Loader

Περιγραφή

Κλασική ελληνική κουζίνα με σπιτίσια ατμόσφαιρα.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

24 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε.

Το ΜΙΝΟΡΕ, όσο και αν βασανίζω την σκέψη μου, αδυνατώ να θυμηθώ ή να δώσω μια πειστική απάντηση στον εαυτό μου και να βρω το λόγο για τον οποίο το είχα βάλει στην short list μου και ακολούθως το επισκέφθηκα. Στο ask4food κινείται τουλάχιστον υποτονικά, οι δε έμπιστοι μου χρήστες, που σχετικά πρόσφατα το επισκέφθηκαν, ο εξής κανένας. Ανεξήγητο, όπως και το τρίγωνο των Βερμούδων......

Ίσως έψαχνα για το placebo μιας άλλης αγαπημένης ταβερνούλας, η οποία η αλήθεια να λέγεται, έχω πολύ καιρό να την επισκεφθώ. Οι λόγοι δεν αφορούν, ούτε και ενδιαφέρουν τους αναγνώστες του παρόντος ιστότοπου.

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με τηλεφωνική κράτηση το ίδιο απόγευμα. Η κράτηση περιττή, στα όρια της αφέλειας, δείτε παρακάτω.

Ο καιρός στην περίπτωση που δεν το θυμάστε ήταν μια σκέτη τρέλα, με τον πρώτο βαρβάτο καύσωνα του καλοκαιριού στο φόρτε του. 44 C έλεγε το θερμόμετρο το πρωί και την ώρα επίσκεψης μας έπαιζε ένα γεμάτο 35 C, ίσως και λίγο παραπάνω.

Η οδός Γυθείου ακριβώς πίσω από το μετρό Χολαργού είναι ένα ανθυποδρομίδιο της περιοχής, με ένα θεματάκι στο παρκάρισμα, οπότε προτιμήστε το μετρό. Παρκάραμε μπροστά, διότι οι Αθηναίοι μάλλον πλατσούριζαν ομαδικά στις παραλίες.

Η καλή μέρα λένε ξεκινάει από το πρωί. Σε εμάς αν και βράδυ, η κατάσταση φάνηκε αμέσως ότι δεν θα κυλήσει ομαλά. Υποδοχή σε μια έρημη ταβέρνα γιοκ. Ο κ. Σωτήρης και ο βοηθός του καθισμένοι σε ένα τραπέζι, μάλλον αποχαυνωμένοι από την ζέστη, μας υποδέχθηκαν χωρίς να σηκωθούν (έστω και λίγο) όρθιοι, σε ένδειξη στοιχειώδους ευγένειας και φιλοξενίας. Η υποδοχή περιορίσθηκε στο καθίστε όπου θέλετε, διότι σήμερα οι μοναδικοί πελάτες του μαγαζιού θα εσείς και μια άλλη παρέα. Μάντης είσαι, τον ρώτησα. Απάντηση δεν έλαβα, αλλά ο κ. Σωτήρης έπεσε μέσα.

Η συνέχεια μια από τα ίδια. Αν και δεν είμαι μύωψ, ούτε πρόσχαρο, ούτε καλαμπουρτζή, ούτε φιλικό, ούτε κανένα λαλίστατο ιδιοκτήτη διέκρινα. Αντί αυτού είδα έναν διεκπεραιωτικό, μάλλον βαριεστημένο άνθρωπο, ο οποίος στο μεγαλύτερο διάστημα της εκεί παραμονής μας, ήταν καθήμενος στο τραπέζι της άλλης παρέας, που κατέφθασε μετά δεκαλέπτου από εμάς. Στο έργο του υποτίθεται ότι βοηθείται από ένα σερβιτόρο, ο οποίος ανάθεμα με και αν κατάλαβα που τον βοηθάει. Καταλόγους μας έφερε ο κ. Σωτήρης, παραγγελία ο ίδιος, μαγείρεμα ο ίδιος, σερβίρισμα το αυτό, λογαριασμό και πληρωμή τι έκπληξη, μια από τα ίδια. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι και η εμφάνιση του, αν και ιδιοκτήτης απλής ταβερνούλας, δεν ήταν η πρέπουσα. Δεν περίμενα βεβαίως να φοράει την κολλαριστή μαύρη ποδιά και τον σκούφο του chef του Premiere, αλλά εκείνες οι λιγδοστάμπες στην μπλούζα σου κ. Σωτήρη, σίγουρα δεν πέρασαν απαρατήρητες. Για ξεπροβόδισμα στην έξοδο ούτε λόγος, ένα ξερό γεια σας, πάλι καθήμενος.

