Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Βραβευμένες γεύσεις, από το 1995! Τώρα Ανοιχτά μεσημέρι & βράδυ.
Αστέρι παραδοσιακής Ελληνικής κουζίνας 2016, από FNL by VOLVO.
Περισσότερα στο face book, Χάρης Τζίτζης & Γιουβετσάκια καλοφαγάδικο. Στο Google, Γιουβετσάκια Γλυφάδα.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τριτη, Τεταρτη, Πεμπτη, Παρασκευη, Σαββατο, ανοιχτο 13.οο-17.οο & 20.30-24.00. Κυριακη 12.00 - 18.οο. Δευτερα κλειστα.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Έχει parking
Φιλικό προς χορτοφάγους
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

10 medium

10 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Είχα ακούσει και διαβάσει πολλά για τα Γιουβετσάκια κατά καιρούς. Αν είχα διαπιστώσει πόσο κοντά είναι στην περιοχή μου, θα είχα πάει νωρίτερα. Βρίσκεται στα σύνορα Γλυφάδας- Ελληνικού, πάνω από την λεωφόρο Βουλιαγμένης, σε μια ήσυχη γειτονιά. Από το μετρό Ελληνικό, είναι περίπου 20 λεπτά περπάτημα. Πάρκιγκ εύκολο.

Πραγματοποιήσαμε δύο επισκέψεις μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων και μείναμε, από τις γεύσεις τουλάχιστον, πολύ ευχαριστημένοι. Γι’ αυτό και στη δεύτερη επίσκεψη πήραμε φιλικό ζευγάρι να τους δείξουμε την ανακάλυψή μας.

Πιστεύω ότι πολλοί γνωρίζουν τα Γιουβετσάκια. Είναι μια παλιά όσο και ονομαστή ταβέρνα της περιοχής. Ειδικά μετά τα βραβεία που λαμβάνει τα τελευταία χρόνια, υποθέτω ότι έχει εξαπλωθεί η φήμη της. Δεν θέλω λοιπόν να κομίσω γλαύκα εις Αθήνας, θα προσθέσω απλώς την εμπειρία μου, για όσους δεν γνωρίζουν.

Τα Γιουβετσάκια δεν είναι μια συνηθισμένη ταβέρνα. Δηλαδή δεν αρκείται σε κάποια ορεκτικά, δυο σαλάτες να υπάρχουν, λίγα μαγειρευτά και μια καλή σχάρα/σούβλα. Είναι πάνω από τον μέσο όρο σε όλα αυτά (εκτός ίσως από την σχάρα, που δεν υστερεί καθόλου, απλώς καλά ψητά βρίσκει κανείς σε πολλά μέρη). Εκείνο που την κάνει να ξεχωρίζει είναι τα διαλεχτά υλικά και η σπανιότητα κάποιων πιάτων που προσφέρει, τόσο καλομαγειρεμένα μάλιστα που τα θυμάσαι.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Χώρος συμπαθητικός και ως εκεί. Άλλοι θα τον πουν παλιό, άλλοι παραδοσιακό. Με παλαιϊκά αντικείμενα και πολλές κορνίζες παντού. Θεωρώ ότι θα έχει αφεθεί λίγο στο χρόνο και θα σήκωνε μία ανακαίνιση. Ειδικά τα πορτοπαράθυρα έχουν παλιώσει πια. Τώρα τον χειμώνα λειτουργεί ένας χώρος εσωτερικός, μη καπνιζόντων κι ένας ημι- εσωτερικός, από τον οποίο περνάς αναγκαστικά για τα ενδότερα. Η αυλή συμπαθητική για το καλοκαίρι, με πολλή πρασινάδα, προσφέρει μεγαλύτερη άνεση.

