Loader

Περιγραφή

Από πιάτα της σχάρας μέχρι αστακομακαρονάδα. Μόνο μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

05 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μια ψαροταβέρνα, οικογενειακή επιχείρηση στα χέρια της δεύτερης και τρίτης πια γενιάς, που έκλεισε αισίως τα 50 χρόνια λειτουργίας και Κυριακή μεσημέρι διώχνει, παρά το μέγεθός της, κόσμο, δεν μπορεί παρά κάτι να αξίζει.

Η γνωριμία μου με το ΣΥΡΤΑΚΙ ξεκίνησε μέσα από μια σειρά από γεύματα μεταξύ συναδέλφων εκεί γύρω στην αλλαγή του αιώνα. Θυμάμαι ότι στην αρχή μού είχε κάνει εντύπωση το όνομα. Καθώς δεν είχα ξαναπάει, περίμενα ένα μαγαζί έτοιμο να υποδεχθεί τουρίστες που μόλις είχαν ολοκληρώσει την επίσκεψη στο ναό του Ποσειδώνα και, καθώς ο θαλασσινός αέρας ανοίγει και την όρεξη, ήταν πια ώρα για souvlaki, tzatziki και greek salad. Όταν μάλιστα μπαίνοντας στην ας πούμε χειμωνιάτικη, κλειστή αίθουσα είδα στο βάθος μια σύνθεση με τρεις syrtaki dancers, ετοιμάστηκα για τα χειρότερα.

Ευτυχώς οι φόβοι μου διαψεύστηκαν παταγωδώς, φάγαμε εξαιρετικά και, το σπουδαιότερο, μας περιποιήθηκαν σαν να είμασταν σε μια αντίστοιχη ταβέρνα στο Κεφαλάρι, το Χαλάνδρι ή τον Πειραιά. Στενόμακρη αίθουσα με πέτρα και ξύλο, με φυσικό φως να μπαίνει άπλετο από τη τζαμαρία της πλευράς που βλέπει στο δρόμο, τραπέζια στρωμένα με λευκά τραπεζομάντηλα, πολύ καλό φαγητό, περισσότερα δε χρειάζονται σε τέτοιες εκδρομικές εξορμήσεις.

Έτσι αποφάσισα, ομολογώ τυχαία, περνώντας μετά από αρκετά χρόνια μια ωραία ανοιξιάτικη μέρα με το αυτοκίνητο μπροστά από το ΣΥΡΤΑΚΙ, που βρίσκεται ένα χιλιόμετρο μετά τη διασταύρωση που οδηγεί στο ναό, πάνω στο δρόμο από Σούνιο προς Λαύριο, να δοκιμάσω και τον έξω χώρο, ο οποίος είναι διπλάσιος ή και μεγαλύτερος σε έκταση από τον εσωτερικό, και μάλιστα αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, θυμίζοντας το γειτονικό, τρόπος του λέγειν, GATZOLI. Όπου και να καθίσεις, όχι υποχρεωτικά μόνο στην πρώτη σειρά (που οι σερβιτόροι αποκαλούν «γκρεμό»), έχεις θέα θάλασσα, Κέα και Μακρόνησο.

Η αλήθεια είναι ότι μου έκαναν εντύπωση τα πάμπολλα αυτοκίνητα που ήταν παρκαρισμένα όπου υπήρχε τριγύρω χώρος, σε τέτοιες περιπτώσεις εφαρμόζω πάντα την αρχή «Βλέπεις κόσμο; Μπες άφοβα! Βλέπεις τον ταβερνιάρη μόνο σ’ ένα τραπέζι; Συνέχισε, μη διακόπτεις την ησυχία του! ». Με το ζόρι και πολλή τύχη βρέθηκε ένα τραπέζι, που μας παρακάλεσαν να περιμένουμε μέχρι να το καθαρίσουν και να το στρώσουν (πρώτη θετική εντύπωση, με ενοχλεί το πρόχειρο μάζεμα όπου τα ψίχουλα των προηγούμενων προσγειώνονται πάνω σου). Από τότε ξέρω ότι για το ΣΥΡΤΑΚΙ χρειάζεται απαραιτήτως κράτηση. Η πελατεία στο ΣΥΡΤΑΚΙ αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από τακτικούς θαμώνες, αρκετές οικογένειες και πολυμελείς παρέες με παιδιά, άνθρωποι που μυρίζουν Β. Π., με εμφανή οικονομική άνεση.

Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε δυο λόγια για το σέρβις. Αφενός είναι επαρκές σε αριθμό, αφετέρου κυριολεκτικά ακούραστο, γιατί το πολυεπίπεδο του πράγματος απαιτεί γερά πόδια και γερά χέρια. Ταυτόχρονα όμως είναι όλοι τους προσηνείς, σε ακούνε υπομονετικά και με χαμόγελο, ενώ γύρω τους γίνεται κακός χαμός από το πήγαινε έλα, και προσπαθούν να βρουν λύσεις έστω και εκ των ενόντων, «σπάζοντας» π. χ. προσωρινά ένα διπλό τραπέζι για να εξυπηρετηθούν δύο ζευγάρια.

Αρνητικά σημεία η απουσία κεράσματος κατά την υποδοχή ή τον αποχαιρετισμό, το ετσιθελικό εμφιαλωμένο νερό και η απουσία καταλόγου. Ειδικά την πρώτη φορά που θα πάτε ζητήστε τον! Όχι επειδή οι τιμές είναι στα ουράνια, αλλά επειδή διαφορετικά δεν θα έχετε εικόνα της πολύ μεγάλης ποικιλίας φαγητών που προσφέρονται, και αυτό είναι κρίμα.

Η κουζίνα και ο ψήστης είναι λοιπόν λίρα εκατό, από εκεί και πέρα έχετε εσείς το λόγο. Οι μερίδες είναι κανονικές και το ιδεώδες είναι να είστε τέσσερις και πάνω, ώστε να τα βάλετε όλα στη μέση, ακόμα, ή μάλλον ειδικά τα λεγόμενα κύρια πιάτα, γιατί εκεί βρίσκονται κρυμμένες ευχάριστες εκπλήξεις.

Από σαλατικά δεν το συζητώ, υπάρχει πάντα εξαιρετική αρμύρα, προσθέτετε εσείς λεμονάκι και λαδάκι. Προσωπικά μου αρέσει πολύ η ταραμοσαλάτα τους, δεν είναι ο συνηθισμένος πια αφρός (από το πολύ χτύπημα στο μπλέντερ), αλλά είναι πιο κρεμώδης, και εδώ λίγο λεμόνι και πιπέρι απογειώνει το μεζέ. Στους ψαρομεζέδες μην παραλείψετε τα ταπεινά τηγανιτά καλαμαράκια (κάτι βάζουν στο κουρκούτι που δίνει απίθανη λεπτή κρούστα και γεύση) όπως και το κρασάτο χταπόδι (το ψωμί για τις βούτες είναι πάντα λευκό και φρεσκότατο).

Περνώντας στα κυρίως, είτε θα επιλέξετε κάποιο μεγάλο ψάρι από τη βιτρίνα στην είσοδο του μαγαζιού, είτε, πράγμα που σας συμβουλεύω, θα δοκιμάσετε κάτι σε ριζότο με μελάνι σουπιάς με καλαμάρι, φιλέτο σολωμού σε φύλλο κρούστας ή μακαρονάδα θαλασσινών. Στα πρωτοδεύτερα συνιστώ τις επίσης ταπεινές σαρδέλες (προσεκτικά καθαρισμένες και ψημένες σαν «γούνες»), όχι όμως τα μύδια, που σε όσες εκδοχές τα δοκίμασα, επειδή είναι από τα αγαπημένα μου πιάτα, τα βρήκα άνευρα (και όχι πάντα καλά καθαρισμένα).

Ποτά τα κλασσικά, επισημαίνω τη μπύρα ΒΕΡΓΙΝΑ lager σε ποτήρι καθώς τη ΝΗΣΟΣ Pilsner, η δε λυπητερή για ένα ζευγάρι θα κυμανθεί μεταξύ 40- έως 60+, ανάλογα με την παραγγελία. Συμπερασματικά, το ΣΥΡΤΑΚΙ δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να σας απογοητεύσει, απλώς να ξέρετε ότι είναι ψαροεστιατόριο τύπου ΔΟΥΡΑΜΠΕΗΣ και όχι ψαροταβερνείο τύπου Η ΓΑΛΑΖΙΑ ΒΑΡΚΑ (κάθε σύμπτωση του ονόματος με υπαρκτή επιχείρηση δεν είναι ηθελημένη), με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Αν σας φέρει ο δρόμος, δοκιμάστε το!