HA LONG

Κίνα & Ν. Ασία

  Παπαφλέσσα 3, Γαλάτσι [Χάρτης]
  210 2928256



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Μάρ
31
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Ha long. Δεν ξέρω αν και ποια σχέση μπορεί να είχε με το αντίστοιχο που είχε ανοίξει για λίγα χρόνια στην Φιλαδέλφεια, πάντως η φιλοσοφία του είναι -ευτυχώς- εντελώς διαφορετική. Παρά το γεγονός ότι ο χώρος ήταν κλάσεις ανώτερος, εκείνη η χωρίς λόγω υπεροψία που διέκρινε το προσωπικό, δεν υπάρχει εδώ.

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Βρίσκεται σε έναν κάθετο δρόμο (Παπαφλέσσα-συνέχεια ως Καραϊσκάκη) που ενώνει την Τραλλέων με την Γαλατσίου και σχεδόν απέναντι-διαγώνια από εκεί που υπήρχε κάποτε το Ηλιόγευστον.

Αφορμή για την επίσκεψη στάθηκε η ωραία κριτική της φίλης Χρυσανθεμάκι, η οποία ήταν ξεκάθαρη. Δεν έδωσε ελπίδες για τρελή γευσιγνωσία. Αλλά για μια αξιοπρεπή και συμφέρουσα πρόταση. Μέχρι εκεί.
Έτσι λοιπόν, αν και είμαι fan του αντίστοιχου αγαπημένου, κλασικού, διαχρονικού, all time classic Σινικού της Ν. Φιλαδέλφειας, αποφάσισα μια Κυριακή μεσημέρι τέλος Φεβρουαρίου, με τα κολλητάρια μου να πάμε στο Ha Long στο Γαλάτσι.

Ο χώρος; Έως και καταθλιπτικός θα έλεγα. Πρωτίστως λόγω της έλλειψης φωτισμού. Χαρά θεού έξω κι εκεί μέσα σ’ έπιανε η ψυχή σου από την σκοτεινιά. Νόμιζα ότι το Σινικό (ειδικά πριν την ανακαίνιση), ήταν το πιο κιτς κινέζικο που έχω επισκεφτεί ever αλλά τελικά έκανα λάθος. Επειδή όμως έτσι κι αλλιώς δεν είχα και τρελές προσδοκίες ως προς το περιβάλλον, το προσπέρασα γρήγορα.

Οι λεπτομέρειες δεν έχουν και ιδιαίτερο ενδιαφέρον (αφήστε που δεν τις έβλεπα κι όλας), αλλά έτσι κι αλλιώς έχουν περιγραφεί επαρκώς από τους προηγούμενους φίλους. Φουλ του κόκκινου, δράκοι, καταρράκτες και κάπου εκεί ανάμεσα και κάποια ενυδρεία με ψάρια! Εξαιρετικό σκηνικό. Το μόνο καλό ήταν ότι τα τραπέζια ήταν μεγάλα και άνετα, στρωμένα με καθαρά τραπεζομάντηλα.

Εξυπηρέτηση υπέρ του δέοντος καλή αν λάβουμε υπόψη ότι οι Ασιάτες δεν φημίζονται γενικότερα για την ζεστασιά και την φιλικότητά τους. Κι όμως ήταν διαρκώς στα πόστα τους ώστε να εξυπηρετούν τον κόσμο. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ότι δεν έμεινε λεπτό άδειος ο μπουφές από κανένα φαγητό καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής μας εκεί. Ξέρετε αυτές τις κουτοπονηριές εννοώ που κάνουν μερικοί ώστε να δημιουργούν καθυστερήσεις για να καταναλωθούν όλα τα φαγητά και συνεπώς λιγότερες ποσότητες. Το νεράκι που μας έφεραν στην αρχή (εμφιαλωμένο) το πήραν πρόθυμα πίσω ώστε να αντικατασταθεί με κανάτα.

