Κριτικές εστιατορίων από τον καλοφαγά: eliashan
| 43 αποτελέσματα - εμφάνιση από 1 έως 30 | 1 2 |
| Αποτελέσματα ανά σελίδα: |
Πολωνία - Τσεχία
|
Το επισκεφθήκαμε το βράδυ της Πέμπτης 26/8, οπότε δεν είδαμε τον εσωτερικό του χώρο αλλά καθήσαμε απευθείας σε μία περιφραγμένη αυλή που έχει απέναντι (έχει πράσινο, αλλά δεν λέει και τίποτα). Προς έκπληξή μας για τέτοια ημέρα/ημερομηνία, και για το βαρύ είδος κουζίνας που δεν συνάδει με θερμοκρασία ημέρας 40ο, η αυλή ήταν γεμάτη από κόσμο (15+ τραπέζια 2-6 ατόμων). Ίσως σε αυτό οφείλονται και οι μεγάλες καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση (αργή ροή πιάτων γενικώς, μία σαλάτα που ήρθε μετά τα κυρίως (!), αίτημα για λογαριασμό 2-3 φορές...). Πάντως όλοι οι εργαζόμενοι ήταν εξυπηρετικοί και ευγενέστατοι, ζητώντας συγνώμη (και φυσικά δέχθηκαν τη σαλάτα πίσω χωρίς να την χρεώσουν). Παρά τις αδυναμίες της, η εξυπηρέτηση δεν θα με απέτρεπε να ξαναπάω. Όσον αφορά το φαγητό, ο κατάλογος είναι τεράστιος (4 σελίδες με κυρίως), και φυσικά βασίζεται στα κλασικά βαριά υλικά της κεντροευρωπαϊκής κουζίνας (κόκκινα κρέατα, κυνήγια, σούπες), αλλά σε πολλές παραλλαγές, αυθεντικές ή διεθνίζουσες. Από τα ορεκτικά (~6-10€) πήραμε το καυτερό ψωμί με τυρί, τα συκωτάκια και ένα τρίτο πιάτο που δεν θυμάμαι. Από τα κυρίως (~10-18€), δοκιμάσαμε ψαρονέφρια και σνίτσελ σε διάφορες παραλλαγές, καμία από τις οποίες δεν απογοήτευσε (ήταν ένα κλικ πάνω από τα ορεκτικά νομίζω). Για το τέλος, πήραμε δύο χορταστικές κρέπες με παγωτό. Τέσσερα άτομα με τα παραπάνω πιάτα και 4 μπύρες: 120€. Όχι υπερβολικά (δεδομένων και των μεγάλων μερίδων), αλλά θα μπορούσε και λίγο φθηνότερα. |
|
Πολίτικη κουζίνα
|
Προσεγμένος χώρος, μεγαλούτσικες μερίδες, φυσιολογικές τιμές (λίγο πάνω από 10€ τα κυρίως πιάτα κεμπάπ), και τέλος όχι αλησμόνητες αλλά άνω του μετρίου γεύσεις σε ό,τι δοκιμάσαμε (μελιτζανοσαλάτα, ιτσλίκ κιοφτέ που όμως ήταν μόλις δυο τεμάχια προς 7€, λαχματζούν που αντιθέτως ήταν κοτζάμ... πίτσα με 7€, πρωτότυπο δήθεν "κεμπάπ" χορτοφάγων με χαλούμι και μανιτάρια πλευρώτους όμορφα ψημένα, ποικιλία κρεατικών με αδιάφορα κεμπάπ αλλά εξαιρετικά μαριναρισμένες και ψημένες μπουκιές κοτόπουλου και μοσχαριού). Μόνο παράπονο η εξαιρετικά αργή εξυπηρέτηση (μία κοπέλα πέρα-δώθε για όλο το μαγαζί, ευτυχώς όμως ήταν ευγενέστατη). Ίσως λειτουργούσαν με ελάχιστο προσωπικό λόγω Αυγούστου. Ημ/νία επίσκεψης: 25/8/2010 Κόστος για τα παραπάνω συν νερό και εντυπωσιακά καλό χύμα κόκκινο κρασί: 60€. Υ.Γ. Επειδή δεν ενσωμάτωσαν στο λογαριασμό μία έκπτωση που δικαιούμασταν(αμελήσαμε να το αναφέρουμε, δεν ρώτησε και η κοπέλα...), μας κέρασαν τρεις μεγάλες μπάλες παγωτό καϊμάκι τον καθένα. Δείχνει σωστά αντανακλαστικά :) |
|
Ταβέρνες με τραγούδι
|
Εξαιρετικό θαλασσομεζεδοπωλείο στο Πόρτο Ράφτη. Όπου και να μένει κανείς στην Αθήνα αξίζει σίγουρα τη βόλτα μέχρι εκεί, και απορώ που δεν έχει άλλες κριτικές μέχρι στιγμής, αν και είναι πολύ δημοφιλές. Εγώ είμαι θαμώνας 5 χρόνια :) Ο χώρος είναι πολύ όμορφος, σε στυλ μοντέρνας ταβέρνας, ντυμένος στα λευκά. Ο κατάλογος είναι μεγάλος, και καλύπτει τόσο τη στεριά όσο και τη θάλασσα με πολλά διαφορετικά ορεκτικά, ζυμαρικά και κυρίως. Σε αντίθεση με άλλα μεζεδοπωλεία ή ταβέρνες με άπειρη (και αποτυχημένη) ποικιλία, ό,τι δοκιμάζεις εδώ "λέει". Στην τελευταία μας επίσκεψη (Ιούνιος 2010), εκτός από τα διάφορα ορεκτικά δοκιμάσαμε φρέσκια σαλάτα κικιρίκου με κοτόπουλο, και για κυρίως ένα εξαιρετικά χυλωμένο ριζότο με γαρίδες και γάλα καρύδας, και ένα *καταπληκτικό* κριθαρότο με κωλοχτύπες (σαν καραδίβες) για δύο άτομα (μεγάλη ποσότητα από κριθαράκι και 5-6 μεγάλες κωλοχτύπες). Άψογα! Υπολογίστε 25-35€ το άτομο (για θαλασσινά και ζυμαρικά, όχι φρέσκο ψάρι), που όμως είναι απολύτως δικαιολογημένα από την αίσθηση που έχεις φεύγοντας :) |
|
Cafe + Bar Rest.
