Loader

Πρόσφατες Κριτικές Εστιατορίων

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Χθες λοιπόν το μεσημεράκι(21/9/2017) αποφάσισα εμπιστευώμενη τους φιλούς του ask4food που ομολογουμένως με έχουν βοηθήσει ποοολλές φορές, να επισκεφθω την Κόροβα.

Είχα περάσει αρκετές φορές απέξω αλλά, ο χώρος δεν με τράβαγε και πολύ. Είναι τελείως συνηθισμένος και μάλλον αδιάφορος.
Εντούτοις όταν κάτσαμε στο πεζοδρόμιο στην Κεραμεικού, φύσαγε ένα ωραίο αεράκι και ήταν αρκετά ευχάριστα. Μεταξύ μας, βέβαια δεν δούλευα κιόλας που βοηθάει στην διάθεση!
Η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε ήταν γρήγορη και μια χαρά για το είδος του μαγαζιού.
Ενώ ο χώρος σε προδιαθέτει για ένα απλό καφενείο/μεζεδοπωλείο, οι γεύσεις του ήταν αρκετά προσεγμένες και ιδιαίτερες.
Πήραμε φακές με ντοματίνια οι οποίες ήταν το πιάτο που απόλαυσα περισσότερο. Δεν ξέρω τι ακριβώς είχε βάλει μέσα αλλά ήταν υπέροχες.
Συνεχίσαμε με μια τορτίγια με sweet chilly και κοτόπουλο(γιάμ), μια μερίδα σιουφικτά με κρέμα μελιτζάνας(ιδιαίτερο πιάτο, εγώ δεν τρελλάθηκα η φιλή μου μόνο που δεν εγλυφε το πιάτο) και πήραμε και ενα πεινιρλι με απάκι. Συνοδέψαμε με ένα, πάρα πολύ καλό για χύμα, ροζέ κρασί Ζίτσας. Σύνολο λογαριασμού 26 ευρώ, εξαιρετικά λογικά για ο, τι πήραμε.
Εμένα μου άρεσε γιατί τα πιάτα του ήταν μη συνηθισμένα(εχω βαρεθεί να βλέπω τηγανιές οπού πάω! ), το value for money ήταν εξαιρετικό και δεν με χαλάει καθόλου το χαλαρό στύλ ενος μαγαζιού.

Για μένα, το φαγητό είναι μεγάλη απόλαυση. Αυτό σημαίνει οτι επιδιώκω να πηγαίνω σε μαγαζιά οπού η κουζίνα τους είναι ξεχωριστή και να παραγγέλνω πιάτα που δεν μπορώ να μαγειρέψω σπίτι μου σε τέτοιο επίπεδο. Εναλλάκτικά, μου αρέσουν μικρά χαριτωμένα μέρη που σεβόνται τον πελάτη τους, και οτι σερβίρουν είναι προσεγμένο. Συνήθως αυτές είναι οι δύο κατηγορίες μαγαζιών για τις οποίες θα γράψω κριτική.
Καλό μας φθινόπωρο, καλά τσιμπούσια και μακάρι οι επιλογές μας για φετος να είναι τόσες καλές που να μην ξέρουμε για ποιο να πρωτογράψουμε

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Έχω ξαναγράψει ότι η εξέλιξη της κατάστασης ενός καταστήματος εστίασης είναι μία δυναμική διαδικασία.

Ολοι μας ξαναγράφουμε κριτικές για το ίδιο χώρο εστίασης που έχουμε επισκεφθεί, για να επιβεβαιώσουμε το επίπεδο με το οποίο αναφέρεται αυτός ο χώρος, να επαινέσουμε και να καταδείξουμε τυχόν βελτίωση ή να επισημάνουμε τις κατά την γνώμη μας ελλείψεις ή αστοχίες που μπορεί στο μεταξύ να προέκυψαν, πάντα κατά την υποκειμενική μας γνώμη.

Επίσης, η γνώμη καθε ενός συναγωνιστή δεν απαιτείται να συμπίπτει με αυτές άλλων. Ο καθείς έχει υποκειμενικά κριτήρια τα οποία σεβαστα, αρκεί να αιτιολογούνται (π. χ. δεν παίζει να γράφουμε το τζατζίκι δεν μου άρεσε γιατί έτσι), και ο καθε αναγνώστης των κριτικών έχει την επιλογή να ταυτιστεί με τα γραφόμενα σε όπoιον βαθμό θέλει.

Και γιατί παρακαλώ, ξύπνησα πρωί πρωι και άρχισα την ανάλυση για τις κριτικές του ask4food? Δίοτι παραφράζοντας την αναγραφή εξέχοντος μέλους, "Φίλοι, μεν, οι της Ελαίας επιχειρώντες, φίλτατοι, δε, οι αναγνώστες της εμής κριτικής".

Κυριακή μεσημέρι κατά τις 3, αναμένω αφικνούμενους εξ Αγγιστρίου φίλους οι οποίοι συνεχίζουν το βράδυ για το κέντρο της Ιβηρικής. Ωραία! Ας πάμε για παραδοσιακό παϊδάκι στην Ελιά και μετά μέσω Αττικής Οδού στον αερολιμένα μας.

Γνωρίζοντας ότι την Κυριακή γίνεται ένας χαμός, προνοητικός ών, τηλεφωνώ κατά τις 12 και ρωτώ για να κλείσω τραπέζι για τις 3μιση. Πρώτη κρυάδα, "Τραπέζι τέτοια ώρα δεν κρατάμε". "Ναι, αλλά μην έρθουμε και δεν βρούμε τίποτα να φάμε;". "Είμαστε ανοιχτά μέχρι τις 1 τα μεσάνυχτα, σήμερα. Ωστόσο δεν μπορούμε να σας κρατήσουμε τραπέζι ή συγκεκριμένο φαγητό"

Απορία: Αφού είναι ανοιχτά μέχρι τις μία, γιατί μπορεί να έχουν τελειώσει κάποια εδέσματα απο τις 3 το μεσημέρι; Και αν είναι έτσι, τι θα φάνε οι βραδινοί; Δηλαδή αμα βάλουν δευτερη σούβλα κοκορέτσι να ψήνεται για να είναι έτοιμο στις 3 ή στις 4, αφού ο κόσμος έρχεται σωρηδόν, δεν παίζει; Δεν απαντήθηκε ποτέ. Μπορεί να υπάρχει κάποιο προαπαιτούμενο στην ψηστική τέχνη που να αιτιολογεί το γεγονός αυτό, αλλά διαφεύγει της εμής λογικής.

Τέλος πάντων, συνυπολογίζοντας και την πρόσφατη ανακάινιση καθώς και την εμπειρία από τις πάντα απαστραπτουσες τουαλέτες, η ζυγαριά έγειρε πρός την Ελιά.

Άφιξη στις 15:30. Αρχικά αποφασίστηκε να μπούμε στο εσωτερικό συνυπολογίζοντας την ζέστη και τα ρωμαλέα κλιματιστικά της Ελιάς. Δεύτερη κρυάδα! Ο θόρυβος στην αίθουσα εκκωφαντικός! Και όχι από μουσική αλλά από ομιλίες των πολυπληθών θαμώνων. Τεσσερα πέντε τεράστια τραπέζια των 20+ ατόμων παράγουν την ηχορρύπανση που ταλαιπωρεί τα αυτιά μας. Δεν γνωρίζω αν η ανακαίνιση που έριξε τον ενδιαμεσο μεταξύ των παλαιών δύο αιθουσών τοίχο είναι υπεύθυνη, λόγω αύξησης της αντήχησης. Οπωσδήποτε, όταν σχολίασα σε κάποιον εργαζόμενο στο κατάστημα ότι αναγκαστικά θα καταφύγουμε στον εξωτερικό χώρο λόγω θορύβου, το αγενές σχόλιο "Και τι να κάνουμε, να τους βουλώσουμε το στόμα;" μπορούσε και να λείπει.

Τακτοποιήθήκαμε ωραία στον χώρο της απέναντι πλατείας και ο περιποιητής κατέφθασε, καθιδρος, εμφανώς κουρασμένος και χωρίς πολλή διάθεση. Ξεκίνησε την αλληλεπίδραση με την πληροφορία ότι τα περισσότερα εδέσματα είχαν τελειώσει, επιβεβαιώνοντας τους χειρότερους φόβους μου. Οτιδήποτε ορεκτικό ή μεζεκλίκι σε κρεατικό είχε τελειώσει (κοκορέτσι, κοντοσούβλι, συκώτι, κλπ), πλήν μίας μερίδας λουκάνικου. Φυσικά υπήρχαν παϊδάκια! Πάλι καλά!

Παραγγείλαμε ανάμικτη σαλάτα, φέτα απλή και φετα ψητή, το προρρηθέν λουκάνικο, τυροπιττάρι, τζατζίκι, πατάτες τηγανητές, μία μερίδα μπιφτέκια για μεζέ, και δύο κιλά ζυγούρι, συνοδεία μισού λίτρου απο λευκό και μισού απο κόκκινο χύμα κρασί του μαγαζιού. Οταν ζήτησα και χόρτα η απάντηση ήταν "Τέτοια ώρα... ". Ωραία!