Ο μπουφές περιελάμβανε:

Δύο ειδών σούπες:

- Καυτερή και ξινή κοτόσουπα που λατρεύω και ήταν αρκετά καλή, χωρίς όμως να φτάσει κατά την γνώμη μου την αξεπέραστη γεύση και ισορροπία της αντίστοιχης στην Φιλαδέλφεια.

- Καλαμποκόσουπα με κοτόπουλο και αυγό, που δεν θα την κρίνω γιατί δεν την συμπαθώ έτσι κι αλλιώς.

- Σαλάτες Ελληνικότατες… λάχανο καρότο η μια, η άλλη πράσινη σίγουρα αλλά δεν δοκίμασα. Το ένα κολλητάρι που έφαγε δεν ξετρελάθηκε. Αλλά και οπτικά είχαν ζουμιάσει, δεν ήταν θελκτικές.

- Πατάτες τηγανιτές σε σχήμα ελατήριο…άκυρο πιάτο εντελώς! Αλλά αν για παράδειγμα έχετε μικρά παιδιά και πηγαίνετε για πρώτη φορά, επειδή το ενδεχόμενο να μείνουν νηστικά σε πρώτη δοκιμή Ασιατικής κουζίνας, μάλλον ξεπερνάει το 98%... τουλάχιστον υπάρχει η πιθανότητα να τα στουμπώσετε με πατάτες και ν’ αποφύγετε και την γκρίνια.

- Κρακεράκια γαρίδας. Ίδια κι απαράλλαχτα όπου κι αν τα έχω φάει, άλλωστε δε νομίζω ότι έχουν και μεγάλες πιθανότητες ν’ αποτύχουν στην εκτέλεση. Σημείωση για όσους νηστεύουν. ΔΕΝ είναι νηστίσιμα. Περιέχουν αυγά. Το λέω γιατί τα τρώγαμε για χρόνια χωρίς τύψεις σε περιόδους νηστείας, καθώς στο Σινικό μας είχαν πει τα κινεζάκια ότι είναι νηστίσιμα, πράγμα που αναίρεσε ο (Έλληνας) σύζυγος της ιδιοκτήτριας όταν ανέλαβε το μαγαζί… και απογοητευτήκαμε. Γιατί όσο δεν το ξέραμε, αμαρτία δεν είχαμε… τώρα όμως; Δικαιολογία δεν υπάρχει.

- Spring rolls με λαχανικά, ισχύει το ίδιο με τα κρακεράκια. Την διαφορά την κάνει ενδεχομένως το φύλλο που χρησιμοποιεί το εκάστοτε εστιατόριο. Είναι ένα ορεκτικό στο οποίο αν δεν προσθέσω την γνωστή κόκκινη γλυκόξινη σάλτσα, δεν γίνεται ενδιαφέρον από μόνο του. Κι εδώ ένα προβάδισμα το παίρνει της Φιλαδέλφειας.

- Σούσι… είμαι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος για να σας κατατοπίσει πάνω σε αυτό το κομμάτι. Ούτε να τα κοιτάζω δε μπορώ. Είχα κάνει μια προσπάθεια παλαιότερα αλλά δεν εστέφθη με επιτυχία.

- Won ton με κρέμα τυριού και καβούρι (ή μάλλον σουρίμι), αρκετά νόστιμα. Αλλά, εγώ θα γίνω πάλι λίγο κουραστική και θα πω ότι επειδή “ορκίζομαι” στα… Φιλαδελφιώτικα won ton (προσοχή εννοώ τα al a carte και όχι του μπουφέ - έχουν διαφορά), δεν έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής ωραιότερα -ούτε στο φύλλο, ούτε στην γέμιση- και δεν τρέφω αυταπάτες ότι θα συμβεί ποτέ.

- Φτερούγες κοτόπουλου, αρκετά καλές ειδικά αν συνοδευτούν με σαλτσούλα τεριγιάκι ή γλυκόξινη.

- Ρυζομακάρονα με λαχανικά, συμπαθητικά. Μου έκανε εντύπωση που ήταν σαν σπαγγέτι, ενώ έχω συνηθίσει δύο version. Αυτά που είναι πολύ λεπτά και μοιάζουν με φιδέ ή αυτά που είναι πλακέ και μοιάζουν με λιγκουίνι (μου διαφεύγουν οι ονομασίες νομίζω Σιγκαπούρης και chow mein αντίστοιχα).

