Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

27 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Κάτι οι τελευταίες κριτικές, κάτι που οι δικοί μου (άγνωστο πως) κάνουν συχνές επισκέψεις... δεν ήθελα και πολύ για να δοκιμάσω και γω τον Πατούχα. Και οι εντυπώσεις μου, άκρως θετικές!

Οι δικοί μου λένε πως πρόκειται για το καλύτερο Κρητικό εστιατόριο στην Αθήνα, σε όσες επισκέψεις έχουν κάνει. Για να πω την αλήθεια, δεν θυμάμαι κάποιο άλλο καλύτερο.

Από χώρο;Είναι αξιοπρεπέστατος, με στοιχεία που θυμίζουν επίσκεψη σε καλό σπίτι. Όχι γιουσουρούμ και ότι βρούμε το πετάμε στον τοίχο, έτσι απλώς γιατί πρόκειται για... την Κρήτη! Βαριά, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα που δείχνουν πολύ καλής ποιότητας. Χώρος ζεστός και άκρως πολιτισμένος, προτείνεται για μεγάλες παρέες που θέλουν να καθίσουν να φάνε και να πιούνε... με τις ώρες! Όσο για τις τουαλέτες... Θα κατεβείτε τα σκαλιά, όμως να προσέχετε αν έχετε ύψος άνω του 1.75 μέτρα. Τα φωτιστικά θα σας δυσκολέψουν και ίσως έχετε ατυχήματα!

Η περιοχή που βρίσκεται ο Πατούχας προσφέρεται για εύκολο παρκάρισμα. Θα κατεβείτε τη Θησέως και θα στρίψετε προς τον Σκλαβενίτη. Στην πρώτη στροφή δεξιά, θα δείτε το Maracana Grill. Θα συνεχίσετε λίγο παραπάνω και θα τον βρείτε μπροστά σας.

Οι 2 επισκέψεις που έκανα, έτυχαν να είναι μεσημέρι καθημερινής, νωρίς νωρίς. Μας περιποιήθηκε μια κυρία, μάλλον της οικογένειας του ιδιοκτήτη. Γνωρίζουν απ'έξω κι ανακατωτά τι προσφέρουν, μην παραλείψετε να ρωτήσετε τα πιάτα ημέρας που ίσως δεν αναγράφονται στον κατάλογο. Έτσι την πατήσαμε εμείς με το κοντοσούβλι. Κεράσματα υπάρχουν, κυρίως κορμός σοκολάτας.

Ο κατάλογος είναι προσανατολισμένος στα κρεατικά, ενώ στις 6 τηγανιές, αναφέρονται μία με μπακαλιάρο και μία με θράψαλο κατεψυγμένο. Άποψη πάνω σε αυτά δεν έχω, σε ότι δοκίμασα όμως, οι εντυπώσεις ήταν σχεδόν άριστες! Όπως και οι ποσότητες!

- Μυζήθρα Κρήτης,3.5 ευρώ. Πρόκειται για μαλακο τυρί, ουδέτερης γεύσης. Αξιοσέβαστη ποσότητα, εμείς προσθέσαμε και χοντρό αλάτι.

- Κοντοσούβλι. Πιάτο που δεν αναγράφεται στον κατάλογο, εύγευστο μεν, θεωρώ πως ήταν προηγούμενης μέρας. Δεν έλιωνε και στο στόμα, φαντάζομαι πως αν είναι καυτό, θα αξίζει ακόμη περισσότερο. Στη σύνθεση υπάρχουν κομμάτια γλυκιάς τομάτας και πράσινη πιπεριά. Η μαγκιά όμως είναι το πράσο σε μορφή τσίπς. Ακόμη και ο ιδιοκτήτης που πέρασε από το τραπέζι μας ώστε να μας χαιρετίσει, δεν γνώριζε περί τίνος ακριβώς πρόκειται.

- Χορτοπιτάκια, στα 4.5 ευρώ. Πρόκειται για 5 καλά τεμάχια, γεμισμένα με άγρια χόρτα και μυρωδικά. Το φύλλο κέρδισε τις εντυπώσεις στο τραπέζι, τραγανό και χωρίς λαδίλα. θα το ήθελα λίγο λεπτότερο.

- Στάκα με αυγά, στα 6 ευρώ. Πιάτο που αντιπροσωπεύει την ορίτζιναλ έκδοση, ευτυχώς! Μπόλικη ποσότητα στη βάση, όχι υπερβολικά λιπαρό (ίσως χάνει λίγο στην απόλαυση! ), με 2 ωραία αυγουλάκια που χρειάζεται να τα σπάσεις, ώστε να τα απλώσεις. Αν και δεν είμαι φαν ώστε να το δοκιμάσω με την πατάτα, εδώ ίσως έδινα μια ευκαιρία σε περαιτέρω ενίσχυση.

- Κρητική μακαρονάδα με ζυγούρι,9.5 ευρώ. Βρασμένα σπαγγέτι σε ζωμό αρνιού, συνοδεύονται με τριμμένο ξηρό ανθότυρο. Αρκετά χωριάτικο πιάτο, που έγινε ανάρπαστο και στις 2 επισκέψεις μου. Θεωρώ πως οι δικοί μου το παραγγέλνουν συνεχώς. Δεν μένει ίχνος από κρέας. Η δική μου πρόταση θα ήταν, αν και δεν είναι του γούστου μου, να προσφέρεται με πιο χοντρό μακαρόνι.

- Τηγανιά απάκι με σταμναγκάθι στα 7.2 ευρώ. Σκόρδο, γλυκό κρεμμύδι, μπόλικοι και γευστικότατοι κύβοι από απάκι, το ίδιο και το τυρί. Καλοφτιαγμένο, καυτό πιάτο, ότι πρέπει για χειμώνα. Το σταμναγκάθι απλώνεται με τα υπόλοιπα υλικά. Ένα κλικ λιγότερης ποσότητας, ίσως αναδείκνυε περισσότερο τα υπόλοιπα υλικά. Το σημειώνω αυτό λόγω έντονης γεύσης. Γούστα είναι αυτά!

