Loader

Πρόσφατες Κριτικές Εστιατορίων

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Παλινδρόμηση... Τους τελευταίους μήνες έχω ξεκινήσει αρκετές κριτικές, ωστόσο στο τέλος με πιάνει μια άρνηση και δεν πατάω υποβολή.
Προφανώς κάτι με κρατάει σε απόσταση -όχι από τους γράφοντες, αλλά από τις υφιστάμενες συνθήκες (?) του site.
Αποφάσισα λοιπόν ακόμη μία φορά να ξεκινήσω μία κριτική και η απόφαση θα ληφθεί στην τελευταία τελεία.

θα σε κάνω Βασίλισσα λοιπόν και Παρασκευή βράδυ -κατόπιν κράτησης- βάζω το ποδαράκι μου στην είσοδο της ΘΣΒ.
Πρώτος πόντος η "ράγα self service κρεμάστρα" δεξιά μόλις μπαίνεις για να κρεμάσεις τα παλτό/μπουφάν κλπ.
Δεύτερος και μεγαλύτερος πόντος ο μεγάλος σε εμβαδόν χαλαρός χώρος -βιομηχανικό στυλ-, ζεστός ωραίος φωτισμός, μουσική jazz σε τόση ένταση ώστε να την απολαμβάνεις χωρίς να χάνεις και τη χαρά της συζήτησης, το περιβάλλον και η αύρα της Βασίλισσας γενικότερα εκπλήρωσαν (σε επίπεδο περιβάλλοντος) τις -ήδη- μεγάλες προσδοκίες μου.

Μας υπέδειξαν το άνετο τραπέζι μας, για το οποίο έχω 2 μικρές παρατηρήσεις:
Το ένα ζευγάρι (εμείς) που φτάσαμε πρώτοι καθίσαμε με την πλάτη στον τοίχο και είχαμε στο πλάνο μας όλο το μαγαζί-σε αντίθεση με το άλλο ζευγάρι που είχε πλάτη στο μαγαζί και έβλεπε -αναγκαστικά- στην καλύτερη περίπτωση εμάς, στη χειρότερη τον τοίχο. Νομίζω ότι ο μεγάλος χώρος επιτρέπει αναδιάταξη των τραπεζιών -για να μην υπάρχουν "τιμωρημένοι" πελάτες.

Η θέρμανση ακριβώς πάνω από τα κεφάλια μας αναποφάσιστη- για τήρηση μίας μέσης θερμοκρασίας, πέταγε είτε πολύ ζεστό αέρα είτε σταμάταγε εντελώς, με αποτέλεσμα να βάζουμε/βγάζουμε σακάκια και μπολερό αναλόγως.

Η λίστες (2 παρακαλώ) κρασιών μεγάλες, ενημερωμένες και ψαγμένες νομίζω καλύπτουν πολύ μεγάλη γκάμα (ελληνικών και ξένων οίνων).

Θεωρώντας ότι τα ελληνικά κρασιά αξίζουν (δικαίως) την προσοχή μας ξεκινήσαμε με Κυρ Γιάννη μπλε τρακτέρ ερυθρό (3ποικιλιακό), απαλό, ήρεμο και απέριττα βελούδινο κρασί.

Πράσινη σαλάτα -με βασικό συστατικό το σπανάκι (καλά υλικά, χωρίς ένταση στη γεύση).

Κριθαρώτο αλ τέντε, αξιοπρεπές σε γεύση, mini ποσότητα -για την υψηλή τιμή του

Ουρά μοσχαριού με πουρέ κολοκύθας, εδώ ξεκίνησα να σκέφτομαι ότι ο μάγειρας αγνοεί παντελώς την ύπαρξη του αλατοπίπερου και των μπαχαρικών/μυρωδικών γενικότερα.
Ακόμη και τα παμφάγα της παρέας (βλέπε τα αγόρια μας) συμφώνησαν ότι το κρέας ήταν εντελώς άνοστο. Σε αντίθεση ο πουρές (δείγμα πουρέ) ήταν νοστιμότατος

Κότσι αρνιού με κους κους και λεπτές πιτούλες.
Εντυπωσιακό το σκεύος που σερβίρεται.
Καλή μερίδα (εάν θυμάμαι καλά κόστιζε περί τα 26,00 euro). Η κοπέλα που το έφερε μας έδωσε και οδηγίες πως θα ανακατέψουμε τα υλικά με το κους κους για να έχουμε μέγιστη γεύση.
Το κους κους, οι πιτούλες και το ζουμάκι ήταν ΟΚ., το κρέας όμως...... άγευστο -εντελώς όμως.

Εν τω μεταξύ επιλέξαμε και 2ο μπουκάλι, αυτή τη φορά merlot Portes Σκούρα, αγαπημένο κρασί, πλούσιο σώμα, φίνα γεύση.

Ο μερακλής φίλος μας (έτερο ζεύγος) ζήτησε μία ποικιλία τυριών για να συνοδεύσουμε το 2ο μπουκάλι.

Το παραδέχομαι, η ποικιλία ήταν πλούσια, συνοδευόταν από πολλά και διάφορα κριτσίνια, η κοπέλα που μας εξυπηρετούσε (πολύ καλή, ευγενική και με καλή γνώση σε ότι σέρβιρε) μας εξήγησε ένα προς ένα τα τυριά της ποικιλίας και μας άφησε να τα απολαύσουμε.
¨Όμως με τίποτε δε δικαιολογεί την απίστευτα υψηλή τιμή της!

check please!
Euro 140,00 (εκ των οποίων το μερίδιο των κρασιών ήταν τα euro 44,00).

Συμπέρασμα:
Υπέροχος χώρος
Υπέροχη μουσική
Κρασιά όπως πρέπει σε wine bar
Υπερβολικά υπερτιμημένο και πολύ κάτω του μετρίου φαγητό

Κρίμα, θα μπορούσε να σκίζει εάν αναθεωρούσε τις τιμές του (και τις γεύσεις του) σε λογικά πλαίσια.
Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι πελάτες έπιναν κρασί ή ξεροσφύρι ή με ένα κάτι λίγο για να συνοδεύουν το κρασί.
Δεν είναι τυχαίο που μόνο 2 τραπέζια δειπνούσαμε σε όλη τη Βασίλισσα.

Θα ξαναπάω- για το χώρο και το κρασί! (μόνο)...

24 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Περίπτωση μαγαζιού από αυτά που ούτε απογοητεύουν ούτε εντυπωσιάζουν. Χλιαρή θερμοκρασία και μετά... κρύο. Θα συμφωνήσω καταρχάς ότι πρέπει να υποστηρίξει λίγο καλύτερα την κρητική του ταυτότητα. Κινόες, bao buns και κεμπάπια με sour cream, δεν κολλάνε.
Το γυροφέρναμε καιρό, με την επίσκεψη τελικά λίγες μέρες πριν κλείσει το 2019 σε mood εξόχως εορταστικό & κράτηση που είναι απαραίτητη - πολλές παρέες ήρθαν και έφυγαν άπρακτες. Οι τιμές περιέργως έχουν τσιμπήσει προς τα πάνω, από την κριτική του Pontikiou (Ιούλιος - Δεκέμβριος, μιλάμε για το ίδιο έτος. Και κατά τη γνώμη μου, με βάση το φαγητό, η άνοδος δεν δικαιολογείται).

