Loader

Περιγραφή

Κλασική ψησταριά. Και μεσημέρια, εκτός Δευτέρας.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

26 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σήμερα είναι Κυριακή 21 Μαΐου 2017, γιορτή των Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ελένης. Ο Μέγας Κωνσταντίνος έχτισε το 330 μ. Χ. τη ‘Νέα Ρώμη’, η οποία μετονομάστηκε προς τιμήν του ‘Κωνσταντινούπολη’.
Σήμερα λοιπόν έλαχε να γίνει στην Κωνσταντινούπολη ο τελικός της Ευρωλίγκας του μπάσκετ, με φιναλίστ τον θρυλικό Ολυμπιακό, ήδη τροπαιούχο το 1997, 2012 και 2013 και την τοπική Φενέρ Μπαχτσέ (τον Κήπο του Φάρου δηλαδή -απ’ τον ιστορικό φάρο στο Kadikoy της Πόλης, την αρχαία Χαλκηδόνα). Κι αν η Φενέρ Μπαχτσέ κατέκτησε το κύπελλο, γιορτάζοντας τα 110 χρόνια απ’ την ίδρυσή της, ο Ολυμπιακός κατέκτησε φέτος με το σπαθί του τον τίτλο της 2ης ομάδας στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση καλαθοσφαίρισης!

Με έντονη την κίνηση στους δρόμους από εορτάζοντας και μη, και για να προλάβουμε την απογευματινή καταιγίδα, σπεύσαμε τρία άτομα στη φημισμένη ταβέρνα ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ (Α) στη Σταμάτα, στις 2.00 το μεσημέρι, ύστερα βέβαια από τηλεφωνική κράτηση, αφού την προηγούμενη φορά που πήγα, πριν καμιά 20αριά χρόνια περίπου, γινόταν κυριολεκτικά χαμός. Θυμάμαι τους ωραίους μεζέδες της, την εξοχική τοποθεσία και τα εκπληκτικά παϊδάκια που είχα φάει!

Η Α άνοιξε το 1990/1991 και λειτουργεί καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, τον χειμώνα, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες, λειτουργεί μεσημέρι-βράδυ από Παρασκευή με Κυριακή, ενώ, Δευτέρα με Πέμπτη, μόνο τα βράδια. Τα Σαββατόβραδα του χειμώνα έχει και ζωντανή ελληνική μουσική.

Ψυχή της Α είναι ο Κυρ Λεωνίδας, απ’ το χωριό Καρτερόλι της Μεσσήνης, περίπου 15 χιλιόμετρα απ’ την Καλαμάτα. Κι αν δεν μας πρόσφερε στην αρχή λαλάγγια ή τυρί σφέλα, είχε την καλύτερη Καλαματιανή γουρνοπούλα στον φούρνο, που έχω φάει εδώ και πολλά - πολλά χρόνια! Γηράσκω λοιπόν αεί διδασκόμενος!!
Την γουρνοπούλα την τρώνε οι Καλαματιανοί εθιμικά εδώ και αιώνες, μιας και το χοιρινό κρέας είναι αυτό που οι κατακτητές Τούρκοι (και πάλι σήμερα ενώπιόν μας) απαγορεύεται να το καταναλώνουν! Την ονομάζουν μάλιστα και ‘μπουζοπούλα’ και, ως γνωστόν, έχει την τιμητική της από την Πρωτομαγιά μέχρι και του Αγίου Δημητρίου, χωρίς ποτέ να λείπει από γιορτές και πανηγύρια, σε Μεσσηνία, Αρκαδία και Λακωνία!!

Ο Λεωνίδας, ιδιοκτήτης της Α, αρχιμάγειρας και επί των Δημοσίων Σχέσεων με τους πολυπληθείς πελάτες του, μας εξήγησε ότι η γουρνοπούλα θέλει φούρνο, ενώ το γουρουνόπουλο θέλει σούβλα.

Φαίνεται πως τα θηλυκά χρειάζονται πιο ευγενική μεταχείριση!! Κι αυτός την έφτιαξε πραγματικό λουκούμι, αλλά σ’ αυτό θα επανέλθω στη συνέχεια...

