comfortfood


Broken Image

Κριτικές: 104

Μέλος από:
Μάρ 2011
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Μοντέρνα κουζίνα, Χαλάνδρι
Σεπ
29
2013
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Ευρώ/Άτομο
65-80

Έχω και στο παρελθόν δηλώσει αλλά και το επαναλαμβάνω ότι δεν εμπιστεύομαι και δεν συμπαθώ τους τηλεοπτικούς σεφ. Ο λόγος απλός, πιστεύω ότι ανήκουν στην κουζίνα τους και στις μαρμίτες τους και όχι στην τηλεόραση.

Άρα όταν το ρίχνουν στην TV, σημαίνει ότι κάτι δεν τους πάει καλά με την εστιατορική. Δέστε τις βαθμολογίες των εστιατορίων των τηλεοπτικών σεφ, βαθμολογημένα από απλούς καθημερινούς ανυστερόβουλους ανθρώπους στο ask4food και θα με θυμηθείτε. Όλες μεταξύ 2.2 και 2.8, με μόνη εξαίρεση το BOTRINIS.

Έτσι, το επισκέφθηκα ένα βράδυ για επαγγελματικό δείπνο, μαζί με ένα άτομο, με το οποίο εκτός των επαγγελματικών, μας συνδέει και μία φιλία, αλλά και κοινή ενασχόληση και άποψη με το φαγητό και το κρασί.

Αφού και οι δύο μας είχαμε εντρυφήσει στο μενού μέσω του διαδικτύου (γιατί παρακαλώ δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα τους και η κάρτα κρασιού ???) καταλήξαμε να παραγγείλουμε το μενού degustation και οι δύο. Αυτά τα μενού συνήθως αποτελούν τα πλέον αντιπροσωπευτικά πιάτα του σεφ και υποτίθεται ότι μέσω του μενού αντιλαμβάνεσαι το εύρος της κουζίνας τους και τις τεχνικές τους.

Κατ΄αρχάς να τονίσω ότι το συγκεκριμένο χρυσοσκουφάτο εστιατόριο προσφέρει μεσογειακή κουζίνα με στοιχεία avant-garde (μοριακής), με τις σφαιροποιήσεις τους, τα χιόνια τους, τα χώματα τους, τους αφρούς τους κλπ.

Αν και σαφώς λάτρης (κατά δήλωση) της comfort food κουζίνας, δεν απορρίπτω την μοριακή, εφόσον έχει να μου δώσει κάτι και στη γεύση, εκτός από τα παιχνίδια της παρουσίασης και του ματιού. Είχα παρελθόν εξαιρετικές γευστικές εμπειρίες (Funky Gourmet, Χύτρα κλπ). Όμως στο συγκεκριμένο, φευ !!! Ίσως να φταίει το γεγονός ότι ο επώνυμος σεφ έλειπε στην Κέρκυρα την ημέρα εκείνη, αλλά και αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία. Θα πρέπει η μπριγάδα του να μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της και χωρίς αυτόν.

Τα περισσότερα πιάτα μέτρια ως καλά, αλλά κανένα να σε συγκλονίσει, να σε συνεπάρει, να σε ταξιδέψει. Έξυπνη ιδέα ο χάρτης της Μεσογείου με τα amuse bouche, αλλά μέχρις εκεί. Ομολογώ ότι το μάτι μας εντυπωσιάστηκε, αλλά όχι ο ουρανίσκος μας.

Το παντζάρι στο φυσικό του περιβάλλον (με μους κατσικίσιου τυριού) νωθρό και flat. H σαν μια Ceasar σαλάτα το ίδιο, με ένα μπισκότο παρμεζάνας άγευστο (κάπως σαν τα τσιπς γαρίδας των Κινέζικων, που ψάχνεις να βρεις γεύση γαρίδας, έτσι και μεις ψάχναμε για παρμεζάνα).

Tα πρώτα δύο πιάτα πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα και αδιάφορα και μας κάνανε να ευλογήσουμε τα γένια μας για το εξαιρετικό λευκό κρασί που είχαμε επιλέξει (αν και πανάκριβα τιμολογημένο τιμή ραφιού Χ 3, δλδ no mercy...).

Τα επόμενα δύο ορεκτικά μας τα περιμέναμε με αδημονία (νάτο πετιέται !!!), αλλά τζίφος. Το χταπόδι στο φυσικό του περιβάλλον, ένα πλοκαμάκι (βρασμένο sous vide ???),
που το μισό το είχανε κόψει εγκάρσια και το άλλο μισό λεπτοκομμένο καρπάτσιο και είχανε γεμίσει με αυτό το πρώτο μισό, αφρός λεμονιού και διάφορα αλλά αδιάφορα παρελκόμενα, μας άφησε αδιάφορες εντυπώσεις.

Είχανε σαφώς χάσει τον πρωταρχικό στόχο, που είναι η ΓΕΎΣΗ, υπέρ της τεχνικής και της παρουσίασης. Το ίδιο και με το δεύτερο ορεκτικό, γαρίδες κανταΐφι με ξύδι φράουλας και σταφύλι από πεπόνι, το ακούς και λες wow !!! αλλά...

Κατ΄αρχάς από μία γαρίδα στο κάθε πιάτο τυλιγμένη σε φύλλο κανταΐφι, τηγανισμένη (λίγο βαρύ μας φάνηκε το τηγάνι τους, ανεπίτρεπτο για εστιατόριο τέτοιου επιπέδου) και κομμένη στα τέσσερα !!! Σαν το νύχι του μικρού μας δαχτύλου !!! Αφού τα ορεκτικά σε ένα degustation μενού προσφέρονται σε μισή μερίδα, τότε σημαίνει ότι η κανονική μερίδα περιλαμβάνει δύο γαρίδες και μπορείτε να την παραγγείλετε ala carte στην εξαιρετική τιμή των 20 ευρώ. Έλεος !!!

Λέμε και μεις, τα κυρίως δεν μπορεί θα αξίζουν και παραγγέλνουμε και μία κοκκινούμπα (και αυτή τιμολογημένη Χ 3, αλλά δεν βαριέσαι, αφού δεν τρώγαμε τίποτα ιδιαίτερο, είπαμε να πιούμε τουλάχιστον).

Παραγγείλαμε στη μέση και τις δύο επιλογές των κυρίως πιάτων, πρώτα τον μπακαλιάρο a la plancha με υφές κουνουπιδιού και σφαίρες από πιπεριές τουρσί. Ο μπακαλιάρος βέβαια εκείνο το βράδυ ήταν σφυρίδα (σενεγαλέζικη προφανώς ???), το οποίο και μας δήλωσαν όταν παραγγέλναμε. Ήταν αδιάφορο στη γεύση ψάρι (τς, τς, τς, Εκτωράκο) και ψημένο στην πλάκα λίγο παραπάνω απ΄ ότι θα έπρεπε, ειδικά σε τέτοιο μαγαζί, που έχουμε και τις ανάλογες απαιτήσεις.

Τέλος, ήρθαν και τα μάγουλα από μοσχαράκι βιολογικής εκτροφής με σάλτσα από κόκκινο κρασί, νιόκι και αφρό από σέσκουλα. Πού τα βρίσκουν τα σέσκουλα τέτοια εποχή ??? Μάλλον chard εισαγωγής θα είναι, που δεν έχει καμία σχέση με σέσκουλο. Αλλά είπαμε, εδώ μάλλον τους ενδιαφέρει περισσότερο το οπτικοακουστικό αποτέλεσμα και όχι τόσο το γευστικό.

Αυτό ήταν μακράν το καλύτερο πιάτο με μεστή γεύση (πως να μην ήταν αφού μιλάμε για μοσχαρίσια μάγουλα σιγομαγειρεμένα με κόκκινο κρασί). Όμως και στο ψάρι αλλά και στο κρέας, οι μερίδες ήταν τραγικά μικρές, στο μέγεθος ενός πακέτου τσιγάρων. Και μην μου πει κανείς ότι είναι εστιατόριο gourmet με μικρές μερίδες κλπ, γιατί έχουμε την εμπειρία μας και το μικρό μέγεθος έχει το όριο του. Και το τελικό χτύπημα !!!

Πόσα νιόκι είχε στο πιάτο του κρέατος ?? Δύο. Ναι, ναι, ναι. Δύο ολόκληρα νιόκι. Δεν έχω λόγια.

Τέλος στα επιδόρπια, έδειξαν κάποια ευλυγισία, αλλάζοντας μας το ένα γλυκό του μενού σε παγωτό από κατσικίσιο τυρί με μαρμελάδα ντομάτας και κρέμα λεμονιού, το οποίο ήταν εξαιρετικό. Το δεύτερο γλυκό (τού μενού) ήταν η ΄΄αναφορά στο γλυκό των θεών'', γιαούρτι, μέλι και καρύδια. Πολύ λιγότερο εντυπωσιακό, απ΄ότι ακούγεται.

