Loader

Περιγραφή

Κλασική ελληνική κουζίνα με σπιτίσια ατμόσφαιρα.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

24 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε.

Το ΜΙΝΟΡΕ, όσο και αν βασανίζω την σκέψη μου, αδυνατώ να θυμηθώ ή να δώσω μια πειστική απάντηση στον εαυτό μου και να βρω το λόγο για τον οποίο το είχα βάλει στην short list μου και ακολούθως το επισκέφθηκα. Στο ask4food κινείται τουλάχιστον υποτονικά, οι δε έμπιστοι μου χρήστες, που σχετικά πρόσφατα το επισκέφθηκαν, ο εξής κανένας. Ανεξήγητο, όπως και το τρίγωνο των Βερμούδων......

Ίσως έψαχνα για το placebo μιας άλλης αγαπημένης ταβερνούλας, η οποία η αλήθεια να λέγεται, έχω πολύ καιρό να την επισκεφθώ. Οι λόγοι δεν αφορούν, ούτε και ενδιαφέρουν τους αναγνώστες του παρόντος ιστότοπου.

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με τηλεφωνική κράτηση το ίδιο απόγευμα. Η κράτηση περιττή, στα όρια της αφέλειας, δείτε παρακάτω.

Ο καιρός στην περίπτωση που δεν το θυμάστε ήταν μια σκέτη τρέλα, με τον πρώτο βαρβάτο καύσωνα του καλοκαιριού στο φόρτε του. 44 C έλεγε το θερμόμετρο το πρωί και την ώρα επίσκεψης μας έπαιζε ένα γεμάτο 35 C, ίσως και λίγο παραπάνω.

Η οδός Γυθείου ακριβώς πίσω από το μετρό Χολαργού είναι ένα ανθυποδρομίδιο της περιοχής, με ένα θεματάκι στο παρκάρισμα, οπότε προτιμήστε το μετρό. Παρκάραμε μπροστά, διότι οι Αθηναίοι μάλλον πλατσούριζαν ομαδικά στις παραλίες.

Η καλή μέρα λένε ξεκινάει από το πρωί. Σε εμάς αν και βράδυ, η κατάσταση φάνηκε αμέσως ότι δεν θα κυλήσει ομαλά. Υποδοχή σε μια έρημη ταβέρνα γιοκ. Ο κ. Σωτήρης και ο βοηθός του καθισμένοι σε ένα τραπέζι, μάλλον αποχαυνωμένοι από την ζέστη, μας υποδέχθηκαν χωρίς να σηκωθούν (έστω και λίγο) όρθιοι, σε ένδειξη στοιχειώδους ευγένειας και φιλοξενίας. Η υποδοχή περιορίσθηκε στο καθίστε όπου θέλετε, διότι σήμερα οι μοναδικοί πελάτες του μαγαζιού θα εσείς και μια άλλη παρέα. Μάντης είσαι, τον ρώτησα. Απάντηση δεν έλαβα, αλλά ο κ. Σωτήρης έπεσε μέσα.

Η συνέχεια μια από τα ίδια. Αν και δεν είμαι μύωψ, ούτε πρόσχαρο, ούτε καλαμπουρτζή, ούτε φιλικό, ούτε κανένα λαλίστατο ιδιοκτήτη διέκρινα. Αντί αυτού είδα έναν διεκπεραιωτικό, μάλλον βαριεστημένο άνθρωπο, ο οποίος στο μεγαλύτερο διάστημα της εκεί παραμονής μας, ήταν καθήμενος στο τραπέζι της άλλης παρέας, που κατέφθασε μετά δεκαλέπτου από εμάς. Στο έργο του υποτίθεται ότι βοηθείται από ένα σερβιτόρο, ο οποίος ανάθεμα με και αν κατάλαβα που τον βοηθάει. Καταλόγους μας έφερε ο κ. Σωτήρης, παραγγελία ο ίδιος, μαγείρεμα ο ίδιος, σερβίρισμα το αυτό, λογαριασμό και πληρωμή τι έκπληξη, μια από τα ίδια. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι και η εμφάνιση του, αν και ιδιοκτήτης απλής ταβερνούλας, δεν ήταν η πρέπουσα. Δεν περίμενα βεβαίως να φοράει την κολλαριστή μαύρη ποδιά και τον σκούφο του chef του Premiere, αλλά εκείνες οι λιγδοστάμπες στην μπλούζα σου κ. Σωτήρη, σίγουρα δεν πέρασαν απαρατήρητες. Για ξεπροβόδισμα στην έξοδο ούτε λόγος, ένα ξερό γεια σας, πάλι καθήμενος.

