ΧΟΧΛΙΔΑΚΙ

Μεζεδοπωλεία

  Αδριανίου 31, Ν. Ψυχικό [Χάρτης]
  210 6746661 - 210 6746551

Ώρες λειτουργίας:

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015 "Κρουαζιέρα"στις Κουζίνες των Κυκλάδων.

Βαθια υπόκλιση στη κουζίνα της ξερολιθιάς, της ανάγκης, της επιβίωσης του μέτρου, της καθαρότητας και των χοιροσφαγίων.

Στο μενου Συμμετέχουν:
15+3 παλιές Κυκλαδίτικες συνταγές,
15+ιθαγενείς- παραγωγοί
8 μικρά Κυκλαδονήσια και 7 ακόμα πιο μικρά
4.000 χρόνια παράδοσης
4 αρχαία τυριά (εποχή Ομήρου και πίσω)



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Σεπ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
26-36

Μια ωραία πεταλούδα… Ξεκινάω ανάποδα, με το συμπέρασμα (ναι, αυτό ήταν το συμπέρασμα αλλά να το επαναλάβω αλλιώς): Ποια κρίση ?

Απόγευμα καθημερινής, 2 καλοφαγάδες σκάνε μύτη στο (εν μέρει) «καλοψηφισμένο» από φίλους σκουφοφόρους κριτικούς Χοχλιδάκι με υψηλές προσδοκίες. Έχουμε ενημερωθεί από πριν ότι αυτή την περίοδο παίζει αφιέρωμα στη κουζίνα του Βορείου Αιγαίου.

Μικρό το μέρος, όσα τραπέζια μέσα άλλα τόσα και έξω, συμπαθητικά όλα, και η διακόσμηση στον εσωτερικό χώρο με τις παλιές αφίσες και τα γεμάτα με μπουκάλια ούζο ράφια (ως ουζερί ξεκίνησε το μαγαζί από τη χρυσή δεκαετία του 80), αλλά και έξω είσαι OK διότι ο δρόμος μπροστά δεν έχει κίνηση και άρα δεν έχει καυσαέριο. Οι τουαλέτες στο υπόγειο ευχάριστη έκπληξη με την καθαριότητα τους, τον Ουμπέρτο Έκο (! ) τους σε ράφι στις αντρικές (άσχετο βέβαια, δεν σκεφτόμουν να κάτσω με τις ώρες) αλλά και τα ντραμς (!!! ) ακριβώς απέξω αν θες να ρίξεις ένα κλαπατσίμπανο να ξεδώσεις ρε αδερφέ. Irrelevant but nice.

Ο κατάλογος επίσης αξίζει ειδικής αναφοράς. Σαν περιεχόμενο δείχνει πλήρης και γεμάτος με ιδιαίτερα και τοπικά (πολύ Λέσβος) καλούδια, ζεστά, κρύα, σαλάτες, ψαρικά και άλλα «κυρίως» (σε εισαγωγικά λόγω ποσότητας) βασισμένα στο κρέας. Έχει και γλυκά. Τι δεν έχει ? Αξιοπρέπεια. Γιατί μιλάμε για A4 εκτυπωμένες και "θαλασσοδαρμένες" έγχρωμες σελίδες που έχουν βραχεί, φουσκώσει, λερωθεί και τσαλακωθεί από το πέρα δώθε. Γιατί ρε παιδιά δεν εκτυπώνεται άλλες, πόσο κοστίζει ???? Ή χάθηκε το αρχείο λόγω αναβάθμισης σε windows 10 ? Ο φίλος μου παρατήρησε ότι μπορεί να έφεραν τις σελίδες με το καράβι μαζί με τις πρώτες ύλες.

Γρήγορα μας ρωτάνε τι θα πάρουμε, να δούμε τι θέλουμε λέμε γιατί είναι ιδιαίτερα πιάτα τα περισσότερα, εντάξει, αποφασίσατε τώρα ? (βιάζεται η κυρία γιατί σχόλαγε λίγο πιο μετά και μας ήρθε άλλη για τα …δεύτερα). Ξεκινάμε λοιπόν:

-Ψωμάκι ζεσταμένο στο φούρνο αλλά όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε το φιλαράκι μου, μάλλον από κατάψυξη μπήκε εκεί…
-Σογάνια. Κρύο ορεκτικό, συγκεκριμένα πρόκειται για μίξη κιμά με ρύζι σε περιτύλιγμα κρεμμυδόφυλλου, ακόμη πιο συγκεκριμένα 4 (ναι, 4) κομματάκια μεγέθους «ντολμαδάκι», 6,90 € παρακαλώ (ε, όχι ρε φίλε, σκάνδαλο Καλογρίτσα και βάλε). Νόστιμο, νομίζω δηλαδή γιατί 2 μπουκιές μου αναλογούσαν και πεινούσα.
-Αρναούτ Τζιέρι. Τηγανιά ουσιαστικά, αλλά με συκωτάκι ελαφρύ με κόκκινο πιπέρι και σερβιρισμένο καυτό. Ωραίο, το καλύτερο έδεσμα για μένα της βραδιάς (ώπα, του απογεύματος) αν και ο έτερος γευσιγνώστης δήλωσε ότι δεν του φάνηκε αρκετά χορταστικό για συκώτι (άσχημα γούστα, τι να πεις). 8 €.
-Τυροκαυτερή. Δικιά τους σίγουρα, απολαυστική, 2,90€, το μοναδικό value for money αυτό ήταν ομόφωνα.
-Γκιουζλεμέδες. Τυροπιτάκια/ μπουρεκάκια με τοπικά τυριά. ΟΚ. 3,90 €
-Πατάτες τηγανητές. Δεν είχαν λαδίλα, σερβιρισμένες ζεστές σε καλαθάκι, τίποτα όμως το ιδιαίτερο. 3,90 € (μπα?)
-Χύμα κρασί λευκό. 4,5 € το μισόλιτρο (μπα ???)

Ε, τώρα πείτε μου εσείς, αν χορτάσατε. Στο ενδιάμεσο παραγγέλνουμε κι άλλο ψωμί. Αλλά δεν έρχεται. Φωνάζουμε αφού έχουμε τελειώσει την κοπέλα. Σου λέει αυτοί φεύγουν, άντε να μαζέψουμε. Να πάρω τα πιάτα ? Ναι και φέρε μας κι άλλο κρασί, κεφτεδάκια, τηγανιά, coca cola, μόνο Έψα έχουμε κύριε, καλά μη βαράς ;Έψα, α και είχαμε ζητήσει και ψωμί! Μου φάνηκε ότι σπάστηκε λίγο που της αλλάξαμε το πρόγραμμα και φεύγει χωρίς να σημειώσει τίποτα. Να δεις που κάτι θα ξεχάσει λέω. Και ξεχνάει. Μαντέψτε τι.

Flash back. Μιλάμε για καθημερινή νωρίς. Φυσιολογικά λοιπόν το μαγαζί ήταν ψιλοάδειο. Παράξενη η βιασύνη λοιπόν. Συνεχίζουμε:

-Κεφτεδάκια. Αδιαφορία, 7 άνοστα κεφτεδάκια μόνα τους και έρημα χωρίς σαλτσούλα σε μικρό πιατάκι. 5,60 € (το πιατάκι το κρατάω, ε ? δικό μου, ε ?)
-Τηγανιά (η original) με πράσο. Κι άλλη αδιαφορία με μπόλιο λίπος μάλιστα. Σερβιρισμένο ακριβώς όπως το αρναούτ τζιέρι αλλά το πρώτο υλικό έκανε τελικά τη διαφορά. Α, στα 8,30€ (συνηθίσαμε πια).
- Μαστίχα και γλυκό του κουταλιού για κέρασμα. Να λείπει το βύσσινο.

