Loader

Πρόσφατες Κριτικές Εστιατορίων

14 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Βραδιά καθημερινής με το Dine Athens στο μενού των 30 ευρώ. Το μαγαζί στην είσοδο μπακάλικο, ωραία διακόσμηση, πάρα πολύ ενδιαφέροντα προϊόντα από όλη την Ελλάδα που πωλούνται.
Τα τραπέζια στο ισόγειο άδεια, ακόμα ένα και εμείς. Η εξυπηρέτηση χαμογελαστή, άμεση αλλά και άκρως ερασιτεχνική. 2-3 άτομα απο το προσωπικό περιφέρονταν διότι δεν είχαν κάποια εργασία δημιουργώντας την αίσθηση του λίγο "παρατημένου".
Δεν δώσαμε σημασία διότι ήμασταν περίεργοι να δοκιμάσουμε τα πιάτα δεδομένου ότι οι α' ύλες που φημίζεται και πουλάει το μαγαζί θα έκαναν τη διαφορά.
Δυστυχώς το service αποδείχθηκε άκρως ερασιτεχνικό διότι μας έφερε όλα τα πιάτα μαζί, σαλάτες, ορεκτικά και κυρίως. Ευτυχώς περίμενε για το γλυκό.
Οι μερίδες πλούσιες. Η σαλάτα με τα ντοματίνια σαντορίνης και παξιμάδι από χαρούπι, ξινομυζήθρα, καλή, δροσερή, ωραία ντοματινια αλλά το ντρέσινγκ με το βαλσάμικο τη γλύκαινε πάρα πολύ. Στο μενού δεν το έλεγε, προφανώς το βάλανε εκείνη τη στιγμή διότι έλεγε παρθένο ελαιόλαδο. Αν έλειπε λοιπόν το βαλσάμικο θα ήταν μια χαρά.
Το τυρί μαστέλο, με μαρμελάδα ντομάτας, τεράστιο κομμάτι, καμμένο δυστυχώς, προσπαθήσαμε να το καθαρίσουμε αλλά η πικράδα υπήρχε ακόμα και μέσα, αποτυχία. Δεν το φάγαμε. Από ότι καταλάβαμε διότι ήρθαν όλα μαζί, τα είχαν έτοιμα και τα έβαζαν για ζέσταμα σε σχάρες, μικροκυμμάτων ή οτιδήποτε.
Τα λουκάνικα τα διάφορα τώρα, πρώτον δεν ήταν 3 είδη, μόνο δύο, χοιρινό και μοσχαρίσιο ξανα-ζεσταμένα σε κάτι, σκληρά, με νοστιμιά λουκάνικου αλλά ατάκτως ερρημένα στο πιάτο, κομμένα ήδη, άλλα κομμάτια κρύα, άλλα ζεστά. Κρίμα, η αίσθηση ήταν ότι το πιάτο είχε ξεκινήσει να το τρώει κάποιος και εμείς το συνεχίσαμε. Απαράδεκτο με α' ύλες που πουλά αλλά και γενικά να φέρνει κομμένο το λουκάνικο.!!!
Η σαλάτα με κινόα, πράσινο μήλο, αβοκάντο δεν υπήρχε αν και το έγραφε, ραπανάκι, chips πράσου που και πάλι δεν υπήρχαν, τί να πω τώρα!!!.. άγευστη, άνευρη, απολύτως αδιάφορη, χωρίς αλάτι.
Στα κυρίως τώρα, το μπιφτέκι black angus, κακoμαγειρεμένο, ξερό αποέξω, πίκριζε, αλμυρό, βαρύ σε επίγευση από κάόια μπαχαρικά. Δεν καταφέραμε να το φάμε όλο αν και πεινούσαμε.
Μας έφεραν και 2 συνοδευτικά, πατάτες τηγανητές πανιασμένες και λαδομένες, ούτε στον εχθρό μου κια μανιτάρια που ήταν καλομαγειρεμένα. Ισως το καλύτερο από όσα φάγαμε.
Τα μακαρόνια με την τρούφα, αλήθεια βγαλμένο από τα 80s.
Φούλ στην κρέμα γαλάκτος, η τρούφα κάλυπτε τα πάντα, καλοβρασμένα όμως, μεγάλη μερίδα, με κολοκύθι ζουλιέν παραβρασμένο.
Α... μας προσέφεραν και 1 ποτήρι κρασί και δεν χρέωσαν το νερό.
Τέλος, τα γλυκά, μου θύμισαν γλυκά που βρίσκεις σε στάσεις που έκανε το κτελ πριν φτάσει. Το προφιτερόλ, μπαγιάτικο φάνηκε, οι κρέμες μέσα πολύ γλυκιές, κακής ποιότητας. Το cheesecake ερασιτεχνικό, μάλλον έτσι θα το έφτιαχνα αν προσπαθούσα την 1η φορά.
Δεν μπορώ να εξηγήσω τις θετικές κριτικές για το yoleni's.
Εκτός εάν τα πιάτα ήταν τόσο κακά διότι ήθελαν να κάνουν "αρπακτή" με το θεσμό του dine athens και σε άλλες περιπτώσεις αλλάζει όλη η διαχείριση.
Όχι μόνο δεν άξιζαν τα 30 ευρώ αλλά ούτε στα 15 δε θα το έβαζα με τα ίδια πιάτα. Θα μπορούσε να προσπαθήσει να βγάλει πιάτα με αγάπη, τίμια και με α' ύλες καλές που διαθέτει. Ίσως απαιτείται ένας πιο επαγγελματικός τρόπος διαχείρισης της α' ύλης και γενικότερα της εικόνας του μαγαζιού.

13 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

“Οικίας περιβάλλον, κέντρων, συνοικίας
που βλέπω κι όπου περπατώ χρόνια και χρόνια. ”
Κ. Π. Καβάφης.

Το αγαπώ το Παγκράτι. Αγαπώ την αίσθηση του κέντρου. Την πολυσυλλεκτικότητά του. Το urban περιβάλλον που διατηρεί, όμως, την αίσθηση της γειτονιάς.

Βγαίνω, χαιρετιέμαι, ξέρω τους ανθρώπους, δεν ανησυχώ που η, όχι και τόσο, μικρή κυκλοφορεί κι αυτή με τη σειρά της, η φουρνάρισσα μόλις με βλέπει να μπαίνω τυλίγει, ήδη, το ψωμί που αγοράζω, ξέρουν τον καφέ που πίνω κι ότι, πλέον, με τη μπύρα μου δε θέλω πατατάκια.

Παρατηρώ τις αλλαγές. Τα καινούργια σπίτια που χτίζονται (ω ναι! Υπάρχουν και τέτοια). Κλειστά μαγαζιά που ανακαινίζονται. Τι ήταν πριν, τι θα γίνουν, ποιος βρίσκεται πίσω από αυτά.

Είδα το Frater & Soror εν τω γίγνεσθαι. Στους παλαιολιθικούς χρόνους, δηλαδή όταν ήμουν μαθήτρια λεγόταν Maxwell’s και ήταν ένα υποτιθέμενο κυριλέ εστιατόριο/καφετέρια στο οποίο το σωτήριο έτος 1982 μία ομάδα εξαγριωμένων γονέων μπήκε μέσα μοιράζοντας, πολλαπλά, χαστούκια στα παιδιά της τρίτης λυκείου του 28ου που είχαν κάνει τη μαζική, καθιερωμένη, κοπάνα.

Στη νεώτερη ιστορία εκεί λειτούργησε το Ρολόι. Μαγαζί που είχα φάει πολλές φορές και το οποίο μνημονεύθηκε, πρόσφατα, σε συζήτηση.

Γιατί ενώ είχα διαβάσει ενδιαφέροντα πράγματα για το μαγαζί δεν είχα πάει παρόλο που το είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου? Άγνωσται αι βουλαί των ανθρώπων, του σκεπτικού και των συγκυριών. Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι προβαλλόταν ως Gintoneria κι εγώ σιχαίνομαι το gin…

Να όμως που πέφτει το μάτι μου(ελέω VAGELIS) στο μενού που προτείνουν στα πλαίσια του Dine Athens… όπου εγώ και ο συγκεκριμένος θεσμός δεν είχαμε ιδιαίτερες σχέσεις παρόλο που κάναμε μία last minute, χλιαρή, επίσκεψη πέρσι έτσι για την τιμή των όπλων.