Σαλάτα ανάμικτη με καλή ντομάτα αλλα λίγη, ως αναλογία, σε σχέση με τα λοιπά λαχανικα, λάχανο και μαρούλι. Η φέτα, και η απλή και η ψητή, ήταν αρκετά καλές, το ίδιο και το λουκάνικο, αν και το έχουν αντικαταστήσει με εκδοχή γεμιστού με τυρί, που έμένα, τουλάχιστον, δεν με ενθουσιάζει, καθώς το τυρί "στρογγυλεύει" τον γευστικό χαρακτήρα, στο πιό ουδέτερο

Οι γνωστές πατάτες τηγανιτές, καλές, στο χέρι, τραγανές και νόστιμες, σε ικανή ποσότητα. Επίσης καλό το τυροπιττάρι, χωρίς να έχει τραβήξει λαδι υπερβολικά. Το τζατζίκι τελείως επίπεδο, καμμία ένταση απο σκόρδο ή ξύδι, "τουριστικού" τύπου. Τα μπιφτέκια ωραία, αφράτα, αρωματικά, με δυόσμο, ήταν ισως το καλύτερο πιάτο.

Ας έρθουμε και στον πρωταγωνιστή. Και στην Ελιά αυτός είναι τα παϊδάκια. Πάντα παίρνω ζυγούρι, διότι έχει αρκετό και νοστιμότερο κρέας, και στην Ελιά τουλάχιστον, δεν μυρίζουν. Υπέθεσα ότι ήταν η ιδανική επιλογή για να μυηθούν οι εξ Ιβηρικής φίλοι στην ιεροτελεστία της δια χειρός εστίασης, όπως και ο Υψηλάντης μυήθηκε από τον Κολοκοτρώνη, όπως αναφέρει ο λαικός μύθος ("Ετσι θα τρώς απο δώ και πέρα, πρίγκηπα, για την λευτεριά της πατρίδας! ") Αμ δε!

Έπρεπε να είμαι πιό επιφυλακτικός όταν είδα τα παϊδάκια σε μεγέθη 20+ εκατοστών, που παραπέμπουν σε πιό μεγάλο ζώο. Η αλήθεια είναι ότι δεν μύριζαν, ήταν νόστιμα, χωρίς όμως το λίγο παραπάνω αλατάκι ή ρίγανη που θα τα απογείωνε, ενώ το πιπέρι έλειπε, τουλάχιστον γευστικά. Το προβλημα, όμως ήταν η ιδιαίτερη σκληρότητα, όχι μόνο στο "rib eye" του παϊδακίου (τι ιεροσυλία να μιλάς για rib eye στο παϊδάκι, Θεέ μου! ) αλλά και στο πλαϊνό μέρος, το οποίο λόγω και του λίπους είναι σχετικά πιό μαλακό. Δηλαδή αυτό που είδαν τα ματάκια μου, μαχαίρι να μήν μπορεί να κόψει το παϊδάκι, δεν το'χω ματαδεί.

Το κρασί απλά καλό, ως συνήθως. Το λευκό, αρωματικό μοσχοφίλερο. Το κόκκινο, αϊγιωργίτικο, μία κλάση καλύτερο απο το λευκό.

Το κέρασμα! Ζητάμε λογαριασμό και να πάρουμε μαζί μας το περίπου μισό κιλό παϊδάκια που περίσεψαν. Ερώτηση περιποιητή: Λουκουμάδες δεν θέλετε, να υποθέσω; Οχι, βρε, θέλουμε και παραθέλουμε! Μα είναι δυνατον; Το σήμα κατατεθέν του μαγαζιού, όσον αφορά το κέρασμα; Οταν είσαι περικυκλωμένος απο τραπέζια με λουκουμάδες και παγωτό απο τους "πρωινούς"; Πάντως οι λουκουμάδες ήταν άριστοι, καυτοί, περιχυμένοι με σοκολάτα και με αρκετό παγωτό.

Coup de grace (χαριστική βολή δια τους μη γαλλόφωνους). Καταφθάνει το "παιδί" με σακουλίτσα και μικρού μεγέθους χαρτόκουτο τύπου ζαχαροπλαστείου, αυτό που χωράει το πολύ δύο πάστες, και ο αρμόδιος περιποιητής μας δείχνει με νεύμα της κεφαλής, οπότε αμφότερα, σακούλα και κουτάκι προσγειώνονται στα χέρια μου. Ευτυχώς, δεν συνοδεύτηκε από την φράση, "άντε τελείωνε". Προσπαθώ να χωρέσω τα παϊδάκια στο κουτί σπάζοντας τα στα δύο για να ταιριάξουν στο μήκος, υπό τα μειδιάματα των καλεσμένων μου.

Τα παραπάνω αιτιολογούν τα δύο τοματόπουλα στην γεύση. Για τον χώρο, τα περί θορύβου τα είπαμε, γι αυτό και τα δύο τοματόπουλα κι εδώ, χάριν των για μία ακόμη φορά εξαιρετικής καθαριότητας και ανέσεων τουαλετών. Η εξυπηρέτηση, αυτήν την φορά θα μπορούσε να έχει κι ένα τοματόπουλο, αλλά οι ασθμαίνοντες βοηθοί που ήταν προθυμοι και γελαστοί, καθώς και η συνήθης ταχύτητα στο σερβίρισμα, περιόρισε την ζημιά. Κάπως έτσι βγαίνει και το δύο στο VFM και αντικατοπτρίζει την συγκεκριμένη εμπειρία.

Έχουμε πάει στην Ελιά πολλάκις. Όμως η ευγένεια πάντα περίσσευε, ανεξάρτητα της ώρας προσέλευσης. Τα εδέσματα ήταν πάντα άριστα, ακόμα και Κυριακή του Πάσχα! Και άλλη φορά υπήρχαν ελλείψεις, αλλά όχι σε όλα, και τέλος πάντων όταν λειτουργείς σερί μέχρι τα μεσάνυχτα, ε, τότε κάνεις το κουμάντο σου. Κι άμα το ζυγούρι είναι σκληρό, τοσο ώστε να μην κόβεται, τότε λές στον πελάτη σου ότι το ζυγούρι τέλος κι ας πάρει γάλακτος ή μπριζόλα, δεν το πασάρεις. Οσο για το περίσσευμα, πάντα το τακτοποιούσε η κουζίνα, μετά την επιστροφή της ημιτελούς πιατέλας και δεν επιδιδόμαστε σε ακροβασίες.

Δεν ξέρω τι φταίει για το γεγονός ότι τις δύο τρείς τελευταίες φορές που έχουμε πάει, και μάλιστα μία φορά και μεσημέρι καθημερινής, το κατάστημα είχε πάντα 4-5 θορυβωδέστατα τραπέζια των 20-30 ατόμων, τα οποία, από ότι υφάρπαξα, αποτελούνται απο εσμούς πωλητών, επιθεωρητών και λοιπών στελέχων των παρακείμενων επιχειρήσεων, οι οποίοι οψίμως ανεκάλυψαν την Ελιά, για after meeting lunch, αποτελώντας μία καλή "μαγιά" για την επιχείρηση.

Δεν ξέρω αν μεταλλάχθηκε το portfolio των θαμώνων του ΣΚ σε πιό ευγενείς ουρανίσκους, που τρώνε και πιο νωρίς, οπότε και τα εδέσματα "μαλάκωσαν", γευστικά, αφενός, εξαντλούνται γρηγορότερα, αφετέρου, και το κατάστημα μπορεί να επιθυμεί μία ανάπαυλα στην, ομολογουμένως απαιτητική, διαδικασία εξυπηρέτησης.

Δεν φταίμε εμείς, όμως. Σε αυτό το υψηλό επίπεδο, πάντα κατά την γνώμη μου και για το είδος του, μας είχε συνηθίσει το κατάστημα και το γεγονός ότι ήταν Κυριακή και είχε κόσμο δεν αποτελεί δικαιολογία, διότι οι πελάτες δεν κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με την ώρα προσέλευσης. Ας γραψούν ότι 4-7 μμ το κατάστημα δεν σερβίρει ή ότι υπολειτουργεί, θα το εκτιμήσω. Αλλιώς ή είσαι ανοικτά ή δεν είσαι. Άλλωστε οι προηγούμενες άριστες κριτικές σε αυτην την άριστη εμπειρία βασίζονταν!

Θα ξαναπάω! Αλλά θα είμαι πιό επιφυλακτικός. Η εμπειρία της ποιοτικής εξωτερικής εστίασης (και όχι μαζικής) απαιτεί δυναμική αξιολόγηση, αποτυπώνοντας την εμπειρία της στιγμής και δεν είναι "οικόπεδο" που αγοράζεται μιάς και δια παντός.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Arkouditsos.