Τι τα θέλαμε τα έξτρα ? Α!!!! Ψωμί θα μας φέρετε ? Ε, το έφεραν με την τρίτη προσπάθεια (τόσες έχεις άλλωστε και στο άλμα εις μήκος πριν σε ακυρώσουν ή για να βάλεις το σωστό password πριν σε κλειδώσει, γιατί να διαφέρει εδώ ?) και ήτανε Μ-Π-Α-Γ-Ι-Α-Τ-Ι-Κ-Ο.

Και εντάξει να τα ακριβοπληρώσω τα σογάνια που είναι κάτι ιδιαίτερο αλλά το μπαγιάτικο ψωμί γιατί 2,60 € ? θα έφερνα μαζί μου 5 φρέσκιες φραντζόλες από το φούρνο, καθημερινή ήταν άλλωστε, τσιγγουνιά στο ψωμί ? Σε άδειο μαγαζί, άρα πως ξεμείναμε ?

Και τι μανία είναι αυτή με το τηγάνι ? Όλα τα ζεστά ήταν στο τηγάνι, "τηγανομαγειρέματα" το μαγαζί...

Μια μέρα μετά μου λέει ο ομοιοπαθών: «Με τρώει να το θάψω μπας και γλυτώσει κανένας». Άσε, σε πρόλαβα!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Απρ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Δεκέμβρη του 2014 η Μαρία Νίκου έβαλε στην κριτική της έναν τίτλο για το Χοχλιδάκι: «Η Μητέρα των Μεζεδοπωλείων».
Αυτό θα μπορούσε να είναι αρκετό για πλήρη κριτική με την προσθήκη ότι όταν πάτε να καλοφάτε (γιατί θα καλοφάτε) να έχετε αρκετά €€€ μαζί σας (ή κάρτα με επαρκές υπόλοιπο).

Μεσημεροαπόγεμα Πέμπτης 21-4-2016 πήγαμε μια παρέα συναδέλφων, συνεργατών και φίλων (κάτω από τις φτερούγες δηλ. το κέρασμα, του pater familias) να γιορτάσουμε, όχι την επέτειο αλλά, το γεγονός ότι υπάρχουμε ακόμα (επαγγελματικά, οικονομικά κτλ) και μπορούμε να βγούμε. Ο χώρος (είχα να πάω από τότε που ήταν στο Χαλάνδρι) όμορφος, σχετικά απλός και με προφίλ μπακάλικου. Πολύ προσεγμένος χωρίς να εκπέφτει καθόλου σε καραγκιόζ μπερντέ όπως συχνότατα συμβαίνει σε ταβέρνες που θέλουν να βάλουν και παλιά μπουκάλια και τζουκ μποξ και μηχάνημα κοπής αλλαντικών. Το μαγαζί είναι γεμάτο γούστο χωρίς να βαραίνει (μια από τις ‘τεχνικές’ λεπτομέρειες της ελαφράδας είναι και το διπλό πάτωμα: και ξύλινο και άσπρο-μαύρο πλακάκι). Τραπέζια με λευκό μάρμαρο, άνετες καρέκλες καφενείου, όμορφα φωτισμένα μπουκάλια ούζου και λικέρ για διακοσμητικά, αφίσες πραγματικές αλλά και ρέπλικες διαφημιστικών εποχής… Ίσως βέβαια αυτό το στυλ χώρου πριν από 20 χρόνια να ήταν πιο εντυπωσιακό από ότι σήμερα. Σε κάθε περίπτωση χώρος άριστα 10.

Αναφορικά με την εξυπηρέτηση (την ανάλυση των γεύσεων θα την αφήσω τελευταία) πέσαμε στην αλλαγή βάρδιας, μεσημεριανοί-βραδινοί, ή κάτι τέτοιο, και το πρώτο εικοσάλεπτο που ήμασταν εκεί υπήρχε μια ελαφρά έλλειψη συντονισμού συνδυαστικά με το γεγονός ότι και εμείς (οκτώ συνολικά) φτάναμε κατά κύματα. Κατά τα λοιπά από τις πιο φιλικές εξυπηρετήσεις που θα συναντήσεις, με ζωντανό ενδιαφέρον για το αν είναι όλα καλά. Κάπνισμα είτε στο παταράκι είτε έξω (δεν έχει πλάκα με τι άνεση επιβραβεύουμε την ολίγην παράβαση του νόμου σε σχέση με την πλειοψηφία που προσποιείται απλά ότι ο νόμος δεν υπάρχει;). Ένα μελανό σημείο μόνο (κι ένα παρακάτω): όταν παραγγείλαμε το γλυκό μας αλλάξαν τραπέζι γιατί είχε φτάσει η επόμενη κράτηση. Αν και το καταλαβαίνω θεωρητικά, πρακτικά δεν είναι δικό μου θέμα και είναι άκομψο να σου αλλάζουν τραπέζι όταν έχεις κάνει κράτηση. Εξυπηρέτηση άριστα αλλά όχι δέκα.

Φάγαμε πολύ αλλά ήπιαμε λίγο (600 ml ρακή, 3 μπύρες, 2 cola) και από ότι έμαθα (επρόκειτο περί κεράσματος το όλον τραπέζι) πήγε πάνω από 220 € άρα πάνω από 27 € το κεφάλι, μάλλον γύρω στα 30 €, δηλαδή γύρω στα 250 € συνολικά (μαζί με τα ποτά). Η αλήθεια είναι ότι σε μεζεδοπωλείο δεν έχουμε συνηθίσει να πληρώνουμε τέτοια ποσά, ασχέτως ποσότητας που ομολογουμένως ήταν μεγάλη (αν φας σαν άνθρωπος και πιεις επίσης σαν άνθρωπος μάλλον θα πληρώσεις 22-25 € το κεφάλι). Είναι επίσης αλήθεια ότι και γευστικά και ποιοτικά είναι άνετα μια κατηγορία πάνω από το δεύτερο καλό μεζεδοπωλείο που σου έρχεται στο νου. Είναι η πρώτη φορά που το VfM με διχάζει και με βάζει σε τόσες σκέψεις. Αν ήμασταν πριν απο δέκα χρόνια θα έλεγα ότι είναι μια χαρά αλλά απλά είναι τσιμπημένο. Έτσι όπως είχα πει και όταν είχα πάει τελευταία φορά που ήταν ακόμα στο Χαλάνδρι.

Πλέον δεν μπορώ να πω κάτι έτσι απλά. Ίσως έχω αλλάξει κι εγώ κατηγορία. Βέβαια η πλειοψηφία των πελατών που ερχόντουσαν (μετά τις 20:00) φαίνονταν να μην έχουν πρόβλημα με το κόστος: καλοβαλμένοι 50άρηδες+, με τα όμορφα ρουχαλάκια τους, κόντρα ξουρισμένοι, οι κυρίες με όμορφα φουλάρια, κοινό ακριβώς αντίστροφο από αυτό της Μπούκας ας πούμε στα Εξάρχεια (ηλικιακά, κοινωνικά, οικονομικά κτλ). Γι’ αυτό ίσως το ένα είναι Εξάρχεια και το άλλο Ψυχικό…
Να το πω αλλιώς: αν στις σκέψεις σου δεν είναι πόσα θα πληρώσεις ή αν αντιμετωπίζεις την κουζίνα σαν μορφή τέχνης μη αποτιμητή σε χρήμα πήγαινε περήφανα. Αν η σημερινή οικονομική πραγματικότητα σε έχει επηρεάσει -πράγμα πάρα πολύ πιθανό- αξίζει να πας κάποιες φορές για να καταλάβεις τη διαφορά μεταξύ μετριότητας (καλής ή κακής) και αριστείας και μέχρι εκεί. Ίσως είναι το καλλίτερο –γαστρονομικά- μαγαζί για να εντυπωσιάσεις ξένους. Σεβίτσε θα έχουν φάει κι αλλού, τέτοιο τσίρο αποκλείεται. Και πάλι 8 άτομα να πληρώσουν περί τα 30 € το κεφάλι είναι πάρα πολλά. Με ενόχλησε η τιμή, άσχετα που δεν πλήρωσα εγώ.

