Loader

Περιγραφή

Γεύσεις σύγχρονης ελληνικής κουζίνας.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

25 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Πάμε να κάνουμε ένα ταξίδι στο παρελθόν... Εκεί, γύρω στο 2000. Στην παλιά, καλή και ξέγνοιαστη Ελλάδα της ανάπτυξης και της καλοπερασιάς... Τότε που στα εργασιακά ίσχυε το μότο "δουλειές υπάρχουν". Tότε που μάλωνες μέχρι παρεξηγήσεως για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό και που αν δεν σου ζητούσαν μίζα, για τη δουλειά που ήθελες να κάνεις, την έδινες από μόνος σου, σκεπτόμενος ότι μάλλον ξεχάστηκαν. Τότε που κοροϊδεύαμε τους Άγγλους που έδιναν μόνο το 10% του λογαριασμού σαν πουρμπουάρ, τότε που τα μπουζούκια λειτουργούσαν και καθημερινές. Τότε που η εστίαση δεν ήταν όσο αναπτυγμένη είναι σήμερα και τα μαγαζιά σαν τον Μπάρμπα Λάζαρο αποτελούσαν τον κανόνα.

Ποιος ήταν, δηλαδή, ο κανόνας?

Τα μαγαζιά είχαν όγκο και όμορφη εικόνα, ενώ έπεφτε αρκετό χρήμα και πολλή μπουλντόζα για να φτιαχτούν.

Είχαν σέρβις τρεχαντήρικο, για να ικανοποιήσουν τον Ελληνάρα, αλλά συνάμα απαίδευτο τις περισσότερες φορές. Υπήρχαν απ’ τη μία οι έμπειροι σερβιτόροι κι απ την άλλη τα "βύσματα", αυτοί που δεν είχαν ιδέα τι να κάνουν και συνέχεια κάποιος τους το σφύριζε. Και σήμερα υπάρχουν τέτοιοι, αλλά τότες ήταν περισσότεροι.

Είχαν μέτριο φαγητό, αρκεί να έδειχνε καλό και ιδιαίτερο, γιατί τότε δεν ήμασταν τόσο ψαγμένοι όσο σήμερα. Οπότε τρώγαμε, εύκολα, κουτόχορτο. Υπήρχαν, φυσικά, και λαμπρές εξαιρέσεις, ιστορικών μαγαζιών, αλλά δεν μιλάμε για αυτές τώρα.

Είχαν τιμές αντάξιες του φουσκωμένου πορτοφολιού του μέσου Έλληνα. Τιμές που έπαιρναν συνεχώς την ανιούσα. Αλλά τότε δεν μας πείραζε, τόσο, η κάθε αύξηση γιατί “λεφτά υπήρχαν”.

Ωραία χρόνια...

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά σε όλους τους τομείς. Η ξεγνοιασιά μειώθηκε, τα λεφτά μας άφησαν χρόνους, ενώ, από την άλλη πλευρά, η εστίαση βαίνει ταχέως αναπτυσσόμενη, σε όλη την Αθήνα. Εκτός από τον Μπάρμπα Λάζαρο. Αυτός αγάπησε τόσο πολύ εκείνα τα χρόνια που δεν τα αποχωρίζεται με τίποτα.

Δεν αποχωρίζεται τη large προσωπικότητα που είχαν τότε οι χώροι. Ωραία τραπέζια, δερμάτινα καθίσματα, όμορφα φωτιστικά σώματα, προσεγμένη διακόσμηση και μεγάλη χωρητικότητα ατόμων. Χώρος που σε πείθει ότι είναι φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα.