Ο χώρος (ο εξωτερικός τουλάχιστον διότι μέσα δεν μπήκα) κινείται μεταξύ ενός απεριποίητου παραπήγματος, μιας απεριποίητης ''ζούγκλας'' και ενός απεριποίητου ''παλαιοπωλείου'', όπως τουλάχιστον το αντιλαμβάνεται ο ιδιοκτήτης. Τι να πιάσω και τι να αφήσω; Τα παντελώς ακούρευτα και απεριποίητα δενδρύλλια; Πάλι καλά που δεν τρακάραμε με κανένα κλαδί και να βγάλουμε κανένα μάτι. Το εμφανές ''γυμνό'' καλώδιο του επιτοίχιου εξωτερικού φωτισμού, σε κοντινή απόσταση από το τραπέζι μας; Τις ακουμπισμένες (στον τοίχο) δύο πλάκες εξωτερικού χώρου (τύπου πεζοδρομίου), σε απόσταση ενός μέτρου από το τραπέζι μας; Δύο τσουβάλια φυτόχωμα (λίπασμα), σε απόσταση αναπνοής από εμάς; Κάτι παρατημένα κασόνια άδειων μπουκαλιών μπύρας, λίγο πιο πέρα; Το ταλαίπωρο επιδαπέδιο φωτιστικό τύπου IKEA, το καπέλο του οποίου πέρασε από το αρχικό λευκό σε ένα αποκρουστικό καφέ χρώμα; Τα άπειρα άδεια μπουκάλια (Τουρκικής) μπύρας, που προσπαθούσαν να δώσουν μια διακοσμητική άποψη; Κάτι λοιπά διακοσμητικά ανάξια λόγου και περιγραφής; Όλα τα παραπάνω συνθέτουν ένα σκηνικό κατάθλιψης και εγκατάλειψης, που δεν το συναντάς ούτε και στον πιο τελειωμένο καφενέ μικρού χωριού.

Η κάρτα του menu είναι χειρόγραφη και είναι ότι πιο κακογραμμένο έχω ποτέ δει σε ταβέρνα. Μετά από λίγο την παράτησα και είπα να πάω με την πλειοψηφία των προλαλησάντων.

Και πάμε και στην παραγγελία μας, όπου στο τραπέζι μας ήρθαν τα παρακάτω πιάτα:

-Άφθονο συμπαθητικό ψωμάκι, έναντι 0,50€ το άτομο.

-Σαλάτα αγγουροντομάτα στα 5€. Ίσως η πιο χοντροκομμένη και άνοστη σαλάτα που έχω ποτέ δοκιμάσει. Δικαιολογίες του τύπου, ήταν άρρωστος ο μανάβης μου και ψώνισα από τον Σκλαβενίτη, μου είναι παγερά αδιάφορες.

-Αρκετά καλά ντολμαδάκια με γιαουρτάκι στα 5€, μάλλον το πιάτο που προσπάθησε φιλότιμα να σώσει μια αποτυχημένη βραδιά. Επαρκεί όμως ένα πιάτο ντολμαδάκια για να σώσει ένα ναυάγιο; No comments.