|
Ο χώρος παίρνει 2 γιατί θεωρώ το κατάστημα του Παγκρατίου το πιο "λιγότερο Friday's" από τα υπόλοιπα, και γιατί την τελευταία μας επίσκεψη καθίσαμε σε ένα τόσο στριμωγμένο τραπέζι που μετά βίας μπορούσαμε να κουνηθούμε για να φάμε! Μία σαλάτα Strawberry Fields φρέσκια και γευστική αλλά θα μπορούσε μεγαλύτερη, το New York Strip με Jack Daniel's sauce σταθερά καλό κρέας και συνοδευόμενο από νόστιμες mashed potatoes (αλλά και 18€), το BBQ Burger καλό μπιφτέκι αλλά πνιγμένο στην BBQ sauce που το κατέστρεψε (οι δε προκάτ τηγανητές πατάτες που το συνόδευαν χρήζουν αντικατάστασης με άλλο μοντέλο). Με 25€-30 το άτομο τρως καλά αν σου αρέσει το εμπορικό tex-mex. Ημερομηνία επίσκεψης: 10/08/2010. |
|
Ψαροταβέρνες
|
Όπως γράφουν και οι προηγούμενοι φίλοι, είναι μια "χύμα" ταβέρνα στα Λεγραινά, όπου όμως γίνεται χαμός και σχεδόν απαιτείται κράτηση (στο τσακ βρήκαμε τραπέζι)! Παραγγείλαμε την ανάμεικτη σαλάτα (μεγάλη πιατέλα με διάφορα σαλατικά, χόρτα, φάβα), καραδιβόψυχα (ΟΚ), καλαμαράκια (ψιλοαδιάφορα), και γαριδομακαρονάδα για τρεις ("ελληνοποιημένη" αλλά καλή). Όλες οι μερίδες ήταν μεγαλούτσικες προς μεγάλες σε μέγεθος. (Ειδικά τα μύδια που αν και δεν παραγγείλαμε θαυμάζαμε να έρχονται σε ένα τεράστιο σκεύος σε όλα τα γύρω τραπέζια). Τρία άτομα με τα παραπάνω και χύμα κρασί: 75€. Δεν είναι τσάμπα, αλλά αν και δεν παραγγείλαμε πολλά φάγαμε καλά και πολύ :) Στα πλην η τοποθεσία, η διακόσμηση και η απουσία τιμοκαταλόγων, και στα συν το φαγητό σε γενικές γραμμές, το ότι έφεραν μόνοι τους τη νόμιμη απόδειξη μαζί με τον λογαριασμό (σε πόσες ταβέρνες τους κυνηγάς), και το ότι κερνάνε το γλυκάκι (μωσαϊκό). Ημερομηνία επίσκεψης: 8/8/2010. |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Πολύ όμορφος χώρος βαμμένος και ντυμένος στα λευκά, με σκεπαστή λουλουδάτη αυλή για το καλοκαίρι, όαση δροσιάς (κατά το δυνατόν) στην τσιμεντένια Αλεξάνδρας :) Επισκέφθηκα την Αλεξάνδρα τον Ιούνιο, με 4 συναδέλφους από το εξωτερικό. Όπως έγραψε και η Αλεξάνδρα παρακάτω, το φαγητό με έβγαλε ασπροπρόσωπο (σαλάτες, ορεκτικά, μαγειρευτά και σχάρας όλα από καλά έως πολύ καλά). 5 άτομα πληρώσαμε ακριβώς 100€ με... ούζο για τους τουρίστες :) Υπό κανονικές συνθήκες θα πληρώναμε ~25€/άτομο (δεν παραγγείλαμε πολλά ορεκτικά για 5 άτομα, και παραλείψαμε και ένα κυρίως), αλλά και πάλι 25€-30€ είναι πολύ καλά για την ποιότητα του μαγαζιού. Σίγουρα θα ξαναπάω! |
|
Ψαροταβέρνες
|
Δεν δοκιμάσαμε φρέσκο ψάρι και δεν μπορώ να κρίνω. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, όμως, μείναμε πολύ ικανοποιημένοι: Σαλάτες, ορεκτικά (διάφοροι κεφτέδες του Αιγαίου), καθώς και θαλασσομεζέδες και θαλασσοζυμαρικά/ριζότα ήταν όλα γευστικά και προσγειωμένα σε τιμές (σύνολο λιγότερο από 30€ το άτομο με πολύ καλό χύμα λευκό κρασί). Δεν είναι ένα μαγαζί-αποκάλυψη, αλλά η εμπειρία ήταν θετική και σίγουρα θα ξαναπάμε κάποια στιγμή. Επίσκεψη: Μάιος 2010. |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Πολύ όμορφος χώρος μέσα στο δάσος, με τραπεζοκαθίσματα νεοταβέρνας, φαναράκια κλπ. Όσον αφορά το φαγητό, ό,τι δοκιμάσαμε ήταν άνω του μετρίου (σαλάτα, χαλούμι με κυπριακές πίτες, κότσι, κοτόπουλο), αλλά οι τιμές είναι αντικειμενικά ακριβές (έως υπερβολικές σε κάποια πιάτα) για το είδος του μαγαζιού και ο λογαριασμός μπορεί εύκολα να ξεφύγει. Τρία άτομα 90€ με ελάχιστη παραγγελία. Οφείλουν να επανεξετάσουν τον τιμοκατάλογό τους. Ημερομηνία επίσκεψης: 29/6/2010. |
|
Beer Restaurants
|