Ο χώρος (ο εξωτερικός τουλάχιστον διότι μέσα δεν μπήκα) κινείται μεταξύ ενός απεριποίητου παραπήγματος, μιας απεριποίητης ''ζούγκλας'' και ενός απεριποίητου ''παλαιοπωλείου'', όπως τουλάχιστον το αντιλαμβάνεται ο ιδιοκτήτης. Τι να πιάσω και τι να αφήσω; Τα παντελώς ακούρευτα και απεριποίητα δενδρύλλια; Πάλι καλά που δεν τρακάραμε με κανένα κλαδί και να βγάλουμε κανένα μάτι. Το εμφανές ''γυμνό'' καλώδιο του επιτοίχιου εξωτερικού φωτισμού, σε κοντινή απόσταση από το τραπέζι μας; Τις ακουμπισμένες (στον τοίχο) δύο πλάκες εξωτερικού χώρου (τύπου πεζοδρομίου), σε απόσταση ενός μέτρου από το τραπέζι μας; Δύο τσουβάλια φυτόχωμα (λίπασμα), σε απόσταση αναπνοής από εμάς; Κάτι παρατημένα κασόνια άδειων μπουκαλιών μπύρας, λίγο πιο πέρα; Το ταλαίπωρο επιδαπέδιο φωτιστικό τύπου IKEA, το καπέλο του οποίου πέρασε από το αρχικό λευκό σε ένα αποκρουστικό καφέ χρώμα; Τα άπειρα άδεια μπουκάλια (Τουρκικής) μπύρας, που προσπαθούσαν να δώσουν μια διακοσμητική άποψη; Κάτι λοιπά διακοσμητικά ανάξια λόγου και περιγραφής; Όλα τα παραπάνω συνθέτουν ένα σκηνικό κατάθλιψης και εγκατάλειψης, που δεν το συναντάς ούτε και στον πιο τελειωμένο καφενέ μικρού χωριού.

Η κάρτα του menu είναι χειρόγραφη και είναι ότι πιο κακογραμμένο έχω ποτέ δει σε ταβέρνα. Μετά από λίγο την παράτησα και είπα να πάω με την πλειοψηφία των προλαλησάντων.

Και πάμε και στην παραγγελία μας, όπου στο τραπέζι μας ήρθαν τα παρακάτω πιάτα:

-Άφθονο συμπαθητικό ψωμάκι, έναντι 0,50€ το άτομο.

-Σαλάτα αγγουροντομάτα στα 5€. Ίσως η πιο χοντροκομμένη και άνοστη σαλάτα που έχω ποτέ δοκιμάσει. Δικαιολογίες του τύπου, ήταν άρρωστος ο μανάβης μου και ψώνισα από τον Σκλαβενίτη, μου είναι παγερά αδιάφορες.

-Αρκετά καλά ντολμαδάκια με γιαουρτάκι στα 5€, μάλλον το πιάτο που προσπάθησε φιλότιμα να σώσει μια αποτυχημένη βραδιά. Επαρκεί όμως ένα πιάτο ντολμαδάκια για να σώσει ένα ναυάγιο; No comments.

-Ζακυνθινό με πατάτες τηγανητές, το δικό μου πιάτο στα 9,50€. Μερίδα γίγας, με καλούτσικο κρέας και σαλτσούλα και μέτριες τηγανητές πατάτες.

