Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

7 medium

27 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επισκεφτήκαμε το Όμικρον μια χαλαρή Παρασκευή το βράδυ. Οι πρώτες εντυπώσεις μας από το χώρο πολύ θετικές. Πρόκειται για ένα κτίριο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό του. Καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι στο βάθος του μαγαζιού κοντά στο τζάκι. Ο φωτισμός του ήταν χαμηλός και υπήρχε και ένα πιάνο αλλά δυστυχώς εκείνο το βράδυ δεν είχε μουσική. Ακούγονταν ωστόσο μια πολύ ωραία και χαλαρωτική μουσική από τα ηχεία.

Αν και ο χώρος που καθίσαμε ήταν για καπνίζοντες, λόγω του ότι το μαγαζί είναι αρκετά ψηλοτάβανο δε μας ενόχλησε ο καπνός.

Παραγγείλαμε:
Ορεκτικά: Μανιτάρια Πλευρώτους τα οποία ήταν εξαιρετικά λόγω μιας ιδιαίτερης σάλτσας με την οποία ήταν περιχυμένα και Σαλάτα Όμικρον που τη βρήκαμε αρκετά δροσερή και νόστιμη,

Κυρίως πιάτα: Τσιπούρα με σπαράγγια που ήταν πολύ νόστιμο πιάτο αλλά μικρή σχετικά μερίδα και Χοιρινιά φιλετάκια με ρύζι basmati που ήταν μαλακά και νόστιμα.
Επιδόρπια: Banofee και Σουφλέ σοκολάτας με το πρώτο να ξεχωρίζει. Το σουφλέ ήταν καλό χωρίς κάτι το ιδιαίτερο αλλά αργήσανε πολύ να μας το φέρουν καθώς το ψήνουν εκείνη τη στιγμή.

Το service πολύ καλό. Ο σερβιτόρος ήταν πάντα τριγύρω πρόθυμος να εξυπηρετήσει και ο υπεύθυνος ήρθε στο τέλος του γεύματός μας να ρωτήσει αν μείναμε ικανοποιημένοι.

Γενικώς μείναμε πολύ ευχαριστημένοι από το συγκεκριμένο εστιατόριο και το προτείναμε και σε φίλους να το επισκεφτούν. Πληρώσαμε κοντά στα 80€ (τα 2 άτομα) που θεωρήσαμε λογικό ποσό δεδομένης της ποιότητας του φαγητού αλλά και του χώρου. Θα το ξαναεπισκεφτούμε σίγουρα κάποια στιγμή το καλοκαίρι για να καθίσουμε στον όμορφο κήπο του αυτή τη φορά.

21 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Για το Όμικρον είχα ακούσει τα καλύτερα. Ό, τι είχα διαβάσει για το φαγητό και τον χώρο του ήταν διθυραμβικό και φλέρταρα έντονα και για καιρό με την ιδέα μιας επισκέψεως μου σε αυτό!!! Την εικόνα αυτή επικύρωναν έμπιστοι χρήστες τους αγαπημένου site μας που το είχαν επισκεφτεί και είχαν δώσει το πολύτιμο feedback τους.

Έτσι όταν βρήκαμε κουπόνι σε εκπτωτικό site το θεωρήσαμε Θεόσταλτο και πραγματικά χαρήκαμε πάρα πολύ.
Οι όροι της συναλλαγής ήταν ξεκάθαροι. Με 36€ (χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το τι θα πιεις) είχες δικαίωμα επιλογής σε ένα μενού που σύμφωνα με τα λεγόμενά τους αρχικά θα κόστιζε στα 73,5€ και θα αφορούσε το γεύμα δύο ατόμων. Τα πιάτα που περιέγραφαν τράβηξαν την προσοχή μας, όπως και το καλοστημένο κείμενο που περιέγραφε με γλαφυρές λεπτομέρειες την εμπειρία που μας υπόσχονταν ότι θα ζήσουμε. Φράσεις όπως «άρτια συνδυασμένες και ελαφριές γεύσεις», «μοντέρνα πολυτέλεια και κομψή απλότητα», «ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε ξενοδοχείο ευρωπαϊκής μητρόπολης, έχοντας ένα ανεπαίσθητο άγγιγμα ασιατικού πολιτισμού», «αληθινά elegant χώρος», «πανδαισία γεύσεων», «κρεσέντο στην απήχηση των γεύσεων της αληθινής κουζίνας» κτλ μας είχαν φουσκώσει τα μυαλά και τις απαιτήσεις μας μέχρι εκεί που δεν πήγαινε άλλο.