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

# Τελικά το burger είναι αυτό που μου έφτιαξε ο ίδιος ο Σκουλάς με τα χέρια του, ή αυτό που τρώω τόσο καιρό; Kι αν ήταν αυτό, τότε αυτά που τρώω τόσο καιρό, τί είναι; Μα ο Σκουλάς τα απεχθάνεται τα burger... Nα δεις που ο Δον Κορλεόνε κάτι μου έβαλε μέσα στο burger, να δεις που μπήκα στα άδυτα της Μαφίας και είδα μυστικές συνομωσίες που δεν έπρεπε να δω. Ή μήπως τις φαντάστηκα;

Μα εκεί ήταν το Dirty Βurger πριν 1 χρόνο, είχα πάει και το θυμάμαι. Είχα νιώσει τότε ότι οι μέρες του δεν θα ήταν πολλές, αρμένιζε στραβά.
Το Νηστικό Αρκούδι, ναι, κι αυτό το θυμόμουν. Και το όνομά του, κάτι μου έλεγε. Ηλίας Σκουλάς. Food Mafia Sin City, Ψιψίνα, Impasto, Vardis Πεντελικόν, γνώριμα. Γιατί όμως κάποιοι τον μισούν και κάποιοι τον λατρεύουν; Κάτσε να δω πόσες λέξεις μπορώ να σκεφτώ. Ανεξάντλητος, αστείρευτος, ακραίος, αναρχικός, αμαρτωλός, ανένταχτος. Όλες με στερητικό -α- ;;

Α, είναι λένε κι ακριβός και τα πιάτα του χωρίς λόγο υπερτιμημένα. Εντάξει, δεν με συγκρατείς με αυτό το επιχείρημα από το να μην πάω. Και τί ιδιοτροπία πάλι κι αυτή να χρησιμοποιεί μόνο θαλασσινό αλάτι Maldon από την Αγγλία; Αυτά τα "ξυλόφουρνος Josper, πατατόφουσκα, τεχνικές γρήγορης ωρίμανσης κρέατος, brine, διπλοκαραμελωμένο μπέικον σε μπύρα, porchetta, μαρινάδα bulgogi", τα έχεις ξανακούσει; Ορκίζομαι όχι. Κι αν δεν ανέβαινε ο Σκουλάς στα βόρεια, ακόμη θα κοιμόμουν.

Αυτή η καταγωγή του από τον Ψηλορείτη να δεις θα φταίει. Μπα, η Ιταλία φταίει, που βρέθηκε εκεί 10 χρονών παιδάκι με τους γονείς του και σμιλεύτηκε ο παιδικός του χαρακτήρας με ναπολιτάνικο αέρα. Μνήμες είναι αυτές που εγγράφονται και δεν σβήνουν.

Θα μας πεις τελικά την εμπειρία σου ή θα συνεχίσεις την ονειροπόληση; Έ, αυτό κάνω. Αφού σου λέω, τον παρακολουθώ στενά από τον Ιούνιο, όλα τα βήματά του και τα ξενύχτια του στήνοντας το Food Mafia στα βόρεια. Η περιέργειά μου χτύπησε κόκκινο. Σήμερα ανοίγει, αύριο ανοίγει. Δώσε μου μυστήριο...
Ένα ένα τα χάζευα τα αμαρτωλά δημιουργήματά του, μα στο θεό σου, αν δεις τί υλικά συνδυάζει και τί κατεβάζει ο νους του, θα ξεσκονίσεις λεξικά και μεταφράσεις για να τον αντιληφθείς.

Η απόφαση πάρθηκε ξαφνικά στις 30/8, γιατί η λαγνεία του ματιού δεν άντεξε άλλο foodporn.
Μπήκα με θάρρος αλλά και φόβο, λες κι έμπαινα σε μυστική στοά. Και βγήκα υπνωτισμένη... Καληνύχτα σας, μου είπε ο ίδιος ο Σκουλάς και με ευχαρίστησε χαμογελώντας μου.
Χώρος όπως τον θυμόμουν στα βασικά, ξύλο, μέταλλο, πέτρα, αλλά και ροτόντες και δερμάτινα καθίσματα και neon χρώματα και φωτεινές επιγραφές σαν να μεταφέρθηκα Αμερική downtown ή Σαν Φρανσίσκο. Η ατμόσφαιρα δε, και η μουσική, άλλο να στο λέω. Αν θες και μυστικό πριβέ Jungle room, πρόλαβέ το και κλείσε το για πιο kinky συγκινήσεις.

Μη με ρωτάς για το μενού. Σε λίγες μέρες το ξαναλλάζει. Να άλλο ένα, ανήσυχος. Σε αυτό που είδα εγώ, έχει κρατήσει τα βασικά ορεκτικά και κάποια πιάτα από το άλλο Food Mafia, έχει κάποια κλασικά του burger σε νέο twist ( δεν θες να ξέρεις για το The Wild One με τις διαδοχικές στρώσεις από 4 διαφορετικές μπριζόλες σε μια μπουκιά ), έχει τα δικά του original bao buns ( τα φτιάχνει ήδη από το 2013, όταν τα bao buns στην Ελλάδα δεν τα ήξερε ακόμη η bao bun μάνα τους ) εδώ με απρόσμενους συνδυασμούς υλικών ( πάρε μάτι, κροκέτα πάπιας με κονφί καρπουζιού και σάλτσα φουά γκρα ) λίγες σαλάτες και τα περίφημα steaks για μεγάλους άντρες. Κοπές, ωριμάνσεις, εισαγωγές, ψησίματα, μη με ρωτάς, ρώτα τον Σκουλά να μορφωθείς εγκυκλοπαιδικά, κι εγώ σ'αυτό το θρανίο κάθομαι.

Σέρβις. Άλλος μας έφερε τους καταλόγους, άλλος μας ρώτησε αν επιθυμούμε νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης ( μα επιτέλους!!! ), άλλος μας ανακοίνωσε προφορικά τα πιάτα ημέρας, λεπτομερώς και με τις τιμές τους. Άλλος μας σέρβιρε, άλλος μάζεψε τα πιάτα. Ρολόι ελβετικό.
Ακολούθησε ενδελεχής μελέτη της βίβλου με τρεμάμενα χέρια και κοφτές ματιές μου στην κουζίνα όπου έβλεπα τον Σκουλά επί τω έργω.

Αρχίσαμε με Bread and butter ( 3 e ) το οποίο δεν είναι υποχρεωτικό αλλά το ζητήσαμε εμείς. Ήρθαν 2 υπέροχα χειροποίητα μικρά καυτά φρατζολάκια συνοδευόμενα από μια καλή ποσότητα αρωματικού σκορδοβούτυρου, δεν νομίζω να έχω ξαναφάει κάτι τόσο απλό και συνάμα τόσο νόστιμο.

Κατόπιν, διλημματική επιλογή bao ( με black angus ή με κοτόπουλο; ), και η αδερφή μου επέλεξε εκ του ασφαλούς το chicken"n"caviar, όπου άρχισε η μύηση. Τραγανό τηγανητό κοτόπουλο, σάλτσα, αγγούρι, ρέβα, σουσάμι, χαβιάρι, φωλιάζουν μέσα στο αέρινο ψωμάκι bao, σήμα κατατεθέν του Σκουλά, και συνοδεύονται με σαλάτα λαχανικών μαριναρισμένων και κομμένων σε σχήμα ζουλιέν. Λίγες μέρες μετά, μου ζήταγε bao με πάπια στον ασχημόσκυλο του Χαλανδρίου... Εκεί ήθελε 2 για να χορτάσει. Του Σκουλά όμως, μεγάλο και με σαλατούλα δίπλα, άξια τα 8 ευρουλάκια του.

Εγώ πάλι, αναπολώντας "τα χρόνια τα εφηβικά δεν τα αλλάζω με τίποτα", έκλεισα τα μάτια και πήρα το The Burger 2017 Bacon Mushroom Melt edition, που με πήγε κατευθείαν πίσω στις ένδοξες εποχές των Wendy"s. Μόνο που εδώ η γεύση τερματίζει. Δηλαδή; Potato roll, το αφράτο ψωμί - πατατόφουσκα του Σκουλά, που το φτιάχνει με το ένζυμο που προκύπτει από την ένωση μελιού και πατάτας. Χημεία φίλε μου... Βάλε τώρα, μπέικον, έξτρα παλαιωμένο 12μηνο cheddar, καταρράκτης Μonterey Jack, αγιολί κάππαρης, king oyster mushrooms, ψητά καραμελωμένα κρεμμυδάκια με sour cream και τεράστιο τετράγωνο Aberdeen black angus μπιφτέκι ψημένο στον Josper. Με το ένα χέρι να το πιάσεις. Κέτσαπ, χμμ, αν την φέρεις κρυφά από το σπίτι, ο Σκουλάς θα σε αφήσει να βάλεις. Guest από δίπλα, πατάτες chili con carne. Ναι, οκ, μικρή μερίδα. Τιμή, 14 e. Tα ξαναδίνω άνετα για αυτό το fusion burger; Ανετότατα.

Τρίτο πιάτο, η Porchetta Siciliana. Συνταγή του 1912 από την Καλαβρία που βγαίνει επίσης από τον ξυλόφουρνο. Γεμιστό γουρουνόπουλο με διάφορα μυρωδικά, πιπεράτο και σκορδάτο, τραγανό απέξω και μαλακό στο μέσα του, σερβίρεται κομμένο σε μεγάλη ροδέλα πάνω σε φρυγανισμένο χωριάτικο ψωμί, με άγρια ρόκα, flakes παρμεζάνας και baby πατάτες. Μην περιμένεις τεράστια ποσότητα. Τόσο όσο, αλλά γήινη νοστιμιά από άλλον αιώνα. ( 14 e ).

