Loader

Περιγραφή

Σπιτικές γεύσεις και ζωντανή μουσική Παρασκευή και Σάββατο.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Ταξινόμηση:

0 medium

02 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Σάββατο βράδυ κατόπιν κράτησης 6 ενήλικες και 3 παιδιά επισκεφθήκαμε την Παλιά Φάβα για την οποία έχουν γράψει αρκετές και καλές κριτικές.

Χώρος (2/4):

Ο χώρος ηταν καθαρός αδιαμφισβήτητα και σιγουρα δεν το λες μικρό αλλά ούτε τεράστιων διαστάσεων.

Εμείς καθόμασταν στον εξωτερικό χώρο (σαφώς κλειστός όμως) απέναντι απο την πόρτα όπου κάθε φορά που άνοιγε ήταν και ένα μαρτύριο.

Γεύση (3/4):

Μικρός φαινόταν αλλά τελικά είχε μεγάλη ποικιλία πιάτων ο κατάλογος ανάμεσα σε ψαρικά και κρεατικά. Δοκιμάσαμε:

2 Τυροκροκέτες (6.5/10)

2 τυροπιτάκια (8/10)

1 φάβα (6/10)

1 σαλάτα Σαντορινιά (7.5/10)

1 σαλάτα χωριάτικη ( 7/10)

1 τυροκαυτερή (6/10)

1 κολοκυθάκια γεμιστά (5.5/10)

1 λαχανοντολμάδες (7.5/10)

2 πατάτες τηγανιτές φρέσκιες (7/10)

1 σουτζουκάκια με ρύζι (5.5/10)

2 αρνάκι λαδορίγανη με πατάτες τηγανιτές (8/10)

1 μπιφτέκια σχάρας με πατάτες τηγανιτές (5.5/10)

1 κοτόπουλο φιλέτο σχάρας (7/10)

Εξυπηρέτηση (4/4):

Στην αρχή είμασταν σχεδόν μόνοι μας και θεώρησα οτι η ταχύτητα οφειλόταν στο γεγονός αυτό. Με την πάροδο της ώρας αποδείχτηκε οτι είναι καλοί γενικά, καθώς τίποτα δεν ξεχάστηκε από ότι ζητήσαμε.

Value for money (3/4):

Για όλα τα παραπάνω μαζί με καμμία 10αριά αναψυκτικά ο λογαριασμός ανήλθε σε 120 ευρώ περίπου και με απόδειξη κανονικά. Γενικά για τις μερίδες σε ποσότητα είναι καλά λεφτά, δεν το θεωρήσαμε ακριβό.

Συμπέρασμα:

Πήγαμε (αγκαλιά με το GPS) με μεγάλες προσδοκίες και η αλήθεια είναι ότι δεν μας τις επιβεβαίωσε σε τέτοιο βαθμό. Αλοίμονο δεν το λες κακό αλλά δεν το λες και πάρα πολύ καλό!!

10 medium

30 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Βρεθήκαμε στην Παλιά Φάβα ύστερα από πρόταση δύο φίλων Νεοσμυρνιωτών, Σάββατο βράδυ. Ούτε οι ίδιοι το είχαν ξαναεπισκεφθεί, αλλά είχαν ακούσει καλά σχόλια και είχαν διαβάσει ακόμα καλύτερες κριτικές. Το αφήσαμε πάνω τους.

Η παλιά Φάβα (τι όνομα κι αυτό! ) είναι μια πολύ συνοικιακή ταβερνούλα σε ένα ήσυχο στενό του Παλαιού Φαλήρου, ανάμεσα σε κατοικίες. Αν δεν βάλετε GPS ή δεν είστε της περιοχής, δεν υπάρχει περίπτωση να το βρείτε. Να παρκάρετε πάντως, αφού το βρείτε, είναι σχετικά εύκολο.

Ακόμα κι αν δεν έχετε διαβάσει όλες αυτές τις κριτικές, που μιλούν εκτός από την κουζίνα του, και για την ιστορία του, το καταλαβαίνεις με το που αντικρίζεις το ταβερνάκι αυτό. Το παλαϊκό στιλ με τις γλάστρες, τα κλασικά ξύλινα τραπέζια, το κλασικό δάπεδο, οι ανεμιστήρες οροφής, τις χωμένες και παραχωμένες αίθουσες στο βάθος, τα βαρέλια με το κρασί, όλα φωνάζουν ότι ο χώρος και η κουζίνα έχουν δοκιμαστεί στο χρόνο. Κι έχουν περάσει όλες τις πίστες δυσκολίας. Και μόνο ότι βρίσκεται στο ήσυχο αυτό σημείο, και είναι όλο γεμάτο, με κρατήσεις παρακαλώ, Σάββατο βράδυ, δείχνει ότι κάτι καλό γίνεται εκεί.

