ΩΡΑΙΑ ΜΟΥ ΚΟΥΖΙΝΑ

Η 'Ωραία μου Κουζίνα' με τον αγελαδοσπουργιτόσαυρό της μπορεί με λίγη προσπάθεια ακόμα να βρει έναν πιο ξεκάθαρο χαρακτήρα και να γίνει τέλεια.

Το αδιαμφισβήτητα δυνατό σημείο είναι η κουζίνα. Απολαύσαμε γεύσεις από τις πιο καλές που έχουμε βρει και ήταν κοινή η ομολογία ότι ο νεαρός σεφ στην 'Ωραία μου Κουζίνα' δημιουργεί με αρκετή επιτυχία και θεωρώ πολύ πιθανό το εστιατόριό του να κατακτήσει σύντομα μία σημαντική θέση στην αθηναϊκή εστίαση. Το φαγητό που δοκιμάσαμε ξεπερνά το '3' και αξίζει ένα '3,5' για μένα. Στρογγυλοποιώ όμως προς τα πάνω και βάζω '4' γιατί το μαγαζί είναι καινούργιο και αξίζει στο σεφ ένας δυνατός βαθμός.

Όση ώρα μελετούσαμε τον κατάλογο ήταν εμφανές ότι όλα τα πιάτα ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα και έχουν το κάτι παραπάνω που τα εντάσσει στη μοντέρνα-σύγχρονη-δημιουργική-περίτεχνη κουζίνα. Θα ήθελα όμως λίγο πιο ζωντανές περιγραφές στα πιάτα, ώστε να γεμίζουν τον αναγνώστη με την επιθυμία να τα παραγγείλει. Οι περισσότερες επιλογές φάνταζαν κάπως επίπεδες, εκτός από 6-7 πιάτα, από τα οποία διαλέξαμε τα 4.

Και ήταν τα εξής:

>>αφρός καπνιστής μελιτζάνας με καραμελωμένες φέτες ντομάτας, ο αφρός έμοιαζε πολύ με άσπρη ταραμοσαλάτα στην υφή και τη μορφή, είχε αρκετό σκόρδο και πολύ καλή γεύση, εμένα όμως μου άρεσαν ακόμα περισσότερο οι ντομάτες με το υπέροχο θαλασσινό αλάτι πάνω τους

>>μανιτάρια τσιγαριστά με αρσενικό (τυρί της Νάξου), αρκετά γευστικά μανιτάρια με ψιλοκομμένο σκορδάκι και πάνω τους λεπτά φύλλα του ναξιώτικου τυριού, πολύ καλή συνύπαρξη γεύσεων στο πιάτο και ιδιαίτερη νότα τα φυλλαράκια λεμονοθύμαρου πάνω στο τυρί που θυμίζουν τη γεύση του τζίντζερ αλλά σε λιγότερο έντονη εκδοχή

>>σουπιές τραγανισμένες στο μελάνι τους, ένα πιάτο πολύ ενδιαφέρον οπτικά με τα κατάμαυρα πόδια σουπιάς πάνω σε μία πράσινη χλόη από ρόκα, κάποια ντοματίνια και φακές, μας άρεσε η γεύση της σουπιάς αν και κάποια κομμάτια δεν ήταν αρκετά βρασμένα και ήθελαν γερό μάσημα και επίσης βρήκαμε ότι δεν πολυταίριαζε η φακή σε όλο αυτό

>>στριφτούρια (νησιώτικα χειροποίητα ζυμαρικά) με γαρίδες και σάλτσα βασιλικού, ένα πολύ γευστικό πιάτο όπου ναι μεν οι γαρίδες ήταν λιγοστές έως ελάχιστες, η σάλτσα όμως ήταν υπέροχα δεμένη με το βασιλικό της και το ζουμί των θαλασσινών.

Το επιδόρπιό μας ήταν η αφράτη κρέμα τυριού πάνω σε τραγανό μπισκότο με γλυκό κουταλιού ντοματίνι, ένα πολύ ιδιαίτερο γλύκισμα με εμφάνιση υπερπαραγωγή, γιατί το μπισκότο είναι σαν αυτά τα εντυπωσιακά που φτιάχνουν στις εκπομπές μαγειρικής, εμένα μου έμοιασε με θαλάσσιο κύμα και μέσα του ήταν η κρέμα και τα ντοματίνια.

