Loader

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη-Παρασκευή 7μμ -12 νυχτα, Σάββατο-Κυριακή 1 μμ-12 νυχτα

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Δέχεται πιστωτική κάρτα

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

03 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το ήξερα εδώ και κάμποσες δεκαετίες και μάλιστα το έβλεπα ουκ ολίγες φορές στα Άνω Πετράλωνα, ανάμεσα σε πολλά στέκια τριγύρω!!
Επιτέλους, το τίμησα το ΑΣΧΗΜΟΠΑΠΟ (Α), κάλλιο αργά παρά ποτέ, το περασμένο Σάββατο 17/2, γύρω στις 2 μ. μ., παρέα με δύο φίλες μου.

Το γνωστό αυτό φαγάδικο, απ’ τα πρώτα και τα πλέον ιστορικά της ευρύτερης περιοχής, πρωτοάνοιξε το 1968, συμπληρώνοντας φέτος μισόν αιώνα λειτουργίας!
Το Α λειτουργεί Τρίτη με Παρασκευή από 19.00 μέχρι τα μεσάνυχτα, ενώ τα Σ/Κ απ’ τις 14.00 μέχρι 00.30 τουλάχιστον. Τις Δευτέρες παραμένει κλειστό.

Το ΑΣΧΗΜΟΠΑΠΟ είναι ένα καλλιτεχνικό, κουκλίστικο ταβερνείο που αποτελείται από μια στεγασμένη αυλή και δύο αίθουσες ενός μονώροφου κτίσματος, συνολικής δυναμικότητας περίπου 100 ατόμων. Στην πανέμορφη αυλίτσα του με τα καταπράσινα φυτά και τις γλάστρες, που υπάρχουν και εξωτερικά στην είσοδο, παρατηρεί κανείς τα κρεμασμένα σκόρδα και κρεμμύδια, τις φιγούρες του Καραγκιόζη, ταψιά, κόσκινα, ανεμιστήρες οροφής για την καλοκαιρινή ζέστη, και ό, τι άλλο βάζει ο νους σας!

Οι εξωτερικοί τοίχοι της αυλής αλλά και των δύο αιθουσών μέσα είναι πνιγμένοι κυριολεκτικά σε διαφόρων μεγεθών ασπρόμαυρα κάδρα, οικογενειακά πορτρέτα, φωτογραφίες, φιγούρες του 21, καθώς και πολλά σκίτσα αλλά και αφιερώματα πελατών, επωνύμων και ανωνύμων, με ημερομηνίες και υπογραφές τα περισσότερα! Θα πρέπει να μέτρησα συνολικά καμιά 200αριά, μέσα κι έξω!!
Στη δεξιά αίθουσα που καθίσαμε είδα πάνω απ’ το κεφάλι μου τις αφιερώσεις του Μιχάλη Κακογιάννη και του Τζο Ντασέν.

Στο εύλογο ερώτημά σας, ποιος κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά, η απάντηση είναι: Φυσικά, ο Αντώνης Βούλγαρης, ο μαγαζάτορας και ιδρυτής της ταβέρνας πριν 50 χρόνια. Ο Αντώνης, Μικρασιατικής καταγωγής, ήταν βλέπετε ηθοποιός (Το ξυπόλητο τάγμα, Ο τσακιτζής, Συνοικία το όνειρο, κ. λπ. ) αλλά και μανιώδης συλλέκτης, πολύ δημοφιλής στον καλλιτεχνικό χώρο. Ένας άνθρωπος προικισμένος μες ευαισθησία και χιούμορ. Οι γονείς του είχαν απ’ το 1910 ταβερνάκι στο Σύνταγμα!
Όπως μάλιστα έλεγε ο ίδιος χαρακτηριστικά: Εδώ στο Ασχημόπαπο συνδέεται το Πνεύμα με το οινόπνευμα!!

Μετά τον θάνατό του, την ταβέρνα τη λειτουργεί η μικρή του κόρη, η Χαρούλα (Χαρίκλεια) Βούλγαρη, η οποία κρατάει το μαγαζί ανέπαφο, κατά το δυνατόν, διατηρώντας ολοζώντανες τις μνήμες του παρελθόντος.

Στο δεύτερο εύλογο ερώτημά σας, γιατί ονομάστηκε Ασχημόπαπο, η Χαρούλα με ενημέρωσε ότι υπάρχουν δυο εκδοχές.

Σύμφωνα με την πρώτη, η μεγαλύτερη αδελφή της, η Ασημίνα είχε πάρει το παρατσούκλι ‘ασχημόπαπο’ απ’ τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, φίλο και συνάδελφο του πατέρα τους, Αντώνη!

Σύμφωνα με την δεύτερη εκδοχή, ο Αντώνης είχε επηρεαστεί πολύ απ’ το ομώνυμο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Το ‘Ασχημόπαπο’, γραμμένο στα 1843, το καταφρονημένο παπάκι που καταφέρνει κάποτε να γίνει κύκνος, παραμένει πάντα επίκαιρο, ειδικά σήμερα με την αποδοχή της διαφορετικότητας και την αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπό μας, συγκάτοικο στον Πλανήτη μας, που έγινε πια μια γειτονιά για όλους μας!!