-Μοσχαρίσια μπριζόλα με πατάτες τηγανητές στα 11€. Η μπριζόλα ήταν μεγαθήριο, αλλά τι να το κάνεις; Ψήσιμο οριακά αποδεκτό, παντελώς ασίτευτη, παντελώς άνοστη και σκληρή σαν σόλα, η γυναίκα μου την παράτησε μετά από τρεις πιρουνιές. Δοκίμασα και συμφωνώ, ότι μάλλον είναι η χειρότερη (ταβερνίσια) μοσχαρίσια μπριζόλα που έχω δοκιμάσει, από τότε που έγινα χρήστης του ask4food.

-Μισό κιλό χύμα αδιάφορο άσπρο κρασί στα 3€.

Check please
Με νόμιμη απόδειξη στα 35,50€, τα οποία κρίνονται ως υπερβολικά, ως προς την ποσότητα/ποιότητα της παραγγελίας, την τοποθεσία, το στυλ του εστιατορίου και της εξυπηρέτησης της οποίας τύχαμε. Για δυνατότητα πληρωμής με κάρτα δίστασα να ρωτήσω. Πιστεύω καταλαβαίνετε τον λόγο.

Κατέληξα ότι:
Αποχωρήσαμε απογοητευμένοι, προβληματισμένοι, χωρίς φυσικά να ερωτηθούμε από τον ιδιοκτήτη, για τις πάσης φύσεως εντυπώσεις μας. Εννοείται ότι δεν το συστήνω για κανένα λόγο. Εκτός και αν σας αρέσει το ''αρχαίο'' άσμα ''Θα πάω στην ζούγκλα με τον Ταρζάν θα την περάσω φίνα''. Γούστα είναι αυτά.

Επειδή σε εμένα δεν αρέσουν ούτε η ζούγκλα, αλλά ούτε και τα παλαιάς κοπής λαϊκά τραγούδια, λέω να πάρω την σκυτάλη από τον επίσημο dj του site, σε ένα ρόλο που δεν συνηθίζω. Μετά την παραπάνω αφηγηματική μιζέρια, λέω να κλείσω την κριτική μου λίγο πιο ευχάριστα, με ένα τραγούδι που συμπωματικά έτυχε να παίζει στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, την ώρα που αναχωρούσαμε για το σπίτι. Πως το θυμάμαι; Ανεξήγητο,......... όπως και η επιλογή επίσκεψης μου στο ΜΙΝΟΡΕ.

Πίσω λοιπόν στο μακρινό 1990, όταν οι αγαπημένοι Depeche Mode μεγαλουργούσαν με το τραγούδι σταθμό ''Enjoy the silence''

https: //www. youtube. com/watch?v=aGSKrC7dGcY

Καλό φθινόπωρο/χειμώνα σε όλους τους φίλους.

Υ. Γ Γενικές ''συμβουλές'' προς ναυτιλλομένους. Σεβαστείτε πρώτα απ' όλα τα λεφτά που ξοδεύετε, αλλά και την νοημοσύνη και την κρίση των αναγνωστών που σας διαβάζουν, είτε εδώ στο ask4food, είτε σε κάποιο άλλο ιστότοπο. Δεν υπάρχει λόγος να '''σκορπάτε'' δεξιά και αριστερά σαν το πασατέμπο, 4άρια άσκοπα και απερίσκεπτα, σε εστιατόρια που δεν το αξίζουν. Αναιρείται έτσι η προσπάθεια των πραγματικά ικανών επαγγελματιών και αποδυναμώνεται η αξία σας ως κριτές. Όμως τελικά εσείς αποφασίζετε. ‘’It's your call’’!!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Η έκφραη "το έχουμε χτίσει το μαγαζί" ισχύει στην περίπτωσή μας για το ΜΙΝΟΡΕ.
Δε θυμάμαι πριν πόσα χρόνια πρωτοπήγαμε στο Σωτήρη (ιδιοκτήτης), γίναμε μόνιμοι πελάτες, αρκούσε απλώς να ακούσει τη φωνή μας ή τις επαγγελματικές μας ιδιότητες στο τηλέφωνο (πχ. δικηγόρος) για να μας κρατήσει το "τραπέζι" μας, χωρίς επώνυμο και λοιπά στοιχεία.