Δεν είμαι ειδικός στις μπύρες, οπότε δεν μπορώ να σχολιάσω το εύρος και την ποιότητα των προσφερόμενων ετικετών. Όσον αφορά το φαγητό που δοκιμάσαμε, η μεσογειακή σαλάτα με βινεγκρέτ παντζαριού ήταν πετυχημένη, το χαλούμι στη σχάρα καλό, το χοιρινό κότσι αρκετό για δύο άτομα και ζουμερό στο εσωτερικό (αν και η πέτσα υπέρ το δέον σκληρή), και το γεμιστό σνίτσελ ίσως όχι για όλα τα γούστα (λόγω των πικλών) αλλά όχι κακό. 3 άτομα με βαρελίσα μπύρα πληρώσαμε 60€, πολύ ικανοποιητικά για την μεγάλη ποσότητα και την καλή ποιότητα. "Καθημερινή" τιμή που σε προσκαλεί να ξαναπάς. Ημερομηνία επίσκεψης: 23/7/2010. |
|
Μεξικό - Κούβα
|
Περιποιημένη και ήσυχη αυλή στη Γλυφάδα, με κάκτους που θυμίζουν σπαγγέτι γουέστερν :) Κουζίνα όχι αποκλειστικά μεξικάνικη - γενικά Tex-Mex θα έλεγα, όπως και σε Fridays/Applebees. Καλή η σαλάτα Taco, μέτριο το τσίλι, και από τα κυρίως όλα τα tacos/buritos δεν ήταν άσχημα αλλά θα μπορούσαν να είναι λιγότερο λαδερά, οι δε φαχίτας θα μπορούσαν να έρχονται σε λίγο μεγαλύτερη ποσότητα (και οι μικρές και παχουλές πίτες που συνοδεύουν το κρέας δεν βοηθούν να δημιουργήσεις "σουβλάκι" :). 5 άτομα 170€. Στα 35€ το άτομο που βγαίνει μού φαίνεται "αλμυρό" για την ποσότητα και ποιότητα. Ημερομηνία επίσκεψης: 1/8/2010 |
|
American Style
|
Δεν είναι κακά τα burgers του (ούτε όμως τόσο λαχταριστά όσο υπόσχονται οι περιγραφές και η ράτσα του κρέατός τους), αλλά οι ποσότητες είναι μικρές, τα απαραίτητα συνοδευτικά (πατάτες) έξτρα και επίσης σε ποσότητα-δείγμα, και οι τιμές τσιμπημένες. Χωρίς να θέλω να συγκρίνω, νομίζω ότι τελικά... Greeks do it better σε αυτό το προσφάτως "αναβιωθέν" είδος κουζίνας ;) |
|
Μοντέρνες ταβέρνες
|
Σταματήσαμε τυχαία στο συγκεκριμένο μαγαζί (δεν είχα διαβάσει κάποια κριτική ούτε το είχα ακούσει ποτέ), και ευτυχώς ο παρορμητισμός μάς βγήκε σε καλό :) Η κουζίνα κινείται μεταξύ μοντέρνας ταβέρνας και μεσογειακού εστιατορίου. Ξεκινώντας, πήραμε σαλάτα με αβοκάντο (που δεν "ακουγόταν" σχεδόν καθόλου, αλλά συνολικά η γεύση της ήταν καλή) και ψητά τυράκια (νόστιμα). Για κυρίως πήραμε τρία πιάτα κρεατικών: Ψαρονέφρι Σαντορίνης με τοματίνια, μπριζολάκια με σως από κοπανιστή Μυκόνου και φιλετάκια, όλα απολύτως επιτυχημένα (νόστιμα και προσεγμένα). Κόστος τριών ατόμων για τα ανωτέρω και (αξιοπρεπές) χύμα κόκκινο κρασί, 50€ (ορεκτικά 7-8€, κυρίως 9-11€). Πραγματικά ευκαιρία, αν σκεφτείς ότι τόσα δίνεις και στην τελευταία ταβέρνα και το Σουσάμι μόνο τέτοιο δεν είναι :) Ημερομηνία επίσκεψης: 3/6/2010 |
|
Ψαροταβέρνες
|
Μεζεδοπωλείο με θαλασσινό προσανατολισμό στην κουζίνα, αρκετά απόκεντρα στο Πέραμα, πάνω από το λιμάνι. Δυστυχώς ούτε στην παρέα μου ούτε σε εμένα μας έμεινε κάποιο από τα πιάτα, παρά τις καλές κριτικές που είχα διαβάσει και εδώ και αλλού. Ξεκινήσαμε στραβά, γευόμενοι υπερβολική χρήση του ίδιου μυρωδικού στη χωριάτικη, την πατατοσαλάτα και το... μυδοπίλαφο! Το οποίο μυδοπίλαφο είχε ένα κουρασμένο ρύζι και μύδια (μάλλον) κονσέρβας. Τα καυτεροπιτάκια είχαν περισσότερο ιντριγκαδόρικο όνομα παρά γεύση. Το γαριδάκι Σύμης και ο γόνος καλαμαριού ήταν τα καλύτερα. Το ψητό χταπόδι ήταν σε μεγάλη ποσότητα αλλά ψιλοκαμμένο και σκληρό. Κόστος: 80€ για τρία άτομα με τα παραπάνω, συν ένα ουζάκι και δύο αναψυκτικά. Δεν θα ήταν πολλά για θαλασσομεζέδες αν "έλεγαν", αλλά βάσει αυτών που φάγαμε, δεν μας βλέπω να ξαναπηγαίνουμε... Επίσκεψη: 1/5/2010. |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Ωραίο location (πάρκο μες στην καρδιά της Αθήνας), αλλά κουζίνα μπερδεμένη (Ελληνική, Μεσογειακή, Διεθνής, λίγο απ'όλα και τίποτα ιδιαίτερα νόστιμο), και τιμές στον ουρανό. Γενικά πολύ "δήθεν" μαγαζί, τόσο μεσημέρι όσο και βράδυ (πολιτικοί, δημοσιογράφοι και στελέχη με τιμολόγιο). Περισσότερο προσελκύει η παρουσία τους ενός από αυτούς τον άλλον (ως στέκι power people), παρά το ίδιο το φαγητό. |
