Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Το εστιατόριο Altamira στο Μαρούσι, στην οδό Περικλέους προσφέρει διεθνή κουζίνα σε έναν χώρο ξεχωριστής ομορφιάς. Πρόκειται για έναν εξωτικό κλειστό κήπο με υπέροχους καναπέδες και έθνικ ατμόσφαιρα. Το μενού είναι γεμάτο αρώματα και κουζίνες του κόσμου, γεύσεις από τις Αραβικές χώρες, την Ασία, την Ινδία και το Μεξικό. Ξεκινήστε με δροσερά cocktails, συνεχίστε με μια κορεάτικη πικάντικη σαλάτα με bean threads, λαχανικά, κιμά και μανιτάρια και αρωματική σάλτσα ή πουγκιά θαλασσινών μαγειρεμένα με παραδοσιακό τρόπο και κρέμα philadelphia. Δοκιμάστε επίσης κάρυ με μάνγκο ή καρύδα, μπασμάτι ρύζι, μεξικάνικα νάτσος και τσορίζο με αυγά και λιωμένο κίτρινο τυρί σε πήλινο σκεύος και ολοκληρώστε το γαστρονομικό αυτό ταξίδι με cheese cakes και κιουνεφέ.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα
Κλειστά
Τρίτη
19:00 - 02:00
Τετάρτη
19:00 - 02:00
Πέμπτη
19:00 - 02:00
Παρασκευή
19:00 - 02:00
Σάββατο
19:00 - 02:00
Ζωντανή Μουσική
Κυριακή
13:30 - 21:00
Ανοιχτός μεσημεριανός μπουφές από τις 13:30 μέχρι τις 17:30.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Κάνει delivery
Φιλικό προς χορτοφάγους
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις
Επιτρέπονται κατοικίδια

12 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Χαίρομαι πολύ που διαπιστώνω ότι το αγαπημένο site μετά τη μουρμούρα αρκετών (δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη, δεν θα το κρίνω εγώ) πήρε πολύ στα σοβαρά τις προτάσεις των παλαιότερων και τρέχει, πλέον, με γοργούς ρυθμούς.

Η γνωριμία μου με το ASK ξεκίνησε από μια απλή αναζήτηση για εστιατόρια, έγινε συνήθεια, πηγή ευθυμίας όταν διάβαζα, τότε, τις κριτικές του mihos (Ευδοξία ψάξε να τον βρεις) ενώ κατέληξα να γράφω ανελλιπώς και του λόγου μου, αφήστε που μου έδωσετη δυνατότητα να κάνω νέους φίλους, παρέες, μέχρι και κατάσκοπος έγινα διαβάζοντας τις κριτικές αφού ξέρω πια που εστιάζει ο καθένας. Άλλος αξιολογεί πρώτα το φαγητό, άλλος το κρασί, την εξυπηρέτηση, τον χώρο, το feeling. Kαθένας στο είδος του και Λουμίδης στους καφέδες που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση.

Η νέα εποχή του site έφερε πολλές καλοδεχούμενες αλλαγές από το redesign της ιστοσελίδας, τη διοργάνωση events και πάνω από όλα τις news entries. Eνδεικτικά θα αναφέρω τους χρήστες Vaggg, Arkouditsos, antonius665. Να γράφετε συχνά για να αποφύγετε τον βομβαρδισμό των παλαιότερων! Ανανεώστε το site με χιούμορ, φαντασία και εγκυρότητα.

Ας πάμε στα του Altamira τώρα... Υπό κανονικάς συνθήκας δεν θα ήταν η πρώτη μου επιλογή. Θες η περιοχή (λες και το ήξερα), θες οι 4 κουζίνες που αντιπροσωπεύει (καινοτομία για το '90, ίσως passe για το παρόν), θες οι κριτικές που είχαν προηγηθεί;Παρ'όλα αυτά διάφοροι λόγοι με "ανάγκασαν" να το επιλέξω (έχετε δει λοξό βλέμμα Πρωθιέριας;Έχετε ακούσει παγωμένη φωνή να ανακοινώνει χρησμό; Ε, κάντε το και τα ξαναλέμε), αφήστε που τελικά είχε τις περισσότερες συμμετοχές.

Αχ αυτό το gps! Ενώ ερχόμαστε με τη συνήθη ύποπτη περνώντας τον πολύ καλό Ασβεστόλακο, πάνω στην κρίσιμη στιγμή, κολλάει. Έχετε δει το Alien?Δείτε το και θα έχετε πλήρη εικόνα, δεν έχουν άδικο που δίνουν γυναικεία ονόματα στους τυφώνες. Το alien/κοριτσάκι του εξορκιστή/τυφώνας Tzia δε σταματάει τα "γαλλικά" που εκστομίζει, σε άπταισμα ελληνοαγγλικά, ωστόσο, ούτε στο άκουσμα της φράσης.... σαν τη μάνα μου κάνεις! Αντίθετα! Μου πέρασε από το μυαλό να τη θέσω υποψήφια προς αποχώρηση πριν καν πατήσουμε το πόδι μας στο μαγαζί... αλλά, κάπου εκεί, φτάσαμε επιτέλους οπότε την έστειλα με συνοπτικές διαδικασίες μέσα και εγώ πήγα να παρκάρω με την ησυχία μου.

Πάρκινγκ όχι ακατόρθωτο, ειδικά, μετά τις 21.00... Βρίσκεται σχετικά κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό άρα με λίγο περπάτημα θα είστε εκεί στην ώρα σας.

Όσον αφορά στο φαγητό λυπάμαι αλλά δε μπορώ να είμαι αναλυτικός με όλα τα πιάτα που παρέλασαν από το τραπέζι μας. Άλλωστε οι περισσότεροι από εμάς δεν έδωσαν τόσο μεγάλη σημασία ώστε να περιγραφεί και η παραμικρή λεπτομέρεια. Το αφήσαμε σε άλλους που αρέσκονται σε αυτό. Εγώ... αρχικά ξεχάστηκα και δεν με σέρβιραν σε 3 πιάτα. Ευτυχώς με τη έγκαιρη και δυναμική παρέμβαση του Χρυσάνθεμου όλα λύθηκαν. Ήμουν εξαιρετικά τυχερός εκείνο το βράδυ έτσι ώστε να περιτριγυρίζομαι αποκλειστικά από γυναίκες (με το Alien σε απόσταση ασφαλείας), σκέφτεστε κάτι καλύτερο;

O πολυσσυλλεκτικός κατάλογος δίνει άφθονες επιλογές αλλά δεν μπόρεσα παρά να παρατηρήσω ότι υπάρχει λίγη Altα(λ)μύρα στις τιμές αφού τα κύρια, στην πλειοψηφία τους, ξεκινούν από τα 13.5 ευρώ. Τα πιάτα πολλά αλλά, ευτυχώς, μικρές σχετικά, ποσότητες. Όποιος επιθυμούσε βέβαια μπορούσε να ξαναπαραγγείλει καθώς δεν υπήρχε περιορισμός... ούτε στο ποτό, ουδέν παράπονο και επί αυτού. Η μαργαρίτα φράουλα που δοκίμασα δε μου άρεσε, το ίδιο είπε και η φίλη που την παρήγγειλε, επίσης. Ερασιτεχνική. Απ'την άλλη το Alien, μετά τη δεύτερη μαργαρίτα lime, εξαφανίστηκε! Ναι! Η q-ria επέστρεψε πάλι κοντά μας, άρα μάλλον η δική της ήταν πιο πετυχημένη. Κατά τα άλλα το κρασί έρεε.

Την κακτοσαλάτα δεν τη δοκίμασα. Σωστά έγραψε φίλος πριν από μένα πως κονσέρβιζε, εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να την προσδιορίσω. Η Ντελ Μαρ από την κρίθηκε αρκετά καυτερή λόγω χαλαπένιος. Τα μπερδέψαμε λίγο μιας και προσγειώθηκαν ταυτόχρονα 3 σαλάτες στο πιάτο μας!

Στα ορεκτικά, αυτό που θυμάμαι κυρίως είναι το καλάχε, δηλαδή πιτάκι με χαλούμι, πατέ ελιάς, κίτρινο τυρί. Όχι κάποια τρομερή σύλληψη, ένα αξιοπρεπές πιάτο. Τα υπόλοιπα ορεκτικά τύπου τσιμιτσάνγκα και κεσαντίγια δεν ενθουσίασαν αλλά δεν έμειναν και αξιομνημόνευτα.

Στα κυρίως πιάτα μας προσφέρθηκαν 8 (όντως;) επιλογές και αυτές που θυμάμαι είναι:

Το κοτόπουλο με σάλτσα μήλου, κρασί, σταφίδες και τζίντζερ. Δεμένη σάλτσα, καλά ψημένο κοτόπουλο.
Παραδόξως ξεχώρισα το κοτόπουλο Ασία με την κρέμα καρύδας, πιάτο που λόγω της "ιδιαιτερότητας" του δεν έλαβε και πολύ θετικά σχόλια.
Το φιλέτο πάπιας επίσης δεν ενθουσίασε μιας και το κρέας ήταν πολύ σκληρό.

Από γλυκά, ήρθαν 5 επιλογές. Η τούρτα μεξικάνα με βάση τορτίγιας δεν ενθουσίασε, συμφωνώ πως θα προτιμούσα την Ελληνική/Ευρωπαϊκή εκδοχή της.
Το τσιζκέικ από την άλλη εμένα προσωπικά μου άφηνε αίσθηση τυριού και θα μπορούσα να το ξαναδοκιμάσω ευχάριστα.
Επιτέλους ένα αξιοπρεπές μπανόφι που ξεχώριζε μεν η καραμέλα του αλλά δυστυχώς "καπελώθηκε" από τη σαντιγί.
Το Ναριέλ, δηλαδή, γλυκό με καρύδα, σοκολάτα και σως καρύδας ήταν η καλύτερη επιλογή. Η "ιδιαιτερότητα" εδώ της καρύδας, το ανέδειξε.

Η εξυπηρέτηση ήταν ευγενέστατη από τους κυρίους και δεν μπορώ να τους κατηγορήσω που με ξέχασαν κάποιες στιγμές. Ένας από τους κύριους λόγους που γράφω την κριτική είναι για την προσηνή και χαμογελαστή κυρία του καταστήματος που με τόση προσοχή και προσήλωση άκουσε τις παρατηρήσεις μου για το μπανόφι και την υπερβολική σαντιγί. Έχω και εγώ τα κολλήματα μου. Όλοι όμως μου έδωσαν την εντύπωση επαγγελματιών που ενδιαφέρονται για τους πελάτες και την επιχείρηση.

Ο χώρος είναι πολιτισμένος, χαλαρός αλλά με κάποια σημάδια που μαρτυρούν την ηλικία του. Προσμετρώ στα συν την ύπαρξη αρκετών παραθύρων ώστε να έχεις οπτική επαφή με τον έξω κόσμο. Πήξαμε στους ζωγραφισμένους τοίχους! Δεν έχω εικόνα του τι γίνεται στον κήπο αλλά μέσα πρέπει να υπολογίσουμε την καλή ποιότητα τραπεζοκαθισμάτων, πιάτων, ποτηριών κλπ. Ειδική μνεία θα έπρεπε να γίνει στην αλλαγή, τρεις φορές παρακαλώ, των σερβίτσιων.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου τους ιθύνοντες του σάιτ για τις ωραίες βραδιές που μας έχουν χαρίσει τους τελευταίους μήνες. Πάνω από όλους, όμως, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ευδοξία η οποία έχει επωμιστεί τον δύσκολο ρόλο διαχείρισης της κάθε παραξενιάς μας.