Επειδή όμως αυτά τα λογοτεχνικά τα έχω ξαναδεί κι άλλες φορές και ο σοφός λαός μας έχει για όλες τις περιστάσεις κι από μία παροιμία, πήρα το μικρό καλαθάκι μου και ένα κρύο βράδυ, μας βρήκε να παρκάρουμε το αυτοκίνητό μας ακριβώς από έξω. Για όσους σκέφτονται να το προσεγγίσουν με το αυτοκίνητό τους δεν νομίζω ότι θα αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα με την ανεύρεση θέση παρκαρίσματος. Στα μεγάλα θετικά αυτό, με την κατάσταση που επικρατεί στις περισσότερες περιοχές της πρωτεύουσας.

Επειδή ήταν σκοτάδι, δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε πολλά από το κτήριο στο οποίο στεγάζεται αλλά όντως πρέπει να είναι πολύ ιδιαίτερο αρχιτεκτονικά. Δεν θα ήταν κακή ιδέα να το είχαν φωταγωγήσει λίγο καλύτερα γιατί όσο βρισκόσουν από έξω δεν μπορούσες να καταλάβεις καν με σιγουριά αν είναι σε λειτουργία. Είμαι σίγουρος ότι το μεγάλο τους ατού είναι οι εξωτερικοί τους χώροι και ο κήπος τους, τα οποία όμως μπορείς να χαρείς μόνο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η όποια εικόνα έχω για τους χώρους αυτούς είναι μόνο από φωτογραφίες. Αν και κάτσαμε κοντά στην τζαμαρία τους (στολισμένη με το λογότυπο του ομίλου), οι εξωτερικοί χώροι δεν ήταν τονισμένοι έστω και με έναν κρυφό και διακριτικό φωτισμό για να τους χαρείς και να σε προσελκύσουν για επόμενη επίσκεψη. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω όλη αυτή την συσκότιση. Εκτός κι αν είναι για λόγους οικονομίας.

Περνάμε λοιπόν από την είσοδο και μπαίνουμε στον εσωτερικό τους χώρο. Εκεί βλέπουμε μία κυρία που θεωρούμε ότι είναι της υποδοχής. Της χαμογελάμε γλυκά και την καλησπερίζουμε αλλά η ίδια μας απάντησε όχι λεκτικά αλλά με μία κίνηση χεριού, δείχνοντάς μας προς τα πού θα έπρεπε να πάμε, σαν να μη γνωρίζει την γλώσσα. Νοιώσαμε λίγο σαν πρόβατα που μας καθοδηγούν στο κοπάδι. Επειδή την συγκεκριμένη κυρία δεν την ξαναείδαμε κατά το υπόλοιπο της βραδιάς, υποθέσαμε ότι ίσως άνηκε στο δυναμικό της κουζίνας τους που απλά βρέθηκε σε λάθος σημείο την λάθος στιγμή και δεν ήταν έτοιμη να διαχειριστεί και ανταποκριθεί σε κάτι τέτοιο.
Εκεί μας ανέλαβε ένας άλλος νεαρός και μας έδειξε τα τραπέζια τα οποία θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε, αφού πρώτα μας ρώτησε εάν καπνίζουμε ή όχι. Ένα ακόμα θετικό, το ότι είναι ευαισθητοποιημένοι με το θέμα «κάπνισμα».
Σε όλο τον χώρο ήταν μία μόνο ακόμα παρέα. Για όση ώρα μείναμε, ήρθε μία ακόμα παρέα 2 ατόμων που και αυτοί είχαν επίσης κουπόνι. Αισθάνθηκα λίγο άβολα ερχόμενος στην θέση τους, αφού είχαν τόσο μεγάλο χώρο και τόσο προσωπικό για να εξυπηρετήσουν τόσους λίγους πελάτες. Είναι αποκαρδιωτικό και δυστυχώς σημείο των καιρών μας.