Η πρώτη φορά είχε το suspense της καθότι με άλλο κορίτσι σκόπευα να πάω (καταραμένη γρίπη, μας τσάκισες φέτος) και με άλλο πήγα τελικά. Η δεύτερη επίσκεψη απεδείχθη ότι είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Ο χώρος είναι η επιτομή του so, called, industrial. Εμφανές μπετόν. Σωληνώσεις. Γκρίζο. Με πινελιές που δίνονται από το πολύχρωμο bar, τον φωτισμό όσο και τις λεπτομέρειες. Σε δύο επίπεδα. Έμαθα ότι ο πάνω χώρος είναι πιο ωραίος αλλά εγώ δεν έκανα τον κόπο να τον επισκεφθώ.

Στην πρώτη επίσκεψη μπήκα μέσα και περίμενα για, τουλάχιστον, πέντε λεπτά να μου δώσει κάποιος σημασία οδηγώντας με στο κρατημένο τραπέζι. Στη δεύτερη δεν υπήρξαν τέτοια ζητήματα. Υπήρξαν θέματα με την πόρτα αλλά ο VAGELIS θα τα αναλύσει καλύτερα.

Και στις δύο επισκέψεις όμως από την ώρα που καθίσαμε η εξυπηρέτηση υπήρξε άμεση, χαμογελαστή, επεξηγηματική με κάθε διάθεση βοήθειας.

Το lunch μενού καθορισμένο στα 15e.
-Σούπα ημέρας ήτοι, και στις δύο περιπτώσεις, μία εξαιρετική, ίσως ελάχιστα αλμυρή, τυρένια με άρωμα και γεύση παρμεζάνας. Ότι έπρεπε για τις κρύες μέρες. Λίγο σχοινόπρασο on top έδινε φρεσκάδα και πιπεράτη νότα.

- Σαλάτα με διάφορες πρασινάδες, πορτοκάλι, στήθος κοτόπουλου ελευθέρας βοσκής και ονομασίας προέλευσης, μικρές crunchy μπουκιές από κάτι σαν τηγανισμένο φύλλο σφολιάτας, φλοίδες γραβιέρας πιπεράτης και dressing εσπεριδοειδών που έκανε τη διαφορά για μένα. Επιτέλους… αν θέλω να φάω γλυκό, θα παραγγείλω ένα. Δροσερή, όξινη, φρέσκια, τραγανή με ιδιαίτερη μνεία στα εξαιρετικά, πραγματικά, φιλετάκια κοτόπουλου. Στεκόντουσαν, άνετα, μόνα τους.

- Τάρτα πράσου με ανθότυρο και αμύγδαλα. Εξαιρετική ζύμη, τραγανή και βουτυρένια όσο έπρεπε. Το πράσο, επιτέλους, κυριαρχούσε χωρίς να καπελώνεται από το τυρί. Τα αμύγδαλα, ομολογώ ότι, δεν έκαναν, ιδιαίτερα, αισθητή την παρουσία τους παρά μόνον προσθέτοντας μια αδιόρατη πινελιά στο τελικό αποτέλεσμα.

-Ravioli, μου φάνηκαν φρέσκα, γεμιστά με κρέμα παρμεζάνας, κιμά, σάλτσα ντομάτας και μανιτάρια δύο ειδών. Νόστιμα πολύ δε λέω.. αλλά λίγο συμβατικά. Comfort food.

- Αρνίσια κεφτεδάκια με φασολάκια στη σχάρα (ξέρετε τα κλασσικά, αυτά που κάποιοι από μας δεν τρώμε) τα οποία αναπαύονταν σε μία στρώση από γιαούρτι με σφένδαμο και είχαν αράπικα φιστίκια, πασπαλισμένα πάνω.
Εξαιρετικά. Τόσο τα ίδια τα, αρωματικά, κεφτεδάκια τα οποία στερούνταν, παντελώς, μυρωδιάς και λίπους, όσο και ο ευφάνταστος συνδυασμός με τα υπόλοιπα. Θα σας πω ότι κατέληξα να τρώω όλα τα φασολάκια τα οποία σε συνδυασμό με την υπόξινη/υπόγλυκη γεύση της sauce ήταν όλα τα λεφτά.

-Τάρτα με αμύγδαλα, κυδωνόπαστο, ελαφριά κρέμα και μαρέγκα. Εκτός μενού. Δε θυμάμαι την τιμή της αλλά άξιζε τα λεφτά της. Ελαφριά, αρωματική, όσο έπρεπε γλυκιά. Ελπίζω να με συγχώρεσαν οι συνδαιτυμόνες που την, short of, επέβαλα. Ήθελαν κάτι σε σοκολάτα..

Το vmf για το συγκεκριμένο lunch menu αξίζει παραπάνω από 4 ντοματούλες. Πλούσιες μερίδες, εξαιρετικές γεύσεις. Αξιοπρεπής τιμολόγηση της wine list.

Με άφησε με την αίσθηση του θέλω να ξαναπάω δοκιμάζοντας τον κανονικό κατάλογο και το private dinning που παίζει στον “μυστικό” χώρο του υπογείου.

Ναι. Αναπολώ το φαγητό. Όμως…περισσότερο αναπολώ το μετά… έτσι ήμουν πάντοτε.

Η συνέχεια γράφτηκε στο απέναντι καφέ έστω κι αν δε μπόρεσα να φρεσκάρω το μακιγιάζ μου. Με τσάι, συμπάθεια, άνεση και φυσικότητα.

Αδημονώ για το επόμενο Σάββατο στο οποίο, αν και στην καρδιά των απόκρεω, θα πέσουν οι μάσκες και θα γίνουν αποκαλύψεις.

Θα σας αφήσω, όμως, τώρα, διότι πρέπει να προβάρω την παρουσίαση που πρέπει να εκφωνήσω. Κι επειδή όλοι βρίσκουμε τον μάστορά μας.. βρήκα κι εγώ τον δικό μου ο οποίος εντοπίζει τα λάθη που κάνω. Καθότι μοναχοπαίδι και ως εκ τούτου τελειομανής πρέπει να φροντίσω για την άρτια απόδοσή της!

11 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ανάμεσα σε άλλες κριτικές που είχα κατά νου για να αποχαιρετίσω το ξεπεσμένο πλέον a4f αποφάσισα το Frankie North να γίνει τελικά το κύκνειο άσμα της παρουσίας μου εδώ μέσα και να συνεχίσω να γράφω αλλού που είναι πιο φιλόξενα και ξεκάθαρα τα πράγματα. Χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά με μεγάλη πικρία, θα διαβάσετε μια γλυκόπικρη κριτική για ένα εστιατόριο που γνώρισα μέσω του φετινού Dine Athens και μου άρεσε πάρα πολύ αλλά και μερικές τελικές σκέψεις, μιας και η λογοκρισία που μου επιβλήθηκε σε μια κριτική που προφανώς κόπηκε, δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ πάρα πολύ. Ωστόσο, αν η κριτική βγει μεγάλη, θα μου το συγχωρήσετε γιατί είναι η τελευταία.

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από αυτό που σε κάνει να νιώθεις κρετίνος, όπως μου ανέφερε ο αγαπητός Fratello πρόσφατα, εκείνος ξέρει τί ακριβώς έχει συμβεί. Μοιάζει άσχετος ο συσχετισμός με την κριτική, αλλά εσείς θα το συσχετίσετε και θα το καταλάβετε.
Το Dine Athens φέτος άφησε πολύ ξεκάθαρα να κυκλοφορήσει ότι λειτουργεί βάση "αρπαχτής". Δεν το ξέραμε ε; Απλώς επιβεβαιώθηκε. Εντολή, βγάλτε από τα μενού 30ευρώ το ποτήρι κρασί. Μου το επιβεβαίωσε εστιάτορας που επισκέφθηκα πέρσυ (τον φωτογραφίζω, τότε έδινε ποτήρι Malbec φέτος όχι, με το ίδιο ακριβώς μενού). Φέτος λοιπόν τους ανάγκασαν να συρρικώσουν τα μενού σε κρασί & ορεκτικό και όσοι τα μελετήσατε λίγο το παρατηρήσατε. Μιλώντας και με φίλους μου εξέφρασαν την ίδια δυσαρέσκεια.. Δεν αναφέρομαι σε wine pairing αλλά στα απλά 30άρια μενού.
Κάποια μετρημένα εστιατόρια ξέφυγαν από τον κανόνα, ανάμεσά τους και το Frankie, οπότε εδώ τίθεται το ερώτημα ποιός δουλεύει ποιόν (είναι προφανές, εκείνοι εμάς). Και δεν το κάνω φυσικά για το κρασί. Είναι απλώς ακραία γελοιότητα να γευματίζουν 2 άνθρωποι οπουδήποτε με 60 ευρώ και να θες εσύ να τους χρεώσεις 2 ευρώ επιπλέον για νερό και άλλα 8 για κρασί. Εύχομαι του χρόνου η διοργάνωση να περιφρονηθεί για να μάθουν.