Εμείς πήγαμε ώρα 9, με κράτηση, και μας έδωσαν ένα τραπέζι στην αυλή, με το που μπαίνεις. Η οποία φυσικά κλείνει με τζαμαρία. Λίγο πιο μέσα υπάρχει μικρός διάδρομος με 2-3 τραπέζια, δεξιά μια μικρή αίθουσα με τα βαρέλια και τέρμα βάθος, ο εσωτερικός χώρος. Σας περιγράφω ό, τι είδα με το μάτι από εκεί που καθόμουν, γιατί στα ενδότερα δεν μπήκα. Η ηλικιακή ομάδα των επισκεπτών είναι 40 +, με έμφαση σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Στο σύνολο είναι ένας χώρος παλιός, όπως λέει και το όνομα, που θα σήκωνε μία ανακαίνιση, κατά τη γνώμη μου. Για χειμώνα είναι ανεκτό, καλοκαίρι εμένα θα με ψυχοπλάκωνε. Γενικότερα, δεν σε προκαλεί να καθίσεις για πολύ. Και λόγω χώρου, αλλά κυρίως λόγω καπνίσματος. Το κάπνισμα δυστυχώς επιτρέπεται σε όλο σχεδόν το μαγαζί, εκτός από μια μικρή αίθουσα. Δυστυχώς όταν έκλεισαν τραπέζι οι φίλοι, δεν το ρώτησαν, γιατί συνήθως στα εστιατόρια που πάμε το κάπνισμα δεν επιτρέπεται ή μας ρωτούν. Εδώ προσπαθήσαμε να αλλάξουμε τραπέζι εκ των υστέρων, αλλά δυστυχώς δεν μπορέσαμε, γιατί όπως μας είπε ο κύριος- υπεύθυνος, ο χώρος μη καπνιζόντων (μας έδειξε την αίθουσα με τα βαρέλια) ήταν όλος κατειλημμένος. Δεν ξέρω βέβαια τι νόημα θα είχε η αλλαγή από την στιγμή που σε όλο το υπόλοιπο επιτρέπεται κανονικότατα το κάπνισμα. Αν δεν ήμουν μετά από μιας βδομάδας ίωση δεν θα με πείραζε τόσο. Ομως είχα πολύ βήχα. Αυτό δυστυχώς δεν εμπόδισε την κυρία που καθόταν ακριβώς πίσω μου, πλάτη, να καπνίζει αρειμανίως (η μία απ' τις δύο παρέες που ήταν εκεί την ώρα που μπήκαμε), χωρίς να ελέγχει που πηγαίνει ο καπνός της (πάνω μου φυσικά) και δώστου εγώ να σκάω στο βήχα. Αυτό για να σχολιάζουμε καμιά φορά και την κουλτούρα μερικών συνανθρώπων μας που δεν σέβονται τίποτα και κανέναν.

Ένας σερβιτόρος, όταν με είδε, πρότεινε να ανοίξει τον ανεμιστήρα οροφής, αλλά κι αυτό δεν έσωσε την κατάσταση. Κάτι πρέπει να γίνει με το κάπνισμα στα μέρη αυτά.

Συνεχίζω.

Το φαγητό είναι μαμαδίσιο, παραδοσιακής ταβέρνας, ελληνικό. Μερικά ορεκτικά, κλασικές σαλάτες, της ώρας, αρκετά μαγειρευτά. Μεγάλα χιτ ακούω η μελιτζάνα φούρνου, τα τυροπιτάκια, οι τυροκροκέτες, οι σούπες, τα σουτζουκάκια και φυσικά η φάβα... Αλλά το καλύτερο ήταν το χαρτάκι, κολλημένο πάνω στην καρτέλα του καταλόγου, με τα πιάτα ημέρας. Χαρτάκι από μπλοκάκι, χειρόγραφο, κολλημένο με σελοτέιπ. Απλά πράγματα.

Έχοντας πάρει μια μικρή ιδέα από τις κριτικές που είχα διαβάσει, έπραξα όσο καλύτερα μπορούσα στα ορεκτικά, για να δοκιμάσουμε κάποιες χαρακτηριστικές γεύσεις.
Οι υπόλοιποι βέβαια με απογοήτευσαν λίγο, γιατί πήραν της ώρας, αλλά τι να κάνω!