|
Ταβέρνες
|
Διαβάζοντας από καιρό τις κριτικές του site, είχα καημό να επισκεφθώ τον Κούβελο, και -αν και πήγα με υψηλές προσδοκίες- δεν απογοητεύτηκα. Ο κατάλογος σχετικά μικρός, ίσως δυσκολέψει κάποιους. Η χωριάτικη σαλάτα ήταν φρέσκια, η τυροκαυτερή και κανα-δυο ακόμα ορεκτικά που δοκιμάσαμε ήταν καλά, και από τα κυρίως τόσο τα μπιφτέκια τριών κρεάτων με ψητή ντομάτα όσο και τα πανσετάκια ήταν νόστιμα. Πραγματικά κακή εντύπωση μας έκανε μόνο το χύμα κόκκινο κρασί βιολογικής καλιέργειας (δεν ξέρω αν έτυχε). Κλείσιμο με σπιτική πορτοκαλόπιτα, και κερασμένο λικέρ μαστίχα ;) Κόστος: 90€ για τρία άτομα για τα παραπάνω. Οριακά τσουχτερό για ταβέρνα, αλλά η ποιότητα το αντισταθμίζει. Επίσκεψη: 27/4/2010. |
|
Μοντέρνες ταβέρνες
|
Αν και παλιός φαν της "οικογένειας" (Ούζου Μέλαθρον, Για Ουζάκι, Ντερλίσιους, Ντερλικατέσεν), νομίζω ότι το μαγαζί της Αθήνας μπορεί και καλύτερα. Οι τιμές έχουν πάρει την ανηφόρα (κάποια κυρίως περνάνε τα 20€, τα δε περισσότερα είναι στα 12+), που δεν συνάδει με το στυλ χαλαρού μεζεδοπωλείου, οι δε γεύσεις τείνουν όλο και περισσότερο προς το αδιάφορο: Π.χ. τα περίφημα βυζάκια της Μαρίας (κοτόπουλο με σως μουστάρδας) στην τελευταία μας επίσκεψη ήταν ένα εντελώς άνοστο στήθος λουσμένο με την σως αλλά καθόλου δεμένο μαζί της, το σαγανάκι του πρίγκηπα (με δύο τυριά σε κρούστα) ήταν κρύο και υπέρ το δέον λαδερό όταν ήταν φρέσκο, κ.ά. Υπήρχαν και νόστιμα πιάτα (π.χ. πανσετάκια με κρασί και δεντρολίβανο) αλλά η συνολική εικόνα της κουζίνας επιδέχεται βελτίωσης, ή ο τιμοκατάλογος μείωσης. Επίσκεψη: 23/4/2010. Κόστος: 80+€ για τρία άτομα με 2-3 ορεκτικά, 3 κυρίως και μισό λίτρο χύμα κρασί, με την κρέπα σοκολάτα κερασμένη. |
|
Πολίτικη κουζίνα
|
Οικογενειακό, συνοικιακό κεμπαπτζίδικο κοντά στο μετρό του Αγ. Δημητρίου. Δοκιμάσαμε εζμέ, τσομπαν σαλάτα, λαχματζούν και για κυρίως γιαουτλού κεμπάπ, Ούρφα κεμπάπ και Άδανα κεμπάπ. Κανένα δεν έλεγες κακό, αλλά δεν ήταν και τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει σε άλλα μαγαζιά του είδους. Συνολικά μέτρια ανάμνηση, που δεν βοηθιέται ιδιαίτερα και από τις τιμές (75€ για τα παραπάνω συν τρία αναψυκτικά). |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Πρώτη επίσκεψη στη Δάφνη, με αρκετές προσδοκίες μετά από καλές κριτικές εδώ και σε περιοδικά, αλλά δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Συμπαθητικός χώρος και (υπερβολικά) εκτενές μενού, αλλά ελάχιστα πιάτα είχαν κάποια δημιουργικότητα, με τα περισσότερα να είναι τα απολύτως συνηθισμένα σε οποιοδήποτε μεζεδοπωλείο ή ταβέρνα. Οι σαλάτες ήταν οι πιο απογοητευτικές ("Δάφνη" με ρόκα, χαλούμι κ.ά. και μία ανάμεικτων λαχανικών εποχής με μουστάρδα). Από τα ορεκτικά, οι κολοκυθοκεφτέδες ήταν σωστά (=στεγνά) ψημένοι και πολύ γευστικοί, ενώ οι θεωρητικά πιο ενδιαφέροντες κεφτέδες πορτοκαλί κολοκύθας με τυρί ήταν λιγότερο επιτυχημένοι (το κολοκύθι δεν ακουγόταν καθόλου, λόγω του υπερβολικού τυριού, σχεδόν σαν τυροκροκέτα). Η τυροκαυτερή στο μέσο όρο. Ένα πιάτο σπαράγγια με προσούτο και ψητό χαλούμι ήταν το πιο "περίεργο" που έφτασε στο τραπέζι, και δεν ήταν κακό αν και όχι ιδιαίτερο "δεμένο". Από τα κυρίως, ένα χοιρινό με σέλινο μου φάνηκε κάπως βαρύ. Η ποικιλία κρεάτων περιείχε αρκετά διαφορετικά είδη που ήταν σωστά ψημένα όσο χρειαζόταν για να μην ξεραθούν, αλλά με 20τόσα € θα μπορούσε να είναι λίγο μεγαλύτερη. Η χοιρινή μπριζόλα πολύ καλή, ανώτερη του αναμενομένου (μεγάλη και ζουμερή). Τα καπνιστά πανσετάκια αγριογούρουνου μάλλον κατώτερα της περιγραφής (και της τιμής των 15,5€). Στο τέλος, λιμοντσέλο και αρκετά γλυκάκια κερασμένα ;) Συνολικά στις γεύσεις θα έδινα κάτι λιγότερο, αλλά ελλείψει 2.5 προτιμώ το 3 από το 2 γιατί δεν ισχυρίζομαι ότι φάγαμε και άσχημα. Αλλά οι ποσότητες δεν είναι τόσο μεγάλες όσο (διάβαζα ότι ήταν) παλαιότερα, και οι τιμές πάρα πολλών πιάτων είναι αδικαιολόγητα υψηλές: Πολλά κρεατικά και κάποια τυπικά πιάτα θαλασσινών (π.