- Ρύζι με αυγό, συμπαθητικό αλλά μέχρι εκεί. Προτιμώ το τηγανιτό με κάρυ που συνήθως απουσιάζει από τους μπουφέδες.

- Γλυκόξινο κοτόπουλο, δεν είναι το πιάτο που επιλέγω γενικά, αλλά το δοκίμασα από περιέργεια. Καλό ήταν, χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις. Αποτελεί βέβαια σιγουράκι για κάποιον που δοκιμάζει πρώτη φορά τέτοια κουζίνα

- Μοσχάρι κομμένο σε πολύ λεπτές φέτες, με μπρόκολο και κουνουπίδι. Γευστικά καλό το κρέας. Έκανα μια προσπάθεια συμφιλίωσης με το μπρόκολο (το κουνουπίδι είναι τελειωμένη υπόθεση), αλλά ήταν ωμό κι έτσι έχασε κι αυτό την ευκαιρία του.

- Κοτόπουλο με λαχανικά, σε λευκή version, αρκετά καλό.

Ο μπουφές είχε αρκετά πιάτα ακόμα, όπως και με θαλασσινά (συγκεκριμένα με μύδια αν θυμάμαι καλά). Όμως δεν τα δοκιμάσαμε όλα γιατί σκάσαμε.

Τέλος το Ηa long παίρνει προβάδισμά στα γλυκά που εκτός από το γνωστό με την τηγανιτή μπανάνα με την κρούστα και το σιρόπι σοκολάτας (γλυκό που αντιπαθώ) έχει κι ένα άλλο με καρύδα (έμοιαζε σε υφή με πανακότα) που κι αυτό είχε διάφορα σιρόπια με τα οποία μπορούσες να περιλούσεις το γλυκό. Αυτό τιμήθηκε ιδιαιτέρως. Επίσης πρόσφεραν και καφέ φίλτρου απ’ ότι είδα και τσάι.

Συμπερασματικά είναι μια καλή και οικονομική επιλογή που δεν θα σας απογειώσει, αλλά δεν θα απογοητεύσει κι όλας. Το κυριότερο είναι ότι δεν θα αισθανθεί κανείς ότι του τ’ αρπάξανε! Δεν θα βρείτε αλλού τέτοια τιμή σε μπουφέ, με μόνο 10€ το άτομο. Αποτελεί επίσης μια πολύ καλή λύση για κάποιον που δεν έχει δοκιμάσει ποτέ αυτού του είδους την κουζίνα, καθώς θα μπορέσει να πάρει μια πιο σφαιρική εικόνα, χωρίς να δώσει μια περιουσία.

Tις a la carte τιμές δεν τις είδα βέβαια, αλλά με τέσσερεις φορές την εβδομάδα που έχει καθιερώσει το μπουφέ (συμπεριλαμβανομένου και Σάββατου βράδυ), θεωρώ κουτό να πάει κάποιος άλλη μέρα, ειδικά εάν πρόκειται για επίσκεψη γνωριμίας. Βέβαια θα σας πω το εξής. Υπάρχουν πιάτα που δεν βγαίνουν στο μπουφέ. Κι αν κρίνω από την εμπειρία μου, ίσως κάποια από αυτά να είναι ικανά να σας κάνουν πολλές φορές να τον παρακάμψετε. Άρα θα ήθελα ν’ ακούσω άποψη και για το a la carte μενού.