- Πατάτα οφτή, στα 5.2 ευρώ. Ανοιγμένη στη μέση, με κεφαλογραβιέρα και ένα αυγό μάτι. Αν και φαίνεται λιπαρή, είναι καυτή και εύγευστη, με κρόκο που πρέπει να σπάσει για να απλωθεί.

- Μυζηθροπιτάκια, στα 4.5 ευρώ. Πρόκειται για 5 πολύ νόστιμα τεμάχια, που πρέπει όμως να τα παραγγείλετε ως επιδόρπιο στο τέλος. Αρκετά γλυκά, με κανέλα. Ισορροπημένη γέμιση και ωραίο τραγανό φύλλο. Φυσικά, το μέλι δεν λείπει από πάνω τους.

- Κριθαρότο με απάκι, στα 8.2 ευρώ. Φυσικά, φρεσκομαγειρεμένο και σε γενναία μερίδα. Πληθωρικά υλικά, όπως τομάτα, κρεμμύδι, πιπεριά, παλαιωμένη γραβιέρα Κρήτης και κρασί. Προσθέστε λίγο πιπέρι.

- Προτιμώ το ημίγλυκο κρασί τους, αρκετά καλό (όχι κορυφαίο! ),4 ευρώ το μισόλιτρο.
- Καραφάκι ρακί, στα 4.5 ευρώ.

* Κέρασμα στο τέλος, έρχεται κορμός σοκολάτας, τίποτα το ιδιαίτερο. Έχουν προσφέρει όμως και χαλβά σιμιγδαλένιο.

Υπό νορμάλ συνθήκες, ένα 20άρικο ίσως σταθεί αρκετό για μια ωραία έξοδο, σε μια πιο χαλαρή τοποθεσία. Θα ήθελα να κάνω επίσκεψη με ζωντανή μουσική.

Πάρτε την παρέα σας, μοιράστε τα πιάτα στη μέση. Χαλαρώστε. Δεν σας κυνηγάει κανείς. Οι πρώτες ύλες είναι πολύ καλές και δεν θα φάτε απομιμήσεις... ούτε φόλες... Ιδανική περίοδος είναι ένα χειμωνιάτικο βράδυ. Ακόμη όμως και το μεσημέρι, έχει το κοινό του!

What about αντικρυστό;Το μηχάνημα στην είσοδο με έβαλε σε σκέψεις!

0 medium

02 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σάββατο βράδυ 6 ενήλικες και 2 παιδιά επισκεφθήκαμε τον Πατουχα καθώς τον είχα βάλει στην λίστα μετά την κριτική από το Pontiki που έχει πάντα αξιόλογες κριτικές και πολύ συχνά συμπίπτουν οι απόψεις μας με τις δικές της για εστιατόρια που έχει πρώτη επισκεφθεί.

Χώρος (3/4):

Και στην δική μας περίπτωση είχε εκδήλωση στον κάτω όροφο οπότε ανεβήκαμε στον 2ο στην μικρή αλλά όμορφη σάλα που διαθέτει. Ωραια θέα από ψηλά, μουσική Ελληνική αλλά όχι Κρητικά ευτυχώς.

Τα ξύλινα τραπέζια και οι καρέκλες στιβαρά και ωραία και τα σερβίτσια καθώς και τα ποτήρια πολύ καλής ποιότητας και όχι π. χ ΙΚΕΑ όπως συναντώ συχνά.

Γεύση (3/4):

Στην γεύση αμφιταλαντευομασταν ανάμεσα στο 2.5/4 με 3/4 αλλά τελικά συμφωνήσαμε να βάλουμε 3/4. Δοκιμάσαμε:

Ντακο (7/10)

2 Μυζηθροπιτακια (6.5/10)

2 πιάτα Στριφτη τυρόπιτα (Δεν θυμάμαι πως την ονόμαζε,6.5/10)

Σαλάτα Πατουχας (7/10)

Κοτοσαλατα (7/10)

2 πατάτες τηγανιτές (8/10)

Ντολμαδάκια (6/10)

Απακι ψητό (7/10)

Φαβα (6.5/10)

Κολοκυθοκεφτεδες (6.5/10)

Λουκάνικο (7/10)

Φιλέτο κοτόπουλο σχάρας (8/10)

2 μερίδες μπιφτέκι γεμιστό με φέτα (5.5/10)

Γαμοπιλαφο (5.5/10)

Σφουγγάτο με απακι (6/10

Αντικριστο αρνί μισό κιλό (6/10)

Παϊδάκια αρνισια μισό κιλό (7/10)

Εξυπηρέτηση (3/4):

Ευγενικός πολύ και πρόθυμος ο σερβιτόρος αλλά υπήρξε καποια καθυστέρηση και καμμία αλληλουχία στα πιάτα που έφερε.

Value for money (3/4):

Για όλα τα παραπάνω μαζί με ψημένο ψωμί με λάδι και ρίγανη που έφερε 2 φορές, μαζί με μισό κιλό (μάλλον έφερε 2 μισό κιλα) κρασί νομιζω Μαρουβα και 6 με 7 κόκα κόλλες πληρώσαμε 160 ευρώ (χωρις απόδειξη αλλά δεν είδα εάν έκανε καλύτερη τιμή) και και κέρασμα Γαλακτομπούρεκο.

Δεν θεωρώ ότι ήταν ακριβά καθώς πήραμε και αρνί που είναι ακριβό αλλά και πολλά πιάτα από την άλλη δεν το λες και τσάμπα.

Συμπεράσμα:

Ένα καλό μαγαζί που δεν θα σε απογοητεύσει εφόσον δεν πάς με πολύ υψηλές προσδοκίες. Τιμιο μαγαζί λοιπόν!!

07 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μάλλον τείνει να γίνει θεσμός… πως ήταν οι Φιλιππίδης-Χαϊκάλης-Μπουλάς στο 50-50 που έβγαιναν κάθε Πέμπτη αντροπαρέα για τσίπουρα και μεζεδάκια; Ε, πάρτε το αντίστροφά στο θηλυκό τους, σε διαφορετικό προορισμό κάθε φορά, και μια φορά το μήνα γιατί για κάθε βδομάδα –πολύ θα το θέλαμε- αλλά δεν μας παίρνει λόγω υποχρεώσεων, κανονίζουμε μάζωξη. Τα φέρνουμε από δω, τα φέρνουμε από’ κει και που μας χάνεις που μας βρίσκεις 6-7 κοριτσόπουλα τα περισσότερα των οποίων γνωριστήκαμε μέσω του site, βρισκόμαστε να πούμε τα νέα μας, να κάνουμε την πλάκα μας και να περάσουμε όμορφα, γύρω από ένα γεμάτο τραπέζι. Γιατί δεν ενώνει μόνο ο χορός πρέπει να σας πω... ενώνει και το φαγητό, βέεεεεβαια.