Μείναμε πολύ ικανοποιημένοι από όλα τα πιάτα που δοκιμάσαμε και σαφέστατα οι γεύσεις είναι ανώτερες και ξεχωριστές. Πιστεύω πως και στα λιγότερο περίτεχνα πιάτα του καταλόγου ο σεφ θα δημιουργεί εξίσου ενδιαφέροντες συνδυασμούς γεύσεων.

Οι σερβιτόροι φέρονται πολύ ευγενικά στους πελάτες, δε γνωρίζουν όμως λεπτομέρειες για τα πιάτα και θεωρώ πως αυτό θα ήταν χρήσιμο για περιπτώσεις που κάποιος πελάτης ενδιαφέρεται για περαιτέρω πληροφορίες. Πόντους στο σέρβις προσθέτουν τα ωραία σερβίτσια που αλλάζονται μάλιστα μεταξύ ορεκτικών και κυρίως αλλά και η μοντέρνα κανάτα με το νερό.

Πολύ θετικό στοιχείο του εστιατορίου είναι η ανοιχτή κουζίνα και η άμεση οπτική επαφή που μπορεί να έχει ο πελάτης με τον ίδιο το σεφ και τη διαδικασία παρασκευής των πιάτων.

Ο χώρος όμως, αν και μοντέρνα διακοσμημένος, στερείται κάποιου ξεκάθαρου χαρακτήρα, κάτι που θα έδινε ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στις γευστικές δημιουργίες του σεφ. Η ιδέα με τη ζωγραφιά του αγελαδοσπουργιτόσαυρου είναι πολύ πετυχημένη και θα μπορούσε να προωθηθεί ως σύμβολο του εστιατορίου.

Ρίχνουν την ποιότητα του χώρου η οχλαγωγία σε μεγάλο βαθμό και η τσιγαρίλα βέβαια, η οποία συνόδευσε αυτόν το χειμώνα τις περισσότερες βραδυνές εξόδους μας και είναι βέβαια καθεστώς στην πλειοψηφία των εστιατορίων.

Από οικονομική άποψη η 'Ωραία μου Κουζίνα' κινείται σε ικανοποιητικό επίπεδο με ορεκτικά ελαφρώς υπερκοστολογημένα αναλογικά με τις μερίδες τους (5-6€), κυρίως πιάτα όμως σε σωστές τιμές (8-10€).

Με τρία ποτήρια κρασί (δεν είδαμε την επιλογή για χύμα στον κατάλογο) πληρώσαμε 45€, σίγουρα όχι από τα φθηνότερα της πόλης στα οποία συνηθίζω να πηγαίνω αλλά μία αξιολογότατη γευστική πρόταση στη Νέα Φιλαδέλφεια με πολλές προοπτικές.

Φιλότιμη προσπάθεια απο 2 φρέσκα μαγειράκια που δίνουν τη δική τους μάχη στη σκακέρα της κουζίνας.. Καλά υλικά, ευφάνταστες περιγραφές πιάτων σε μενού που ιντριγκάρει έξυπνα με σαφήνεια και λιτότητα.. το αποτέλεσμα που βγαίνει στο πιάτο ωστόσο είναι ερασιτεχνικό όχι με την κακή έννοια αλλά με την έννοια του μη επιτηδευμένου και του δήθεν επαγγελματισμού.. θα το έλεγα πιο πολύ ελληνική δημιουργική κουζίνα παρά μεσογειακή και μοντέρνα.. οι αναφορές στον κατάλογο το φωνάζουν, όχι εγώ!