Τα Σάββατα παίζουν δύο άτομα, παλιά λαϊκή και πιο έντεχνη μουσική (Μοσχολιού, Αλεξίου κτλ). Η φωνή της τραγουδίστριας καταπληκτική! Δεν το ξέραμε, ήταν πολύ ευχάριστη έκπληξη, μας έφτιαξε την βραδιά. Γι’ αυτό και την δεύτερη φορά, πάλι Σάββατο βράδυ πήγαμε. Εκτίμησα πάρα πολύ ότι δεν επιτρέπεται το κάπνισμα στην κυρίως αίθουσα με την μουσική (για την ημι - εξωτερική δεν είμαι σίγουρη). Όποιος ήθελε να καπνίσει, έβγαινε έξω. Ο κόσμος όλων των ηλικιών, οικογένειες, παρέες μεγαλύτερης ηλικίας, νεανικές αλλά και "γλυφαδιώτικες", που αναζητούν το καλό φαγητό.

Αποκεί και πέρα υπάρχουν κάποια στοιχεία στην ταβέρνα αυτή (δεν τα διέκρινα από την πρώτη φορά), που είτε με παραξένεψαν είτε μου χάλασαν κάπως την συνολικά καλή εικόνα. Το πρώτο είναι οι τιμές. Θες η δημοφιλία του, θες οι πρώτες ύλες, οι τιμές είναι ασυνήθιστα υψηλές για ταβέρνα, έστω και αυτής της κατηγορίας. Για να μην τα πολυλογώ, υπολογίστε μίνιμουν 50 ευρώ το ζευγάρι για μια ικανοποιητική παραγγελία. Υπάρχουν δυστυχώς κρυφές χρεώσεις, που με την σειρά τους ανεβάζουν τον λογαριασμό: το ψωμί- κουβέρ χρεώνεται περίπου 2 ευρώ το άτομο, η μουσική επίσης 2 ευρώ/ το άτομο (αν και στον κατάλογο αναγράφεται 3,90, εμάς μας χρέωσαν 2). Και το καλύτερο: το εμφιαλωμένο νερό χρεώνεται και αυτό, γύρω στα 2,50 ευρώ, είτε το κρατήσεις είτε το επιστρέψεις! Υπάρχει μάλιστα ειδική σημείωση στον κατάλογο: «νερό εμφιαλωμένο, μη επιστρεφόμενο! ». Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Και μία ακόμα σημείωση που μου προκάλεσε εντύπωση, ότι το εστιατόριο δεν διαθέτει παιδότοπο και παιδική χαρά! Δεν μπορώ να ξέρω για ποιον λόγο έβαλαν μια τέτοια υποσημείωση, μου φάνηκε λίγο kids unfriendly.

Αν λοιπόν προσπεράσεις ή παραβλέψεις τα παραπάνω και πας προετοιμασμένος να πληρώσεις για όλα αυτά τα έξτρα, στα Γιουβετσάκια θα φας καλά! Πολύ καλά μάλιστα.

Ο κατάλογος, αντί για τη συνηθισμένη λίστα με ορεκτικά, προτείνει μια μεγάλη ποικιλία σε τυριά, λαχανικά, κρεμώδεις σαλάτες… Κεφαλογραβιέρα Ηπείρου, Ανθότυρο, Ανεβατό Βερδικούσας, Αρσενικό Νάξου, Καπνιστό Μετσόβου, τζατζίκι χειροποίητο, σκορδαλιά, τυροκαυτερή δική τους, κολοκυθάκια, πιπεριές Κρήτης, σταμναγκάθι, παντζάρια Ναυπλίου, άγρια χόρτα Παρνασσού… τα περισσότερα σε τιμές «ακριβού» ορεκτικού, στα 6-8 ευρώ.

Τα κυρίως, επίσης κάποια πιο ιδιαίτερα. Έμφαση σε μαγειρευτά, λαδερά και θαλασσινά. Υποθέτω ότι όλα αυτά εναλλάσσονται ανάλογα με την εποχικότητα και τη διαθεσιμότητα των ημερών. Όπως για παράδειγμα το αρνάκι Τρικάλων με αγκινάρες Ναυπλίου που είδα την πρώτη φορά στα πιάτα ημέρας, αλλά όχι την δεύτερη.