Ξαναγυρίζοντας και πάλι στον χώρο, τη μικρή αίθουσα όπου γευματίσαμε, θα προσθέσω ότι συνδύαζε τις όμορφες λιθοδομές με τις λευκές σαγρέ επιφάνειες των τοίχων, που έκαναν κοντράστ με τις καφε-μπεζ πλάκες δαπέδου.
Τα τραπέζια, μέσα και έξω, ήταν στρωμένα με διάφορα καρό τραπεζομάντιλα, ενώ οι καρέκλες ήταν διαφόρων χρωμάτων, μοιάζοντας ίσως με αίθουσες νηπιαγωγείου...
Στη διπλανή αίθουσα υπήρχε ένα πιάνο στολισμένο με βάζο γεμάτο χρυσάνθεμα, καθώς και μια λατέρνα, που μάθαμε πως παίζει ακόμα!!
Υπάρχει επίσης ζωντανή μουσική με ελαφρολαϊκά και ρεμπέτικα τις Κυριακές τα μεσημέρια.
Στο βάθος αριστερά, παραπλεύρως της κουζίνας με τους μάγειρες Κώστα και Νίκο, υπήρχαν 1+1 πεντακάθαρα WC, με σιελ και μπεζ πλακάκια.

Το πιο ενδιαφέρον ήταν το ανθρώπινο στοιχείο, απόλυτα ταιριαστό με το αποκριάτικο πνεύμα των ημερών και το καλλιτεχνικό ύφος της απλής αυτής ταβέρνας! Ενώ, φθάνοντας γύρω στις 2 μ. μ, ήμασταν απ’ τους πρώτους πελάτες τους, συνέβη κάτι το απίστευτο. Μέσα σε 15-20 λεπτά, τόσο η γραφική αυλή όσο κι οι δύο αίθουσες γέμισαν κυριολεκτικά από παρέες θαμώνων, οικογένειες με παιδιά, καθώς και νεανικές παρέες φίλων. Και το σπουδαιότερο που μας κατέπληξε. Σχεδόν όλοι τους, μικροί αλλά και κάποιοι πιο μεγάλοι, ήταν ντυμένοι μασκαράδες!!
Εδώ ο αποκριάτικος διάκοσμος περίσσευε, αφού όλοι σχεδόν οι παρευρισκόμενοι ήταν μασκαρεμένοι. Φυσικά, η ατμόσφαιρα και το κέφι που επικρατούσε, μας άνοιξε την όρεξη!

Το μενού του Α περιλαμβάνει 10 ορεκτικά από 4-8.50 € κι ανάμεσά τους τις σπεσιαλιτέ, σαλιγκάρια στιφάδο και τυροκροκέτες. Ακόμη σερβίρουν περί τις 10 σαλάτες, στα 3.50-5.70 € για τη χωριάτικη, καθώς και πιάτα μαγειρευτά, όπως κόκορα κρασάτο με χοντρά μακαρόνια, μοσχάρι στάμνας, μπεκρί μεζέ και εξοχικό χοιρινό, στα 8.50-10 €. Τα πιάτα της ώρας, κυμαίνονται από 8-12 €, τιμή που αφορά τη μοσχαρίσια μπριζόλα.

Τα ποτά περιλαμβάνουν τα συνήθη αναψυκτικά και τις μπύρες στα 3 €, καθώς και χύμα κρασί στα 7-8 € το λίτρο.

Εμείς, εν μέσω της καλλιτεχνικής και αποκριάτικης πανδαισίας επιλέξαμε:

• Αρχικά ήρθαν τρία ψωμάκια (1.50 €), και εμφιαλωμένο νερό που ζητήσαμε, στο 1.50 €.

• Μία ντολμάδες με ρύζι και κιμά, καθώς και μαϊντανό από πάνω. Θεωρώ ότι ήταν απαράδεκτα μικρή ποσότητα, από 5 ντολμάδες, που ήταν σαν μικρά δαχτυλάκια, και δεν πιάνονταν καν με το πιρούνι μας!! Για τον λόγο αυτό, η γεύση θα περιοριστεί στο 3 στα 4. Τιμή στα 7.70 €.

• Μια σαλάτα λάχανο-καρότο, με ελίτσες και κάππαρη, η οποία ήρθε απαράδεκτα στεγνή και έπρεπε να ζητήσουμε λαδόξυδο για να τη φάμε. Τιμή στα 3.50 €.

• Μια μερίδα με 2 μοσχαρίσια μπιφτέκια και πατάτες τηγανιτές, αρκετά καλό σαν ποσότητα αλλά και γεύση. Τιμή 8.00 €.

• Εγώ, πιο τυχερός, διάλεξα τον κόκορα κρασάτο, με τα χοντρά μακαρόνια και το τριμμένο τυρί. Ήρθε μια χορταστική μερίδα στήθος, με άφθονα και νόστιμα μακαρόνια-τυρί. Τιμή στα 9.00 €.

• Ήπιαμε ½ λίτρο χύμα κόκκινο κρασί ποικιλίας Αγιωργίτικο, που ήταν πολύ καλό. Τιμή 4.00 €.

Πληρώσαμε συνολικά 35.20 € (10/16 € το άτομο), και γενικά αποκομίσαμε μια καλή εντύπωση απ’ τον ιστορικό χώρο.

Συμπερασματικά, το ΑΣΧΗΜΟΠΑΠΟ προτείνεται, αφού ανάμεσα σε τόσα στέκια τριγύρω του, παραμένει ένα κουκλίστικο ταβερνείο, αναλλοίωτο στα 50 χρόνια που κουβαλάει με περηφάνια, και το οποίο συνδυάζει μια ευχάριστη καλλιτεχνική ατμόσφαιρα με νόστιμο και καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό!