ΑΓΙΟΝΕΡΙ

Κατηγορία Μουσικά Μεζεδ/λεία
Διεύθυνση 28ης Οκτωβρίου και Αθανάσιου Διάκου 14, Πετρούπολη [Χάρτης]
Τηλέφωνο 210 5050103

2.9
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
προκύπτει από
( 6 κριτικές )
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_3 Tomato_50_20130405_0
2.7
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_1
3.3
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_3 Tomato_50_20130405_0
2.7
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_3 Tomato_50_20130405_0
2.8
Ευρώ/Άτομο
10-16
Περιγραφή
Μεζέδες, ποικιλίες και άφθονη ρακί.


Φίλτρα:
Δες τα κατά:
Ημερομηνία Δημοτικότητα

ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_2
3.5
+/-
Έχει γράψει Κριτικές
104
Τον εμπιστεύονται
195
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Ευρώ/Άτομο
10-16

Μισή ώρα πριν το επισκεφτώ, θαύμαζα την Κονιόρδου στο Εθνικό θέατρο, οπότε με το που μπήκα μέσα, ένα πολιτισμικό σοκ το ‘παθα ο άνθρωπος!
Πως οι δύτες πρέπει να κάνουν αποσυμπίεση πριν ανέβουν στην επιφάνεια γιατί αλλιώς παθαίνουν τον ντουβρουτζά τους? Ένα τέτοιο πράμα…

Αυτό έχει να κάνει μόνο με τα Ντεσιμπέλ που σκορπίζονται απλόχερα από τα ηχεία τους υπό την καθοδήγηση του DJ τους, αλλά κι απ’ το είδος της μουσικής που παίζει. Μέσα σε μιάμιση ώρα που μείναμε, ακούσαμε όλα τα ελληνικά μπουζουκοσουξεδάκια της τρέχοντος σεζόν. Το ντιριντάχτα στην αποθέωση του!!!

Μετά το πρώτο 5λεπτο, εγκλιματιστήκαμε στο περιβάλλον και πλέον απολαμβάναμε, όπως και όλοι οι υπόλοιποι θαμώνες, το κλίμα που επικρατούσε. Απλά, ανεπιτήδευτα και ακομπλεξάριστα!

Βλέπαμε τον κόσμο γύρω μας να του δίνει να καταλάβει. Κάποιοι είχαν σηκωθεί και χόρευαν, κάτι σχετικά σπάνιο για μεζεδοπωλείο (αν και μας είπαν ότι την Κυριακή έχουν ζωντανή μουσική).

Μας έκανε εντύπωση ότι στις 12 τα μεσάνυχτα που φτάσαμε, χρειάστηκε να περιμένουμε για να αδειάσει τραπέζι. Ο λόγος?

Η έξυπνη κίνησή τους να χρεώνουν με 13 ευρώ ότι φάτε κι ότι πιείτε (οποιαδήποτε συνειρμική αναφορά για το ότι …αρπάξετε, θα την θεωρήσω άστοχη λόγω άσεμνου περιεχομένου!).

Αυτό όμως είναι αρκετό? Τι γίνετε όμως με μία τέτοια τιμή σου πλασάρουν κάτι που δεν είναι καλομαγειρεμένο ή κακής ποιότητας?

Ευτυχώς ούτε κι εκεί απογοητευτήκαμε. Ότι κι αν μας σέρβιραν, ήταν ικανοποιητικότατο.

Αρχικά ήρθε στο τραπέζι μας μία πράσινη σαλάτα με ντοματίνια, γλυκιές πιπεριές, σουσάμι και μπαλσάμικο. Απλή αλλά πετυχημένη. Μουσικό χαλί, ο Βέρτης που έλεγε τους δικούς του καημούς…

Ακολούθησε χαλούμι ψητό στη σχάρα, με πέστο. Το υπόλοιπο πιάτο, αντί να είναι άδειο ή να έχει απλώς λίγο μαρουλάκι, είχε ψημένα λαχανικά στη σχάρα. Αξιοπρεπέστατο. Ο Χολίδης εκείνη τη στιγμή έδινε τα ρέστα του…

Μανιτάρια πλευρώτους στη σχάρα και σος μπαλσάμικου. Κι επειδή και τα μανιτάρια θέλουν την μαεστρία τους και τον σωστό τρόπο και χρόνο ψησίματος, ήταν κι αυτά πολύ πετυχημένα. Με μικρή επιφύλαξη, νομίζω ότι ήταν η Πάολα αυτή έριχνε τις κορώνες της…

Χοιρινή τηγανιά, με δεμένη σάλτσα από μουστάρδα και κρασί. Δε μπορώ να πω ότι μ ενθουσίασε αυτό το πιάτο, αλλά αυτό έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με τις γεύσεις που προτιμώ. Ίσως γιατί έχω συνηθίσει την τηγανιά σε πιο ξεκάθαρους τόνους. Ο Μαζωνάκης ανέλαβε τον ρόλο του να σπρώξει τις μπουκιές μας κάτω…
Το πιάτο όμως που μ ενθουσίασε, ήταν τα μπριζολάκια με μαρμελάδα κρεμμυδιού, στοιβαγμένα πάνω σε πατατούλες με χοντρό αλάτι.

Εκεί έδωσα τα ρέστα μου! Το απόλαυσα αυτό το πιάτο και πραγματικά ένιωσα και λίγο γύφτουλας γιατί εκδήλωσα ευθέως την προτίμησή μου σε αυτό κι έφαγα πολύ περισσότερο από την υπόλοιπη παρέα. Άσε που ξεπέρασα κάθε συστολή και άρπαξα και το τελευταίο (της ντροπής και καλά….) που χε μείνει στο πιάτο. Μετάνιωσα που δεν πήραμε και δεύτερη μερίδα (την επόμενη φορά θα προνοήσω αναλόγως… ). Σε αυτό το σημείο δεν έδινα σημασία για το τι μουσική έπαιζαν. Είχα προσηλωθεί στο πιάτο μου!!

Τα σερβιτόρια είναι όλα ηλικίας κάτω των 25. Σβέλτα, χαμογελαστά και πάνω απ’ όλα άφθονα! Έτσι παρ’ όλο που γινότανε ο χαμός ο κακός από κόσμο, η εξυπηρέτηση ήταν πραγματικά πολύ γρήγορη.

Για τον χώρο το 4άκι που έβαλα ίσως να είναι λίγο υπερβολικό, αλλά με το 3 νομίζω ότι θα το αδικούσα, αφού για τον σκοπό και το είδος του, θεωρώ ότι είναι μια χαρά.
Έχουμε και λέμε λοιπόν. Το Αγιονέρι είναι κάτι μεταξύ μεζεδοπωλείου και Ελληνάδικου clubακίου.

Πιστεύω ότι από φαγητό θα μείνετε ικανοποιημένοι, οπότε αν σας κάτσει να σας αρέσει και η μουσική που παίζει (με μία απλή περιγραφή θα την χαρακτήριζα ως ποπ-αμανέδες με μερικές σκυλοπινελιές…), να δείτε ότι θα περάσετε άψογα. Θα γελάσετε, θα φλερτάρετε, θα ξεδώσετε και που και που μπορεί να ρίξετε και καμιά κατάρα στον/στην πρώην σας που θα φέρει παροδικά στο μυαλό σας κανένα πονεμένο ρεφρενάκι…

stagml
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3.0
+/-
Έχει γράψει Κριτικές
17
Τον εμπιστεύονται
10
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Ευρώ/Άτομο
10-16

Κλείνοντας τραπέζι οπουδήποτε το βράδυ των Χριστουγέννων ελοχεύει κινδύνους γιατί κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έχεις ποτέ την σωστή εικόνα για το μαγαζί. Και αυτό γιατί είτε εκείνη την ημέρα λόγω της κοσμοσυρροής η κουζίνα μπουκώνει, οι σερβιτόροι δεν επαρκούν και η ποιότητα του φαγητού πέφτει, είτε γιατί το μαγαζί με εξτρά προσωπικό και ειδικά events δείχνει ένα άλλο πρόσωπο στους πελάτες, πιο θετικό, πιο έτοιμο από εκείνο μιας καθημερινής... Η αλήθεια είναι ότι το ΑΓΙΟΝΕΡΙ μας εξέπληξε ευχάριστα και η αλήθεια για αυτό βρίσκεται κάπου στην μέση των παραπάνω υποθέσεων, όπως θα διαβάσετε και παρακάτω, αλλά θα περιμένω να το επισκεφτώ ξανά (καθημερινή) για να δω εάν επαληθευτώ.