Μην ανησυχείς τα 100 πρώτα χρόνια είναι δύσκολα, έτσι και βγεις σώα... ή εμείς θα έχουμε στρώσει ή εσύ θα μας κάνεις παρέα στη La la land!

Θα παραπονεθώ, όμως, γιατί μαθαίνω ότι το Alien έχει πρόσκληση για καφέ. Η δική μου που είναι; Μήπως να έρθω μαζί σας έχοντας έτοιμη την ηρεμιστική ένεση; Εγώ για το καλό σας το λέω...

28 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Βραδάκι Πέμπτης 21/9, επιτέλους μια όμορφη και δροσερή φθινοπωρινή έξοδος καμιάς δεκαπενταριάς τετράσκουφων και τρίσκουφων χρηστών του ask4food στον εξωτικό κήπο του πολυεθνικού ALTAMIRA (Α), στην τέταρτη και τελευταία σύναξη της εβδομάδας καλοφαγάδων του site. Εύγε στην οργάνωση, καθώς και στο ιστορικό εστιατόριο που μας φιλοξένησε!!
Το όνομά της, όπως μας θύμισε στην φετινή κριτική του ο φίλος Τρώγων, σημαίνει στα ισπανικά: κοίτα ψηλά (mira alta). Συνειρμικά βέβαια, έρχονται στον νου μας τα ομώνυμα προϊστορικά σπήλαια της Ισπανίας, που τα ανακάλυψε τελείως τυχαία κάποιος βοσκός το 1868!

Το Α λειτουργεί επιτυχημένα στο Μαρούσι απ’ το 1995, οπότε άνοιξε στο δίπατο αρχοντικό της οδού Περικλέους, λίγο πιο πάνω απ’ τον Σταθμό του Μετρό. Το 2001 απόκτησε το ταίρι του στην οδό Τσακάλωφ του Κολωνακίου, που λειτουργούσε μέχρι πέρσι το καλοκαίρι. Στη θέση του είχε ήδη ανοίξει απ’ το 2015 το ETNICO της οδού Κολοκοτρώνη, κοντά στο Σύνταγμα.
Η Περικλέους εξελίχτηκε ήδη σε πιάτσα εστίασης, αφού περιλαμβάνει το Esatto bar, τον Κήπο της Εδέμ, τα New Orleans burgers, KARAMUZA bar & Roma Pizza!

Το Α λειτουργεί καθημερινά, Δευτέρα-Σάββατο από 19.30-01.00, ενώ τις Κυριακές ανοίγει από 13.00 το μεσημέρι, με πλουσιότατο μπουφέ μέχρι τις 17.30, σε τιμή 18.00 € και για τα παιδιά 12.00 €, ενώ στη συνέχεια και μέχρι την 01.00 σερβίρει a la carte.

Στο A δοκιμάζει κανείς 4 κουζίνες διαφορετικές, από Ινδία, Κίνα και Άπω Ανατολή, Μεξικό, και Λίβανο / Αραβία. Την ευθύνη της κουζίνας έχουν ο σεφ Σταύρος Ζαφειράτος (μάγειρας προηγουμένως στο 1ο AZTEC της Κηφισίας, 1985-1995) και η Άννα Λαγούτη, πλαισιωμένοι από ένα επιτελείο 5-6 βοηθών τους. Στο αναλυτικό μενού βλέπει κανείς τις χώρες προέλευσης των διαφόρων πιάτων.

Καθίσαμε στον όμορφο καταπράσινο κήπο με τα μεγάλα φυτά και τα αναπαυτικά τραπεζοκαθίσματα και καναπέδες, θαυμάζοντας το εξωτικό βιτρό πάνω απ’ την πόρτα του κτιρίου στην έξοδο προς τον κήπο. Λόγω του κρύου, (ήταν η πρώτη φθινοπωρινή βραδιά με έντονο βοριαδάκι) έκλεισαν μέρος της οροφής και των πλευρικών ανοιγμάτων στον χώρο που βρισκόμασταν, ώστε να νοιώθουμε όλοι μας άνετα, κατά τη διάρκεια της σχεδόν τετράωρης παραμονής μας εκεί!
Η συνολική δυναμικότητα του κήπου, που στεγάζεται τους χειμερινούς μήνες, είναι περίπου 120 άτομα, ενώ στον εσωτερικό χώρο, στις αίθουσες ισογείου και ορόφου φιλοξενούνται άλλα 70 άτομα περίπου.
Μουσική: απ’ τα μεγάφωνα ακούγαμε μουσική κυρίως λάτιν, με πολλούς γνωστούς ρυθμούς, στη σωστή ένταση για να μπορούμε να μιλάμε με άνεση.
Τα καθαρά WC, ανδρικό και γυναικείο, βρίσκονται στον όροφο του κτιρίου.

Όσον αφορά το μενού, ενός μάλλον ογκώδους καταλόγου, στο εξώφυλλο του οποίου φιγουράρει γνωστός πίνακας του MIRO με εντυπωσιακά κόκκινα και μαύρα χρώματα, αυτό περιλαμβάνει εν ολίγοις τα εξής:
• Ινδία: πίτες, ρύζι μπασμάτι, κοτόπουλο ή μοσχάρι με κάρυ, κοτόπουλο ταντούρι, τίκα, κ. λπ.
• Κίνα / Άπω Ανατολή: σπρινγκ ρολς,. ντάμπλινς, κοτόπουλο καρύδα, spare ribs, τη φοβερή πάπια ALTAMIRA, K. LP.
• Λίβανος / Αραβία: Φαλάφελ, χούμους, ταμπουλέ, κιουνεφέ,. μουχαλαμπία, κ. λπ.
• Μεξικό: νάτσος, τσορίζο, κεσαντίγια, γουακαμόλε, τσιμιτσάγκα, τάκος, εντσιλάδας, φαχίτας, τσίλι κον κάρνε, κ. λπ.

Συγκεκριμένα, στο μενού αναγράφονται συνολικά 18 σαλάτες από 4-12 €, 20 ορεκτικά από 5-12 €, 12 πίτες από 3-8 €, 30 κύρια πιάτα (!! ) από 10-18.50 €, και 8 εξωτικά γλυκά από 5-6 €.
Φυσικά, θα επανέλθω σε λίγο, εστιάζοντας στη συγκεκριμένη γκάμα των φαγητών που δοκιμάσαμε.

Σχετικά τώρα με τον κατάλογο των ποτών, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων περί τις 30 ετικέτες κρασιών, από 20-30 € (τιμή που αφορά το ΒΙΒΛΙΑ ΧΩΡΑ), αναψυκτικά, στα 2-3 €, γύρω στις 10 μπύρες, από 4-6 €, καθώς και σανγκρία ή μαργαρίτα, σε ποτήρι ή κανάτα, κ. λπ.

Λόγω της πληθώρας των πιάτων, οι ευγενείς οικοδεσπότες αποφάσισαν να μας προσφέρουν μια εντυπωσιακή ποικιλία 20 περίπου πιάτων, από όλες τις έθνικ κουζίνες τους, ώστε να σχηματίσουμε μια πλήρη εικόνα του γαστρονομικού φάσματος της Α! Το όλο εγχείρημα άξιζε τον κόπο και φυσικά τους ευχαριστούμε από καρδιάς, αφού μέσα σε λίγες ώρες, μας ταξίδεψαν γευστικά ανά τον κόσμο!!

Έτσι λοιπόν μας προσέφεραν τα εξής πιάτα, που τα συνοδέψαμε με χύμα λευκό ή κόκκινο κρασί, σανγκρία και κοκτέιλ μαργαρίτα:

• Από σαλάτες, μας έφεραν τη σαλάτα των χρωμάτων, τη Μεξικάνικη κακτοσαλάτα, με τρυφερούς βλαστούς κάκτων, αβοκάντο, κ. λπ., που ήταν καταπληκτική, καθώς και την επίσης Μεξικάνικη, και λίαν γευστική, del mar, με γαρίδες, χτένια, αβοκάντο, κ. α.

• Από ορεκτικά, δοκιμάσαμε Μεξικάνικο κοτόπουλο chimichanga (μέσα σε τορτίγια), το Αραβικό καλάχε (πίτα με χαλούμι), Ινδικές πίτες samosas, καθώς και Μεξικάνικη κεσαντίγια, με τορτίγια θαλασσινών.

• Από κύρια πιάτα, ήρθε κοτόπουλο με μήλο, καθώς και με κρέμα καρύδας (Ασιάτικο), κοτόπουλο ταντούρι και κάρυ (Ινδικά), φιλέτο πάπιας με πορτοκάλι και μανιτάρια (Άπω Ανατολής), και μοσχαρίσιες ροζέτες με μανιτάρια, κουκουνάρια και lemon grass.

• Ζήτησα και δοκίμασα επίσης ένα μικρό φαλάφελ (Αραβικό), με χούμους, ταρατόρ (ταχινοσαλάτα), και λάμπνεχ (κρεμώδες τυρί από γιαούρτι). Ήταν κι αυτό πολύ νόστιμο πιάτο!

• Από γλυκά, θαύμασα την εξαίσια Jamaica, που ήταν ένα σοκολατένιο ημισφαίριο με ρούμι (απόλυτο must!!! ), τη γευστική τούρτα Mexicana (στρώσεις σοκολάτας σε τορτίγια), και τα γνωστά μας εδώ και χρόνια cheesecake, panna cotta & banoffee.

Με βάση λοιπόν όσα εδέσματα δοκίμασα, θεωρώ ότι ο πληθωρικός σεφ, με τη συγκεκριμένη άλλωστε προϋπηρεσία του επί 35 σχεδόν χρόνια, έχει ιδιαίτερο ταλέντο πρωτίστως στα Μεξικάνικα αλλά και τα Αραβικά πιάτα, στα οποία αξίζει μια βαθμολογία 4 στα 4. Ωστόσο, ορισμένα Ινδικά και Κινεζικά πιάτα έχουν ακόμα κάποιες δυνατότητες μικροεπεμβάσεων…

Γενικά η βραδιά ήταν πολύ πετυχημένη, το συγκεκριμένο μαγαζί είναι μάλλον μοναδικό στο είδος του, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα. Εξάλλου, τα παιδιά που μας εξυπηρέτησαν, 4-5 άτομα, ήταν όλα τους άψογα ενημερωμένα πάνω στο εκτεταμένο αντικείμενο που προσφέρουν!

Για τους λόγους αυτούς βαθμολογώ με 4 την εξυπηρέτηση και, αυστηρά ίσως, με 3 στα 4 τη γεύση, τον χώρο και το vfm. Θεωρώ ότι υπάρχουν κάποια περιθώρια βελτίωσης, όπως μικροανακαινίσεων χώρων, καθώς και περαιτέρω συμπίεσης ορισμένων τιμών, ενδεχομένως σε κάποια από τα ποτά τους.

Ωστόσο, συμπερασματικά, πρόκειται για έναν αξιόλογο χώρο πολυεθνικής εστίασης, που λειτουργεί πετυχημένα εδώ και 22 ολόκληρα χρόνια, χάρη στο μεράκι, το φιλότιμο και τις συνεχείς προσπάθειες υπευθύνων και συνεργατών τους. Σημειωτέον ότι παρακολουθούν την αγορά, τις προτιμήσεις των πελατών και προσαρμόζονται ανάλογα, αφού ήδη έχουν συμπιεσθεί κάποιες τιμές συγκριτικά με το παρελθόν. Ο επί των Δημοσίων Σχέσεων και social media, Κάρολος Βλαχιώτης, ήταν ο βασικός συντελεστής της οργάνωσης αυτής, και μάλιστα έχει ανεβάσει στο σάιτ μας στοιχεία απ’ το μενού με τις αντίστοιχες τιμές των εδεσμάτων, διευκολύνοντας έτσι την πρόσβαση στη διευρυμένη γκάμα του μενού του Α!