Ο Πατούχας λοιπόν ήταν ο επόμενος σταθμός μας. Η καλή και έμπιστη φίλη που μας τον σύστησε μας είπε ότι έχει τίμιο φαγητό αγαπημένης τοπικής κουζίνας που δυστυχώς στην Αθήνα σπανίως χαίρει της αξιοποίησης που της πρέπει. Στο άκουσμα πως το ίδιο βράδυ θα υπήρχε και γάμος, με έκανε να θυμηθώ αντίστοιχη περίπτωση στην Τσιπουρομάνια που προσπαθώ να ξεχάσω (αυτός είναι και ο λόγος που ποτέ δεν την αποτύπωσα σε κριτική).

Εκφράζοντας τους ενδοιασμούς μου, η Βάσω με διαβεβαίωσε πως θα είμαστε σε ξεχωριστό όροφο οπότε δεν θ’ αντιμετωπίζαμε κανένα θέμα ούτε με τη μουσική, ούτε με την εξυπηρέτηση. Πάμε να δούμε λοιπόν αν όλα έγιναν έτσι Σάββατο 14/10/17 που το επισκεφθήκαμε 7 άτομα.

Ο χώρος θυμίζει οικογενειακή διώροφη κατοικία. Το ισόγειο που φιλοξενήθηκαν τα τραπέζια του γάμου με τη ζωντανή κρητική μουσική, έχει τζαμαρία και μοιάζει με μεγάλο σαλόνι οικίας. Με μια φευγαλέα ματιά περνώντας για τον επάνω όροφο, πρόσεξα τα φωτιστικά και ένα εκπληκτικό παλιό μεγάλο ξύλινο έπιπλο. Ανεβαίνοντας τα σκαλιά (μη έχοντας προσέξει το ασανσέρ) βρεθήκαμε στον πρώτο όροφο όπου βρίσκεται η κουζίνα. Δεν ξέρω πόσο βολικό είναι αυτό για τα άτομα που τρέχουν την εξυπηρέτηση, αλλά είναι κάτι που ευτυχώς δεν άφησαν να μας αφορά.

Συνεχίζοντας την ανάβαση φτάσαμε στον δεύτερο όροφο που με έκπληξη διαπίστωσα ότι ήταν άκαπνος, άνετος και ζεστός κυριολεκτικά και μεταφορικά, αφού το ξύλινο στοιχείο, ο χαμηλός πλην όχι κουραστικός φωτισμός και τα παιχνίδια που αυτός έπαιζε με τις ξύλινες κατασκευές με τα βιβλία και τα μπουκάλια συνέθεταν μια ευχάριστη και χαλαρωτική ατμόσφαιρα. Για κρητική ταβέρνα δεν το περίμενα για να είμαι ειλικρινής. Το ακόμα πιο ευχάριστο ήταν ότι ούτε οχλαγωγία από κάτω ακουγόταν, ούτε όργανα, ούτε τίποτα. Μόνο η μουσική που έπαιζε εκεί, σε σωστή ένταση και ωραίο ελληνικό ρεπερτόριο. Πολύ ωραία ως εδώ. Το άγχος που είχα για τον γάμο κατά 50% εξαλείφθηκε. Πάμε και στην επόμενη κατηγορία να δούμε τι παίχτηκε.

Στην εξυπηρέτηση ο κυρ Πατούχας ο συντοπίτης με τσι μουστάκες του, με το χιούμορ του και τα όλα του, μας πήρε την παραγγελία και τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ένας νεαρός ευγενέστατος που δεν μας άφησε παραπονεμένους στιγμή. Το υπόλοιπο 50% λοιπόν του άγχους μου σχετικά με την εξυπηρέτηση -σε συνδυασμό με τον γάμο πάντα- εξαλείφθηκε στην πορεία. Η μια ντομάτα που στερήθηκε η κατηγορία αυτή προέκυψε από μια αστοχία που θα πω στη συνέχεια. Για το φαγητό τώρα, ήταν η μόνη κατηγορία για την οποία δεν είχα άγχος... γιατί έχω εμπιστοσύνη στη Βάσω που μας το σύστησε.

Η παραγγελία μας:

- Ψωμάκι ψημένο με λαδορίγανη… άψογο χ 1€/άτομο

- Σαλάτα πράσινη του Πατούχα χ 8€

Φρέσκια και ενδιαφέρουσα με λόλα, ρόκα, σταμναγκάθι, μαρούλι, σπανάκι, ντοματίνια, παξιμάδια μπουκιές, καπνιστό χοιρινό, κουκουνάρι, μυζήθρα και βινεγκρέτ σύκου.

- Χόρτα - σταμναγκάθι χ 6,50€

Βρασμένο αυτή τη φορά το σταμναγκάθι, αγαπημένο χορταρικό για μένα μιας και μ’ αρέσουν οι πικρές γεύσεις στα χόρτα. Με το βράσιμο βέβαια φεύγει αυτή η ωραία ελαφρυά πικρίλα που αφήνει αν το φας στη σαλάτα ωμό, παρόλα αυτά τα τίμησα δεόντως με μπόλικο λεμονάκι.

- Τυροκαυτερή χ 3,90€

Χειροποίητη με πιπεριές, φέτα, ανθότυρο και ξινομυζήθρα, πολύ καλή για να συνοδεύσει τα κρεατικά και τις πατατούλες.

- Ντολμαδάκια χ 4,50€

Συμπαθητικά, παρόλα αυτά θα τα προτιμούσα με δυόσμο αντί για άνηθο και με περισσότερο λεμονάκι.

