Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μουσικά Μεζεδ/λεία, Πατήσια
Απρ
10
2013
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Ευρώ/Άτομο
10-16

Σκέφτηκα πολύ για το ένα πρέπει να «δηλώσω» την ύπαρξη αυτού του κουτουκιού.

Από την μια υπάρχει η σκέψη ότι κάθε «επιχείρηση» θέλει να γίνεται γνωστή και να μαζεύει κόσμο.

Από την άλλη όμως, έτσι όπως βίωσα την επίσκεψη μου στο Καλαμπαλίκι, δεν θα μου άρεσε καθόλου η ιδέα του ότι υπάρχει ο κίνδυνος να πλακώσει εκεί κόσμος που δεν θα το σεβαστεί. Το Καλαμπαλίκι έχει δικούς του ρυθμούς, τρόπο λειτουργίας & σκέψης. Αν πας συνειδητοποιημένος για το τι θέλεις και τι περιμένεις να βρεις, θα το αγαπήσεις.

Στοχεύει σε άτομα που θα έρθουν να περάσουν χαλαρά την ώρα τους εκεί και θα γίνουν ένα με το προσωπικό και τους άλλους θαμώνες. Είναι ένα κουτουκάκι που τα έχει βρει με τον εαυτό του κι έχει κατασταλάξει. Κάπως έτσι φαντάζομαι την βραδινή «ζωή» της Αθήνας, πολλά πολλά χρόνια πριν. Κι αυτό το λέω μόνο ως θετικό…

Επίσκεψη τη προηγούμενη Παρασκευή με ένα φιλαράκι μου, γύρω στις 10 το βράδυ.

Ο χώρος απλός, μακρόστενος, φιλόξενος. Δύο σειρές από τραπέζια και στο βάθος η κουζίνα. Περιττά στολίδια και μοντερνισμοί, ανύπαρκτοι.

Κι έρχεται να μας πάρει παραγγελία η κοπέλα που εξυπηρετεί. Η Ευτυχία. Πιστεύω ότι είναι «μορφή». Ατόφια όσο σπάνια συναντάς. Αν σε συμπαθήσει θα σου το δείξει. Αν όχι, θα είναι ευγενική μαζί σου αλλά απλά θα σε εξυπηρετήσει. Θα σου περάσει με την μία το «πνεύμα» του κουτουκιού. Θα σου εξηγήσει τι έχουν σήμερα, θα σου προτείνει τα γούστα της, θα σου ρίξει και δύο-τρεις λεπτομέρειες για να καταλάβεις αν θα σου αρέσει το πιάτο, θα σου δώσει εναλλακτικές. Άψογη!!!

Όταν τελειώσαμε την παραγγελία, μπήκαν δύο άτομα και κάθισαν στο βάθος. Βγάλανε τα μουσικά τους όργανα και σε λίγο το κουτουκάκι πλημμύρησε με ρεμπέτικους ήχους. Χωρίς υπερβολές και χωρίς μικρόφωνα. Σαν δύο φιλαράκια που γουστάρουν να τραγουδήσουν τα δυο τους και να βγάλουν από μέσα τους, τους καημούς τους. Η ένταση ιδανική. Να τους ακούς, να συμμετέχεις αλλά να τα λες και άνετα με το φιλαράκι σου. Κομμάτια γνωστά αλλά και πιο ψαγμένα.

Κι έρχονται τα πιάτα…
Ψωμί με προζύμι από τον φούρνο της γειτονιάς. Γενναία μερίδα για να μη ζητάς και ξαναζητάς. Από ότι μου είπε το φιλαράκι μου που είναι γειτονάκι, γίνεται ανάρπαστο στον φούρνο τους.
Ψητή μελιτζάνα. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Πεντανόστιμη. Με το σκορδάκι της και τον φρέσκο μαϊντανό.

Σαγανάκι με παστουρμά, ντομάτα και ψιλοκομμένη πιπεριά. Δεν το σερβίρουν στο κλασικό σκεύος. Μάλλον το ψήνουν σε αυτό και το μεταφέρουν σε άλλο πιατάκι. Δεύτερο συνεχόμενο χτύπημα. Θεϊκό! Αν δεν ντρεπόμουν το φιλαράκι μου, θα το έβαζα μπροστά μου και δεν θα το μοιραζόμουνα με τίποτα. Και μετά θα παράγγελνα και δεύτερο και τρίτο…

Συκωταριά-τηγανιά. Επίσης άκρως μερακλίδικα μαγειρεμένη. Η χαρά της «βούτας». Ίσως να την ήθελα σε λίγο πιο μεγάλη μερίδα, αλλά χαλάλι της.

Κεφτεδάκια τηγανιτά & πατατούλες σπιτικές. Αν κάτι μ ενοχλεί, είναι να μου έρχονται οι πατάτες μέσα στην λαδίλα ή μαυρισμένες και παπαριασμένες. Αυτές ήταν άψογες. Χρυσοκίτρινες. Σαν να τις έχεις φτιάξει σπίτι σου και μάλιστα να τις έχεις πετύχει… Τα κεφτεδάκια επίσης νοστιμότατα. Μαμαδίστικα.

Αυτά και 3 μπύρες, μας κόστισαν 30 ευρώ.
Είχαμε σκοπό να κάτσουμε καμιά ωρίτσα και κλείσαμε 3ωρο. Ούτε που καταλάβαμε πως πέρασε η ώρα…

Η Ευτυχία ήρθε από μόνη της και μας είπε ότι δυστυχώς σήμερα δεν είχε ετοιμάσει γλυκάκι να μας κεράσει, όμως την επόμενη φορά θα μας έχει διπλή μερίδα. Ανυπομονώ..

Φεύγοντας και η Ευτυχία και ο ιδιοκτήτης που πλέον είχαν γίνει ένα με μία παρέα του μαγαζιού, μας χαιρέτησαν ευχαριστώντας μας με ένα χαμόγελο μέχρι τα αφτιά. Το καλύτερο κλείσιμο σε ένα τόσο όμορφο βράδυ.
Δεν είμαι σίγουρος αν έχει μουσική κάθε μέρα.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Αν κάποιοι αποφασίσετε να το επισκεφτείτε, να του φερθείτε όπως του πρέπει και αξίζει. Με σεβασμό. Μόνο έτσι θα καταφέρετε κι εσείς να περάσετε όμορφα σε αυτό αλλά κι αυτό να σας δείξει την σπάνια ομορφιά του.
Αν θα ξαναπάω? Με τα χίλια…

Επίσης, να διευκρινίσω ότι η αξιολόγησή μου, είναι βάσει της κατηγορίας του. Κατηγορία "Καραμπινάτο Κουτούκι"