χ. η κλασική κατεψυγμένη μακαρονάδα του ψαρά) τιμώνται στα... 19€ (!), και τα περισσότερα κυρίως στα 13€-15€! Ήμασταν 7 άτομα και πληρώσαμε 140€ που φαίνονται λίγα, αλλά κυρίως επειδή κάποιοι δεν παρήγγειλαν κυρίως πιάτα, και ήπιαμε 1 λίτρο χύμα κρασί (που δεν μου άρεσε). Δύο άτομα θα έκαναν σίγουρα 25-30€/άτομο αντί 20€, που δεν τα θεωρώ λίγα για μεζεδοπωλείο και δη Δυτικά. Ημερομηνία επίσκεψης: 11/4/2010. |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Παραγγείλαμε μία πολίτικη σαλάτα (απλή αλλά καλή), μία σπανακόπιτα (δεν την έλεγες κακή αλλά ούτε ήθελες δεύτερη μερίδα), και για κυρίως ένα σοφρίτο (μάλλον αδιάφορο) και ένα μοσχάρι με πουρέ μελιτζάνας (το καλύτερο από όσα δοκιμάσαμε). Συνολικά δεν ξετρελαθήκαμε με το φαγητό, και στα αρνητικά θα σημειώσω την έλλειψη μενού-τιμοκαταλόγου (εξ ου και πολύ είναι το 2 στην εξυπηρέτηση) και τα υποχρεωτικά 3,60€ για νερό και λίγο ψωμί. Σύνολο για τα παραπάνω 36€. Δεν είναι και λίγα για 4 πιατάκια, ειδικά αν δεν σε έχουν κερδίσει για να ξαναπάς... Ημερομηνία επίσκεψης: 11/3/2010. |
|
Μοντέρνα κουζίνα
|
Ημερομηνία επίσκεψης: 2/4/10, Μεγάλη Παρασκευή, μετά από βόλτα στο κέντρο. Ξεκινήσαμε με φάουλ: Κατάλογος μόνο νηστήσιμων πιάτων. Κατανοώ ότι η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού μπορεί να επιθυμεί να νηστέψει, αλλά δεν αποδέχομαι τη χούντα του εξαναγκασμού και των υπολοίπων σε νηστεία. Anyway... Παρά το κακό ξεκίνημα, η συνέχεια ήταν καλή, μάλλον καλύτερη του αναμενομένου από τη συνήθη μοντέρνα ταβέρνα και δη σε θαλασσινά πιάτα. Τρεις άνθρωποι παραγγείλαμε μία ελληνική σαλάτα (παξιμάδι, ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, ελιές, λάδι), φρέσκια και νόστιμη. Συνεχίσαμε με γόνο καλαμαριού, που ήρθε σερβιρισμένος σε σέσουλα και έλιωνε στο στόμα :) Ακολούθησαν γαρίδες με σάλτσα μουστάρδας και μαύρο σουσάμι, πέντε στη μερίδα αλλά θέλαμε άλλες τόσες. Τέλος με λιγκουίνι με μύδια και λευκό κρασί (12 όχι μικρά μύδια στη μερίδα και τα ζυμαρικά πολύ γευστικά), και καλαμάρι γεμιστό με ριζότο ντομάτας (το πιο αδύναμο πιάτο όλων, ούτε το καλαμάρι ούτε το ριζότο έλεγαν "κάτι"). Το χύμα κόκκινο κρασί μέτριο. Σύνολο λογαριασμού 62€, ήτοι πολύ φθηνά για το είδος των πιάτων που φάγαμε και για την ποιότητα-έκπληξη! Θα ξαναπάμε κάποια στιγμή μετά το Πάσχα για να δοκιμάσουμε και το "κόκκαλο" που μας έμεινε απορία ;) |
|
Ταβέρνες
|
Μοντέρνο μεζεδοπωλείο στο Ίλιον, με έμφαση στα θαλασσινά. Ο μέσα χώρος σε παλ φυστικί αποχρώσεις αξιοπρεπής, όμως οι καρέκλες και τα τραπέζια έξω από το μαγαζί (πάνω στα πεζοδρόμια), χρειάζονται επειγόντως αντικατάσταση γιατί θυμίζουν Goody's. Στα του φαγητού, ξεκινήσαμε με τη σαλάτα του μαγαζιού (διάφορες πρασινάδες, παρμεζάνα, ωμά μανιτάρια και balsamico), που ήταν φρέσκια και νόστιμη. Ακολούθησε ένα γεμιστό καλαμάρι, που δεν ήταν πολύ μεγάλο, ούτε η γέμισή του έλεγε κάτι το ιδιαίτερο (σαν τυροσαλάτα αορίστως), το δε ψήσιμό του ίσως το έκανε λιιιίγο πιο στεγνό από όσο έπρεπε. Για κυρίως πήραμε μυδοπίλαφο (έτσι κι έτσι) και "κριθαράκι με γαρίδες" από τον κατάλογο (που όμως είχε δύο γαρίδες και 6 μύδια), που αρωματισμένο με σαφράν ήταν γευστικό και σωστά βρασμένο. Η εξυπηρέτηση σχετικά αργή, ίσως και αναμενόμενο λόγω της ημέρας επίσκεψης (25η Μαρτίου 2010, μεσημέρι με λιακάδα). Τιμή για τα παραπάνω 45€, όχι εξωφρενικά αλλά ούτε και λίγα. |