Οι δικοί μας αγελαδοσπουργιτόσαυροι δοκίμασαν:
- αφρό καπνιστής μελιτζάνας με καραμελωμένες ντοματούλες σε λάδι βασιλικού.. μην περιμένεις αφρό που ενδεχομένως έχεις δοκιμάσει σε σκουφάτα εστιατόρια της πόλης.. είναι 2 κουταλιές μους καπνιστής μελιτζάνας με 2 φέτες ημιψημένης ντομάτας σε μια πολύ τολμηρή περιγραφή που δεν επαληθεύει τις προσδοκίες.. γευστικό μεν αλλά καμία σχέση με την περιγραφή..

- σουφλέ ελληνικών τυριών σε κρέμα πράσσου.. γευστικό σουφλέ, σπιτικό, σε ωραίο μικρό πήλινο σκέυος και δίπλα σφηνάκι νερωμένης πρασσόκρεμας.. η υφή της "κρέμας" ήταν πολύ νερουλή και δεν κατάφερνε να γράψει πάνω στο σουφλέ.. χρειαζόταν πιο κρεμμώδη υφή και πλούσια γέυση για να παίζει με το σουφλέ..

- τσιγαριστά μανιτάρια με αρσενικό σε τραγανή ζύμη ψωμιού.. όπου τραγανή ζύμη ψωμιού = μια φέτα ψωμί.. πώς όμως με έναν επιθετικό προσδιορισμό το ψωμί μεταμορφώνεται σε παντεσπάνι!!.. απλά πρόκειται για αμμανίτες Γρεβενών αρωματικά σωταρισμένων ίσως και με λίγο τζίντζερ αν κατάλαβα καλά και 3 φλοίδες αρσενικού τυριού που προσδίδει μια λιπαρότητα στη γεύση..καλή η γεύση που κρατάει τα αρώματα και την διακριτότητα των υλικών..
- σπανάκι σε φύλλα με φακές, σιγοψημένες ντομάτες και κατίκι Δομοκού

- ριζότο με μανιτάρια.. έλειπε η ταυτότητα από το πιάτο αυτό.. δεν είχε δύναμη, δεν κράταγε στο δόντι όπως θα ήθελα και πιο πολύ έμοιαζε με χυλωμένο ρύζι με μανιτάρια.. ζωμός, κρασί, μπαχάρια θα μπορούσαν να ανεβάσουν λίγο τη γεύση..
- χοιρινο κατσαρόλας με λαχανικά και πουρέ ρεβύθι-πατάτα.. μου άρεσε το χοιρινό γιατί ήταν ζουμερό και όχι στεγνό, μου άρεσαν τα λαχανικά μπριάμ που το συνόδευαν και η ευχάριστη έκπληξη ήρθε από τον πουρέ ρεβύθι με μια ελαφρία γεύση και βελούδινη υφή..

- φιλέτο λαυράκι με σπανάκι και πατατούλες σοτέ.. κλασσικό πιάτο πλέον για πολλά μαγαζιά.. η επανάσταση του φτηνού ψαριού!.. καλοσωταρισμένο το λαυράκι, σωστά ψημένο με τα υγρά του αλλά ένσταση ώς προς την υφή των υλικών.. θα ήθελα την κρούστα του φιλέτου πιο τραγανή και κρατσανιστή, το σπανάκι πιο ζωντανό και την πατάτα να κρατάει περισσότερο γιατί πιο πολύ έτεινε σε πουρέ παρά σε σωταρισμένη..

- αφράτη κρέμα τυριού σε τραγανό μπισκότο με γλυκό κουταλιού ντοματίνι.. καλές αντιθέσεις στη γεύση με την υπόξινη γεύση της κρέμας τυριού να κοντράρεται όμορφα με το γλυκό ντοματάκι..
- chocobloko σουφλέ σοκολάτας με μους σοκολάτας.. όμορφη παρουσίαση πάνω σε πιάτο ηφαιστειακής πλάκας με το μικρό ατομικό πυρέξ να το φλερτάρουν 2 κουταλιές μους σοκολάτας πασπαλισμένες με άχνη..
- μπουκαλι Μαλαγουζιά Κτήμα Άλφα

Έχω την αίσθηση ότι ο ψυχρός, άχρωμος και τσιγαροκαπνισμένος χώρος δεν υποστηρίζει την προσπάθεια των παιδιών, ενώ η εξυπηρέτηση φιλική και ευχάριστη ωστόσο υπέπεσε σε 2-3 λαθάκια που τα δικαιολογείς σε κάποιο βαθμό..