Θεωρώ ότι αξίζει σαφώς τον κόπο να επισκεφθεί κανείς το ALTAMIRA με την παρέα του, ώστε να γνωρίσει και να ξεναγηθεί στον μοναδικό αυτό συνδυασμό γεύσεων και αρωμάτων των δύο αχανών Ηπείρων μας!
Ακόμη περισσότερο αξίζει μια Κυριακάτικη επίσκεψη στον μεσημεριανό μπουφέ τους με τη μοναδική ποικιλία των εξωτικών εδεσμάτων που μας προσφέρουν!!

03 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Tzia τε και fratello συνέγραψαν, tzia μεν ως πρωθιέρεια, fratello δε ως καντηλανάφτης (τα σχόλιά του εντός παρενθέσεων).
Είναι η πρώτη φορά που θα προτιμήσω τον καντηλανάφτη…απ τον ναύτη!

«Άσε τις τρέλες στις Σεϋχέλλες,
πάμε για μπύρα στο Altamira! »
Αυτό λαμβάνω στο inbox όταν ανακοινώνονται τα εστιατόρια που συμμετέχουν στην εβδομάδα καλοφαγάδων, κι όταν μιλά ο πρώτος τη τάξει χρήστης εγώ προσωπικά ακολουθώ με κλειστά μάτια.

Γιατί τον εμπιστεύομαι.

Απολαμβάνω τις κουβέντες μας.

Γελάω απίστευτα με το σαρκαστικό του χιούμορ.

Είμαι σίγουρη ότι δε θα μου αρνηθεί τη συγγραφή κοινής κριτικής η οποία θα φέρει στη σκηνή το δίδυμο Fratzia ή Tziatello για άλλη μία guest εμφάνιση (μετά το ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ στο Περιστέρι).

Ευχής έργον αποτελεί η συμφωνία και των υπόλοιπων φίλων να επιλέξουν τη συγκεκριμένη βραδιά, όχι ότι τους άφησα και πολλά περιθώρια για κάτι άλλο.

Αφού ξεμπερδεύουμε με τα διαδικαστικά, που θα’σαι που θα’μαι, θα προλάβω δε θα προλάβω, ποιος θα περάσει να πάρει ποιον, κράτα μου θέση, κατορθώνω να είμαι έτοιμη στην ώρα μου. Στην ώρα του είναι επίσης το αγαπημένο αγόρι που τον τελευταίο καιρό, αγόγγυστα, έχει επωμιστεί να με πηγαινοφέρνει σε διάφορες περιστάσεις. Το αποτέλεσμα: Φτάνουμε καθυστερημένοι, αφού έχει απίστευτη κίνηση, αφήστε που κολλάει και το gps (Στρατηγός με κολλημένο gps; Αν είναι δυνατόν! ), με αποτέλεσμα να κάνουμε κύκλους στην κόλαση του Αμαρουσίου. Στα μικρά διαστήματα που δε βρίζω προλαβαίνω να στείλω ενημερωτικά μηνύματα του στυλ “κοντά είμαστε”, “φτάνουμε” μέχρι και να κλίνω το «η όψις, της όψεως».

Επιτέλους ακούμε τη φωνή του gps, το οποίο εδέησε να ξεκολλήσει να ανακοινώνει το πολυπόθητο “φτάσατε στον προορισμό σας” και ως γνωστή γαϊδούρα αφήνω το αγόρι να παρκάρει μόνο του και μπαίνω φουριόζα μέσα πηδώντας δυο δυο τα σκαλιά της εισόδου. Πώς γλύτωσα το σαβούρντισμα είναι απορίας άξιον.

Anyway, που λέω κι εγώ, μπαίνω μέσα, οι άνθρωποι με υποδέχονται ευγενέστατα, μου υποδεικνύουν το τραπέζι μας, όχι ότι ήταν απαραίτητο δηλαδή, αφού ήταν το πιο πολυπληθές της βραδιάς, μοιράζω χαιρετούρες και συγγνώμες και κάθομαι.

Ο χώρος είναι αρκετά μεγάλος, άνετος, με διάφορα διακοσμητικά στοιχεία των περιοχών, πολιτισμών και κουζίνας που πρεσβεύει το Altamira. Όσον αφορά εμένα υπερίσχυσε το μεξικάνικο στοιχείο, τόσο, που νόμιζα ότι είχα μεταφερθεί στη Santa Fe. Χαρούμενα, έντονα χρώματα που όμως δεν κούραζαν, ξύλινα, μεγάλα, σταθερά τραπέζια, άνετες καρέκλες, ωραίος φωτισμός, ταξιδιάρικη αίσθηση. (Ακριβώς! Μολονότι μου λείπει το εστιατόριο της Τσακάλωφ, οφείλω να ομολογήσω ότι το ALTAMIRA του Αμαρουσίου θα μπορούσε, όπως είναι, να διακτινιστεί στο Παρίσι, το Βερολίνο ή το Λονδίνο και θα ταίριαζε γάντι. )Όπως βλέπετε έχετε να κάνετε με πολυταξιδεμένο δίδυμο. Μπαίνουμε στα αεροδρόμια και μας χαιρετούν ως κι οι καθαρίστριες.

Για το προσωπικό και την εξυπηρέτηση δεν έχω λόγια, αφού υπήρξε άψογη. Ανέλαβαν την επιλογή των πιάτων, ήταν παρόντες οποιαδήποτε στιγμή, επαναλάμβαναν ακούραστα τα συστατικά των πιάτων, ανανέωναν άμεσα φαγητά, ποτά κι ό, τι άλλο ζητούσαμε, σέρβιραν με εξαιρετική κομψότητα αλλάζοντας μαχαιροπήρουνα ούτε θυμάμαι πόσες φορές, ήταν ανοιχτοί στις παρατηρήσεις που έγιναν, μας περίμεναν υπομονετικά να αποφασίσουμε να φύγουμε. Τύχαμε ειδικής μεταχείρισης λόγω του event; Σε έναν μικρό βαθμό ίσως ναι, αλλά πιστεύω ειλικρινά ότι και οι άλλοι πελάτες τους τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης με ελάχιστη διαφορά.
(Ήταν εξαιρετικά βολικό το ότι ο σεφ πήρε την πρωτοβουλία και μας σέρβιρε στο πιάτο – με την πρέπουσα σειρά – 15 διαφορετικά πράγματα + 6 γλυκά σε ποσότητα επαρκή ώστε να σχηματίσουμε γνώμη χωρίς να διακινδυνεύσουμε διάτρηση στομάχου. )

Όσον αφορά το φαγητό θα αφήσω τον συν-γράφοντα να σας τα πει καλύτερα (Εγώ απλώς καντήλια ανάβω, συντρόφισσα! ), γιατί εγώ ομολογώ ότι έχασα τη μπάλα. Το βέβαιον είναι, και νομίζω ότι κι ο Fratello θα συμφωνήσει, ότι από την ώρα που έχουμε να κάνουμε με τόσο πολυσυλλεκτικό μενού το αποτέλεσμα δε θα είναι (δεν μπορεί να είναι) εξίσου πετυχημένο σε όλα τα πιάτα.

Ας πούμε για τα μεξικάνικα: Ήταν φρέσκα στη γεύση, απόλυτα ελαφρά, αλλά για μένα τους έλειπε η ένταση που έχω συνηθίσει. Περιέργως μου άρεσαν περισσότερο τα ινδικά τους, ίσως, γιατί κι αυτά ήταν σχετικά ήπια.

Προσωπικά αγαπημένα πιάτα της βραδιάς που ξεχώρισα ήταν:

H κακτοσαλάτα που ήταν αρκετά έντονη και καυτερή. (Συμφωνώ, πραγματικά αλλιώτικη γεύση. )

Η (σαλάτα) Del Mar, η οποία ήρθε σερβιρισμένη με μια μικρή φωλιά τορτίγιας και ήταν δροσερή, νόστιμη, με ωραία θαλασσινά.

Τα samosas δεν είχαν καμία αίσθηση λαδίλας, ωραία γέμιση και υπέροχα chutneys(ω ναι! ) ως συνοδευτικά.

Το κοτόπουλο με μήλο.

Το ταντούρι τους που μολονότι όταν το είδα θεώρησα ότι είχε στεγνώσει, αποδείχτηκε ζουμερό και νόστιμο, το δικό μου κομμάτι τουλάχιστον. (Το δικό μου όχι, προφανώς οι καντηλανάφτες παίρνουν τα αποφάγια. )

Το μοσχάρι με κάστανα και κινέζικα μανιτάρια.

Η πάπια η οποία είχε εξαιρετική γλυκίζουσα πορτοκαλένια σάλτσα, αλλά…την είχαν παραψήσει. Αν προσεχθεί αυτό θα αποτελεί ένα από τα καλύτερα πιάτα τους.

Το green curry(σταματήστε να κοροϊδεύετε την προφορά μου)τo οποίο ήταν ευχάριστα καυτερό. (Για μένα το number one. )

Το συνοδευτικό basmati (το οποίο ταίριαζε με όλα τα φαγητά που δοκιμάσαμε). Καιρό είχα να φάω τόσο πετυχημένο, αρωματικό και σωστά βρασμένο ρύζι.

Για τα γλυκά μη με ρωτάτε πολλά. Ήμουν έξω και κάπνιζα. Δοκίμασα μόνο μια κουταλιά από το banoffee και την κρέμα καρύδας οπότε δε μπορώ να πω κάτι. Βλέπω όμως ότι έχασα μερικά πολύ ενδιαφέροντα. Καλά να πάθω. (Κανένα πρόβλημα, ο καντηλανάφτης κράτησε τις επάλξεις: Εξαιρετική η pannacotta, ακολουθούμενη από την τούρτα Mexicana και το cheesecake στην τρίτη θέση. Το banofee και να το έτρωγα, που δεν το τρώω, δε θα το είχα προλάβει με τον VAGELIS απέναντί μου. )

Ήταν μια λαμπερή βραδιά που τα είχε όλα. Καλή διάθεση, έξυπνες ατάκες, ενδιαφέρουσες συζητήσεις, άνετη επικοινωνία, γέλια, πειράγματα, festive mood. Σαν ένα εφηβικό πάρτι, αυτή την αίσθηση είχα. Επιτρέψτε μου να αναφέρω και να ευχαριστήσω έναν έναν τους συνδαιτυμόνες της βραδιάς που την έκαναν αξέχαστη.