Υποδοχή από τον ιδιοκτήτη (αρκετά σφιγμένη, χωρίς χαμόγελο, δεν είθισται αυτό για "κρητικό" μαγαζί) και εξυπηρέτηση από μια ευγενή νεαρά (φιλότιμη αλλά δεν μπορούσε να τα φέρει εύκολα βόλτα) δεν άφησαν θετικές εντυπώσεις. Παρακαλέσαμε εξαρχής τα πολλά πιάτα μας να έρθουν με τέμπο και έγινε το ακριβώς αντίθετο φέρνοντάς μας σε άβολη αγχωτική κατάσταση. Αυτό που μισώ σε ένα μαγαζί!
Το βοηθητικό τραπεζάκι δεν έσωσε τίποτα, μόλις και μετά βίας χωρώντας την παγωνιέρα με το κρασί & το πανεράκι του ψωμιού. Επίσης στο τέλος φεύγοντας κανένας εκ του προσωπικού δεν βρέθηκε να μας πει μια καληνύχτα, ούτε καν ένα "Ευχαριστούμε, Καλή Χρονιά". Αυτή η αδιαφορία μετράει στα αρνητικά.

Το παρκάρισμα δύσκολο πολύ. Αν έχεις τύχη διάβαινε που λέμε. Εγώ εκείνο το βράδυ δεν την είχα και μετά από 4 σβούρες στα γύρω τετράγωνα και με κίνδυνο να φτάσω μέχρι τις Λεύκες, έκανα το σταυρό μου και το άφησα κάτω από ένα φανάρι στην κεντρική Πρωτοπαπαδάκη, ελπίζοντας να το βρω στη θέση του.
Για το χώρο έχω τα εξής: ενώ ήταν όμορφος δεν ήταν φιλόξενος, στολισμένος μεν Χριστουγεννιάτικα αλλά ψυχρός, με αέναη κυκλωτική βαβούρα από τους θαμώνες σε σημείο εκνευρισμού. Γιατί όταν τρως πρέπει να συμπεριφέρεσαι όπως στο γήπεδο;

Τα μεγαλύτερα προβλήματα ωστόσο; η ασφυκτική εγγύτητα τραπεζοκαθισμάτων και ανθρώπων που καταργεί κάθε έννοια ιδιωτικότητας, το ότι δεν μπορείς να κινηθείς στο χώρο μέχρι την στριφογυριστή σκάλα που σε βγάζει στα wc, όπου η εικόνα/κατάστασή τους ήταν επιεικώς άθλια. Δεν μπορώ τέτοιο τσουβάλιασμα, το έχω πει άπειρες φορές. Και επίσης πείτε μου εσείς τί να συμπεράνω για την υγιεινή γενικότερα, όταν στα wc επικρατεί τριτοκοσμική βόμβα μικροβίων.
Στα θετικά ότι ερωτηθήκαμε για το νερό & το ψωμί (πολύ καλό, χειροποίητο κ' φρέσκο, τύπου Λεύκες, χρέωση 1e / άτομο, όμως έρχεται ορφανό. Μαζί έρχεται και κάτι χωρίς χρέωση: φρυγανισμένες φετούλες με ένα αδιάφορο χωρίς φαντασία ροζουλί ντιπ, σαν αυτό που φτιάχνουμε για τη σαλάτα του σεφ).

Δοκιμάσαμε συνολικά 8 πιάτα. Τα μισά πολύ καλά, τα υπόλοιπα με σοβαρά προβλήματα.
Σαλάτα Ειρήνης πολύ δροσερή και πλήρης γεύσεων (8,50e). Θα διαφωνήσω στο "πανδαισία baby" κρατώντας το σκέτο λαχανικά, με καρότο, πιπεριές, ψητό κοτόπουλο, καβουρντισμένο φουντούκι, ανθόγαλο & σως balsamoμουσταρδομελένια.
Έκπληξη το απάκι Κρήτης καρπάτσιο (7e). Πρωτότυπη σύλληψη, ωραίο αποτέλεσμα. Μεταξένιες φέτες μαριναρισμένες σε χυμούς εσπεριδοειδών με μπόλικο λάδι γύρης & σχοινόπρασο. Πολύ όξινο και μου άρεσε. Έφαγαν ακόμη κι αυτοί που το φοβήθηκαν από την περιγραφή και αναφώνησαν ιαχές.
Επίσης τα Παστιτσάκια πολύ καλά (7,70e αρκετά τσιμπημένη τιμή). 6 φανταστικές κροκέτες, φτιαγμένες με τα υλικά του παστίτσιου & καθισμένες πάνω σε μπεσαμέλ, ήταν το ωραιότερο φλας μπακ για κάποιες άλλες απερίγραπτες κροκέτες που είχαμε πρόσφατα γονατίσει στο ταξίδι μας στην Ισπανία.
Τα πιάτα που μας άρεσαν τελείωνουν με το απίθανο και τεραστίων διαστάσεων μπανόφι τους, που είχα ακούσει τα καλύτερα. Όλες οι στρώσεις των υλικών γενναιόδωρα δοσμένες, ποσότητα & φουλ θερμίδες σίγουρα για 3-4 άτομα (5,50e) και αναμφισβήτητα το καλύτερο μπανόφι που έχω πετύχει σε εστιατόριο.

Από εκεί και μετά... Αυγά με πατάτες σύγλινο και (όχι) στάκα. Στάκα δεν βρέθηκε πουθενά και εμείς πήραμε το πιάτο επί τούτου για τη στάκα. Υπερτιμημένο πιάτο στα 6,80, με ξερό και ελάχιστο το σύγλινο.
Φλογέρες με χωριάτικο λουκάνικο, γραβιέρα και σως πιπεριάς Φλωρίνης. Βαρύ και κακό. Λιπαρή γεύση, λαδερό τηγάνι, πολύ αλμυρό και μπουχτιστικό. Έμεινε στο πιάτο. (7,50e).
Κριθαρότο μανιταριών όχι αξιομνημόνευτο (9,50e). Σίγουρα με ένα είδος μανιταριών και όχι με ποικιλία όπως περιγράφεται και με λάδι λευκής τρούφας. Και εδώ ο μάγειρας κιμπάρης με το αλάτι. Δεν τολμήσαμε να ζητήσουμε εξτρά τυρί, τύπου παρμεζάνα, γιατί θα καταστρεφόταν ολοσχερώς. Έμεινε αρκετό στο πιάτο.
Κοντοσούβλι χοιρινό (9,50e). Ψιλοαπάτη. Μικρό μέγεθος που προσπάθησε να εντυπωσιάσει αλλά δεν τα κατάφερε. Τα μισά κομμάτια στο τσιγκέλι ήταν καθαρό λίπος και το κρέας ελάχιστο, ενώ οι τηγανητές πατάτες παγωμένες και σαν πλαστικές, δεν τρωγόντουσαν. Μαζί με τις φλογέρες παίρνει το βραβείο "Χρυσό Βατόμουρο".

Από τις περιορισμένες επιλογές σε κρασί, προσπεράσαμε γρήγορα την φτηνιάρικη Mostra και την ακριβή Θεόπετρα και καταλήξαμε στον decent ροζέ Ασκητικό (ελαφρύ και φρουτώδες κρασάκι, στα 13 ευρώ) και νομίζω ότι πρέπει να εμπλουτίσουν επειγόντως τις οινικές τους επιλογές, γιατί η εικόνα είναι εντελώς ανεπαρκής.
Με την άφιξη του λογαριασμού (70 ευρώ) κατέφθασαν κέρασμα 3 σφηνάκια λιμοντσέλλο, με παγάκια (;). Ομολογώ δεν το έχω ξαναδεί και μου χάλασε την γεύση. Δεν θέλω να σκεφτώ ότι έγινε για λόγους οικονομίας.