Ενότητα κοκτέιλ. Άσε τώρα τις μπύρες και τις κοακόλες, αυτά τα πίνεις κι αλλού. Αναβαθμίσου λίγο και παίξε με κοκτέιλ. Γιατί; Γιατί εδώ θα ξεχάσεις τα παγάκια που νερώνουν το ποτό σου. Γιατί ο κύριος Μαρκαδάκης πίσω από τη μπάρα φτιάχνει μόνος του και παγώνει τις πούλπες των φρούτων που χρησιμοποιεί για τα κοκτέιλ του. Αυτό που θα πιεις είναι παγωμένο και γευστικό ως την τελευταία του γουλιά. Μην κολλήσεις στα κλασικά. Κοίταξε τα ιντριγκαδόρικα.
Apple Mojito πήραμε και την αγαπημένη μου Caipirinha με μπόλικη cachaca, απολαυστικά και τα δύο, στα 8 ευρώ έκαστο.

Κέρασμα, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα υπάρχει. Who cares anyway. Το σύνολο ήταν 55 ευρώ για 2 άτομα. Πολλά θα μου πεις. Έ, ναι. Αλλά, όλη αυτή η φαντασίωση που ανακαλώ από τη μνήμη μου 20 μέρες μετά, δεν έχει ξεθωριάσει. Και τί, περιμένεις το ξεθώριασμα για να ξαναπάς; Aφού σου είπα, έρχεται νέο μενού, να τα δω πρώτα να τα περιγράφει ο δημιουργός, να τα φαντασιωθώ και μετά να πάω να δοκιμάσω. Αυτή η κουζίνα του είναι τόσο αμαρτωλή και μαφιόζικη, που θέλει λίγο λίγο οι δοκιμές, με το μαλακό, να μην μπερδεύεσαι, να απολαμβάνεις. Αν είναι να πεθάνουμε από γεύσεις, να γίνει σωστά.

Τί άλλο μένει; Να ροκάρει και στην κουζίνα του Rock n Roll στο Κολωνάκι, που ξανανοίγει τον Οκτώβρη. Μα γιατί κάποιοι τον μισούν, θα μου πεις; Δεν ξέρω, δεν σου έχω απάντηση γι αυτό.
I think he needs new haters. The old ones became fans. #

Αυτά σκεφτόταν η Ucook όταν ονειρευόταν έναν σεφ, ένα εστιατόριο, μια κουζίνα να την εντυπωσιάσει, για την 100στή της κριτική. Κύριε Ηλία Σκουλά, pleased to meet you!!!

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

«Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις», λέει το ρητό…

Πατάω ένα pause στον χρόνο, στη στιγμή: Τετάρτη 9 Αυγούστου 2017, 21:53:07, ώρα Ελλάδος.

Ο δορυφόρος δείχνει την εικόνα του πλανήτη Γη.

Κάνω ένα ζουμ και τώρα βλέπουμε τον πλανήτη λίγο καλύτερα.

Κάνω αρκετά ζουμ ακόμη γιατί θα ξημερώσουμε.

Βλέπουμε το Γαλάτσι. Ζουμ.

Α! Να ένα σπίτι με κεραμίδια (το μόνο στην περιοχή) και πολύ πράσινο. Μήπως είναι οι Λεύκες? Κι άλλο ζουμ.

Πράγματι, αυτές είναι. Βλέπω πράσινο παντού, έναν πολυεπίπεδο κήπο, πολλά διαφορετικά τραπέζια. Σχεδόν όλα, γεμάτα. Υπάρχουν δύο σερβιτόρες στην εικόνα και ένα παλικάρι που κρατάει ένα ταμπλετάκι και παίρνει μια παραγγελία σε κάποιο τραπέζι. Φοράει γυαλιά και είναι διαφορετικά ντυμένος από τις άλλες δύο κοπέλες.

Υπάρχουν μεγάλοι ανεμιστήρες για δροσιά. Πολλά φυτά τριγύρω, διαφορετικές καρέκλες σε κάθε τραπέζι, υπέροχη η εικόνα του χώρου, γενικά.

Στην άκρη της εικόνας φαίνονται ψήγματα του εσωτερικού. Βαριά διακόσμηση, ο θάνατος του μίνιμαλ, όμως εξαιρετικά προσεγμένη και όμορφη. Γουστόζικη όσο δεν πάει. Και χαλαρωτική. Αχ να ήμουν στη Γη να πήγαινα στις Λεύκες. Θα μπορούσα να καθίσω με τις ώρες σε έναν τέτοιο χώρο.

Ζουμ.

Δυτικά της εισόδου, να το τραπέζι του Vaggg. Πέντε άτομα, σε ένα ξύλινο στρογγυλό τραπέζι καλού μεγέθους. Ο Vaggg και 4 γυναίκες. Τυχερέ… Ώπα. Η μια έχει μια μεγάλη ξανθιά αφάνα. Θα είναι ξεκάθαρα η γιαγιά του. Ας πάρω πίσω το “τυχερέ”.

Οι καρέκλες καφέ, διάτρητες, βολικές. Μερικές έχουν μαξιλάρια για τις γηραιότερες της παρέας (φαντάζομαι θα ζητήθηκε κατά την τηλεφωνική κράτηση).

Το τραπέζι είναι γεμάτο φαγητά. Ασφυκτικά γεμάτο.

Κι άλλο ζουμ. Για να σας δω καλύτερα πουλάκια μου.

Μπροστά από τη γιαγιά του Vaggg βλέπω ένα ποτήρι ελληνικού καφέ. Τι στο καλό? Φαίνεται να έχει μέσα ένα λαχανί υγρό. Μάλλον είναι σούπα πεπόνι-αγγούρι. Θα τους την προσέφεραν σαν κέρασμα στην αρχή και η γιαγιά του, ως γιαγιά, σιγά μη δοκίμαζε κάτι που δεν συνήθιζε «στα χρόνια της».

Μπροστά από το ποτηράκι του ελληνικού καφέ, κείτεται μια χαρτοσακούλα με το όνομα του καταστήματος. Ζουμ. Είναι το ψωμί. Βλέπω μια τεράστια φέτα με λαδορίγανη στην κορυφή της χαρτοσακούλας. Μάλλον μιλάμε για τεράστια ποσότητα ψωμιού μιας και η χαρτοσακούλα είναι πραγματικά μεγάλη (1,6€ το άτομο). Ζουμ out.

Λίγο πιο δίπλα, δύο σαλάτες κολλητά η μια στην άλλη. Η πρώτη, όμορφα παρουσιασμένη, έχει μαύρες φακές και κριθαράκι πάνω σε πρασινάδα και από δίπλα κύβους λευκού τυριού πασπαλισμένους με μαύρο σουσάμι (9,1€). Είναι φαγωμένη κατά 70-80%, άρα θα άρεσε αρκετά. Η δεύτερη, πρέπει να είναι η Εναλλακτική (8,9€). Το κατάλαβα από τη φωλιά τορτίγιας. Φαίνονται ακόμη το iceberg, το μαριναρισμένο αγγούρι, το κουκουνάρι, το κρεμμύδι και οι μπαλίτσες τυριού. Φαγωμένη το πολύ η μισή, μάλλον δεν άρεσε τόσο όσο εκείνη με τις φακές.

Δίπλα στη δεύτερη -και σαν να σχηματίζουν ένα μισοφέγγαρο στο στρογγυλό τραπέζι αυτά τα τρία πιάτα- βρίσκεται ένα περίεργο ξύλινο σκεύος. Μοιάζει με σκαμπό για χόμπιτ. Ή με ένα τρομακτικά μικρό τραπεζάκι. Έχει πάνω του το Κοντοσούβλι Μετσόβου (8,9€). Στον κατάλογο είναι στα ορεκτικά, όμως μοιάζει κανονικότατη μερίδα. Είναι σχεδόν τελειωμένο. Το χέρι του Vaggg είναι στον αέρα και σημαδεύει ένα από τα τελευταία κομμάτια που έχουν απομείνει.

Σε κανένα πιάτο δεν υπάρχουν απομεινάρια του άρα πιθανότατα καταναλώθηκε με μανία. Μάλλον σερβιρίστηκε με ψωμάκι-α από τον ξυλόφουρνο που διαθέτει το εστιατόριο, καθώς μια ψίχα αχνοφαίνεται δίπλα στα κομμάτια κρέατος. Συνοδεύεται, επίσης, από πολύχρωμες πιπεριές, οι οποίες στοιχηματίζω ότι μπορεί και να γλυκίζουν. Το μαρτυρά το ύφος αρπακτικού στη μούρη του Vaggg κατά την κίνησή του να πιρουνίσει το κοντοσούβλι.

Δίπλα και από αυτό, βλέπω μισό μπουρίτο. Τι έχει μέσα? Μόνο τυρί? Για μισό λεπτό. Ζύμη πίτας είναι αυτό ή τορτίγια? Έχω μπερδευτεί. Πρέπει να είναι ζύμη. Άρα είναι πίτα σε σχήμα μπουρίτο με τυρί μέσα? Τυρόπιτα δηλαδή? Πρέπει να είναι κάποιο από τα πιάτα ημέρας, διότι τέτοια περιγραφή δεν υπάρχει στο τυπικό τους μενού (9,1€). Δεν μπορώ να καταλάβω από την εναπομένουσα ποσότητα αν άρεσε ή όχι. Έχει περισσέψει αρκετό, ωστόσο βλέπω το χέρι της κυρίας που κάθεται απέναντι από τον Vaggg να ετοιμάζεται για να πάρει και δεύτερο κομμάτι. Ίσως να είναι καλή, αλλά όχι συνταρακτική.