Εύχομαι να πάνε καλά στο νέο τους ξεκίνημα γιατί έχουμε ανάγκη από φρέσκα και τολμηρά ξεκινήματα που δίνουν έμφαση στην ποιότητα.. λίγο προσπάθεια παραπάνω όμως στο να βγαίνει αυτή η φρεσκάδα και η τόλμη και στο πιάτο.

2 συμβουλες:
α) βάλτε 2 πιάτα ημέρας και να ανανεώνετε συχνά τον κατάλογο ώστε να έχει λόγο κάποιος να κάνει την ωραία σας κουζίνα αν όχι στέκι, τουλάχιστον τακτική επιλογή..
β) βρείτε 2 πιάτα στον κατάλογό σας και δώστε τους το κάτι παραπάνω ώστε να γίνουν το σήμα κατατεθέν σας.. σε εξυπνάδα, σε παρουσίαση, σε εντυπωσιασμό, σε αρώματα.. να ξέρει ο άλλος ότι έρχεται σε σας για αυτά και θα φέρει και τους φίλους του να τα δοκιμάσουν..

Καταρχην καλησπερα.. Κατα δευτερον ελπιζω να εχει καλες δουλειες -μιας και ειναι καινουριο- γιατι για εμενα το αξιζει... ειναι πολυ σημαντικο να μπαινεις σε ενα μαγαζι και να βλεπεις κατευθειαν τη κουζινα του.

Ειναι πολυ βασικο να ξερεις οτι τρως κατι το οποιο ειναι κατα πρωτον ΚΑΘΑΡΟ.Και αυτο ειναι κατι που το λαμβανεις στην "Ωραια μου κουζινα". Οσον αφορα το χωρο ειναι πολυ ζεστος και πρωτοτυπος απλα δεν ειμαι συνηθισμενος σε δυοροφα εστιατορια.

Συγχαρητηρια για την ιδεα του χειροποιητου ψωμιου που μας αρεσε. ειχε βεβαια λιγο αλατι παραπανω οχι ομως ενοχλητικα αισθητο και τοσο ωστε δεν αλλοιωνε την ολη συσταση και γευση του ψωμιου. Απλο και ωραιο ταυτοχρονα στησιμο στα πιατα.

Απο αποψη γευσης εμεινα πολυ ικανοποιοημενος. Με εξεπληξε οτι υπαρχουν τετοια μαγαζια που μπορουν να δωσουν στην ελληνικη γαστρονομια κατι το διαφορετικο. Σου θυμιζει οτι Ελλαδα δεν ειναι μονο μουσακας, τζατζικι και χωριατικη.

Οσον αφορα το τι φαγαμε... πηραμε μια σαλατα με συγκλινο Μανης που ηταν αξια να μας δροσισει με τη σαλτσα γιαουρτιου και να μας ανοιξει την ορεξη. Απλα ισως λιγο πιο χοντροκομμενο το συγκλινο. Συνεχισαμε με μια φαβα με πανσετα οπου η φαβα ειχε αρκετα σωστη υφη και η πανσετα ελιωνε στο στομα μας.. και απο πρωτα κλεισαμε με ενα σουφλε ελληνικων τυριων που ολο το μυστικο ηταν να το φας με τη κρεμα πρασσου που συνοδευεται..

Προχωρησαμε με ζυμαρικα.. Ραβιολι με λιαστη ντοματα και μανουρι σωστα βρασμενο και γεμισμενο που το στομα σου γεμιζε, στρυφταρια με λουκανικο Θεσσαλιας και σαλτσα τοματας που σου θυμιζει κατι παραδοσιακο απο χωριο που ολοι νοσταλγουμε ποτε ποτε και παπαρδελες με μανιταρια που ειχαν αρκετα εντονο αρωμα απλα ειχαν πολλα υγρα χωρις ομως να ειναι αντιαισθητκο η να χανει απο τη γευση του.