Η επίσκεψη λοιπόν στο Frankie υπήρχε ως σκέψη και υλοποιήθηκε με την ευκαιρία του Dine, μιας και το μενού ήταν στα γούστα μου (και ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου) ενώ προκρίθηκε μιας και περιελάμβανε κρασί, καθώς άλλα απορρίφθηκαν για τον ίδιο λόγο. To επισκεφθήκαμε στις 28/1 και εκείνες περίπου τις μέρες το καταχώρησα κιόλας.
Ηλιόλουστο μεσημεράκι, το μαγαζί σε πλήρη ραστώνη με 2-3 παρέες, απολαύσαμε πραγματικά περιποίηση, χαλάρωση, γεύσεις, τα πάντα, και σίγουρα θα ξαναπάμε.

Ως χώρος μου άρεσε πολύ - πεντακάθαρος, άνετος, ζεστός, απλός, όχι φορτωμένος περιττά, με τα παιδιά στο σέρβις να επιτηρούν πολύ διακριτικά και να μην γίνονται φορτικά, με σωστή τήρηση χρόνων σε όλα και με μια ευγένεια που μας έφτιαξε τη διάθεση αμέσως μόλις μπήκαμε. Μας άφησαν να επιλέξουμε μόνοι μας τραπέζι, διαλέξαμε 4άρι με άνετο δερμάτινο καναπέ κοντά στην πλαινή τζαμαρία. Θυμάμαι και κάποια easy listening μουσική να μου χαιδεύει απαλά τα αυτιά.

Ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο και ζητήσαμε νερό βρύσης. 'Ηρθε παγωμένο σε όμορφο μπουκάλι και ανανεώθηκε χωρίς πρόβλημα. Αν κάτι μου έλειψε, γενικά, θα ήταν λίγη φοκάτσια ή ένα κουβέρ ψωμάκι, μιας και το μενού τους είχε πολλά πιάτα με σάλτσες και το απαιτούσε. Αλλά, οκ.
Ήμασταν παρέα με τον κολλητό μου και δοκιμάσαμε όλο το μενού (εκτός του Burger τρουφάτο, μιας και η περιγραφή δεν με γοήτευσε αρκετά).

Στα πρώτα, και οι 2 σαλάτες απίθανες γευστικά. Σε ατομική μεν μερίδα, όμως χορταστικές ώστε να τις δοκιμάσουμε εκ περιτροπής (όπως όλα δηλαδή).
Η βιολογική πράσινη με σπανάκι, μανούρι, ψητό στήθος κοτόπουλο & βιολογικό μελόξυδο ακουγόταν συνηθισμένη αλλά δεν ήταν. Η φρεσκάδα και η ωραία ισορροπία υλικών την έκανε ξεχωριστή και η γεύση της ήταν κάτι που δεν έχω ξαναφάει αλλού. Το ίδιο έχω να πω και για την "πειραγμένη" δική τους χωριάτικη, με όλα τα υλικά ισομεγέθη και μαριναρισμένα. Αγγουράκι κομμένο σε στυλ σπαγγέτι, γλυκά ντοματίνια, σπασμένος ντάκος χαρουπιού, κρίταμο & φέτα, με μια μαρινάδα τόσο υπέροχη να έχει ποτίσει τα πάντα, πραγματικά μείναμε άφωνοι με τη νοστιμιά που κρύφτηκε μέσα στην απλότητά της. Πόσο σημαντικό τελικά να ξέρεις να διαχειριστείς σωστά την τόσο φρέσκια πρώτη ύλη σου.

Στα ορεκτικά οι γευστικές εκπλήξεις συνεχίστηκαν. Ποικιλία μανιταριών σωτέ, με διάφορα πολύ γευστικά μανιτάρια που ο σεφ ήξερε πώς να μεταχειριστεί, ήρθαν σε σκεύος μαντεμένιο κολυμπώντας σε πηχτούτσικη πολύ άρτια δεμένη κρέμα πάστας τρούφας & παρμεζάνας... μια τρούφα άλλης γεύσης και διάστασης. Ακόμη ωραιότερο ορεκτικό τα ραβιόλι με σπανάκι, ρικότα και σάλτσα φασκόμηλο (μου θύμισαν τόσο έντονα τα Casoncelli bergamasca που έφαγα πρόσφατα στο Bergamo), 4 μεγαλούτσικα και χειροποίητα ραβιόλια, μπουκιά και κόλαση για όσους λατρεύουμε Ιταλία.
Το κυρίως πιάτο (επιλογή κοινή και για τους 2) ήταν ο ορισμός του comfort. Κανελόνια χειροποίητα με κιμά κοτόπουλο, ψιλοκομμένα λαχανικά, pomodori, βασιλικό και άφθονη μοτσαρέλα. Ήρθαν 3 μεγάλα τεμάχια σε κάθε μαντεμένιο σκεύος, φουλ γεμάτα υλικά και γεύσεις και αρώματα, φυσικά εκείνη την ώρα ψημμένα, με την μοτσαρέλα κ τα πομοντόρι να έχουν ενωθεί σε μια κρεμώδη σάλτσα απερίγραπτη & το βασιλικό να ολοκληρώνει την τελειότητα.

Τα παραπάνω συνοδέψαμε με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Frankie Inosis Merlot Αγιωργίτικο για εμένα κι ένα αναψυκτικό που με ευχαρίστηση μας αντικατέστησαν αντί του έτερου κρασιού.
Από τα 2 γλυκάκια (κανονικού μεγέθους, εντυπωσιακής εμφάνισης) σίγουρα κέρδισε τις εντυπώσεις η (σε μορφή σεμιφρέντο) σοκολάτα Gianduja Piedmont με φουντούκι και παγωτό σορμπέ μάνγκο ενώ λίγο πιο μέτριο ήταν το cheesecake με τουίλ μπισκότου, αφράτη κρέμα και φρούτα του δάσους. Περίμενα κάτι πιο συμπαγές και ήταν σαν μια απλή κρέμα του κουταλιού με φρούτα. Δεν ήταν κακό, απλά ο πήχυς είχε ήδη μπει ψηλά.
Συνολική εμπειρία το λιγότερο καταπληκτική. Πληρώσαμε με την κάρτα της Alpha και τύχαμε της έκπτωσης 10%, οπότε τσεκ στα 54 ευρώ. Απόλυτο vfm στο συγκεκριμένο μενού, αλλά αφαιρώ 1 ντομάτα καθώς νομίζω ότι γενικά είναι ακριβούτσικο. Επειδή όμως το αξίζει θα ξαναπάω.
Τα παιδιά μας ρώτησαν με ειλικρινές ενδιαφέρον τις εντυπώσεις μας και φάνηκαν να χαίρονται πραγματικά που ευχαριστηθήκαμε το γεύμα μας και την όλη εμπειρία μας στο Frankie...