Αν το προτείνω; Δεν είναι προς αποφυγή. Δεν θα το πρότεινα βέβαια σε κάποιον που μένει μακριά σε καμία περίπτωση. Αλλά σαφώς για όσους μένουν ή κινούνται στην περιοχή αποτελεί μια ικανοποιητική πρόταση. Δοκιμάστε το. Ένα γεύμα του σκασμού, ουσιαστικά θα σας στοιχίσει όσο ένα ποτό σε ένα μπαράκι… άρα σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερο θεωρώ έστω και για δοκιμή. Εγώ παρόλα αυτά μάλλον θα μείνω πιστή στα λημέρια μου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιαν
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Μια απο τις πλεον αγαπημενες μου συνηθειες ειναι να διαβαζω καθημερινα τις κριτικες σας που ανεβαινουν στη σελιδα. Και ναι, εννοω ολες τις κριτικες. Δεν τις απολαμβανω, φυσικα, ολες το ιδιο, εχω μια ιδιαιτερη προτιμηση σε αυτες τις μακροσκελεις, αναλυτικες περιγραφες που διανθιζονται απο την προσωπικοτητα του καθε χρηστη, το χιουμορ και το χαρακτηρα του. Ειναι σαν παραθυρακια στις ζωες ολων σας, και ειναι πολυ οικειο να ριχνω κλεφτες ματιες, μου δινει την αισθηση μιας ετεροκλητης, εκτεταμενης οικογενειας. Καπως ετσι αρχισα να σας γνωριζω ολους, και χωρις να σας ξερω, κατα καποιον τροπο σας ξερω. Ξερω πως η πληθωρικη Rose_Tyler αγαπα τα πικαντικα και δη τα ινδικα, ο βετερανος ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ εκτιμα τους καλους τροπους περισσοτερο απ τις καλες γευσεις, η ετοιμολογη ΡΡ_ΤΙΝΑ ανεδειξε το μεζεδοπωλειο σε υπερδυναμη, ή οτι η χαριτωμενη piggy ακουει Ασιατικο και τρεχει σα το road runner.

Θα μου πεις, σε χτυπησε το εορταστικο πνευμα κατακουτελα, και βγηκες παλι απο το θεμα? Καλα, ειναι και αυτο, αλλα σκεφτομουν οτι σχεδον ολοι οι χρηστες κατα καιρους εχουν παραπονεθει για το συστημα με τις 4 ντοματουλες, που δεν επιτρεπει τα μισα στη βαθμολογηση, να κανουμε και μεις γεμιστα με την ησυχια μας. Σκεφτηκα, λοιπον, ενα αλλο συστημα αξιολογησης του εκαστοτε εστιατοριου, κατι μεταξυ πιστοποιησης ΠΟΠ και ISO: προτεινω να καθιερωθει η σφραγιδα εγγυησης fratello. Τη βλεπεις, και ξερεις οτι ο προορισμος δεν θα σε απογοητευσει ποτε. Ο ανθρωπος ειναι μιλια μπροστα, θα μπορουσε να γραψει τον απολυτο οδηγο της ελληνικης γαστρονομικης εμπειριας. Εγγυηση fratello, οχι αλλα μετρια. (μπορουμε να το κανουμε και κομμα για τις Ευρωεκλογες τωρα που το σκεφτομαι)

Και παμε σε κατι πιο επικαιρο. Γιορτες, Χριστουγεννα και οικογενειακα τραπεζια, οδηγησαν μια αλλοπροσαλλη σαν εμενα να απαρνηθω τις εθιμικες γαλοπουλες (που δεν ειναι καθολου ελληνικο εθιμο, και απορω, με τοσα αξιοζηλευτα ξενοφερτα εθιμα, οπως το Halloween και το Thanksgiving dinner, εμεις τη στεγνη τη γαλοπουλα βλεφαριασαμε? Ενισταμαι κυριε Προεδρε. ) και να ψαξω παρηγορια στην μυρωδατη αγκαλια του ασιατικου φαγητου. Και καμια επιλογη δεν ειναι πιο ολοκληρωμενη απο ενα υπερφοτωμενο μπουφε στο Ha Long, που οπως και να το κανουμε, ειναι χιλιοδοκιμασμενο.