Ο Λεωνίδας λοιπόν με τη γυναίκα του Σοφία, που είναι απ’ τη Σταμάτα, και όπως περηφανεύεται, τον έκλεψε πριν πολλά χρόνια, παντρευτήκανε και με τα δυο τους παιδιά τώρα λειτουργούν το ιστορικό εστιατόριο. Η Σοφία φτιάχνει τα γλυκά κεράσματα (σήμερα προσέφερε ωραία πορτοκαλόπιτα για την τελική επίγευση), ο γιος βοηθάει τον πατέρα του στην κουζίνα και τον αναπληροί επάξια όταν λείπει, ενώ η ευγενέστατη κόρη επιμελείται του χώρου και του σερβιρίσματος. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αφού ο Λεωνίδας είχε από νεαρός πολυετή εμπειρία από ταβέρνες στην ξενιτιά, δουλεύοντας σε Γερμανία, ΗΠΑ και Καναδά!

Στο μεγάλο οικόπεδο της Α, περί τα 3.50 στρέμματα, έφτιαξε την ταβέρνα, ενώ στο πίσω μέρος του έχουν διαμορφώσει μεγάλο κήπο που ο ίδιος καλλιεργεί, με λαχανικά, ζαρζαβατικά και μπαχαρικά, τα οποία συμμετέχουν εν μέρει και στις πρώτες ύλες για τις σαλάτες τους κ. λπ.

Η ταβέρνα, μακρόστενη όπως και το οικόπεδο, αποτελείται από μπροστινή αυλή, εσωτερικά δύο μεγάλες αίθουσες, και μεγάλη επίσης αυλή στο πίσω μέρος. Συνολικά, μπορούν να φάνε τουλάχιστον 350-400 άτομα (!! ), και ενώ στο παρελθόν, την εποχή με τις παχιές αγελάδες, τη θυμάμαι τίγκα, και τώρα, με την κρίση, θα πρέπει, όλοι αυτοί οι χώροι, να ήταν γεμάτοι κατά τα 2/3 περίπου!!

Δυο λόγια ακόμα για τον χώρο, που έχει ήδη περιγραφεί απ' τον δημοφιλή μας ΙΩΓΙΑΝΝΗ, καθώς κι από κάποιους άλλους χρήστες. Είναι λιτός και παλιομοδίτικος, όπως ήταν κάποτε τα παλιά ταβερνάκια στις γειτονιές που μεγαλώσαμε. Ξεχώρισα, μεταξύ άλλων, το μικρό σιντριβάνι, μεταξύ της πλακόστρωτης μπροστινής αυλής με τα φυτά και της κυρίας εισόδου, τα μωσαϊκά δάπεδα μέσα, τα απλά τραπεζοκαθίσματα, τα ραφάκια με μικροαντικείμενα και λουλούδια, τα κάδρα πάσης φύσεως, και την ήσυχη πίσω αυλή, μια όαση πρασίνου για τα καλοκαιρινά βράδια. Αυτά αρκούν για να με οδηγήσουν σε ένα επιεικές 3 στα 4 στον χώρο, ευθυγραμμιζόμενος με τα 4άρια μου σε γεύση, εξυπηρέτηση και vfm, όπου θα αναφερθώ ευθύς αμέσως.
Οι μοντέρνες τουαλέτες στο υπόγειο, ήταν μεν καθαρές για τον Κυριακάτικο συνωστισμό, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη πίεση νερού στα καζανάκια, απ’ το αντίστοιχο πετάλι δαπέδου που έχουν προβλέψει!

Το μενού της Α περιλαμβάνει καμιά 15αριά σαλάτες (3-6.50 €), γύρω στις 12 σπεσιαλιτέ, με σαλιγκάρια, κοντοσούβλι, κ. λπ. και επίσης καμιά 20αριά ψητά σε σχάρα ή κάρβουνα, από 6 € μέχρι 28 €, για το κιλό το αρνί, ή τα παϊδάκια, ή τη μεγάλη κρεατοποικιλία των 4 ατόμων!!

Από ποτά διαθέτουν κρασί χύμα, λευκό ή κόκκινο, στα 5.50 € το λίτρο, τσίπουρο χύμα 125 ml, στα 3 €, ούζο 200 ml. στα 6.50 €, και 5 ελληνικές μπύρες περί τα 3 €.