........ Κάτι που δεν ισχύει πια στον πάλαι ποτέ βασιλιά των απλήρωτων / ανεξάρτητων / αντικειμενικών / αλογόκριτων κριτικών, ask4food. Θα μπορούσα να αναλύω με τις ώρες τί με ενοχλεί, αλλά είναι ήδη γνωστά γιατί τα ίδια μας ενοχλούν σχεδόν όλους.
Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω όσους με διάβαζαν και ψήφιζαν τις κριτικές μου ως χρήσιμες αλλά κι εκείνους που τις προσπερνούσαν, όσους βρήκαν κάτι χρήσιμο εκτός από ευχάριστο σε αυτές, και εκείνους που ήμασταν συνοδοιπόροι συμφωνώντας ή διαφωνώντας εποικοδομητικά. Γνώρισα αρκετούς από εσάς από κοντά, με κάποιους δημιουργήθηκαν παρέες ή φιλίες, μόνιμες ή περαστικές.
Η απόφασή μου να σταματήσω ήξερα ότι θα έρθει πολύ ξαφνικά και το timing θα το καταλάβαινα αμέσως. Έτσι και έγινε, εν μια νυκτί, όταν πριν λίγες ημέρες αισθάνθηκα "κρετίνος" που του κλέβουν μια κριτική από αλλού και την δημοσιεύουν εδώ μέσα με άλλο όνομα. Με μια λογοκριμένη κριτική παραπόνων και έντονης δυσαρέσκειας που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να με ενημερώσει γιατί κόπηκε, και πλήρους αδιαφορίας να λάβω έστω και μια ψυχρή απάντηση στο μέιλ που έστειλα πριν 5 ημέρες. Η δική μου κριτική είναι ακόμη επάνω δημοσιευμένη με άλλο όνομα και κανείς δεν συγκινείται.
Περαστικά μου λοιπόν και περαστικά μας. Για κάθε άνθρωπο το "ως εδώ" είναι μια υποκειμενικότητα.
H δική μου στιγμή είναι αυτή. Δεν ανέχομαι τέτοιες συμπεριφορές και σίγουρα δεν ανέχομαι την λογοκρισία όταν έχω δίκιο και θίγομαι.
Αυτά τα λίγα από εμένα. Θα ήθελα να πω πολλά περισσότερα, αλλά όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Ήταν ένα συναρπαστικό οδοιπορικό αυτό που υπήρχε κάποτε, αλλά τελείωσε. Υπάρχουν κι άλλα μέσα για να θεραπεύσουμε το συγγραφικό μας δαιμόνιο, σιγά μην παρακαλέσουμε κιόλας το ασκ για να βρούμε το δίκιο μας.

Και παραφράζοντας ένα σημαδιακό τραγούδι, το The Queen is dead - long live the Queen (The Smiths), είναι η ώρα να σας χαιρετίσω από εδώ.

Καλή συνέχεια σε όλους, ελπίζοντας να μην λογοκριθώ και αυτή τη φορά.
Ask4 food is dead. Long live a4f.

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή 9 Φεβρουαρίου, τρεις τα μεσημέρι, βρίσκομαι με μια φίλη στη Νέα Ερυθραία και πάμε να δοκιμάσουμε το FRANKIE NORTH, που -κατά τα πρότυπα υποτίθεται του Κολωνακιώτικου της οδού Σκουφά- άνοιξε τον περασμένο Αύγουστο στην οδό Χαριλάου Τρικούπη, στον ίδιο χώρο που προηγουμένως γνώρισαν μέρες δόξας τα ERGON & COFFEEWAY.
Προηγήθηκε τηλεφωνική κράτηση, η οποία αποδείχτηκε απαραίτητη, αφού στον ισόγειο χώρο αλλά και στο πατάρι κυριολεκτικά δεν έπεφτε καρφίτσα, από παρέες κάθε ηλικίας, οικογένειες με παιδιά, κ. λπ.

Η πρώτη εντύπωση είναι ότι η ζεστή και ρομαντική ατμόσφαιρα της οδού Σκουφά, με τις φωτογραφίες του Frank Sinatra κ. λπ. καλλιτεχνών, δεν υπάρχει ατυχώς στον συγκεκριμένο χώρο, που θα χρειάζονταν περισσή φροντίδα και μεράκι για να το πετύχει…
Η παρουσία, άλλωστε, του FRANKIE δεν είναι εδώ διόλου εκκωφαντική και ο όμιλος του NICE N EASY που το λειτουργεί θα πρέπει να σταθεί και να το προσέξει.
Προσέξτε, δεν μιλώ για κοπιάρισμα, αλλά για στοιχειώδη διατήρηση της φιλοσοφίας και της στοιχειώδους θαλπωρής που ο συγκεκριμένος χώρος προϋποθέτει!!

Βεβαίως, ο χώρος είναι φωτεινός, χάρη στις περιμετρικές τζαμαρίες, ενώ εντυπωσιάζει η βιτρίνα με τα χειροποίητα ζυμαρικά, και η ανοιχτή κουζίνα στο βάθος. Υπάρχει μπαίνοντας ημιυπαίθριος χώρος, με τρία-τέσσερα τραπέζια και πληθώρα καπνιστών και καπνιστριών, ο κυρίως χώρος με τα ξύλινα τραπέζια και δάπεδα, τα δοκάρια οροφής με τα κρεμαστά φωτιστικά, και τους δερμάτινους καναπέδες. Στο βάθος υπάρχει σκάλα που οδηγεί στο, επίσης γεμάτο πατάρι, όπου υπάρχουν 2+2 καθαρές τουαλέτες. Εκτιμώ συνολικά τη χωρητικότητα σε 150 περίπου άτομα.
Μουσική δεν ακούσαμε, ούτε άλλωστε θα ήταν δυνατόν, λόγω της πολυκοσμίας και της χάβρας που αναγκαστικά επικρατούσε.

Το προσωπικό ήταν πολύ εξυπηρετικό, περί τα 6 νεαρά άτομα, με σκούρα παντελόνια, λευκά πουκάμισα και καφέ ποδιές, όλα τους ενημερωμένα στο αντικείμενο και πρόθυμα να εξυπηρετήσουν. Το σέρβις ήταν ό, τι καλύτερο εδώ!

Σεφ είναι ο Παναγιώτης Μωυσής, και executive σεφ, o Χρήστος Αθανασιάδης. Η ανοιχτή κουζίνα έσφυζε από κίνηση, με μάγειρες και βοηθούς.
Σύμφωνα με τις αρχές του Ομίλου, δίνουν προτεραιότητα στην αειφόρο ανάπτυξη με οικολογική νοοτροπία sustainable βιολογικών, παραδοσιακών πρώτων υλών, πολλές των οποίων είναι gluten free, γεγονός άλλωστε που αντικατοπτρίζεται στο αναλυτικό μενού τους!
Σημειωτέον ότι υπάρχει και κατάλογος delivery, με τις ίδιες ωστόσο τιμές!

Αυτές τις μέρες συμμετέχουν στο Dine Athens, με μενού στα 30€, αλλά εμείς επιλέξαμε πιάτα από τον κυρίως κατάλογο, που περιλαμβάνει:
12 ορεκτικά, από 9-14 € (για γαρίδες tempura), 5 σαλάτες, στα 10-14 €, 3 vegan, από 7-10 €, 3 πιάτα φρέσκων ζυμαρικών, 12-17 €, 6 κλασικές προτάσεις ζυμαρικών, στα 9-14 €, 12 πίτσες, από 9-14 €, 4 δημιουργικές προτάσεις θαλασσινών από 12-16 €, 7 κυρίως πιάτα, από 14-27 € και 8 επιδόρπια, στα 6-9 €.

Ανάλογα πληθωρική είναι και η λίστα των ποτών, με 12 μπύρες, στα 4-7 €, γύρω στα 25 ποτήρια κρασί, σε τιμές από 5-9 € τα περισσότερα, καθώς και ικανοποιητική κάβα εμφιαλωμένων, με κορωνίδα το κορυφαίο ερυθρό ARJIENDA AGRICOLA MASSOLINO / BAROLO του ΠΕΔΕΜΟΝΤΙΟΥ, στα 69 €.
Επίσης σερβίρουν αφρώδεις οίνους, σαμπάνιες, αποστάγματα και διάφορα κοκτέιλ, σε τιμές 7-10 €.

Εμείς διαλέξαμε τα εξής πιάτα, που μας τα σέρβιραν πάνω στα καλλιτεχνικά σχεδιασμένα ασπρόμαυρα σουπλά, με φωτογραφία ενός ερωτευμένου ζευγαριού:

• Νιόκι με γλυκιά κολοκύθα, γκοργκονζόλα και κομμάτια σχινόπρασου. Χορταστικό πιάτο, εξαιρετικής νοστιμιάς, στα 9.90 €.