Μπορει να ειναι ετσι και η συνταγη δε το γνωριζω.Και παραγγειλαμε κι ενα αρνακι με χορτα και αλμυρο χαλβα.Ενα πιατο που το πηραμε καθαρα απο περιεργια για τον αλμυρο χαλβα που τελικα μας δικαιωσε. Τα χορτα ηταν σωστα βρασμενα και οχι νιανια που μας τα σερβιρουν συνηθως σε αλλα μαγαζια.

Πολυ ισορροπημενες γευσεις στο τελευταιο πιατο απλα ειχε λιγο παραπανω σαλτσα που ειχε απλωθει στα κενα σημεια του πιατου.. Συνεχισαμε με τα γλυκα που παραγγειλαμε chocoblocko και κρεμα τυριου με τραγανο μπισκοτο και γλυκο τοματινι.. αφρατα γευστικα και ειδικα η κρεμα τυριου τρομερα δροσιστικη..
Το εντυπωσιακο με τη κρεμα τυριου ειναι οτι περιμενεις να δεις ενα κλασσικο cheesecake αλλα βλεπεις ενα ακετα αξιολογο εστιατορικο στησιμο στο πιατο.

Ηπιαμε μια φιαλη λευκο κρασι Anima Chardonnay που ειχε τρομερη δροσια και αρωματα τοσο οσο επρεπε για να συνδιαστει με το φαγητο μας. Αρκετα προθυμο και εξυπηρετικο προσωπικο, γρηγορο χωρις ομως να σε πιεζει σε χρονο απο πρωτα σε δευτερα εκει για οτι θελησουμε.

Στος τελος μας κερασαν limoncello και μαστιχα που ηταν πολυ ευγενικο εκμερους τους. Αρκετα οικονομικο σαν εστιατοριο μιας και δε ξεπερναει τα 20 ευρω το ατομο με κρασι.

Το συνιστω ανεπιφυλακτα...γιατι εχει κατι το διαφορετικο να δωσει... και παλι καλες δουλειες!!!

Υ.Γ.1
Φαγαμε ενα πληρες μενου με ψωμι, σαλατα, πρωτα, κυριως, κρασι και γλυκα (αρκετα πραγματα δηλαδη) με οικονομικες τιμες και καλες ποσοτητες και φευγοντας δεν νιωθαμε καθολου φουσκωμα.Ειναι πολυ σημαντικο αυτο.

Υ.Γ.2
Θα εβαζα και στο φαγητο 4 απλα πιστευω οτι ενα ετιατοριο που στους 4 μηνες ζωης του δινει τοσο καλα στοιχεια μπορει να δωσει ακομα καλυτερα στη συνεχεια.-

εστιατοριο στη νεα φιλαδελφεια με συγχρονη κουζινα. στα συν η διακοσμηση, ασπρομαυρα πλακακια (σκακιερα), η ανοιχτη κουζινα, η προσηλωση του ιδιοκτητη και σεφ και ο εξυπηρετικοτατος σερβιτορος. πηγαμε την προηγουμενη εβδομαδα 2 ατομα, ρωτηθηκαμε αν θελουμε εμφιαλωμενο νερο(+). πηραμε αναμεικτη σαλατα με μανιταρια, ξινομηλο και συγλινο μανης, ενδιαφερον αλλα χρειαζοτανε κατι επιπλεον για πιο δυνατη γευση, αφρο καπνιστης μελιτζανας (πραγματικα αφρος) εξαιρετικο!

ραβιολι με λιαστη ντοματα και μανουρι, αψογα μαγειρεμενα, υπεροχο πιατο. κοτοπουλο μπουτακι γεμιστο με τυρια και ριζοτο με κροκο κοζανης, λοιπον, εδω ειχαμε δυο προβληματακια, το κοτοπουλο ψημμενο τελεια, τα τυρια δυστυχως ελαχιστα,τα ψαχναμε, τελικα δεν τα βρηκαμε,το ριζοτο πολυ-πολυ-πολυ πιο κατω απο aldente! τελος ενα chocobloco, πραγματικα παθαινεις blocko!