Αμέσως μετά, και σε λίγο ετοιμαζόμαστε να «κλείσουμε» τον κύκλο στον οποίο είναι τοποθετημένα αυτά τα πιάτα στο τραπέζι, βλέπω το κοτόπουλο σουβλάκι (11,3€). Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα. Δύο μεγάλα ξυλάκια, με μεγάλα κομμάτια από κοτόπουλο και από δίπλα κάτι σαν γρασίδι. Ορίστε? Ζουμ. Είναι πράσινο ρύζι. Στο χρώμα του ξεφλουδισμένου αγγουριού. Ζουμ out. Το ένα σουβλάκι από τα δύο είναι σχεδόν όλο φαγωμένο. Το άλλο άθικτο. Μάλλον, ως κρεατικό, ήρθε πιο μετά, όταν τα στομάχια είχαν αρχίσει να γεμίζουν. Διότι φαίνεται ενδιαφέρον από εδώ ψηλά. Στο ρύζι, πάλι, βλέπω να λείπουν κάποια μικρά τμήματα, σαν να έχει τσιμπηθεί μόνο με το πιρούνι. Ίσως το φοβούνται που είναι πράσινο και απλώς το δοκιμάζουν σαν σπουργιτάκια πρώτα, για να δουν μήπως δαγκώνει.

Στο τέλος του κύκλου πιάτων (ή μήπως στην αρχή? ή στη μέση?) βρίσκεται το πιάτο που κάποτε είχε τα καπελάκια (9,3€). Τοποθετημένο ακριβώς μπροστά στον Vaggg. Άδειο. Έρημο. Βλέπω ένα καπελάκι στο πιάτο του Vaggg. Μάλλον το αφήνει για να το φάει τελευταίο, για τη γεύση. Ως γνωστόν, δεν είναι ο τύπος που τρελαίνεται για ζυμαρικά σε λευκές σάλτσες, όμως μάλλον τα καπελάκια θα είναι η εξαίρεση αυτού του κανόνα για εκείνον. Πρέπει να άρεσαν και στους άλλους όμως. Αφενός το πιάτο τους είναι άδειο, αφετέρου υπάρχουν αρκετές «γραμμές παπάρας» πάνω στο πιάτο, τόσο πολλές και έντονες όπως οι ροδιές από αυτοκίνητα στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης.

Στο κέντρο του κύκλου των πιάτων βρίσκονται δύο ακόμη. Το πρώτο, είναι το πεϊνιρλί (7,9€). Άσχημο θέαμα. Είχε έρθει σε μια όμορφη παραλληλόγραμμη επιφάνεια χωρίς τοιχώματα. Πρέπει να είχε καλό μέγεθος και ωραία ζύμη. Μάλλον, όταν κόπηκε για να μοιραστεί, τα ζουμιά του χύθηκαν σε διάφορα σημεία του τραπεζιού μιας και το σκεύος σερβιρίσματος δεν μπορούσε να τα συγκρατήσει. Μοιάζει ιδιαίτερα υδαρής η γέμισή του. Η λογική λέει ότι ειτε ήταν μπετόβλακες και το έκοψαν αμέσως και χύθηκαν τα τυριά παντού, ειτε δεν έπηξε ποτέ η τυρένια γέμιση και προκειμένου να μην κρυώσει το πιάτο, το έκοψαν και... ότι γίνει. Υπάρχουν κομμάτια πεϊνιρλί σε τρία διαφορετικά πιάτα. Μισοφαγωμένα. Χμμ, ίσως δεν άρεσε πολύ. Φαίνεται όμως τόσο ζουμερό και καλοψημένο. Μάλλον θα είχε παραπάνω βούτυρο ή αλάτι, τότε, και θα το άφησαν όσοι δεν αρέσκονται σε έντονα λιπαρές ή αλμυρές γεύσεις.

Το δεύτερο και τελευταίο πιάτο είναι ξεκάθαρα ο γύρος κόκορα (14,2€). Το κατάλαβα από το μαύρο τζατζίκι που είχε ως συνοδευτικό και τις κυδωνάτες τηγανητές πατάτες. Άθικτο στο μεγαλύτερο βαθμό. Σίγουρα οι μερίδες ήταν υπερχορταστικές. Βλέπω τη μητέρα του Vaggg να έχει απλώσει το χέρι της και να δείχνει στη χαρωπή γιαγιά του, να μη φάει το κομμάτι γύρου που έχει στο πιρούνι της. Άρα ο γύρος μάλλον είχε πολύ αλάτι. Ως γνωστόν, η γιαγιά έχει πίεση. Ομοίως, στο πιάτο του Vaggg υπάρχει λίγος γύρος στην άκρη, μάλλον παρατημένος, χωρίς πολλές ελπίδες να φαγωθεί.

Πάνω στο τραπέζι της παρέας φαίνονται επίσης 2 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό (2€ το καθένα), ένα ποτήρι ζέσεως -όργανο που χρησιμοποιείται σε χημικά εργαστήρια, πρωτοτυπότατο- με ροζέ κρασί (5,1€ τα 500ml) και κάτι αναψυκτικά (2,2€).

Η κυρία που κάθεται απέναντι από τον Vaggg κοιτάει με ανοιχτό το στόμα τη σερβιτόρα που περνάει από πίσω του. Ρε μπας και…? Ζουμ.

Η σερβιτόρα κρατάει ένα μεγάλο λευκό μπολ γεμάτο σοκολάτα. Πρέπει να είναι σούπα σοκολάτας. Στη βάση της έχει σοκολατένιο κέικ και από πάνω ένα χωνάκι-μπολάκι μπισκότου –ίσως με καραμέλα, γιατί είναι πιο σκούρο από τα συνηθισμένα μπισκοτένια χωνάκια- και από πάνω μια μπάλα παγωτό. ΟΥΑΟΥ. Φαίνεται τόσο λιγουρευτικό, ακόμα και σε μένα που δεν συμπαθώ τα αμιγώς σοκολατένια γλυκά. Σίγουρα θα το παραγγείλουν στη συνέχεια. Ζουμ out.

Πίσω από τη μητέρα του Vaggg, υπάρχει ένα ντουλάπι, μάλλον με κάποια σκεύη. Στη βάση του βλέπω έναν μαυροπίνακα. Μάλλον θα είναι τα γλυκά! Zooooom!

Πολλά γλυκά! Τα μισά με παγωτό, τα άλλα μισά χωρίς. Μιλφέιγ κανταΐφι, πανακότα με ούζο, διάφορες τάρτες, τσίζκεικ, γεμιστό oreo (με γέμιση παγωτού espresso), σούπα σοκολάτας (αυτή ήταν τελικά), σουφλέ λευκής σοκολάτας. Επιλογές για όλα τα γούστα δηλαδή.

Ζουμ out.

Η μεγάλη απορία είναι αν θα φάνε και γλυκό. Η κυρία που κάθεται δίπλα στη γιαγιά, έχει χυθεί στην καρέκλα της και μοιάζει να χαϊδεύει την κοιλιά της. Μάλλον έχουν σκάσει. Ωστόσο, τα θανατηφόρα βλέμματα στον πίνακα με τα γλυκά, μάλλον συνηγορούν στο ότι θα υπάρξει και γλυκιά συνέχεια.

Ζουμ out.

Σίγουρα πάντως θα τους κεραστεί σορμπέ λεμόνι. Το βλέπω σε δύο διαφορετικά τραπέζια τριγύρω.

Αν πάρουν και γλυκό, σύμφωνα με τις τιμές των παραπάνω θα τους κοστίσει γύρω στα 25€ το άτομο και θα πάρουν και πακέτο. Ικανοποιητική τιμή, αλλά όχι συνταρακτικά καλή, δεδομένου ότι φαίνεται να υπήρξαν μερικές αστοχίες σε κάποια πιάτα, όπως η μάλλον υπερβολική χρήση βουτύρου και αλατιού στο πεϊνιρλί και στον γύρο κοτόπουλο. Χωρίς γλυκά, προβλέπω να δίνουν 20-22€ στην προκειμένη.

Ζουμ out x 68 φορές και επιστροφή στο τώρα.

Τι είδα από την παραπάνω εικόνα:
• Έναν υπέροχο χώρο. Φορτωμένο μεν. Με γούστο δε.
• Έναν γεμάτο χώρο στην αυγουστιάτικη Αθήνα, βράδυ καθημερινής. Από όλες τις ηλικίες.
• Πολλούς σερβιτόρους, ομοιόμορφα ντυμένους και πλήρεις σε αριθμό.
• Μεγάλα πιάτα, λίγο άβολα.
• Πολύ ψωμί, μάλλον νόστιμο.
• Κεράσματα. Μικρά, μα στάνταρ.
• Ένα ιδιαίτερο και γκουρμεδιάρικο μενού.
• Πιάτα με παρουσίαση για όσκαρ. Ή έστω για υποψηφιότητα όσκαρ.
• Πιάτα που λατρεύτηκαν (καπελάκια, κοντοσούβλι Μετσόβου), πιάτα που ήταν οκ (σαλάτες, τυρόπιτα, σουβλάκι κοτόπουλο) και πιάτα που ενόχλησαν (πεϊνιρλί και γύρος κοτόπουλο).
• Περίεργη τιμολόγηση: ακριβά ορεκτικά, μα πλούσιες μερίδες - μέτριες τιμές στα κυρίως και αντίστοιχες μερίδες.
• Ικανοποιημένους πελάτες.