Δεν αποχωρίζεται, επίσης, το στυλ της εξυπηρέτησης του τότε. Οι σερβιτόροι είναι πρόθυμοι να ικανοποιήσουν όλες τις επιθυμίες σου, να γίνουν χαλί να τους πατήσεις. Κρυώνεις? Θα αυξήσουν τη θέρμανση. Ζεσταίνεσαι? Θα σπάσουν τη τζαμαρία. Δεν σου αρέσει κάποιο πιάτο? Θα στο αλλάξουν. Δεν θες το εμφιαλωμένο νερό που σου έφεραν? Θα το αλλάξουν με κανάτα. Ωστόσο, ταυτόχρονα, μπορεί να μην ξέρουν τι ποικιλίας είναι το house wine του εστιατορίου, τι ντιπ σου έφεραν με το ψωμί ή, απλώς, να μην είναι σε θέση να σου λύσουν όλες τις απορίες σχετικά με το μενού. Επειδή σε αγαπάνε όμως, θα πάνε να ρωτήσουν για όσα δεν ξέρουν και, εν τέλει, θα μάθεις ότι θέλεις.

Επιπλέον, δεν αποχωρίζεται τη γλεντζεδιάρικη διάθεση που επικρατούσε στα μαγαζιά εκείνα τα χρόνια. Έχει συχνά λάιβ, με αρκετή 80s-90s-ίλα και swing διάθεση. Βέβαια, ο Μπάρμπα Λάζαρος μπορεί να αγαπάει εκείνα τα χρόνια, όμως κι αυτός βιώνει την κρίση, έτσι λοιπόν, μην περιμένεις καμιά μεγάλη μπάντα στα λάιβ. Μπορεί, μάλιστα, μεγάλο μέρος του ζωντανού προγράμματος να το παίξει καραόκε με μουσική playback και έναν δυο τραγουδιστές να κρατάνε τα μικρόφωνα!

Κάτι που σίγουρα δεν αντέχει να αποχωριστεί, από εκείνα τα όμορφα χρόνια, είναι ο συνδυασμός τιμής: μερίδας= σίγουρος άσος απ’ το ημίχρονο.

Αυτό το πετυχαίνει με μέτριο φαγητό, σε fancy περιγραφή και συσκευασία, όπως τότε. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες, που λέει κι ο σοφός λαός.

Παραδείγματα φυκιών:

Το ψωμί (1,4€ το κεφάλι): έρχεται κρέμα τυριών με γιαούρτι και μυρωδικά, μαζί με λεπτά τσιπς ψωμιού, καθώς και καλαθάκι με ψωμί. Υπέροχη εικόνα και κίνηση, ομολογουμένως. Η κρέμα τυριών με τα τσιπς είναι αρκετά καλή, όμως το ψωμί έρχεται σε πάνμικρες και πάνλεπτες φέτες, μετρημένο, ώστε να αντιστοιχεί σε κάθε πελάτη μία φετίτσα άσπρου και μία ολικής (φρεσκότητα: την ψάχνουμε).

Η ομώνυμη σαλάτα (8,8€): μαρούλια, πανσέτα, πλευρώτους, πιπεριά Φλωρίνης, βινεγκρέτ μουστάρδας, σπόροι κολοκύθας, ντοματίνια και κρέμα από κατίκι. Πανσέτα δεν εντοπίστηκε, όσο για τον συνδυασμό των υλικών και τη συνολική γεύση πρόκειται για ένα πολύ σταθερό... 2-2,5/4… Αντιπροτείνεται.

Τα φημισμένα πεϊνιρλί τους. Δοκιμάσαμε το "Καισαρείας" με παστουρμά, πιπεριά Φλωρίνης, ντομάτα και κρεμμύδι (8,7€). Ήρθε κομμένο σε 4-5 διαγώνια κομμάτια. Στα μισά εξ αυτών βρέθηκε τυρί, στα υπόλοιπα... ακόμη το ψάχνουμε. Δεν είναι κακή επιλογή, του αξίζει ένα 2,5/4, όμως όταν ένα από τα φημισμένα πιάτα ενός εστιατορίου δεν μπορεί να χτυπήσει 3άρι στη βαθμολογία, αυτό προκαλεί προβληματισμό.

Το κριθαρώτο με μοσχάρι (13,8€). Αυτό το πιάτο σε κάνει να αναρωτηθείς ποιος είναι ο λόγος που είναι τόσο ακριβό, με δεδομένο ότι περιέχει ελάχιστο μοσχάρι. Δεν βρίσκεις άλλο λόγο, πέρα από το ότι, μάλλον, τόσο θα κόστιζε και πριν 20 χρόνια (2,5/4).