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα ακόλουθα εδέσματα:

• Αρχικά ήρθε πανέρι με φέτες εκλεκτού ζυμωτού ψωμιού, στα 3 €.
• Ζητήσαμε νερό εμφιαλωμένο ΘΕΟΝΗ, που ήρθε κρύο, και όχι ζεστό όπως στον Κόλλια! Τιμή 1.30 €.
• Μια χορταστική σαλάτα Αμυγδαλέζα, με μαρούλι, λάχανο, φέτες ντομάτας, καρότα, αγγούρι, φασόλια μαυρομάτικα & κρουτόν, στα 5.90 €
• Ένα στριφτό σπανακοπιτάρι Χιώτικο, μεγάλο και πεντανόστιμο, 5.50 €.
• Μισό κιλό παϊδάκια, εκπληκτικής ποιότητας και ψησίματος, παρά το τέλος εποχής, που δικαιώνουν απόλυτα τη φήμη της Α, και τη σταθερή ποιότητα, σ’ όλα αυτά τα χρόνια. Τιμή 14.50 €.
• Δύο μερίδες γουρνοπούλα στο φούρνο, που συνοδεύονταν από μπόλικες και φρεσκοτηγανισμένες πατάτες. Δεν υπάρχουν λόγια για τη μεγάλη σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, που την τσακίσαμε κανονικά. Η πέτσα και το λίπος είχαν ψηθεί τέλεια και η γεύση τους ήταν μια μοναδική ηδονή για τους ουρανίσκους μας!! ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ!! Τιμή 2 Χ 7.70 = 15.40 €.
• Ήπιαμε 1 λίτρο χύμα κόκκινο μπρούσκο κρασί, που ήταν πολύ καλό, ταίριαζε με τα φαγητά και ήρθε σε μια ωραία καράφα. Τιμή 5.50 €.

Ο λογαριασμός ανήλθε στα 51 € (υπήρχαν μικροδιαφορές +/- κάτω του 1 € απ’ τον κατάλογο, που ίσως αναφέρονται σε αμελητέες επικαιροποιήσεις).
Τιμή κατ’ άτομο, χωρίς κρασί, στα 15 € περίπου, δηλ. 10/16 €, εξαιρετικό value for money για τα συγκεκριμένα φαγητά και την ποιότητά τους!!

Συμπερασματικά, αν αποφεύγετε τις μικρές εκδρομές και εξορμήσεις στη Αττική, προτιμώντας να κλειστείτε στο καβούκι σας, τότε εσείς θα χάσετε! Ωστόσο, αν χαλαλίσετε τα 25 χιλιόμετρα Αθήνα-Αμυγδαλέζα (το site μας έχει πάντα πολύ κατατοπιστικό χάρτη), θα αποζημιωθείτε δεόντως, απολαμβάνοντας ωραία τσίκνισμα και κρεατοφαγία περιωπής!
Η απόφαση εναπόκειται σε σας!!

ΥΓ: Αξίζει να ενεργοποιηθούμε όσο γίνεται για το αγαπημένο μας site και να κινητοποιήσουμε τους φίλους χρήστες που δεν μας έδωσαν διόλου δείγμα γραφής τους, ειδικά φέτος. Από τους τρίσκουφους π. χ., θα αναφέρω ενδεικτικά, τους φίλους και τις φίλες μας: p_v, hammer, boux, Kostas 9578, Value Seeker, World, Pathfinder, Marios Challes, baron. rouge, Telis Tipitelis & Leda.
Που είσαστε, άραγε, τώρα όλοι σας;; Μας λείπετε πολύ, να το ξέρετε!

Οι τρίσκουφοι, άλλωστε, από 56 πέρσι, έμειναν μόνο 41 τώρα… Πού πάμε;

Ας τους αναζητήσουμε κι ας τους σπρώξουμε όσο μπορούμε, βρε παιδιά…

20 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Αν ο ιδιοκτήτης της ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑΣ διαβάσει αυτή την κριτική, το πιθανότερο είναι να με τοποθετήσει στην black list της επιχείρησης του. Ζητώ ταπεινά συγνώμη φίλτατε ιδιοκτήτη, το ξέρω ότι είμαι μάλλον ‘’χρονικά ασυνεπής’’ ως προς την κατάθεση του συγγραφικού πονήματος που ακολουθεί.

Δεν είναι ούτε μια, ούτε δύο, αλλά τρεις οι επισκέψεις μας στην ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ σε διάστημα λιγότερο του τελευταίου έτους. Ας όψεται λοιπόν η πρόσφατη κριτική του piperman, γεγονός που με ανάγκασε να στρωθώ και να καταγράψω τις δικές μου εμπειρίες.