-Ζακυνθινό με πατάτες τηγανητές, το δικό μου πιάτο στα 9,50€. Μερίδα γίγας, με καλούτσικο κρέας και σαλτσούλα και μέτριες τηγανητές πατάτες.

-Μοσχαρίσια μπριζόλα με πατάτες τηγανητές στα 11€. Η μπριζόλα ήταν μεγαθήριο, αλλά τι να το κάνεις; Ψήσιμο οριακά αποδεκτό, παντελώς ασίτευτη, παντελώς άνοστη και σκληρή σαν σόλα, η γυναίκα μου την παράτησε μετά από τρεις πιρουνιές. Δοκίμασα και συμφωνώ, ότι μάλλον είναι η χειρότερη (ταβερνίσια) μοσχαρίσια μπριζόλα που έχω δοκιμάσει, από τότε που έγινα χρήστης του ask4food.

-Μισό κιλό χύμα αδιάφορο άσπρο κρασί στα 3€.

Check please
Με νόμιμη απόδειξη στα 35,50€, τα οποία κρίνονται ως υπερβολικά, ως προς την ποσότητα/ποιότητα της παραγγελίας, την τοποθεσία, το στυλ του εστιατορίου και της εξυπηρέτησης της οποίας τύχαμε. Για δυνατότητα πληρωμής με κάρτα δίστασα να ρωτήσω. Πιστεύω καταλαβαίνετε τον λόγο.

Κατέληξα ότι:
Αποχωρήσαμε απογοητευμένοι, προβληματισμένοι, χωρίς φυσικά να ερωτηθούμε από τον ιδιοκτήτη, για τις πάσης φύσεως εντυπώσεις μας. Εννοείται ότι δεν το συστήνω για κανένα λόγο. Εκτός και αν σας αρέσει το ''αρχαίο'' άσμα ''Θα πάω στην ζούγκλα με τον Ταρζάν θα την περάσω φίνα''. Γούστα είναι αυτά.

Επειδή σε εμένα δεν αρέσουν ούτε η ζούγκλα, αλλά ούτε και τα παλαιάς κοπής λαϊκά τραγούδια, λέω να πάρω την σκυτάλη από τον επίσημο dj του site, σε ένα ρόλο που δεν συνηθίζω. Μετά την παραπάνω αφηγηματική μιζέρια, λέω να κλείσω την κριτική μου λίγο πιο ευχάριστα, με ένα τραγούδι που συμπωματικά έτυχε να παίζει στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, την ώρα που αναχωρούσαμε για το σπίτι. Πως το θυμάμαι; Ανεξήγητο,......... όπως και η επιλογή επίσκεψης μου στο ΜΙΝΟΡΕ.

Πίσω λοιπόν στο μακρινό 1990, όταν οι αγαπημένοι Depeche Mode μεγαλουργούσαν με το τραγούδι σταθμό ''Enjoy the silence''

https: //www. youtube. com/watch?v=aGSKrC7dGcY

Καλό φθινόπωρο/χειμώνα σε όλους τους φίλους.

Υ. Γ Γενικές ''συμβουλές'' προς ναυτιλλομένους. Σεβαστείτε πρώτα απ' όλα τα λεφτά που ξοδεύετε, αλλά και την νοημοσύνη και την κρίση των αναγνωστών που σας διαβάζουν, είτε εδώ στο ask4food, είτε σε κάποιο άλλο ιστότοπο. Δεν υπάρχει λόγος να '''σκορπάτε'' δεξιά και αριστερά σαν το πασατέμπο, 4άρια άσκοπα και απερίσκεπτα, σε εστιατόρια που δεν το αξίζουν. Αναιρείται έτσι η προσπάθεια των πραγματικά ικανών επαγγελματιών και αποδυναμώνεται η αξία σας ως κριτές. Όμως τελικά εσείς αποφασίζετε. ‘’It's your call’’!!