- Την Ευδοξία, η οποία υπήρξε απόλυτα πετυχημένη και άψογη οικοδέσποινα. (Χαλάλι το άγχος που τράβηξε παγιδευμένη στην κίνηση, μέχρι να καταφέρει να έρθει. ) Ευχαριστούμε από καρδιάς.
- Τον fratello γιατί…είναι αυτός που είναι. Δε χρειάζεται τίποτα άλλο.
- Τον VAGELIS για την ολύμπια ψυχραιμία που επέδειξε. Συγχαρητήρια! Εγώ στη θέση του θα με είχα δείρει. Plus το γλυκό που ήρθε την επόμενη μέρα στο γραφείο.
- Τα κορίτσια και το αγόρι του e-table για το κέφι και τη δροσιά τους συν τον άψογο τρόπο που χειρίζονται τις κρατήσεις μας.
- Τον George γιατί είναι ένας από τους πιο γλυκούς ανθρώπους που γνωρίζω.
- Τη Ram για το άμεσο μήνυμα. Θα μιλήσουμε να κανονίσουμε επιτέλους.
- Τη Boux που είναι παλιά γνώριμη. (Boux, συγνώμη που δε σε γνώρισα αμέσως, σέρνεται Alzheimer βλέπεις. )
- Τον PV που ρωτάει πάντα για τον καλό μου. Κι ας μην του αρέσουν οι μεγάλες περίεργες κριτικές που αρέσουν σε μένα.
- Τον ValueSeeker που είχα καιρό να δω. Περιμένω τραγούδι.
- Το Χρυσανθεμάκι…γιατί συνεχίζει την παράδοση που θέλει τα κορίτσια της νομικής να έχουν στενές σχέσεις με μηχανολόγους. Και για τις υπέροχες φωτογραφίες που βγάζει πάντα. Θα αρχίσω να σε πληρώνω.
- Τον Piperman γιατί δε βαριέται να γράφει όόόλον τον κατάλογο (με πλήρες ιστορικό της επιχείρησης και των στελεχών της μέχρι δευτέρας γενεάς) συν τις πληροφορίες που αποκόμισα σχετικά με ήρωες blockbuster σειράς. (Καλά, τώρα τους έστειλες όλους! Όμως ο σωστός καντηλανάφτης στόμα έχει και μιλιά δεν έχει. Άσ’ τους να αναρωτιούνται τι εννοεί η πρωθιέρεια. )
- Τον Vaggg που δεν έχω ρωτήσει ακόμα προς τι τα τρία g, αν και υποψιάζομαι την απάντηση (moi aussi), για την επική ατάκα η οποία έχει γίνει ήδη viral “ό, τι βάζουμε στο στόμα μας έχει ένα κόστος”! Μπορείτε να το εκλάβετε όπως θέλετε. (Tzia!!! )
- Last but not least…the legendary Mr. Pass1! Ότι και να πω θα είναι λίγο. Το μόνο που μένει είναι να ανακαλύψουμε το βαθμό συγγένειας που μας ενώνει. Στην επόμενη ζωή μας όμως είμαι σίγουρη ότι θα είμαι η πεθερά του. Μου χρωστάς ένα video. Το περιμένω. (Pass1, κι εγώ χάρηκα την κουβέντα μας. Να μη χαθούμε! )

(Κύριε ελέησον, κύριε ελέησον, κύριε ελέησον! )

Η Πρωθιέρεια και ο Ιερέας (αφήστε τον να λέει ότι είναι καντηλανάφτης) θα δεηθούν για εσάς και φυσικά θα επανέλθουν …δήλωση που μπορεί να εκληφθεί και ως απειλή!

6 medium

10 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ το Altamira στο Μαρούσι χάρη στην ευγενική πρόσκληση των ανθρώπων του ask4food. Φτάνοντας συνάντησα με μεγάλη χαρά αγαπητές και αγαπητούς χρήστες, άλλους που είχα καιρό να τους δω και άλλους που είχα συναντήσει πιο πρόσφατα. Τέτοιου είδους συναντήσεις είναι πολύ χρήσιμες, εύχομαι να γίνονται τακτικά!

Δεν είχα ξαναπάει στο συγκεκριμένο εστιατόριο (είχα προλάβει να πάω στο "αδερφάκι του" στο Κολωνάκι, που δεν λειτουργεί πια). Ο χώρος είναι ζεστός, διακοσμημένος με φροντίδα και με πολυ-εθνικά στοιχεία. Ο ημιυπαίθριος στεγασμένος χώρος είναι σίγουρα το δυνατό σημείο του, συμπαθητικός και ο εσωτερικός χώρος στο ισόγειο, ενώ ο πρώτος όροφος, απ' ό, τι κατάλαβα χρησιμοποιείται ελάχιστα, πιθανότατα τα Σαββατοκύριακα.

Μας προσφέρθηκε η δυνατότητα να δοκιμάσουμε πολλά πιάτα και θα αναφέρω τη γνώμη μου για όσα δοκίμασα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσφορά από τους ιδιοκτήτες ήταν τόσο πλούσια που ήταν αδύνατο να δοκιμάσει κάποιος απ' όλα τα πιάτα που έφτασαν στο τραπέζι μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν στους υπεύθυνους του Altamira για τη γενναιοδωρία τους και στο προσωπικό για την άρτια και ευγενέστατη εξυπηρέτηση!

Από σαλάτες δοκιμάσαμε:
-Σαλάτα των χρωμάτων: Με ρόκα, γαλλική σαλάτα, κουκουνάρια, αβοκάντο, προσούτο και μανιτάρια με ντρέσινγκ από μπαλσάμικο, μέλι και μουστάρδα. Συμπαθητική, δροσερή γεύση, χωρίς κάποια ξεχωριστή ένταση, όμως.

-Κακτοσαλάτα: Στον κατάλογο αναφέρεται ως μεξικάνικη και περιλαμβάνει τρυφερούς βλαστούς κάκτων, μαρούλι, αβοκάντο, ντομάτα, κρεμμύδι και ψητά κολοκυθάκια. Οι βλαστοί κάκτων θύμιζαν οπτικά τα δικά μας αμπελοφάσουλα και είχαν μια ενδιαφέρουσα ξινή γεύση που ήταν πιο δυνατή από όλα τα άλλα λαχανικά.

-Ντελ Μαρ: Γαρίδες, μύδια, χτένια, με σως αβοκάντο, ντομάτα και πιπεριές πάνω σε τορτίγια (προφανώς μεξικάνικης έμπνευσης και αυτή η σαλάτα). Εκτιμώ ότι είχε την πιο ενδιαφέρουσα γεύση από τις σαλάτες, κέντρισε το ενδιαφέρον όλων μας.

Ακολούθησαν τα ορεκτικά:
- Καλάχε: (Αραβικής προέλευσης): Αραβικές πίτες με ψητό χαλούμι, κίτρινο τυρί, πατέ ελιάς, ξηρούς καρπούς και αραβική σάλτσα. Νόστιμος και με ενδιαφέροντα γευστικό συνδυασμό μεζές.

- Τσιμιτσάνγκα κοτόπουλο (Μεξικανικής προέλευσης): Τηγανιτή τορτίγια με γέμιση κοτόπουλο, τομάτα, λιωμένο κίτρινο τυρί και ξινή κρέμα. Προσωπικά μου άρεσε πολύ!

- Σαμόζας: Ινδικές πίτες με λαχανικά και πατάτες, συνοδεύονταν από τσάτνεϋ: α) ανανά β) tamarind με φρέσκο ginger γ) σιναπόσπορου και ντομάτας Από μόνες τους δεν με ενθουσίασαν, όταν τις συνόδευσα με τσάτνεϋ ανανά, η γεύση ήταν αρκετά πιο δυνατή.

Να σημειώσω ότι προσφέρθηκαν και κεσαντίγιας, τα οποία δεν δοκίμασα, βλέποντας την "επέλαση" των πιάτων που διαδέχονταν το ένα το άλλο.

Φτάσαμε στα κυρίως πιάτα:
- Κοτόπουλο μήλο: Το πιάτο που προσωπικά με ενθουσίασε και σίγουρα θα επέλεγα σε επόμενη επίσκεψή μου στο εστιατόριο! Φιλετάκια από κοτόπουλο με σάλτσα από μήλο, κρασί, σταφίδες και τζίντζερ συνοδευόμενα από ρύζι μπασμάτι. Ο συνδυασμός ήταν τέλειος! Η σάλτσα προσέδιδε μια διακριτικά αρωματική γεύση στο κοτόπουλο, έδενε τέλεια και με το ρύζι μπασμάτι.

- Φιλέτο πάπιας (Ασιατική κουζίνα): Με σάλτσα πορτοκάλι και μούρα, σερβιρισμένο με ψητά μανιτάρια πλευρώτους και ρύζι. Προσωπικά, δεν μου άρεσε, εκτιμώ ότι η πάπια χρειαζόταν λιγότερο ψήσιμο, το κρέας ήταν μάλλον στεγνό.

- Ταντούρι κοτόπουλο (Ινδική κουζίνα): Ψητά φιλετάκια κοτόπουλο μαριναρισμένα σε κιτρινόριζα και μυρωδικά, σερβιρισμένα με ρύζι μπασμάτι. Συμπαθητικό, αλλά όχι απογειωτικό πιάτο.

- Κόντρα μόσχου ψιλοκομμένο με σως από πράσινο κάρυ και κρέμα καρύδας, σερβιρισμένο με λαχανικά και ρύζι μαγειρεμένο σε γάλα καρύδας (Ασιατική κουζίνα): Πολύ νόστιμο το μοσχάρι, σωστά μαγειρεμένο, η σως πρόσθετε τη γευστική ένταση που χρειαζόταν.

- Κοτόπουλο με κάρυ (Ινδική κουζίνα): Στήθος κοτόπουλο με σάλτσα κάρυ, τσάτνεϋ γιαουρτιού και ρύζι μπασμάτι. Ελαφρώς καυτερό, αρκετά νόστιμο.

- Κοτόπουλο με κρέμα καρύδας (Ασιατική κουζίνα): Σερβιρίστηκε με ρύζι και λαχανικά, αρκετά νόστιμο κι αυτό.

Αξιοσημείωτο ότι προσφέρθηκαν και άλλα πιάτα, τα οποία δεν άντεχα να δοκιμάσω λόγω της πληθώρας των προσφερόμενων εδεσμάτων:
- Φιλετάκια μοσχάρι με κάστανα και κινέζικα μανιτάρια συνοδευόμενο από ρύζι και λαχανικά.
- Ροζέτες από φιλέτο μόσχου με σάλτσα λεμονιού, μανιτάρια, κουκουνάρια, κρέμα και ψητά λαχανικά.

Και καταλήξαμε στα γλυκά:
- Τούρτα Μεξικάνα: Στρώσεις από bitter και απαλή mousse σοκολάτας πάνω σε τορτίγια, σκεπασμένες από φρέσκια κρέμα, τρίμμα σοκολάτας. Απλά εντυπωσιακό γλυκό, τέλειο για τα γούστα μου!

- Τζαμάικα: Μια σφαίρα μαύρης bitter σοκολάτας με μαύρο ρούμι Καραϊβικής. Γλυκό με εξαιρετική υφή, άρεσε πολύ σχεδόν σε όλους τους συνδαιτυμόνες.

Στο τραπέζι μας σερβιρίστηκαν ακόμα (για όλα άκουσα θετικά σχόλια, αλλά δεν δοκίμασα): Νάριελ (Γλυκό με καρύδα, σοκολάτα και σως καρύδας),, πανακότα (άρεσε η κρέμα καρύδας που περιείχε), τσιζκέικ και μπανόφι.

Συνολική αποτίμηση: Το Altamira στα 22 του χρόνια έχει τη σφριγηλότητα της ηλικίας του, εκτιμώ όμως πως ακόμα βρίσκεται σε διαδικασία επίλυσης της μετεφηβικής κρίσης ταυτότητάς του: Πολλά πιάτα από διάφορες εθνικές κουζίνες, σωστά εκτελεσμένα όλα, κάποια πιο νόστιμα, κάποια λιγότερο, αλλά δεν διακρίνεται ένας ξεκάθαρος προσανατολισμός σε κάποια εθνική κουζίνα. Εξαιρετική εξυπηρέτηση, προσεγμένος χώρος, "τσιμπημένες" τιμές (το επεσήμανε πολύ σωστά ο αγαπητός Τρώγων). Προσωπικά, πάντως, σχεδιάζω να ξαναπάω, ίσως σε κάποια γιορτή. σε κάποια ειδική περίπτωση!