- Χορτοπιτάκια χ 5€

Χειροποίητα, με άγρια χόρτα και μυρωδικά, νόστιμα και με ωραίο στεγνό φύλλο. Η τιμή τους προσαρμόστηκε στα 7τμχ που μας έφερε ώστε να δοκιμάσουμε όλοι από ένα, το ίδιο έγινε και για το αμέσως επόμενο ορεκτικό.

- Μυζηθροπιτάκια χ 5€

Επίσης χειροποίητα με το ίδιο φύλλο, αλλά προσοχή γιατί δεν είναι τα κλασικά με το δυόσμο. Είναι με κανέλα και μέλι μέσα στη γέμιση και μοιάζουν με τα γνωστά κρητικά λυχναράκια. Προσωπικά μου αρέσουν πάρα πολύ, βέβαια για να είμαι ειλικρινής αν ήξερα ότι είναι γλυκά θα τα φύλαγα για το τέλος του δείπνου αλλά και πάλι δεν είχα πρόβλημα. Αν δεν σας αρέσουν τα γλυκά λοιπόν επιλέξτε τη σαρικόπιτα με ξινομυζήθρα.

- Πατάτες τηγανιτές με στάκα χ 4,50€

Φρέσκιες φυσικά, και η στάκα μπορώ να πω ότι είναι από τις πιο αξιοπρεπείς που έχω δοκιμάσει στην Αθήνα. Επαρκέστατη σε ποσότητα και χωρίς ίχνος βαρβατίλας και αυτό επιβεβαιώθηκε και από την πλέον “παράξενη” της παρέας που γι’ αυτόν το λόγο δεν τρώει γενικότερα αρνοκάτσικα και γενικά σχεδόν όλα τα παράγωγά τους της βρωμάνε. Καταναλώθηκε πολύ ψωμί παρέα με αυτή την υπέροχη στάκα που ήταν και πολύ γενναιόδωρη σε ποσότητα. Εύγε.

- Πατάτες τηγανιτές σκέτες χ 2,90€

Φρέσκιες, κυδωνάτες και ξεροψημένες σε καλή μερίδα.

- Αυγά με… τι άλλο; Μπόλικη στάκα φυσικά χ 6€

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να πω γι’ αυτό το πιάτο καθώς ό, τι είχα να πω για τη στάκα ισχύει όπως και παραπάνω. Τα αυγά απλά είναι ο τέλειος συνδυασμός. Μελάτα να βουτσαλάει μέσα τους το ψωμάκι. Κόλαση!

- Σφουγγάτο χ 6€

Στο χωριό μου (και γενικότερα στο Ρέθυμνο) το σφουγγάτο το φτιάχνουμε στην κατσαρόλα με ντομάτα, αυγά, κολοκύθι και πατάτα (αυτά είναι τα βασικά υλικά) και από κει και πέρα η κάθε νοικοκυρά προσθέτει ό, τι επιπλέον αγαπάει. Εδώ δεν είχε ντομάτα οπότε ουσιαστικά επρόκειτο για μια νόστιμη ομελέτα με τριμμένο κολοκύθι, κρεμμύδι, πατάτες κομμένες σαν τηγανιτές, που όμως είχε μια μικρή αστοχία καθώς τους είχε αρπάξει λίγο από κάτω.
Είχαμε παραγγείλει και το σφουγγάτο στον ξυλόφουρνο με σύγκλινο αλλά δεν ήρθε ποτέ στο τραπέζι μας, προφανώς ξεχάστηκε.

- Κριθαρότο με απάκι χ 8,20€

Από τα πιάτα που δεν πρέπει να παραλείψετε στον Πατούχα. Με ντομάτα, πιπεριά, βασιλικό, κρασί, στακοβούτυρο και παλαιωμένη γραβιέρα Κρήτης. Πεντανόστιμο με καλής ποιότητας απάκι που έδινε την κατάλληλη ένταση και άρωμα στο πιάτο.

- Κουνελάκι τηγανιτό χ 7,50€

Λατρεύω το κουνέλι σε όλες του τις εκδοχές κοκκινιστό με μακαρόνια, στο κάρβουνο με πατατούλες… μιαμ μιαμ αλλά και τηγανιτό. Η μαμά μου το έφτιαχνε κάποιες φορές στο τηγάνι με αλευράκι και γινόταν λουκούμι. Παρότι του Πατούχα ήταν χωρίς αλεύρι αν δεν απατώμαι (αν και αναφέρει μια τραγανή κρούστα που όμως δεν αντιλήφθηκα), ήταν εξίσου πεντανόστιμο και αρωματισμένο με μπόλικο θυμάρι. Δοκιμάστε το.

- Αντικρυστό (1 κιλό) χ 32€

Ήρθε τελευταίο και καθόλου ιδρωμένο μπορώ να πω… για την ακρίβεια ούτε καν ζεσταματάκι δεν είχε κάνει. Η μοναδική αστοχία της βραδιάς (που στέρησε και τη μια ντοματούλα) ήταν ότι το αντικρυστό ήρθε σχεδόν κρύο. Εγώ δοκίμασα και δεν το βρήκα σκληρό παρότι κρύο, παρόλα αυτά ένα κρέας που έχει λίπος κι έχει σιγοψηθεί στο κάρβουνο για αρκετή ώρα είναι κρίμα να μην το ευχαριστηθείς ζεστό. Μετά χάνει όλη τη μαγεία του. Αυτό συνέβη κι εδώ και πιστεύω πως λόγω γάμου στην κάτω αίθουσα ίσως κάπου χάθηκαν οι χρόνοι αναμονής.

Πάντως ο κυρ Πατούχας είναι εξοπλισμένος με τον κατάλληλο εξοπλισμό, έχει κάνει ολόκληρη εγκατάσταση στην είσοδο για τα αντικρυστά κρέατα. Θα ήθελα να ξαναδοκιμάσω. Υπάρχει και μερίδα 300γρ. στα 9,90€ καθώς και πανσέτα αντικρυστή αλλά και κοτόπουλο. Επίσης Στον κατάλογο αναγράφεται ότι τα αντικρυστά ζυγίζονται ψημένα.