Η εξυπηρέτηση και τις δύο φορές έγινε από δύο νεαρές σερβιτόρες, πολύ σβέλτες, οι οποίες φέρνουν βόλτα μόνες τους όλο το μαγαζί. Αποτελεσματικές μεν, κάπως απόμακρες δε.

Στην αρχή θα σου φέρουν ζεστά φραντζολάκια λευκού ψωμιού, τόσο φρέσκα και λαχταριστά, που ενδέχεται να μην προλάβουν να συνοδεύσουν το φαγητό σου! Εμείς και τις δύο φορές αδειάσαμε το καλαθάκι με συνοπτικές διαδικασίες. Συνοδεία μαύρων ελιών. Πάνω στο τραπέζι, μαζί με τα γνωστά αλατοπίπερα, χαρτοπετσέτες κτλ, θα βρεις παρθένο, βιολογικό ελαιόλαδο με ονομασία προέλευσης, το οποίο σε προτρέπουν να δοκιμάσεις με κάθε ευκαιρία. Να αρτύσεις μόνος σου την σαλάτα σου φερ’ ειπείν.
Εμείς, στις δύο επισκέψεις δοκιμάσαμε τα εξής:

- Αμπελοντολμαδάκια: τέσσερα στον αριθμό- γεμιστά με κιμά- στα 8 ευρώ. Αν σας φανεί αποτρεπτικός ο παραπάνω συνδυασμός, μόλις τα δοκιμάσετε θα ξεχάσετε όλους του ενδοιασμούς σας. Αυτά τα ντολμαδάκια είναι θεϊκά, με ένα καταπληκτικό, ελαφρύ αυγολέμονο. Και σας το λέω εγώ που δεν τρώω ποτέ γεμιστά με κιμά (ποτέ μη λες ποτέ όμως! ). Επιβάλλονται!

- Μπουγιουρντί: ήτοι σαγανάκι ψημένο σε πήλινο με φέτα Ηπείρου, ντομάτα και καυτερή πιπεριά. Αφράτο σαν σύνολο, αλλά μην υποτιμήσετε την καυτερή πιπεριά. Είναι αυτή που δίνει την επίγευση στο πιάτο. Αν σας αρέσει το καυτερό, και μόνο τότε, δοκιμάστε το.

- Ρίκι Σποράδων: ομολογώ ότι αυτό το ψάρι δεν το είχα ξανακούσει. Όταν το δοκίμασα, ενθουσιάστηκα! Κομμάτια φιλέτου, σαν λευκός τόνος, ψημένα σε λαδόκολλα στο φούρνο, συνοδεία από χόρτα και βραστά κολοκυθάκια. Προτείνεται! Για μένα είναι λόγος να επιστρέφω στην ταβέρνα αυτή (στα 15,50 ευρώ)

- Φιλετάκια χοιρινά με τηγανιτές πατάτες. Μυρωδάτα, καθαρά, μαλακά, τι άλλο να θέλεις από φιλετάκια; Οι πατάτες φρέσκιες, τραγανές. Στα 10 ευρώ.

Μαζί με μισόκιλο δικό τους κρασί, κόκκινο - δεν μπορώ να πω ότι μας ενθουσίασε- πληρώσαμε αυτή την πρώτη φορά λίγο πάνω από 50 ευρώ.
…………………………………………………………………………………………………..

Στη δεύτερη επίσκεψη, τέσσερα άτομα αυτή τη φορά, δοκιμάσαμε ξανά τα αμπελοντολμαδάκια. Αυτή τη φορά παίχτηκε μάχη.