Τι θα ξέρω όταν πάω:
- Ότι θα αντιμετωπίσω υπέροχο περιβάλλον και εξυπηρέτηση.
- Ότι πρέπει να εντοπίσω τα δυνατά τους πιάτα, γιατί δεν είναι όλα το ίδιο.
- Ότι δεν έχει σημασία αν θα πάρω πολλά ορεκτικά ή κυρίως μιας και όλα σερβίρονται σε πλούσιες μερίδες.
- Ότι θα φάω επαρκώς με 20-25€. Με γλυκό. Διότι δεν θα κάνω υπερβολές στην παραγγελία των κυρίως όπως έκανε η συγκεκριμένη παρέα.

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εχουν περάσει χρόνια από τότε που επισκεφτόμασταν τακτικά την Ταβέρνα του Χριστόφορου στα Καλύβια και τότε για μας το μαγαζί ήταν κάτι το εξαιρέτικό, οι μερίδες γενναίες (ΧΧΧ L) και το 20άρικο ανά άτομο με μπύρες η κρασί ασήμαντο.

Αρχές Σεπτέμβρη 2017 και με αφόρμη τη βραδιά ανδρών (μπατσελορ) πριν το γάμο του αγαπητού μου ξάδερφου καταλήξαμε πάλι εκεί. Παρασκευή και το μαγαζί ήταν γεμάτο (τελικά έχει η δεν έχει αγγίξει η κρίση τον Ελληνα;). Χωρίς να προηγηθεί κράτηση μας βάλανε μέσα, σε μια μεγάλη (αλλά αδιάφορη αισθητικά αίθουσα), με φωτογραφίες στους τοίχους απο καλλιτέχνες.

Για όσους δεν έχουν πάει Καλύβια, το κέντρο του χωριού καταλαμβάνουν δύο μεγάλες ταβέρνες ο Χριστόφορος και ο Μουρούζης με άπειρες καρέκλες και τραπέζια μέσα στις δαιδαλώδες αίθουσες τους αλλά και αμέτρητα στους γύρω δρόμους. Συνολικά χωρίς υπερβολή να φιλοξενούνται ταυτόχρονα και 500-600 άτομα στα δυο μαγαζία. Φανταστείτε οτι στο βαθμό που το Las Vegas είναι ο παράδεισος του λατρη του τζόγου, στον ίδιο βαθμό και τα Καλύβια είναι ο παράδεισος του κρεατοφαγά (και όχι αναγκαστικά του καλοφαγά).

Επτα (7) αντρες παραγγείλαμε λίγο από τα πάντα, μερικά από τα οποία έφτασαν γρήγορα, ενώ άλλα λόγω του ιδιαίτερου ψησίματος (πχ. σταβλίσιες μπριζόλες) αργησαν λίγο. Σχολιάζοντας λοιπον τις γέυσεις:

-Σαλάτα χωριάτικη (εις διπλουν): ΧΧΧL σερβίρεται σε σκάφη με ένα τεράστιο χοντροκομένο τυρί φέτας πάνω και γενικώς ολά τα υλικά της ήταν σε μεγάλα κομμάτια (πραγμα που δεν μου αρέσει προσωπικά). Το ότι ήταν μεγάλη δεν σήμαινε οτί ήταν εξαιρετική απλά καλή (3/4)
- Πατάτες τηγανιτές (2 σκάφες): Τεράστια μερίδα (2Χ) όπως άλλωστε όλες μέτριες σε ποιότητα και πολύ λαδίλα. (1,5/4)
- Κολοκυθάκια τηγανιτά: 2Χ σε ποσότητα, μέτρια σε γέυση και κακό τηγάνισμα (λαδίλα και δω) (1,5/4)
- Τζατζίκι (3/4)
- Λουκάνικο χωριάτικο (3/4). Συνιθισμένο στις περισσότερες ταβέρνες και σίγουρα δεν ξεχώριζε
- Χορινή Μπριζόλα (3/4). Τεράστιο κομμάτι στην ανάλογη τιμή. Νόστιμη αλλά με μεγάλα κομμάτια λίπους
- Κοντοσούβλι (3,5/4). Εδώ τα πράγματα ήταν σαφώς καλύτερα. Αρκετά καλοψημένο και νόστιμο. 'Εφτασε και γρήγορα.
- Μοσχαρίσια Σταβλίσια Σπαλομπριζόλα (4/4). Εξαιρετική σε ψήσιμο (όπως παντου στην Ελλάδα έτσι και στα Καλύβια, κανεις δε σε ρωτάει πόσο να την ψήσει και πάντα έρχεται Medium-Well, ενώ η τελειότερη γεύση σε καλό σιτεμένο κρέας έρχεται σε Raw-Medium ψησιμο) και άψογη σε γεύση. Μπορεί άνετα να την μοιραστεί ένα ζευγάρι. Νομίζω πάντως ότι το ζώο δεν ήταν μοσχάρι αλλά μεγάλο βόδι.
- Μοσχαρίσια Τ-bone (2,5/4). Για κάποιο λόγο ήταν μέτρια σε γέυση και με πολύ λίπος

- Κερασμένη τεράστια ποσότητα γιαουρτιού με γλυκά του κουταλιού (απαραίτητα για καλη χώνευση)

Το κρασί ηταν απλα καλο (κοκκινο).

Δεν θύμαμαι τι άλλο παραγγείλαμε πάντως με 22 ευρώ το άτομο φάγαμε του σκασμού.

Το σέρβις καλούτσικο, διαικπεραιωτικό θα έλεγα (μόνη ένσταση η μη αναφορά στο βαθμό ψησίματος του βοδινού)

Συμπέρασμα.

Νομίζω ότι η ποιότητα του φαγητού έχει υποβαθμιστεί για χάρη του κέρδους και το μαγαζί στηρίζεται στη φήμη. Έχω εντός (αλλα και κυρίως εκτός) Αττικής, εναλλακτικες προτάσεις για κρεατοφαγία (πχ. Μανδρα, Φυλή, Πολυδένδρι).

Η τοπ επιλογή είναι να πας Ραφήνα ενα Σάββατο η Κυριακή, να πάρεις το πλοίο (εισητήρια με αυθυμερόν επιστροφή -30%) για Άνδρο και νοικιασμένο ΙΧ για μπάνιο στο Ζόρκο και φαί στου Κόσση την Ταβέρνα μετά. Θα φάτε Ανδριώτικο κατσίκι στη λαδόκολα, τα πιο νόστιμα αρνίσια παιδάκια, την καλύτερη τοπική χοιρινή και εξαιρετικά ψημένες μοσχαρίες, κερασμένο τσίπουρο και γιαούρτι στο τέλος. Και φυσικά το καλύτερο κοκκινο κρασι.
Επιστροφή στις 19.00 η με το βραδυνο τοπικό δρομολόγιο. Οταν χειμωνιάσει αφήστε το μπάνιο και κάντε τα υπόλοιπα.

.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη p_v.

8 medium

25 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η συνάθροιση των καλοφαγάδων πραγματοποιήθηκε για όλα τα τρίσκουφα και τετράσκουφα αστέρια χτες βράδυ!

Αφού πάρκαρα με σχετική δυσκολία λόγω κάποιας εκδήλωσης βρέθηκα στο χώρο του γεύματος. Η ευγενική κοπέλα της υποδοχής με οδήγησε στο τραπέζι των μελών όπου είχα τη χαρά να γνωρίσω τον αρκουδίτσο, τους aboutme, τον alex80, nemo, την υπεύθυνη μάρκετινγκ και φυσικά τα μέλη του ask4food να συζητήσουμε και ν'ανταλλάξουμε απόψεις περί φαγητού εστιατορίων και άλλων θεμάτων.

Πριν ξεκινήσουμε προηγήθηκε ξενάγηση από τον υπεύθυνο του καταστήματος στον εσωτερικό χώρο καθώς και μίνι ενημέρωση για τα υλικά και τον τρόπο κατασκευής της πίτσας. Ο ξυλόφουρνος δέσποζε στο πίσω μέρος της κουζίνας όπως με χαρά διαπίστωσα καθώς και μια πίτσα που ψηνόταν εκείνη τη στιγμή. Το μενού ήταν προκαθορισμένο και πλουσιοπάροχο.

Συγκεκριμένα ορεκτικά καρπαάτσιο μπρεζάολα με ρόκα, τοματίνια, παρμεζάνα, λεμόνι και λάδι τρούφας φίνο, αγκινάρες με σκόρδο, θυμάρι και παλαιωμένο μπαλσάμικο ωραίες, μανιτάρια φούρνου με θυμάρι, ρίγανη, σκόρδο και βασιλικό το καλύτερο κατ'εμέ απ'τα ορεκτικά τους και πράσινες ελιές με δενδρολίβανο σκόρδο και λεμόνι καλές.