Τα σχόλια που ακούγαμε από τον περίγυρό μας για το ΑΓΙΟΝΕΡΙ ήταν και θετικά και αρνητικά. Η εικόνα που είχαμε για το μαγαζί ήταν επομένως ουδέτερη καθότι αυτό που επικρατούσε γενικά είναι ότι οι υπεύθυνοι του καταστήματος ρίξανε ελαφρώς την ποιότητα του φαγητού τώρα τελευταία σε σχέση με το ξεκίνημά τους (ένα χρόνο πριν, αν δεν κάνω λάθος). Επομένως, είχαμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε μόνοι μας, το βράδυ των Χριστουγέννων του 2013...

Το πάρκινγκ είναι σχετικά εύκολο, παίρνει 3 στα 4. Μεγάλος και φαρδύς δρόμος μπροστά από το μαγαζί και αρκετά στενά τριγύρω. Στην είσοδο μας περίμενε ένας ευγενικός κύριος και μας συνόδευσε στο τραπέζι που είχαμε κλείσει για 10 άτομα. Το κατάστημα γενικά (εκτός ειδικών ημερών όπως τα Χριστούγεννα), προωθεί το γνωστό πλέον σε όλους στυλ του ό,τι πίνεις ό,τι τρως θα πληρώσεις 13 ευρώ (και για τα μικρά παιδιά 6.5€, πολύ καλό αυτό δεν το είχα ξαναδεί). Ειδικότερα όμως για την ημέρα των Χριστουγέννων ίσχυε το ό,τι φας 15€ και εξτρά να πληρώσεις το ότι πιεις (όχι και άσχημα, την στιγμή που άλλα μαγαζιά εκείνο το βράδυ ζητούσαν πάνω από 25€ με φιξ μενού και χωρίς ποτά).

Ο εσωτερικός χώρος είναι πολύ φιλόξενος και ζεστός. Μέτρησα πάνω από 30 τραπέζια, το μαγαζί είναι μεγάλο και ευρύχωρο με καλό εξαερισμό, άλλωστε δεν μας ενόχλησε ποτέ το "απαγορευμένο" τσιγάρο. Άνετες καρέκλες και μεγάλα λευκά τραπέζια συνδυάζονται με την ωραία διακόσμηση με τους μαυροπίνακες και τις κιμωλίες, τα κάδρα με παλιά διαφημιστικά από εταιρίες τροφίμων, τα πιάτα πάνω στους τοίχους και τις λάμπες παλαιού τύπου. Γενικά το χρώμα που παίζει αρκετά είναι το λευκό-μπεζ. Στον πάνω όροφο είναι μόνο οι τουαλέτες οι οποίες ήταν σχετικά καθαρές και κλειδώνουν και από μέσα (επιτέλους!). Το μαγαζί επίσης έχει και μια μικρή πίστα και μέχρι κάποια ώρα μας συνόδευε με ωραίο λαϊκό αλλά και σύγχρονο πρόγραμμα μια μπάντα αρκετά έμπειρη, νεανική και ευχάριστη (μάθαμε ότι είναι στο σχήμα του Κουρκούλη). Μετά τις 12 η live μουσική σταμάτησε και την σκυτάλη πήρε ο dj με έναν τραγουδιστή που βοήθησε μέχρι κάποια ώρα να "ανέβει" ο κόσμος. Πολύ χορός και κέφι, ωραία μουσική, καλό πρόγραμμα, το μόνο ίσως ότι ο dj πρέπει να αναθεωρήσει κάποιες από τις επιλογές του. Ο χορός άπαξ και ξεκινήσει, κρατάει μέχρι το πρωί... Αυτά με τα "περιφερειακά". Πάμε τώρα για το φαΐ.

Στον κατάλογο (1 σελίδα) θα βρεις ένα πλήθος μεζέδων, τους οποίους μπορείς να παραγγέλνεις όλο το βράδυ καθότι το φαΐ είναι απεριόριστο. Πριν λοιπόν σκάσεις από το φαΐ, έχεις την ευκαιρία να δοκιμάσεις τις γνωστές σαλάτες (χωριάτικη, πολίτικη, ανάμικτη, πατατοσαλάτα), ορεκτικά όπως φάβα, στραπατσάδα, διάφορους συνδυασμούς κεφτέδων, πατάτες κομμένες στο χέρι και πολύ καλά φτιαγμένες, τυροκαφτερή, πιπεριές, ντολμαδάκια, φασόλια, γίγαντες αλλά και θαλασσινά ορεκτικά όπως γαύρο μαρινάτο ή σαρδέλα. Από τους μεζέδες κρεατικών, δοκιμάσαμε τα πάντα: Λουκάνικο πικάντικο, σπετσοφάι, μπριζολάκια, πανσέτα (καταπληκτική!).