Όσον αφορά τον χώρο, είναι πάρα πολύ μεγάλος και υπερβολικά ψηλοτάβανος για τα δικά μου γούστα. Ένας τέτοιος χώρος και μάλιστα άδειος από πελάτες σπάνια μπορεί να σε κάνει να νοιώσεις φιλόξενα. Κάπου χάνεσαι μέσα σε όλο αυτό το μέγεθος. Στο κέντρο του υπάρχει μία τεράστια εσωτερική σκάλα που οδηγεί στον πάνω όροφο, στην βάση της οποίας έχουν δημιουργήσει δύο μεγάλα τζάκια. Αν ήταν αναμμένα θα προσέδιδαν πολύ στην αισθητική και ατμόσφαιρα του χώρου. Τώρα ήταν απλά σαν δύο μεγάλες και άδειες εσοχές που έχασκαν στον τοίχο τους. Οι κλιματολογικές συνθήκες εκείνης της νύχτας όχι μόνο επέτρεπαν αλλά επέβαλαν το άναμμά τους.

Εκτός των μεγάλων φωτιστικών που κρέμονται από το ταβάνι πασχίζοντας αναποτελεσματικά να γεμίσουν λίγο τον χώρο, μερικές γλάστρες και κάποια καδράκια σε έναν τοίχο τους, από το σημείο που καθόμασταν δεν βλέπαμε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο διακόσμησης. Μια σχετική ζεστασιά έδιναν τα υφασμάτινα καλύμματα στα καθίσματα και τους καναπέδες και τα μαξιλαράκια. Είχαν χρησιμοποιηθεί μονόχρωμα γκρι και κόκκινα υφάσματα αλλά και εμπριμέ. Τα τραπέζια που έβλεπα ήταν στρωμένα όλα με τραπεζομάντιλα χρώματος ανοιχτού γκρι.

Θα ασχοληθώ λίγο ακόμα με τον χώρο και μερικές λεπτομέρειες που ίσως χρειάζεται να προσέξουν και οι οποίες επιβάρυναν αρκετά την σχετική αξιολόγησή μου. Όταν μπαίνεις μέσα είναι ίσως το πιο όμορφο κομμάτι του χώρου αφού στα δεξιά σου έχεις το μπαρ και στα αριστερά σου κάτι σαν σαλονάκι. Ο υπόλοιπος όμως χώρος μου φάνηκε λίγο απρόσωπος. Ίσως σε αυτή την αίσθηση να συνετέλεσε το ότι είχαν ελάχιστο κόσμο. Αν υπήρχε περισσότερος, είμαι σίγουρος ότι θα έδινε ζωντάνια. Όμως, το θεωρώ πάρα πολύ άσχημο να βλέπω σε ένα εστιατόριο αυτού του ύφους και τιμών, κάλυμμα καρέκλας το οποίο είχε πάνω του σημάδι παλαιότερου λεκέ που θύμιζε κάτι σαν λαδιά. Αυτό το κάλυμμα ότι είχε να δώσει σε αυτή τη ζωή, το έδωσε. Δεν βλέπω τον παραμικρό λόγο να χρησιμοποιείται πλέον και μάλιστα σε έναν χώρο σαν κι αυτόν.
Επίσης, εμείς καθίσαμε στον καναπέ που εφάπτεται στον έναν τοίχο τους και δίπλα μας ήταν ο αρμός μεταξύ του ξύλινου πατώματός τους και του κοίλου σε εκείνο το σημείο τοίχο. Είναι απαράδεκτο να βλέπεις τον αρμό γεμάτο με σκουπιδάκια. Στην συλλογή που βρισκόταν μερικά μόνο εκατοστά από εμάς, υπήρχαν από σπασμένα ξυλάκια που θύμιζαν οδοντογλυφίδες ή σπίρτα μέχρι πετραδάκια.