Η βαθμολογία μου είναι το απόλυτο 2,5/4 σε όλες τις κατηγορίες. Αναγκαστικά οι βαθμοί μοιράστηκαν μη μπορώντας να κάνω αλλιώς.
Όπως εξήγησα πιο πάνω όταν έφτασε η ώρα της αποχώρησης από το κατάμεστο μαγαζί, η στιγμή αυτή ήταν δυστυχώς πολύ μοναχική. Αποτέλεσε κατά μια έννοια, το κερασάκι στην τούρτα. Ίσως πέσαμε στην περίπτωση. Ποιά περίπτωση όμως, λίγες μέρες πριν την Πρωτοχρονιά;

24 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Για ένα φίλο του φαγητού δεν υπάρχει πιο ευχάριστο συναίσθημα από αυτό που νιώθει ανακαλύπτοντας, πόσο μάλλον πρώτος από την παρέα του a4f, ένα καινούριο μαγαζί το οποίο καταλαβαίνει από την πρώτη στιγμή ότι έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε σημείο συνάντησης των καλοφαγάδων της πρωτεύουσας. Τέτοια περίπτωση είναι το SEAWOLF. Το είχα βάλει στα υπόψη από τον περασμένο Αύγουστο διαβάζοντας μια παρουσίαση στο «Αθηνόραμα» και χθες αποτέλεσε το τέλος της διαδρομής μιας ωραίας βόλτας από το Σύνταγμα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου περνώντας μέσα από τη γαστρονομική china town στα σοκάκια κάτω από την πλατεία. Αγνώριστη έχει γίνει η Αθήνα!
Το SEAWOLF βρίσκεται γωνία Δημητρακοπούλου και Παρθενώνος, κατά κάποιο τρόπο ανάμεσα στην πιάτσα του Μουσείου της Ακρόπολης και αυτή του Κουκακίου. Σ’ εκείνο το σημείο ο δρόμος είναι αρκετά σκοτεινός, έτσι ο καλός φωτισμός μέσα και έξω από το μαγαζί είναι ευπρόσδεκτος έως απαραίτητος.
Το περιβάλλον λιτό, με πινελιές industrial, δάπεδο με μωσαϊκό (πρώην καφενείο, όπως έμαθα) και όχι πάνω από 12-15 απλά ξύλινα τραπέζια, τοποθετημένα έτσι ώστε να μπορούν να φιλοξενήσουν από δύο έως, αν τα ενώσεις, δέκα άτομα. Ο χώρος στενόμακρος, με την ανοικτή κουζίνα πίσω αριστερά, τις πολύ ευρύχωρες και πεντακάθαρες τουαλέτες στο υπόγειο, και ένα, δύο τραπεζάκια έξω για τους αμετανόητους. Τίποτε το συναρπαστικό, τίποτε το ενοχλητικό.
Η εξυπηρέτηση από τον μετρ και το βοηθό του απλά τέλεια, επαγγελματικά σωστή και καθόλου δήθεν, σφράγισε τις καλές εντυπώσεις που είχα αποκομίσει ήδη όταν τηλεφώνησα για κράτηση. Άψογη η συνεργασία μεταξύ τους, άριστη γνώση του καταλόγου και σωστές υποδείξεις τόσο για τον όγκο της παραγγελίας όσο και για την επιλογή του σωστού κρασιού, που δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικά ένα από τα ακριβότερα. (Με την ευκαιρία έμαθα και με ποιο τρόπο κάποιο κρασί μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία “vegan”. )
Τόσο ο κατάλογος των φαγητών όσο και αυτός των ποτών διακρίνονται για τη σαφήνεια και την αρτιότητά τους, ξέρεις ακριβώς τι παραγγέλνεις. Συνολικά γύρω στις 20 επιλογές για το στομάχι, συν κάποια πιάτα ημέρας, και άλλες τόσες για το λαρύγγι. Ειδικά ο κατάλογος των ποτών με εντυπωσίασε με την ποικιλία του σε όλες τις κατηγορίες. Ο κρητικός λευκός που μας σύστησε ο μετρ ταίριαζε απόλυτα με το μενού στο οποίο είχαμε καταλήξει. Το οποίο μενού αποτέλεσαν τα εξής:
Ταραμοσαλάτα λευκή, πραγματικά αφρός, με μπίλιες γουασάμπι και τραγανισμένα φύκια νόρι, είναι αυτό που παραγγέλνουμε πάντα στην πρώτη επίσκεψή μας σε ένα μαγαζί τέτοιου είδους, βαθμολογία «δέκα με τόνο». Την ίδια βαθμολογία βάλαμε και στο αγαπημένο μας σεβίτσε με γλώσσα (;) και φενόκιο (;), αν δεν έχετε πρόβλημα με την ωμοφαγία αξίζει να το δοκιμάσετε. Η σαλάτα ήταν από τις επιλογές ημέρας: παραπούλια, ρόκα συν κάτι άγρια χορταρικά με πικάντικη γεύση, με τη συνοδεία μπέικον από τόνο (! ) που φτιάχνουν μόνοι τους, εξαιρετική. Τα μύδια σε ζωμό ήταν όμως άτονα, πιο πολύ μας άρεσαν τα χειροποίητα τσιπς και η μαγιονεζούλα που τα συνόδευαν. Όσο για το τελευταίο πιάτο της βραδιάς, μπακαλιάρος τεμπούρα με σκορδαλιά αμυγδάλου και σαλάτα φριζέ, ήταν πάρα πολύ σωστά παρασκευασμένος και πεντανόστιμος. Κλείσαμε, όπως επιβάλλεται, με ένα γλυκάκι στα δύο: μιλφέιγ με κρέμα εσπεριδοειδών, σε γλύκα και σε ποσότητα τόσο όσο χρειαζόταν. Δεν είπαμε βέβαια όχι στο κερασμένο τσίπουρο του αποχαιρετισμού. Παρέλειψα να αναφέρω ότι ερωτηθήκαμε στην αρχή αν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή της βρύσης και αν θέλουμε ψωμί (μαύρο, μάλλον με πρόσμειξη χαρουπιού, ωραιότατο).
Όπως αντιλαμβάνεστε, στο SEAWOLF θα πάμε και θα ξαναπάμε, γιατί μας ικανοποίησε από πάσης απόψεως. Ο λογαριασμός (60 τα φαγητά + 20 τα ποτά για δύο άτομα) κινήθηκε σε λογικά πλαίσια, λαμβανομένης υπόψη της ποιότητας φαγητού και σέρβις. Οργανώστε παρέα και πάτε!

22 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αν έμπαινε, έστω κι ένα cent, στον τραπεζικό μου λογαριασμό κάθε φορά που κάποιος χαρακτηρίζει τις ιδέες, τη συμπεριφορά, ή και, εμένα την ίδια ως ακατανόητη, μη συμβατή, αλλοπρόσαλλη, θα ήμουν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη Γη.