Τελευταίο και χειρότερο, το γεμιστό ψαρονέφρι (14,2€). Λαδοτύρι εντός του, παστράμι εκτός, να το τυλίγει. Λίγο στεγνό και λίγο μικρό για τα λεφτά του, αλλά τρώγεται. Αποκορύφωμα της φοβερής ποιότητας του πιάτου αποτελούν οι "φρέσκιες τηγανητές πατάτες" που το συνοδεύουν. Πρόκειται για έτοιμες πατάτες, τύπου Mac, όμως χειρότερες! Αν μπορούσα να παίξω στοίχημα, θα έβαζα τουλάχιστον 10-15.000€ στο ότι αλλάζουν το τηγανόλαδο μια φορά τη μέρα και όχι περισσότερες. Ντροπή (1/4).

Φρικτό είναι και το κέρασμα τους: μπαβαρουάζ σοκολάτας, δηλαδή κρέμα Γιώτης, με κακό σιρόπι κερασιού. Αλλά είναι όμορφο σαν κίνηση, οπότε δεν αξίζει να γκρινιάξει κάποιος για αυτό.

Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα αποτελεί το λουκάνικο αγριογούρουνου (8,4€). Είναι λεπτοκομμένο και λουσμένο από γλυκιά σάλτσα με δαμάσκηνα, η οποία του δίνει σούπερ γεύση (3,5/4).

Όμως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

Το φαγητό στον Μπάρμπα Λάζαρο, έχει μείνει στα παλιά “καλά” χρόνια, τόσο γευστικά, όσο και ποιοτικά. Βασικά, τα πάντα έχουν μείνει στο παρελθόν. Η εξυπηρέτηση, η αίσθηση μικροαστικού νεοπλουτισμού (πςςς τι έγραψε ο ποιητής, αναρωτήθηκα και εγώ όταν το έγραφα), οι τιμές, όλα.

Μακριά κι αγαπημένοι.

ΥΓ. Αν κάνετε το φρικτό λάθος να πάτε, υπολογίστε 23-30€, το άτομο, για μετρίως χορταστικό γεύμα 2 ατόμων (4 πιάτα), με κρασί και πάρτε σίγουρα το Λουκάνικο αγριογούρουνου.

20 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ax! Καιρό είχα να γράψω, αν και πάντα διαβάζω τις κριτικές που αναρτώνται. Σάββατο απογευματάκι λοιπόν, κατέληξα στον barba lazaro. Συνολικά περίμενα οτι θα ήταν καλός. Στην πράξη ήταν εξαιρετικός.
Χάρηκα πάρα πολύ τους σερβιτόρους. Εκτίμησα το γεγονός οτι ήταν επαγγελματίες. Αυτό σημαίνει οτι χωρίς να είναι πάνω από το κεφάλι σου, όταν χρειαζόσουν κάτι σε έβλεπαν και ερχόσουν χωρίς να πρέπει να τους κυνηγάς. Ωραίο είδος αυτό!
Δεύτερο αξιομνημόνευτο γεγονός είναι οτι ό ένας από την παρέα δεν τρώει τυριά. Καθόλου. Πάνω από τα 3/4 του καταλόγου έχουν τυρί και μάλιστα με έντονη οσμή και γεύση. Εκτίμησα το ότι α) ο σερβιτόρος ήξερε τι έχει μέσα η κάθε συνταγή(μπορεί να φαίνεται αυτονόητο αλλά δεν είναι)
β)η κουζίνα άλλαξε εντελώς την συνταγή προκειμένου να παρουσιάσει ένα πάρα πολύ ωραίο και ο φίλος μας να απολάυσει το πίατο του.
Τρίτο αξιομνημόνευτο, το φαί. Εγώ έφαγα ένα κριθαρώτο με μοσχάρι. Τι αριστούργημα ήταν αυτό!!! Πεντανόστιμο το κριθαρώτο, ένα τρομερά μαλακό μοσχάρι με πολλές μικρές νότες στην σαλτσούλα του. Πήραμε ακόμα μια καρμπονάρα, η οποία έγινε σιουφιχτά σε ζωμό από κοτόπουλο με απάκι, επίσης καταπληκτικό πιάτο, ένα κοτόπουλο γεμιστό με φιλαδέλφεια και τηγανητές πατάτες. Λεπτομέρεια εδώ, οι πατατες είχαν γίνει κυρίως στο φούρνο και τις είχαν τελειώσει ως τηγανητές. Σαφώς πιο ελαφρύ, εξίσου νόστιμο. ΄Πήραμε την ομωνυμη σαλάτα που ήταν επίσης πλούσια, φρέσκια και νόστιμη. Σαν ορεκτικά πήραμε κεφτεδάκια γαλοπούλας με σάλτσα μουστάρδας, τρομερά αφράτα και ένα μουσακά λαχανικών που ήταν το μόνο πιάτο που δεν μας άρεσε. Ωραία λαχανικά, ωραία η μπεσαμέλ αλλά μαζί δεν δένανε(για το δικό μου γούστο τουλάχιστον). Κέρασε ένα γλυκό με μαρέγκα σοκολάτα και φράουλα και ένα εξαιρετικό σοκολατένιο μεταξυ σουφλέ και κέηκ με σάλτσα από κράνμπερι. Το δεύτερο με ξετρέλλανε, το άλλο ζευγάρι ενθουσιαστηκε με το πρώτο.
Ο λογαριασμός ήταν 63 ευρώ για τα παραπανω και 2ποτήρια κρασί. Έιχαμε βέβαια κάρτα αθηνόραμα. Για τέσσερα άτομα και την ποιότητα φαγητού που είχε θα πλήρωνα ευχαριστως και χωρίς την έκπτωση.
Εγώ θα ξαναπάω