Σέρβις: Επαγγελματικό, αθόρυβο, με γνώση. Το 3 για τον νεαρό σερβιτόρο πού ορισμένες φορές κόμπιαζε στην αναγγελία των πιάτων και μας ''έφαγε'' και μερικά συστατικά (που προφανώς δεν θυμόταν).

Χώρος: Υπέροχος έξω, μονοκατοικία με κήπο στο Χαλάνδρι, τρομερός σωστά χαμηλωμένος φωτισμός, και το μέσα συμπαθές από ότι είδα. Εξαιρετική art de la table (να τρώγαμε και φαγητό ιδίου επιπέδου, ρε παιδιά). Το παλιό Robin's Hood, για κάποιους που το είχαν επισκεφθεί στο παρελθόν.

Value for money: Με δουλεύετε ??? Με το 2 είμαι και επιεικής !!!

Σας συμβουλεύω να πάτε για την εμπειρία, αλλά ειλικρινά λυπάμαι όσους επιλέξουν το μενού BOE. Πιστεύω, μετά την δικιά μου εμπειρία, ότι κυριολεκτικά θα πεινάσουν !!!

Αν με κεράσουν, μπορεί και να ξαναπάω...

Bar Restaurants, Καμίνια - Ν.Φάληρο
Σεπ
01
2013
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Ευρώ/Άτομο
50-64

Απορω ειλικρινα που δεν εχει γραψει κανεις για το συγκεκριμενο εστιατοριο, η μαλλον γαυροεστιατοριο. Διοτι την γαυροθρησκεια ασπαζονται περιπου 50 με 60 % του Ελληνικου πληθυσμου και συνεπως το ιδιο μοντελο θα πρεπει να ισχυει και στο ask4food.

Και ομως δεν βρεθηκε ενας γαυρος να γραψει για το συγκεκριμενο εστιατοριο, το οποιο εχει ανοιξει εδω και 9-10 μηνες ΜΕΣΑ στο γαυρογηπεδο ΑΚΑ τηγανι (σταδιο Καραισκακη για καποιες κυριες που δεν ασχολουνται με το αθλημα).

Ετσι λοιπον αναγκαζομαι εγω, ενας βερος Πανιωνιος και φανατικος Αντι-ΠΟΚ (παλι για καποιες κυριες ΠΟΚ = Παναθηναικος, Ολυμπιακος, ΑΕΚ) να γραψω πρωτος.

Παμε στο δια ταυτα. Τον χειμωνα λοιπον δεν καταφερα να αρνηθω προσκληση υψηλα ισταμενων πελατων μου (και φανατικων/επιφανων γαυρων) και βρεθηκαμε βραδυ καθημερινης να τρωμε στο γαυροεστιατοριο. Σημειωτεον οτι την ολη επιμελεια του εστιατοριου (χωρου/κουζινας/service κλπ) εχει η ομαδα το Μυκονιατικου N'ammos.

Αν και προσωπικα εμενα δεν με εκφραζει η φιλοσοφια τους, δεν μπορω να μην παραδεχθω οτι το N'ammos σαν επιχειρηση αποτελει benchmark στην Ελληνικη εστιαση, οταν μαζευει τοσους VIPS (εδω παιρνουν το learjet τους καποιοι ξενοι για να ερθουν για μεσημεριανο μπανακι/φαγητακι και να φυγουν το απογευμα) και οχι μονον, για να τους παρουν απο 200 εως και 500 ευρω το κεφαλι, και να ειναι και ευχαριστημενοι οι πελατες τους. Εαν αυτο δεν λεγεται επιτυχια, τοτε ποιο ???

Και μ΄ αυτα και μ΄αυτα, παμε στα του φαγητου.
Ο καταλογος μικρος σχετικα, χωριζεται σε δυο μερη, το ενα με διαφορα σουσοειδη και το αλλο με μεσογειακη κουζινα. Οτι φαγαμε (κυριως crudo) ηταν φρεσκοτατο και παρασκευασμενο με αρτια τεχνικη, ισαξια αλλων γνωστων σουσοεστιατοριων της Αθηνας.

Προφανως εχουν και sushi-chef στην μπριγαδα τους, δεν εξηγειται αλλιως. Εκτος απο τα συνηθη (σολωμους σασιμι, τονους σασιμι, διαφορα μακι, γαριδες τεμπουρα κλπ) δεν μπορω να μην ξεχωριζω ενα υπεροχο καρπατσιο απο χτενια με λαδι τσιλι, που φυσουσε. Εξαιρετικο επισης και το λαβρακι με σαλτσα λεμονιου & καπαρης απο το μεσογειακο κομματι του καταλογου.

Το service τωρα, τι να πω, ΑΨΟΓΟ !!! Δειχνει to παθος τους για τελειοτητα και την μεριμνα τους για τον πελατη που εφαρμοζει η ομαδα του N'ammos και τους βγαζω το καπελο. Δυο νεαρα παιδια (αγορι και κοριτσι) τελειως ακομπλεξαριστα και απολυτως ενημερωμενα, μας περιποιηθηκαν παντα με ειλικρινες χαμογελο επι 3 περιπου ωρες χωρις το παραμικρο λαθος. Ετσι πρεπει να ειναι το σερβις στην Ελλαδα. Πολλα ΜΠΡΑΒΟ !!!

Παμε και στο χωρο. Αφου με μεγαλη δυσκολια (οντας Πανιωναρα και αντιΠΟΚ) καταφερα να ξεπερασω το οτι ετρωγα στο γαυρογηπεδο, προσπαθησα να κρινω τον χωρο οσο γινεται πιο αντικειμενικα. Μοντερνο design, με τραπεζια απλωμενα ανετα μπροστα σε υπεροχη τζαμαρια και θεα στο χορταρι και στις εξεδρες.

Για τους ποδοσφαιροφιλους, η θεα και μονο αποτελει απολαυση. Επισης πισω απο τα τραπεζια μια σειρα απο 6/7 σεπαρε με οβαλ 10αρι τραπεζι, πολυθρονες δερματινες, προτζεκτορες και γενικα ολα τα κομφορ για private dinning.

Σημειωτεον οτι το εστιατοριο βρισκεται αρκετα ψηλα και ακριβως κατω απο τις σουιτες των επισημων, αρα με prime θεα ως προς το γηπεδο. Επισης η παρουσια DJ ειναι σημαντικη, αφου η μουσικη παιζει ευχαριστα και δεν κουραζει καθολου.

Τελειωνοντας, ημουν καλεσμενος και δεν μπορεσα να κρινω απο τον λογαριασμο, αλλα εχοντας δει τον καταλογο θεωρω οτι το μαγαζι ειναι σαφως πιο φθηνο απο αλλα αντιστοιχα μαγαζια. Βεβαια δεν παυει να λειτουργει μεσα στο γηπεδο Καραισκακη. Καλες και οι τιμες του κρασιου. Σε γενικες γραμμες γυρω στα 50 ευρω το ατομο συγκρατημενα.

Συστηνεται ανεπιφυλακτα σε γαυρους. Οσο για τους υπολοιπους, το αφηνω στην διακριτκη τους ευχερεια αν θα το αντεξουν να γαυρομολυνθουν. Εγω παντως εκανα απολυμανση μετα για καλο και για κακο.

Υ.Γ. τον χειμωνα λειτουργουσε Πεμπτη, Παρασκευη και Σαββατο βραδυ και Κυριακη μεσημερι (εφοσον επαιζε ο γαυρος μεσα).
Φανταζομαι οτι το καλοκαιρι ειναι κλειστο και ανοιγει ΜΟΝΟ κατα τη διαρκεια της ποδοσφαιρικης σεζον.

Ιταλία, Γλυφάδα
Φεβ
07
2013
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Ευρώ/Άτομο
26-36

Αν και κατοικος Γλυφαδας απο το 1990, εχω γενικα μια μεγαλη δυσπιστια απεναντι στα μαγαζια και τους επιχειρηματιες της περιοχης. Ο λογος ειναι γιατι συνηθως προσπαθουν να εκμεταλευτουν το ''πιασαρικο'' που πουλαει η Γλυφαδα και μαλλον πανε για αρπαχτη, παρα για σοβαρη και υπευθυνη δουλεια, πουλωντας σου φυκια για μεταξωτες κορδελες. Γι΄αυτο βλεπεις και συνεχως ανοιγουν (αλλα και κλεινουν) μαγαζια του ειδους.