- Γαμοπίλαφο χ 10€

Από τα πλέον αξιοπρεπή πιλάφια που έχω δοκιμάσει στην Αθήνα. Εξακολουθώ βέβαια να θεωρώ του χωριού μου ασυναγώνιστο γευστικά, αλλά λέω με σιγουριά πως και του Πατούχα είναι πάρα πολύ καλό. Tip: Ανακατέψτε το καλά να πάει παντού το λεμονάκι, προσθέστε μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπεράκι, δώστε του λίγο χρόνο να μην τσουρουφλιστείτε κι έπειτα δοκιμάστε το. Στο χωριό, στους γάμους ο θείος αρχιμάγειρας φώναζε σε όσους βιάζονταν να το σερβίρουν στις πιατέλες μέσα από το τεράστιο τσικάλι… “αφήστε το μωρέ να καταστέσει”. Aυτό ισχύει βέβαια για όλα τα φαγητά, θέλουν το χρόνο τους αφού κατέβουν από τη φωτιά… για να νοστιμίσουν.

Το βραστό αρνί δεν είναι το φόρτε μου, όσο λατρεύω το ζωμό του στο πιλάφι και μπορώ να φάω μέχρι σκασμού, τόσο μπορεί να μην αγγίξω καν το κρέας του. Παρόλα αυτά τσίμπησα για δοκιμή και ήταν πολύ καλό και μαλακό.

Ήπιαμε κόκα κόλες, κόκκινο κρασί μαρουβά(κρητική ποικιλία) και μπύρες. Δεν θυμάμαι ποσότητες παρόλα αυτά κάποια κεράστηκαν όπως και ατομικός κορμός για τον καθένα που ήταν από τους πλέον αξιοπρεπείς που μου έχουν σερβίρει ποτέ σε ταβέρνα. Επιπλέον γουρουνιάσαμε και κάτι σιροπιαστά που έφεραν δυο φίλες… ως ευγενική χορηγία μιας και γνωρίζουν ότι έχουμε τον αχόρταγο με τα γλυκά (συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων πάντα).

Πληρώσαμε 20€/άτομο για το παραπάνω χορτατικότατο δείπνο και περάσαμε ένα όμορφο βράδυ.

Συμπερασματικά ο Πατούχας αποτελεί κατά τη γνώμη μου μια γνήσια κρητική ταβέρνα που αντιπροσωπεύει άξια την κρητική κουζίνα εδώ στην Αθήνα, χωρίς υπερβολές αλλά και χωρίς ελλείψεις. Ό, τι δοκιμάσαμε ήταν φτιαγμένο με καλές πρώτες ύλες και θύμιζε πάρα πολύ το αγαπημένο νησί. Θα κλείσω με την φράση της Βάσως που ήταν εύστοχη κι ας μην είναι από την Κρήτη, γιατί κι εγώ που είμαι συμφωνώ απόλυτα μαζί της. Ο Πατούχας είναι τίμιος και θα προσθέσω ότι σέβεται την κρητική κουλτούρα. Κι αυτό είναι που λείπει εδώ στην Αθήνα…

Προτείνεται!!!

01 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η επίσκεψη στον Πατούχα πραγματοποιήθηκε ένα μεσημεράκι Παρασκευής μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων. Μολονότι ήμουν καλεσμένος στην συγκεκριμένη έξοδο, είχα πάρει τις πληροφορίες μου απο το site και είχα πάει με αυξημένες προσδοκίες, οι οποίες ευτυχώς επιβεβαιώθηκαν. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα αναλυτικά.

Ο Πατούχας βρίσκεται στην Καλλιθέα, σχετικά κοντά στην παραλιακή, σε ένα δρόμο δίπλα στην Θησέως. Το παρκάρισμα μας παίδεψε περισσότερο από όσο περιμέναμε, παρκάραμε ωστόσο σε κοντινή απόσταση.

Ο χώρος με εξέπληξε ευχάριστα. Εμείς καθήσαμε στον κεντρικό χώρο του ισογείου. Πολύ ζεστό μαγαζί, παρά το γεγονός ότι την ημέρα που το επισκεφθήκαμε δεν είχε πολύ κόσμο, με το ξύλο να κυριαρχεί, μεγάλα άνετα τραπέζια και καρέκλες σε προϊδεάζουν θετικά. Τον πάνω χώρο, που αναφέρεται από κάποιους χρήστες του site, δεν τον είδα, οπότε δεν έχω άποψη. Η μουσική, κρητικά και έντεχνα, σε σωστή ένταση.

Ως προς την εξυπηρέτηση, επίσης οι εντυπώσεις ήταν καλές. Την παραγγελία ανέλαβε ο ιδιοκτήτης, πληθωρική παρουσία σίγουρα, ορισμένους ενδεχομένως να τους ξενίσει, εμένα προσωπικά δεν με ενόχλησε καθόλου. Στη συνέχεια το service ανέλαβε μια νεότερη κοπέλα, προφανώς κόρη του, ευγενέστατη και φιλική. Κατά τα λοιπά, κεράσματα σε ποτά υπήρξαν, ενώ και στο τέλος, μαζί με τις σφακιανές πίτες που παραγγείλαμε, ήρθε και κέρασμα γιαούρτι με γλυκό κουταλιού (σταφύλι νομίζω).