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία 2 χρόνια του κάναμε μεγάλες απιστίες, δοκιμάζοντας πολλά άλλα εστιατόρια/ταβερνάκια και αναβάλλοντας την επίσκεψή μας ξανά και ξανά.
Σάββατο 16 Απριλίου, επιτέλους επιστρέψαμε 6 άτομα στο Μινόρε έχοντας κάνει κράτηση από την προηγούμενη.
Πλέον το παρκάρισμα είναι αρκετά δύσκολο (πότε γέμισε τόσο ασφυκτικά η γειτονιά? ίσως φταίει ότι στο παραπάνω στενό είναι στάση metro).

Ο χώρος δεν είναι τίποτε το ιδιαίτερο (και τώρα που το σκέπτομαι έχω καθίσει μόνο μία φορά μέσα, όλες τις φορές καθόμαστε έξω στην τζαμαρία), παλιά μονοκατοικία με αυλή (στην οποία φιλοξενούνται πανέμοφρα γατάκια τα οποία ταίζονται και ποτίζονται από το Σωτήρη-σαν ζωόφιλος οφείλω να το πω), τμήμα της οποίας μετατράπηκε σε τζαμαρία, στο ταβάνι κρέμονταν (παλιότερα σε πολύ μεγάλη ποσότητα, τώρα ελάχιστα) φωτιστικά προερχόμενα από την Πόλη, τόοο όμορφα και πρωτότυπα τα οποία έχουν διακοσμητική χρήση και εάν κάποιος ενδιαφέρεται μπορεί να αγοράσει!!!!

Τραπεζοκαθίσματα σε σεβαστή απόσταση μεταξύ τους (τώρα περισσότερο από παλιά), τα σερβίτσια του είναι "πραγματικά" πιάτα όσον αφορά το υλικό κατασκευής, το σχέδιο και το μέγεθος.
Η όλη διαχείριση γίνεται από τον ίδιο το Σωτήρη (από το πρωί που θα ξυπνήσει να πάει να αγοράσει πρώτες ύλες έως και το σερβίρισμα εάν χρειαστεί) έχοντας συνήθως ένα βοηθό που εκτελεί χρέη σερβιτόρου κλπ.

Φυσικά σε τέτοιο μαγαζί η κανάτα με νερό βρύσης θεωρείται αυτονόητο και δεν υπάρχει η δηθενιά του να σερβιριζόμαστε, να καταναλώνουμε και να χρεωνόμαστε εμφιαλωμένο νερό (λες και σπίτι μας οι περισσότεροι σνομπάρουμε το νερό βρύσης.... )

Πήραμε
Κόκκινο κρασί, πολύ καλό και χωρίς παρενέργειες την επόμενη μέρα (3 κιλά)
Μία σαλάτα πολίτικη, σερβιρισμένη σε μεγάλη ποσότητα, λίγο στεγνή για τα γούστα μου (αλλά φυσικά ο καθένας μπορεί να ζητήσει επιπλέον λαδόξυδο. λεμόνι κλπ).
Μία μανιταρόπιτα -εξαιρετική
Μία ντολμαδάκια (με αμπελόφυλλο) συνοδεύονται από γιαούρτι -πεντανόστιμα
Μία μοσχάρι ζακυνθυνό, με πένες και τριμμένο τυράκι, πολύ νόστιμο πιάτο
Μοσχάρι με πουρέ μελιτζάνας, ίσως το καλύτερο πιάτο που πέρασε από το τραπέζι μας, απογείωση γεύσης, φανταστείτε ότι το πιάτο σκουπίστηκε με ψωμάκι...
Μία σοφρίτο, το οποίο συνοδευόταν από τηγανιτές πατάτες και ρυζάκι, επίσης πάρα πολύ νόστιμο, η σάλτσα του είχε μία απαλή εσάνς πορτοκαλιού χωρίς να ξενίζει καθόλου...
3 πατάτες τηγανιτές
1 μπύρα και 3 σόδες για τη χώνεψη

Στο τέλος όταν ζητήθηκε λογαριασμός, προσγειώθηκαν 2 πιατέλες με ποικιλία γλυκών κέρασμα, τα οποία εξαφανίσαμε στο λεπτό (έως που δεν τα δοκίμασα όλα για να σας δώσω ανάλυση).