Φωτεινη εξαιρεση (με λιγα ακομη εστιατορια) αποτελει το Sale Bianco, το οποιο και θεωρω ελαφρως αδικημενο απο την συνολικη βαθμολογια του, αλλα και για να λεμε τα πραγματα με το ονομα τους, ισως και να φταιει καπου και η επιχειρηση.

Φαγητο: Κλασσικα αλλα και πιο δημιουργικα πιατα, καποια ημερας, εχω φαει κατα εποχες και παστα με bottarga (αυγοταραχο) και φρεσκια τρουφα (και λευκη και μαυρη) κλπ σε σχετικα λογικες τιμες.

Η bistecca fiorentina του μπορει να μην ειναι ρατσας chiannina, οπως η αυθεντικη, αλλα παραμενει ενα εξαιρετικο κομματι κρεατος, που σε λιγα μαγαζια τρως στην Αθηνα πλεον. Ειναι παντα ολοσωστα ψημενη με χοντρο αλατι και δενδρολιβανο και συνοδευεται με φρεσκιες ψιλοκομμενες τηγανητες πατατες μουρλια.

Επισης μπορουν να στην μαγειρεψουν με σαλτσα ταρτουφατα (εννοειται στα λεφτα που την πυλανε οχι με φρεσκια τρουφα αλλα με καρπατσιο συντηρημενης) και την συνοδευουν με εξαιρετικο σπιτικο πουρε (2 φορες μουρλια).

Στα 40 ευρω για 2 ατομα (φυσιολογικο ατομο δεν μπορει να φαει μια ολοκληρη μονος του γιατι θα σκασει), αποτελει κατα τη γνωμη μου εξαιρετικο bargain. Οταν τυχει να παμε τρια ατομα και αναγκαστικα παραγγελνουμε 2 μπριζολες, δεν μπορουμε να τις τελειωσουμε (και τρωμε ειναι η αληθεια). Παντα περισευει μιση.

Επισης εξαιρετικες σαλατες, ψαγμενα αλαντικα και τυρια, σουπερ παστες, ολες φρεσκιες και φτιαγμενες απο τα χερακια ενος πανγλυκου, στρουμπουλουτσικου, πανυψηλου και τσαχπινη Σικελου σεφ, ο οποιος και τυγχανει συνεταιρος στην επιχειρηση μαζι με καποιον Ελληνα (brilliant idea !!!).

Σερβις:
Η αληθεια ειναι οτι ο μεσημεριανος σερβιτορος ειναι γλυκυτατος και σκοτωνεται να εξυπηρετησει χωρις καθολου τουπε και υφος, σε μεγαλη αντιθεση με τον βραδυνο συναδελφο του (αρχισερβιτορο/μαιτρ/PR Guy κλπ), που αν δεν σε ξερει, εχει το ταλεντο να σε κανει να νιωσεις πολυ αβολα. Θελει λιγο προσοχη το θεματακι εδω. Εμενα ευτυχως με εμαθαν.

Χωρος:
Ζεστος, cozy, χαρουμενος χωρος, παιρνει το πολυ 45 εως 50 ατομα, με καποιες ωραιες ροτοντες και αρκετα διαφορετικα μεταξυ τους επιπλα, γενικα το εχει σαν χωρος, σε προδιαθετει πολυ ευχαριστα. Ενα προβληματακι με καποια τραπεζια, που ειναι πολυ κοντα μεταξυ τους, παντως υπαρχει. Εγω καθομαι παντα στις ροτοντες, αριστερα και δεξια της εισοδου, προσπαθειστε το και σεις για πιο ανεση, αλλα να ειστε τουλαχιστον 4 εως 6 ατομα.

Value for money:
Δεν το λες φθηνο (καλα υπαρχει τετοιο πραγμα σημερα ???) αλλα οι τιμες του για την ποιοτητα των πρωτων υλων του, το καλο μαγειρεμα και το γενικο set up θεωρω οτι ειναι λογικες.

Παντως εφαγα φρεσκια παστα με γαριδες και φρεσκια λευκη τρουφα τριμμενη στο πιατο μου στα 30 ευρω και επισης με φιλετακια μοσχου και μαυρη φρεσκια τρουφα στα 22 ευρω, τιμες που κατα τη γνωμη και εμπειρια μου ειναι πραγματικα λογικοτατες.

Πηγαινω μια φορα τον μηνα, αξιζει τον κοπο και σας το προτεινω ανεπιφυλακτα για μια καλη βραδινη εξοδο με το ταιρι σας η για ενα ησυχο επαγγελματικο γευμα το μεσημερι.

Τσιπουράδικα - Ουζερί, Χαλάνδρι
Νοε
19
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
1
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
1
Ευρώ/Άτομο
37-49

...ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ
====================
Καινουργιο μαγαζι επι της Λ. Κηφησιας, απεναντι απο το φαναρι του ΥΓΕΙΑ, στη θεση του κλειστου πλεον DALI. Ειπαμε και εμεις, καινουργιο μαγαζι, συμπαραγωγη με την ψαροταβερνα ΤΑΡΣΑΝΑΣ του Λαυριου (εγω παντως πρωτη φορα την ακουγα), ολο στα ιδια και στα ιδια παμε, ας αλλαξουμε να δουμε και κατι καινουργιο. Ετσι λοιπον, καθημερινη μεσημερι για business lunch, μαζι με δυο εκλεκτους μου συνεργατες και φιλους, κανονισαμε να παμε για ψαρακι.

Ο χωρος προχειρα φτιασιδωμενος/μεταμορφωμενος απο ιταλικο resto (Dali) σε ουζερι-ψαροταβερνα δεν πολυ-πειθει. Ομως ειχε καλη μερα και κατσαμε στον εξωτερικο του χωρο, κατω απο τα δενδρα, οπου ηταν πιο συμπαθητικα τα πραγματα, ομως οι καρεκλες του μοντερνες και αντιστοιχες ιταλικου resto (να μην κανουμε και πολλες σπαταλες !!!). Σε ουζερι παντως δεν φερνει.

Με το που καθομαστε τρωμε το πρωτο σοκ. Ερχεται το παλουκαρι, λεει ''τι θα πιειτε'', λεμε ''φερε μας ενα wine list'' λεει ''δεν εχουμε'' μας βλεπει σοκαρισμενους και μας το ριχνει ''μονο χυμα κρασι λευκο και κοκκινο, χυμα τσιπουρο σπιτικο και ουζα''. Επειδη στην Αθηνα η λεξη ''χυμα κρασι'' εχει χασει τελειως την εννοια της και επανηλειμμενα εχουμε ολοι φαει τις φολες μας το αποφευγω διακαως, εκτος αν βρω αυθεντικο κουτουκι. Ετσι καταληξαμε στο χυμα σπιτικο τσιπουρο, που οντως πινοτανε. Τι θα πειραζε ομως να εχει και 5/10 ετικετες λευκο κρασακι, να πιει κανεις με το ψαρακι του ???
Δευτερο σοκ, βλεπουμε ξαφνικα τον αρχηγο, μετρ, αφεντικο πες τον οπως θελετε τελος παντων, αυτον που εκανε κουμαντο, ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ, το ειχε το θεμα, φαινοτανε απο μακρυα. Κοτσιδα μεχρι την πλατη, συνδυασμενη με καραφλιτσα, σκουλαρικι, κατι σαν Μιμης Φουκας του Sea Satin στα γεραματα, t-shirt, βερμουδα, ποδια και ξυπολητος. Ναι κατα-ξυπολητος. Και καθε φορα που σηκωνοτανε απο το πατωμα η πατουσα, μαυριλα. Υπεροχο το θεαμα. Να μην μιλησω για νυχακια και αλλες λεπτομερεις. Η πλακα ηταν οτι μπαινοβγαινε και στον χωρο της κουζινας. Εκτος του οτι σιγουρα απαγορευεται αυστηρα απο υγειονομικης πλευρας, δεν φοβαται ο αθεοφοβος μην του πεσει κανενα τηγανι με καυτο λαδι στα ποδια του να τα κανει καινουργια ???

Ερχεται λοιπον καποια στιγμη ο τυπας ο πολλα βαρυς και στο τραπεζι μας. Μας ρωταει τι θα φαμε (καταλογος πουθενα), του λεμε να μας πει εκεινος. Λεει ''καβουρια θετε ??'', του λεω ΄΄τι καβουρια΄΄, μου λεει ''ζωντανα, περπατανε΄΄, λεω ''ποια τα μπλε'' μου λεει ΄΄ναι΄΄ του λεω ΄΄δεν τα γουσταρω αυτα΄΄.