|
Μουσ. μεζεδοπωλεία
|
Ολοκαίνουργιος, πολύ μεγάλος χώρος, σε στυλ μοντέρνας ταβέρνας, με φυστικί-γκρι τραπεζοκαρέκλες, εκατοντάδες μπουκάλια ποτών σε ράφια σε στυλ κάβας και -ευτυχώς- καλό εξαερισμό (φαντάζομαι επικουρείται και από το μέγεθος του μαγαζιού που δύσκολα θα γεμίζει πλήρως). Η εξυπηρέτηση από τα παιδιά ευγενέστατη και επαγγελματική, ευχάριστη έκπληξη για τόσο νέο μαγαζί. Στο φαγητό... το μενού δεν είναι μεγάλο όσο ενός μεζεδοπωλείου (7-8 πρώτα, 3 σαλάτες, 6-7 κυρίως), αλλά περιλαμβάνει αναλυτικές και ιντριγκαδόρικες περιγραφές των πιάτων. Ανταποκρίνονται; Άλλα ναι, άλλα όχι. Στη σαλάτα μας, το "πανέ" κατσικίσιο τυρί ήταν θα έλεγα υπέρ το δέον κατσικίσιο. Τα τηγανητά κολοκυθάκια με συνοδεία κοκκινιστής σάλτσας κρέατος (!), ευτυχώς όχι λαδοπιωμένα, αλλά η σάλτσα δίπλα τους φαινόταν ξένη. Την κρητική τηγανιά (μεγάλη σε ποσότητα) σίγουρα δεν την έλεγες κακή, αλλά δεν είχε και κάτι το ξεχωριστό (όπως π.χ. οι πειραγμένες τηγανιές στην Γκαλερί του Μεζέ, για τις οποίες νομίζω έχω γράψει). Στα κυρίως, ένα πιάτο ημέρας (μαριναρισμένα καλαμάκια κοτόπουλο), παρά το καλό μαρινάρισμα μάλλον δεν ικανοποίησε (τρία πολύ μικρά καλαμάκια, ακριβώς σαν από σουβλακερί, και ανώφελη γαρνιτούρα), αυτό όμως που με εντυπωσίασε ήταν το χοιρινό κότσι για δύο, που άξιζε και το τελευταίο σεντ από τα 18€ του: Γιγάντιο σε ποσότητα, σερβιρισμένο μέσα σε μεταλλικό σκεύος με ψιλοκομμένες χειροποίητες τηγανητές πατάτες ποτισμένες με τα υγρά του, εμφανώς σιγομαγειρεμένο με μαεστρία επί ώρες, σκέτο μέλι που έλιωνε και γλύκαινε το στόμα! Μία απολαυστική συμφωνία πέτσας-λίπους-ψαχνού, σε εντελώς διαφορετικό σύμπαν από τα συνήθως ξεροψημένα-αποστραγγισμένα τσαρούχια των μπυραριών. Δεν είναι για όλους (οι κυρίες και οι ευαίσθητοι δεν πλησιάζουν), αλλά εγώ για το κότσι και μόνο θα ξαναπήγαινα :) Ημερομηνία επίσκεψης: 24/1/2010. Κόστος: Τρία άτομα 58€ με τα παραπάνω πιάτα και προσεγμένο χύμα κόκκινο κρασί. Πιο ρεαλιστικά (πήραμε λίγα πρώτα), θα έλεγα ~22-28€/άτομο. |
|
Στη σχάρα
|
Με έκπληξη πέτυχα στην πρώτη σελίδα την κριτική του Κότα και Γάιδαρος, και δεν μπορούσα να μην σχολιάσω, συμπληρώνοντας τον fratello: Το μαγαζί το γνωρίζω από πέρυσι-πρόπερσι που άνοιξε (ως σκέτος "Γάιδαρος"), και επειδή εργαζόμουν στην Καλλιθέα παράγγελνα πού και πού τα μεσημέρια. Όντως εστιάζεται σε καλής ποιότητας κρέατα, για καλαμάκια-μπιφτεκάκια-λουκάνικο (αυτά έχω δοκιμάσει), γευστικές στρογγυλές πιτούλες, και ό,τι επιπλέον γράφει ο... αυτόκλητος διαφημιστής του μαγαζιού παρακάτω :P Εκτός από το πράγματι άξιο μαρινάρισμα (καμία σχέση με τα απλώς βουτηγμένα στο αλάτι καλαμάκια της τυπικής σουβλακερί), εδώ έχουμε να κάνουμε με "ζουμερό" ψήσιμο (όχι τσαρούχια), και πραγματικά κρεάτινη γεύση (αντί... "αποψυξίλας"). Ο χώρος, αν και δεν έχω πάει, πρέπει να είναι κάτι προς πέτρινο-ξύλινο-νοσταλγικό από φωτογραφία που έχω δει (και πολύ μικρός), βρίσκεται δε στην κεντρική αγορά της Καλλιθέας, για λίγη cult αύρα. Αν μένετε ή εργάζεστε στην περιοχή, αξίζει τουλάχιστον μία παραγγελία για να δείτε το μεταφορικό όχημα του Γαϊδάρου: Μία βέσπα βαμμένη κατακίτρινη, με τον συμπαθή γάιδαρο-logo του μαγαζιού, που ξεχωρίζει σε όλη την Καλλιθέα :) Επειδή νομίζω ότι το έχουν ανοίξει δύο νεαροί φίλοι, μπράβο στα παιδιά για το μεράκι τους και το σεβασμό με τον οποίο αντιμετωπίζουν αυτό που κάνουν! |