Ο λογαριασμός ανήλθε στα euro 90,00 δηλαδή euro 15,00/άτομο, αξιοπρεπές ποσό για τόσο φαγητό και ποτό.
Φεύγοντας, σκεφτόμουν με τύψεις ότι κακώς ρίξαμε μαύρη πέτρα -για τόσο καιρό-
σε αυτό το μαγαζί, τελικά πρέπει να ξαναμπει στη βασική λίστα προτίμησης σαν vfm, οπου απολαμβάνεις σπιτικό φαγητό σε γεύσεις και ποσότητες σαν το σπίτι σου, οικογενειακή ατμόσφαιρα και εξυπηρέτηση σε τιμές που συμβαδίζουν απόλυτα με την εποχή μας!

26 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ω Θεοί!!! Πως γίνεται να υπάρχει αυτό το διαμάντι σε απόσταση (ποδαράτη) 10 λεπτά από το σπίτι μου και να μην το έχω ανακαλύψει? Πως ζούσα τόσα χρόνια χωρίς να έχω δοκιμάζει το Ζακυνθινό και το Μπουγιουρντί του? Πως γκένεν αυτό?

Με τα ερωτήματα να βουρλίζουν το κεφάλι μου και τη γεύση από το κοκκινιστό να στοιχειώνει (με την καλή την έννοια) τα όνειρά μου, ξεκινώ να σας γράψω την κριτική μου...

Σάββατο βράδυ, 23 Απριλίου, μπαίνουμε στο Μινόρε και ήδη ξέρουμε πως έχουμε διαλέξει σωστά. Η ταμπέλα "never trust a skinny cook" μας επιβεβαιώνει το συναίσθημα. Μας καλοδέχεται ένας χαμογελαστός σερβιτόρος, τον ενημερώνω πως έχω κλείσει από χθες τραπέζι (μιλησα με τον κύριο Σωτήρη ο οποίος δεν μου ζήτησε καν όνομα, "δυο άτομα σημειώνω, μην αγχώνεσαι") και μας οδηγεί προς τους καπνίζοντες. Είναι η πρώτη μέρα που έχουν στρώσει τραπεζάκια στην αυλή και έσπευσα να το εκμεταλλευτώ. Καθίσαμε έξω, μιας που η αυλίτσα ήταν υπέροχη και η βραδυά μύριζε καλοκαιράκι.

Ο χώρος μέσα και έξω είναι πανέμορφος. Όμορφα φωτιστικά, απλά τραπεζοκαθίσματα και αληθινά χαμόγελα. Η αυλή είναι καταπράσινη και θυμίζει αυλή ταβέρνας που συναντάς στις διακοπές.

Εντός 5 λεπτών ήρθε νεράκι, ψωμάκι, μαχαιροπήρουνα και πιάτα και αμέσως μετά ο κύριος Σωτήρης να μας πει τι έχει και να πάρει παραγγελία. Μενού δεν υπάρχει. 3 σαλάτες (πολίτικη, ραδίκια κι άλλη μία που ξεχνάω), 4 ορεκτικά (μανιταρόπιτα, σπανακόπιτα, μπουγιουρντί και ντολμαδάκια), 3 μαγειρευτά (σοφρίτο, Ζακυνθινό κοκκινιστό με πέννες ή πουρέ μελιτζάνας και κότσι για δύο άτομα), και της ώρας (μπιφτέκι, κεμπάπ, μπριζόλες, ψαρονέφρι και σίγουρα κάτι ξεχνάω). Ο τρόπος που δώσαμε την παραγγελία θυμίζει και αυτός καλοκαιρινές διακοπές. Θα έρθει ο "μάστορας" θα σου πει τι έχει φτιάξει εκείνη τη μέρα και θα παραγγείλεις χωρίς να ανησυχείς πως θα σε υπερχρεώσει.