ΥΓ: (Μακροσκελές! ) Ευδοξία, ευχαριστούμε πολύ! Μαζί με τους συμπαθέστατους συνεργάτες σου ήσουν η ψυχή της βραδιάς, φρόντισες με επιμέλεια, ώστε να είναι όλα τέλεια!
Αγαπητές και αγαπητοί φίλοι χρήστες του ask4food: fratello και tzia (ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια), ο ένας με την ήρεμη σοφία του και η άλλη με την αεικίνητη ενεργητικότητά της δώσατε τον τόνο στη συνάντησή μας.. Φίλε piperman, πάντα αναλυτικός με τις σημειώσεις σου μας βοήθησες στην αναλυτική καταγραφή. Νέοι, ενθουσιώδεις και ορμητικοί VAGELIS και Vaggg, αγαπημένο Χρυσανθεμάκι, δώσατε ζωντάνια στη βραδιά. Αγαπητή ram είσαι πάντα διακριτική, ήρεμη δύναμη της παρέας. Θρυλικέ (δανεισμένο το επίθετο από τη φίλη tzia) pass1, keep going, ελπίζω να ξαναπούμε σύντομα από κοντά! Αγαπητοί p_v και ValueSeeker, welcome back! Με χαρά διάβασα τις νέες κριτικές του πρώτου, περιμένω τις νέες κριτικές (και τα τραγούδια) του δεύτερου. Συμπαθέστατη boux χάρηκα πολύ που σε είδα μετά από καιρό, περιμένω να διαβάσω τις πάντα εύστοχες και εξαιρετικά περιγραφικές κριτικές σου!
Ελπίζω σύντομα να ξανανταμώσουμε και ρίχνω την ιδέα για μια ανοιχτή μάζωξη χρηστών του ask4food (Ευδοξία είμαι σίγουρος πως μπορείς να την υλοποιήσεις με απόλυτη επιτυχία! ) Au revoir!

10 medium

27 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Altamira λοιπόν.... ένα όνομα ένας προορισμός. Tαξιδιωτικός, στο γνωστό σπήλαιο της Ισπανίας με τις πανάρχαιες τοιχογραφίες, γαστριμαργικός, στο δικό μας all time classic multi- ethnic εστιατόριο. Χρόνια δεν είχα καταφέρει να επισκεφθώ το Altamira, το όνομα του οποίας και μόνο, μου δημιουργούσε διάφορες ethnic γαστριμαργικές προσδοκίες, μια πρόκληση για ανακάλυψη.

Όσο κι αν οι επιμέρους κουζίνες του (ασιατική, ινδική, αραβική, μεξικάνικη) έχουν εξελιχθεί αυτόνομα τα τελευταία χρόνια στην γαστρονομία της Αθήνας, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το εστιατόριο αυτό 1ον είναι από τα πρώτα που σύστησαν την κάποτε "εξωτική" έθνικ κουζίνα στον ουρανίσκο των Αθηναίων (δεν είναι τυχαίο ότι ξεκίνησαν από το Κολωνάκι, την αφετηρία όλων των μοντερνισμών- και μεταμοντερνισμών ενίοτε), αλλά και ότι 2oν, είναι από τις λίγες περιπτώσεις εστιατορίων που διατηρεί τον χαρακτηρισμό του multi-ethnic και τον υποστηρίζει. Και γι αυτό πρέπει οπωσδήποτε μια φορά τουλάχιστον να το δοκιμάσουμε!

Ήταν κι αυτός ένας λόγος που επέλεξα την εξωτική Altamira για την πρόσφατη βραδιά καλοφαγάδων. Ναι, αγαπώ την μεξικάνικη κουζίνα και θεωρώ ότι έχω μια σχετική γνώση, ναι, βρίσκω ενδιαφέρουσα την ινδική- αν αποφύγω τις καυτερές κακοτοπιές- ναι, η αραβική είναι λίγο αχαρτογράφητα νερά για μένα (πέρα από τα εξευρωπαϊσμένα φαλάφελ, χούμους, ταμπουλέ) και όχι, δεν έχω ιδέα από ασιατική πέραν της ιαπωνικής, άντε και της "δυτικοειδούς" κινέζικης...
Γενικώς δεν μπορείς να με πεις multi- ethnic ή έστω ethnic καταναλωτή φαγητού. Κυρίως επιμένω ελληνικά και ευρωπαϊκά. Εδώ όμως είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω λίγο απ' όλα.

Με μια τέτοια διάθεση ανακάλυψης λοιπόν έφτασα στο Μαρούσι μια δροσερή Πέμπτη του Σεπτεμβρίου για να συναντήσω παλιούς και νέους φίλους από το αγαπημένο site. Άλλη μια όμορφη βραδιά από την διεύθυνση του ask4food, που όπως πάνε έχουν βάλει σκοπό να μας παχύνουν!!

Λοιπόν, περιττό να πω ότι φάγαμε ωραία, γελάσαμε, ήπιαμε τα ποτά μας, διασκεδάσαμε. Βάζω 3/4 στη γεύση, επειδή δεν μπορώ να βάλω 3,5 που θα ήταν το ακριβές, αλλά κι επειδή, όπως είναι φυσικό, σε μια παρέλαση 20 περίπου πιάτων, υπήρξαν διακυμάνσεις. Απ' την άλλη, δεν μπαίνω στη διαδικασία να σκεφθώ αν οι γεύσεις είναι αυθεντικές, ούτε φυσικά μπορώ να τα κρίνω ως Μεξικανός, ως Ινδός ή ως Ασιάτης και να βαθμολογήσω ανάλογα. Έστω κι αν δεχτούμε την προσαρμοσμένη στα ελληνικά δεδομένα εκδοχή τους, εγώ τα ευχαριστήθηκα.

Πάμε λοιπόν:

Κατ' αρχάς ο κατάλογος είναι τεράστιος. Τόσες σαλάτες λίγες φορές βλέπεις σε εστιατόριο, αλλά και τα ορεκτικά και τα κυρίως δεν πάνε πίσω. Το έχω ξαναπεί, πως όταν βλέπω έναν χαώδη κατάλογο, το φρύδι μου σηκώνεται καχύποπτα. Μπερδεύομαι και συνήθως αποφασίζω να κινηθώ σε ασφαλείς για τα δεδομένα μου, επιλογές (πόσο μάλλον σε έναν κατάλογο με τόσα "παράξενα" πιάτα). Εδώ, ευτυχώς, από την αμηχανία μας έβγαλε το ευγενέστατο προσωπικό του Altamira, που μας πρότεινε μια ποικιλία πιάτων, επιλεγμένων από αυτούς, για να δοκιμάσουμε όλοι. Μεξικάνικα, ινδικά, ασιατικά, αραβικά πιάτα παρήλασαν με τυχαία σειρά από μπροστά μας.

Ομολογώ βέβαια, ότι ακόμα και τώρα, που προσπαθώ να τα θυμηθώ και να τα περιγράψω, θα μου ήταν αδύνατο χωρίς το σκονάκι του μενού ανά χείρας.

Πάμε λοιπόν:

Ξεκινήσαμε με τρεις σαλάτες:

- η πρώτη, "η σαλάτα των Χρωμάτων" ήταν πράγματι πολύχρωμη, με ποικιλία λαχανικών, αβοκάντο που τόσο αγαπώ, πλούσιο ντρέσιγκ από μπαλσάμικο, μουστάρδα ντιζόν. Δροσερή και απαραίτητη 'εναρξη, αν και δεν με παρέπεμψε σε κάποια έθνικ κουζίνα.

- Οι δύο επόμενες: Ντελ Μαρ και Κακτοσαλάτα (και οι δύο μεξικάνικες) ήταν ή του ύψους ή του βάθους. Για μένα η Ντελ Μαρ ήταν "η του ύψους", απλά η κορυφαία σαλάτα που δοκίμασα και ευχαρίστως θα ανανέωνα, αλλά κρατήθηκα για την κραιπάλη που θα ακολουθούσε. Με ιδέα θαλασσινών, ντομάτα, πιπεριές χαλαπένιος, αβοκάντο σος και γενναία δόση φρέσκου αβοκάντο, πάνω σε τορτίγια, ήταν για πολλή ώρα το καλύτερο πιάτο που είχα δοκιμάσει.

- Η κακτοσαλάτα πάλι, αφού εισέπραξε μερικά εξεταστικά βλέμματα, έμεινε να με κοιτάει παραπονιάρικα μέσα στο πιάτο. Στην όψη μου θύμισε τα δικά μας αμπελοφάσολα, με την σάλτσα ντομάτας και διάφορα άλλα λαχανικά που απλώς αδυνατούσα να διακρίνω γευστικά, αφού κάθε γεύση υπερκαλυπτόταν από την όξινη- αλμυρή γεύση των κακτο-φασολακίων.

Να πω εδώ- αστερίσκος- ότι στο τέλος του καταλόγου διάβασα την υποσημείωση ότι αρκετά από τα υλικά που χρησιμοποιούνται (κυρίως κάποια λαχανικά) είναι κονσέρβα. Από την μία, είναι προς τιμήν τους που τόσο γενναία το αναφέρουν, από την άλλη, έχοντας διαβάσει αυτό, η κακτοσαλάτα με παρέπεμψε ευθέως στην "κονσέρβα" και αυτό ήταν αρκετό για να μην της δώσω δεύτερη ευκαιρία. Υπόψιν ότι είναι και από τις καυτερές σαλάτες τους.

(πέραν αυτών αναφέρω απλά ότι υπάρχουν κι άλλες πολλές: εκτός από τις κλασικές πράσινες, θα βρείτε φατούς και ταμπουλέ (αραβικές) και εκείνη η ωραία μεξικάνικη μέσα στην τραγανή πίτα τορτίγια (πομπλάνο λέγεται εδώ) και μία ινδική με κάσιους, σουσάμι και κόκους πιπεριού).

Και περνάμε στα ΟΡΕΚΤΙΚΑ:

Αν θυμάμαι καλά, ξεκινήσαμε με

- Καλάχε. Ένα όμορφο μεζεδάκι- μπουκιά με βάση αραβική πίτα, ψητό χαλούμι, πατέ ελιάς και αραβική σάλτσα. Συμπαθητικό. Αν θυμάμαι καλά τα λόγια του σερβιτόρου, δοκιμάσαμε την λιβανέζικη συνταγή, που είναι πιο αρωματική.

Συνεχίσαμε με:
- Κεσαντίγιας (Μεξικό)
- Σαμόζας με λαχανικά (Ινδία)
- Τσιμιτσάγκα κοτόπουλο (Μεξικό)
- Φαλάφελ (Αραβία)- ζητήθηκε απ' τον φίλο piperman, ο οποίος ευγενικά μας κέρασε όλους!

Για να μην τα περιγράψω αναλυτικά και χρονίσουμε, θα πω ότι έφαγα με μεγαλύτερο ενθουσιασμό την κεσαντίγια (ως φανατική φίλη του γκουκαμόλε) και τα μυρωδάτα σαμόζας. Οι τρεις συνοδευτικές τσάτνεϊς α) ανανά β) tamarind με φρέσκο ginger γ) σιναπόσπορου και ντομάτας ήταν πολύ ταιριαστές. Λιγότερο μου άρεσε το φαλάφελ (όχι επειδή δεν ήταν νόστιμο, απλά δεν είμαι λάτρης του ρεβιθοκεφτέ γενικά, ούτε έχω περάσει από τα αυθεντικά φαλαφελάδικα της πλ. Βάθης, όπως είπε έμπειρος φίλος του τραπεζιού μας, για να σχηματίσω άποψη). Συνοδεία νοστιμότατου χούμους. Το τσιμιτσάγκα, που κατά τ'άλλα είναι το αγαπημένο μου μεξικάνικο φαγητό και το παραγγέλνω παντού, δεν με κέρδισε στη γεύση. Δεν ήταν καν τραγανό και ζουμερό. Καμία σχέση με το καταπληκτικό τσιμιτσάγκα του αδελφού ETNICO στην Κολοκοτρώνη.