Οι απομιμήσεις χρυσών μαχαιροπήρουνων που υπήρχαν στο τραπέζι μας, σχολιάστηκαν ως μία κιτς πινελιά ψευτοχλιδής. Πόσο μάλλον που πλέον και μετά την τόση χρήση, είχαν χάσει την γυαλάδα τους και φαίνονταν ταλαιπωρημένα.
Κλείνω για τον χώρο, σχολιάζοντας ότι εκείνο το βράδυ είχε αρκετό κρύο και η θερμοκρασία τους δεν ήταν σε σωστό επίπεδο. Ακόμα χαμηλότερη θερμοκρασία υπήρχε στις πραγματικά εντυπωσιακές σε μέγεθος, μαρμάρινες τουαλέτες τους. Θα χρησιμοποιήσω για μία ακόμα το ελαφρυντικό του ότι δεν είχαν κόσμο.

Για το service τώρα. Εκτός της κυρίας που συναντήσαμε στην είσοδο, ήρθαμε σε επαφή με δύο ακόμα άτομα που διαχειρίζονταν τις παραγγελίες και το σερβίρισμα και με τον –μάλλον- υπεύθυνο τους. Αμεσότητα μηδέν, χαμόγελο ελάχιστο και μόνο όταν μας έφεραν τον λογαριασμό (αφού εκείνη τη στιγμή διακυβεύονταν το όποιο πουρμπουάρ). Ιδίως ο ένας από τους δύο νεαρούς ήταν εντελώς ανέκφραστος για να μη πω ότι όλο το βράδυ σου έδινε την αίσθηση του θυμωμένου. Γενικά αποστασιοποιημένο service. Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο είναι μέρος του ύφους τους και του target group στο οποίο απευθύνονται, αλλά εμένα προσωπικά μόνο ευπρόσδεκτο δεν με έκανε να νοιώσω.

Όταν ο πελάτης φτάνει να είναι πιο γλυκός και ευγενικός από το service, αυτή η αντιστροφή των ρόλων αποδεικνύει ότι κάπου υπάρχει πρόβλημα. Επειδή στη ζωή μου, στον χώρο της εστίασης, έχω υπάρξει και από τις δύο πλευρές (και σαν service και σαν serviced) προσπαθώ και είμαι πάντα πολύ ευγενικός με τα άτομα που έχουν αναλάβει την εξυπηρέτησή μας. Μου αρέσει να χτίζω μία αμφίδρομη σχέση μεταξύ μας έστω κι αν αυτή διαρκέσει μόνο για τις 1-2 ώρες της παραμονής μου εκεί. Πάντα θα δώσω χώρο για αμεσότητα και κάθε φορά που θα έρθει κάποιο πιάτο στο τραπέζι έστω κι αν μιλάω με την παρέα μου θα διακόψω και θα πω ένα ζεστό, χαμογελαστό και εγκάρδιο «ευχαριστούμε».

Ενώ ήμασταν η μοναδική παρέα που ήταν για παραγγελία, καθυστέρησαν αδικαιολόγητα πολύ για να έρθουν στο τραπέζι μας. Την ίδια μεγάλη καθυστέρηση παρατηρήσαμε και στο μεσοδιάστημα σερβιρίσματος όλων των πιάτων, κάτι που ήταν άκρως ενοχλητικό. Ευτυχώς είχαμε και τα σκουπιδάκια στον αρμό και περνάγαμε την ώρα μας περιεργάζοντάς τα και σχολιάζοντάς τα. Επίσης κακή εντύπωση μας έκανε όταν κατά την αποχώρησή μας, ο υπεύθυνος τους μας είπε ένα «ευχαριστούμε» παραμένοντας καθισμένος στον καναπέ τους και ενώ μίλαγε στο κινητό του. Το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει, ως ένδειξη σεβασμού προς κάποιους πελάτες τους, θα ήταν έστω να μας χαιρετήσει όρθιος.