Το σέρβις είναι επίσης μοναδικό. Ο κύριος Σωτήρης με το χιούμορ του, η άλλος σερβιτόρος με το μόνιμο χαμόγελο και τη μοναδική ευγένειά του. Όλα πάνε και έρχονται γρήγορα.

Μετά από όλα όσα είχα διαβάσει στο ask4food για το Ζακυνθινό, δεν υπήρχε περίπτωση να μην το δοκιμάσω. Ήταν όντως κορυφαίο! Το κρεατάκι κοβόταν με το πηρούνι. Οι πέννες ήταν αλ ντέντε και το τυράκι έλιωνε από πάνω. Επικό πιάτο!

Πήραμε επίσης:

Ντολμαδάκια. Με κιμαδάκι μπόλικο και λίγο ρύζι για να δένει. Ήταν φτιαγμένα με μια συνταγή που δεν έχω ξαναδοκιμάσει, καθώς ήταν φτιαγμένα με φρέσκια ντοματούλα και μπόλικα μπαχαρικά. Ομολογώ πως ενθουσιάστηκα. Συνοδεύονταν από γιαουρτάκι με πάπρικα, όλο το πιάτο -και οι συνδυασμοί του- ήταν πολύ ενδιαφέρον.

Μανιταρόπιτα. Με φύλλο σπιτικό, τίγκα στο μανιτάρι (όχι αυτό το μπόλικη μπεσαμέλ και δυο-τρία μανιταράκια που τρώμε αλλού) και με σουσάμι από πάνω που την απογείωνε. Εξαιρετική και αυτή.

Μπιφτέκι. Δύο τεράστιες μπιφτεκάρες χωρίς ίχνος ψωμιού, με ισορροπημένα μπαχαρικά, τέλεια ψημένες στα κάρβουνα, σερβιρισμένες με πατατούλες και ντοματούλα. Απίστευτο πιάτο, πραγματικά. Η χαρά της απλότητας. Χρόνια είχα να φάω τέτοιο μπιφτέκι σε ταβέρνα.

Κάπου εδώ ο κύριος Σωτήρης μας σταμάτησε και δεν μας άφησε να παραγγείλουμε άλλα. Φανταστείτε την έκπληξή του όταν τον φωνάξαμε να δώσουμε συμπληρωματική παραγγελία. Μας κοίταξε με αμφιβολία όταν του ζητήσαμε ένα μπουγιουρντί και μία πατάτες και του είπαμε πως με το ζόρι κρατιόμαστε να μην πάρουμε και δεύτερο μπίφτέκι!

Πω πω πω βρε παιδιά, τι ήταν αυτό το μπουγιουρντί που φάγαμε?! Κατ'αρχάς, δεν έχει καμμία σχέση με το κανονικό μπουγιουρντί. Είναι περίπου 20 φορές καλύτερο! Έρχεται σε πιάτο-σκαφάκι και έχει τρία επίπεδα. Κάτω-κάτω ροδέλες κόκκινης ψιλοκαυτερής πιπεριάς. Στη μέση φέτα. Κι από πάνω κεφαλογραβιέρα (ή γραβιέρα) πασπαλισμένη με πάπρικα. Όλο αυτό μπαίνει στο φούρνο και τα τυριά λιώνουν και το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν Ελληνικό φοντύ. Βουτάς πατάτα, βουτάς ψωμάκι, βουτάς πηρούνι... μαγεία!

Και οι πατατούλες ήταν απλές και υπέροχες. Κομμένες στο χέρι, τραγανιστές και χωρίς ίχνος λαδιού.

Το καταπληκτικό φαγάκι μας συνοδεύτηκε από χύμα κόκκινο κρασί. Καταφέραμε ενάμιση κιλό (το μισό ήταν κερασμένο). Ξέχασα να ρωτήσω από που το φέρνουν (την επόμενη φορά), ήταν πραγματικά πολύ καλό. Πλούσιο, λιγάκι στυφό, έβγαζε και κόκκινα φρούτα και λίγο καπνό... δεν ξέρω ρε παιδιά, τέτοιο κρασί έχω συνηθίσει να βγαίνει από ακριβά μπουκάλια.