Και αρχιζει το σωου, ξερεις ποιος ειμαι εγω ?? λεω (φανταζομαι) ο ταρσανας, ναι μου λεει και εγω ειμαι ο πρωτος που τα εφερε αυτα τα καβουρια απο την καβαλα και εμενα θα μου πεις κατι σουπα-μουπες. Ωχ λεμε εδω θα φαμε και ξυλο. Πληροφοριακα το μπλε καβουρι, με το οποιο πηξαμε τα τελευταια 2 χρονια, αφενος ειναι τελειως τζουφιο, γι αυτο εχει και 2 βια 3 ευρω το κιλο (στην ιχθυοσκαλα τα πουλανε 10 ευρω το δεκακιλο), και αφετερου γεννιεται και ζει αρκετο διαστημα σε εκβολες ποταμων, οπου και τα περισσοτερα αποβλητα. Εξ ου και τα συγκεκριμενα καβουρια τα αποφευγω και το ιδιο συνιστω και σε σας. Τεσπα του λεω καν οτι θελεις, βαλε μας οτι νομιζεις καλυτερο, πειναμε και ηρθαμε να φαμε. Με ρωταει ΄΄θα φατε χοντρο ψαρι΄΄ του λεμε ναι και φευγει στα ενδοτερα.

Σε δυο λεπτα ξαναεμφανιζεται με μια πιατελα με ψαρια να μας τα δειξει. Απασχολημενοι απο την κουβεντα μας, του λεμε βαλε οτι νομιζεις πιο φρεσκο, εκεινος εκει επιμενει. Κοιταω τα ψαρια, μεγαλος σαργος ανω του κιλου καταξερος χωρις καθολου γλιτσα, αποριπτεται, το ιδιο και το λαυρακι, καταμαυρο, τα γνησια πελαγισια ειναι λαδοπρασινα, ενα φαγγρι με αρκετα σκουρα χρωματα, τα ελληνικα ειναι πιο ανοικτο ροζ και συνηθως το σκουρο εντονο χρωμα προδιδει διαβατηριο πιο θερμων χωρων, βλεπω πανω πανω ενα πετροψαρο μες τη γλιτσα, δεν ειμαι κιολας ιδιαιτερα υποψιασμενος με τον τυπο (ξυπολητος γαρ) λεω βαλε μας την σφυριδουλα. Μου λεει ποια ?? Α σορυ δεν ειναι σφυριδουλα, τι ειναι στειρα, μηπως βλαχακι τελος παντων. Απαντηση, αμα δεν ξερετε ρε παιδια μην μιλατε. Σοκ εγω. Τι ειναι ρε φιλε ?? Ροφος !!!μου λεει. Τριτο (αυτη τη φορα και πολιτισμικο) σοκ.

Γιατι το συγκεκριμενο ψαρι ηταν στις αποχρωσεις του ανοιχτου μπεζ με ανοιχτο λαδι, ενω οι ροφοι (που εχω δει αρκετους στη ζωη μου) ειναι σκουροι καφε με κιτρινα εως πορτοκαλι σαγονια. Του το λεω, ξανα αυτος, ειναι δυο ειδη οι ροφοι και αμα δεν ξερετε μην μιλατε (ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΑΡΣΑΝΑΣ, ΟΙ ΠΕΛΑΤΕΣ ΣΚΑΝΕ). Btw, του συγκεκριμενου ψαριου τα σαγονια ηταν ανοιχτο μπεζ με ροζ ανταυγιες. Τεσπα, του λεμε βαλτο να παει στο διαολο.

Και αρχιζει να ερχεται το φαγητο
- ζυμωτο ψωμι για τρεις μαζι με τρια πιατακια (τυπου καλωσορισμα) το ενα με τουρσακια, το αλλο με ψητη πατατα και το τριτο με κριταμα τουρσι €4,50
- τσιρο με μανγκο !!! εδω επεσε πολυ γελιο για την εμπνευση, τοση μαγκια και ξυπολυσια και μετα μανγκο ρε γαμωτο ??
βεβαια στην αποδειξη εγραφε τσιρος αβοκαντο (που ακουγεται καπως πιο λογικο, τι να πω, ισως του τελειωσε το αβοκαντο εκεινη την ωρα και μας το αντικατεστησε με μανγκο ο ανθρωπος) €10,00 παρακαλω
- αγρια χορτα (σπαρτο σταμναγκαθι) €7,00
- μυδια αχνιστα συμπαθητικα, μεριδα μεγαλυτερη απο τις συνηθισμενες κατα 30%, αλλου την πληρωνουμε την νορμαλ μεριδα απο 6 εως 8 ευρω, εδω (30% παραπανω σε ποσοτητα) €20 (!!!)
- καβουρια στη σχαρα σε λαδολεμονο με κατι σαν καρυ, δεν αντεξε και μας τα σερβιρε παρα την αντιθεση μου, αλλα θα καταλαβετε γιατι αν δειτε ποσο μας τα χρεωσε (θυμιζω κοστος χοντρικης το κιλο απο 1 εως 3 ευρωπουλα το πολυ πολυ) κατι περιπου στα 500/600 γραμμαρια €20 (!!!) - ΤΑΡΙΦΑ

- ο περιφημος ''ροφος'' (ΑΛΜΠΙΝΟΣ) στη σχαρα, να πω την αμαρτια μου τρωγοτανε αλλα οχι και να κοβεις φλεβες, περιπου στο κιλο, κανονικα οφειλε να τον ζυγισει μπροστα μας η εστω να μας πει το βαρος του, τεσπα πταισμα μπροστα στα αλλα, €75 (ΤΖΑΜΠΑ)
- καλαμαρακι γονος πραγματικος αλλα σιγουρα απο καταψυξη, γιατι ειναι παρανομος και τον βγαζουν τα γρι-γρι μεχρι και τελη αυγουστου, τετοια εποχη δεν κυκλοφορει φρεσκο, ΜΟΝΟ €12
- σαπιο (εδω παρτε μαγκια) δλδ υποτιθεται ψαρια που του περισευουν και τα μαριναρει και τα καπνιζει στο δικο του καπνιστηρι. εγω διεκρινα τσιπουρα ιχθυοτροφειου (ειναι εμφανεστατη απο το στρογγυλο της σχημα, το στεφανι και την ελλειψη δοντιων) που το κιλο κοστιζει 7 ευρω και αρα τα 300 γραμμαρια γυρω στα 2 ευρωπουλα, €17 (ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΖΑΜΠΑ)

ΣΥΝΟΛΟ 165,50 για τρια ατομα χωρις να μας χρεωσει τα τσιπουρα και το γλυκο στο τελος (μηλο στο φουρνο με κανελα και σταφιδες). Φυσικα δεν ξαναπαμε, ευτυχως που δεν φαγαμε και ξυλο. Παντως εμαθα την προελευση του αλμπινου ροφου απο φιλους μου ψαραδες, δεν σας την λεω για να σας ιντριγκαρω να το ψαξετε και μονοι σας.

ΕΣΕΙΣ ΣΕ ΤΙ ΧΡΩΜΑΤΑΚΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΟ ΡΟΦΟΥΔΑΚΙ ΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ??
==========================================================

Μοντέρνα κουζίνα, Ιλίσια - Χίλτον
Νοε
10
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Ευρώ/Άτομο
50-64

ΣΤΟ ΒΕΖΕΝΕ ΛΕΜΕ ΝΑΙ !!! Η επιτομη του comfort food, στο οποιο, οπως ξερετε, εχω και μεγαλη αδυναμια. Ακριβο ??? Οπωσδηποτε, αλλα οπως λεει και ο πιο κατω συναδελφος, πουλαει Ferrari. Τεσσερα τεσσαρια λοιπον, και εξηγουμαι παρακατω.
Το επισκεφθηκαμε πριν μερικες μερες, καθημερινη, τεσσερις ανδρες, φαγανοι, για επαγγελματικο δειπνο.

Ευκολο παρκινγκ, by the way, που λενε και στο χωριο μου, πηγαμε σχετικα νωρις στις οκτω και μιση το βραδυ και βρηκαμε να παρκαρουμε σχεδον μπροστα στο μαγαζι, καβαλωντας σαν σωστοι Νεοελληνες το πεζοδρομιο της Βρασιδα, οποτε δεν χρειαστηκε να χρησιμοποιησουμε το παρκινγκ του Hilton η καποιο αλλο.

Το ambiance εξαιρετικο, φανερωνει οτι ο σεφ εχει δουλεψει στην Αμερικη, αφου το ολο στησιμο (και το φαγητο του) βγαζει αυτα τα σουπερ-μπιστρο του Manhattan, και οχι μονο. Δερμα, ξυλο, γυαλι, μπαρα, ανοιχτη κουζινα, λιγες θεσεις (γυρω στις 50/55), ωραια μηχανη Berkel αντικα κοπης αλαντικων σε κοινη θεα πανω στο μπαρ (πρεπει να κοστιζει γυρω στα 8000 ευρω, ισως και παραπανω). Το μαγαζι εχει προσωπικοτητα και βγαζει ψυχη. Δεν διακρινεις δηθενιες, ουτε υπερβολες. Ο κοσμος βεβαια αναμικτος, και celebrities, και τηλεπερσονες, και business people και foodies. Δεν σε ξενερωνει ομως κατι, παιρνεις μονο θετικα vibes, μαλλον το περιβαλλον επιδρα θετικα στους λελεδες.