Βλέπετε άρχισα ανάποδα σε πολλούς τομείς της ζωής μου.

Ξεκίνησα διαβάζοντας, δύσκολων εννοιών, βιβλία και πολύ μετά την ενηλικίωσή μου ήρθα σε επαφή με τα old time classics της παιδικής/εφηβικής λογοτεχνίας. Το Καπλάνι της βιτρίνας ήταν ένα από αυτά. Άσχετο αλλά διαφωνώ πλήρως με τέτοιου είδους ετικέτες. Σας προτείνω να κάνετε ένα πείραμα ξαναδιαβάζοντας σε διαφορετικές ηλικίες και στιγμές της ζωής σας τα βιβλία που είτε σας άρεσαν είτε όχι. Το αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει.

Ήρθα, πρωτίστως, σε επαφή με ξένες κουζίνες ενώ, μόλις, τα τελευταία χρόνια άρχισα να εντρυφώ και να καταλαβαίνω την εντόπια, εποχική, οικιακή γαστρονομία της Χώρας.

Έχω ταξιδέψει και ζήσει στο εξωτερικό ντρεπόμενη να ομολογήσω ότι αγνοώ, ακόμα, ολόκληρα γεωγραφικά κομμάτια της Ελλάδας. Αυτά που έχω επισκεφτεί μετριούνται στα δάχτυλα. Κάποια δεν ξέρω, ούτε, κατά που πέφτουν. Η Κρήτη είναι ανάμεσά τους. Τι κι αν έχω κουμπάρα από την Ιεράπετρα? Έχω πάει μόνο μια φορά για τη βάφτιση. Έφαγα φοβερά, ομολογώ, ενθυμούμενη μέχρι σήμερα τα ντολμαδάκια, το ξύγαλο, τα μαριναρισμένα σε ξύδι σουβλάκια, το γαμοπίλαφο και πολλά άλλα, όμως, τίποτα εκ των προτέρων δε με καθιστά ειδήμονα της συγκεκριμένης κουζίνας.

Δε μπορώ, λοιπόν, να κρίνω το Καπλάνι ως άξιο εκπρόσωπο της κρητικής κουζίνας. Μπορώ να το κρίνω ως προς…

Τον χώρο:
Καθαρός. Τριζάτος. Λιτός. Χωρίς αίσθηση στριμώγματος. Άνετα τραπέζια και καρέκλες. Ζεστός. Λευκός, πολύ λευκός, όμως, για την παγωμένη βραδιά του Γενάρη που πήγαμε. Το καλοκαίρι θα του έβαζα 4. Άκαπνος.

Την εξυπηρέτηση:
Τόσο οι νεαρές κυρίες που μας σέρβιραν όσο και ο ιδιοκτήτης υπήρξαν άψογοι. Μας βοήθησαν στην παραγγελία με τις προτάσεις τους, μας φρέναραν όταν χρειάστηκε. Τα πάντα στην ώρα τους με χαμόγελο. Ακόμη κι όταν είχε πάει αργά και ήμασταν η τελευταία παρέα δε μα έκαναν να αισθανθούμε ότι ήθελαν να μας ξεφορτωθούν. Αντίθετα. Μας προέτρεψαν να μείνουμε κι άλλο κερνώντας μας κιόλας.

Το φαγητό:

- Καλωσόρισμα με υπέροχο, φρέσκο, προζυμένιο ψωμί το οποίο συνοδευόταν από μπολάκια με ξύγαλο, ελίτσες και ρακή ελαφριά κι αρωματική.

- Ντάκο υπέροχο. Νόστιμο παξιμάδι, ντομάτα τριμμένη κι εξαιρετική ξινομυζήθρα (Σπιτική όπως αναφέρεται αλλά δεν παίρνω κι όρκο).

- Σταμναγκαθοσαλάτα. Αμάν. Μου πήρε ώρα να το γράψω. Μεταφράζεται σε φρέσκο πικρούτσικο, ωμό σταμναγκάθι με μαρούλι, απάκι, τσαπέλα (ξερά σύκα), παξιμαδάκια χαρουπιού, φλοίδες γραβιέρας και sauce από λευκό βαλσάμικο και λάδι. Φρέσκια, δροσερή, τραγανή, σε τεράστια ποσότητα.

- Φαβέτα. Δηλαδή μια βελούδινη φάβα με … ασκορδουλάκους (όπερ σημαίνει βολβούς). Μόνο σε μένα φαίνονται αστεία ορισμένα ονόματα? Μόνον εγώ γελώ με την κρητική προφορά και τους ιδιωματισμούς? Άσχετο no 2…στην βάφτιση του αγαπημένου μας αγοριού είχα πει να μην τολμήσουν να βγάλουν κανένα κουμπούρι. Είμαι, κάθετα, αντίθετη σ’αυτό το, ας πούμε, έθιμο. Ο παππούς ηκούσθη να λέει… Τσε τι τώρα?.. δε θα παίξει μία ο σύντεκνος για τον φιλιότσο? Θα ντροπιαστούμε!

- Γαμοπίλαφο ή γαμόρυζο. Πάλι γελάω… Δεν ορκίζομαι για την αυθεντικότητα. Οι γνώμες διχάστηκαν. Εμένα μου άρεσε καθότι ελαφρύ και λεμονάτο. Άλλοι το ήθελαν διαφορετικό, πιο έντονο. Το βραστό ζυγούρι που το συνόδευε κατά γενική ομολογία εξαιρετικό.

- Κουνέλι λεμονοριγανάτο. Δεν έχω μαγειρέψει ποτέ στη ζωή μου, το συγκεκριμένο ζωντανό, γιατί δεν αντέχω την εικόνα. Μου θυμίζει γδαρμένη γάτα κι εγώ είμαι cat people. Μας το σύστησαν με θέρμη, ενώ είχαμε επιφυλάξεις, και ήταν υπέροχο. Τρυφερό, αρωματικό, με ξύσμα περγαμόντου που έκανε τη διαφορά. Λόγος επιστροφής.

- Οφτό αρνί. Δύο κομμάτια εκ των οποίων το ένα ήταν κακό. Πολλά κόκκαλα και λίπος. Το άλλο, όμως, χωρίς καμία μυρωδιά, άψογα ψημένο με όλους τους χυμούς του και με την, αναμενόμενη, rustique νοστιμιά του συγκεκριμένου κρέατος.

- Ντολμαδάκια με κιμά. Τρυφερό φύλλο, μικρούτσικα, νόστιμη γέμιση.

- Το απάκι που ήρθε ως συνοδεία της τελευταίας ρακής. Νομίζω το πιο ωραίο που έχω φάει. Καθαρό κρέας, χωρίς λίπος, καπνιστό άρωμα.

- Η σφακιανόπιτα του τέλους ήταν αποκάλυψη. Όχι, τόσο, για την ίδια την πίτα που ήταν εξαιρετικά ισορροπημένη, αλάδωτη, τραγανή, όσο για το παγωτό κανέλας που τη συνοδεύει. Το ίδιο και για το μαστιχάτο. Δηλαδή ένα ραβανί που έρχεται με παγωτό, επίσης, αλλά αυτή τη φορά με άρωμα περγαμόντου. Αμφότερα εξαίσια.