Για το τέλος μας κεράσανε ένα πεντανόστιμο και πανάλαφρο τύπου-εκμέκ γλυκό. Κάτω σιροπιασμένο τσουρέκι, στη μέση κρέμα ζαχαροπλαστικής κι επό πάνω σαντιγύ και σιρόπι φράουλας. Στο πλάι είχε κι ένα γενναιόδωρο κομμάτι γλυκό του κουταλιού, νομίζω πορτοκάλι.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 45 ευρώ. Σχεδόν τους κλέψαμε τους ανθρώπους! Όταν ήρθε ο κύριος Σωτήρης να μας τον φέρει, κοιτούσε τα άδεια πιάτα με αμφοβολία. Μάλλον δεν μας φαίνεται πως τρώμε τόσο. Εγώ πάντως του είχα ξηγηθεί από την αρχή πως πεινάμε, αλλά μάλλον του τα λένε κι άλλοι αυτά...

Μην με ρωτήσετε αν θα ξαναπάω, σκέφτομαι να κατασκηνώσω στην αυλή.

Πατάω "επεξεργασία" για να προσθέσω: ξαναπήγαμε και πήραμε το κότσι. Νομίζω βρήκα τι τρώνε στον παράδεισο. Αν δεν το έχετε δοκιμάσει τρεχάτε μόλις μπει ο Σεπτέμβρης (Αύγουστο κλείνουν για καλοκαίρι, δυστυχώς).

14 Ιαν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το Μινόρε μοιάζει σαν παλιό σπίτι που μεταμορφώθηκε σε ταβέρνα, ή μάλλον μαγειριο. Ο χώρος εξαιρετικό απλός, χωρίς στυλ και διακόσμηση, αλλά ιδιαίτερα ζεστός και φιλόξενος. Οι καρέκλες κάπως άβολες.

Πήραμε μια μερίδα μοσχάρι ζακυνθινό (με πένες) και μια μερίδα μοσχάρι στρογγανόφ με ρύζι και πατάτες τηγανιτές. Υπέροχα και τα δύο, ιδιαίτερα για όσους απολαμβάνουν λίγο παραπάνω πιπέρι και κανέλα στο φαγητό. Φάγαμε ακόμη ντολμαδάκια (με κιμά), πολύ καλομαγειρεμένα, σερβιρισμένα με γιαούρτι, μία χωριάτικη πλούσια και χορταστική και μια μερίδα πατάτες, κάπως μαλακές. Μαζί με μισό κιλό κρασί και φρέσκο ψωμί πληρώσαμε 37 Ευρώ. Δεν δέχεται πιστωτικές.

Ο χώρος των μη καπνιζόντων δεν μύριζε καθόλου τσιγάρο.

Άριστη και γρήγορη εξυπηρέτηση, εξαιρετικά χορταστικές μερίδες.

Πολύ καλή επιλογή για ποιοτικό φαγητό, με λίγες και γευστικές επιλογές. Θα ξαναπάμε.

16 Δεκ 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Μπορώ να σκεφτώ πολλούς λόγους για να γράψει κανείς μια κριτική εδώ: καταρχάς, γιατί είναι τόσο χρήσιμες που σε κάνει να θες να συμβάλλεις κι εσύ στο πολύτιμο αυτό ενημερωτικό εργαλείο. Άλλος λόγος είναι να την έχεις πατήσει και να θες να προειδοποιήσεις άλλους να μην πάθουν το ίδιο. Και τέλος, γιατί θεωρείς πως όταν κάτι είναι πολύ καλό, δεν μπορείς να σιωπήσεις, με κάποιον τρόπο το χρωστάς.