• Η φίλη μου πήρε πέννες από vegan κόκκινες βιολογικές φακές, με κομμάτια καπνιστής μελιτζάνας, μανιτάρια, κολοκύθα, ντοματίνια, και φύλλα βασιλικού (που ωστόσο δεν τα είδαμε στο πιάτο της! ) και κόκκινη σος. Τιμή στα 9.90 €, για ένα πιάτο επιεικώς ουδέτερο σε γεύση…

• Εγώ παρήγγειλα ό, τι πιο κλασικό σε ζυμαρικό: την καρμπονάρα, φτιαγμένη με κρόκο αυγού, πεκορίνο και τραγανό προσούτο. Ατυχώς, ήρθε υπερβολικά al dente, και προσωπικά μάλλον με απογοήτευσε, όπως και τη φίλη που το δοκίμασε. Μήπως άραγε βιάστηκαν κάπως οι βοηθοί μάγειροι λόγω και της κοσμοσυρροής;; Η τιμή της, μολαταύτα, τσιμπημένη, όπως και τα περισσότερα κατά τη γνώμη μου πιάτα, στα 13.90!!

• Μοιραστήκαμε για γλυκό τη σοκολάτα του Πεδεμοντίου Gianduja, με sorbet mango και μικρά κομμάτια από φουντούκια. Καλό γλυκό, αν και αλμυρό κι αυτό στην τιμή των 8.90!!

• Ψωμί δεν παραγγείλαμε, ενώ δεχτήκαμε το προταθέν εμφιαλωμένο νερό, Αύρα ενός λίτρου, στα 2 €.

Συνολικά πληρώσαμε 44.60 €, (17/25 € κατ’ άτομο), για ένα γεύμα που στα κυρίως πιάτα δεν μας ενθουσίασε. Θεωρώ ότι η γεύση κυμαίνεται γύρω στα 2.50 στα 4, αλλά λόγω ορεκτικού και επιδορπίου, τη βαθμολογώ επιεικώς με 3 στα 4.

Πέραν της μέτριας γεύσης, στα αρνητικά συγκαταλέγεται και η παντελής αδιαφορία για ένα στοιχειώδες έστω κέρασμα, που κοστίζοντας μηδαμινά φτιάχνει τη διάθεση του πελάτη…

Ο μέγας καλλιτέχνης, ο αείμνηστος FRANKIE, εδώ στα Βόρεια, φαίνεται πως παράγινε ψυχρός…

Άλλο, όμως, η κοσμοσυρροή κι άλλο το ελληνικό φιλότιμο!

Αν τυχόν υπερβάλλω, εσείς θα κρίνετε!!

3 medium

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Επισκεφθήκαμε το  εν λόγω εστιατόριο ένα Σάββατο βράδυ του Ιούλη. Ο χώρος έξω απλός,  μέσα είναι καλύτερος. Ίσως και λόγω ζέστης δεν ειχε πολλές παρέες. Το σέρβις πολύ κάλο και το φαγητό σε γενικές γραμμές μέτριο προς καλό άλλα δέχεται βελτιώσεις.  
Πιο αναλυτικά πήραμε:
1 σαλάτα με πράσινα λαχανικά, σπανάκι κ ντρέσινγκ μελιού: αρκετή δροσερή και γευστική (3.5/4)
1 Μοτσαρέλα sticks (3.5/4)
1 Μπριζόλα xxl: αρκετά μεγάλη όντως αλλά και αρκετά λιπαρή. (2.5/4)
1 ψαρονέφρι με μανιτάρια (2.5/4)
1 Μπέργκερ με αρνίσιο μπιφτέκι (1.5/4): εδώ υπήρχε αστοχία με το ψωμάκι καθώς ηταν καμμένο από κάτω και πίκριζε. Το μπιφτέκι είχε ίσως λίγο πιο έντονη γεύση αρνιού από όσο θα ταίριαζε σε ένα Μπέργκερ.  

Βάζω 2 στο φαγητό διότι δεν επιτρέπεται να φέρνουν μπεργκερ με καμμένο ψωμάκι. Αλλιώς μπορεί να έπαιρνε και 3.

Απόδοση/τιμη έτσι κ έτσι, της τάξης των 15-20/άτομο. Θα μπορούσε κ πιο φθηνά. Πάρκινγκ σχετικά εύκολο

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το "Κεντρικόν" είναι το εστιατόριο και μπαρ που σίγουρα κάνει τη διαφορά, τόσο όσον αφορά τη δημιουργική κουζίνα του, βασισμένη σε κλασικές συνταγές, όσο και αναφορικά με την ξεχωριστή διακόσμηση του χώρου, που εκπέμπει καλόγουστη οικειότητα και θαλπωρή ενός μπιστρό. Μάλιστα, ενδείκνυται για κάθε είδους επισκέψεις, από πρωινές έως βραδυνές, γεγονός που εξυπηρετεί τόσο τους εργαζόμενους στο κέντρο της Αθήνας όσο και τους λάτρεις της καλής γαστρονομίας. Η τωρινή κατάσταση του εστιατορίου, με τίποτα δεν θυμίζει το παλαιότερο "Κενρικόν. ". Το εστιατόριο έχει ανακαινιστεί πλήρως και πραγματικά αδικείται από τη φωτογραφία που έχει αναρτηθεί στο site. Οι αρμόδιοι θα πρέπει να σπεύσουν να την αλλάξουν. Μα καλά, δεν μας διαβάζουν.... ????
Επισκέφθηκα τον χώρο αυτό στις 19.01, μεσημέρι, Κυριακή ανοιχτών καταστημάτων, και πραγματικά η συγκεκριμένη ώρα και μέρα ήταν ό, τι έπρεπε για ένα εγκάρδιο γεύμα. Ο εξωτερικός χώρος θυμίζει κάτι από το παλιό "Κεντρικόν " και μας φέρνει στον νου μας εικόνες από παλιά αριστοκρατικά καφενεία. Πράσινες δερμάτινες πολυθρονίτσες και ξύλινα τραπεζάκια, σε συνδυασμό με την πράσινη τέντα συνθέτουν μια ρομαντική ατμόσφαιρα Μεσοπολέμου, εποχή άλλωστε που άνοιξε το αρχικό εστιατόριο. Το σημείο αυτό είναι κατάλληλο κυρίως για έναν καφέ και υπάρχουν εξωτερικές σόμπες.
Ο εσωτερικός χώρος συνδυάζει το ευγενικό κλασικό μάρμαρο με το ξύλο, την πέτρα και το γυαλί, το κλασικό πλέον γίνεται απόλυτα ταιριαστό με το μοντέρνο. Περίφημος είναι ο χώρος του μεγάλου και αισθησιακού μπαρ, με τους μοντέρνους λεπτούς πολυελαίους και τα καθίσματα από πράσινο βελούδο. Το μεράκι του ιδιοκτήτη για ένα άκρως λειτουργικό μπαρ είναι οφθαλμοφανές και πράγματι υπόσχεσαι στον εαυτό σου να ξαναέρθεις σύντομα μόνο και μόνο για μια θέση εκεί....!!
Περιττό να πούμε ότι η μουσική που ακούγεται κλέβει τις εντυπώσεις, τραγούδια όλων των εποχών, ελληνικά και ξένα, με νοσταλγικούς ήχους. Η μικρή κάβα πίσω από το μπαρ, τα διάσπαρτα Μπονσάι, ο υπερυψωμένος ξύλινος χώρος και οι αστραφτερές τουαλέτες, με αύρα μιας άλλης εποχής, είναι κάποια επιπρόσθετα στοιχεία που μας ταξιδεύουν καθ' όλη την διάρκεια της εκεί παραμονής μας.
Μια εντυπωσιακή ξύλινη σκάλα οδηγεί στον επάνω χώρο που διατίθεται για private μαζώξεις.

Στην κουζίνα τις αρχικές κατευθυντήριες γραμμές έδωσε ο Σεφ Άρης Τσανακλίδης. Κατόπιν, ο Σεφ Σαράντης Νικολοβγένης δημιουργεί με άριστη επαγγελματικότητα και φαντασία. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν γνωστά πιάτα από διάφορες περιοχές της χώρας μας που παρουσιάζονται τόσο όσο πρέπει "πειραγμένα¨", χωρίς ίχνος άσκοπου εντυπωσιασμού.
Βέβαια, θα ήθελα το προσωπικό να είναι περισσότερο ενημερωμένο όσον αφορά τα υλικά των πιάτων!!!

Παραγγείλαμε τα εξής:

Στην αρχή παραγγείλαμε την Ροδίτικη λαδόπιτα (10,50). Η μερίδα αποτελείται από τέσσερα στρογγυλά κομμάτια τραγανής πίτας με κομματάκια από ψαρονέφρι και ρίγες από μους γιαουρτιού και σος πικάντικης ντομάτας. Στο κέντρο του πιάτου, το ιδιαίτερο διακοσμητικό αποτέλεσμα ενισχύεται από τη μικρή ποσότητα ρόκας καθώς και κάποια ντοματίνια. Εξαιρετικό πιάτο τόσο τεχνικά όσο και γαστρονομικά!