|
Γαλλία
|
Αναμφισβήτητα το καλύτερο εστιατόριο της Ελλάδας σύμφωνα με τον ελληνικό και διεθνή Τύπο, και με βάση τα 2 αστέρια Michelin. Αλλά επειδή φουλ τεσσάρια στην κριτική δεν δίνουν κατεύθυνση, και επειδή σαφώς το κόστος του εστιατορίου δεν είναι για κάθε μέρα (για τους περισσότερους ούτε για κάθε μήνα), ας δούμε τι αγοράζουμε με τα ~100€ ανά άτομο χωρίς κρασί: - Προσεγμένος αλλά αδιάφορος/χωρίς κάτι ιδιαίτερο χώρος (καλύτερα έξω το καλοκαίρι, με ανισόπεδες βεράντες και αρκετό πράσινο εν μέσω των πολυκατοικιών του Παγκρατίου) - Εξυπηρέτηση υπεράνω κριτικής (ένας σερβιτόρος πάντα σε απόσταση δευτερολέπτου) - Αναμενόμενα μικροσκοπικές μερίδες (ή... ανύπαρκτες αν πρόκειται περί αφρών) - Όσον αφορά τις γεύσεις... άλλες πιο κατανοητές και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, άλλες (επιτρέψτε μου την "ιεροσυλία") πιο πειραματικές ή "εσωτερικές" των σεφ, χωρίς ανταπόκριση στον ουρανίσκο μου. Τουλάχιστον εδώ τα χρήματά μας έχουν κάτι να πουν (έστω κι αν το μήνυμα δεν είναι για καθημερινή κατανάλωση και σίγουρα όχι για να χορτάσεις αν δεν πας ψιλοφαγωμένος), σε σύγκριση με γευστικώς απαράδεκτα club-την έχω δει-restaurant των 50-60-70€ όπως εύστοχα παρατηρεί ο vassilis παρακάτω. Ένα εστιατόριο-εθνικός πρωταθλητής του γκουρμέ, αλλά λόγω του υψηλού κόστους (και της ελληνικής -λιγότερο στημένης από τη γαλλική- ιδιοσυγκρασίας), σαφώς όχι για καθημερινή χρήση. Για ειδικές προσωπικές στιγμές μόνο, ή με τιμολόγιο εταιρείας :) |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Πολύ όμορφος, επιβλητικός χώρος στο Περιστέρι, σε ήσυχο πεζόδρομο πολύ κοντά στην πολύβουη πλατεία Μπουρναζίου αλλά χωρίς οπτική ή ακουστική επαφή με αυτήν. Ισόγειο, πρώτος όροφος και μικρό δώμα παλαιού καλοσυντηρημένου κτηρίου (μωσαϊκά, παλιά μάρμαρα), με αναμενόμενη διακόσμηση νεοταβέρνας/μεζεδοπωλείου. Μεγάλος κατάλογος, με μεγάλη αφθονία από ορεκτικά, σαλάτες και κυρίως. Όλα πιάτα της παρέας (π.χ. πολλές διαφορετικές τηγανιές), και όλα αρκετά καλά ώστε να... μην περισσεύει τίποτα στη μέση :) Κορυφαία η τυροκαυτερή (κάπως αλλιώς την λένε), έξυπνη η μανιταράδα, ελαφρά ψημένα τα κρεατικά της ώρας. Ειδική μνεία στα γλυκά, πολλά από τα οποία κομμάτια από κέικ και τούρτες που μπορείτε να θαυμάσετε στο ψυγείο του ισογείου α λα ζαχαροπλαστείο. Συνολικά μία πολύ καλή λύση για όσους μένουν Δυτικά, και ένας καλός λόγος βόλτας για εμάς τους υπόλοιπους :) |
|
Ιταλία
|
Μία από τα ίδια με τους προηγούμενους κι εγώ: "Πέρασμα" η τοποθεσία του μαγαζιού, χτυπητό το μάτι από μακριά, συμπαθής προς δήθεν πολυτελής ο χώρος εσωτερικά, καθήσαμε πάνω και δεν είχαμε πρόβλημα οσμών (οπότε δεν ξέρω αν κάτω όντως μυρίζει), αλλά το φαγητό... ποιο φαγητό; Μία κάρτα με σκάρτα 10 πιάτα (σε μεγάλες καφετέριες βρίσκεις περισσότερα), κι όλα αδικαιολογήτως ακριβά στην τιμολόγηση και μικροσκοπικά στο σερβίρισμα. Δεν μπορεί μία μικροσκοπική πιαντίνα (ιταλική λεπτή ζύμη με γέμιση, κάτι κοντά σε αραβική πίτα ή αλμυρή κρέπα), ένα μικρό πιάτο μέτριων ζυμαρικών και δύο ποτήρια κρασί να τιμώνται 50€, ειδικά όταν δεν έχουν και κάποια ιδιαίτερη γεύση. ΟΚ, ας πούμε ότι η πιαντίνα με γέμιση ρόκα και λίγο κρέας ήταν ενδιαφέρουσα, αλλά έχει "κατασκευαστικό κόστος" όσο ένα σουβλάκι, όχι τα υπερδεκαπλάσια που τιμάται... Δεν βλέπω το λόγο για δεύτερη επίσκεψη, παρά μόνο ίσως για ποτήρι κρασί αν σε κάποιον αρέσει ο χώρος και η θέα της Κηφισίας (αλλά και το ποτήρι κόκκινο είναι στα 8€ αν θυμάμαι καλά!). |
|
Ελληνική κουζίνα
|