Πήραμε, βέβαια, ένα κοντέινερ πράματα. Δεν θα αναφερθώ ούτε στις επί μέρους τιμές αλλά ούτε και στον αριθμό επαναλήψεων καθώς πραγματικά απλά πηγαινοερχόντουσαν πιάτα non-stop. Να κάνω όμως την σαφή σημείωση ότι μιλάμε για μερίδες μεζεδοπωλείου. Πιατάκια με 6-7-8 μπουκιές.

- Πατάτες τηγανιτές. Άριστες. Χεράτες χωρίς ίχνος λαδιού.

- Κολοκυθάκια τηγανιτά. Με ένα πανάλαφρο κουρκούτι-πανάρισμα ίσα για να τραγανίσει λίγο στο τηγάνι. Κομμένα σε sticks με λίγο τυράκι από πάνω. Τα καλλίτερα που έχω φάει ποτέ.

- Μελιτζανοσαλάτα. Ζόρικη. Σκέτος αλλά πραγματικά αφράτος πουρές καπνιστής μελιτζάνας. Χωρίς συστατικά άλλα για να αλλάξουν τη γεύση (εγώ πχ βάζω και μαϊντανό και καρεδάκι πιπεριάς). Πάρα πολύ καλή.

- Ταραμοσαλάτα. Λευκή (γιατί όπως έχουμε ξαναπεί το ροζ ΔΕΝ είναι ταραμοσαλάτα αλλά σκεύασμα από αυγά ψαριού μαζί με μπογιά). Ισορροπημένη οξύτητα και αλμύρα. Πάρα πολύ καλή. Εγώ την ισορροπία αυτή την ήθελα σε λίγο πιο μεγάλη σκάλα αλλά κατανοώ το απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό και όχι αποκλειστικά σε εμένα.

- Τυροκαυτερή. Εκ των αρίστων, με εμφανή κομμάτια φέτας και γλυκό ροζοκόκκινο χρώμα από την πιπεριά που ακουγόταν επαγγελματικά (δηλ. ΟΚ για όλους αλλά αρκετά ήπια για την φάνε και αυτοί που δεν τρώνε καυτερά).

- Πατζαροσαλάτα. Πολύ καλή αλλά όχι μαγική σαν τα υπόλοιπα.

- Σαλάτα -σαν φατούς-χωρίς να θυμάμαι όνομα. Πρασινάδα, ραπανάκια, αραβικές πίτες, αγγουράκι. Ευχάριστη αλλά όχι εμπνευσμένη.

- Ντολμαδάκια γιαλαντζί. Υπέροχη ισορροπία της οξύτητας τόσο του αμπελόφυλλου όσο και του λεμονιού με το άμυλο του ρυζιού. Νομίζω ότι πάλι θα πω ότι είναι τα καλλίτερα που έχω φάει… 5 τεμάχια σε μέγεθος μικρού καρυδιού.

- Τσίρος. Ο καλλίτερος που έχω φάει ποτέ! Άριστος. Χωρίς κόμμα, υποδιαστολή, υποσημείωση. Αν σου αρέσουν τα αλίπαστα ΜΗΝ ΤΟΝ ΧΑΣΕΙΣ!

- Χέλι. Το καλλίτερο που έχω φάει ποτέ. Ελαφρύ, αεράτο με όλη την μυρωδιά της καπνιάς που του πρέπει συνοδευόμενο με λίγο κρεμμυδάκι. Άριστο. Απλά να πούμε ότι κάθε μερίδα είχε 4-5 μπουκίτσες...

- Σαρδέλες ψητές. Σαν πρώτη ύλη η καλλίτερη σαρδέλα που έχω δει ποτέ σε ταβέρνα. Ζουμερές, παχιές υπέροχες σαρδέλες. Ακέφαλες αλλά όχι φιλέτο. Ψημένες άριστα. Ίσως θέλαν λίγο μαϊντανοκρέμμυδο σαν συνοδευτικό.

- Κουτσομούρες. Με λύπη διαπίστωσα ότι το τηγάνι στο Χοχλιδάκι είναι πολύ ανώτερο από όλα τα αγαπημένα μου ουζερί. Τραγανές και αφράτες. Ολόφρεσκες. Χωρίς ίχνος λαδίλας, χωρίς τόνους από αλεύρι, τραγανό κι όμως ζουμερό.

- Κεφτέδες. Με γεύση chef και όχι μάγειρα. Ήταν από τα λίγα πιάτα που άνετα βρίσκω που αλλού έχω φάει καλλίτερο (πχ Θ13 ή Καπετάν Μιχάλη) χωρίς αυτό να σημαίνει ούτε κατά διάνοια ότι δεν ήταν εκπληκτικοί. Πολύ τραγανοί απέξω, αφράτοι από μέσα. Πιπεράτοι, ίσως μια μυτιά δυόσμος ακόμα να τους έπρεπε καθώς και λίγο λιγότερο ψωμί. 6 στη μερίδα. Μικρούληδες...

- Λεχματζούν. Ίσως το πιο αδύναμο πιάτο. Περισσότερο υλικό πάνω στην πάρα πολύ καλή ζύμη από ότι πρέπει. Καθόλου πικάντικο. Μάλλον ελληνοποιημένο σαν τον Τιιτ Σοκ και τον Άιβαρ Κούουσμα.

- Τηγανιά. Η καλλίτερη που έχω φάει ποτέ (ξεπέρασε και τον -πάλαι ποτέ- Μυταρά στην Πανόρμου! ). Με τραγανό, σχεδόν ζωντανό, κρεμμύδι και λίγο δεντρολίβανο. Εξαιρετική χοιρινή σπάλα.

- Από γλυκά δοκίμασα καζάν ντιπί και ένα καταΐφι με γέμιση φιστικιού Αιγίνης συνοδευόμενου από παγωτό καϊμάκι. Το πρώτο πολύ ωραίο αλλά μέχρι εκεί. Το δεύτερο, που έμοιαζε με κιούνεφε χωρίς τυρί, ήταν ά-ρι-στο. Ήταν ένα τραγανό -όσο έπρεπε- βελούδο που ισορροπούσε σιρόπι, βούτυρο και φιστίκι μαζί με το παγωτό.

- Ήπιαμε ρακή. Καλή και παγωμένη αλλά καθότι έχω φίλους με παραγωγή από Σητεία έχω πιεί και καλλίτερη.

- Ψωμάκι προζυμένιο. Σε πολλούς αρέσει αλλά όχι σε εμένα καθώς προτιμώ ένα ωραίο φρέσκο, χωριάτικο με τραγανή κόρα. Πάντως ήταν από τα καλά. Ο πρώτος γύρος ψωμιού, όπως ίσως φαντάζεσαι χάθηκε το μέτρημα, είχε ψωμί σε θερμοκρασία ψυγείου και αυτό είναι ένα από τα δύο φάουλ service (το άλλο ήταν η αλλαγή τραπεζιού).

- Κανάτα νερό non stop.

Έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου: δεν υπάρχει περίπτωση να μην επιστρέψω α) για ένα τολμηρότερο μενού (από μύδια γεμιστά μέχρι σουτζούκι και από κοτόπουλο τσερκέζικο μέχρι … α, στο καλό… σιελόρροια…) και β) για δοκιμή ούζων! (Είδα μέχρι και το αθηναϊκό ΠΟΛ 68 που βγάζει η οικογένεια Πολυκαλά).
Γευστικά είναι στο 100% (είναι οι πιο γεμάτες 4 ντοματούλες ever). Ποιοτικά επίσης.