Την μεγάλη ατονία στο service τους, θα την δικαιολογήσω για μια ακόμα αλλά τελευταία φορά, στην έλλειψη άλλης πελατείας, κάτι που φαντάζομαι ότι ρίχνει τους ρυθμός τους. Η αλήθεια είναι ότι ήρθαν δύο φορές στο τραπέζι μας για να μας ρωτήσουν αν όλα ήταν εντάξει. Την πρώτη φορά απαντήσαμε καταφατικά. Την δεύτερη φορά, που ήταν και στο τελείωμα του γεύματός μας, απλά χαμογελάσαμε αμήχανα γιατί δεν είχαμε καμία διάθεση να απαριθμήσουμε τις αστοχίες στα πιάτα τους. Δεν νομίζω ότι είχε κάποιο νόημα και το μόνο που θα κατάφερνε ήταν να επιβαρύνει κι άλλο την απογοήτευσή μας.
Και ξεκίνησε το σερβίρισμα σύμφωνα με το μενού που είχαμε επιλέξει. Για μία ακόμα φορά θα αναφέρω την μεγάλη απόσταση μεταξύ των πιάτων τους, τονίζοντας ότι είχαν να περιποιηθούν στα φόρτε τους τέσσερα άτομα!!

Πρώτα μας ήρθε για καλωσόρισμα ένα φλιτζάνι πατατόσουπας με ένα κομμάτι αλμυρού κέικ. Ήταν πάρα πολύ νόστιμο και εξαιρετικό ξεκίνημα. Εκεί πήραμε λίγο τα πάνω μας γιατί είχαμε εναποθέσει όλες τις ελπίδες μας στην θετική έκβαση της βραδιάς στις γεύσεις τους. Μαζί ήρθε ένα πανεράκι με δύο είδη ψωμιών. Το ένα κάτι σαν παχουλό, κοντό κριτσίνι με σουσάμι και το άλλο αν δεν κάνω λάθος ήταν με σταφίδες. Δύο τεμάχια από το κάθε είδος, που όπως ανέφεραν στον κατάλογο ήταν χειροποίητο. Δεν είμαι σίγουρος αν ήταν όντως δικό τους αλλά δεν έχω και κάποιο λόγο να το αμφισβητήσω. Ψιλοσυμπαθητικά αλλά μέχρι εκεί.
Ακολούθησαν οι ατομικές σαλάτες τους. Νομίζω ότι ο χαρακτηρισμός τους ως ατομικές τις αδικεί. Περιμέναμε σαλάτες σε μικρό, ατομικό μπολάκι αλλά τελικά ήταν σε αρκετά καλό μέγεθος για ατομικές.
• Η μία ήταν με μπατζάρια, ρόκα, κάππαρη, σκόρδο, κριθαροκουλούρα και μπαλσάμικο. Νόστιμη αλλά τους είχε ξεφύγει το σκόρδο που έκανε πολύ έντονη την παρουσία του. Τίποτα το ιδιαίτερο. Μία σαλάτα την οποία θα μπορούσες να βρεις σε οποιοδήποτε συνοικιακό μεζεδοπωλείο που υποτίθεται ότι την ψάχνει λίγο παραπάνω.