Πάμε τώρα στο φαγητό, όπου οι εντυπώσεις ήταν πραγματικά εξαιρετικές. Γενικά, η εικόνα που σχημάτισα ήταν ότι ο Πατούχας προσέχει ιδιαίτερα τις πρώτες ύλες των πιάτων του και για αυτό το λόγο το τελικό αποτέλεσμα σου θυμίζει πολύ τις γεύσεις της Κρήτης. Στο τραπέζι μας ήρθαν πολλά πιάτα, θα αναφερθώ σε αυτά που δοκίμασα, ελπίζοντας να μην έχω ξεχάσει κάποιο:
- για αρχή ήρθαν ψημένες φέτες ψωμί με λαδορίγανη, νοστιμότατες,
- απο σαλάτες δοκίμασα σταμναγκάθι, σωστά βρασμένο και πολύ νόστιμο, καθώς και τη σαλάτα του Πατούχα, που περιείχε διάφορες πρασινάδες, ωμό σταμναγκάθι, καπνιστό χοιρινό, ντοματάκια και μια γλυκειά σος. Επίσης πολύ νόστιμη,
- πατάτες τηγανητές, χοντροκομμένες σχετικά και πολύ νόστιμες,
- κρητική γραβιέρα, έντονη και ιδιαίτερη γεύση, μου άρεσε πολύ,
- αυγά με στάκα, από τις καλύτερες εκδοχές που έχω δοκιμάσει εκτός Κρήτης,
- φάβα, με πολύ ωραία υφή και με το κρεμμυδάκι της που ταίριαζε απόλυτα,
- χοιρινό στο πήλινο με γραβιέρα και λαχανικά, το μοναδικό ίσως πιάτο που δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Μαλακό και ζουμερό το κρέας, ίσως είχε λίγο λίπος παραπάνω,
- από τα κυρίως, εγώ έφαγα βραστό κρέας από κατσίκι, με μακαρόνια και μπόλικο ανθότυρο. Πολύ γευστικό το κρέας, μαλακό και χωρίς καθόλου περίεργη ή έντονη μυρωδιά. Άρεσε ακόμη και σε φίλους της παρέας που δεν είναι οι μεγαλύτεροι οπαδοί του. Τα μακαρόνια από την άλλη, μαγειρεμένα στο ζωμό του κρέατος, ήταν μαζί με τον ανθότυρο πραγματική απόλαυση,
- από γλυκά στο τέλος φάγαμε σφακιανή πίτα με μέλι, πολύ νόστιμη (λίγο παραπάνω μελάκι θα το ήθελα βέβαια), και γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού που, όπως προανέφερα, ήρθε ως κέρασμα, επίσης νοστιμότατο.
- από ποτά, ξεκίνησα με ρακή, μου άρεσε πολύ, οπότε δεν άλλαξα ποτό, κατά τη διάρκεια του γεύματος. Παρά την αρκετή κατανάλωση, μάλιστα, δεν είχα δυσάρεστες παρενέργειες.

Για τη σχέση ποιότητας-τιμής, δεν μπορώ να είμαι απόλυτα αντικειμενικός, δεδομένου ότι το τραπέζι ήταν κέρασμα. Από μια γρήγορη ματιά, ωστόσο, που έριξα στον κατάλογο, νομίζω ότι οι τιμές είναι ένα κλικ τσιμπημένες, λαμβάνοντας υπόψη ότι και οι μερίδες δεν είναι τεράστιες.

Συμπερασματικά, ο Πατούχας με κέρδισε στην πρώτη μας γνωριμία και σκοπεύω σύντομα να τον ξαναεπισκεπτώ. Πέρα από το γεγονός ότι όλα τα πιάτα μου άρεσαν πολύ (με την εξαίρεση του χοιρινού), υπήρχαν πολλά επίσης που μου κίνησαν το ενδιαφέρον για μελλοντική επίσκεψη (αντικρυστό που δυστυχώς δεν το προλάβαμε ψημένο, απάκι σε διάφορες μορφές, λουκάνικο κρητικό και διάφορες ομελέτες). Να πάτε!!

09 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κούραση... Να πρέπει να διαβάσεις περί ιστορίας, αρχαιολογίας, ρυμοτομίας, καλαισθησίας, σπουδών, προυπηρεσίας, αρχιτεκτονικής, του τάδε χώρου, του δείνα σεφ, του τοιούτου μενού και πάει λέγοντας. Αντέχετε;
Aμ κι εκείνη η βραδιά που 7 γυναίκες σε ένα κρητικό εστιατόριο γονάτισαν 14 πιάτα, συν τα κεράσματα του Κρητικού με τη μουστάκα, συν τα δικά τους γλυκά που είχαν φέρει μαζί... Ωραιότατα! Σε αυτή την ευχάριστη θέση βρίσκομαι λοιπόν, και στίβω τώρα το μυαλό μου πώς να το μανουβράρω να μην σας μπαιλντίσω ξανά... ( φτιάξτε καφέ ).

Σάββατο 14/10, ένα από εκείνα τα όμορφα φθινοπωρινά βράδια, παρέα 7 κοριτσιών ( γιατί έτσι μας αρέσει ) κινήσαμε από διαφορετικά προάστια για το κρητικό του Πατούχα στην Καλλιθέα. Τα κανονίσματα τα είχαν αναλάβει οι 2 φίλες, με την κύρια φροντίδα της μιας φίλης μας, που την ευχαριστούμε πολύ, καθώς έχει ξαναεπισκεφθεί τον Πατούχα και ανέλαβε την κράτηση τραπεζιού μαζί με την υπόσχεση να μας περιποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο, καθώς το μαγαζί στον ισόγειο χώρο του θα φιλοξενούσε τραπέζι, νομίζω γάμου. Όπερ και εγένετο, η περιποίηση - φιλοξενία ήταν κρητική, δηλαδή πάρα πολύ καλή!

Προσπερνάμε γρήγορα το πανεύκολο παρκάρισμα στην οικιστική περιοχή, το 3ώροφο οίκημα που μοιάζει με σπίτι, την κάτω αίθουσα με την ορχήστρα, τις λύρες και τους Κρητίκαρους που κάνουν μαζική απόβαση στο μαγαζί και ανεβαίνουμε στον 3ο όροφο ( σκαλίτσα, γυμναστικούλα ) στο τραπέζι μας... εδώ παρκάρουμε. Ωραίος χώρος, απλός, ξύλο παντού ( μου αρέσει ), smoke free ( παρακαλώ περάστε στο μπαλκόνι, μου αρέσει ), χαμηλός φωτισμός και μουσική από κάποιο cd για να μπορούμε να επικοινωνούμε χωρίς να ουρλιάζουμε ( μου αρέσει ), ευχάριστος διάκοσμος στο οπτικό μου πεδίο, ως συνήθως η καλή παρέα τα επισκιάζει όλα, ωστόσο όλα μια χαρά.
Μενού αμιγώς Κρητικό με τη στάμπα του αυθεντικού και ντροπή μου που κάποια τα δοκίμασα εδώ πρώτη φορά. Τιμές προς το ακριβό, αλλά με προιόντα φερμένα κατευθείαν από την λεβεντογέννα, και στην κουζίνα χέρια μαμαδίσια να δουλεύουν την πρώτη ύλη με εμπειρία και μαστοριά. Ο ίδιος ο κύριος Πατούχας ( και η μουστάκα του ) έρχεται και καθίζει στο τραπέζι για την παραγγελιά και με λίγη κουβέντα μπορεί και να βγείτε σύντεκνοι ( εγώ βγήκα να γνωρίζω κάπως τον ανιψιό του στο Ηράκλειο, ψώνιζα κηπευτικά στο μαγαζί του εδώ και 5 χρόνια σχεδόν ).