Κοτόπουλο Μιλανέζε (12,00 ), σερβίρεται σε υψηλής ομορφιάς μαύρο πιάτο και είναι διακοσμημένο με κομματάκια σχοινόπρασου και τσάιβς. Χορταστικό πιάτο με έντονα μαμαδίστικη διάθεση.

Ριζότο με μοσχάρι wagyu μπρεζέ και κρόκο Κοζάνης (21,00), σερβίρεται σε μαύρο βαθύ σκεύος με το ριζότο και τρυφερά κομματάκια κρέατος. Διακοσμείται με φλούδες παρμεζάνας.
Μαγειρεμένο σωστά με εντυπωσιακή γεύση!

Κλείσαμε το γεύμα μας με καφέ καπουτσίνο (συνοδεύεται από μπισκοτάκι), η τιμή στα 4,20.

Στην αρχή έρχεται απευθείας το εμφιαλωμένο νερό (3,00) ενώ για το ψωμί ερωτηθήκαμε και δεν το παραγγείλαμε.
Το γεύμα σερβίρεται πάνω σε κομψά σουπλά με την επωνυμία του εστιατορίου και το λογότυπο του γνωστού ποτού Gardhu.

Περάσαμε υπέροχα και θεωρώ ότι προτείνεται για όλους εκείνους που βλέπουν τη γαστρονομία ως Όλον, μαγειρική τέχνη, προσιτή εξυπηρέτηση και γοητευτικό περιβάλλον.

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σάββατο αργά το βράδυ μετά τον κινηματογράφο επισκεφτήκαμε το Lost Athens στο Παγκράτι. Είχαμε διαβάσει τόσο καλές κριτικές που μάλλον είχαμε μεγάλες προσδοκίες. Ο χώρος μεγάλος άνετος αλλά με απίστευτη βουή και φασαρία από τις συζητήσεις που το έκαναν κουραστικό. Παρόλα αυτά δεν ήταν άσχημος. Η μουσική μόλις που ακουγόταν και ήταν σα να βριοσκόσουν σε αίθουσα αεροδρομίου.
Το φαγητό τώρα, η ιδέα του να χωριστούν τα πιάτα, σε αυτά που τρώγονται με το χέρι, με πιρούνι κια μαχαίρι κλπ πολύ έξυπνη.
Θα μιλήσω για όσα δοκιμάσαμε, το Βao στα 9 ευρώ, ένα και μοναδικό, με μέτριο σε μέγεθος μπιφτέκι, κομμένο στο χέρι το κρέας και νόστιμο. Αυτό όμως, τίποτα περισσότερο κα;ι θα απρότεινα να χρησιμοπποιήσουν Brioche ψωμακι που θα του πήγαινε περισσότερο. Τα Bao θεωρώ ότι είναι πιο κοντά σε ασιατικο γέμισμα και όχι ένα σωστά ψημμένο μπιφτέκι όπως ήταν αυτό.
Ωραία η burrata στα 11 ευρώ με κολοκύθα, λεμονάτη, δροσερή αλλά θα πρότεινα να έβαζαν κάτι για ένταση, το λάδι περιττό και βαρύ για το πιάτο, ίσως πιπέρι, κάτι chili να το χρειαζόταν.
Μέτριο πιάτο οι λαχανοντολμάδες με αρνί, αν και δε μύριζε, είχε σκληρό φύλλο, χωρίς κάποια ένταση, σχεδόν ουδέτερη γεύση και άσπρη σάλτσα σαν μπεσαμέλ.
Τέλος, τα λαζάνια με μπεσαμέλ αγκινάρας ιερουσαλήμ και ραγού από μανιτάρια, απίστευτα λιπαρό και βαρύ πιάτο, αρκετά συμπηκνωμένη γεύση θα έπρεπε τα ζυμαρικά να είναι 2πλασια σε ποσότητα για να ισορροπήσει. Στα 16 ευρώ αν δεν κάνω λάθος.
Ηπιαμε Λιμνιώνα ροζέ στα 26 ευρώ, κανένα κρασί δεν ήταν πιο φθηνό νομίζω και είχε μεγάλο κατάλογο με μπύρες.
Φυσικά εμφιαλωμένο νερό και μία πατατόσουπα βελουτέ για αρχή πεντανόστιμη, κέρασμα αλλά λιγοστή και σερβιρισμένη σε ποτήρι χάρτινο που θα βάζαμε τον καφέ. Θα πρότεινα να το αναδείξουν διαφορετικά για να εκτιμηθεί.
Θεωρώ ότι θα έπρεπε να δοθεί προσοχή και στην καθαριότητα στον κάτω όροφο που είναι οι τουαλέτες και το χειρότερο με τις σαμπανιέρες για τα κρασιά μέσα στον ίδιο χώρο!
Το προσωπικό πολύ συμπαθητικό, εξυπηρετικό ευγενικό και μια χαρά.
Δεν ξέρω αν θα ξαναπήγαινα φαίνεται να λείπει η ένταση στις γεύσεις και η ποσότητα δεν δικαιολογεί τις τιμές! Υπάρχου στην Αθήνα gastro bistro που είναι πολύ πιο ευφάνταστα και με καλύτερες τιμές. Πληρώσαμε περίπου 75 ευρώ, πολύ ακριβά για αυτά δοκιμάσαμε.

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Στα πλαίσια του dine athens, μεσημέρι Κυριακής επιλέξαμε το steak alive εκτιμώντας ότι το μενου που είχε προτείνει στα 30 ευρώ το άτομο ήταν εξαιρετικά πλούσιο και για να δοκιμάσει κανείς τι προσφέρει γενικά το συγκεκριμένο μαγαζί.
Το περιβάλλον ζεστό, φωτεινό, με δυσκολία στο παρκάρισμα αλλά σε αποζημιώνει το φαγητό. Πολύ συμπαθητικά και αληθινά ευγενικά τα παιδιά του service.
Τα πιάτα τώρα, αρχίσαμε με ταρτάρ μόσχου, εξαιρετικό, εύγευστο με ένταση και τρώγεται πανεύκολα και από όσους δεν το συνηθίζουν.
Εξαιρετικές και οι μπουκιές bacon με μαρμελάδα κρεμμυδιού, pop corn και ραπανάκι. Να προτείνω να βγάλουν τη μαρμελάδα διότι το γλυκίζει αρκετά για τα γούστα μου τουλάχιστον.
Τίμιες, μεγάλες μερίδες να είστε προετοιμασμένοι!.
Εύγευστη η πράσινη σαλάτα με σύκο, λιαστή και τυρί λευκό, σωστή σε αλάτι και λάδι, δροσερή και φρεσκότατη.
Ισως η πιο ωραία πατζαροσαλάτα που έχω φάει, δροσερή, απαραίτητο για να να συνοδεύσει τα κρέατα, σωστά ψημμένο το πατζάρι, χωρίς σκόρδο ή τουλάχιστον δεν το κατάλαβα και απίστευτα ελαφριά. Μπράβο!
Τα κρέατα, τεράτιες μερίδες, με πουρέ που ήταν το πιο αδύναμο στοιχείο, εγώ θα το αφαιρούσα τελείως, απλώς τέλεια.
Η coffee rubbed cowboy steak φοβερά νόστιμη, τέλεια ψημμένη, απίστευτα μαλακή με μπαχαρικά που αν και τεράστιο πιάτο δε σου επέτρεπε να αφήσεις ούτε κομματάκι.
Τέλιο και το black angus trip-tip stea, μαλακό και νόστιμο κρέας, τεράστια μερίδα για έναν, αν φυσικά έχεις φάει και τα προηγούμενα πιάτα.
Τέλος τα γλυκά, το cheesecake και η ganache σοκολάτας με αλάτι, ολοκλήρωναν το άριστα εκτελεσμένο μενού. Οι ποσότητα του γλυκού αρκετή και αυτή, τόσο η σοκολάτα, όσο και το cheesecake, νόστιμα, γλυκά που φτιάχθηκαν με αγάπη.
Δεν έχω κάτι αρνητικό, θεωρώ αν τα παραπάνω είναι η καθημερινότητα για το steak alive τότε αξίζει να το επισκεφτεί κάποιος πολλές φορές.
Πολύ τίμια προσπάθεια και η πρώτη ύλη αξιόλογη, καθώς και οι τιμές.
Ευγενικοί και συμπαθείς όλοι, αν έπρεπε να σημειώσω κάτι, αυτό θα ήταν η καθαριότητα του WC, θέλει λίγη προσοχή.