Στην ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ αναζητήσαμε τον καταληκτικό προορισμό μιας ‘’αυτοκινητάδας’’ ΣΚ, με βόλτες εντός Αττικής, χρονικά σχετιζόμενες με τις αλλαγές των εποχών. Πήγαμε στην αλλαγή του φθινοπώρου και του χειμώνα, με πιο πρόσφατη πριν δύο μήνες μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα.

Η περιοχή είναι προσεγγίσιμη από διάφορες κατευθύνσεις. Από Άγιο Στέφανο, από Άνοιξη, από Δροσιά-Σταμάτα, από Νέα Μάκρη-Πεντέλη-Διόνυσο και βεβαίως αντίστροφα από την λίμνη του Μαραθώνα. Αν τα πάτε καλά με τον προσανατολισμό εμπιστευθείτε τον ‘’κοντορεβυθούλη’’ ή τον κ. Γούγλη όπως λέει η φίλη Ucook, εγώ προτίμησα να αφεθώ στις ικανότητες του GPS και μάλλον έπραξα σωστά διότι η περιοχή μου είναι παντελώς άγνωστη.

Το concept κινείται μεταξύ της ψησταριάς, της κρεατοταβέρνας ή του εξοχικού κέντρου. Όπως και να το πείτε μέσα θα πέσετε. Ατάκτως παρκαρισμένα πριν και μετά το εστιατόριο, θα συναντήσετε όλα τα τελευταία μοντέλα SUV (πάντα μαύρα έτσι για να μην ξεχνιόμαστε), των γνωστών ‘’premium’’ Γερμανών κατασκευαστών. Μου ήρθε αυτόματα ένα μειδίαμα, βλέποντας αυτό το μοναδικό (υπερ)θέαμα και θυμούμενος την σχετική εύστοχη αναφορά του φίλου ΙΩΓΙΑΝΝΗ. Ευτυχώς παρκαδόρο δεν αντικρίσαμε!!

Το μειδίαμα συνεχίσθηκε και στον εσωτερικό χώρο, ο οποίος είναι λιτός, old fashioned, ένας πραγματικός αχταρμάς, ότι να ‘ναι, όπως να ’ναι και όπου να ’ναι. Δεν θα συνεχίσω, διαβάστε την περιγραφή του Γιάννη, τα αναλύει πολύ γλαφυρά. Στα θετικά θα καταγράψω ότι μου άρεσε ο προαύλιος χώρος με το συντριβανάκι (πριν την κύρια είσοδο) και ο πίσω κήπος ο οποίος είναι συμπαθητικός.

Η εξυπηρέτηση, τουλάχιστον στις off rush hours που επισκεφθήκαμε εμείς, ήταν φιλική, πελατοκεντρική, ευγενική, ενίοτε με δόση χιούμορ και σε λογικούς χρόνους, γεγονός που εκτιμήθηκε δεόντως. Για τις ώρες αιχμής τα ΣΚ σίγουρα η κατάσταση πρέπει να είναι κάπως διαφορετική, αλλά ‘’εν οίδα ότι ουδέν οίδα’’.

Θα καταγράψω συνολικά τα πιάτα τα οποία δοκιμάσαμε και στις τρεις επισκέψεις μας:

-Συμπαθητικό λαδοριγανάτο ψωμάκι.

-Αρκετά καλές τηγανιτές πατάτες.

-Σαλάτα λάχανο, καρότο, φρεσκότατη και γενναιόδωρη.

-Σαλάτα χόρτα βραστά, κινούμενα στον τυπικό μέσο όρο.

-Από πίτες ημέρας, στην πρώτη επίσκεψη μια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ κρεατόπιτα και την δεύτερη φορά ένα καλό τυροπιτάρι.

-Αρκετά καλή τυροκαυτερή.

Πάμε τώρα στα κρεατικά στα οποία πρέπει να σταθώ λίγο παραπάνω και πιο αναλυτικά.

-Μοσχαρίσια μπριζόλα γάλακτος, την οποία τιμήσαμε στις δύο από τις τρεις επισκέψεις μας. Στο μοσχάρι όπως φαίνεται και από το avatar που κοσμεί το προφίλ μου έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία. Στην περίπτωση μας ως μια απλή ταβερνίσια μοσχαρίσια μπριζόλα, ήταν από τις πιο αξιόλογες (του είδους) που έχω δοκιμάσει. Μέγεθος μέτριο, πολύ ζουμερή, γευστική, προσεκτικά αρτυμένη και σερβιρισμένη κοντά στο medium well. Ιδιαίτερα θετική εντύπωση προκάλεσε το εξωτερικό ‘’ροζαλί’’ χρώμα του κρέατος, το οποίο και υποδηλώνει ότι όντως πρόκειται για μοσχαράκι γάλακτος και όχι για (mega)βούβαλο από τα λιβάδια της Βόρειας Ντακότας.