Γιατί 2/4 VfM τότε; Διότι έχουμε 2016, όχι 2006 ούτε 1996. Είναι πολλά τα λεφτά Άρη...
Αν μαγειρεύεις και ξέρεις να ψωνίζεις (άρα γνωρίζεις τιμές, ποιότητες κτλ) σέβεσαι περισσότερο έναν καλό εστιάτορα. Και μπράβο του. Ένας καλός εστιάτορας θα έπρεπε να σέβεται κι αυτός με τη σειρά του την αξία των χρημάτων σου σήμερα. Και μπράβο σου. Σε κάθε περίπτωση όλα είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης.

ΥΓ Το ημερολόγιο/μονόλογος/παραλήρημα της Λωξάντρας δεν με αφορά όταν πεινάω (ή και γενικότερα). Την πιάσαμε την τσαχπινιά με τα 'πολίτικα' αλλά ένας λίγο πιο απλός κατάλογος θα ήταν άριστος.

ΥΓ2 Θα ήθελα να μαθητεύσω δίπλα σε αυτόν τον μάγειρα. Είναι από τα λίγα μέρη (και σίγουρα από τα ελάχιστα μεζεδοπωλεία αν όχι το μόνο) που το παιχνίδι το παίρνει απάνω του ο μάγειρας, όσο καλές κι αν είναι -που είναι όντως- οι πρώτες του ύλες.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Οκτ
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή 20/9 μεσημέρι, μετά την άσκηση του εκλογικού μας δικαιώματος, παρέα με δύο φίλους, πήγαμε στο Νέο Ψυχικό, στο δημοφιλές μεζεδοπωλείο ΧΟΧΛΙΔΑΚΙ της οδού Αδριανείου. Είχα να πάω χρόνια, απ’ την εποχή που στεγάζονταν στο Χαλάνδρι (1987-2011), στη Λεωφόρο Πεντέλης και ήταν φημισμένο για τα μεζεδάκια του και τα ουζάκια του.. Οι παλιοί καλοί καιροί με τους πρωτοπόρους στο είδος τους!!

Στο Νέο Ψυχικό, το μαγαζί άνοιξε το 2008 και λειτουργεί, Τρίτη με Σάββατο από 12.00 μέχρι τα μεσάνυχτα, Κυριακή από 12.00 μέχρι 18.00, ενώ τη Δευτέρα παραμένει κλειστό.

Η ονομασία ‘χοχλιδάκι’ σημαίνει μικρό όστρακο ή βοτσαλάκι, που στα αρχαία ήταν το ‘κοχλίδιον’, ο μικρός ‘κόχλος’ ή ‘κοχλίας’ (δηλ. η βίδα, αλλά και το σαλιγκάρι, ο γνωστός μας ‘χοχλιός’, κυρίως στην Κρητική διάλεκτο).

Ο εσωτερικός τους χώρος εντυπωσιάζει με τα εκατοντάδες ούζα στη βιτρίνα και τα ράφια, το αθάνατο Juke Box με τους δίσκους εποχής, τις παλιές αφίσες -5 και 6 δεκαετιών- στους τοίχους (καφές Παπαγάλος του Λουμίδη, απορρυπαντικά Βιανίλ, εξώφυλλα του περιοδικού ΕΙΚΟΝΕΣ) κ. α. Εσωτερικά υπάρχουν περί τα 10 τραπέζια (~ 40 άτομα), όπως και μεγάλο ψυγείο με τις μπύρες και τα ποτά, ενώ στο βάθος του χώρου βρίσκεται η ανοιχτή κουζίνα. Στο πατάρι υπάρχουν επίσης περί τα 10 τραπέζια (~30 άτομα). Στο υπόγειο βρίσκονται 2 καθαρές τουαλέτες, ανδρών και γυναικών.

Στον εξωτερικό χώρο και συγκεκριμένα στο πεζοδρόμιο της οδού υπάρχουν περί τα 15 τραπέζια, συμμετρικά εκατέρωθεν του κεντρικού διαδρόμου. (~60 άτομα).

Το μαγαζί, συνήθως γεμάτο, εξυπηρετείται από 3-4 σερβιτόρους, άνδρες και γυναίκες, που είναι ευγενικοί και πρόθυμοι. Ένας απ’ αυτούς έρχεται στην αρχή με ένα μεγάλο δίσκο ορεκτικών (στην περίπτωσή μας είχαν την τιμητική τους οι κυκλαδίτικοι μεζέδες).

Σαν γενική παρατήρηση, θα έλεγα ότι η ποικιλία των μεζέδων υπερτερεί ίσως κάθε άλλου μαγαζιού. Ο σεφ, πραγματικά ευφάνταστος και πολύπειρος, συνεχώς ανανεώνεται. Η λίστα του μενού του είναι πολυσέλιδη και για την επιλογή μας απαιτείται χρόνος και διευκρινίσεις. Πάντως, για όσους τυχόν δεν είναι λάτρεις αποκλειστικά των μεζέδων, θα μπορούσαν οι υπεύθυνοι ενδεχόμενα να προσθέσουν και 2-3 ακόμη πιάτα, π. χ. ψαρικών και θαλασσινών, όπως γαρίδες σουβλάκι, καραβιδόψυχα, σολομό κ. λπ.

Θεωρώ επίσης ότι τα μεζεδάκια τους, όσο ωραία ή πρωτότυπα σε σύλληψη και δημιουργία, είναι κάπως τσιμπημένα σε τιμή, αφού άλλωστε τα περισσότερα έρχονται σε μικρά πιατάκια. Γι’ αυτό το λόγο και η βαθμολογία μου του vfm είναι κάπως αυστηρή (ουσιαστικά είναι μάλλον 2.50 στα 4! ). Θα γίνω όμως πιο συγκεκριμένος με αυτά που φάγαμε, καθώς και με διάφορα άλλα πιάτα του μενού τους.

Αρχικά ήρθε κέρασμα, σφηνάκια τσικουδιά, νερό σε κανάτα που ανανεώθηκε στην πορεία, καθώς και φετούλες ψωμιού (3.90 €), κάπως τσιμπημένες!

Στη συνέχεια, απ’ το δίσκο με τα κυκλαδίτικα ορεκτικά, διαλέξαμε μια Μόστρα Μυκονιάτικη, με τρία μικρά ‘καναπεδάκια’ από ντάκο, κοπαντιστή και λούντζα (4.50 €).

Πήραμε επίσης μία μερίδα πατάτες τηγανιτές (δικές τους, χωρίς λαδίλα), 4.10 (! ).

Μία μερίδα Συμιακό γαριδάκι φρέσκο, στα 7 € (σχετικά μικρή μερίδα, σε σύγκριση π. χ. με τα αντίστοιχα στα μαγαζιά της Πειραϊκής! ).

Μια κασερόπιτα: το κλασικό τους πιάτο αφότου άνοιξαν το 1986 στο Χαλάνδρι, με πλούσιο κασέρι, φουρνιστό σε ένα μικρό σαγανάκι. Το αντίτιμο των 8.60 € (!! ) αντικατοπτρίζει, άραγε, την πρωτοτυπία της σύλληψης;;

Από κυρίως πιάτα, πήραμε δύο κλασικά Κεφτεδάκια (μωρά, σε μικρό πιατάκι), έναντι 5.80 έκαστον, καθώς και μία Σουβλίτσα (μικρά κεμπάπια με τη σχετική sauce): 6.90 €.

Για επιδόρπιο, δοκιμάσαμε το Μωσαϊκό τους, με τρία κομματάκια κορμού (4.20 €).

Έτσι, ο λογαριασμός -χωρίς σαλάτες και ποτά- έφτασε τα 51 €, δηλ., ανά άτομο, στο κατώφλι της κατηγορίας 17-25 €.