Πάμε λοιπόν:

Πανεράκι με μπόλικο χωριάτικο, αφράτο ψωμί, το οποίο έχω την εντύπωση πως χρεώθηκε (ως κουβερ;).

- Κολοκυθοκεφτέδες: νόστιμοι, αφράτοι, με ωραίο τριμμένο κολοκύθι που στεκόταν στο δόντι, καλή μερίδα (έξι, αν θυμάμαι). Το μόνο που μου έλειψε ήταν ένα ντιπ γιαουρτιού.

- Τυροκροκέτες: καταπληκτικές, αφράτες, έλιωναν..! Αρκετές σε ποσότητα για να φάμε 2-3 ο καθένας.

- Σαγανάκι: από κίτρινο τυρί, καθόλου αλμυρό, μαστιχωτό. Δύο τρίγωνα κομμάτια, τραγανά.

- Μελιτζάνα φούρνου: ξέρω, ξέρω, σε λίγους αρέσει η μελιτζάνα. Κι η παρέα μου δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα, αλλά επέμενα και σοφά έπραξα. Μέσα στο πήλινο, φέτες γλυκιάς μελιτζάνας (και κολοκυθιού νομίζω), ψημένες με φέτα και σκόρδο και από πάνω να λιώνει γκούντα. Αυτό το ελαφρύ γευστικά τυρί- και η ποιότητα της μελιτζάνας βεβαίως- έκαναν όλη την διαφορά. Προτείνεται έστω κι αν ένας μόνο τρώει μελιτζάνα σε μια παρέα. Μην το χάσετε!

Στα κυρίως, μην τα πολυλογώ:

Από δύο μπριζόλες και μπιφτέκια, το μόνο που μπορώ να σχολιάσω ήταν ο συνοδευτικός πουρές των μπιφτεκιων (του ενός μπιφτεκιου βασικά), ο οποίος ήταν σπιτικός, με κομματάκια πατάτας, κάπως βαρύς, αλλά φρεσκότατος. Κατά τ άλλα το μπιφτέκι ήταν περίπου 300 γραμμαρίων, γεμιστό με τυριά, υπερχορταστικό και μπουχτιστικό. Δεν καταναλώθηκε ολόκληρο, ούτε το δοκίμασα.

Εγώ, κλασικά, διαφοροποιήθηκα στην παραγγελία. Από το ραβασάκι του καταλόγου που έλεγα παραπάνω, μου χτύπησαν τα σουτζουκάκια, μου χτύπησε η κοτόσουπα, μου χτύπησε το αρνάκι. Κατέληξα σε ένα ζουμερό οσομπούκο, που είχα ποοολύ καιρό να φάω. Η μερίδα υπερχορταστική επίσης, βαρύ πιάτο, με τη σαλτσούλα του, το καρότο του, τον μαϊντανό, τις τηγανιτές πατάτες του και φυσικά το απαραίτητο κόκαλο με μεδούλι (τον πραγματικό λόγο που το παρήγγειλα! ). Δεν ήταν το καλύτερο οσομπούκο που έχω φάει ποτέ, αλλά αν πω ότι δεν μου άρεσε, θα είναι ψέμα.

Οι σερβιτόροι σβέλτοι, αεικίνητοι και πολύ ψύχραιμοι. Χαμός να γινόταν, είχαν έναν τρόπο να κινούνται ατάραχοι και να εξυπηρετούν αποτελεσματικά τους πάντες. Αν μας έβρισκαν κι ένα τραπεζάκι στους μη καπνίζοντες, θα ήταν ακόμα καλύτερα!

Νεράκι βρύσης σε μπουκάλι που μας ανανέωναν από μόνοι τους, κρασί μισόκιλο, κόκκινο, δικό τους, που δεν μας άρεσε ιδιαίτερα. Πάντως λόγω παρέας το ανανεώσαμε (4 ευρώ).

Στο τέλος κεραστήκαμε γιαούρτι με γλυκό κουταλιού κυδώνι. Λίγο πιο νερουλό το σιρόπι και πιο χοντροκομμένο το κυδώνι σε σχέση με το μυρωδάτο, λεπτοκομμένο, σιροπιαστά δεμένο κυδώνι που έφτιαχνε η χιώτισσα γιαγιά μου, αλλά στα κεράσματα πρέπει να λέμε ευχαριστώ κι όχι να κατεβάζουμε μούτρα. Τι να κάνω, έχω ευαίσθητο ουρανίσκο στα γλυκά κουταλιού, ειδικά στα αγαπημένα κυδώνι- μελιτζανάκι που τώρα είναι και η εποχή τους!