02 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αυτή είναι η πρώτη μου κριτική και ομολογουμένως αισθανομαι κάπως συνεσταλμένος. Θεωρώ σκόπιμο να πω ότι από την επίσκεψή μου στο εστιατόριο Barba Lazaros έχουν περάσει δεκα μέρες και αυτό έγινε σκόπιμα για να μην είμαι εν θερμώ όταν γράψω κάτι θετικό ή αρνητικό. Ελπίζω να σας βοηθήσει η εμπειρία μου όπως την καταγράφω.

Στο Barba Lazaros πήγα με την σύζυγό μου ένα μεσημέρι Κυριακής του Νοεμβρίου '16, αφού βγήκε ψηλά στα κριτήρια που είχα θέσει στην αναζήτηση του ask4food. Βρισκόμενο σχετικά στην αρχή της Ζησιμοπούλου, δεν έχει έντονο πρόβλημα παρκαρίσματος, με μία μικρή κατανόηση βέβαια του γενικότερου προβλήματος σταθμευσης της περιοχής.
Ο χώρος οταν μπαίνεις χωρίζεται σε μία κλειστή βεράντα σαν αίθριο, με μια ωραία σκαλιέρα που φιλοξενεί δίαφορα φυτά εσωτερικού χώρου, και σε έναν δευτερο μεγαλύτερο κυρίως χώρο στο εσωτερικό. Οι χώροι είναι πρόσφατα ανακαινισμένοι, ή αυτή την εντύπωση δίνουν, με μία μοντέρνα αισθητική, και το σημαντικότερο είναι ότι είναι ευρύχωροι. Μέχρι το τέλος που φύγαμε, δεν αισθανθήκαμε το παραμικρό ίχνος καπνού από τσιγάρο, ή μυρωδιά από την κουζίνα, όπως και καθόλου κούραση από τις ομιλίες και την βουή του κόσμου. Κατευθείαν μπαίνοντας σε αγκαλιάζει μια γλυκια ζωντανή μουσική από μία τετραμελή ορχήστρα που παίζουν και τραγουδάνε κυρίως ελληνικά τραγούδια παλιά, κλασσικά αλλά και απαλά νέα. Τα τραπέζια, όχι μικρά, βρίσκονται σε ικανές αποστάσεις μεταξύ τους ώστε να μην ενοχλείς και να μην ενοχλείσαι.