Η γενική εικόνα ήταν αρκετά ικανοποιητική, αλλά προσπαθώντας να θυμηθώ και να τη συγκρίνω με αυτή του Χαλανδρίου, θεωρώ ότι υπολείπεται κάπως του παλιού καλού καιρού, εκτός αν στα νιάτα μου ήμουνα λιγότερο απαιτητικός!! Είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά θα το ψάξουν κι άλλο το πράγμα, αφού άλλωστε κουβαλάνε μια πολύτιμη πείρα 28 ολόκληρων χρόνων…

Αδιάψευστο φυσικά τεκμήριο της πείρας αυτής είναι ο πληθωρικός τους κατάλογος, απ’ τον οποίο θα αναφέρω, ολοκληρώνοντας, μερικά μόνο πιάτα:

Μεζέδες: φάβα, καπαροσαλάτα, τοματοκεφτέδες, φαβοκεφτέδες, σφουγγάτα Κύθνου, πασπαλάς, αρναούτ τζιέρι, κολοκυθάκια τηγανιτά, κ. α. (3.10-7.90 €).

Ψάρια / θαλασσινά: μύδια, κυδώνια, χέλι, αχινοσαλάτα, σαρδέλα ή γούνα σχάρας, χταπόδι στα κάρβουνα & γαύρος τηγανιτός (3.90-14.80 €).

Ακόμη υπάρχει κολεξιόν αλλαντικών (10.50 €) & κυκλαδίτικων τυριών (12.30 €).

Τα κρασιά τους αρχίζουν από 7.80 € (χύμα, 1 λίτρο) μέχρι 23 € (Κτήμα Γεροβασιλείου), τα αναψυκτικά ~ 2 €, ενώ οι μπύρες αρχίζουν από 4 € και πάνω.

Παρά τις όποιες επιφυλάξεις μου, τρώγοντας -αλλά και διαβάζοντας- έρχεται η όρεξη. Ο λόγος, λοιπόν, σε σας φίλες και φίλοι χρήστες…

Παντρεμένοι ή εργένηδες, αποφασίστε, κατά τα κέφια και τις τσέπες σας. Κεφάλια μέσα ή ξεσάλωμα…

Αλήθεια, εσύ φίλε Jim, σε ποια φάση βρίσκεσαι εντέλει;; Μη μας κρατάς άλλο σε αγωνία!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Μάρ
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή μεσημέρι, πρώτη μέρα της Άνοιξης, η οποία συνοδεύεται από μια υπέροχη λιακάδα και καλή θερμοκρασία, οπότε το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό, μαζί με το "γουργούρισμα" της πείνας, είναι ουζάκι και θαλασσινό μεζεδάκι.
Επειδή την ίδια σκέψη θα πρέπει να είχαν και χιλιάδες άλλοι Αθηναίοι, προτιμήσαμε να κινηθούμε κοντά στην περιοχή μας και η επιλογή ήταν το Χοχλιδάκι.

Παρόμοιες απόπειρες είχαν ξαναγίνει αρκετές το τελευταίο διάστημα, αλλά όλες πέσανε στο κενό, αφού χωρίς κράτηση είναι δύσκολο να βρείς τραπέζι σε ένα δημοφιλές και όχι τόσο ευρύχωρο μαγαζί.

Για άλλη μια φορά, είπαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας, η πολύ ευγενική κυρία της υποδοχής, μας προέτρεψε να κάτσουμε σε ένα τραπέζι στον εξωτερικό χώρο, μέχρι να αδειάσει ένα μέσα, κάτι το οποίο τελικά μας βόλεψε, αφού γλυτώσαμε το στρίμωγμα στον μέσα χώρο και με σύμμαχο τον "γλυκό" καιρό, μείναμε για όλη την ώρα έξω μαζεύοντας ήλιο.

Το πάρκινγκ δεν ήταν δύσκολο, υπάρχει άφθονος χώρος στα γύρω στενά, οπότε κανένα πρόβλημα στο θέμα αυτό.

Η εξυπηρέτηση πήρε άριστα, γιατί παρά το ακατάλληλο της ώρας (ώρα αιχμής), ήταν άψογη, γρήγορη και με χαμόγελο, πολύ βασικό για να φτιάξει και η διάθεση των πελατών.

Το νερό βρύσης σερβιρίστηκε σε μπουκάλι, συνοδεία ζυμωτού ψωμιού με ελίτσες και κέρασμα για καλωσόρισμα λίγη τσικουδιά.

Ο κατάλογος περιέχει μόνο μεζέδες, είτε ψαρικών είτε κρεατικών, κάθε ένας περιγράφεται με μια μικρή "ιστορία", ούτε άσχημο αλλά ούτε και καλό, αφού σπαταλάς λίγη ώρα για να διαβάσεις κάθε "ιστορία".

Εμείς, κινηθήκαμε σε ψαρομεζέδες, επιλέγοντας χταποδάκι, γαύρο και μια θεϊκή ταραμοσαλάτα από τα πρώτα που σερβίρονται μέσα σε δίσκο και συνεχίσαμε με νοστιμότατες τηγανητές πατάτες, μύδια αχνιστά, γόνο καλαμάρι και φοβερά κολοκυθάκια σε sticks, πασπαλισμένα με τυρί.

Μαζί με μισό κιλό μοσχοφίλερο χύμα, η τιμή των 43 ευρώ κρίνεται απλά μέτρια προς καλή, κυρίως λόγω της γεύσης, αλλά θα ήμουν ακόμα πιο ικανοποιημένος αν οι μερίδες ήταν και λίγο μεγαλύτερες και αν αντί για λουκουμάκι στο τέλος σερβίριζαν για κέρασμα ένα χειροποίητο γλυκό.

Το Χοχλιδάκι είναι μια ευχάριστη επιλογή, για την περιοχή που βρίσκεται, αυτό αποδεικνύεται και από το "κοινό" που έχει και γεμίζει τον χώρο του καθημερινά, fair επιλογή, σίγουρα θα ξαναπάω να δοκιμάσω και τους υπόλοιπους μεζέδες και κυρίως τα κρεατικά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Δεκ
28
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Η εξοδος της εβδομαδας αυτη την φορα ηταν στο φημισμενο μεζεδοπωλειο του Ψυχικου!! Τρια ατομα και Χοχλιδακι λοιπον για δευτερη φορα! Ενα ουζερι θα ελεγα το οποιο σου προσφερει απλα πραγματακια αλλα οτι πρεπει για να χορτασεις και να πιεις παραλληλα το κρασακι σου η το ουζακι σου χωρις παντως να εχεις τεραστιες απαιτησεις απο αποψη γευσεων.

Κανοντας λοιπον την γνωστη μας κατηγοριοποιηση ας δουμε τι ειδαμε στο Χοχλιδακι!

ΧΩΡΟΣ

Λιτος χωρος, χωρις τιποτα το ιδιατερο απο αποψη διακοσμησης αλλα υπερφορτωμενο απο καθε λογης ουζακια, τσιπουρακια και ταμπελες η ταμπελακια απο παλιες διαφημισεις που αφορουσαν κυριως φαγητο και ποτο. Προσωπικα μου αρεσει το ολο σκηνικο αρκετα, η παρεα το βρηκε λιγο συνηθισμενο. Το μαγαζι εχει δυο χωρους. Στο κατω μερος απαγορευεται το καπνισμα ενω υπαρχει και ενας χωρος πανω σαν παταρι οπου και μπορει καποιος να καπνισει αν θελει.

Σημαντικο οτι η κουζινα ειναι ανοιχτη χωρις παραλληλα να φερνει οσμες στον κυριως χωρο. Το μονο αρνητικο ειναι οτι καθ'ολη την διαρκεια της παραμονης μας στο μαγαζι κρυωναμε λιγο. Οι τουαλετες πολυ καθαρες.

ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ

Αψογα ολα στον τομεα της εξυπηρετησης. Αμεση ανταποκριση σε καθε μας νευμα. Πολυ ευγενικοι και οι σερβιτοτοι αλλα και ο κυριος που μας εξηγησε καποια πραγματα για τα φαγητα του εστιατοριου, ισως να ηταν και ο ιδιοκτητης. Αν και καθημερινη ειχε αρκετο κοσμο αλλα αυτο δεν σταθηκε προβλημα για τα παιδια που μας εξυπηρετησαν. Ειναι απο τις φορες που δεν χρειαζεται να αναλυσουμε κατι παραπανω.

ΦΑΓΗΤΟ

Οπως και την πρωτη φορα που ειχμε επισκεφτει το συγκεκριμενο μεζεδοπωλειο ξεραμε οτι θα φαμε καλα, θα χορτασουμε με ασφαλεις γευσεις χωρις να περιμενουμε κατι να μας ενθουσιασει η να μας μεινει ως εξαιρετικο.

Στα πολυ αρνητικα ο καταλογος απο τον οποιο δεν καταφεραμε να βγαλουμε ευκολα ακρη μιας και για καθε φαγητο ειχε διαφορες ιστοριες που πιο πολυ σε κουραζαν και σε μπερδευαν στο τι να διαλεξεις

Ας τα παρουμε ομως ενα ενα

-Για σαλατα διαλεξαμε την Ελευθερας βοσκης η οποια περιειχε ροκα μαρουλι λολα ροδι και καποια σως η οποια δεν της εδινε το κατι παραπανω. Την επομενη φορα θα δοκιμασω καποια πιο ιδιαιτερη απο αυτες που ειδαμε.

Στην συνεχεια ηρθε ο δισκος με τα κρυα ορεκτικα απο τα οποια επιλεξαμε

-σφελλα, το γνωστο τυρι απο την καλαματα το οποιο ηταν αρκετα καλο αν και ιδιαιτερα πικαντικο, δεν καταλαβα τι ειχε απο πανω που το εκανε τοσο καυτερο. Μας αρεσε παντως

-Τζατζικι, εκπληκτικο οπως το τρωμε στα χωρια μας σπιτικο

-πατατες τηγανητες. νομιζω οι καλυτερες που εχω φαει σε μεζεδοπωλειο στην Αθηνα...

-Κολοκυθακια τηγανητα, τα οποια αντι κομμενα οχι σε ροδελες αλλα σε σχημα μπαστουνιου, πολυ καλα τηγανισμενα!

Προχωροντας στα κρεατικα συνεχισαμε με

-Κοψιδακια χοιρινα, τα οποια στην ουσια πανσετακια στην σχαρα, μετρια πολυ.

-Χοιρινη τηγανια. Μια απλη τηγανια με πρασο και θυμαρι σβησμενο το χοιρινο σε κρασι. Ειναι απο τα πιατα που τα ευχαριστιεσαι γιατι καταλαβαινεις την γευση του χοιρινου τελεια αλλα δεν ειχε κατι που να σου κανει το κατι παραπανω. λιγο τυρακι λιωμενο η καποια ιδεα αλλη που θα το εκτιναξει...

-Σουβλιτσες, που ειναι κεμπακια απο κιμα σε αραβικες πιτες. Μας αρεσε σε ολους παρα πολυ!

Μας κερασε το μαγαζι ενα γλυκο του κουταλιου, πολυ γευστικο!

Αξιζει τα λεφτα του?

Ομολογω ειναι μια τιμια προσπαθεια που οπως φανηκε απο τον κοσμο που ειχε καθημερινη εχει αποδωσει καρπους. Πληρωσαμε το ατομο 17-18 ευρω μαζι. Θα μπορουσε να ειναι και πιο φθηνο αλλα δεν παραπονιεμαι, μην με πουν και τσιγγουνη. Λιγη περισσοτερη φαντασια στα πιατα και θα ολοκληρωνοταν η πολυ καλη μας εξοδος.

Το προτεινω, αξιζει να πατε!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Δεκ
22
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Σαν σύνοψη;
Καλό. Καθαρές γεύσεις. Προσεγμένα υλικά. Καλές πρώτες ύλες. Μέτρια εξυπηρέτηση. Μέτριος χώρος. Αξίζει τα λεφτά του. θα ξαναπήγαινα. Σεφ χωρίς μπόλικη φαντασία για τις ακριβές πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί. Να πάτε σίγουρα μια φορά.

Πιο αναλυτικά:

Πήγαμε καθημερινή απόγευμα, είχε τραπέζια, έμπαζε λίγο αέρα ο χώρος και η εξυπηρέτηση παρότι δεν είχε κόσμο ήταν κάπως δυσλειτουργική μιας και οι κυρίες (προφανώς είναι ιδιοκτήτριες) δεν είναι και εξπέρ του σέρβις. Απο τη μια αυτό είναι καλό γιατί σου φαίνεται πιο οικείος ο χώρος, απο την άλλη, αμα πεινάς τσαντίζεσαι. Λιγάκι. Στο δια ταύτα τώρα, της κουζίνας που είναι και αυτό που νοιάζει περισσότερο.

2 άτομα πήραμε:

Καβουρμά Μπουγιουρντί (5.90). Μικρή μερίδα, αλλά πολύ καλός ο καβουρμάς. Παραδοσιακός και σωστός. Υπάρχουν πολλα μαγαζια που έχουν απαίσιο και φθηνό καβουρμά. Σαν συνταγή όμως, μέτρια. Χωρίς φαντασία. Όταν εχεις τετοιο μεζέ, οφείλεις να τον "βάλεις" σε καλύτερη συνταγή. Εννοείται πολύ νόστιμος μεζές αφού τον καλο καβουρμά με ο,τι και να τον σερβιρεις, καταπίνεται γλυκά, αλλά για κάποιον απαιτητικό πελάτη, θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια καλύτερη συνταγή. Να το φάτε άφοβα όμως. Τα σπάει.

Αμελέτητα (6.90). μικρή μερίδα και άνοστη. Λάθος μουστάρδα, λάθος τηγάνισμα. Δεν αξίζει καθόλου τα λεφτά του, αποφύγετε αυτό το πιάτο.

Παστουρμάς θαλάσσης (6.90). Αρκετά καλό. Ισορροπημένο, κάπως μικρό αλλά πρέπει να το δοκιμάσετε αυτό το πιάτο. Μπακαλιάρος είναι το ψαρικό με καπνιστή πάπρικα απο πάνω.

Σαλάτα ελευθέρας βοσκής (4.50). Απλή, καλή συνταγή. Μια κανονική πράσινη σαλάτα, φρέσκια, κομμένη σωστά με τα... μπιχλιμπίδια (ρόδια και λοιπά) να προσπαθούν να την κάνουν ευφάνταστη χωρίς να είναι. Μια κανονική σαλάτα, μια χαρά, τίποτα το φοβερό.

Μύδια Καπνιστά (6.10). SOS. Πρέπει να τα πάρετε οπωσδήποτε. Τρομερή συνταγή, ωραία εκτέλεση, φοβερή γεύση, λεμονάτη κάπως. Ισορροπημένο πιατάκι, ακόμη και για τους απαιτητικούς (σαν εμένα). Αν το πάρετε δεν θα το μετανιώσετε. Και δεν είμαι φαν του μυδιού.

Υ. Γ. 1. Ο σεφ δεν έχει φαντασία αλλά τα πιάτα είναι νόστιμα.

Υ. Γ. 2. Πολύ εκνευριστικός κατάλογος με μια εξυπνάδα για κάθε φαγητό. Γράψε παιδί μου την συνταγή η πως λέγεται το φαγητό και κόψε την φλυαρία. Κάναμε 20 λεπτά να διαβάσουμε τον κατάλογο... ήμαρτον δηλαδή, σε ποιον αρέσουν αυτές οι εξυπνάδες εν έτη 2014, σχεδόν 15...