Για τον Κορνήλιο Καστοριάδη.
Είχα την τιμή να τον έχω δάσκαλο. Τον ευχαριστώ γιατί υπήρξε το αντίπαλον δέος στην αμερικανική κουλτούρα μου εξισορροπώντας την ελληνική /ευρωπαϊκή πλευρά μου. Μου σύστησε την Άλκη Ζέη και τον Henri Troyat. Πάνω από όλα με έμαθε ότι η φιλοσοφία δεν είναι κάτι δυσνόητο. Είναι καθημερινή. Και είναι πάνω από όλα αυτόνομη.

Για τον Νίκο Πουλαντζά.
Γιατί μετά από πολλά πολλά χρόνια με έκανε να καταλάβω τι σημαίνει η βασκική λέξη abertzale. Όσο δύσκολο κι αν είναι να την υποστηρίξεις.

22 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Brotherakia λοιπόν... Ένα μαγαζί στο οποίο προσπαθούν να με πάνε εδώ και καιρό δύο φίλες, άγνωστες μεταξύ τους (όχι πλέον) και με αρκετά διαφορετικό γούστο όσον αφορά την έξοδο για φαγητό... Και οι δύο ενθουσιασμένες... Άρα έχει δημιουργηθεί ήδη μια προσμονή αρκετά μεγάλη, αν και σύμφωνα με τις περιγραφές τους δεν είναι από τα μαγαζιά που εγώ θα είχα a list...

Αφορμή, τελικά, να γνωρίσω τα διάσημα πια Brotherakia αποτελεί γιορτή του συζύγου μιας εκ των δύο (την οποία οφείλω να ευχαριστήσω ξανά για την τιμή), η οποία από ότι έχω καταλάβει έχει κάνει το μαγαζί προέκταση του σπιτιού της... Σάββατο βράδυ, λοιπόν, μας περιμένει τραπέζι να τον γιορτάσουμε... Ο χώρος είναι μικρός, κάτι ανάμεσα σε γωνιακός και τραπέζιος... Λίγα τραπέζια και ένα αρκετά μεγάλο μπαρ (συγκριτικά με τα τετραγωνικά του), το οποίο δίνει και το στίγμα του μαγαζιού για εμένα... Το μαγαζί κάποιος το ήθελε μπαρ, τελικά είναι ρακάδικο με το φαγητό λειτουργεί επικουρικά... Όσον αφορά τη διακόσμηση, έχει έξυπνες πινελιές με best off την "περίεργη" σύνθεση στο μπαρ.

Όσον αφορά το φαγητό, όπως σας είπα και πριν, λειτουργεί επικουρικά... Θα σας αναφέρω τα πιάτα που δοκιμάσαμε, τα οποία θεωρώ ότι είναι και τα καλύτερα του αφού επιλέχθηκαν από τη φίλη- απόλυτη γνώστρια της κουζίνας του μαγαζιού: Ντακάκια (original και καυτερά), νομίζω το καλύτερο πιάτο της βραδιάς και στις δύο εκδοχές. Τηγανιά κοτόπουλο και τηγανιά χοιρινό, σαφώς καλύτερη το κοτόπουλο, το χοιρινό ήταν λίγο σκληρό. Μακαρονοσαλάτα, η οποία δεν είχε κάποια σπιρτάδα, όπως θα την έφτιαχνε ο καθένας μας. Μπριζολάκι, δεν λέω μπριζολάκια γιατί ήταν απελπιστικά μικρή μερίδα και για ρακάδικο ακόμα αλλά νόστιμο και μαλακό. Πατάτες τηγανιτές, μια χαρά. Ντολμαδάκια ορφανά, στο μέσο όρο. Ελπίζω να μην ξέχασα κάτι... Όλα τα πιάτα ήταν οκ αλλά δεν θα σας μείνουν αξέχαστα... Αξίζει να σημειώσω ότι τα καλύτερα πιάτα της βραδιάς ήταν της φίλης και οργανώτριας της βραδιάς, υπέροχη αυγοσαλάτα και παστουρμαδόπιτα.

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση, θα ξεκινήσω με το γεγονός ότι όλα τα παιδιά ήταν ευγενικά... Από εκεί και πέρα, ήταν φανερό ότι δεν πρόκειται για επαγγελματική (αλλά σύμφωνη πάντα με το χαλαρό του περιβάλλοντος) μιας και δεν είχαν καν στρωμένο το κρατημένο τραπέζι της βραδιάς και έφερναν πιάτο και μαχαιροπίρουνο σε κάθε άφιξη καλεσμένου. Όπως και να έχει πάντως δεν σε "χαλάει" γιατί όποιος πάει εκεί το γνωρίζει, συν ότι είναι χαμογελαστοί (πράγμα που πάντα παίρνει συν).

Η μουσική υπόκρουση όπως κατάλαβα έχει πολύ συχνά μουσικά σχήματα για τη διασκέδαση των πελατών... Φαντάζομαι ότι τις περισσότερες βραδιές είναι του έντεχνου, όπως αυτοί που πετύχαμε εμείς. Τα τρία παιδιά που αποτελούσαν την ορχήστρα είχαν καλές φωνές και καλό feed back με τον κόσμο. Από ότι κατάλαβα από αρκετό κόσμο που είχε πιάσει στασίδι στο μπαρ, αρκετοί πηγαίνουν μόνο για την μουσική.

Συνοψίζοντας, τα Brotherakia μου θύμισαν μαγαζιά που πήγαινα μικρότερη, όταν και ο τρόπος που διασκέδαζα ήταν λίγο διαφορετικός... Παρόλα αυτά, είναι ένα μαγαζί, αν και όντως δεν θα μπει στην a list μου, το οποίο έχει κάτι το ζεστό που σε "ελκύει" να μην αρνηθείς πρόταση να ξαναπάς... Δεν θα σε ξετρελάνει, δεν θα σε απογοητεύσει, προπάντων αν ξέρεις που πας... Θα ξαναπήγαινα; Εννοείται με καλή παρέα (που την έχω) προς την άνοιξη να κάτσουμε έξω που θα μου αρέσει σίγουρα περισσότερο, πίνοντας ρακί και χαζεύοντας την κίνηση της ιδιαίτερα αναβαθμισμένης (όσον αφορά τη διασκέδαση) περιοχής...

Υ. Γ. Γεύση και εξυπηρέτηση μοιράζονται τα 2,5άρια...

21 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

- Μεξικάνικο φαστφουντάδικο σε έναν γλυκούλη πεζόδρομο στο κέντρο της Αθήνας.

- Συμπαθητικός μικρός χώρος με όμορφα χρώματα και επαρκή θέρμανση.

- Ευγενική και γρήγορη εξυπηρέτηση.

- Επιλογές σε tacos, burritos, burrito bowls, salads, quesadillas και μερικά ορεκτικά. Τα κλασσικά δηλαδή.

- Τα πολύ νόστιμα νάτσος με τυρί, γουακαμόλε και άλλα toppings έδειχναν μεν χειροποίητα, ήταν δε στούκας για το στομάχι. Νόστιμο πιάτο.

- Δοκιμάσαμε το ορεκτικό με τη γλυκοπατάτα και το λουκάνικο chorizo και, από τη μια η γλυκοπατάτα έλιωνε στο στόμα, από την άλλη είχε και αυτό αρκετή λαδίλα, που χτυπούσε άσχημα και στο μάτι. Νόστιμο πιάτο και αυτό, αλλά βαρετό γευστικά (προτιμήστε τη μικρή μερίδα για να το δοκιμάσετε).