10 medium

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Είχα διαβάσει τόσες κριτικές για τη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου και στο a4f και σε άλλα σάιτ και έντυπα παλιότερα, που πραγματικά το είχα βάλει σε μια άτυπη λίστα στο μυαλό μου να πάω οπωσδήποτε... καιρό τώρα, πολύ καιρό. Δύο φορές που προσπαθήσαμε πέρσι (Παρασκευοσάββατα, είναι η αλήθεια) με τηλεφώνημα την ίδια ή την προηγούμενη μέρα, δεν τα καταφέραμε. Δεν υπήρχε τραπέζι.

Το προηγούμενο Σάββατο, ψάχνοντας γι' άλλη μια φορά κάτι ωραίο στο κέντρο - απόκεντρο με φιλικό ζευγάρι, θυμήθηκα την Φάμπρικα. Λίγο ανόρεχτα, ομολογώ, κάναμε ένα τηλεφώνημα και βρήκαμε τραπέζι για τέσσερις στο πατάρι. Το κλείσαμε λίγο διστακτικά, γιατί η εξυπηρέτηση από το τηλέφωνο μας αποθάρρυνε κάπως, ότι τα τραπέζια πάνω είναι μικρά. Εν τέλει, ωραιότατα μας φάνηκε εκεί, πρώτο τραπέζι στο μπαλκόνι, μακριά από την κρύα πόρτα που ανοιγόκλεινε και καθόλου απομονωμένα, αφού άλλες 4 - 5 παρέες χωρούσαν άνετα (εννοείται ότι Σάββατο βράδυ γέμισε).

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η Φάμπρικα, ως γνωστόν, βρίσκεται στο Κουκάκι, στη γνωστή σταθερά ανερχόμενη περιοχή πίσω από την Συγγρού και πολύ κοντά στο σταθμό Φιξ. Ευτυχώς, γιατί το παρκάρισμα είναι έως αδύνατο στην ευρύτερη περιοχή... Για να καταλάβετε, οι φίλοι πάρκαραν κάπου προς Ακρόπολη και κατέβηκαν στο εστιατόριο με gps...

Ο χώρος είναι γωνιακός, με μία μικρή σάλα καθώς μπαίνεις, που εξυπηρετεί κάποια μικρά και μεγαλύτερα τραπέζια και το πατάρι που ανέφερα. Ως αίσθηση δεν με ενθουσίασε. Μου φάνηκε κάπως ψυχρός χώρος, με το μέταλλο και το μάρμαρο να κυριαρχούν σε σκάλες, δάπεδο, φωτιστικά και τραπέζια. Του έλειπε, κατά τη γνώμη μου, μια διακοσμητική νότα ζεστασιάς. Ίσως αν υπήρχαν υφάσματα στα τραπεζοκαθίσματα ή κουρτίνες στις τζαμαρίες, να έδινε άλλη αίσθηση. Βέβαια, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά αντικείμενα και λεπτομέρειες (πράγμα που συνήθως δεν κάνω εγώ, γιατί μου αρέσει να σχολιάζω την συνολική εντύπωση), καθετί ήταν ιδιαίτερο, μελετημένο και μια κάποια ιστορία, που αντανακλά τους ιδιοκτήτες και τον χώρο. Ακόμη και τα γράμματα στην επιγραφή του μαγαζιού ή πάνω στα μπουκάλια του νερού, που μιμούνται το κυριλλικό αλφάβητο, προδίδουν την σχέση του ενός εκ των ιδιοκτητών με τη Σερβία (κάτι που ανακάλυψα εκ των υστέρων).

Εν πάση περιπτώσει, στη Φάμπρικα φάγαμε πολύ όμορφα και περάσαμε εξαιρετικά. Ο κόσμος περιποιημένος, πολύ κοντά στα δεδομένα μας. Ηλικίες 30+ και παρέες μεγαλύτερων ηλικιών Ελλήνων και ξένων.

Συμφωνώ με όσους το χαρακτηρίζουν μπιστρό- μαγειρείο. Η κουζίνα του είναι οπωσδήποτε ελληνική, με μία χαρακτηριστική προσήλωση στην ελληνική πρώτη ύλη και ταυτόχρονα ευφάνταστη, μοντέρνα. Τα τυριά, το κρασί, τα ζυμαρικά, φαίνεται να έχουν διαλεχθεί ένα- ένα. Ως προς αυτό, μου θύμισε πολύ τα Γιουβετσάκια στη Γλυφάδα, όπου επίσης έχω φάει εξαιρετικά.

Υπάρχει ένας βασικός κατάλογος που περιλαμβάνει σαλάτες, ορεκτικά, προτάσεις τυριών και μερικά σταθερά πιάτα. Κι ένα φύλλο με πιάτα ημέρας που ανανεώνονται, περισσότερα ίσως και από τον βασικό κατάλογο... Συνολικά είδα προτάσεις από την Πόλη, την Ανατολή, το Αιγαίο, την ηπειρωτική Ελλάδα. Τα θαλασσινά βέβαια, μου τράβηξαν αμέσως την προσοχή, αλλά η βραδιά όδευε προς κρεατοφαγία...

Μαζί με τον κατάλογο δίνεται και εκτενής λίστα κρασιών, που περιλαμβάνει ελληνικές ετικέτες, οι περισσότερες άγνωστες σε μένα. Πρώτη φορά δυσκολεύτηκα τόσο να επιλέξω κρασί, γιατί δεν γνώριζα. Τελικά πήγα σε ένα Cabernet- Merlot Χρυσοστόμου, που αποδείχθηκε αξιοπρεπές. Βαθύ, φρουτώδες, ό, τι έπρεπε για τα κρεατικά που δοκιμάσαμε. Οι τιμές στα μπουκάλια, να πω ότι κι εμένα μου φάνηκαν ακριβές, όλες πάνω από 20 ευρώ- οι περισσότερες πάνω από 30-, ιδιαίτερα αν αναλογιστείς ότι δίπλα αναγράφεται και η τιμή για έξω, σχεδόν η μισή από αυτήν που πληρώνεις αν καταναλώσεις το κρασί εντός!

Στην αρχή μας έφεραν σε απλό πιατάκι ελιές πράσινες με παξιμαδάκια και εμφιαλωμένο νερό. Οι ελιές ήταν κυριολεκτικά τεράστιες, ήπιες σε γεύση, ενώ τα παξιμαδάκια πολύ νόστιμα. Δεν το περίμενα. Πεινούσα κι όλας και τα καταβρόχθισα. Δεν είδα καθόλου αν χρεώθηκαν. Ψωμί δεν παραγγείλαμε.

- Στη συνέχεια δοκιμάσαμε την σαλάτα με ντοματίνια, παξιμάδι και ξινομυζήθρα. Έφτασε με τη μορφή "τούρτας", περικλεισμένη από φλοίδες αγγουριού. Ήταν πολύ νόστιμη και δροσερή, μια πολύ ωραία έναρξη.

- Από ορεκτικά πήραμε κάποια ζυμαρικά που λέγονταν βαρένικα και ήταν γεμισμένα με 2 είδη κιμά. Στην αρχή νομίζαμε πως θα ήταν σαν μαντί, μας είπαν ότι είναι σαν ραβιόλι και τελικά είχαν σχήμα σαν τυροπιτάκια γεμιστά. Αν και μ' αρέσουν αυτού του τύπου τα ζυμαρικά, εδώ ο κιμάς κάπως το χαλούσε. Φάγαμε 2-3, τα υπόλοιπα έμειναν. Το πιο αδύναμο πιάτο της βραδιάς...

- Κιμαδόπιτα στριφτή με κιμά, σταφίδες, μπαχαρικά. Τραγανό φύλλο, πλούσια γέμιση, πλούσια γεύση. Αν την βρείτε στον κατάλογο, δοκιμάστε την.

Κυρίως:

- Μπιφτέκι. Ένα μεγάλο, ζουμερό μπιφτέκι μέσα σε ένα επίσης μεγάλο πιάτο, με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Ενώ το μπιφτέκι ήταν νοστιμότατο και χορταστικό, η παρουσίασή του, έτσι σχεδόν σκέτο, ήταν λίγο φτωχή.