Μας πρότεινε πιάτα, έκανε προσθαφαιρέσεις για να βγουν τα κουκιά ( τουτέστιν, πρόσθεσε τεμάχια σε μερικά πιάτα για να δοκιμάσουμε όλοι και αφαίρεσε από τη σούμα κάποια ποτά που τα κέρασε ) γενικώς είναι ένας Κρητίκαρος αυθεντικός και με δικό του θεό. Στο τέλος πλησίασε στο τραπέζι, με κοίταξε συνωμοτικά, έβγαλε από την τσέπη του και την μαχαίρα......
Και καμάκωσε μέσα από το κουτί το μπακλαβαδάκι που τον τρατάραμε. Ωραίος!

Ξεκινάω λοιπόν ανάποδα, με αυτό που ομόφωνα δεν μας κέρδισε και μάλλον ήταν η ατυχία της βραδιάς, το αρνί το αντικρυστό, που δεν είχα ξαναφάει έως τώρα. Ήρθε τελευταίο στο τραπέζι και ήρθε δυστυχώς αρκετά σκληρό, αλμυρούτσικο και σχεδόν κρύο, έφαγα λίγο και μάλλον δεν ήταν η μέρα του. Βέβαια δεν πήγε χαμένο, γιατί μια ψυχούλα την επόμενη μέρα έκανε Πάσχα τρικούβερτο, οπότε η δική μου αυστηρότητα θα κοστίσει εδώ μια ντοματούλα, πέρα όμως από αυτό, όοοολα τα υπόλοιπα μου άρεσαν αρκετά και μερικά πάρα πολύ. ( αντικρυστό πήραμε 1 kg, τιμή 32 e ).

Η αρχή έγινε με το παραδοσιακό κέρασμα, καραφάκια παγωμένης τσικουδιάς ( την τίμησα δεόντως ) και μπόλικες φέτες φρέσκου ψημένου ψωμιού με λαδορίγανη, που επαναλήφθηκε ( 1 ευρώ/άτομο ). Από δίπλα του η άψογη τυροκαυτερή με φέτα - ανθότυρο - ξινομυζήθρα και πιπερίτσες καυτερές, με απίθανη βουτυράτη υφή λόγω ανθότυρου και αρκετά καυτερή, άρεσε πολύ ( 3,90 e ). Από σαλατικά, δοκιμάσαμε ένα γλυκό και άψογα βρασμένο σταμναγκάθι με θαλασσινό αλάτι και λεμόνι/ ελαιόλαδο ( 6,50 e ) και την σαλάτα υπερπαραγωγή του Πατούχα που ήταν μια πανδαισία γεύσεων, με μαρούλι, λόλα, ρόκα, σταμναγκάθι, σπανάκι, ντοματίνια, παξιμαδάκια, μπουκιές καπνιστού χοιρινού, κουκουνάρι, μαλακό ανθότυρο και βινεγκρέτ σύκου, φρεσκότατη, ισορροπημένη και σε ποσότητα που κάλυψε επαρκέστατα και τα 7 άτομα ( 8 e ).

Η ροή των πιάτων ξεκίνησε δυναμικά και ακολούθησαν τα ντολμαδάκια ( 7 τμχ στη μερίδα και από δίπλα γιαουρτοάνηθο όπως στην Κρήτη, 4,50 e ), εμφανώς φτιαγμένα στο χέρι, με ρύζι - κρεμμύδι - σκόρδο - ντομάτα - άνηθο - μαιντανό - λάδι - λεμόνι - βάλσαμο, τα βρήκα αρκετά νόστιμα, την ντομάτα και το σκόρδο ωστόσο δεν τα "άκουσα" γευστικά. Οι πατάτες δεν έλειψαν βέβαια, ούτε στην κλασική τους εκδοχή ( 3 e ) ούτε στην κρητική εκδοχή με τη στάκα ( 4,50 ), εννοείται φρέσκιες. Αυτές με την στάκα, κολασμένες... τρελάθηκα με τη γεύση, δεν μπορώ να πω κάτι άλλο. Κι επειδή μια στάκα ίσον καμία στάκα, φέρε κι άλλη μια με τα αυγά, να έχουμε να βουτάμε το ψωμί να ανεβαίνει η χοληστερόλη. Κόλαση δις ( 6 e ).

Το σφουγγάτο ( αυγά, πατάτες, κολοκύθι, κρεμμύδι και στακοβούτυρο, aka η κρητικιά ομελέτα ) δεν με τρέλανε γιατί έχω φάει καλύτερες εκδοχές του. Στην απόδειξη που έχω αναγράφεται ως σφουγγάτο στον ξυλόφουρνο ( που είναι με άλλα υλικά ) αλλά εμείς φάγαμε αυτό που περιγράφω πιο πάνω, anyway, υπάρχει και με την τιμή ένα μπέρδεμα, πάντως γύρω στα 6 e.