ΚΥΡΙΩΣ:

κι ενώ το στομάχι μου άρχισε να μπουκώνει και βρέθηκα να κατεβάζω την μαργαρίτα φράουλα μονορούφι για τη χώνεψη, άρχισαν να καταφθάνουν τα κυρίως. Και πάλι παραθέτω με τυχαία σειρά και με φόβο μήπως ξεχάσω κάτι:

- Δίσκος με ταντούρι κοτόπουλο (Ινδία), στεγνές μπουκιές φιλέτο, μαριναρισμένες σε κιτρινόριζα και μυρωδικά και περασμένες σε ξυλάκι. Έκαστος μία ή και παραπάνω, αν άντεχε. Στη μέση μπολ με γευστικότατη σος (αδυνατώ να θυμηθώ περί τίνος επρόκειτο). Γευστικό, το ινδικό barbeque υποθέτω.

- κοτόπουλο με κάρυ. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες για την γεύση του κοτόπουλου. Σίγουρα δεν μου άφησε κακή εντύπωση. Αυτό που θυμάμαι όμως είναι ότι κάπου εκεί ήρθε...

- ένα υπέροχο ρύζι μπασμάτι, μάλλον κι αυτό μαγειρεμένο με κάρι. Το λάτρεψα! Ζήτησα ανανέωση, μου έφεραν την πιατέλα δίπλα μου!

- Κοτόπουλο με κρέμα καρύδας και ρύζι μπασμάτι. Αρκετά νόστιμο, με την καρύδα να ξεχωρίζει, αλλά, όπως τα περισσότερα πιάτα με καρύδα, μάλλον αναμενόμενο. Αν είστε φίλος του εξωτικού καρπού, προτείνεται με χίλια.

- Φιλέτο πάπιας με ψητά μανιτάρια και ρύζι. Μια εκδοχή από την Ασία. όχι πάντως από το Πεκίνο, την οποία προτιμώ. Η πάπια μου φάνηκε σκληρή και κάπως άνοστη χωρίς τη σάλτσα.

- Φιλετάκια μοσχάρι με κρέμα καρύδας, κάστανα και μανιτάρια. Γευστικά μου φάνηκε πανομοιότυπο με την πάπια. Γενικά τα πιάτα με μανιτάρια μου αρέσουν, απλά είχα ζαλιστεί από τις τόσες γεύσεις και δεν μπορούσα να φάω περισσότερο.

- κοτόπουλο με σάλτσα από μήλο, κρασί, σταφίδες, τζίτζερ. Κατάφερα να φάω μόνο δυο μπουκιές, ήταν πάντως από τα πιάτα που μου άρεσαν αρκετά. Το μήλο του πήγαινε πολύ, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα υλικά, άφηνε μία ελαφρά γλυκύτητα.

Εδώ κάπου κατέθεσα τα όπλα. Πλέον δεν κατέβαινε ούτε μπουκιά, έτσι για την δοκιμή. Ειλικρινά δεν θυμάμαι αν ακολούθησε κάποιο ακόμα πιάτο. Οι άνθρωποι ήταν τόσο πρόθυμοι, που ήταν έτοιμοι να μας φέρουν όλο τον κατάλογο, αν δεν δηλώναμε ομόφωνα παύση εργασιών.

(Για τα κυρίως θα προσθέσω, ότι σ' αυτό τον τόσο πλούσιο κατάλογο, μπορείς να βρεις το σύνολο σχεδόν των γνωστών μεξικάνικων εδεσμάτων, κάποια πιάτα με νουντλς, κεμπάπ, αλλά και 2-3 πιάτα χωρίς "τόπο προέλευσης" (ψαρονέφρι, φιλέτο μοσχάρι, μπρίζολα) που δεν ξέρω τι γυρεύουν σε αυτό τον έθνικ κατάλογο. Προσωπικά σε ένα εστιατόριο που κουβαλάει τόση ιστορία όπως το Αλταμίρα, θα προτιμούσα να υπάρχουν μόνο τα καθαρώς έθνικ πιάτα, χωρίς προσθήκες που απλά "βολεύουν" κάθε γούστο. Η γνώμη μου βέβαια... ).

Η συνέχεια δόθηκε για συζήτηση και το απαραίτητο διάλειμμα, μέχρι να έρθουν τα γλυκά. Η ώρα περασμένη για μένα, που βιαζόμουν να προλάβω την συγκοινωνία, ωστόσο πείστηκα να μην χάσω τα επιδόρπια. Όπως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις συμποσίων, κατέφθασε μια πιατέλα - ποικιλία γλυκών για τη μέση, ώστε να δοκιμάσουμε όλοι τα πάντα.

- Μεξικάνικη τούρτα (με βάση τορτίγια),
- τσιζκέικ με φραγκοστάφυλο,
- πανακότα καρύδας,
- μπανόφι και
- στη μέση το παγωτό Τζαμάικα με μαύρη μπίτερ σοκολάτα και ρούμι Καραϊβικής.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο, αυτό θα ήταν η γευστικότατη, ελαφριά και σούπερ δροσερή πανακότα καρύδας.
Δεν λέω, η σοκολάτα με το ρούμι είναι ενδιαφέρουσα πρόταση, αλλά πλέον έχουμε δοκιμάσει τόσες γεύσεις παγωτού που ο πήχυς έχει ανέβει ψηλά. Το μπανόφι πολύ ζαχαρούχο για τα γούστα μου (ή τελικά δεν είμαι φίλος του μπανόφι), το τσίζκεικ πολύ πιο ουδέτερο από ένα γνήσιο αμερικάνικο τσιζκέικ, όσο για την τούρτα μεξικάνα, τίποτα δεν μπορεί να συναγωνιστεί την τούρτα ελληνίδα με το αφράτο παντεσπάνι. Ωραίες και οι διεθνείς προτάσεις, αλλά μερικές φορές η αυθεντική εκτέλεση είναι απλώς η καλύτερη.

Η επόμενη παράγραφος αφιερώνεται στο καταπληκτικό προσωπικό και την άρτια εξυπηρέτησή τους που παίρνει επάξια το 4/4.

- Εκτός από τους ιδιοκτήτες, πανταχού παρόντες και διακριτικά επιβλέποντες, μας σκλάβωσαν οι δύο κύριοι που μας σέρβιραν- ο ένας από τον Λίβανο- που δεν κουράστηκε να επαναλαμβάνει 2-3 φορές τις ονομασίες των πιάτων, την προέλευση και το περιεχόμενό τους.
- Τους ευχαριστούμε που το πήραν πάνω τους και μας έφτιαξαν ένα μενού με τόσες προτάσεις (και μάλιστα αρκετές από τις πιο ιδιαίτερες του καταλόγου) και που ανέλαβαν να σερβίρουν οι ίδιοι στα πιάτα μας. Ούτε το δαχτυλάκι μας δεν κουνήσαμε!
- Εντυπωσιάστηκα που μας άλλαξαν 3 φορές σερβίτσια και μαχαιροπίρουνα, ως κάτι εντελώς φυσικό και αναμενόμενο.
- Ευχαριστούμε που μας έφεραν κρασί και κοκτέιλ και γενικά ό, τι ποτό ζητούσαμε. Οι μαργαρίτες τους ήταν σούπερ!
- Μου άρεσε τέλος, το γεγονός ότι στο προσωπικό είναι εκπρόσωποι των κουζινών που σερβίρονται (εκτός από τον κύριο από τον Λίβανο, έκανε την εμφάνισή του κι ένας νεαρός από την Ινδία). Δείχνει ότι τόσα χρόνια εμπειρίας δεν είναι τυχαια.

Ως προς το vfm, νομίζω ότι είναι πολύ καλό, αν κρίνω από τις μερίδες και τις τιμές που είδα στον κατάλογο. Για ακριβέστερη όμως ενημέρωση, ο κατάλογος υπάρχει αναρτημένος στο διαδίκτυο και στο ask.

Το μόνο που δεν με κέρδισε ιδιαίτερα είναι ο χώρος. Ναι, είναι ζεστός, ξύλινος και πολύχρωμος, ναι υπάρχει ένα κλίμα χαλαρωτικό (ειδικά όταν είναι ανοιχτές οι τζαμαρίες και επικοινωνεί με τα δέντρα του κήπου), αλλά θεωρώ ότι χρειάζεται μια διακοσμητική ανανέωση. Για να γίνει ξανά το Αλταμίρα- προορισμός, που θα μαζεύει κόσμο απ' όλη την Αθήνα.

Τι άλλο να πω... Πολλές ευχαριστίες στη διεύθυνση του Αλταμίρα για το όμορφο δείπνο και την εξαιρετική βραδιά που μας πρόσφεραν! Θερμές ευχαριστίες στην Ευδοξία, τον Χρήστο και όλη την ομάδα, για άλλη μια επιτυχημένη συνάντηση καλοφαγάδων!

Εις το επανιδείν!

11 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Αγαπητοί φίλοι και καλοφαγάδες,

Η σχέση μου με το ask4food αναθερμάνθηκε έπειτα από την πρωτοβουλία της νέας και εξίσου συμπαθέστατης με τον Δημήτρη και το Σπύρο υπεύθυνης να επισκεφτούμε για δωρεάν γευμα μια επιλογή από τέσερα εστιατόρια. Εδώ θέλω να τονίσω ότι από τότε που αποφάσισα να χάσω βάρος (και το πέτυχα) το 2014-5, το ενδιαφέρον μου να επισκέφτομαι διάφορα μέρη για καλό φαγητό μειώθηκε και μόνο γι αυτό το λόγο δεν έγραφα κριτικές.

Τελικά, ίσως ήταν και προσωπικό μου λάθος αφου παρασυρθηκά από τους φίλους που είχαν ήδη δηλώσει εκεί, επέλεξα την Αλταμίρα, ενα κλασσικό ψιλοκυριλέ περασμένων δεκαετιών εστιατόριο που εστιάζει στις εξωτικές κουζίνες του Μεξικού, της Ινδίας, της Αραβίας/Μέσης Ανατολής και της Άπω Ανατολής.

