Loader

Περιγραφή

Ελληνικές παραδοσιακές γεύσεις. Ζωντανή μουσική κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη. Κυριακή κλειστά.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

21 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Μες την υπόγεια την ταβέρνα…

Όλοι γνωρίζετε, φαντάζομαι, το ποίημα του Βάρναλη. Κι αν δεν το γνωρίζετε ως ποίημα, το (ανα)γνωρίζετε ως τραγούδι του Θεοδωράκη κι αν θέλετε να δείτε την εικόνα που ξεπηδά, να ζωντανεύει μπροστά σας, είστε στο κατάλληλο μέρος.

Υπόγειο. Χωρίς καμία δηλωτική σήμανση έξω. Απλά μια, έντονα, κίτρινη λάμπα και λευκά κοφτά κουρτινάκια. Μωσαϊκό στο πάτωμα. Σχεδόν ενιαία σάλα. Κλασσικά ταβερνιάρικα τραπέζια και καρέκλες. Ριγέ, τραχιά στην αφή, σαν υφαντά, τραπεζομάντιλα. Ο ένας τοίχος καταλαμβάνεται από μεγάλα κρασοβάρελα. Οι υπόλοιποι από φωτογραφίες, γκλίτσες, χρηστικά αντικείμενα μιας άλλης εποχής. Το, τόσο αναγνωρίσιμο για τους μεγαλύτερους, ψυγείο αποτελεί το διαχωριστικό για την κουζίνα αν κι επιτρέπει κλεφτές ματιές. Δεν είναι ρετρό. Δεν προσπαθεί να αναπαραγάγει την εικόνα ή την αίσθηση. Είναι μια ζωντανή στιγμή που έμεινε αναλλοίωτη στον χρόνο.

Σάββατο βράδυ με το μαγαζί γεμάτο. Θαμώνες όλων των ηλικιών. Από αντροπαρέες ετών εβδομηνταφεύγα plus, μεσόκοπους σαν και του λόγου μας, ζευγάρια, παρέες trendy τριαντάρηδων από όλα είχε ο μπαχτσές.

Κατάλογος δεν υπάρχει ή, τουλάχιστον, εμείς δεν είδαμε. Η απαγγελία έγινε προφορικά από ένα συμπαθέστατο παλληκάρι. Γρήγορο, ευγενικό, χωρίς πολλά πολλά. Απόδειξη, ομοίως, δε δόθηκε, όπως και δε μας δόθηκε η επιλογή κεράσματος που ακούσαμε σε διπλανά τραπέζια “Φρούτο ή χαλβαδάκι?” Τώρα θα μου πείτε… “είναι, τόσο, σημαντικό?” Όχι βέβαια, αλλά έναν χαλβά θα τον έτρωγα τη συγκεκριμένη στιγμή. Δεν έχω πετύχει κιόλας, ποτέ, το συγκεκριμένο γλυκό οπότε επαφίεμαι στην “καλοσύνη των ξένων” κι αν έχετε δοκιμασμένη συνταγή… σας παρακαλώ, θερμώς, να μου τη στείλετε.

Όσον αφορά στο φαγητό μη μου πείτε ότι περιμένετε εκπλήξεις? Δεν υπάρχουν. Από την πλευρά μου θεώρησα τρελή nouveauté την ύπαρξη:
• Παϊδακίων κοτόπουλου (1/2 kg). Ωραία κομμένα, με ψαχνό. Ζουμερά. Άνευ οσμής. Πασπαλισμένα με κόκκινη γλυκιά πάπρικα.

• Παϊδάκια προβατίνας (1/2kg). Με βαθιά κρεατένια νοστιμιά. Το λιπάκι, όπου υπήρχε, ήταν κριτσανιστό αλλά υπήρχαν και καθαρά φιλετάκια που δεν υστερούσαν σε γεύση. Ο προβατινοexpert του τραπεζιού έδωσε έγκριση εκφράζοντας την ικανοποίησή του. Κι οι υπόλοιποι κάναμε το ίδιο, ακριβώς, με αποτέλεσμα να μη μείνει ούτε ένα για δείγμα.
• Συκωταριά αρνίσια. Δική μου επιθυμία. Φοβάμαι ότι διέρχομαι, εκ νέου, φάση σιδηροπενίας. Γευστική, τρυφερή, άοσμη, αλλά έδινε την εντύπωση της βραστής.
• Απάκι. Ελαφρώς αλμυρό. Καθαρό κομμάτι παρόλα αυτά. Θα το προτιμούσα λιγότερο ψημένο.
• Ντοματοκεφτέδες. Εμφανή τα κομμάτια ώριμης ντομάτας. Ωραία αρώματα. Τραγανοί άνευ υπερβολικού λαδιού. Ίσως ήθελαν μια ιδέα λιγότερο τηγάνισμα.
• Πολίτικη σαλάτα. Λάχανο, καρότο, μαϊντανός, λίγο σέλινο, αρκετό σκόρδο. Δροσιστική, αρκούντως ξιδάτη, αρκετά καυτερή.
• Φέτα, σε μεγάλη μερίδα, με λαδορίγανη. Ήπια και βουτυράτη.
• Πατάτες. Φρέσκιες, καυτές, ξανθές, τραγανές.
• Κρασί λευκό (Σαββατιανό), κόκκινο (Αγιωργήτικο) και σόδες. Περίμενα, για να είμαι ειλικρινής, κάτι παραπάνω από το συγκεκριμένο μαγαζί. Δηλώνω, όμως, ότι παρενέργειες δεν υπήρξαν.

Λογαριασμός στα 60 ευρώ. Τα άξιζε μέχρι τελευταίας μπουκιάς. Προφανώς δεν είναι το περιβάλλον το μόνο που έχει μείνει σε άλλη εποχή.

Τον τελευταίο καιρό ξαναβρίσκομαι με κομμάτια του εαυτού μου μέσα από φωτογραφίες (κάποιες δεν τις είχα δει ποτέ) και βιβλία καινούργια ή, ήδη, διαβασμένα. Ένα από τα αγαπημένα μου, εδώ και πολλά χρόνια, είναι η Χαμένη Άνοιξη του Στρατή Τσίρκα. Στον Μαραθωνίτη έζησα την ατμόσφαιρα, τις μυρωδιές και τις γεύσεις του συγκεκριμένου βιβλίου. Αν το έχετε διαβάσει, δοκιμάστε το και πείτε μου αν συμφωνείτε. Αν όχι διαβάστε το πρώτα και πηγαίνετε μετά. Η ιστορία επαναλαμβάνεται? Τη δεύτερη φορά ως φάρσα?