Tρία πιάτα που μου άρεσαν εξαιρετικά πολύ ήταν τα χορτοπιτάκια, τα μυζηθροπιτάκια και το κριθαρώτο με απάκι. Όπου πιτάκια ίσον φύλλο χειροποίητο με πλούσια γέμιση, τραγανοτηγανισμένα και στεγνά, χωρίς καμία αίσθηση λαδίλας. Σημειώστε ότι τα μυζηθροπιτάκια είναι γλυκά ( με αυγό, ανθότυρο, θυμαρίσιο μέλι, κανέλα, βάλσαμο ) κάτι που ίσως ξενίσει κάποιον μη Κρητικό, καθώς εμείς στα κρητικά τραπέζια συνδυάζουμε την ίδια στιγμή το γλυκό με το αλμυρό. Μπορούν βέβαια να επιλεχθούν και ως επιδόρπιο. Τα 5 τμχ της κάθε μερίδας αυξήθηκαν σε 7, με μια μικρή επιβάρυνση στην τιμή, για να δοκιμάσουμε όλοι και από τα δύο είδη ( 5 e x 2 ). Από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει.
Το κριθαρώτο απάκι, βόμβα γεύσης. Βαρύ, χειμερινό, πιπεράτο, βουτυράτο, μεστό. Όπως φαντάζεσαι ένα χειμερινό κριθαρώτο. Προσωπικά το λάτρεψα ( 8,20 e ) και θα ήθελα λίγο πιο γενναία τη μερίδα του, πράγμα που θα πω και για το τηγανητό κουνέλι ( άλλο εμβληματικό πιάτο της Κρήτης ). Αυτό το πιάτο δίχασε, ίσως επειδή δεν συνηθίζεται πολύ το κουνέλι στην Αθηναική γαστρονομία. Όσοι όμως μεγαλώσαμε στην Κρήτη ως παιδιά, το τρώγαμε πολύ περισσότερο από το κοτόπουλο και μπορούμε να ξεχωρίσουμε πότε είναι καλομαγειρεμένο. Κάτι που ισχύει εδώ, γιατί αν και τηγανητό, ήταν και νόστιμο και ζουμερό, απλά ήταν λίγο. Δεν δοκιμάστηκε από όλους. Εμένα μου άρεσε πάντως! Συνοδεύτηκε με τηγανιτές πατάτες και σαλτσούλα από λάδι - λεμόνι - κρασί - θυμάρι ( 7,50 e ).
Προς το τέλος, μαζί με το αντικρυστό, ήρθε και το γαμοπίλαφο με το βραστό ζυγούρι ( 10 e ), σε μια μεγάλη, πολύ μεγάλη πιατέλα. Αυτό το είδος κρέατος δεν το τρώω, ωστόσο το δοκίμασα και ήταν υπομονετικά βρασμένο και μαλακό, και το σημαντικότερο, δεν μύριζε. Το πιλάφι όμως έκλεψε τις εντυπώσεις. Αυτός ο μαγικός ζωμός στον οποίο βράζει, αυτή η θεική γεύση, με στακοβούτυρο, λεμόνι και μπόλικο πιπέρι... ( το φτιάχνω και στο σπίτι με αρνί και κοτόπουλο ) είναι τόσο αυθεντική κρητική λιχουδιά...

Να υπογραμμίσω ότι ο νεαρός που εξυπηρετούσε όλο το βράδυ τον όροφό μας, άρα και το δικό μας τραπέζι, ήταν πραγματικά πολύ καλός, πρόσχαρος, πρόθυμος, διένυσε ακούραστος πολλά ανέβακατέβα από τη σκάλα και ήταν άμεσος σε ό, τι του ζητήσαμε ( μια λίμνη νερό από το Μαραθώνα δεν είναι και λίγο πράγμα! ) και φυσικά κεράστηκε αυτοδικαίως και αυτός το γλυκάκι του.

Εκτός των 10 κυβικών νερού, ήπιαμε και μπύρες αρκετές, και ακόμη περισσότερες coca cola και... μαρουβά*. Κάποια από αυτά κεράστηκαν, όπως και το γλυκό μωσαικό στο τέλος, το οποίο ήταν αξιοπρεπέστατο αλλά παραγκωνίστηκε μόλις βάλαμε κάτω το κουτί με τα δικά μας σιροπιαστά. Για το λογαριασμό δεν μπορώ να σας διαφωτίσω απόλυτα τί έχει γίνει, αλλά με το κόψε ράψε ντύσε την κούκλα, δώσαμε 20 e / άτομο και κατεβήκαμε κουτρουβαλώντας τις σκάλες από το τόσο φαί ( να δεις που οι σκάλες τελικά δεν είναι τυχαίες... ) Αλλά εμείς τρώμε σαν να επίκειται πυρηνικό ολοκαύτωμα, οπότε εσείς και με 17 ευρώ χορτάτοι θα φύγετε.

Ο Πατούχας προτείνεται, αν σας αρέσουν οι αυθεντικές κρητικές γεύσεις, σε ένα καθαρό, άνετο, ανακαινισμένο, χαλαρό χώρο, με αυθεντική κρητική φιλοξενία και ανάλογη μουσική ( επάνω είναι πολύ πιο ήσυχα αν κάποιος δεν αντέχει πολύ το λύρ λύρ ). Απλά, αν προσέξει λίγο τις τιμές του, νομίζω θα μπορούσε να γίνει πιο εύκολα στέκι.

* Μαρουβάς: παραδοσιακό παλαιωμένο κρασί ( μοναδική ποικιλία Ρωμέικο, ανθεκτικό σε ξηρασία, ασθένειες κτλ ) που συναντάται και παράγεται μόνο στο Καστέλι Κισσάμου Χανίων, λόγω ιδαίτερων κλιματολογικών συνθηκών. Μπαίνει σε δρύινα βαρέλια όπου έχουν καθιζήσει υπολείμματα από προηγούμενες ζυμώσεις και κάθε 2-3 χρόνια συμπληρώνεται νέο, με αποτέλεσμα η παλαίωση να γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Υπάρχουν βαρέλια με μαρουβά 100 χρόνων... Στο χρώμα και στη γεύση είναι εμφανής η οξείδωση και νιώθεις ότι πίνεις κονιάκ, είναι πολύ βαρύ και έντονο και συνοδεύει τσιγαριαστό αρνί, χοχλιούς, πιλάφι με αίγα ή έντονα τυριά. Ο τρόπος παραγωγής του παραπέμπει στο Ισπανικό Sherry, ωστόσο παραμένει ακόμη σε στάδιο πειραματικό, κλειστής μικρής παραγωγής, ευελπιστώντας μελλοντικά σε πιο ανοιχτή παραγωγή και διάθεση.
Δοκίμασα λοιπόν Μαρουβά στον Πατούχα. Ευτυχώς ήπια λίγο. Βαράει πολύ το άτιμο. Δεν έχω μέτρο σύγκρισης αλλά ήταν σαν κονιάκ 10 αστέρων.

Μήπως σας κούρασα πάλι; ( μπααα, μην το λές.... )