Αυτά. Αξίζει να πάτε μια βόλτα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Νοε
26
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Βρεθήκαμε στην περιοχή του νέου ψυχικού παρασκευή βράδυ και ο ένας της παρέας που μένει εκεί μας πρότεινε για έξοδο το χοχλιδάκι.

Ο χώρος καλοστημένος και ψηλοτάβανος ώστε να μη σε πνίγει. Πήγαμε νωρίς και δεν είχε πολύ κόσμο αλλά μετά γέμισε και γινόταν μια φασαρία ενοχλητική.

Ηρθε ένας δίσκος με ορεκτικά για να επιλέξουμε στήν αρχή και τα υπόλοιπα τα παραγγείλαμε μετά.
Πολύ μεγάλη πικοιλία απο ούζα. Οι μερίδες μικρές πολλά παστά κονσέρβας (τα παίρνεις και μόνος σου απο το σουπερμάρκετ), μύδια αχνιστά κουτσομούρα φρέσκια και καλοτηγανισμέμη.
Το σέρβις ικανοποιητικό.

Η άποψή μου για τα περισσότερα ουζερί τσιπουράδικα όπως και για το συγκεκριμένο, είναι ότι περνάς καλά αν πας για να πιείς ούζο ή τσίπουρο με συνοδεία κάποιων μεζέδων. Αν όμως φας για να χορτάσεις είναι αρκετά ακριβά.

Παραγγείλαμε αρκετά και απλώς χορτάσαμε και ο λογαριασμός 23 ε το άτομο
Για ένα ουζάκι ίσως ξαναπήγαινα

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Δεκ
16
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αν έβαζα έναν τίτλο σε αυτήν την κριτική θα ήταν: "Η Μητέρα των Μεζεδοπωλείων".

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά μπορώ με σιγουριά να πώ, ότι ό όρος αυτός πρωτοεμφανίσθηκε μαζί με το Χοχλιδάκι, κάπου στα μέσα τις ανέμελης και αισιόδοξης 10 ετίας του 80. Τότε που νομίζαμε ότι χτίζαμε (ή θα χτίζαμε) έναν υπέροχο κόσμο, και τελικά γκρεμίσαμε και αυτόν που είχαμε. Ας είναι...

Μέχρι τότε τα πράγματα ήταν πιο απλά, και ορισμοί ταμπέλες, κατηγορίες, χρησιμοποιόντουσαν με οικονομία (όπως όλα άλλωστε). Έτσι είχαμε την Ψησταριά, την Οικογενειακή Ταβέρνα, το Ουζερί και το Εστιατόριο (που οι περισσότεροι δεν ξέραμε και πώς έμοιαζε). Τώρα ανοίγεις το ask4food και πρέπει να διαλέξεις μεταξύ 40 κατηγοριών!

Φυσικά ο πολλαπλασιασμός αυτός δεν επικεντρώνεται μόνο στα εστιατόρια, αλλα διατρέχει όλη την καθημερινότητα μας. Πχ το 80 είχαμε 3 μάρκες σαμπουάν στα ράφια του μπακάλικου (αυτό με την μπύρα, αυτό που δεν κλαίς και κανα δυό ακόμα πιο εξεζητημένο), τώρα 500 (για μαλλιά με χνούδι, χωρίς χνούδι, για μαλλιά χαϊδεμένα, αχάιδευτα, κίτρινα, προκέ, μπουκλέ, φαλακρέ κλπ). Δεν λέω, η επιλογή είναι ελευθερία. Αλλά τώρα με τόσες επιλογές στα σαμπουάν, στα εστιατόρια, στα κινητά (αλλά όχι και στην εργασία), είμαστε πιο ευτυχισμένοι;

Πλατειάζω πάλι. Κάποια στιγμή το Χοχλιδάκι πάνω στο απόγειο του (πραγματικά γινόταν το αδιαχώρητο, όλες τις μέρες, απ όλες τις περιοχές της Αθήνας, και απ όλες τις κοινωνικές τάξεις), εξαφανίστηκε ή τουλάχιστον έτσι πίστευα. Η ζωή συνέχισε τον δρόμο της, παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, καριέρα κλπ, ώσπου πριν ένα μήνα περίπου, ανακαλύπτοντας το ask for food, έπεσε το μάτι μου σε μία κριτική (του odontoglyfida νομίζω), για το χοχλιδάκι.

Αποκλείεται να είναι συνωνυμία σκέφτηκα, και το επισκέφτηκα πριν μία εβδομάδα. Συγκινήθηκα όταν ανακάλυψα ότι όλα έμειναν ίδια, εκτός απο την τοποθεσία. Θυμηθηκα τις παλιές ιδιοκτήτριες, οι οποίες ίδιες και απαράλλαχτες τρέχουν απο το ένα τραπέζι στο άλλο χαμογελαστές να εξυπηρετήσουν. Έμαθα και τον λόγο της εξαφάνισης: το σημείο της ρεματιάς όπου στεγαζόταν το παλιό χοχλιδάκι, είχε πέσει θύμα της ανάπτυξης και της ατυχίας του, καθώς βρισκόταν στο σημείο που τώρα υπάρχει ο κόμβος της Αττικής Οδού στην Πεντέλης. Η ρεματιά μπαζώθηκε, η μονοκατοικία γκρεμίστηκε, και έτσι μεταφέρθηκε στο Ν. Ψυχικό.

Στην πράξη τώρα. Συγκινήθηκα που ξαναδοκίμασα την εξαιρετική κασερόπιτα που είχε γίνει μεγάλο θέμα εκείνη την εποχή, και ήταν ίδια και απαράλλαχτη και που ξαναείδα, τον δίσκο με τα κρύα μεζεδάκια να κάνουν παρέλαση μπροστά μου όπως και τότε.

Απο την άλλη δεν με εξέπληξε το γεγονός ότι και εδω, είναι εμφανές το σύνδρομο του πολλαπλασιαμού στο οποίο αναφέρθηκα παραπάνω. Τότε είχε 30 μεζέδες, τώρα έχει 60. Τότε είχε 5-6 ούζα (και παγάκια αρνιόντουσαν να σου φέρουν), τώρα έχει πάνω απο 100 και παγάκια σου φέρνουν μόνοι τους (αν και σε συμβουλεύουν να το πιείς σκέτο).

Και δεν με εξέπληξε, γιατί το χοχλιδάκι ήταν και τότε για την εποχή του μπροστά. Απαλαρίνα, και πιστσιλαδή, δεν κυκλοφορούσε πουθενά στην Αθήνα. Ρόκα με τηγανητό τορίκι πρώτη φορά εκεί έφαγα. Το ίδιο και γλώσσα και μυαλά αρνίσια, και παστουρμα και λακέρδα. Και ενώ δεν λείπουν απο το νέο μαγαζί (νέο για μένα, καμιά 10ριά χρόνια είναι εκεί), ο κατάλογος του είναι ακόμα πιο ζάμπλουτος απο μεζεδάκια. Για την ακρίβεια δεν νομίζω ότι υπάρχει μεζές ούζου που να λείπει: λικουρίνος, χέλι, τσίρος, μελιτζνοσαλάτα, αμελέτητα, καβουρμάς, συκωτάκια κότας (μμμ!!! πολύ παπάρα έπεσε εκεί μέσα), παστουρμαλί, ψαράκια μικρά... μία επίσκεψη δεν φτάνει για να τα δοκιμάσω όλα. Τώρα που το βρήκα δε, θα κάνω καιρό να ξεκολλήσω.

Τέλος, αν ποτέ σας βγάλει ο δρόμο σας, μην αφήσετε τον ευγενικό κατα τα άλλα σερβιτόρο (που νομίζω ότι είναι ο γιός μιας απο τις ιδιοκτήτριες), να σας απαγγείλει προφορικά όλο τον κατάλογο. Πρώτον θα κουραστείτε και θα χάσετε την μπάλα, και δεύτερον και σπουδαιότερο θα χάσετε την ευκαιρία να διαβάσετε τον πιο λογοτεχνικό κατάλογο που εγώ τουλάχιστον έχω συναντήσει.