-Αρνίσια παϊδάκια. Πέρασαν με επιτυχία το test της σάρωσης με την κλασσική κίνηση ''φυσαρμόνικας''. Σωστά ψημένα, ζουμερά, τρυφερά και εύγεστα.

-Παϊδάκια προβατίνας. Ακροβατούσαν επικίνδυνα ανάμεσα στην μετριότητα και το epic fail, λόγω της υπερβολικής σκληρότητας και του άστοχου ψησίματος. Ο ιδιοκτήτης μας έδωσε δίκιο, πλην όμως γνωρίζοντας εκ των προτέρων το θέμα της σκληρότητας, έπρεπε να μας αποτρέψει από το να τα παραγγείλουμε. Συγχωρείται λόγω ειλικρίνειας και επιτυχίας των κρεάτων που ακολουθούν.

-Κατσικάκι γάστρας με κυδωνάτες πατάτες. ΛΟΥΚΟΥΜΙ, ίσως εφάμιλλο ενός σπιτικού.

-Γουρουνοπούλα. ΛΟΥΚΟΥΜΙ εις το τετράγωνο, χωρίς υπερβολή μια ηδονή για τον ουρανίσκο.

-Συμπαθητικό κρασί, χωρίς όμως τίποτε το αξιομνημόνευτο.

Κέρασμα στο τέλος από αξιόλογο έως αυτοκρατορικό (τουλάχιστον στην πρώτη επίσκεψη). Πιατέλα με πορτοκαλόπιτα, χαλβά και καρυδόπιτα, από 2 μπαμπάτσικα κομμάτια το άτομο και κάποια φορά αν θυμάμαι καλά πιατέλα με φρούτο.

Check please
Οι λογαριασμοί δύο ατόμων για ένα αρκετά πλούσιο γεύμα κυμάνθηκαν από 37 έως 43€. Δεκτή και η πιστωτική κάρτα.

Κατέληξα ότι:

Στην ΑΜΥΓΛΑΛΕΖΑ θα πας εφόσον:

Σου αρέσουν οι βόλτες με το αυτοκίνητο και η εξοχή.

Στο τελευταίο σου check up, πήρες το ‘’πράσινο φως’’ από τον παθολόγο, τον καρδιολόγο και τον μικροβιολόγο.

Δεν είσαι ανορεκτικός, μίζερος και μονίμως σε δίαιτα.

Δεν δηλώνεις λάτρης της μοριακής ή της δημιουργικής κουζίνας και της lounge ή industrial τεχνοτροπίας διακόσμησης. Οι παραπάνω ‘’οπαδοί’’ μάλλον θα φύγουν τρέχοντας.

Last but not least, για τους φίλους του κρέατος, εφόσον μπορούν έστω και για λίγο να ζήσουν χωρίς black angus, wagyu, tomahawk, New York strip και όλα τα premium steaks που έχουν κατακλύσει την επικράτεια. Τα τελευταία θα τα αναζητήσετε κάπου αλλού και βεβαίως θα τα πληρώσετε ανάλογα.

Εδώ θα έρθετε για γουρουνοπούλα. Απλά και ξεκάθαρα!!