- Κολοκυθάκια τηγανιτά: σε μορφή στικς, σαν πατατούλες. Τραγανά, σε ελαφρύ λάδι. Άλλο ένα πιάτο που ξεχωρίζει ανάμεσα σε όμοια που έχουμε δοκιμάσει.

- Χωριάτικη σαλάτα σπέσιαλ: να πω εδώ ότι, όπως και στα ορεκτικά, έτσι και στις σαλάτες δεν θα βρείτε καμιά σπουδαία ποικιλία. Αν όμως πάτε διαβασμένοι, κάπου θα πάρει το μάτι σας ότι οι ντομάτες είναι φρέσκιες, βιολογικές, γλυκιές. Γι΄ αυτό αξίζει να δοκιμάσετε έστω την πρώτη φορά κάποια από τις δύο σαλάτες τους. Η χωριάτικη έχει όλα τα υλικά της χωριάτικης, συν κάπαρη και ένα πράσινο λαχανικό σε μεγάλα φύλλα (όχι ρόκα). Γενικά τρώγεται ευχάριστα μαζί με το ψωμί και καταλαβαίνεις την φρεσκάδα της. Αλλά και πάλι, 8,5 ευρώ, μου φάνηκαν υπερβολικά.

- Στα κυρίως, δύο άτομα μοιράστηκαν ένα γιουβέτσι μοσχάρι με κριθαράκι. Ήρθε ζεστό και αχνιστό στο πήλινο, η σερβιτόρα το αναποδογύρισε μέσα σε πιατέλα και φάνηκε ότι ήταν υπεραρκετό για δύο. Κρέας λουκούμι, comfort γεύση, δεν έμεινε σπυρί στο πιάτο. (14 ευρώ)

- Σουβλάκι κοτόπουλο, με τηγανιτές πατατούλες. Μεγάλη ποσότητα επίσης. Τρυφερό, νόστιμο. (13 ευρώ)

- Ψαρονέφρι αμπελουργού για μένα, με τηγανιτές πατάτες. Ζουμερά, τρυφερά φιλετίνια, με μια σάλτσα από κόκκινο κρασί, προσεκτικά χυμένη πάνω από το κρέας. 15 ευρώ.

Συνοδεύσαμε με ένα λευκό Κτήμα Σιγάλας, στα 22 ευρώ. Μας το παρουσίασε και το άνοιξε προσωπικά ο κύριος- ιδιοκτήτης της ταβέρνας κι επί τη ευκαιρία μας έδωσε κάποιες πληροφορίες για το κρασί αυτό και το βιολογικό λάδι που χρησιμοποιούν. Μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου που επιλέγει ένα- ένα τα προϊόντα του, δεν αφήνει τίποτα να μπει τυχαία στην ταβέρνα του. Δεν είναι λοιπόν τυχαία και η επιτυχία.

Στο τέλος δοκιμάσαμε ένα προφιτερόλ σε ποτήρι. Πολύ νόστιμο, φρέσκο και δροσερό (5,50 ευρώ).

Με τον λογαριασμό κερνούν γλυκό του κουταλιού (επιλογή από φράουλα, κυδώνι, πορτοκάλι κι ένα ακόμα, που μου διαφεύγει). Δοκιμάσαμε και τις 2 φορές την αρωματική, λαχταριστή φράουλα!

Ο λογαριασμός αυτή τη φορά στα 112 ευρώ, δηλαδή και πάλι περίπου 57 ευρώ το ζευγάρι.

Εμάς τα Γιουβετσάκια μας έχουν κερδίσει, παρά τα όποια κακώς κείμενα ανέφερα. Γιατί η τελική εντύπωση που σου αφήνει το φαγητό τους είναι άριστη και σε κάνουν να θες να επιστρέψεις. Γι’ αυτό δεν θα αφαιρέσω και δεύτερη ντοματούλα από το vfm τους, παρά τις τσιμπημένες τιμές τους. Δοκιμάστε τα με την πρώτη ευκαιρία!