Και αμέσως αποκαλύφθηκε ο κύριος λόγος που το εστιατόριο αυτό δεν εχει επιτυχία στο θέμα γεύσεις. Πριν 15-20 χρόνια το να γευτείς κάτι εξωτικό, ήταν σπάνιο στην Αθήνα και υπήρχαν ελάχιστα αυθεντικά εστιατόρια ακόμη και έστω ταπεινά κινέζικα (εξαιρεσή το Chaus στην Ηλιούπολη). Οποτε το Αλταμίρα (ακόμα και με έλληνα σεφ) να ήταν μια έξυπνη λύση για κάποιους που θα ήθελαν το κάτι ξεχωριστό και διαφορετικό. Και το χρυσοπλήρωναν, νόμος της προσφοράς και της ζήτησης. Τα τελευταία όμως χρόνια (πριν και κατά τη διάρκεια της κρίσης) εμφανίστηκαν αμέτρητα και πολυ ποιοτικά και αυθεντικά εστιατόρια εξειδικευμένα σε μια κουζίνα από τις παραπάνω (σαν παράδειγμα αναφέρω, το Red Elephant (ινδική), το Dos Hermanos (μεξικάνικη), το Παρς (αραβική) και ένα σωρο καλά κινέζικα/απωανατολίτικα τα οποία έχω επισκευτεί) οπου τρως ποιοτικά αυθεντικά πιάτα και αρκετά οικονομικά. Πώς λοιπόν το Αλταμιρα που δεν διαπρέπει πουθενά (πέρα απο το εξαιρετικό και επαγγελματικό service) να τα ανταγωνιστεί;

Μπήκα ελαφρά αργοπορημένος και συνάντησα παλιούς γνωστούς καλοφαγάδες (fratello, piperman, tzia, ram και άλλους) αλλά και νέους. Με τους περισσότερους συμφωνώ σε γενικές γραμμές, ίσως όμως να διαφωνούμε σε κάποια σημεία. Οπότε έαν έχω ξεχάσει κάτι μπόρειτε άφοβα να διαβάσετε γι αυτό στις άλλες κριτικές. Δε θα μακρυγορήσω εδώ μόνο και μόνο επείδη το εστιατόριο αυτό δεν με έπεισε προσωπικά. Όμως λόγω των τίμιων ιδιοκτητών και προσωπικού θα χαίρομόυν στο κοντινό μέλλον να έβλεπα βελτιώσεις.

-Χωρος (3/4): Σχετικά καλαίσθητη η αίθουσα, με ιδανικό φωτισμό, άνετα καθίσματα και μεγάλα τραπέζια, τζαμαρία με θέα έξω, ίσως όπως λέει και η RAM να χρειαζόταν μια ελαφρά ανανέωση.

-Γεύσεις (3/4): Το αδύνατο σημείο του εστιατορίου. Μας έφεραν περισσότερο απο το μισό κατάλογο, στην κυριολεξία όχι μόνο σκάσαμε αλλά και ξεχάσαμε τι φάγαμε πλήν ορισμένων πιάτων που ξεχωρίζουν και αξίζει να τα δοκιμάσετε. Αυτά είναι οι κακτοσαλάτα (3,5) και η σαλάτα Delmar (3,5) θαλασσινών, το μεξικάνικο κοτοπουλο chimichanga (3/4) και η αραβική πίτα με χαλούμι (3/4). Τα υπόλοιπα και ίδιως τα κυρίως πιάτα ήταν αδιάφορα γευστικά (κοτόπουλο με μήλο και κρέμα καρύδας 2,5 με 3/4, μοσχάρι με μανιτάρι και κουκουνάρια 2,5/4). Τα χειρότερα πιάτα ήταν η πάπια με πορτοκάλι και μανιτάρια ( 2/4, παραψημένη και άνοστη) και το πολύ στεγνό και άνοστο tandoori (2/4). Το ρύζι που συνόδευε τα πιάτα αξιζε (3,5/4). Τα ποτά ήταν απλά ΟΚ (μαργαρίτες) και δεν ξεχώριζαν σε κάτι (2,5-3/4), ενώ το κρασί ήταν και αυτό σχετικά μέτριο (μέχρι 3 στα 4). Τα γλυκά ήταν σαφώς καλύτερα (δοκίμασα cheesecake, πανακότα και ειδικά banofee) 3,5/4 όλα.

- Σέρβις (4/4). Απο την πρώτη στιγμή υποδειγματικό. Εδώ υπάρχει άψογος συντονισμός και το team λειτουργεί σαν ομάδα. Η φιλοξενεία και περιποίηση ήταν μοναδική (σερβίρισμα στα πιάτα μας απο το σέφ που εξηγούσε το καθετί, συχνή αλλαγή στα πιάτα και μαχαιροπίρουνα μάς, προσφορά αμέτρητων ποτών και οτιδήποτε έξτρα ζητήσαμε). Στο τέλος οι υπέθυνοι μου εξήγησαν τον τρόπο λειτουργίας του μαγαζίού και μου πρότειναν να επισκευτώ το ΕΤΝΙCO στην Αθήνα, το οποίο είναι και πιο προσιτό οικονομικά.

-VFM (2/4). Το Αλταμιρά είνια σχετικά ακριβό μαγαζί παρά τις μειώσεις που έχει κάνει στα πιάτα του τιμοκαταλόγου. Για να φάς καλά χωρίς τα ποτά να υπολογίζεις κάπου στα 25-30 ευρώ το άτομο και χωρίς να γεύεσαι κάτι το μοναδικό, εξαιρετικό ή αυθεντικό. Ίσως να πήγαινα στον μπουφέ της Κυριακής διότι με 70-80 ευρώ για ένα ζευγάρι υπάρχουν αμέτρητες καλυτερες επιλογές

Ελπίζω η φοβερή ομάδα που τρέχει το εστιατόριο αυτό να με ακούσει στο εξής: Παιδιά δώστε βάση στην ποιότητα των γεύσεων και των υλικών, μειώστε και λίγο των αριθμό των πίατων στον κατάλογο, δείτε τι τραβάει και τι όχι, κατεβάστε και άλλο τις τιμές και θα σας επισκέφτονται πολλοί συχνότερα. Ζουμέ στην εποχή των εξειδικευμένων εστιατορίων, διαλέχτε αν θα υποστηρίξετε περισσότερο τη Μεξικάνικη ή την Ινδική/Μεσο Ανατολίτικη κουζίνα. Τα απωανατολίτικα πιάτα είναι περιττά. Αφήστε την πάπια στον κύριο Chau που την φτιάχνει τέλεια. Καποτε πρέπει να ξαναπάω και εκεί.

30 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αν ήταν άνθρωπος θα ψήφιζε εδώ και 4-5 χρόνια. Το multi-ethnic εστιατόριο που δίδαξε την ethnic κουζίνα στους διψασμένους για διαφορετικότητα Αθηναίους, άνοιξε πρώτα στο Μαρούσι το 1994 (! ), άφησε έναν απόγονο στο Κολωνάκι και απέκτησε ανιψάκι στην Κολοκοτρώνη (Etnico).

Και μόνο οι επιχειρηματικές αποφάσεις των ιδιοκτητών δείχνουν ότι δεν έχουν αφεθεί στη μίρλα και στον πανικό της κρίσης. Το πολεμάνε αξιοπρεπώς. Μπήκαν στο χώρο του street food με στόχο το 10ευρω –κατ’ανώτατο ποσό- που είναι διατεθειμένοι να διαθέσουν οι πλείονες εξ ημών. Αλλά το Altamira δεν είναι για street food. Δεν απευθύνεται εκεί. Απευθύνεται, αν και με μια κάποια διαφοροποίηση, στο ίδιο κοινό που απευθυνόταν και στα happy 90s. Σε αυτούς που διαβάζαν MEN και MAX ίσως και ΜΕΤΡΟ.

Τι έχει αλλάξει από τότε;
α) Όλοι έχουμε λιγότερα €€€ και
β) έχουμε χορτάσει ethnic από τότε (ινδικό, κινέζικο, αραβικό· για μεξικάνικο έχω τις επιφυλάξεις μου καθώς το tex mex είναι τόσο μεξικάνικο όσο η καρμπονάρα με κρέμα γάλακτος ιταλικό).
Μπορεί το Altamira να ανταποκριθεί στις δύο ανωτέρω προκλήσεις;

Με σαφήνεια και ακρίβεια θα πω: μμμ, έτσι κι έτσι...

Θα ξεκινήσω αντιστρόφως και θα πω 4 άνθρωποι φάγαμε επαρκέστατα έως πολύ (3 ορεκτικά, 4 κυρίως, 3 γλυκά) με 28€ το κεφάλι (χωρίς το κρασί) και αν δεν είχαμε έκπτωση 20% από εκπτωτική κάρτα-μέλους περιοδικού, που μας κατέβασε στα 22-23€ το άτομο (χωρίς κρασί πάντα), θα θεωρούσα ότι κάποιος εφαψίας με έπιασε τρόπον τινά και if you catch my drift.

Άνευ φόβου και πάθους analυτικά θα περιγράψω τα κάτωθι πιάτα:

- Nachos sabroso: εν τοις πράγμασι nachos μαζί με λίγο salsa, κιμά, πατέ ελιάς, guacamole, sour cream. Να πω ότι ήταν υπέροχο. Να πω επίσης ότι στα 12,40€ θα μπορούσε να είχε σερβίρει και την ετήσια παραγωγή της Doritos… Να πούμε επίσης ότι αν ρωτήσουμε έναν τυχαίο Μεξικάνο αν γνωρίζει τι είναι η ελιά το πιθανότερο είναι ότι θα πάρουμε αρνητική απάντηση. Η πολιτογράφησή της ως αναγκαίο συνοδευτικό του «μεξικάνικου» είναι προϊόν της tex mex κουλτούρας (ίσως γιατί ομοιάζει με τα frijoles neros), δηλ. των φαστφουντάδικων των νότιων ΗΠΑ που εξ αυτών έφτασε σε εμάς η «μεξικάνικη» κουζίνα. Για να μην αδικήσω το μαγαζί είναι από τα λίγα στην Αθήνα που έχουν τω όντι μεξικάνικες γεύσεις όπως τα μόλε (ρόχο ή βέρντε). Θέλω να το πω μιας και συμφωνεί μαζί μου κι η γυναίκα μου: το guacamole το κάνω καλλίτερο και μου κοστίζει το μισόκιλο 3-4 ευρώ, όσο δυο-τρία αβοκάντο και δυο λάιμ...

- Φαλάφελ μερίδα. Εσυνοδεύετο από χούμους, ταρατόρ (παρόμοιο με το χούμους αλλά πιο ρευστό) και λάμπνεχ (χοντρικά τζατζίκι χωρίς σκόρδο). 4 τεμάχια φαλάφελ, το καθένα πάνω σε ένα τεταρτημόριο αραβικής πιτούλας για να μην τσακωθούμε μιας και ήμασταν 4. 9,20€. Από τα ωραία φαλάφελ αλλά να πω ότι ο ανταγωνισμός από τα κάτω (Λιοσίων, Σοφοκλέους κτλ) φέρνει λίγο σε πιο αυθεντική γεύση. Στη μέση είχε πολύ ενδιαφέρον ταμπουλέ…

- Τσιμιτσάνγκα κοτόπουλο. Πολύ καλό: τορτίγια σταρένια (η αντίθεση/προσδιορισμός αφορά την καλαμποκένια και όχι την ολικής), γεμιστή με κοτόπουλο, κίτρινο τυρί (η κανονική είναι με τυρί Oaxaca), sour cream και ντομάτα. 9,70€.

- Κοτόπουλο ταντούρι (Χ2). Αν το ζητήσετε καυτερό είναι πολύ πιο ενδιαφέρον νομίζω. Είναι νόστιμο. Δεν είναι ταντούρι αλλά κάτι που μοιάζει με ταντούρι. Αν ήμουν Ινδός θα τόπαιζα ξερόλας και θάγραφα πολλά αλλά δεν είμαι. Δεν είμαι Ινδός, ξερόλας είμαι ολίγον τι. Συνοδεύεται από ρύζι και ολίγον τι σαλάτα. Στα 13,90€. Σε κάθε περίπτωση είναι νόστιμο. Ή εγώ πεινούσα πολύ. Μάλλον το πρώτο.