- Σπαλομπριζόλα. Επίσης με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Μέτρια προς καλοψημένη. Εδώ υποκλίνομαι. Άψογο ψήσιμο, άψογο, μεγάλο κομμάτι, λουκούμι. Είναι ό, τι ζητάς από μια σπαλομπριζόλα κι ένας λόγος να ξαναέρθεις στον Ευφρόσυνο.

- Πήραμε δύο γλυκά από τον κατάλογο. Το τιραμισού, που ήταν δροσερό, φρέσκο και λαχταριστό και το σουφλέ σοκολάτας, που δεν ήταν δική μου επιλογή και, οπως περίμενα, απλά συνηθισμένο.

Οι σερβιτόροι στην εξυπηρέτηση ήταν τυπικοί, διεκπεραιωτικοί και λιγότερο επεξηγηματικοί απ' όσο θα ήθελα. Σ' αυτά τα εστιατόρια με την πιο ιδιαίτερη κουζίνα, εκτιμώ πάντα να μου προτείνουν κάποιο πιάτο, να με κατευθύνουν σ' αυτό που κάνουν καλά... Ο νεαρός που πήρε παραγγελία, ούτε να μας κατευθύνει στο κρασί δεν ήξερε καλά- καλά. Αν και τρέχουν, είναι πολύ πρόθυμοι, δεν έχουν όλοι, νομίζω την εμπειρία που απαιτείται σε ένα τέτοιου τύπου εστιατόριο.

Πληρώσαμε 110 ευρώ, τέσσερα άτομα, τιμή που μου φάνηκε υψηλή, δεδομένου ότι περιοριστήκαμε σε πέντε πιάτα στη μέση κι ένα μπουκάλι κρασί.

Όμως η γευστική εμπειρία άξιζε και θα την επαναλάβουμε, ευκαιρίας δοθείσης, έστω για να δοκιμάσουμε 2-3 ακόμα πιάτα. Στη βαθμολόγηση του φαγητού είμαι κοντά στο άριστα, γιατί είδα τις δυνατότητες της κουζίνας και έναν πολύ ενδιαφέρων κατάλογο. Όμως λόγω της πρώτης και μοναδικής εμπειρίας, θα μείνω στο 3/4 και θα μοιράσω την βαθμολογία μου, ώστε να βγει ένα δίκαιο 3 στο σύνολο, που νομίζω ότι ταιριάζει στη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου.

Εν τέλει είναι μια πολύ αξιόλογη πρόταση για την περιοχή και αν λίγο εκλογικεύσει τις τιμές, πιστεύω ότι θα έχει διάρκεια.

10 medium

08 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το Ρεμούτσικο είναι ένα κλασικό ταβερνάκι γειτονιάς, πολύ γνωστό στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου. Βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο που περνά ακριβώς έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Κάποια στιγμή που πέρασα, πήρε το μάτι μου την όμορφη είσοδό του και θυμήθηκα τις πολλές κριτικές που διάβαζα κάποτε γι’ αυτό. Όταν λοιπόν έπεσε σύρμα στην παρέα για παϊδάκια – πράγμα που συμβαίνει συχνά- το πρότεινα ως μια επιλογή.

Η περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη. Επομένως το παρκάρισμα είναι δύσκολο τις εργάσιμες ώρες, αλλά τις βραδινές δεν θα δυσκολευτείτε τόσο πολύ. Αν δεν έχετε αυτοκίνητο, θα χρειαστείτε οπωσδήποτε κάποιο μέσο, καθώς ούτε το μετρό Δάφνη ούτε ο Άγιος Δημήτριος είναι αρκετά κοντά.
Η ταβέρνα έχει μια όμορφη, γραφική, φωτισμένη είσοδο με βουκαμβίλιες και σε προδιαθέτει για κάτι άκρως παραδοσιακό. Εσωτερικά βλέπεις το κυρίως κτίριο και μια όμορφη αυλή με γλάστρες και βλάστηση, που σίγουρα αναδεικνύεται πολύ το καλοκαίρι. Τώρα τον χειμώνα είναι λίγο «μπερδεμένη», με δύο χώρους που δεν επικοινωνούν, κλειστούς με τζαμαρίες κι ένα τμήμα ανοιχτό με σόμπες.

Εμείς, 5 άτομα με κράτηση, ζητήσαμε κλειστό χώρο και μας τοποθέτησαν εντός της μίας τζαμαρίας. Συνολικά πάντως, Σάββατο βράδυ, μέσα- έξω ήταν γεμάτο. Υποθέτω ότι η κράτηση επιβάλλεται.

Για τον κατάλογο δεν θα φλυαρήσω: 2 σελίδες με λίγα κλασικά πιάτα ταβέρνας. Από κυρίως μόνο ψητά της ώρας, χωρίς κάποια πρωτοτυπία, αλλά και χωρίς κάποια δυσάρεστη έκπληξη. Παραδοσιακά πράγματα.
Μας έφεραν ψωμάκι και νερό βρύσης με το που καθίσαμε, μια μεγάλη κανάτα ως πάνω γεμισμένη. Τέλεια! Παραγγείλαμε:
- Τυροκαυτερή
- Κολοκυθάκια τηγανιτά
- Τυροκροκέτες
- Κοντοσούβλι
- Τηγανιτές πατάτες
- 1,5 κιλό παϊδάκια
- μια μερίδα μπιφτέκια απλά
- 1,5 κιλό κρασί ροζέ ημίγλυκο

Όλα ήταν αρκετά νόστιμα και φαγώθηκαν εύκολα. Ειδική μνεία στο κοντοσούβλι, που ήταν άριστα αρτυσμένο, άψογο στη γεύση, ακόμα και για μένα που δεν αγαπώ πολύ την παραδοσιακή κρεατοφαγία. Προσφέρεται ως ορεκτικό και έρχεται σε μικρό πιάτο, τεμαχισμένο με κρεμμύδι και ντομάτα. Θα ήθελα να υπάρχει σε μεγαλύτερη ποσότητα ή να προσφέρεται και ως κυρίως.

Τα παϊδάκια επίσης ήταν καταπληκτικά. Ζουμερά, μαλακά, με κοκαλάκι. Εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού. Παρατηρώ ότι το επίπεδο στα παϊδάκια έχει ανέβει πολύ τον τελευταίο καιρό. Δεν χρειάζεται πια να ξενιτευτείς σε παραδοσιακές ταβέρνες στα περίχωρα της Αθήνας ή να ρωτήσεις τους «μυημένους» για να γευτείς ζουμερά παϊδάκια. Οι περισσότερες ταβέρνες που σέβονται τον εαυτό τους τιμούν πια τον παραδοσιακό μεζέ όπως του αξίζει.

Οι τυροκροκέτες ήταν και αυτές νόστιμες. Αφράτες και με απαλή υφή. Θα ήθελα κι εκεί 2-3 παραπάνω στη μερίδα. Τα μπιφτέκια άρεσαν σε όσους δοκίμασαν (3 στη μερίδα), εγώ δεν έφαγα. Η τυροκαυτερή ελάχιστα καυτερή, αλλά με διακριτό τυράκι, μου άρεσε.

Μόνη παραφωνία, σε σχέση με ό, τι άλλο δοκιμάσαμε, οι τηγανιτές πατάτες, που δεν άρεσαν σε κανέναν μας. Δεν ξέρω αν ήταν προτηγανισμένες ή φρέσκιες, πάντως δεν ήταν καθόλου τραγανές, ας πούμε εντελώς αδιάφορες. Αλλά αυτό είναι πταίσμα που νομίζω ότι εύκολα διορθώνεται.

Η εξυπηρέτηση ήταν γρήγορη, άμεση και έμπειρη. Τα ορεκτικά κατέφθασαν εντός 5λεπτου από την παραγγελία. Κέρασμα σιμιγδαλένιος χαλβάς – καλός, λίγο στεγνός.

Για τα παραπάνω, τίμια και νόστιμα πιάτα, πληρώσαμε περίπου 85 ευρώ, δλδ πάνω- κάτω 17 ευρώ το άτομο. Και είχαμε μια όμορφη βραδιά. Μια απλή και τίμια λύση για όσους αγαπούν τα ψητά σχάρας και κινούνται στα πέριξ του Αγίου Δημητρίου.