Από σαλάτες: Παντσανέλα με μαριναρισμένες, ψητές πιπεριές, κρεμύδι σε ξύδι, τοματίνια, αγγύρι, κάπαρη, ραπανάκια, παλιαωμένο βαλσάμικο, σπιτικά κρουτόν, βασιλικό, ρικότα και ρίγανη πολύ ιδιαίτερη και ευκολοφάγωτη και Μαέστρο με κοτόπουλο, iceberg, τοματίνια, φρέσκια μοτσαρέλα, αυγό, ραπανάκι, ζαμπόν, παρμεζάνα και ιταλική βινεγκρέτ, λίγο πιο βαριά αλλά εξίσου καλή με την πρώτη και σε γενναίες μερίδες και οι δυό τους. Πάμε τώρα στο βαρύ πυροβολικό νο1.

Οι πίτσες κατα σειρά εμφανίσεως Μαργαρίτα με φρέσκια μοτσαρέλα -όπως πρέπει να ναι δηλαδή η πίτσα κι όχι με γκούντα κι άλλα συναφή τυριά-σάλτσα ντομάτας, βασιλικό και παρμεζάνα, νόστιμη και ελαφριά, Ντιαβόλα με πικάντικο ιταλικό σαλάμι(το αγαπημένο μου), μπούκοβο βασιλικό και παρμεζάνα απλά τέλεια και Μπιάνκα με ρικότα(κατσικίσιο τυρί), πανσέτα, μοτσαρέλα βασιλικό και παρμεζάνα δε μ ικανοποίησε λόγω της ρικότα.

Πάντως και οι τρεις πίτσες ήρθαν καλοψημένες και αφράτες με σωστή δόση υλικών.

Συνεχίσαμε με βαρύ πυροβολικό νο2 μακαρονάδες: πένες με με μανιτάρια πλευρώτους, κοτόπουλο, λάδι τρούφας, λευκό κρασί, κρεμύδι σκόρδο και κρέμα γάλακτος εξαίσιες και πένες με ιταλικό χοιρινό σαλάμι, τοματίνια, σπανάκι και λευκό κρασί το σπανάκι άφηνε μια περίεργη γεύση και η δεύτερη δε μου πολυάρεσε. Γενναίες μερίδες κι εδώ. Και πάμε στη χαριστική βολή, τα γλυκά. Πίτσι πίτσι -όχι με το Μίτσι-αλλά με τη Νουτέλα, καλτσόνε αγιοβασιλιάτικο λόγω μεγέθους, με πραλίνα και μασκαρπόνε γαμάτο, τιραμισού απ'τα καλύτερα που χω φάει εν Ελλάδι με βαλρόνα κακάο και καφέ και τάρτα λεμονιού δροσιστικήκαι πανάλαφρη με μπισκότο, σως φράουλας και κρέμα λεμονιού.

Οίνος κόκκινος ή λευκός κατά προτίμηση των καλοφαγάδων. Το σέρβις κυριλεκτικά μας σκλάβωσε με την ευγένια του να ρωτά αν χρειαζόμαστε κάτι να γεμίζει τα ποτήρια μας με λευκό ή κόκκινο οίνο και με νερό παγωμένο. Τα σερβίτσια πρέπει ν'αλλάχτηκαν τουλάχιστον 3 φορές.

Πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα του ask4food που μόχθησε να το οργανώσει και το κανε με μεγάλη επιτυχία στο προσωπικό και τον υπεύθυνο του για την άψογη συμπεριφορά τους, να συνεχίσουν έτσι και βέβαια αγαπητά μέλη του σάιτ περιμένουμε την επόμενη συνάθροιση σε άλλο εστιατόριο, αν γίνεται πριν τις γιορτές.

6 medium

25 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ο Ανταίος είναι ένα μαγαζί στο οποίο έχω πάει πάρα πολλές φορές σε διάστημα τουλάχιστον 15 ετών.

Είναι ένα εστιατόριο που μου αρέσει, απλό, με καλό φαγητό κι ευχάριστο περιβάλλον.
Είναι ακριβώς δίπλα στην Πλατεία Ελευθερίας στο Νέο Ψυχικό που έχει και μεγάλη παιδικά χαρά. Συνεπώς είναι ιδανικό για οικογένειες με παιδιά αλλά όχι μόνο.

Βγάζει τραπέζια ακριβώς δίπλα στην πλατεία, κάποια και πάνω στην πλατεία και είναι πολύ ευχάριστα. Τα τραπέζια βέβαια που είναι πάνω στον δρόμο ήπιας κυκλοφορίας δεν είναι ό, τι καλύτερο, αν και σπάνια περνάνε αυτοκίνητα. Προτιμήστε αυτά πάνω στην πλατεία.
Ο χώρος μέσα είναι μεγάλος σε 2 επίπεδα. Προσωπικά μου αρέσει η πρώτος χώρος μόλις μπαίνεις που έχει τζαμαρία γύρω γύρω και είναι φωτεινός.
Ο δεύτερος χώρος πιο μέσα, αν και άνετος δεν μου αρέσει. Μου φαίνεται ψυχοπλακωτικός.
Το φαγητό απλό, καλό, φρέσκο, καλομαγειρεμένο. Τι άλλο να ζητήσεις; Τόσα χρόνια που τρώμε εκεί δεν είχαμε ποτέ κάποιο πρόβλημα.
Η αλήθεια είναι ότι αν και τρώμε εκεί συχνά δεν έχω δοκιμάσει όλα του τα πιάτα, έχω τα αγαπημένα μου και είμαι σταθερή.
Σαρδέλα ψητή πολύ καλή, χωρίς περίεργες βαριές μυρωδιές
Κοτόπουλο φιλέτο απλό, ζουμερό
Μπιφτέκι νόστιμο, ζουμερό. Το μοναδικό εστιατόριο όπου τρώω μπιφτέκι.
Κότσι με πατάτες νόστιμο
Κόκορας με χυλοπίτες πολύ καλός
Ψαρόσουπα πολύ καλή αληθινή ψαρόσουπα ελαφριά όχι τίγκα στα κορνφλάουρ
Γαρίδες σαγανάκι με σάλτσα ντομάτα εκπληκτικό πιάτο, ελαφριά σάλτσα ντομάτας όχι κονσέρβα
Γίγαντες επίσης πολύ ωραίο πιάτο ελαφριά σάλτσα
Σαλάτες πολλές και καλές
Σαγανάκι τυρί πολύ καλό όχι μέσα στα λάδια
Γενικά τα φαγητά του είναι απλά και μου αρέσει που μπορείς να πας και να φας πχ πατάτες φούρνου, φέτα και σαλάτα. Οι τιμές λογικές 10 περίπου το κυρίως πιάτο.

Η κατάσταση είναι χαλαρή δεν αισθάνεσαι πίεση να πάρεις πολλά και ακριβά πιάτα.
Η κουζίνα έχει κάποιες αστοχίες πχ οι κολοκυθοκεφτέδες έχουν άπειρη μαγιονέζα μέσα. Επίσης, μερικές φορές τα μαγειρευτά του μπορεί να είναι λίγο βαριά.
Παλιότερα κάποια στιγμή είχε κάνει κοιλιά.

Εδώ και καιρό έχει όμως επανέρθει.
Στο τέλος κερνάνε φρούτο ή/και γλυκό σε κανονικές μερίδες, όχι τσιγκουνιές! Εκμέκ, σοκολατόπιτα και κάτι τύπου ραβανί. Τα παγωτά του είναι καγιάκ και το χειμώνα έχουν και χειροποίητο γλυκό κουταλιού.
Το σέρβις είναι απλό, ευγενικό, ανεπιτήδευτο.

Κάποιες Κυριακές με λιακάδα μπορεί να γίνεται χαμός όποτε καλύτερα να κλείσετε. Το σέρβις τότε είναι επαγγελματικό μεν αλλά οπωσδήποτε θα χρειαστείτε περισσότερο χρόνο.

Επίσης καμιά φορά κλείνουν για γάμους, βαφτίσεις κλπ. όποτε πάλι καλό είναι να το τσεκάρετε.

Αν έχετε παιδιά είναι τέλειο γιατί τα παιδιά θα παίζουν στην πλατεία και στην παιδική χαρά ενώ εσείς ανάλογα βέβαια με την ηλικία των παιδιών μπορείτε να πιείτε το κρασάκι σας με την ησυχία σας ή έστω φυλώντας βάρδιες εναλλάξ!

Μου αρέσει αυτό το μαγαζί γιατί ξέρω ότι θα φάω κάτι απλό, φρέσκο χωρίς ιδιαίτερες αξιώσεις και περικοκλάδες.

Πεινάω και θα φάω ένα καλό φαγητό, χωρίς κανέναν να με παρενοχλεί, να με πιέζει, να νοιώθω ότι με παρακολουθούν, σε στημένο περιβάλλον κλπ. θα πιω το κρασάκι μου με την ησυχία μου και την επόμενη μέρα δεν θα πω τι ήθελα και τα έφαγα τώρα αυτά με χάλασαν.

Μετά κάθεσαι και στην πλατεία για καφέ με την εφημερίδα και χαλαρώνεις ολοκληρωτικά!