Οταν καποια στιγμη (ξανα)γεμισε, δημιουργηθηκε για λιγο μια ψιλοχαβρα, κατι που δεν με ενοχλησε προσωπικα, γιατι εχω αδυναμια στα μικρα, κομψα, πολυβουα και γεματα ζωη μαγαζια. Δεν γνωριζω αν καθε βραδυ ειναι γεματος, αλλα την ημερα που το επισκεφηκαμε πρεπει να ταισε περιπου 75/80 ατομα, σε δυο δοσεις. Ο χωρος μοιρασμενος στα δυο, εσωτερικος οπου απαγορευεται το καπνισμα, και εξωτερικη βεραντα/αιθριο κλεισμενο με γυαλι, και με το πατωμα γυαλινο και να βλεπει κατω σε φωτισμενο κηπο (!!!) οπου επιτρεπεται το καπνισμα.
Σερβις επαγγελματικοτατο, ευγενικοτατο (αλλα καθολου δουλοπρεπες), απολυτα ενημερωμενο (και σε καποιες αμφιβολιες κανουν απευθειας ερωτησεις στον σεφ στην κουζινα για να σου απαντησουν), τελειως ακομπλεξαριστο και κανενα φρυδι η υφακι, με εξεπληξε θετικα. Πραγματικα σε κανουν να αισθανθεις πρωταγωνιστης του show !!! Με εξι ατομα στην αιθουσα, προλαβαινουν καθε επιθυμια σου. Πολλα μπραβο, εχω πολλα χρονια να δω τετοιο σερβις στην Ελλαδα.

Παμε στο main course τωρα, δλδ το φαγητο του.
Ευφανταστα πιατα, με αριστη πρωτη υλη (αφρο κυριολεκτικα), μαγειρεμενα στο point και με αψογη τεχνικη, γευσεις ευκρινεστατες στο πιατο σου με επιπλεον 2/3 υλικα σε καθε συνταγη. Οτι φαγαμε αξιζε 100%. Φρεσκος αχινος με yuzu, Γιαπωνεζικο λεμονι με χαμηλοτερη οξυτητα απο το Ελληνικο αλλα πολυ πιο αρωματικο, εξαιρετικη ιδεα και εκτελεση. Το ιδιο και το ταρταρ σολομου με παντζαρι και κολιανδρο. Απιστευτα φρεσκια και γευστικη burrata με ντοματινια και βασιλικο. Φρεσκα χτενια (king scallops) αψογα ψημενα στον ξυλοφουρνο, που σπανια τα βρισκεις στην Ελλαδα, το πιο νοστιμο οστρακοειδες κατα την ταπεινη μου γνωμη. Ριζοτο φρεσκιας κωλοχτυπας (εκτος καταλογου στα 95 ευρω το κιλο) με ρυζι Acquerello, τελεια χυλωμενο και ταυτοχρονως al dente, με μπισκ και ισως λιγακι παραπανω απο οτι χρειαζοταν λαδι λευκης τρουφας (και οχι essence, που χρησιμοποιουν οι περισσοτεροι).

Τελεια πιτσα, οντως η καλυτερη στην Αθηνα σημερα, εφαγα αυτην με την cecina και την stracciatella, ακομη θυμαμαι την γευση της. Και τωρα ερχομαστε στο θεμα ''truffled fries'' α.κ.α. τηγανητες πατατες με παρμεζανα και λαδι τρουφας. Η μεριδα του ειναι τεραστια, στην ουσια 3 με 4 μεριδες αλλων εστιατοριων, εμεις τεσσερα γερα πηρουνια δεν καταφεραμε ουτε τις μισες. Στην αρχη ζεστες ειναι λουκουμι αλλα και οταν κρυωσουν παραμενουν εκπληκτικα τσιπς. Αξιζουν 100% τα 12 ευρω τους, αλλα παραγγειλετε τις για 4 εως και 6 ατομα. Η πραγματικη τους μεριδα ερχεται στα 3 με 4 ευρω ετσι και θα τις απολαυσετε. Τελος, σουπερ εκπληκτικο côte de boeuf (βοδινη μπριζολα με το κοκαλο), υψους 4-5 εκατοστα, περιπου ενα κιλο η μια, αμερικανικης προελευσης, fully marbled που λενε και τα αμερικανακια, την πουλανε για 2 ατομα αλλα αν εχετε φαει πολλα στην αρχη, θα ελεγα οτι φτανει και για τρεις, ισως και τεσσερις. Σκετο γλυκισμα, σου εφερνε στο στομα μια απιστευτη βουτυραδα απο το λιπος της, σιτεμενη για 14 μερες, απιστευτα τρυφερη και γευστικη συναμα.

Το καλυτερο κρεας που εφαγα στην Ελλαδα τα τελευταια χρονια. Και αυτη εκτος καταλογου στα 80 ευρω το κιλο, ευχαριστηθηκαμε καθε σεντ. Να υποθεσω τιμη αγορας τουλαχιστον 40 ευρω το κιλο. Respect !!! Κλεισιμο (με τι αλλο) με το Ari's Deal Closer, το οποιο μας κεραστηκε παρπιπτοντως απο το μαγαζι μαζι με τα απειρα εσπρεσακια και shots, που ηπιαμε για να χωνεψουμε στο τελος.
Το γλυκο μας επανεφερε στην παιδικη ηλικια και καταφεραμε πανω απο το μισο. Ολα εξαιρετικα. Μπραβο στον Αρη και την ομαδα του. Θα μας ξαναδειτε συντομα. Επαναλαμβανω οτι ευχαριστηθηκαμε καθε σεντ που πληρωσαμε. Εξ αλλου, οπως λεει και η παροιμια "ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ, ΠΑΙΡΝΕΙΣ".

Οσοι foodies δεν το εχετε επισκεφτει, ΣΠΕΥΣΑΤΕ.
Εδω δεν αξιζουν τσιγκουνιες !!!

Μεζεδοπωλεία, Αργυρούπολη
Σεπ
26
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
1
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
1
Ευρώ/Άτομο
26-36

Ο ΗΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΑΜΑΡΑΚΙ ΚΟΝΦΙ
===============================
Ο Ηλιας ειναι κολητος μου, απιθανη προσωπικοτητα και βαθυς γνωστης του καλου φαγητου, τοσο απο αποψη πρωτης υλης, οσο και απο πλευρας τεχνικων κλπ. Ο Ηλιας ειναι η αδελφη μου ψυχη στις γαστριμαργικες και οινικες μου αναζητησεις. Ο Ηλιας ειναι τυπαρος, κοινωνικα μορφωμενος και με βαθεια εφυια και κανουμε εξαιρετικη παρεα. Και φυσικα ειναι ροκάς εκ πεποιθησεως σε ολα τα επιπεδα και στον τροπο σκεψης. Και το πινει και το κρασακι του (και το ουζακι του και το τσιπουρακι του κλπ).

Ενα Σαββατο μεσημερι λοιπον το ηθελε η μοιρα να παμε για τσιπουρακια στο Αλαργινο, μαγαζι που και οι δυο ειχαμε ακουσει καλα λογια και διαβασει καλες κρτικες και αλλου αλλα και στο site του ask4food, που παντα συμβουλευομαστε. Θελαμε να δοκιμασουμε κατι καινουργιο.

Ομως φευ...
Ερχεται λοιπον ο Ηλιας και με παιρνει απο το σπιτι μου με το μαυρο Saab του, με μαυρο γυαλι, μαυρο t-shirt και μπλουτζινια, τσιτα το γκαζια και τσιτα το στερεοφωνικο να παιζει Whitesnake, ολα φινα. Και μια και δυο καταφθανουμε στο Αλαργινο.
Ειχα ξαναπαει στο μαγαζι πριν καμμια δεκαρια χρονια, οταν ηταν ακομα ασημο (καμμια σχεση με τον Νικολα τον Ασιμο φυσικα) και δεν μου ειχε κανει καμμια ιδιαιτερη εντυπωση, αλλα ειπα οτι κατι θα εχει αλλαξει προς το καλυτερο.