Οι άνθρωποι μας υποδέχθηκαν ευγενικά, μας άφησαν να καθήσουμε όπου μας άρεσε, και ήταν εξυπηρετικότατοι καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας μας. Έχοντας κάνει τη δουλειά αυτή στο παρελθόν, θεωρώ σημαντικό για έναν σερβιτόρο να βρίσκεται σε μία μακρυνή αποσταση από τα τραπέζια για να μην ενοχλει, αλλά να έχει πάντα τα μάτια του ψηλά και ολόγυρα μήπως τον καλέσει κάποιος. Έτσι ήταν κι εκεί. Απόμακροι αλλά άμεσα διαθέσιμοι.

Για την παραγγελία μας χρειαστήκαμε τον κατάλογο ώστε να διαβασουμε όλο το μενού αφού ήταν η πρώτη μας φορά. Ένα ατόπημα του μαγαζιού για το οποίο χάνει κατευθείαν μισό πόντο από το VfM είναι το ότι ο σερβιτόρος με το που κάτσαμε μας έφερε ένα μπουκάλι με νερό το οποίο το άνοιξε αμέσως και γέμισε τα ποτήρια μας πριν προλάβουμε να του πούμε ότι δεν θέλουμε εμφιαλωμένο. Αυτή η τακτική της "αυτόματης" χρέωσης του 1,70€ χωρίς την επιθυμία μου πάντα με εκνευρίζει στα μαγαζιά που ακολουθούν αυτή την πολιτική. Ειδικά εφόσον βρισκόμαστε στην Αθήνα που έχει θαυμάσιο νερό σε σχέση με άλλες πόλεις της Ελλάδος. Κυρίως όμως με εκνευρίζει όταν το ανοίγει χωρίς να το έχω ζητήσει ή παραγγείλει. Το προσπέρασα σαν γεγονός και το ξέχασα για το υπόλοιπο της παραμονής μας εκεί, όμως θεωρώ ότι έπρεπε να το αναφέρω στην κριτική μου. Τα ντιπάκια (2,8€) που μας έφερε για καλωσόρισμα ήταν αρκετά νόστιμα με κάποιο κρεμώδες τυροειδές μείγμα με μυρωδικά και αρωματικά συνοδευόμενο από φρέσκα ψωμάκια. Στον κατάλογο παρατήρησα πως στα ορεκτικά υπάρχει η επιλογή του "μισού πιάτου", κάτι το οποίο μας επέτρεψε μιας και είμαστε 2 άτομα να δοκιμάσουμε πιο πολλά πράγματα χωρίς να πάρουμε περισσότερα από όσα θα φάμε. Έτσι πήραμε μισή μερίδα μανιτάρια γεμιστά (3,7€) τα οποία ήρθαν με 4 μικρά μανιταράκια μπάτον γεμιστά με τυρί και κάποιο αλαντικό. Συμπαθητικά στη γεύση, όχι κάτι ανεπανάληπτο όμως. Επίσης από τα ζεστά ορεκτικά του, παραγγείλαμε μισό πιάτο μπουρεκάκια (3,90€) τα οποία ήταν επίσης συμπαθητικά όχι όμως κάτι που να ξεχωρίζει στη μνήμη μου μετά από σχεδόν δύο εβδομάδες που έχουν περάσει για να γράψω αυτή την κριτική. Ήταν νόστιμα πάντως. Αντιθέτως αυτό που ακόμα μένει στην μνήμη μου πολύ δυνατά και θα ήθελα ξανά να το γευτώ, ήταν το καρπάτσιο από ψητό ψαρονέφρι (6,8€) που ανήκει στα κρύα ορεκτικά. Ήταν εξαιρετικό! Πολύ ωραίο άρωμα, με καρυκεύματα και μία επίγευση που έμενε στο στόμα εξαιρετική! Η Κυκλαδίτικη σαλάτα (8,4€)που παραγγείλαμε ήταν επίσης νόστιμη, με φρέσκα υλικά αλλά χορταστική για 2-3 άτομα θα έλεγα, όχι για 4. Από κυρίως διαλέξαμε μία μπριζόλα χοιρινή(11,8€) και ένα ψαρονέφρι γεμιστό(12,8€). Η μπριζόλα που ήταν το δικό μου πιάτο ήταν εξαιρετική! Πολύ καλά ψημένη, επαρκής ποσότητα, πάνω σε μία "μαρμελάδα" φρούτου γευστική που δεν ήταν παράταιρη με την γεύση του κρέατος, ενώ η μπριζόλα είχε την αίσθηση ότι είχε καπνιστεί λίγο. Το ψαρονέφρι που ήταν το πιάτο της συζύγου μου, ήταν κομμένο σε 4 κομμάτια τυλιγμένα με μπέικον, το οποίο όμως είχε λίγο ξεραθεί εξωτερικά ενώ και από μέσα το χοιρινό δεν ήταν ιδιαίτέρως ζουμερό παρόλο που ήταν γεμιστό με λαδοτύρι. Είχε μία ωραία σάλτσα λεμονοθύμαρου όπως την έλεγε το μενου που το έντυνε εξαιρετικά σαν γεύση, και συνοδευόταν από ψιλοκομμένες πατατούλες τηγανητές, όμως σαν συνολική ποσότητα δεν ήταν κάτι που θα χόρταινε έναν πεινασμένο μεγαλόσωμο άνθρωπο. Ευτυχώς για την σύζυγό μου ήταν οριακά επαρκής η ποσότητα.