Εχω επισκεφθει το εν λογω εστιατοριο σε εποχες μεγαλης πεινας και παντα με εβγαζε ασπροπροσωπη - και βαρυστομαχιασμενη. Βρισκεται στην προεκταση ενος καθετου της Βεικου, και εχει το μεγαλο πλεονεκτημα του ευκολου παρκινγκ. Παρτε το αμαξι αφοβα. Θα το καταλαβετε εξωτερικα αμεσως, κυριως γιατι ειναι κακομουτσουνο. Πλαστικες τεντες και παραβαν κρυβουν ενα μαγαζακι βουτηγμενο στα κιτσατα κινεζικα διακοσμητικα, με τους δρακους, τις κατακοκκινες ταπετσαριες και τα λογιων στολιδια της χωρας αυτης. Τα τραπεζακια ειναι ντυμενα με βαρια τραπεζομαντηλα, ενω ο χωρος συμπληρωνεται με ενα πολυ ομορφο ενυδριο. Γενικως, ειναι μια απο τα ιδια οσον αφορα την διακοσμητικη οπτικη γωνια, ειναι φτυστο τα υπολοιπα ασιατικα του λεκανοπεδιου, οποτε, ναι μεν δεν ειναι ακαλαισθητο, αλλα πασχει απο την εξελληνισμενη εκδοχη του Κινεζικου: φωτια στα κοκκινα, και δρακοι οπου πεσει το ματι. (σημειωτεον, τα αυθεντικα κινεζικα εστιατορια πιο πιθανο ειναι να σερβιρουν το συμπαθες ερπετο, παρα να το κρεμασουν στον τοιχο. )

Το καταστημα ανηκει και λειτουργειται απο μια οικογενεια Ασιατων απο το Βιετναμ, οι γνωσεις των οποιων στην ελληνικη γλωσσα συναγωνιζονται αυτες του Γιωργακη του Παπανδρεου. Θα συνεννοηθεις κουτσα στραβα, αλλα φυσικα δεν ευνοειται η προσωπικη επικοινωνια, θα αισθανθεις πιο κρυα. Ειναι βεβαια ευγενικοι και φιλοξενοι, απλως για τα ελληνικα, πιο εγκαρδια δεδομενα, θα φανουν καπως απομακροι. Ειναι ομως γρηγοροι και αμεσης εξυπηρετησης σε οτι ζητησεις.

Καθε Τεταρτη, Παρασκευη και Σαββατο 8μμ-12μμ, αλλα και Κυριακη 13.00μμ-17μμ προσφερουν εναν απο τους οικονομικοτερους μπουφεδες στην Αθηνα. Κλασσικα self service, σε ενα τεραστιο τρενο απο τραπεζια προμηθευεσαι το πιατο σου, μαχαιροπηρουνα και ολα τα απαραιτητα μικροσκευη (μπολακια, πιατακια κλπ) Η σερβιτορα το μονο που κανει ειναι να προσγειωσει στο τραπεζι σου ενα εμφιαλωμενο (κοστους 2ευρω) νερο, το οποιο αλλαζει αδιαμαρτυρητα με κανατα αν ζητηθει, και μαζευει τα βουνα αδειων πιατων που σχηματιζουν τα Πυρηναια στο τραπεζι σου. Ολα τα αλλα, μονος σου τα κανεις.

Καθοτι τους εχω επισκεφθει πιο πολλες φορες απο το Υγειονομικο, ειμαι σε θεση να απαριθμησω ολα τα προσφερομενα πιατα. Οχι παιζουμε. Εχουμε και λεμε:

-Θα βρεις λοφους κρακερ γαριδας, τα διασημα τυποποιημενα και τηγανιτά ψωμάκια σε σχημα κομπου, που ευτυχως ειναι αγλυκα. Μου εχει τυχει σε πολλα μαγαζια να γλυκιζουν εντονα, αλλα τα προτιμω ετσι.

-Απο σουσι, αν περιμενετε να συγκλονιστειτε, παψτε να κρατατε την ανασα σας. Τιποτα το αξιοσημειωτο, το σουσι του "φτωχου", με επιλογες του χορτοφαγικου (μαρουλι-αγγουρι-αβοκαντο), του καπνιστου σολωμου και του σουριμι καβουριου, συνοδευομενα απο μια πραγματικα κακη wasabi, κομματια τζιντζερ και soy sauce. Δεν ειναι ασχημο, αλλα σιγουρα δεν ειναι πρωτοτυπο ή εξαιρετικο. Ειναι ομως μια καλη πρωτη εμπειρια για τους απαιδευτους και τους μη-σουσοφαγους.