- Το burrito μας ήταν ενοχλητικά στεγνό, θα ήθελε κάποια σάλτσα, αλλά το chilli con carne το προτείνουν με τυρί αντί για σάλτσα και έτσι την πατήσαμε. Τόσο-όσο καυτερός ο κιμάς. Συμπαθητική επιλογή.

- Σχετικά νόστιμο το φαγητό, αλλά όχι και τόσο ποιοτικό.

- Χαρακτηριστικό των περισσότερων που δοκιμάσαμε ήταν η τηγανίλα/λαδίδα, κάτι που θα μας κάνει δύσκολα να το προτιμήσουμε ξανά.

- Θα χρειαζόταν αρκετές βελτιώσεις, ιδιαίτερα στο θέμα των πρώτων υλών, της ποικιλίας στις συνταγές και στον τρόπο μαγειρέματος για να αξίζει νέας επίσκεψης, μιας και σε μικρή ακτίνα μπορείς να βρεις αρκετές ακόμη επιλογές για κάτι νόστιμο στα γρήγορα.

- 2,5/4 στη γεύση και στο vfm.

21 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κυριακή βράδυ ξεκινήσαμε για Νέα Φιλαδέλφεια και Βy-ρακι έχοντας ελπίδες πως δεν θα είναι κλειστό. Φυσικά και ήταν. Επόμενη επιλογή ήταν η Πόλη αλλά πάλι κεμπάπ κλπ δεν θέλαμε. Στραφήκαμε τελικά στο Mama Goose που κάποτε βρισκόταν ψηλά στις επιλογές των χρηστών του Ask4food. Είχα την περιέργεια να δω τι μπορεί να άλλαξε. Ψέματα δεν θα πω, δεν θυμάμαι πολλά από την προηγούμενη επίσκεψη μου, δεν θέλω όμως να κοιτάξω και τι είχα γράψει τότε.

Σαν χώρος μου αρέσει. Δεν με τρελαίνει αλλά είναι άνετος, χαλαρός, σχετικά μεγάλος. Χωρίζεται σε 2 μέρη, τον εντελώς εσωτερικό και τον (να τον πω) ημιυπαίθριο;Με τζαμαρίες αλλά και σόμπες. Κρύος δεν ήταν πάντως. Παρατηρείς και τους πέτρινους τοίχους. Αρκετά καθαρός χώρος, κάποιες λεπτομέρειες μέσα δεν τις παρατήρησα, έχει όμως λίγο διαφορετικό στυλ.

Η εξυπηρέτηση ήταν ευγενική, χωρίς πολλά πολλά. Σχετικά χαλαρή αλλά νομίζω χρειαζόταν λίγη σπιρτάδα παραπάνω όταν τελείωναν τα πιάτα μας. Ζητούσαμε εμείς να μαζέψουν τα άδεια πιάτα. Δεν μας πείραξε σε καμία περίπτωση, απλώς το σημειώνω.

Ο κατάλογος επαρκέστατος, με επιλογές σε κρεατικά κυρίως αλλά και 5 επιλογές σε ψαρικά. Θα βρείτε τον κατάλογο τους στην ιστοσελίδα τους. Σε κάποια πιάτα υπάρχει η επιλογή και της μικρότερης μερίδας. Υπάρχουν επιλογές σε πίτες που πλην της παστουρμαδόπιτας δεν τις βρίσκεις πολύ συχνά, λέγε με κρεμμυδόπιτα.

Η παραγγελία μας:

- Κουβέρ,1 ευρώ. Ψωμί και μαχαιροπίρουνα. Ασχολίαστο.

- Παστουρμαδόπιτα με μοτσαρέλα και μαρμελάδα τομάτας, στα 5.5 ευρώ. Απλά απίστευτη! Δεν την προτείνω απλά … Επιβάλλεται να την δοκιμάσετε.3 τεμάχια κομμένα διαγώνια, με εξαιρετική την ιδέα της μοτσαρέλας που δεν τη "βαραίνει" τόσο όσο κάποιο κίτρινο τυρί. Η μαρμελάδα σε ιδανική ποσότητα. Το φύλλο εξαιρετικό, δίχως ίχνος λαδίλας.

- Τηγανιά μανιταριών με τοματίνια, φέτα, λάδι τρούφας και σκόρδου, στα 4.5 ευρώ η μικρή μερίδα. Που μόνο μικρή δεν είναι για 2 άτομα. Έρχεται σε καυτό τηγανάκι, με τα τοματίνια να είναι αισθητά. Τα μανιτάρια ζουμερότατα, δεν προβληματιστήκαμε από την υποψία σκόρδου. Καλό χειμωνιάτικο πιάτο.

- Μοσχαρίσια steak rolls με χειροποίητη γλυκόξινη σάλτσα, στα 8 ευρώ. Εδώ είχαμε θεματάκια. Δεν ένιωσα τη σάλτσα … πιο πολύ ξινούτσικη (όχι όμως δυσάρεστη) μου έκανε. Δεν έδινε κάποιο συν στο όλο αποτέλεσμα. Στο πιάτο υπήρξαν 5 τεμάχια των 2 μπουκιών το καθένα. Κρέας εξωτερικά, λαχανικά εντός … Σχετικά αδιάφορο αποτέλεσμα. Κάποιο κομμάτι ήταν και αρκετά σκληρό.

- Πανσέτα χοιρινή γεμιστή με πεκορίνο Αμφιλοχίας και τομάτα, στα 7 ευρώ η μικρή μερίδα. Αρκετά λιπαρό σε κάποιο κομμάτι του, νόστιμο πάντως και άφηνε την αίσθηση καπνιστού. Το τυρί σε δεύτερο ρόλο, η τομάτα σε τρίτο. Δε με χάλασε σαν επιλογή, αν ξαναπήγαινα όμως θα δοκίμαζα και κάτι άλλο.

- Ημίγλυκο κρασί, εξαιρετικής γεύσης και ποιότητας χωρίς να σε βαράει κατακέφαλα. Πήραμε 500 μλ στην αρχή, στα 5.5 ευρώ. Αργότερα ζητήσαμε και άλλα 250 μλ, στα 3.5 ευρώ.

* Κέρασμα σε ποτήρι, γευστική κρέμα με μέλι. Ότι πρέπει για να αλλάξεις γεύση.

Σύνολο στα 35 ευρώ.

Το αντίτιμο που ζητήθηκε να πληρώσουμε ήταν σε νορμάλ επίπεδα για μια έξοδο σε μεζεδοπωλείο. Τίμιο μαγαζί για όταν βρεθείτε στην περιοχή. Θα μου πείτε βέβαια πως στην συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πολλές παρόμοιες επιλογές. Και νομίζω πως μάλλον έχουν και περισσότερους φανς. Ίσως παίζει ρόλο και η θέση του μιας και δεν τη λες και κεντρική. Εκτός και αν κάνω λάθος. Για μένα πάντως που ήθελα να κάνω μια χαλαρή έξοδο μου άφησε καλές εντυπώσεις. Σίγουρα πάντως δεν απογοητεύει.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη VAGELIS.