Κατ' αρχας ο χωρος του εχει μεγαλωσει, ομως οπως και τοτε εξακολουθει να θυμιζει θερμοκηπιο, με πολυ μικρο εσωτερικο χωρο και πρασια οπου καθονται οι περισσοτεροι, καλυμενη γυρω-γυρω με τζαμια και στεγη απο διαφανο πλεξιγκλας. Αν και καθισαμε στα ορια του πεζοδρομιου και τα τζαμια ηταν ανοιχτα, εκανε αρκετη ζεστη. Ορισμενοι πιο μεσα ηταν για λυπηση, τους εβλεπες να ιδρωνουν και να ξεφυσανε. Τα δε τραπεζια ασφυκτικα κοντα το ενα στο αλλο, ολοι ημασταν μια μεγαλη παρεα.

Τεσπα, ηρθε το παλουκαρι το ευγενικο και με χιουμορακι και μας εδωσε καταλογους. Πρωτη κατραπακια. Ηταν τοσο ταλαιπωρημενοι και με λυωμενα το φυλλα τους, σε σημειο καποια πιατα να μην διαβαζονται στις ακρες των σελιδων.
Λεμε δεν πειραζει, παμε παρακατω, ειναι ετσι το στυλακι τους, κουλτουρα να φυγουμε, ας το παραβλεψωμεν.

Παραγγελνουμε λοιπον και ερχονται τα πιατα μας.
- Αχινοσαλατα: καλη σε ποσοτητα και σε ποιοτητα αλλα και σε τιμη στα 10 ευρω. Λεω του Ηλια ειδες που γκρινιαζες, καρμιρη, τα παιδια ειναι σωστα και εσυ ψαχνεις αιτια να τους ψεξεις.
- Ρεγγοσαλατα: και αυτη συμπαθητικη, σε μορφη αλοιφης με χτυπημενη μεσα τη ρεγγα.
- Ταραμοσκορδαλια με φυστικι Αιγινης: εδω μας τα χαλασε λιγακι ο γενικος συνδυασμος, αρκετα οξεια απο το λεμονι και για μια ακομη φορα διαπιστωσα ποσο ΔΕΝ ταιριαζει ο ταραμας με το σκορδο, ποσο μαλλον με το φυστικι Αιγινης. Ειπαμε εμεις δεν πειραζει, τα παιδια προσπαθουν και πειραματιζονται και μπραβο τους, θα εχουν και καμμια αστοχια.
- Καβουροσαλατα: Ελλας το μεγαλειο σου. 100% σουριμι ταρταρ σερβιρισμενο σε τσερκι μεγαλοπρεπεστατα (και στα 7,5 ευρω παρακαλω). Φυσικα δεν το ανεφερε ''σουριμι'' η τεσπα υποκαταστατο καβουριου ουτε ο καταλογος, ουτε μας το ειπε ο σερβιτορος οπως θα ωφειλε. Και οταν φωναξαμε το παλουκαρι το ευγενες και με το χιουμορακι και διαμαρτυρηθηκαμε για το γεγονος, εισπραξαμε πως κανουμε λαθος και αυτη ειναι η καλυτερη σαλατα του μαγαζιου και το best seller (αν ειναι δυνατον) και φτιαχνουν ενα κουβα την ημερα και δεν φτανει (εχει γουστο να ειναι αληθεια - ρε, παιδια, δεν προσεχετε τι τρωτε, σουριμι ??? δλδ ελεος !!!). Επιμειναμε σταθερα και την απεσυρε.
- Σαλατα θαλασσινων: Πρασινη αναμικτη σαλατα με μαρινατα θαλασσινα (μυδια, χταποδι, καλαμαρι) συμπαθητικα τα θαλασσινα και σε ωραια μαριναδα, αν και καποια μυδια παραηταν μεγαλα και μου θυμισαν τα καταψυγμενα Νεας Ζηλανδιας, ομως οι πρασιναδες χωρις καθολου ντρεσσινγκ, ετσι αφου φαγαμε τα θαλασσινα, αφησαμε την υπολοιπη σαλατα. Εδω εσωσε την κατασταση ενας αλλος σερβιτορος, που μολις ειχε αναλαβει υπηρεσια, και αφου μας ρωτησε γιατι δεν τρωμε την σαλατα και του εξηγησαμε, την απεσυρε και σε 5 λεπτα εφερε καινουργια, σωστα ντρεσαρισμενη και την οποια και καταβροχθισαμε, γιατι τις τρωμε τις βιταμινες μας. Σουπερ επαγγελματικα αντανακλαστικα, μπραβο, αλλα ενας κουκος δεν φερνει την ανοιξη !!!

- Φρεσκα καλαμαρακια τηγανητα: δλδ τι φρεσκα, τι καλαμαρακια, τι τηγανητα. Ηταν θραψαλακια, ευκολο να το καταλαβεις απο το σχημα τους και το πτερυγιο της ουρας τους, αλλα ειχαν το χρωμα της πορφυρας και ηταν πανσκληρα και τηγανισμενα σε κακο λαδι. Γιατι και το φρεσκο θραψαλακι λουκουμι ειναι. Αλλα αυτο δεν...
Μαλιστα οταν μας τα προτεινε το παλουκαρι το ευγενες και με χιουμορ μας ειπε κιολας οτι πρωι ειναι, τα λαδια φρεσκα ειναι... (λες και οι βραδυνοι πελατες τρωνε μαπα τηγανητα, οπως και ναναι). Βεβαια ουτε τα λαδια ηταν φρεσκα, ισως να ηταν κακης ποιοτητας, ουτε σωστα τηγανισμενα τα θραψαλακια. Λες και ειχανε βρασει στο λαδι. Και πανσκληρα. Πρωτη φορα το ειδα αυτο στη ζωη μου. Το φρεσκο καλαμαρακι εγω ξερω οτι ειναι ανοιχτο χρυσαφι στο χρωμα και λυωνει στο στομα, ας ειναι και θραψαλακι. Οχι πανσκληρο και μπορντω !!! Μαλιστα με τον Ηλια το βγαλαμε ''καλαμαρακι κονφι'' οπως λεμε μπουτακι παπιας κονφι (σιγοβρασμενο στο λιπος του).

- Πετροσωληνες αχνιστοι: ενω ηταν φρεσκοι οι σωληνες, ειχαν παραψηθει και ειχανε γινει τσιχλα, ειναι πια τοσο δυσκολο να καταλαβουν οι κυριοι που μαγειρευουν οτι τα θαλασσινα θελουν πολυ γρηγορους χρονους ??? Βεβαια, γεγονος ειναι οτι το μαγαζι ηταν γεματο και ξαναγεμιζε τα τραπεζια που αδειαζαν, αλλα τι να το κανεις αν δεν μπορει η κουζινα σου να ανταποκριθει ??
- Γουνα Παριανη: το κλασσικο πιατο, φιλετο κολιου (η σκουμπριου κλπ) αλατισμενο και υποτιθεται λιασμενο και μετα ψητο στα καρβουνα. Βεβαια το δικο μας ηταν λυσα, ακομη και για μενα που φημιζομαι για τον salty ουρανισκο μου.

Μεχρις εδω ειχαμε πιει 3 καραφακια χυμα ρακη Παρου (το μαγαζι διαθετει μονο 4 ουζα και χυμα ρακη Παρου, τπτ αλλο απο αποσταγματα !!!) και επειδη λυσαξαμε απο το αλατι ειπαμε να κλεισουμε με δυο κρυες μπυριτσες και δυο μεζεδακια. Μοστρα Μυκονου, κοπανιστη με φρεσκια ντοματα, συμπαθης. Και φλυδες πατατας με Σαν Μιχαλη Συρου. Εδω καταλαβαμε οτι οντως το τηγανι του εχει προβλημα, προφανως φταινε τα λαδια που χρησιμοποιει ?? δεν ξερω τι του συμβαινει ακριβως αλλα η βαρεια γευση της λαδιλας μας χαλασε. Να τονισω οτι οταν λεει φλοιδες πατατας, το εννοει ακριβως, δλδ καθαριζει τις πατατες απο τα φλουδια τους και τα τηγανιζει και σκορπιζει απο πανω λιγο τριμμενο Σαν Μιχαλη!!! Αυτο θα πει kitchen economy !!!
Θελετε να σας πω για το σερβις και αλλα ??? Μονο το εξης καποια στιγμη μια πελατισα εναγωνιως προσπαθει να προσελκυσει την προσοχη του σερβιτορου (του παλουκαριου το ευγενικου και με χιουμορακι, αυτουνου ντε) για αρκετη ωρα οποτε του το υποδεικνυω γιατι την λυπηθηκα την κακομοιρα. Την κοιταει με σηκωμενο το χερι και γυρναει και μου λεει την φοβερη ατακα:
''Ολοι τους εχουν το χερι σηκωμενο και με ζητανε, θα ερθει και η σειρα της, μην αγχωνεσαι εσυ''.