- Μοσχάρι (κόντρα, όχι σαντινίστα) με κάστανα και κινέζικα μανιτάρια (Χ2). Το αυτό: ρύζι (διαφορετικό από το προηγούμενο) και (ίδια) σαλάτα. Αρκετά νόστιμο. Στα 15€. Να κάνω μια ενστασούλα εδώ, όχι γευστική καθώς ήταν ευχάριστο καίτοι όχι απογειωτικό: όταν έχει 15 ευρώ το πιάτο θα ήθελα τα κάστανα να μην είναι προβρασμένα γαλλικά από τον Βασιλόπουλο αλλά φρέσκα. Το ξέρω ότι ακούγομαι σπαστικός αλλά για 15€ το πιάτο ζητώ τουλάχιστον την επιμέλεια που δείχνει η μάνα μου όταν φτιάχνει γέμιση για την γαλοπούλα (εγώ τα προβρασμένα γαλλικά βάζω στη δικιά μου γέμιση αλλά δεν χρεώνω κανέναν).

- Τούρτα μεξικάνα (Χ2). Ένα γλυκό. Θα μπορούσα να το περιγράψω περισσότερο αλλά δεν χρειάζεται. Αν έχεις υπογλυκαιμία σε καλύπτει δίχως να σε χαλάσει. Στα 5,40€.

- Ναριέλ. Καρύδα με γάλα ζαχαρούχο εν είδει σάλτσας και μέσα ολίγον τι σοκολάτα. Πολύ καλό. Το ζαχαρούχο (συνηθέστατο συστατικό λατινοαμερικάνικης ζαχαροπλαστικής) ομογενοποιούσε και έντυνε τη μπουκιά καθώς η καρύδα έτριβε ολίγον τι. Ένας μικρός πυρήνας σοκολάτας προσέφερε ένα kick πικράδας προκειμένου να εξισορροπήσει το υπόλοιπο. Θα έλεγα να το δοκιμάσετε ως ωραίο δείγμα άλλου είδους ζαχαροπλαστικής. Στα 5,40€.

- Ήπιαμε ένα Amethystos ροζέ Λαζαρίδη. 26€. Καίτοι ανεγράφοντο στην wine list τα δύο οικονομικότερα ροζέ, προς 20€ έκαστο, δεν υπήρχαν (Ερωδιός και Μελιαστό Σπυρόπουλου). Και πάλι δεν θα το σχολίαζα αν η τιμολογιακή πολιτική ήταν άλλη. Ή είχαμε ενημερωθεί με την άφιξη της wine list. Σε κάθε περίπτωση: cabernet sauvignon-merlot. Ενδιαφέρουσα μύτη, κενό σώμα. Αρκετά ζωηρό για ένα κρασί που έχει μέσα cabernet sauvignon. Υπερκοστολογημένο, όταν σε μια κάβα έχει 8-10 ευρώ. Η αύξηση τιμής κατά 150%++ από την κάβα είναι (ακατ)ανόητη και νομίζω ελληνικό ίδιον.

- Νεράκι Ιόλη του λίτρου 2,20€, δίχως ερώτημα. Στην Αθήνα, όπου το νερό της βρύσης είναι καλλίτερο από τα μισά εμφιαλωμένα, το θεωρώ αδιανόητο το μπουκάλι άνευ ερωτήματος…

- Ζητήσαμε και αραβικές πιτούλες εν είδει άρτου 2,20€.

Το service ήταν ευγενικό και αρκετά ταχύ δίχως να σε συνεπαίρνει αλλά οπωσδήποτε δίχως να σε προβληματίζει… Ας πούμε ό, τι λέμε και για τους διαιτητές: άφησε τους πραγματικούς πρωταγωνιστές (εν προκειμένω τα εδέσματα) να δείξουν τη δουλειά τους και δεν έκλεψε την παράσταση.

Ο χώρος. Αδερφέ ο χώρος με προβλημάτισε. Όχι, όχι δεν ήταν κακός. Αντικειμενικά είναι όμορφο και ζεστό μαγαζί. Σου δημιουργεί μια γλυκιά οικειότητα. Ίσως δεν ήταν τόσο χειμωνιάτικο. Ή ίσως θέλει ένα touch ανανέωσης… Ή ίσως είμαι εγώ λίγο μεμψίμοιρος. Παλιά, όταν τα χρηματιστήριο τάιζε Μαρούσι και περίχωρα, γέμιζε πάνω σάλα και κάτω όπου ο χώρος είναι ένα αίθριο με τζαμαρία και άρα πιο ανοιξιάτικο. Το χρηματιστήριο πλέον δεν ταΐζει άνθρωπο και ένα βροχερό απόγευμα καθημερινής ήμασταν τρεις παρέες στο «αίθριο» (η πάνω αίθουσα παραμένει κλειστή;;). Όλα γλυκά, όλα καλά και όμορφα αλλά ήτο ολίγον τι «περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις»* όπως λέει κι ο εθνικός ποιητής… Ή ίσως είμαι πολύ υποκειμενικός σε ετούτο... Πηγαίντε και δείτε εσείς.

VfM. 138 € για τα ανωτέρω, να με συμπαθά ο σέφης, ήταν πολλά. Το γεγονός ότι είχαμε εκπτωτική κάρτα και μας πήγε -20% είναι άλλο καπέλο. Προσωπικά ομιλώντας νιώθω ότι διεκόπη μια σχέση που καίτοι δεν ήταν έντονη ήταν αδιάλειπτη για περίπου 20 έτη. Να το πω κι έτσι: στα είκοσι τρία χρόνια της λειτουργίας του η πρακτική και η ποιότητα του έθνικ φαγητού στην Ελλάδα έχουν και εξαπλωθεί και βελτιωθεί. Είναι σα να βλέπεις τον Elvis στο Vegas ενώ έχουν βγει οι Stones, οι Zeppelin, οι Sabbath...

Άνευ ουσίας αλλά οφείλω να το καταγράψω: όταν εζητήθη ο λογαριασμός διετυπώθη ευγενικά από το κατάστημα η παράκληση για πληρωμή σε μετρητά διότι το POS ήτο καινούργιο (καινός + έργο = ο Μπαμπινιώτης φέρνει περισσότερες αλλαγές από την τρόικα) και δεν είχε σεταριστεί. Αφού εξίσου ευγενικά αρνήθηκα, διότι δεν εργάζομαι σε χρηματαποστολή, περιμέναμε μισή ωρίτσα μέχρι να σεταριστεί το POS. Απολογήθηκαν εκ νέου με ειλικρίνεια αλλά το μισαωράκι αέρα το φάγαμε… Το μόνο κερασματάκι που φάγαμε ήταν ένα σφηνάκι ενός ματζουνιού, νομίζω agua de Nicaragua το είπε, το οποίο ομοίαζε με το σέηκερ καρπουζάκι που παίρναμε στα θερινά τα μαγαζά κάποτες, τότες που τα κοριτσόπ'λα φορούσαν κάτι μπλούζες πούχαν στάμπα ένα μωράκι και χορεύαμε "ααααα μακαρένα" κουνώντας τα πισινά μας στους ρυθμούς της αφελούς αισιοδοξίας των '90s.

Για την ιστορία: καίτοι Altamira σημαίνει κοίτα ψηλά (κοίτα ψηλά κι αγνάντευε κατά την λαϊκή τη ρήση) εν προκειμένω έχουμε αναφορά στο φερώνυμο σπήλαιο στην Ισπανία όπου το 1868 ανακαλύφθηκαν βραχογραφίες χρονολογούμενες 16.000 χρόνια πριν. Αν θέλετε να το επισκεφτείτε μπορείτε αλλά υπάρχει τριετής αναμονή καθώς παίρνει μόνο 25 άτομα τη μέρα. Είναι λίγο πιο εύκολο να πάτε στο εν Ελλάδι Altamira και να φάτε…

-------------------------------------
* Στίχος 3 και 4 από την 5η στροφή του "Ύμνος εις την Ελευθερίαν", του Διονυσίου Σολωμού. Διαβάστε τις επόμενες 10 στροφές (στροφές 5-15) κι αν δεν είστε βέβαιοι ότι γράφτηκαν χθες για την παρούσα κατάσταση να μη με λένε Τρώγων (που δεν με λένε αλλά λέμε).

07 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ήταν μια υπέροχη επιλογή! Ο χώρος ζεστός, με αρκετό κόσμο όλων των ηλικιών. Σαν να είσαι σε bar restaurant, αλλά όλοι έρχονται για φαγητό.
Μοιραστήκαμε όλα τα πιάτα και δοκιμάσαμε αρχικά μεξικάνικη σαλάτα «πομπλάνο»: πιάτο με τορτίγια τηγανισμένη σαν... πιάτο και εντός γκούντα τριμμένο, φασόλια, καλαμπόκι, μαρούλι, σως. Υπέροχη!

Μετά από κυρίως πιάτα «Chimichangas»: μεγάλη πίτα σαν τηγανητή, γεμιστή με φιλέτο κοτόπουλο, λιωμένο τυρί και διάφορα άλλα, συνοδεία ριζότου σαφράν και sour cream. Απλά φα-ντα-στικό! Θέλαμε και δεύτερο, αλλά είπαμε για την εμπειρία να δοκιμάσουμε «μπουρίτο»: Το μπουρίτο το έχουν στα ορεκτικά και είναι ουσιαστικά το chimichanga πριν τηγανιστεί. Σαν ορεκτικό δεν το συνοδεύουν με κάτι άλλο. Αρκετά ωραίο και αυτό, αλλά το τηγάνι, δίνει άλλη γεύση στο μπουρίτο! Το κάνει δηλαδή… τσιμιτσάνγκα!

Επίσης, πήραμε και ένα κοτόπουλο ταντούρι: πέρα από το καυτερό-μη καυτερο, ήταν λίγο άνευρα τα μπαχαρικά του σε σχέση με ενός εξειδικευμένου ινδικού εστιατορίου, αλλά έστω και έτσι, αρκετά γευστικό και αυτό. Η εξυπηρέτηση επίσης καλή(αν και ένα μικρό κερασματάκι για το τέλος δεν θα ήταν άσχημο) και ο λογαριασμός με 3 μπύρες ήρθε στα 20 περίπου το άτομο.

1 medium

01 Ιαν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πήγαμε 4 άτομα παραμονή Χριστουγέννων. Μας ήρθαν οι γονείς από το εξωτερικό. Το μενού ήταν ωραίο, τα φαγητά πολύ νόστημα.. αλλά... οφείλω να πω ότι μόλις είδαν ότι είμαστε ξένοι (Έλληνες του εξωτερικού είμαστε ), τα πιάτα μας ήρθαν.. μετά από 2 ώρες!!!

Ήρθαμε γύρω στις 22.00 και μας τα έφεραν.. στις 24.00!! Είπαμε εντάξει, γεμάτο το μαγαζί.. δεν πειράζει.. Αλλά όταν φεύγοντας σε όλους δίνανε μικρά δεντράκια με την απόδειξη και χρόνια πολλά και ευχαριστώ που ήρθατε.. εμάς δεν έδωσαν τίποτα! Δεν είναι θέμα το δεντράκι.. αλλά η συμπεριφορά.. φύγαμε με την αίσθηση λες και δεν είμαστε ίδιοι με άλλους!!

Κρίμα.. δεν περίμενα ρατσισμό ακόμα και σε ταβέρνες να συναντήσουμε.. υπάρχει αυτό το πρόβλημα στη χώρα, αλλά σε καλή περιοχή που μένω χρόνια και στις γιορτές και προς τους πελάτες που έφαγαν - ήπιαν.. σου φέρανε χρήματα στο μαγαζί με όλες τις δυσκολίες που περνάμε όλοι.. δεν έχω λόγια.. Κρίμα...