Για να συνοδεύσουμε το φαγητό μας, θέλαμε να πιούμε κρασί. Ο κατάλογος χωρίζεται σε μπουκάλια, και ποτήρια. Χύμα κρασάκι σε κανατούλα δεν διατίθεται κάτι που δεν μου άρεσε. Μπουκάλι ολόκληρο δεν θέλαμε επ' ουδενί να πιούμε, οπότε πήραμε δύο ποτήρια κρασί (2x4,5€).

Ο συνολικός λογαριασμός για δύο άτομα χορτασμένα, έφτασε τα 60,40€. Δεν το λές και λίγο στις μέρες μας, για ένα φαγητό. Προς τιμήν του καταστήματος, μας κεράσανε ένα γλυκάκι με μους σοκολάτας για επιδόρπιο όταν ζητήσαμε το λογαριασμό. Φύγαμε χορτάτοι, και αρκετά ικανοποιημένοι από το φαγητό, ικανοποιημένοι από τον χώρο, αλλά με έναν λίγο τσιμπημένο λογαριασμό. Το κρατάμε στα υπόψιν όμως σαν εστιατόριο, πιθανώς θα του δώσουμε κι άλλη ευκαιρία με μεγαλύτερη παρέα, υπό μορφή διασκέδασης την επόμενη φορά απολαμβάνοντας και την ωραία ζωντανή μουσική.

5 medium

23 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Με αφορμη εκπτωτικό κουπονι επισκέφτηκα τον Μπαρμαλαζαρο και τελικα ηταν πάνω από το αναμενόμενο.

Ο εξωτερικός χωρος που καθίσαμε πολύ ωραία διακοσμημένος και άνετος.
Το προσωπικό παρα πολύ ευγενικό και δεν μας αντιμετώπισαν διαφορετικά λογω του κουπονιού
Το φαγητό ήταν αρκετά κάλο και σαν εμφάνιση και γεύση με μια διάθεση δημιουργική

Πηραμε λοιπον
• Σαλατα Barba Lazaros πολύ καλη, φρεσκια και δροσερη
• Η νιοτικη σαλατα, μαλλον κατι της έλειπε
• Σουφλε Μετσοβονε καλο και διαφορετικο
• Μουσακας λαχανικων ευγευστο και δροσερο
• Ντοματοκεφτεδες αρκετα καλοι
• Καρπατσιο ψαρονεφρι νομιζω άγευστο
• Πεινιρλι πολύ λιπαρο
• Κοτσι αρνισιο, παρα πολύ καλο
• Μαγουλα μοσχαρισια με παπαρδελες μαλλον κακό
Συμπερασματικα ένα χωρος που τον προτεινω και θα ξανα παω