-Στις σαλατες, Ελλαδα-Κινα σημειωσατε 1. Αναμικτη με λαχανο και καροτο παντα εκει, ενω αλλοτε εχω πετυχει ροκα-σπανακι, χωριατικη χωρις φετα, μεχρι και του σεφ. Εχει παντα δυο με τρεις, αλλα δεν ειναι παντα ιδιες. Προφανως ο Ελληνας τη θελει την ελληνικη την πινελια του, και το κοστος της πινελιας αυτης ειναι σαφως μικροτερο για το εστιατοριο.

-Σουπες. Παντα δυο, παντα αχνιστες, παντα πεντανοστιμες. Η μια, η γνωστη drop egg soup. με καλαμποκι, κοτοπουλο και υφες αυγου, που εχει παντα την τελεια πυκνοτητα. Δεν ξερω πως τους πετυχαινει στους μπαγασες και μενα σπιτι μου βγαινει σαν τη μπουγαδα της απεναντι, παντως ειναι απαιχτη. Εξισου καλη ειναι και η αλλη, ξινοπικαντικη με μανιταρια σιτακε, πολυ σωστα εκτελεσμενη.

-Περνωντας στα ορεκτικα, πρωτη μουρη τα spring rolls λαχανικων, που ενω δεν εχουν καθολου περιττο λαδι, ειναι καπως αδιαφορα, δε θεωρω πως προσφερουν κατι στο γευμα. Won ton Με καβουρι και φιλαδελφεια, εξισου αλαδα, και με πλουσια γεμιση, πολυ πολυ νοστιμα. Deep fried chicken legs σε κουρκουτι, καπως ετσι πρεπει να ειναι η γευση της ευτυχιας. Ειναι παχυντικα, χοληστερινουχα, ανθυγιεινα και πεντανοστιμα τα σκασμενα. Πατατες τηγανιτες, γιατι, ως γνωστον ολη η Κινα πατατες με τεριγιακι σερβιρει.

-Τηγανιτο ρυζι με λαχανικα και τηγανιτο αυγο, καλοφτιαγμενο, αν και δεν το προτιμω, κυριως γιατι γενικα βαριεμαι το ρυζι. Noodles με soy sauce και λαχανικα, παρα πολυ νοστιμα στην απλοτητα τους.

-Γλυκοξινο λουκουμαδενιο κοτοπουλο, πολυ γιαμι, μονο που εχει πιο πολλη σαλτσα απο οσο εχει αναγκη, με αποτελεσμα να μουλιαζει καπως. Δε χανει σε γευση, μονο σε υφη ευτυχως. Crispy χοιρινο με πολυ ωραια κρουστα, μοσχαρι λουκουμι σε μαυρη σαλτσα με ακουσμα τζιντζερ με μπροκολο και κουνουπιδι, αλλα και ζουμερο σαδιστικα πικαντικο κοτοπουλο με λαχανικα οπως καροτο, φυτρες φασολιων και μπαμπου.

- Ο μπουφες ολοκληρωνεται με μια πιατελα φρουτα εποχης για τους λιτοδιαιτους, τηγανιτες μπανανες για τους τολμηρους, αλλα και γλυκο ψυγειου λευκο με καρυδα για τους εναλλακτικους. Μπορεις να κατεβασεις ενα φορτηγο φαγητου με αφθονο καφε φιλτρου και τσαι.

Προφανως ο μπουφες ακολουθει τη λογικη all you can eat, οποτε μπορεις αφοβα να κανεις το στομαχι σου σα το τσαντακι του Σπορτ Μπιλλυ. Η γευση ειναι καλη στα περισσοτερα πραγματα, ε, και κανα δυο αστοχιες δεν πειραζουν κανεναν. Γενικως, ειναι μια πολυ αξιολογη επιλογη για φαγητο, ειδικα με παρεα. Ολα αυτα τα σουρτα φερτα εχουν και την πλακα τους αν το δεις θετικα.