δεν εχω φαει καλυτερο σουφλε σοκολατας! στα συν πολυ χαμηλες τιμες στα εμφιαλωμενα κρασια, για κερασμα μαστιχα, λεμοντζελο και γλυκο κρασι λημνου,για αυτα συν ενα εφιαλωμενο κρασι πληρωσαμε 50Ε! πολυ ικανοποιητικες τιμες. θα ξαναπηγαινα.

Είναι ίσως πάρα πολύ νωρίς για να κρίνω με αυστηρότητα, καθώς μετράει λίγους μόλις μήνες ζωής, αλλά το να φάω 4 στα 5 φαγητά και να έχουν το καθένα κι από ένα θεματάκι, είναι ένα...θέμα!

Μικρός στενόμακρος χώρος, παρόλα αυτά δεν είναι αποπνικτικός και ίσως σ’ αυτό έχει παίξει το ρόλο της και η τζαμαρία που εκτείνεται κατά μήκος όλης της πρόσοψής του. Μοντέρνες πινελιές διακόσμησης, όλο το πάτωμα καθώς και τα πλακάκια της ανοιχτής κουζίνας "σκακιέρα", με ένα πάσο και μερικά σκαμπό κατά μήκος της εξωτερικής της πλευράς, τύπου μπαρ. Γενικότερα τίποτα το εκπληκτικό αλλά και τίποτα το ενοχλητικό στο όλο σκηνικό.

Εξυπηρέτηση καλή, με πολύ προθυμία. Στα πολύ θετικά το γεγονός ότι τίθεται ερώτηση για το εάν το νερό επιθυμούμε να είναι εμφιαλωμένο ή βρύσης, πράγμα το οποίο γίνεται σπανίως έως και ποτέ στα περισσότερα εστιατόρια.

Το κάπνισμα επιτρέπετα, πολύ κακώς! Από θέρμανση λίγα πράγματα, το μισό δείπνο το βγάλαμε με τα πανωφόρια μας.

Στα του φαγητού τώρα; Ας ελπίσουμε ότι ήταν μια ατυχής μέρα, ως προς το "αλάτι" διαφορετικά, οι πελάτες που δεν έχουν πρόβλημα υπέρτασης θα αποκτήσουν σύντομα και οι πελάτες που έχουν ήδη πρόβλημα, θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουν μαζί τους υπογλώσσιο.

Που σημαίνει;; Πολύ αλάτι βρε παιδιά! Μα πολύ αλάτι όμως!! Τι θέλετε και δεν ήταν αλμυρό; Για την ακρίβεια λύσσα!! Αν θέλετε το πιστεύετε, μέχρι και το ψωμάκι που μας έφεραν και μας είπαν ότι το είχαν φτιάξει οι ίδιοι ήταν κι αυτό... "παστό". Αλμυρό ψωμί, πρώτη φορά έφαγα.

Πάμε αναλυτικά να δούμε τα φαγητά και θα σας εξηγώ ταυτοχρόνως:

- Μανιτάρια τσιγαριστά με αρσενικό Νάξου, όπου εκεί στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν πολύ αλμυρό το τυρί...αμ δε! Είπα στην παρέα μου να πιεί λίγο νεράκι, να φύγει η αλμύρα του νοτιά που’ καιγε τα χείλη, (θα έλεγα να φάει και λίγο ψωμάκι αλλά πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα είχε), μετά να περιμένει λίγο, κι έπειτα να δοκιμάσει ένα σκέτο μανιτάρι και ιδού... δεν έφταιγε το τυράκι -που θα ήταν και φυσιολογικό εδώ που τα λέμε-, αλλά τα μανιταράκια που ήταν λες και τα είχαν ξεπλύνει με θαλασσινό νεράκι.

Ξέχασα να σας πω ότι από κάτω υπήρχε μια φέτα ψημένου ψωμιού που δεν βρίσκω το λόγο παρουσίας του εκεί, καθώς δεν προσέθετε τίποτα ούτε σε γεύση, ούτε σε εμφάνιση. Έλλειψη φαντασίας να το πω; Μια πίτα με λίγη ρίγανη θα ήταν ίσως πολύ καλύτερη ιδέα.