Είμαι φαν του Αλέξανδρου Καρδάση από τις εποχές του Κορυδαλλού. Στον Κεραμεικό, ο χώρος άλλαξε (μεγαλύτερος και αυστηρός αλλά όμορφος), οι τιμές πήραν λίγο την ανηφόρα (σίγουρα και το κόστος στέγασης είναι μεγαλύτερο), αλλά οι γεύσεις παρέμειναν κορυφαίες! Δημιουργική ελληνική κουζίνα, παραδοσιακά και "πειραγμένα" πιάτα, διαλεχτές πρώτες ύλες. Σχετικά μικρές μερίδες, αλλά κάθε μπουκιά από τα ορεκτικά μέχρι τα γλυκά είναι μία "ρουκέτα" γεύσης! Στα 35-40€ που τιμάται ανά άτομο, δεν είναι μόνο ένα μαγαζί όπου θα βγάλεις φιλοξενούμενους-καλεσμένους για να βγεις ασπροπρόσωπος, αλλά μπορεί να αποτελέσει μία... συχνή απόλαυση. Στα θετικά και η εξαιρετική εξυπηρέτηση από την υπεύθυνη και όλα τα παιδιά στη σάλα. Επίσκεψη επιβεβλημένη! |
|
Πολίτικη κουζίνα
|
Απροσποίητο "κεμπαπτζίδικο" στη Γλυφάδα, με την αίσθηση του cult να εντείνεται από την αεικίνητη παρουσία του αφεντικού. Τα πιάτα αναμενόμενα για γενικώς αραβικό εστιατόριο: Φοβερό φουσκωτό ψωμί, ταμπουλέ, λαχματζούν (κιμαδόπιτσα :), ιτσλίκ κιοφτέ (πληγουροκεφτέδες), φυσικά άφθονα κεμπάπ, όλα σε καλές εκτελέσεις, και ναυαρχίδα το κορυφαίο χιουνκάρ μπεγεντί (μοσχάρι στο πήλινο με πουρέ καπνιστής μελιτζάνας) που έχω δοκιμάσει σε πάνω από 10 αραβικά σε όλη την Αθήνα. Καλό φαγητό και χαμηλές τιμές, ιδανικός συνδυασμός για όσους αναζητούν ορίτζιναλ κεμπάπ χωρίς το επιπλέον "κυριλίκι" άλλων χώρων. |
|
Meat Restaurants
|
Το συμπέρασμα (και η συμβουλή μου) μετά από δύο επισκέψεις: Επικεντρωθείτε στο κρέας (γι'αυτό άλλωστε φημίζεται το μαγαζί), και προσπαθήστε να κάνετε κατά το δυνατόν οικονομία από τα ορεκτικά, που δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο ούτως ή άλλως. Οι απαιτητικοί στο κρέας, θα αποζημειωθείτε από τη μεγάλη ποικιλία διαφορετικών κοψιδιών (NY strip, rib-eye, T-bone κλπ), και το ψήσιμο όπως το έχετε ζητήσει κι όχι στεγνή σόλα κατά τη συνήθη πρακτική της ελληνικής ταβέρνας. Να είστε όμως προετοιμασμένοι και για το ανάλογο κόστος: Δύο άτομα με ένα εισαγωγικό Αργεντίνικο κρασί (Trivento Malbec, 4€ στα ΑΒ Βασιλόπουλος, ~20€ σερβιρισμένο στο μαγαζί) 115€, που κάνουν το μαγαζί μία επιβεβλημένη επίσκεψη για καλή κρεατοφαγία, αλλά σίγουρα όχι καθημερινή επιλογή. Ημ/νίες επίσκεψης: 21/11/2008 στην πολυτελή σάλα, 10/8/2009 στον όμορφο κήπο. |
|
Cafe + Bar Rest.
|
"Χλιδάτο" διακοσμητικά bar-restaurant, όσο πιο κέντρο γίνεται (Στη Σίνα, στο πλάι του κτηρίου της Ακαδημίας). Από το όλο στήσιμό του, φαίνεται ότι ίσως δίνει βάρος περισσότερη στη βραδυνή λειτουργία του, αλλά εμείς το επισκευθήκαμε (ίσως καλύτερα) για γεύμα Σάββατο μεσημέρι μετά από βόλτα downtown που είναι ιδανικό. Τα πιάτα του πολυσυλλεκτικά, χωρίς να περιορίζονται σε κάποια εθνική κουζίνα. Τα ορεκτικά γενικώς καλά, χωρίς να λείπουν οι αστοχίες (οι πατάτες της ζεστής πατατοσαλάτας με Ναπολιτάνικο σαλάμι ήρθαν σχεδόν άβραστες!). Και τα 3 κυρίως που δοκιμάσαμε ήταν καλά, αλλά στο ένα από αυτά (ένα NY sirloin steak) που ζητήθηκε medium-rare, η κουζίνα μάλλον δεν άκουσε, και το έφερε αρκετά στεγνότερο (σοβαρό φάουλ, όταν προσφέρεις ειδικό και ακριβό κρέας και δεν θέλεις είσαι ταβέρνα που όλα τα καις). Συνολικά η εμπειρία δεν ήταν άσχημη όμως, και το "δέσιμο" του μαγαζιού με τη μεσημεριανή βόλτα στο κέντρο είναι ευχάριστο για κάποιον που έχει λογικές απαιτήσεις. Κόστος για τρία άτομα με ποτήρι κρασί ή μπύρα 105€. Ελαφρώς τσιμπημένο για τα προσφερθέντα (Κολωνάκι και χλιδή γαρ), αλλά ούτε υπερβολικό ούτε απαγορευτικό. Ημ/νία επίσκεψης: 19/12/2009 |
|
| ??? ???? ??! |
| 43 αποτελέσματα - εμφάνιση από 1 έως 30 | 1 2 |
| Αποτελέσματα ανά σελίδα: |