• Η δεύτερη σαλάτα ήταν η ομώνυμη τους. Σε εμφάνιση, σε υλικά και σε γεύση είναι μία σαλάτα που κατά την άποψή μας ελάχιστα ξέφευγε την αισθητική των Goody’s. Απορώ γιατί της χαρίσανε το όνομά τους. Δηλαδή δεν μπορούσαν να σκεφτούν κάτι ποιο πρωτοποριακό ή ευφάνταστο? Η σαλάτα ήταν 4-5 φύλα μαρούλι, κομμένα σε μεγάλα και ακανόνιστα κομμάτια, αρσενικό Νάξου σε λεπτότατες φλοίδες, cranberries (αν θυμάμαι καλά) και dressing μελιού. Η σαλάτα με μία λέξη ήταν κακή. Μόνο έτσι μπορώ να την χαρακτηρίσω με το μαρούλι που είδαμε στο πιάτο μας. Και εξηγώ. Φαντάζομαι ότι όλοι σας έχετε φτιάξει μαρουλοσαλάτα σπίτι σας. Λίγο πριν, όταν καθαρίζετε το μαρούλι, τι κάνετε? Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ πετάω τα εντελώς έξω φύλλα του μαρουλιού που είναι σκληρά, ταλαιπωρημένα και κιτρινισμένα στα σημεία που έχουν σπάσει. Δηλαδή πόσο κόστος θα είχαν αν το πετάγανε αυτό το ρημάδι το φύλλο μαρουλιού αντί να το βάλουν στο πιάτο μας? 0,005 €??? Πόσο τους κόστισε που μας το βάλανε? Κάντε μόνοι σας τον υπολογισμό.
Ακολούθησαν τα ορεκτικά που ευτυχώς ήταν σε λίγο καλύτερο επίπεδο.
• Μανιτάρια Portobello ψημένα στη σχάρα. Αγαπημένο μανιτάρι, άψογα εκτελεσμένο και τονισμένο με χοντρό αλάτι. Νομίζω ότι ήταν το πιο ωραίο πιάτο που δοκίμασα εκείνο το βράδυ.
• Χειροποίητες καραμέλες με φύλλο βέργας, γεμισμένες με μους κατσικίσιου τυριού και δυόσμο. Ωραία περιγραφή που τράβηξε την προσοχή μας. Τελικά το αποτέλεσμα ήταν πιο απλοϊκό. Στην ουσία ήταν δύο μακρόστενα τυροπιτάκια που με στην εξωτερική ζύμη είχαν δώσει το σχήμα του περιτυλίγματος της καραμέλας. Δύο τεμάχια, συνοδευμένα με μερικές σταγόνες μαρμελάδας. Νόστιμο ορεκτικό αλλά και πάλι όχι κάτι το ιδιαίτερο. Θα επανέλθω στο σχόλιό μου για το συνοικιακό μεζεδοπωλείο…
Φτάνουμε στα κυρίως.
• Σιγοψημένο κότσι χοιρινό, μαριναρισμένο σε μπύρα. Ήταν να σερβιριστεί με πουρέ πατάτας και μανιτάρια champignon. Μανιτάρι στο πιάτο μας δεν υπήρχε ούτε για δείγμα. Πρέπει να με κυνηγάει η κατάρα του μανιταριού!!! Δεν είναι και λίγες φορές που δεν υπάρχουν στο πιάτο μου παρόλο που αναφέρονται στον κατάλογό τους! Ωραίος και δεμένος ο πουρές. Σχετικά νόστιμο το κότσι. Το κρέας πραγματικά έλιωνε στο στόμα. Το άτομο που το παρήγγειλε, σχολίασε ότι του έδωσε την εντύπωση ότι το έχουν πρώτα βράσει και μετά ακολούθησε η υπόλοιπη διαδικασία, αφού είχε χάσει αρκετή από την γεύση του. Φυσικά ούτε κατά διάνοια δεν έφτανε το κότσι του Νίκου που τον μνημονεύσαμε για πολύ ώρα εκείνη τη στιγμή, χαρίζοντάς του έναν ωραιότατο λόξιγκα που θα ακούστηκε σε όλη την Ηλιούπολη!