Με 10 ευρω κοστος στο ατομο, ειναι σιγουρο οτι τουλαχιστον δεν θα κλαψεις τα λεφτα σου, θα δοκιμασεις πληθωρα γευσεων και θα χορτασεις νοστιμο, διαφορετικο φαγητο. Να πατε, να πατε, και φατε και ενα μπουτακι κοτοπουλο και για μενα.

Τip(1) Zητηστε τσοπστικς να φατε, θα κυνηγατε τη μπουκια στο πιατο στην αρχη, αλλα μετα θα σας αρεσει.
Tip(2) Mη το φοβηθειτε το μπουφε, δε γεμιζει τοσο κοσμο ωστε να σε τρωνε αναμονες σε ουρες. Ολοι οι καλοι μασανε.

Καλες γιορτες σε ολους εσας που μου κρατατε συντροφια με τα μισανοιχτα παραθυρακια σας, ευχομαι η καινουργια χρονια να σας βρει με οσους αγαπατε, υγιεις, χαμογελαστους και να σας φερει αρωματα, γευσεις και εμπειριες που θα μας συντροφευσουν ολους το 2016.: )

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Φεβ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Δεν ειναι η πρωτη φορα που πηγαινουμε στο μαγαζι.

Πολλες επιλογες στον μπουφε, οι περισσοτερες νοστιμες, καφε γλυκο και ολα αυτα σε πολυ καλη τιμη.
Σιγουρα για καποιον που εχει απαιτησεις απο ενα κινεζικο αυτα που θα βρει στο μαγαζι ισως να μην τον ικανοποιησουν πληρως.
Δεν υπαρχει καταλογος ωστε να παραγγειλεις κατι περα απο τον μπουφε.

Συμπερασμα:
Για οσους θελουν να φανε καλα, μπορουν να το επισκεφτουν χωρις να απογοητευτουν.
Εμεις θα το κανουμε παλι, συντομα.

Χρήσιμη;
0
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Μαι
13
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Το Ha-Long το ξέρουμε εδώ και δεκαετίες μια και το μαγαζί το επισκεπτόμασταν όταν μέναμε σε κοντινή περιοχή για τον εξαιρετικό μπουφέ. Αποφασίσαμε να πάμε μετά από χρόνια και με έκπληξη είδαμε ότι η τιμή για τον κυριακάτικο μπουφέ είχε μειωθεί στα 10 ευρώ το άτομο και με την ελπίδα ότι δεν χάλασε και η ποιότητα.

Ο χώρος ίδιος και απαράλλαχτος αν εξαιρέσει κανείς τη θέση του μπουφέ που τώρα είχε απλωθεί με περισσότερες επιλογές!

ΟΚ, εδώ δεν έρχεται κανείς για την ατμόσφαιρα αλλά για το φαγητό. Είναι σαν μια κινέζικη, για την ακρίβεια βιετναμέζικη οικογενειακή ταβέρνα. Οι ιδιοκτήτες του μαγαζιού είναι από το Βιετνάμ και το προσωπικό επίσης.

Οι επιλογές στον μπουφέ ήταν πολλές και με εξαιρετικές διαφορετικές γεύσεις. Υπήρχε και sushi αν και δεν το δοκίμασα και επιλογή σε σαλάτες που όμως δεν ήταν ασιατικές αλλά πα’ όλα αυτά δροσιστικές.

Από αυτά που δοκιμάσαμε μας έμειναν σε γεύση τα εξαιρετικά won-ton, το πιάτο με τα μύδια και αυτό με το κοτόπουλο που είχε στο τέλος του μπουφέ. Δυστυχώς δεν υπήρχε περιγραφή των πιάτων, όμως όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν εξαιρετικά και ξεχωριστά σε γεύση.

Για το τέλος υπήρχαν και κάποιες επιλογές σε γλυκό που δεν δοκίμασα *δεν άντεχα* και καφές/τσαι.
Εξαιρετικό value for money. Φεύγεις χορτασμένος και ικανοποιημένος με προοπτική σίγουρα να ξαναπάς.