Υπάρχουν και μεζέδες του ψαρά (καλαμάρια, γαλέος, γαριδάκι, μύδια κλπ) αλλά προτιμήσαμε να μην τα αγγίξουμε λόγω βραδιάς (κρέατος). Για την ποσότητα των φαγητών δεν θα αναφερθώ, καθότι την θεωρώ "άφθονη" εφόσον μπορείς να παραγγέλνεις συνέχεια και ό,τι θέλεις! Για την ποιότητα έχω να αναφέρω ότι το μαγαζί δεν σου προσφέρει κάτι το εξωπραγματικό, κάτι το σπέσιαλ γαστρονομικά, κάτι το γκουρμεδίστικο, όμως έχει μια πολύ καλή ποιότητα στο φαγητό του, σέβεται τον πελάτη που θα έρθει και θα δοκιμάσει αυτούς τους μεζέδες. Άλλωστε δεν περιμένεις κάτι παραπάνω από ένα μεζεδοπωλείο... Σίγουρα κάποια πιάτα ξεχώριζαν (όπως η πανσέτα ή τα λουκάνικα) και κάποια ήταν λιγότερο δυνατά (στραπατσάδα), σαν όμως συνολική εικόνα, το φαγητό ήταν σε καλά επίπεδα, διαπιστευμένα καλύτερο από αυτό που έχουν να σου προσφέρουν γειτονικά μαγαζιά της περιοχής. Ό,τι αφορά το ποτό, δοκιμάσαμε λευκό και κόκκινο κρασί και μείναμε αρκετά ικανοποιημένοι. Είχε φρουτώδης γεύση και ήταν ελαφρύ, κατέβαινε εύκολα... Με το ροζέ δεν ενθουσιαστήκαμε και δεν παραγγείλαμε ξανά. Συνολικά καταναλώσαμε 10 άτομα, πάνω από 10 κιλά κρασιού και 5-6 αναψυκτικά.

Καθ' όλη την διάρκεια της βραδιάς (το μαγαζί πραγματικά γεμάτο, και αρκετά τραπέζια άδειασαν και γέμισαν 2 φορές μέχρι τις 4-5 το πρωί), το σέρβις ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ. Έξυπνα και σβέλτα παιδιά, έφερναν σβούρα όλο το μαγαζί, σκανάροντας πραγματικά τα τραπέζια για να μαζεύουν και να φέρνουν και όχι για να γυρνούν γύρω γύρω χωρίς λόγο. Τα πιάτα κατέφθαναν στο τραπέζι με μεγάλη ταχύτητα και γενικά οι σερβιτόροι αλλά και οι υπόλοιποι του μαγαζιού ήταν φιλικοί, αυθεντικοί και ευχάριστοι.

Η δυνατή και συνεχής μουσική ίσως παίξει για μερικούς αρνητικό ρόλο, αλλά το μαγαζί από ότι κατάλαβα τις σπέσιαλ μέρες και τα Σαββατοκύριακα, προωθεί ένα προφίλ μεζεδοπωλείου με έντονα στοιχεία ελληνάδικου (υπάρχει και μπάρα στην άκρη για εκείνους που θέλουν απλά να πιουν το ποτό τους ή και να χορέψουν σε αυτή). Επιλέξτε μια μέρα που δεν θα υπάρχει έντονη μουσική (ενημερωθείτε από το facebook ή από το τηλέφωνο) για ένα ήσυχο βράδυ φαγητού, αλλιώς αποφασίστε να λικνιστείτε στο ρυθμό της μουσικής με τα συνοδείας φαγητού και μπόλικου αλκόολ... Το μαγαζί σίγουρα θα το επισκεφτώ ξανά στο (άμεσο) μέλλον, για να ικανοποιήσω όποια αμφιβολία μου έχω για όλα τα παραπάνω που συνέβησαν το βράδυ των Χριστουγέννων, για να πιστοποιήσω ότι τίποτα διαφορετικό δεν συνέβη εκείνη την ημέρα σε σχέση με μια απλή καθημερινή ημέρα λειτουργίας τους.

Στο τέλος της βραδιάς πληρώσαμε τα κανονισμένα 15€ των 10 ατόμων (150€) και για όλα τα παραπάνω που ανέφερα ότι ήπιαμε, δώσαμε και 50€ παραπάνω (σύνολο δηλαδή 200€). Το μαγαζί το προτείνω ανεπιφύλακτα.