• Ριζότο σολομού με κάπαρη και άνηθο. Από πού να πιάσω και που να τελειώσω με αυτό το πιάτο? Από το ότι προφανώς είχε ετοιμαστεί πριν από το κότσι κι έτσι περίμενε στην κουζίνα τους με αποτέλεσμα να μας σερβιριστεί χλιαρό. Το ότι είχε γίνει πλέον μία χυλωμένη και συμπαγής μάζα? Το ότι ήταν εντελώς επίπεδο σε γεύση και δεν «άκουγες» κανένα μα κανένα από τα υλικά του? Το ότι ούτε καν η κάπαρη δεν είχε την παραμικρή ένταση? Το δεύτερο πιο αδιάφορο ριζότο που έχω γευτεί στη ζωή μου. Ευτυχώς μου έφεραν τον μύλο πιπεριού και το στόλισα γερά για να γίνει λίγο πιο ανεκτό. Ενώ αγαπώ τα ριζότο, έχω καταντήσει να έχω φοβία στα να τα παραγγείλω γιατί φοβάμαι αντίστοιχα περιστατικά.
Κλείσαμε με γλυκά:
• Banoffee. Αρκετά καλό. Γλυκό αλλά όχι λιγωτικό. Κακή σκέψη να το καλύψουν με σαντιγύ που μας μπήκε η ιδέα ότι ήταν από σπρέι. Αυτό γιατί όταν έμεινε λίγη ώρα, ρευστοποιήθηκε εντελώς και στην επιφάνειά της σχηματίστηκαν φυσαλίδες κάτι που δεν συμβαίνει με την φρέσκια σαντιγύ.
• Μπουγάτσα με μαστίχα, καραμελωμένους ξηρούς καρπούς και παγωτό βανίλια. Ήταν σε πιο εναλλακτική μορφή αφού γέμιση και η ξεροψημένη ζύμη είχαν τοποθετηθεί χωριστά κι όχι όπως συνήθως η μία μέσα στην άλλη. Νόστιμο το παγωτό, νόστιμη και η γέμιση. Για τα δικά μου γούστα, σαφώς ανώτερο γλυκό από το banoffee.

Για να μη σας κουράσω παραπάνω. Σε εμένα και την παρέα μου σε καμιά περίπτωση δεν επιβεβαιώθηκε η φήμη που έχουν για την κουζίνα τους. Δεν δοκιμάσαμε κάτι που να μας ενθουσιάσει. Ίσα ίσα, κάποια πιάτα τους ήταν απογοητευτικά. Δεν θεώρησα τη κουζίνα λιγότερο συμβατική από τα δεκάδες απλά εστιατόρια/μεζεδοπωλεία που έχω επισκεφτεί.
Μαζί με τα όσα ήπιαμε μας κόστισε λίγο παραπάνω από τα 50€ ενώ με απλούς υπολογισμούς, για το γεύμα αυτό αν δεν είχαμε την έκπτωση θα πληρώναμε στα 85€ και βάλε.

Ίσως να είμαι λίγο αυστηρός στα όσα έχω γράψει αλλά όταν ένα εστιατόριο ανήκει σε αυτόν τον χώρο, κατέχει αυτές τις περγαμηνές και έχει οικονομικές «απαιτήσεις» αυτού του ύψους, θα πρέπει να είναι απαραίτητα προσεκτικό στις λεπτομέρειες και αστοχίες του. Κάποια πράγματα που θα μπορούσαν να συγχωρεθούν σε κάποιο άλλο, πολύ πιο απλό εστιατόριο, παίρνουν στην παρούσα άλλες διαστάσεις.
Δεν ξέρω αν έτυχα σε κάποια πραγματικά άσχημη και άτυχη στιγμή τους, αλλά φύγαμε εντελώς απογοητευμένοι κατατάσσοντας το ανάμεσα στις χειρότερες εμπειρίες που έχουμε ζήσει σε επισκέψεις μας σε εστιατόρια. Ίσως γιατί κάποιους ερασιτεχνισμούς μπορείς να τους δικαιολογήσεις σε άλλου είδους εστιατόρια αλλά εμείς γνωρίζοντας την φήμη του είχαμε πάει με πολύ μεγάλες προσδοκίες.

Υ. Γ. 1 Καταλαβαίνω ότι η κριτική μου θα έρθει σε αντιπαράθεση με αυτές χρηστών που σέβομαι, παρακολουθώ και αγαπώ αλλά δυστυχώς η εμπειρία μας ήταν υποδεέστερη της δικής του και αποτυπώθηκε με τα ανωτέρω (ζηλεύοντάς τους αφόρητα που εμφανώς πέρασαν στο Όμικρον πολύ πιο όμορφα από ότι εγώ και η παρέα μου…).

Έκπτωση μέχρι 10%
Etable

Δρόσου 1 & Αίγλης, Κηφισιά

210 6202475

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΖΕΔΟΠ...
ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΘΕ Β...
Ταβέρνες με τραγούδι
Νέα Ιωνία