18 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Το Oceano στο Μαρούσι επανήλθε και το γεγονός αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα. Το καλύτερο μακράν Sushi Bar της Αθήνας μετά από απουσία δύο χρόνων νομίζω λειτουργεί καθημερινά μεσημέρι και βράδυ με τον ίδιο σεφ που είχε όταν πρωτάνοιξε. Λειτουργεί στον ίδιο χώρο στην οδό Φραγκοκκλησιάς 3 αλλά συνεργάζεται με το Steak House Prime Cut, δηλαδή λειτουργούν και οι δύο κουζίνες με διαφορετικούς σεφ και μπορείς να παραγγείλεις και από τους δύο καταλόγους! Ακούγεται περίεργο αλλά είναι καταπληκτικό σαν ιδέα! Πάντα είχαμε το πρόβλημα ότι κάποιοι από την παρέα δεν αγαπούσαν ιδιαίτερα το σούσι και δεν καταφέρναμε να τα συνδυάσουμε. Τώρα μας δίνεται η ευκαιρία να περάσουμε όμορφες βραδιές με καλό φαγητό χωρίς γκρίνιες! Και το σημαντικό είναι οι κουζίνες και οι σεφ είναι εντελώς ανεξάρτητοι οπότε η ποιότητα είναι σε υψηλά επίπεδα και μόνο ο χώρος και οι σερβιτόροι λειτουργούν ενιαία.
Παρασκευή βράδυ 17 Ιανουαρίου με παρέα έξη ατόμων φθάσαμε στο γνωστό μας στέκι και αφού μας υποδέχθηκαν ζεστά παραγγείλαμε τον μισό κατάλογο! Είχα να φάω σούσι στην Αθήνα πολύ καιρό γιατί αυτά που έχουν μείνει (εκτός από το Nobu) είναι πολύ μέτρια. Παραγγείλαμε σολομό ταρτάρ (16.50), τόνο ταρτάρ (18.50), πολλά σπέσιαλ ρολς που ξεκινούσαν από 10 ευρώ έως 24 με κορυφαίο το Special Eel Roll! Οι γνωστές γαρίδες tempura είναι μακράν οι καλύτερες που έχω φάει οπουδήποτε! Νομίζω ότι ήταν 22 ή 24 ευρώ, πέντε τεράστιες γαρίδες α π ί σ τ ε υ τ ε ς!!! Ο τόνος τους δεν παίζεται! Δοκιμάστε το Lemon Tuna, ένα εξαιρετικό πιάτο. Παραγγείλαμε 3 φορές salmon & tuna sashimi το οποίο ήταν φρεσκότατο αλλά εκείνο που είναι θεικό είναι ο σπέσιαλ φρέσκος τόνος ( που από ότι μας είπαν δεν υπάρχει πάντα αλλά αντικαθίσταται με τον γνωστό τόνο της αγοράς). Μαζί με όλα αυτά παραγγείλαμε και το Special Sushi Combo το οποίο βέβαια είναι συνδυασμός από διάφορα Special rolls, sashimi & nigiri.
Οι δύο από την παρέα μας παράγγειλαν αμερικάνικα Prime Rib Eyes από τον κατάλογο του Prime Cut τα οποία ήταν όπως πάντα εξαιρετικά (45 ευρώ έκαστον, τιμή πολύ λογική για αυτού του επιπέδου κρέατος, αλλά εγώ χθες πήγα για σούσι! Σχεδόν κάθε εβομάδα δειπνώ στο Prime Cut και έχω γίνει γραφικός να παραγγέλνω το Creekstone Prime rib eye των 450 gr. και την μπουφάλα μοτσαρέλλα πίνοντας την Οινότρια Γη του Λαζαρίδη! Αλλά όταν κάτι είναι καλό δεν το αλλάζεις! Ακολουθώ τους φίλους μου στα μοντέρνα και δήθεν εστιατόρια και τρώω είτε μέτρια είτε υπερτιμημένα και ο γευστκός μου παράδεισος βρίσκεται στο Μαρούσι! Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας έχει τέσσερα εστιατόρια το ένα δίπλα στο άλλο με διαφορετικές κουζίνες και υποστηρίζει την ποιότητα σε μεγάλο βαθμό. Επειδή η περιοχή χαρακτηρίζεται από τις εκατοντάδες επιχειρήσεις με κόσμο γραφείων κυρίως, τα μεσημέρια και τα απογεύματα μετά την δουλειά τα συγκεκριμένα εστιατόρια είναι ασφυκτικά γεμάτα και πολλές φορές οι αίθουσες είναι " κλεισμένες" για επαγγελματικά δείπνα. Αυτό δίνει την δυνατότητα στον επιχειρηματία να έχει μεγάλες καταναλώσεις και τα προιόντα του είναι πάντα φρέσκα και εξαιρετικά. Βέβαια το μεσημέρι και μέχρι τις 7 το απόγευμα δεν υπάρχει περίπτωση να βρεις πάρκινγκ αλλά από τις 9 και μετά το σκηνικό αλλάζει. Αν πάτε σχετικά αργά, δηλαδή μετά τις 9-9.30 θα βρείτε τραπέζι πολύ εύκολα την καθημερινή αλλά την Παρασκευή και το Σάββατο απαιτείται κράτηση. έχει καλές επιλογές από γνωστά Ελληνικά κρασιά και πολύ καλό σέρβις. Πάντως το σούσι τους δεν υπάρχει! Με 50 ευρώ το άτομο τρως και πίνεις τέλεια!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη J.R..

15 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Πρέπει να είναι μεγάλο must αυτή την εποχή η Φυσαρμόνικα. Δεν εξηγείται διαφορετικά που καταφέραμε να βρούμε τραπέζι μια φορά στις 4 που προσπαθήσαμε. Και δεν παίρναμε πάντα τηλέφωνο τελευταία στιγμή.

Τι είναι?
Είναι ένα μοντέρνο μεζεδοπωλείο, με μενού που αλλάζει πολύ τακτικά και σημειώνονται πάνω του τα νέα πιάτα, με όμορφο χώρο, εξπρές σέρβις και χωρίς χτυπητές αδυναμίες.

Το μόνο που θα μπορούσε να κάνει καλύτερα είναι το θέμα του φαγητού.

Σκέψεις:
- Διόρθωσαν το θέμα του κουβέρ, αλλά μπορούν και καλύτερα. Στην επίσκεψή μας, μας προσέφεραν φρέσκο και νόστιμο άσπρο και μαύρο ψωμί με πατέ ελιάς, στο σκεύος που έχει υποδοχή για δύο διαφορετικά ντιπ. Ήταν όμως και στα δύο ελιά.
- Κλασσικά, υπάρχουν κάποια πολύ νόστιμα πιάτα, σταθερές αξίες και κάποια πιο μέτρια.
- Η γεμάτη κρομμύδι Μεσογειακή σαλάτα είναι μια πολύ καλή και νόστιμη επιλογή για την έναρξη του γεύματος.
- Το χαλούμι, κλασσική αξία, έρχεται με πιτάκια και μια σάλτσα που δεν φτουράει από μόνη της.
- Το τζατζίκι παντζάρι είναι ελαφρώς ροζ. Κατά τα άλλα είναι ένα μετριοδυνατό, κλασσικό τζατζίκι.
- Πατατόφλουδες και φωλιά πατάτας, παρά την ομοιότητά τους στον τίτλο αξίζουν πάρα πολύ και τα δύο.
- Δεν μας άρεσε η εκτέλεση του στιφάδο μοσχαριού. Το κρέας ήταν σκληρό και το πιάτο είχε μια πραγματικά άσχημη μυρωδιά. Μέχρι να το βελτιώσουν μην το πάρετε.
- Αντίστοιχα το μοσχάρι δεν ήταν πολύ πετυχημένο, ούτε αρκετό σε ποσότητα, στο κριθαρότο με μοσχάρι και τρούφα. Το κριθαρότο βέβαια ήταν πολύ νόστιμο.
- Άρα 0/2 στο μοσχάρι.
- 2/2 στο χοιρινό: το γεμιστό ψαρονέφρι καλοψημένο και με νόστιμο το μετσοβόνε, ενώ τα μπριζολάκια είναι πάντα μια τίμια επιλογή.
- Συμπαθητικά και τα σουτζουκάκια γαλοπούλας που έρχονται με κάτι σαν χούμους και κάτι σαν μαρμελάδα.
- Τα πιτάκια σουτζουκλί αρκετά νόστιμα. Τηγάνι.
- Στο τέλος κλείνουμε πάντα με το καλύτερο: μηλόφι, εγγύηση.
- Αν δεν πιεις πολύ ή αν δεν πεινάς υπερβολικά τότε θα φύγεις έχοντας δώσει <20 ευρώ, αλλιώς ίσως τα ξεπεράσεις ελαφρώς.