Αυτός ο μικρός πρόλογος για τα καλύτερα λόγια, αφιερωμένα στο γνωστό Μινόρε. Χθες το βράδυ ήταν η 4η ή 5η φορά που έχουμε πάει (το ξέρουμε εδώ και περίπου 2 χρόνια) και δεν μετανιώνω καθόλου που το πρότεινα στην παρέα σκεπτόμενη ότι είναι μια εγγυημένη επιλογή από πολλές απόψεις: ποιότητα και ποσότητα φαγητού, ζεστασιά, άνεση και φιλικότητα χώρου, πολύ καλές τιμές, πρόσχαρος ιδιοκτήτης, ευκολία πρόσβασης.

Είμασταν μια μεγαλούτσικη παρέα 9 ατόμων που αναζητούσαμε ένα ζεστό και άνετο περιβάλλον να φάμε και να μιλήσουμε και κάτσαμε 6 ώρες.

Παραγγείλαμε:

2 σαλάτες πολίτικες (λάχανο, καρότο, σκόρδο, λάδι, ξύδι, μαγιονέζα... εξαιρετικές και τεράστιες)

2 σπανακόπιτες (μας ήρθαν 2 πιάτα με 3 κομμάτια τέλεια σπανακόπιτα το καθένα. Νοστιμότατη και ισορροπημένη γέμιση, τραγανό σπιτικό φύλλο).

2 μελιτζάνες φούρνου (άψογες).

2 μπουγιουρντί (υπερ-χορταστικές μερίδες φέτας με κάποιο κίτρινο τυρί επάνω σε κόκκινη πιπεριά φλωρίνης που καθόλου δεν μας χάλασε το ότι δεν ήταν ντομάτα αλλά πιπεριά)

2 πατάτες τηγανητές (ίσως από τις καλύτερες σπιτικές τηγανητές πατάτες που μπορείς να φας: χοντροκομμένες, τέλεια τηγανισμένες, τραγανές έξω και μαλακές μέσα, απλά τέλειες! )

2 χοιρινά κότσια (η σπεσιαλιτέ το μαγαζιού - ακόμα κι αν δεν είσαι του κρέατος, όπως εγώ, ένα κομματάκι δεν θα μπορέσεις να αντισταθείς να το φας και σίγουρα θα τιμήσεις την υπέροχη σάλτσα του που συνοδεύεται με τις γνωστές φοβερές τηγανητές πατατούλες. Κάθε κότσι υποτίθεται πως είναι για 2 άτομα, άνετα όμως τρώνε 3 - 4).

1 μπιφτέκι

1 κεμπάπ (από αυτά δεν έφαγα αλλά άρεσαν σε όλη την υπόλοιπη παρέα).

Επίσης:
- κρασί κόκκινο για 6 ώρες (δεν θυμάμαι πόσες κανάτες... )
- τσίπουρο
- ρακόμελο (δική μου παραγγελιά που την έφτιαξε ο ιδιοκτήτης + μάγειρας μετά από παράκληση και το πέτυχε πάρα πολύ)
- μερικά αναψυκτικά.

Ο λογαριασμός: 16 ευρώ το άτομο, drinks included...
Bonus: 3 πιάτα με 3 γλυκάκια το καθένα για να φύγουμε με τη γλύκα στο στόμα: εκμέκ, ραβανί, μπακλαβάς. Τα καλά πράγματα στη λεπτομέρεια φαίνονται.

Μια καλή περιγραφή είναι η καλύτερη κριτική, έλεγε ένας φίλος.
Έτσι, θα μπορούσα να κλείσω εδώ.
Αλλά θα γράψω ένα τελευταίο σχόλιο για τον ιδιοκτήτη - σεφ/μάγειρα του μαγαζιού που όσες φορές έχουμε πάει μας υποδέχεται με ζεστασιά, φιλικότητα, χιούμορ και χαμόγελο και όταν τον ρωτάς, ποια είναι η συνταγή για το κότσι, σκάει ένα χαμόγελο αυταρέσκειας, τραβάει μια καρέκλα δίπλα του και σου λέει: κάτσε. Και στην εξηγεί κρεμμύδι προς κρεμμύδι, να την καταλάβεις, να τη δοκιμάσεις αν θες σπίτι σου, ξέρει όμως ότι θα ξανάρθεις στο μαγαζί του να την απολαύσεις γιατί την καρικεύει με αγάπη και με μεράκι.