25 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

-Ασπασια δε νιωθω καλα..
-Φτιαξε ενα bloody Mairy.. τι επαθες παλι?
- Ε να ξερεις καταραμενη Δευτερα.. κ ολες αυτες οι ειδησεις pff.. γεμισαμε μαζουτ!
-Κ μετα κοροιδευεις εμενα που βλεπω μονο μουρμουρα..
-Παμε για κανα ουζαρισμα?
-Για που λες?
-Ε να καπου κοντα. Παμε στον Ηλια στο πεδιον του αρεως?
-Καλε που το θυμηθηκες? Πανε 100 χρονια απ'την τελευταια φορα που πηγαμε.. Υπαρχει ακομη?
-Φυσικα! τα λεμε εκει οποτε γυρω στις 8΄30.

Καπως ετσι βρεθηκαμε στον Ηλια 1958 στο πεδιον του αρεως, μετα απο περιπου 5 χρονια..

Το μερος το ιδιο νοσταλγικο, ατμοσφαιρικο οπως παντα.. σαν να μην περασε μια μερα..
Το ουζερι-μεζεδοπωλειο του Ηλια βρισκεται χαμηλα στη μπουσγου λιγο πριν συναντησει την αλεξανδρας, διπλα του ακριβως βρισκεται το ANADOLU.

Με το που φτανουμε εμφανιστηκε ενας ευγενεστατος κυριος που μαλλον αν δεν απατωμαι πρεπει να'ναι ο Ηλιας(υποθετω.. ).
Μας ειδε που προβληματιζομασταν που θα καθισουμε(το αιωνιο προβλημα μου) καθως ειμασταν μονο 2 ατομα κ μας ειπε απλα καθιστε οπου θελετε..
Αν και το μαγαζι ηταν αδειο ακομη (σε καμια ωριτσα γεμισε βεβαια) βρηκα την κινηση αυτη πολυ ενταξει. Μαρεσει να το ακουω αυτο γενικα.

Ο καταλογος του μαγαζιου ηταν απεριττος, κατι που εκτιμω πολυ.
Παραγγειλαμε λιγα πραγματα καθως πηγαμε πιο πολυ για ουζακι κ κατι συνοδευτικο για τσιμπολογημα θελαμε κ μια χαρα θα'μασταν..
Ετσι λοιπον πηραμε τα παρακατω:

-1 ντακο=5. αυτο δεν ηταν ντακος,,, ηταν ΝΤΑΚΑΡΑ!! Μεγαλη ποσοτητα και πολυ νοστιμο. Η ροκα που ειχε γυρω στο πιατο το εκανε ακρως ξεχωριστο! Μαρεσε, δεν τοχω πετυχει ξανα σ'αυτη τη μορφη. Το παξιμαδι ειχε ποτισει αρκετα. Αριστο πιατο. Ευγε!

-1 μελιτζανοσαλατα=2.50. χειροποιητη με μια γλυκια διαφορετικη επιγευση. πολυ smooth κ νοστιμοτατη. Αριστος ουζομεζες κ' οχι μονο.
Γενικα μας ενημερωσαν οτι ολες οι αλοιφες τους ειναι χειροποιητες(μπραβο)

-Τελος επιλεξαμε και 1μπεκρη μεζε=6. Ενταξει ωραια εμφανιση, καθως ηρθε σε πηλινο αλλα απο γευση δεν τρελαθηκα, κατι δεν μου αρεσε στο χοιρινο κρεας,, δε ξερω τι.. κατι του ελειπε.. ζουμερο ηταν ωστοσο με τις πιπεριτσες κ' την ωραια σαλτσουλα του..

-ουζακι πηραμε χυμα του Ηλια οπως ανεφερε ο καταλογος.5.50 τα 200 ml. Ωραιοτατο, δεν ειχε τιποτα να ζηλεψει απο τα γνωστα του εμποριου.. (τα οποια απ'οτι τσεκαρα ηταν στα 6.50)

* Ετσι λοιπον πληρωσαμε συνολικα 20ε μαζι με το κουβερ που ηταν 2χ0.50=1ε*

Στο τελος μας κερασανε ωραιοτατο χαλβαδακι σιμιγδαλι με γλυκο κυδωνι απο πανω.! Ακριβως ο, τι χρειαζονταν για να κλεισουμε τη βραδια..

Ηταν ενα ομορφο κ' χαλαρωτικο βραδι διπλα στο παρκο..
Ο Ηλιας 1958 σε κανει να ξεφευγεις απ'τη χαοτικη κ' αποπνικτικη ατμοσφαιρα του κεντρου. Σε χαλαρωνει πανω στο μεγαλο πεζοδρομιο ακουγοντας τους ηχους της φυσης.. Κ επισης ειναι αρκετα δροσερα..

Ειτε για ουζακι, ειτε για κρασακι.. περαστε μια βολτα..
Θα νιωσετε καλυτερα, αληθεια!

-

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου και το θερμόμετρο δείχνει 36°+ βαθμούς.
Ξεκινάμε για μπανάκι προς Αγία Μαρίνα –Σαρωνίδα, τελευταία στιγμή το ξανασκεφτόμαστε, είναι αυτή η ρύπανση του Αγία Ζώνη ΙΙ που δεν ξέρεις μέχρι που έχει φτάσει (το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρουμε για πόσα χρόνια θα μείνει…) οπότε αποφασίζουμε να πάμε Μαραθώνα.

Ξεσηκώνουμε το έτερο ζεύγος της παρέας, βγαίνουμε στην Αττική Οδό, Πεντέλη, τσουπ! Φτάσαμε (άσχετο- αλλά αναρωτιέμαι πως ζούσαμε τόσα χρόνια χωρίς την Αττική Οδό?)
Αφού κολυμπήσαμε και ψηθήκαμε στον ήλιο (οι γυναίκες της παρέας, καθότι οι άντρες είναι ευαίσθητοι και δεν αντέχουν τον ήλιο) άρχισε η σχετική γκρίνια (πάλι από τους άντρες της παρέας) για πείνα και δίψα….

Και η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες πολλά μπορούμε να τιθασεύσουμε στους άντρες, εξόν πείνα και δίψα.

Η Ταβέρνα του Λεωνίδα, δεσπόζει πάνω στην αμμουδιά.
Λόγω Σεπτεμβρίου βρίσκουμε το καλύτερο τραπέζι, φάτσα φόρα στη θάλασσα, στρογγυλοκαθόμαστε και αναζητούμε το σερβιτόρο για τις πρώτες μπύρες.
Η παραγγελία μας προαποφασισμένη:

1 σαλάτα χωριάτικη, καλή –όχι κάτι εξαιρετική (θα προτιμούσα να σερβιριζόταν σε αξιοπρεπές σκεύος για σαλάτα αντί του γνωστού ελληνικού τρόπου σε βαθύ πιάτο! )
1 γαύρος (παρόλο που δεν είμαι καθόλου φίλος, ομολογώ ότι το τηγάνι ήταν καλό, χωρίς μυρωδιές και λαδίλες)
2 καλαμαράκια τηγανητά (τα πιάτα φρούτου στα οποία σερβίρονται τα καλαμαράκια είναι επιεικώς απαράδεκτα και για τη μικρή ποσότητα μερίδας αλλά και τη δυσκολία να διαχειριστείς το πιρούνι σου σε τόσο μικρή επιφάνεια) έχω φάει πολύ καλύτερα
2 πατάτες τηγανητές οι οποίες επίσης έρχονται στα μικρά πιάτα φρούτου.
Οι γεύσεις γνωστές, αναμενόμενες ψαροταβέρνας, ευτυχώς όπως προείπα το τηγάνι ήταν «ελαφρύ»
5 μπύρες στο σύνολο –με εκνεύρισε η «απειλή» του σερβιτόρου από τις 2 πρώτες μπύρες που παραγγείλαμε ότι "αυτές ήταν οι τελευταίες σε Kaiser" και στο εξής να αλλάξουμε μάρκα.
Αυτή η λεκτική «προειδοποίηση» επαναλήφθηκε τόσες φορές όσες ζητήσαμε επιπλέον μπύρα…. και τελικά πάντα kaiser έφερνε....

Λογαριασμός στα € 58,00 νομίζω αρκετά ακριβό για αυτό που προσφέρει.
Θα ξαναπάω μόνο εάν οι συνθήκες το ευνοήσουν.

25 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η συγκεκριμένη οστερία είναι πραγματικά ένα hidden gem στην Αθήνα. Έχει τα πιο φρέσκα και νόστιμα πιάτα με θαλασσινά κυρίως σε τιμές που δεν μπορεί να φανταστεί κανείς.

Με πήγε ένας φίλος ιταλός πρώτη φορά και από τότε πάω πολύ συχνά. Τα αγαπημένα μου πιάτα είναι οι μπρουσκέτες με μοτσαρέλα από ορεκτικά και από ζυμαρικά δοκιμάστε την αχινομακαρονάδα και τις φρέσκιες χειροποίητες ταλιατέλες με μανιτάρια και τρούφα.

Το μόνο μειονέκτημα είναι ο χώρος που είναι πολύ μικρός με τα τραπέζια πολύ στριμωγμένα και άβολα ενώ απ'έξω βλέπεις το μαγευτικό πάρκινγκ του σουπερμάρκετ ενώ τρως καυσαέριο από την Λεωφόρο Μαραθώνος (αν κάθεσαι στα έξω τραπέζια).

Πάντως αξίζει όσο κανένα άλλο ιταλικό. Νο1 σε value for money.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ

ΑΜΠΑΚΟΣ
Κάθε Τετάρτη Burger Night
Meat Restaurants
Πειραιάς κέντρο