6 medium

29 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

επιλεξαμε για ρεβεγιον Χριστουγεννων φετος να κανουμε την αλλαγη και να κατευθυνθουμε προς την περιοχη της Σταματας, καθοτι εμαθα πως εκεινη τη μερα θα ειχε και ανρι στη σουβλα εκτος ολων των αλλων. παροτι η Σταματα θεωρητικα ειναι μακρια απο την εθνικη οδο δεν κανεις παρα μονο περιπου 20 λεπτα ωστε να φτασεις στο σημειο. βεβαιως και ενα gps θα βοηθουσε πολυ τη κατασταση. φτανοντας στην εξοχη λοιπον το μαγαζι βρισκεται σε ωραια θεση και μεσα ειναι ενας πολυ μεγαλος χωρος με κεντρικο κυκλικο τζακι. δεν ειναι κατι το ιδιαιτερο βεβαια. ενα κανονικο μαγαζι με οχι ιδιαιτερη διακοσμηση, αλλα αυτο δεν ειναι κατι που με ενδιαφερει και ιδιαιτερα σε μια τετοια ταβερνα.
απο θεμα εξυπηρετησης σογουρα πρεπει να λαβω υποψιν οτι ηταν χριστουγεννα μεσημερι., το μαγαζι καταμεστο και οι σερβιτοροι τρεχαν πανικοβλητοι. παρολα αυτα ο χρονος αναμονης δεν ηταν ιδιαιτερος και ολοι ηταν ευγενεστατοι.
απο θεμα φαγητου λοιπον. στα θετικα οτι επανω στο τραπεζι υπηρχε ψωμακι το οποιο ηταν ζυμωτο και πολυ ωραιο. για ορεκτικα παραγγειλαμε σαγανακι και τυροκροκετες. δεν εχω παραπανο. ειδικα το σαγανακι ηταν πολυ ευγευστο. οι τυροκροκετες για να πω την αληθεια δε με ενθουσιασαν και τοσο πολυ, αλλα στεκοταν. για κυριως παραγγειλαμε μια μεριδα παιδακια και μια μεριδα περιπου 600γρ ψητου αρνι σουβλας. ολα ηταν πολυ νοστιμα και καλοψημενα. μαζι με αυτα μας εφεραν ενα εμφιαλωμενο μπουκαλι νερου χωρις να το ζητησουμε αλλα δε μας ενοχλησε και μια μπυρα που παραγγειλαμε., ολα τα ανωτερω κοστισαν 42 υερω. στο τελος του γευματος μας κερασαν γλυκακια που αποτελουνταν απο καρυδοπιτα. πορτοκαλοπιτα και χαλβα. εξαιρετικα ηταν.
σα γενικη εικονα μαγαζιου μας αρεσε καθως η σχεση ποιοτητας και τιμης ηταν πολυ καλη. το μονο που θα ηθελα παραπανω θα ηταν μια ελαφρια μουσικη να συνοδευει το φαγητο μας, καθοτι το μονο που ακουγοταν ηταν η οχλαγωγια του κοσμου. θα προτεινα σιγουρα μια επισκεψη και μετα σιγουρα θα μπορουσε να συνδυαστει και με καμμια βολτα στη Λιμνη του Μαραθωνα καθως ειναι πολυ πολυ κοντα

8 medium

23 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016 πήγαμε κι εμείς στην Αμυγδαλέζα.....

Περιβάλλον: Συμπαθητικό, με δύο ξεχωριστές αίθουσες για καπνίζοντες και μή. Μόνο στην αίθουσα των καπνιζόντων το τζάκι ήταν αναμένο. Παλαιομοδίτικη ταβέρνα χωρίς καμία αίσθηση αισθητικής.

Εξυπηρέτηση: Ανύπαρκτη, κάναμε 20 λετπά να παραγείλουμε και 20 λεπτά τουλάχιστον να μας φέρουν την απόδειξη και να πληρώσουμε.

Γεύση: Μέτρια τα πράγματα... δύο άτομα πήραμε τα εξής:

Πατάτες τηγανητές (μέτριες και με πολύ λάδι)
Κολοκυθάκια τηγανιτά (μέτρια με πολύ λάδι)
Σαλάτα μαρούλι (ζητήσαμε με λεμόνι και μας την φέρανε με ξύδι.. μας έγινε η αλλαγή αμέσως)
Μισό κιλό παϊδάκια: καλά αλλά έχουμε φάει και καλύτερα
Κατσικάκι στη γάστρα όπου φημίζεται: Συμπαθητικό, από το κατσικάκι έλειπε το αλάτι και το πιπέρι και η μερίδα ήταν πολύ μικρή, περισσότερες ήταν οι πατάτες που το συνόδευαν από το κατσικάκι. Επίσης το κομμάτι που επέλεξαν να μας φέρουν ήταν όλο λίπος και κόκαλο.

Κρασί λευκό χύμα: Απλά καλό.

Κουβέρ: Ψωμί (σε μερικά τραπέζια ήταν ψημένο με λαδορίγανη και σε άλλα, όπως το δικό μας, μας το έφεραν άψητο. Νερό εμφιαλωμένο χωρίς να μας ρωτήσουν.

Στο τέλος κερνάνε γλυκό: Καρυδόπιτα κάτω του μετρίου.

Για τα παραπάνω πληρώσαμε 41€... τιμές φυσιολογικές αλλά στην ποιότητα του φαγητού χρειάζεται βελτίωση.