- Σούπα κολοκύθας, που είναι περιττό να αναφέρω πάλι το αγαπημένο και μη εξαιρετέο αλάτι απ’ το οποίο είχε πλέον αρχίσει να μουδιάζει η γλώσσα μας, προφανώς της έλλειπε κάποιο επιπλέον λαχανικό ή μπαχαρικό που θα έδινε λίγο άρωμα στο πιάτο π.χ. τζίντζερ, κάρυ, μοσχοκάρυδο...εγώ θα σας τα λέω;;

- Φάβα με πανσέτα, η οποία τους είχε ξεφύγει ευτυχώς από το Κάλας αλλά δεν είχε τίποτα το ενδιαφέρον. Και καλά θα μου πείτε τώρα, στη φάβα τι το τόσο ενδιαφέρον να βρεις; Κάτι βρε αδερφέ, λίγο λεμονάκι, λίγο μαϊντανό έστω κι ας μην τον τρώω στη φάβα, αλλά κάτι να είχε. Φάβα με σκέτο λάδι, δεν μου έχουν σερβίρει ούτε στην τελευταία ταβέρνα στη Χασιά. Και εν πάση περιπτώσει, είχε δυο λωρίδες πανσέτα από πάνω κι έτσι θα περίμενε κανείς μια ένταση στο πιάτο, αλλά ούτε αυτές δυστυχώς κατάφεραν να κάνουν τη διαφορά.

- Κοτόπουλο γεμιστό με τυρί συνοδευόμενο από ριζότο, όπου το κοτόπουλο ήταν καλοψημένο είχε όμως όντως ελάχιστη γέμιση τυριού και το ριζότο επίσης δεν έλεγε τίποτα σαν γεύση, δηλαδή ένα εντελώς flat πιάτο, χωρίς κι εδώ κάποιο αρωματικό που θα το ανέβαζε σε επίπεδο.

- Χοιρινό με λαχανικά, το οποίο πραγματικά ήταν το μοναδικό πιάτο της βραδιάς για το οποίο έχω να πω μόνο καλά λόγια. Ήταν το πιο νόστιμο πιάτο τους, επιτέλους.

Και τέλος για γλυκό ένα chocobloco (σουφλέ + μους) αρκετά καλό για όσους αγαπούν τη σοκολάτα όπως εγώ, με το οποίο πραγματικά παθαίνεις μπλόκο από την πολλή σοκολάτα. Θα έπρεπε να έχει ενδεχομένως μια μπάλα παγωτό βανίλια, για να έρχεται σε ισορροπία με την τόση σοκολάτα.

Με 2 κόκα κόλες πληρώσαμε 49,90€ δύο άτομα, ποσό που θεωρώ ότι είναι υπερβολικό για το επίπεδο του φαγητού που προσφέρει.

Ο μόνος λόγος που θα με έκανε ίσως να ξαναπάω κάποια στιγμή -μετά από πολύ καιρό βέβαια- θα ήταν απλά και μόνο για να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία (αν και ήταν αρκετά τα πιάτα που είχαν αστοχίες, πράγμα που δεν δικαιολογείται όσο νέο κι αν είναι ένα εστιατόριο).

Πάντως οι τιμές, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να πέσουν οπωσδήποτε!

Οφείλω να αναφέρω στα συν επίσης, το γεγονός ότι ρώτησαν πως μας φάνηκαν τα πιάτα κι όταν βεβαίως τους αναφέραμε π.χ. για τα μανιτάρια, μας είπαν ότι έπρεπε να επιστρέψουμε το πιάτο να μας φτιάξουν άλλο. Καλή προσπάθεια δε λέω, αλλά βρε παιδιά, όλα σχεδόν ήταν για επιστροφή, ακόμα εκεί θα έπρεπε να είμαστε και να επιστρέφουμε πιάτα!

Τσεκάρετε και λίγο το αποτέλεσμα πριν το σερβίρετε!