Και μ΄αυτα και μ΄αυτα, περασαμε ενα υπεροχο μεσημερι και ειλικρινα θα μας λειψει το Αλαργινο.
Για σχεση ποιοτητας τιμης βαριεμαι να γραψω, μονο οτι δυο ατομα με τα παραπανω πληρωσαμε δυο ατομα 86 ευρω (χωρις να μας χρεωσει την καβουροσαλατα-σουριμι). Κρινετε μονοι σας.

Fish Restaurants, Γλυφάδα
Αυγ
25
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Ευρώ/Άτομο
37-49

Επισκεφθηκα το εστιατοριο στα μεσα Ιουλιου καλεσμενος απο επαγγελματικη παρεα. Να τονισω οτι ειμαι χρονια πελατης και φαν του Πειραιωτικου μαγαζιου.

Κατ' αρχας ο χωρος δεν ειναι ξεχωριστος απο το akanthus, απλα σε καποιες σειρες τραπεζιων σερβιρουν το μενου του Παπαιωναννου, αρα στην πραγματικοτητα αισθανεσαι οτι βρισκεσαι μεσα στο γνωστο μουσικο μεζεδοπωλειο.

Ετσι λοιπον εχει δυο μετρ, εναν για τα τραπεζια του Παπαιωαννου και ενα για τα τραπεζια του akanthus, με συνεπεια να γινονται συχνα-πυκνα καποιες παρεξηγησεις και να μην βρισκουν το ονομα σου στις λιστες κρατησεων (και που να ξερει ο καθε χριστιανος σε ποιον απο τους δυο μετρ να απευθυνθει στο φιναλε ???). Γενικα το σερβις ειναι πολυ πεσμενο, με πολλα παιδια αλλα απειρα. Τρεχουν πανω-κατω και δουλεια (ουσιας) δεν κανουν. Πρεπει να τους θυμιζεις 2/3 φορες κατι για να στο φερουν. Και βεβαια, κατι που μου την σπαει ιδιαιτερα, ολα εχουν ενα ελαφρυ φρυδακι, χαρακτηριστικο των περισσοτερων μαγαζιων της παραλιακης.

Το ιδιο και ο χωρος, ο οποιος δεν ανταποκρινεται σε μια ψαροταβερνα ολκης, οπου πας να χαλαρωσεις και να φας καλο φαι, αλλα σε μουσικο μεζεδοπωλειο με τσιτα τα γκαζια. Λαικο προσκυνημα, με bold and beautiful, ΤΒ περσονες, wannabees, μοντελες και μοντελους, ρολεξατους και καγιενατους, συστοιχιες καπνου απο πουρα, πολυ δυνατη μουσικη απο καποια στιγμη και μετα κλπ κλπ. Μονο τα γαρυφαλα λειπανε !!! Ενας γενικος νεοελληνικος αχταρμας. Δυστυχως τα τραπεζια πολυ κοντα το ενα στο αλλο, κατι που ναι μεν γεμιζει περισσοτερο τις τσεπες του μαγαζατορα, αλλα για ποσο ??? Για ποσο θα ανεχεται ο κοσμος την σαρδελοποιηση και το δηθεν ???

Το φαγητο σχετικα καλο, αλλα μερικα κλικ παρακατω απο οτι το εβρισκα στον Πειραια και ειναι φυσικο γιατι δεν ειναι ευκολο στν Ελλαδιτσα μας να καταφερει κανεις να κρατησει δυο καρπουζια κατω απο μια μασχαλη (στην ουσια τρια μαζι με το Σαρδελακι). Τοσο απο πλευρας πρωτης υλης (εξαιρετικα ευαισθητη και δυσευρετη, και ειδικα το καλοκαιρι), οσο και απο πλευρας ειδικευμενου προσωπικου. Συνεπεια οχι την απολυτη φρεσκαδα που μας ειχε συνηθισει και καποια πιατα περισσοτερο ψημενα/τηγανισμενα απο το ιδανικο. Φαινεται οτι η επιχειρηση αποφασισε να εξαργυρωσει το καλο της ονομα, αλλα φοβαμαι οτι σε βαθος χρονου θα εχει κοστος, οσο και αν γινεται πανηγυρι σημερα στη Γλυφαδα.

Τελος τα 60 ευρω το κεφαλι (απο οτι μπορεσα να καταλαβω) με τσιπουρακια, με το ασφυκτικο περιβαλλον, το ελλειπες σερβις και το μετριο/ασταθες φαγητο ειναι μαλλον πολλα. Να τονισω οτι φαγαμε τα κλασσικα (σαλατες, ντοματινια, χελι καπνιστο, σκουμπρι, καραβιδοψυχες, καλαμαρακια, γαριδες και τελος ψαρι, το οποιο σερβιριστηκε ΚΡΥΟ στο πιατο μας).

Περιμενα πολυ παραπανω...

Μοντέρνα κουζίνα, Ν.Κόσμος
Αυγ
02
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4
4
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Ευρώ/Άτομο
50-64

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Σιγουρα αξιζει την εμπειρια (και το αστερι Μισελεν).

Κατ΄ αρχας ο χωρος σε υποβαλει απο την ωρα που θα μπεις στο μεγαρο της Στεγης Γραμματων και Τεχνων. Τωρα το καλοκαιρι σερβιρει στην υπεροχη ταρατσα με φανταστικη θεα σε Ακροπολη, Λυκαβητο και υπολοιπη Αθηνα. Ανοιχτη κουζινα στη μια μερια και μεγαλο μπαρ απο την αλλη, οπου μπορεις να πιεις τα ποτακια σου και να τσιμπησεις ελληνικα ταπας, απολαμβανοντας την θεα και την μουσικουλα (ορθα επιλεγμενη και σε σωστη ενταση). Λιτες και αριστοκρατικες γραμμες στη διακοσμηση του, οπως πρεπει σε ενα εστιατοριο της κατηγοριας του. Ισως ο πιο ωραιος καλοκαιρινος χωρος σε αντιστοιχο εστιατοριο της Αθηνας.
Τον χειμερινο χωρο τον ειδα μονο απο την πορτα, αλλα μοιαζει και αυτος σουπερ.

Το σερβις εξαιρετικο (πρεπει να εχει δεσει πλεον, γιατι στην αρχη ακουγοντουσαν παραπονα) απο ενημερωμενους και φιλικοτατους νεαρους επαγγελματιες, που χωρις να ειναι φορτικοι, σε εχουν συνεχως απο μακρυα στην επιβλεψη τους και σπευδουν. Η δε παρουσιαση και επεξηγηση των πιατων γινεται με πολυ φιλικο και καθολου φανφαρονικο τροπο. Ειλικρινα μπραβο σε ολο το staff, συμπεριλαμβανομενου και του νεαροτατου αλλα ικανοτατου chef, ο οποιος κατα περιοδους περναει απο τους πελατες, για να βεβαιωθει οτι ολα ειναι καλα. Εκτος απο εξαιρετικος σεφ, ειναι και ιδιαιτερα επικοινωνιακος.

Στα του φαγητου τωρα, πολυ θα ηθελα να βαθμολογησω με 4, αλλα διαπιστωσα ορισμενα φαουλ, εξου και το τριαρι, για να ειμαστε δικαοι.
Να ξεκινησω με ενα σχολιο για τα κατα τα αλλα υπεροχα σκευη φαγητου, ομως μερικα απο αυτα τελειως αβολα, σε σημειο να φοβασαι να ακουπησεις στο πιατο το μαχαιροπηρουνα σου, μηπως και πεσουν πανω σου και λερωθεις, με συνεπεια να μην μπορεις να πιεις ανετα το κρασι σου η/και να κανεις ενα μικρο διαλειμα.
Τωρα, απο τις μπουκιες καλωσοριματος ξεχωριζει ενα υπεροχο γλυφυτζουρακι με μους φετας και πιπερια Φλωρινης απο το πρωτο σετ και απο το δευτερο, και επονομαζομενο junk food, ενα μικρο χαμπουργκερακι με ταρταρ μοσχαριου και κρεμα wasabi.

Δοκιμασαμε 3 ορεκτικα, δλδ
Τα Γεμιστα σε αποδομημενη μορφη με υπεροχη μαμαδισια δροσερη καλοκαιρινη γευση αλλα παρουσιασμενα με απιστευτο τροπο (θυμιζω οτι ο σεφ εχει περασει απο Ισπανια και σιγουρα χρησιμοποιει καποιες τεχνικες της μοριακης κουζινας, χωρις αυτο ομως να βγαινει εις βαρος της γευσης).

