλλά νόστιμη ήταν.

Και πάμε στα κυρίως... Εγώ, έχοντας ψυλλιαστεί τη δουλειά ότι το φόρτε του είναι οι παραδοσιακές ελληνικές μακαρονάδες, πήρα αυτή με τα κεφτεδάκια. Ήταν όντως επιτυχημένη επιλογή. Τα μακαρόνια τα... εξαφάνισα και τα κεφτεδάκια ήταν εξίσου νόστιμα, αλλά το κακό ήταν ότι κολυμπούσαν στο λάδι. Καλό και το λαδάκι και χρειάζεται σε κάποιο βαθμό για να υπάρχει και σάλτσα, δε λέω, αλλά κατά τη γνώμη μου το παράκαναν. Ευτυχώς δε μου έπεσε τόσο βαρύ όσο περίμενα.

Από τα υπόλοιπα πιάτα, για να είμαι ειλικρινής ψιλοαπογοητεύτηκα. Ένας φίλος πήρε μακαρόνια με κρέας (μοσχάρι λογικά) απ' το οποίο δε δοκίμασα, οπότε δεν μπορώ να εκφέρω άποψη (ρώτησα τη γνώμη του αλλά απάντηση δεν πήρα - πάντως το έφαγε σχεδόν όλο). Μετά έχουμε μια μακαρονάδα με μελιτζάνα και τυριά, η οποία ήταν μέτρια - βασικά η κοπέλα που την είχε παραγγείλει έφαγε μια - δυο μπουκιές και την άφησε. Ήταν επίσης και το μόνο πιάτο με μέτρια ποσότητα - τα υπόλοιπα ήταν αρκούντως ευμεγέθη.

Το τελευταίο πιάτο της παρέας ήταν η "ελληνική καρμπονάρα", που έχει περιγραφεί αρκετές φορές στις άλλες κριτικές (ανθόγαλα, απάκι και μανιτάρια). Για να είμαι ειλικρινής δε μου πολυάρεσε. Τη βρήκα αρκετά βαριά και γενικά όχι κάτι το ιδιαίτερο.

Να κλείσω επαναλαμβάνοντας το σχόλιο που έκανα στην προηγούμενη κριτική για το χώρο: πολύ σκοτάδι ρε παιδιά. Και πάλι καθίσαμε έξω, σε άλλο σημείο αυτή το φορά, αλλά παρά τα γειτονικά φώτα (είπαμε δικό του φωτισμό δεν έχει ή τουλάχιστον δε μου φάνηκε να έχει) φάγαμε σε ένα... μισοσκόταδο. Εντάξει, μη φανταστείτε τίποτα φοβερό, αλλά τα πιάτα μας δεν τα βλέπαμε και πολύ καλά. Όσο και να πεις είναι ενοχλητικό, εφόσον κάθεσαι για φαγητό. Βέβαια μέσα ο χώρος φαίνεται πολύ καλά φωτισμένος (αν και κάποια στιγμή τα σβήσανε και τα μέσα φώτα που μας βοηθούσαν κάπως - για ποιο λόγο δεν ξέρω), αλλά εφόσον δεν καθόμασταν μέσα...

Σύνολο λογαριασμός 15 ευρώ το άτομο, μαζί με μισό κιλό λευκό κρασί χύμα - πολύ καλά.

Εν κατακλείδι: στο χώρο βάζω 2 από 3 που είχα πριν, γιατί όπως και να το κάνουμε το "έξω" είναι κι αυτός χώρος που προσφέρει το μαγαζί για μεγάλο διάστημα, άρα δε γίνεται να κρίνουμε βάσει του "μέσα" μόνο.

Για την ποιότητα του φαγητού θα έβαζα 2.5. Εφόσον δεν υπάρχει αυτή η βαθμολογία, βάζω 3 αντί 4 στο "Αξίζει τα λεφτά του", για να είμαι δίκαιος.

Πάντως και πάλι πιστεύω ότι αξίζει επίσκεψης το συγκεκριμένο μαγαζί, ειδικά σε σχέση με κάτι άλλα που πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες (και χρεώνουν αναλόγως), αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας.

Είμαι γενικά αναγνώστης (παρατηρητής) διαφόρων σελίδων αναφερόμενων στο φαγητό και στα εστιατόρια.

Χθες 18/4/13, πήγαμε με "εκείνη" (ναι τη γυναίκα μου λέω) στο εστιατόριο. Και ήταν μία ευχάριστη αποκάλυψη-ανακάλυψη.
Όλα ήταν ωραία. Από το χώρο, τα χρώματα (κόκκινο-άσπρο), το φαΐ.
Γιατί το φαγητό (μακαρόνια), ήταν εξαιρετικό.

Ποικιλία στα ζυμαρικά (ολικής άλεσης, κτλ στα είδος σπαγγέτι, βίδες κτλ) και τις σάλτσες (λευκή, πράσινη, με σολομό κτλ

Είχε και ωραία ορεκτικά. Και κρασί
Και η εξυπηρέτηση άψογη.

Και οι τιμές too good to be true