Οι περιγραφές είναι απίθανες, γραμμένες με πολύ πάθος, φαντασία, σαρκασμό, και μιά πολιτική-φιλοσοφική ματιά, που δένει μαγικά με τα μεζεδάκα που περιγράφει.

Πιο πολύ σου βγάζουν θυμό, γέλιο κλπ, παρα σου ανοίγουν την όρεξη. Μάλιστα την επόμενη που θα πάω σκέφτομαι να πάω κανα 10λεπτό νωρίτερα απο την παρέα να βάλω λίγη ρακί και να διαβάσω με την ησυχία μου. Μπορεί να υπερβάλλω πάλι, αλλά αξίζει να πάει κανείς μόνο και μόνο για να τον διαβάσει.

Αυτά. Πιστεύω ότι σύντομα η κριτική μου θα ψηφιστεί ώς η πιο αντικειμενική του site, όπως και η προηγούμενη που έγραψα για τον Μήτσο (χα! χα! )! Όμως σκέφτομαι πώς αν μου ζητούσαν να γράψω μια κριτική για τον αγαπημένο μου θα ημουν πιο αντικειμενικη; Κυλάει αίμα ανακατεμένο με ούζο στις φλέβες μου, δεν είμαι ρομποτάκι! Θα με πάρει άραγε κανείς στα σοβαρά!

Γειά μας!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Σεπ
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Ο λόγος που επιλέξαμε το συγκεκριμένο μαγαζί είναι ότι βάσει κριτικών βαθμολογούταν υψηλά και κατά την αφιξή μας ο χώρος ήταν αυτό που μας κέρδισε, απλός αλλά με γούστο.

Η εξυπηρέτηση ήταν καλή και το μαγαζί είχε κόσμο.

Μάλλον λόγω της ώρας κάποια πιάτα είχαν εξαντληθεί οπότε οι επιλογές ήταν κάπως περιορισμένες.
Ωστόσο παραγγείλαμε τη τυρόπιτα, η οποία σύμφωνα με τα λεγόμενα του σερβιτόρου, σερβίρεται στο μαγαζί και ο κόσμος την προτιμά με ακριβώς την ίδια συνταγή εδώ και πολλά χρόνια, Κάτι ζυμαρικά της Λήμνου (επονομαζόμενα μαλλον φλαμούρια) και κατι χοιρινά μπριζολάκια. Ακόμα προσπαθούμε να ανακαλύψουμε το λόγο που η τυροπίτα σερβιρεται ακομα καθως είναι πολύ λιπαρή και μέτρια στη γεύση. Τα ζυμαρικά μέτρια, τα δε χοιρινά μπριζολάκια ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ! Κακής ποιότητας με πολύ λίπος!!!

Τέλος το μπαγιάτικο και ξερό ψωμί μας προσφέρθηκε στα 2,60Ε!!, όταν άλλα μαγαζιά, ζυμωτό και ζεστό ψωμί το κοστολογούν κάτω του ήμισυ.

Οι τιμές υψηλές για αυτό που προσφέρουν όσον αφορά στην ποιότητα και την μερίδα!

Απορούμε ακόμα για την υψηλή βαθμολογία του και με την απορία θα μείνουμε, αφού δεν προκείται να ξανα πάμε!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Δεκ
05
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Επισκέπτομαι το συγκεκριμένο μαγαζί τουλάχιστον μία δεκαετία (παλιότερα στο Χαλάνδρι), και τα τελευταία χρόνια στο Ψυχικό, όπου και μεταφέρθηκε.

Γενικότερα για ότι καταναλώνουμε (υλικό ή άυλο), πιστεύω πως το κριτήριο που συνοψίζει την έννοια της ποιότητας, είναι η συνέπεια. Όπως σαν πελάτης αεροπορικής προσδοκάς ότι σε κάθε πτήση που επιβιβάζεσαι το αεροπλάνο θα φτάνει πάντα στον προορισμό του (με εσένα μέσα), έτσι και σαν επισκέπτης σε ένα εστιατόριο, προσδοκάς ότι κάθε φορά, οι γεύσεις, οι εξυπηρέτηση το περιβάλλον κτλ. θα είναι τα ίδια (αν όχι καλύτερα) απο την προηγούμενη φορά. Τι κι αν οι συνέπειες θα είναι λιγότερο δραματικές στην δεύτερή περίπτωση. Ποιότητα σημαίνει απουσία αρνητικών εκπλήξεων.

Με βάση τον παραπάνω συλλογισμό τεκμηριώνω την παραπάνω βαθμολογία μου, για το συγκεκριμένο μεζεδοπωλείο.

Όσες φορές (και είναιι πολλές για να είναι τυχαίο) το έχω επισκεφτεί, ποτέ δεν μου μύρισε το λάδι του τηγανίσματος, το ψάρι (ψάρι μεζεδοπωλείου κουτσομούρα, μπακαλιαράκια, σαρδέλες και τέτοια), φρεσκότατο, όπως και τα κρεατικά.

Τα παιδιά που δουλεύουν εκεί (βέβαια δεν είναι όλα αυτά τα χρόνια τα ίδια), αλλά είναι πάντα ευγενικά, και πρόθυμα, και όλα αυτά με μία ειλικρίνεια μάλλον πηγαία, ακόμα και στις πιο δύσκολες ώρες αιχμής.

Ο χώρος πάντα πεντακάθαρος (και μιλάμε για υποχόνδριο τύπο δυστυχώς). Οι τουαλέτες, η κουζίνα που είναι ανοιχτή, τα τραπέζια, τα τζάμια κλπ. όλα λάμπουν, ενώ ότι ώρα έχω πάει, πάντα κάποιος κάτι καθαρίζει.

Βασικό για μένα επίσης, ότι τα αγαπημένα μου πιάτα τα βρίσκω ακόμα στον κατάλογο, παρ ότι ανανεώνεται και ενημερώνεται τακτικά (σε αυτό ίσως να είμαι και λιγο τυχερός ή απλός κοινότυπος στις παραγγελίες μου).

Επιπλέον, σε όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει ακολουθήσει τις όποιες τάσεις που αναδύονται κατα καιρούς στην αγορά. Αντιθέτως δείχνει αφοσιωμένο στον τίτλο Μεζεδοπωλείο. Κι αυτό δηλώνει συνέπεια, και εμένα όντας πιο συντηρητικός-παραδοσιακός στα γούστα μου αυτό μου προκαλεί ένα δέσιμο με τους χώρους των εστιατορίων-μπάρ, και μιά οικειότητα που με χαλαρώνει.

Τελειώνω με μιά ευχάριστη ασυνέπεια που αφορά στις τιμές, οι οποίες όπως διαπίστωσα στην τελευταία μου επίσκεψη (2-12-2014), ήταν εντυπωσιακά μειωμένες (ίσως κα υπερ του δέοντος), που υποδηλώνει προσαρμοστικότητα στις συνθήκες του περιβάλλοντος (εδώ ίσως βοηθήσαμε και μεις λίγο με τις δίκαιες κριτικές μας, όχι μόνο για το συγκεκριμένο εστιατόριο αλλά για όλη την αγορά των συναφών μαγαζιών).

Άσχετα με την δική μου κριτική, που όπως και να χει είναι υποκειμενική, δεν νομίζω πώς ένα μαγαζί θα μπορούσε να σταθεί τόσα χρόνια (στην τζαμαρία γράφει απο το 1986), αν τα παραπάνω ήταν πέρα για πέρα προσωπικές οπτασίες.

Και κλείνω με μία καλοπροαίρετη συμβουλή: Κάντε κάτι με την οχλαγωγία. Υπάρχουν αξιόλογες εταιρίες ακουστικής που λύνουν τέτοια ζητήματα.