Μαγαζί που δεν απογοητεύει!

Ξεκινώντας δοκίμασε σίγουρα πατατόφλουδες και φωλιά πατάτας. Αν θες σαλάτα να πάρεις τη Μεσογειακή. Κλείσε οπωσδήποτε με μηλόφι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Vaggg.

13 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Το βλέπω να ‘ρχεται, στο τέλος θα καταντήσω να θυμίζω το ανέκδοτο με τον τσομπάνο που φώναζε κάθε τόσο «Λύκος! » κι έσπαγε πλάκα με τους χωριανούς που έτρεχαν να βοηθήσουν, μέχρι που ήρθε τελικά ο λύκος μα οι χωριανοί όχι. Τι να κάνω όμως, όταν πέφτω πάνω σε τέτοια διαμαντάκια, δεν μου πάει η καρδιά να επιμείνω στην απόφαση αποχής από κριτικές και να μην ενημερώσω τους έστω λίγους εναπομείναντες στο μαντρί του a4f.
Το αστείο της υπόθεσης: Ο ΣΠΟΡΟΣ απέχει ένα τεταρτάκι με τα πόδια από το σπίτι μου, πρέπει να έχω περάσει ουκ ολίγες φορές από μπροστά, όμως ομολογώ ότι το μαγαζί, που λειτουργεί με την τωρινή μορφή εδώ και πέντε χρόνια, μού ήταν παντελώς άγνωστο και ως όνομα (να θυμηθώ να ρωτήσω την επόμενη φορά πώς προέκυψε το όνομα! ) και ως είδος κουζίνας. Εγώ που μονίμως γκρινιάζω ότι από τη Νέα Σμύρνη απουσιάζει ένα βεριτάμπλ πολίτικο εστιατόριο-μεζεδοπωλείο, πιάστηκα κυριολεκτικά αδιάβαστος. Δεν πειράζει, γηράσκω αεί διδασκόμενος.
Ο ΣΠΟΡΟΣ λοιπόν βρίσκεται στο κέντρο της στενόμακρης πλατείας Σκαντζουράκη, γωνία με την οδό Δαμασκηνού. Εύκολα θα το βρείτε, μάλλον δύσκολα θα παρκάρετε, ανάλογα με την ώρα βέβαια. Οφείλω επίσης να σας προειδοποιήσω ότι ΠΣΚ χωρίς κράτηση έχετε περιορισμένες πιθανότητες να στεφθεί η επίσκεψή σας με επιτυχία. Μπορείτε βέβαια να κάνετε υπομονή μέχρι να ζεστάνει ο καιρός, οπότε θα έχετε τον έξω χώρο στη διάθεσή σας, όπως και να το κάνουμε όμως η χειμωνιάτικη αίθουσα, παρά το στριμωξίδι, έχει άλλο γούστο. Πολύ περιποιημένη, τα πάντα πεντακάθαρα και καλόγουστα, ωραίος φωτισμός, χωράει όμως με το ζόρι σκάρτα 30 άτομα.
Τα δύο παιδιά που κουμαντάρουν αγόγγυστα όλη την πελατεία (εμφανώς Νεοσμυρνιώτες, στην πλειοψηφία 40+ και γυναικοπαρέες) είναι αφενός ευγενέστατα αφετέρου αλάνθαστα και χαμογελαστά, τι άλλο να ζητήσεις. Με το που κάθεσαι στο στρωμένο τραπέζι έρχονται νεράκι σε κανάτα, ψωμάκι και οι κατάλογοι, ένας για τα φαγητά κι ένας για τα ποτά. Δυσκολεύεσαι ίσως να πιστέψεις ότι η κουζίνα μπορεί να ανταποκριθεί σε ένα μάλλον εκτενή κατάλογο, πόσο μάλλον σε ώρα αιχμής, κι όμως τα καταφέρνουν μια χαρά. Τα πιάτα έρχονται με ρέγουλα που θυμίζει Θεσσαλονίκη, αποσύρονται έγκαιρα και διακριτικά πριν έρθουν τα επόμενα, κυριολεκτικά το ευχαριστιέσαι. Σε καμία στιγμή δε νιώθεις πίεση του τύπου «Φύγετε εσείς, να έρθουν οι επόμενοι! ». Οι μερίδες ικανοποιητικές στο μέγεθος, κάθε πιάτο ωραία παρουσιασμένο.
Ο μακροσκελής κατάλογος θα σας βοηθήσει να συνθέσετε ένα γεύμα απολύτως του γούστου σας. Σωστά δομημένος, σου δίνει την ευκαιρία να πάρεις π. χ. ένα πιάτο από κάθε κατηγορία και να την κάνεις ταράτσα. Δώστε στον εαυτό σας χρόνο να τον μελετήσει, μη βιαστείτε να παραγγείλετε! Δεν θα συναντήσετε άγνωστες λέξεις, έχει απλά τα πάντα. Ας πούμε σαλάτα πολίτικη, ταραμοσαλάτα και μπακαλιαροκεφτέδες με την πιο ωραία σκορδαλιά αλοιφή που έχετε δοκιμάσει στον πρώτο γύρο, καροτοσαλάτα με γιαούρτι, τυροπιτάρι με μαρμελάδα ντομάτας, εξαιρετικά ντολμαδάκια με κιμά (signature dish) και κεφτεδάκια μαμαδίσια στο δεύτερο. Είναι περιττό να παραθέσω κατεβατά μεζέδων, δεν έχω πάρει ποτέ κάτι που να υστερεί σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Στο τέλος έρχεται γλυκάκι κερασμένο. Παρέλειψα να μνημονεύσω το καταπληκτικό βιολογικό χύμα τσίπουρο Λήμνου που έρχεται σερβιρισμένο σε μικρή φόρμα για κέικ γεμάτη παγάκια. Για ένα πλήρες γεύμα υπολογίστε λίγο πάνω από 30 ευρώ για δύο άτομα και από εκεί και πέρα ό, τι πιείτε. Τίμιο μαγαζί, αυθεντική πολίτικη κουζίνα, πολύ μεγάλη ποικιλία, εξαιρετική περιποίηση, τι άλλο μένει να πω για να σας πείσω;