Το Καβουρι σαλατα, ελαχιστη καβουροψυχα αναμεμιγμενη με γκουακαμολε και υπερβολικη πρασιναδα, καλο αλλα δεν μας τρελανε.
Το Χελι, καπνιστο και τυλιγμενο σε λαρδι με πουρε αγκιναρας Ιερουσαλημ, πιατο απογειωτικο και ουμαμισιο, το σκεφτομαι και ρεουν οι σιελογονοι μου αδενες αυτη την στιγμη.

Επισης δοκιμασαμε 3 κυριως.
Το Μαγιατικο, ψημενο σωστα (medium rear/tataki style) με κουλι φρεσκιας ντοματας και πουρε μελιτζανας, ομως το ψαρι απογοητευτικο και στη γευση και στην υφη του, υπερβολικα σκληρο σε σημειο να μην κοβεται, λες και μολις το ειχαν βγαλει απο την καταψυξη, το περασαν απο μικροκυματων και το εψησαν.
Το Μπαρμπουνι, ψημενο με τα λεπια του, πολυ καλο. Δεν μου αρεσε η σαλτσα αγγουριου, την οποια σημειωτεον εχουν στο πιατο για να προσθεσει οξυτητα, αλλα φευ !!! Ισως αν τις προσθεταν λιγο ξυδακι, εστω και solera, και λιγο θαλασσινο αλατι να εγραφε παραπανω.

Το Μοσχαρι (εκτος καταλογου και προπαραγγελμενο με την κρατηση μας για να πιουμε ενα σοβαρο κοκκινο) με ιδανικα ψημενο φουα γκρα και crispy chip μοσχαρισιας πετσουλας. Συνοδευοταν απο μια θεικια σαλτσα jous, υπερσυμπεπυκνωμενη και ουμαμισια που συγκλονιζε. Θεικο πιατο και πολλα μπραβο στο σεφ για το κλεισιμο.
Απο τα γλυκα τους εξαιρετικο το ρυζογαλο με μαστιχα και μανταρινι που δοκιμασα.

Οι τιμες λογικες για την κατηγορια του εστιατοριου με φανερη την προσπαθεια να κρατηθουν οσο γινεται χαμηλα. Τρως αλα καρτ ορεκτικο, κυριως και γλυκο γυρω στα 55-60 ευρω το ατομο (χωρις κρασι) αλλα και το menu degustation με 2 ορεκτικα, 1 κυριως και γλυκο στοιχιζει 62 ευρω χωρις κρασι η 72 ευρω με 2 ποτηρια κρασι. Τιμες λογικες για το επιπεδο του εστιατοριου.
Wine list καλη με αρκετες επιλογες και του ελληνικου αλλα και του ξενου αμπελωνα και σε σχετικα λογικες τιμες για το ειδος του μαγαζιου. Υπεροχος και ευγενεστατος και ο σομελιε τους.

Θα ξαναπαω σιγουρα, θελω να δοκιμασω το χειμερινο τους μενου.

Σουβλάκι - Σχάρα, Άλιμος
Μαι
01
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0
3
Ευρώ/Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Ανακαλυψα και εγω τον Στελιο τωρα τελευταια και τον εχω επισκεφτει 4-5 φορες. Το μαγαζι, καθαρη κρεατοταβερνα, αξιζει. Εχει ιστορια καμμια 35αρια χρονια, ομως εδω και 10 χρονια το ανελαβε ο γιος Στελιος (τεως χασαπης, αρα το κατεχει το θεμα) και το ανεβασε.

Ο χωρος του μεσα προσφατα ανακαινισμενος, ρουστικ, συμπαθης και χωρις δηθενιες σε βαζει στο νοημα του τι θα επακολουθησει. Καλη μασα γιατι εδω ειναι νοικοκυραιοι !!! Συμπαθεστατος και ησυχος και ο εξω χωρος, οτι πρεπει για καλοκαιρινες ηρεμες βραδυες.

Σουπερ κοντοσουβλι χοιρινο και ζυγουρι (το δευτερο πολυ σπανιο στην Αθηνα) ζουμερα και γευστικα και τα δυο, λουκανικο ΑΑΑ, απο τα καλυτερα μπιφτεκια της Αττικης, αρνισια συκωταρια σε μπουκιες στα καρβουνα μαζι με νεφρακια κλπ πραγματικο γλυκισμα και με ελαχιστο λιπος, καλο κεμπαπ σε τεραστια μεριδα, σουπερ αρνισιο σουβλακι επισης σε τεραστια μεριδα, παντσετα αγριογουρουνου μαριναρισμενη σε πικαντικα μπαχαρια (φυσαει) και απο τα καλυτερα παϊδια του λεκανοπεδιου.

Καλη και η σταβλισια του. Απο τα περιφερειακα, ωραια τηγανισμενες ροδελες πατατας, σαγανακι light στη σχαρα, φετα μπουγιουρντι εξτρα φορτε, ισορροπημενο τζατζικι με καλο γιαουρτι κλπ κλπ. Επιτελους και ενα μαγαζι στην Αθηνα που σερβιρει καυτερες πιπεριες μεριδα. Τα σαλατικα του επισης φρεσκοκομμενα και σωστα αρτισμενα παντα. Γενικα το φαι του αποπνει νοστιμια, νοικοκυροσυνη και καθαριοτητα, κατι δυσυτχως δυσευρετο στις μερες μας. Τα δε κρασακια του (λευκο και κοκκινελι) ευπιοτα και συμπαθεστατα.

Παρ' οτι το μαγαζι ειναι μεγαλο και γεμιζει ακομα και τις καθημερινες, το service ειναι επαγγελματικο, γρηγορο και με χαμογελο.

Οι δε τιμες του λογικοτατες γι΄αυτο που προσφερει, με 20 ευρω το ατομο θα φας καλα και με 30 θα σκασεις.

Respect στον Στελιο !!

Ταβέρνες, Αργυρούπολη
Απρ
30
2012
+/-
Ποιότ. Φαγητού
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Χώρος/Ατμόσφ.
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Value for money
Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_4 Tomato_50_20130405_0 Tomato_50_20130405_0
2
Ευρώ/Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Διαβασα για το μαγαζι στο site και μιας και εναγωνιως ψαχνουμε για original ταβερνες με καλο φαγητο, το επισκεφθηκαμε μια καθημερινη, πριν μερικες μερες. Δυστυχως απογοητευτηκαμε απο την ασταθεια του.

Καλη ντοματοσαλατα, ανεκτα χορτα, καλη γραβιερα, πατατες τηγανητες προτηγανισμενες ενα χαλι, κακιστο λαδι, το ιδιο ισχυει και για τα περιφημα κολοκυθακια του, ψιλοκομμενα αλλα μες στο λαδι και μαλιστα κακο λαδι (ισως πολυτηγανισμενο), ουδετερη τυροκαφτερη, κοτοσαλατα χωρις κατι το ιδαιτερο, συκωτι στη σχαρα συμπαθητικο, σταβλισια μπριζολα χτυπημενη και στουπετσι, αν και τη ζητησα μετρια.

Γιατι ρε χτυπατε τα ζωα ??? Δεν σας εχει πει κανεις οτι με το χτυπημα μπερδευονται οι ινες και το κρεας γινεται πιο σκληρο ??? Απο την αλλη βεβαια η σταβλισια δειχνει πιο μεγαλη, δεν λεω, αλλα δεν τρωγεται, ρε παιδια. Αφηστε τα κρεατα ησυχα και αχτυπητα. Δηλαδη βλακες ειναι οι Γαλλοι, οι Αμερικανοι, οι Βραζιλιανοι κλπ που δεν τα χτυπανε ??? Α ρε Ελληναρες, ποτε θα μαθετε, παιχτε με την φωτια σας και μη ταλαιπωρειτε στο ξυλο τα δυσμοιρα τα ζωα.

Κανενα απο τα τρια χυμα κρασια του δεν μου καθησε (λευκο, ροζε και κοκκινο) και κατεληξα στις μπυρες. Κοντοσουβλι δεν δοκιμασα γιατι ειχε τελειωσει (!!!) εκεινο το βραδυ.

Το περιβαλλον τελειως ουδετερο με ασυνδετη μπυσικη υποκρουση
(ακουσαμε ολα τα παλια της Βουλας Παλα και του Κολλια και κατι νησιωτικα και μερικα δημοτικα - αστο καλυτερα).

Εξυπηρετηση υποτυπωδης και μεσα στο πνευμα της γενικης μετριοτητας, αν και ειχε ελαχιστο κοσμο. Αφηνει και μια ελαφρια μυρωδια τηγανιλας στα ρουχα.

Τελος με 30 ευρω το κεφαλι, δεν το λες και οικονομικο το μαγαζι γι΄αυτο που προσφερει (πολυ μελαγχολια δηλαδη που δεν την αντεχω). Δεν το συστηνω.