Στις τιμές, οικονομικό θα το πεις. Με 15-18 ευρώ το άτομο χορταίνεις και με το παραπάνω. Αφήστε που χορταίνεις απλά με ένα κυρίως των 7-8 ευρώ, έτσι μεγάλες που είναι οι μερίδες. Εμείς δώσαμε από 20, μαζί με φιλοδώρημα. Πήραμε όμως δύο από τα πιο ακριβά πιάτα τους, το οσομπούκο στα 15 και την μοσχαρίσια στα 13. Σύνολο, κοντά στα 80.

Συνοπτικά:

Αν ρωτάτε εμένα, ευχαρίστως θα ξαναπήγαινα στη Φάβα για να φάω σουτζουκάκια ή κοτόσουπα ή μακαρόνια με κιμά! Μου έμειναν στο μυαλό και δεν θα ησυχάσω αν δεν τα δοκιμάσω. Οι φίλοι, όχι ότι δν έφαγαν, λένε πάντως οτι δεν ξετρελάθηκαν. Μα πώς να ξετρελαθείς με - άλλη μία - μπριζόλα σε παραδοσιακό ταβερνάκι; Μόλις τους ψήσω να ξαναπάμε, θα έχετε τα νεότερα!

Αν, στο μεταξύ, επιθυμήσετε γνήσιο παραδοσιακό φαγητό, και είστε κοντά στο Φάληρο, να πάτε!

17 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αναμνήσεις....

Από την τρομερή εκπομπή του Βασίλη Καλλίδη στο Mega, το έτος 2010 (πέρασαν κιόλας 8 χρόνια), μάθαμε την κυρία Ντίνα. Υπήρξε μια εποχή που κάθε Κυριακή μεσημέρι κάναμε επίσκεψη με τον πατέρα μου και τον (φοβερό) παππού μου, καλή του ώρα. Το άσχημο συνήθειο του πατέρα μου να "ανακατεύεται" σε κάθε κουζίνα, τον έφερε πιο κοντά στο να το αγαπήσει αυτό το μέρος. Η μορφή του μαγαζιού ήταν η κυρία Ντίνα. Εγώ πάλι, θυμάμαι το χαριτωμένο σκυλάκι που περιφερόταν μέσα στο μαγαζί, σα να βρισκόταν στο σπίτι του. Αυτό το περιστατικό είχε ξεσηκώσει αντιδράσεις...

Θυμάμαι επίσης και μια απαράδεκτη σερβιτόρα εκείνη την εποχή. Αγενής, σα να σου κάνει χάρη...

Και ερχόμαστε στο σήμερα, αρκετά χρόνια μετά. Λόγω δυσάρεστου οικογενειακού γεγονότος, ανέλαβα την ευθύνη να βγάλω το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ, μητέρα και γιαγιά. Τηλεφώνησα σε 4-5 μαγαζιά (Μπεμπέκα, Κούβελο, Mandragora μέσα σε αυτά). Άλλα είχαν κλείσει από πληρότητα και άλλα θα μας έδιωχναν στις 23.00, για να προετοιμαστούν για τους επόμενους. Τη λύση τη βρήκαμε στην Παλιά Φάβα. Θα πηγαίναμε γύρω στις 23.00 και θα φεύγαμε λίγο μετά την Ανάσταση. Λύση ιδανική, μιας και δεν είχαμε όρεξη ούτε για αναμονές, ούτε για θορύβους στα αυτιά μας.

Την ώρα της επίσκεψης μας, μόλις ένα ζευγάρι ήταν στον χώρο και ακολούθησε την ίδια τακτική με εμάς. Εξυπηρετηθήκαμε γρήγορα, μα όχι βιαστικά, ούτε νιώσαμε κάποιου είδους πίεση. Φιλικά και με χαμόγελο, καμιά σχέση με παλαιότερες εμπειρίες. Η κυρία πρόθυμη να μας εξηγήσει, είχε και άλλους 2-3 βοηθούς που ήταν κατάλληλα προετοιμασμένοι για τις απαιτήσεις της ημέρας. Ομολογώ, η γιαγιά μου είναι αρκετά δύστροπη, όλες τις απαιτήσεις της τις κάλυψαν. Πακέταραν τη μαγειρίτσα, ενώ και το εξαιρετικό ημίγλυκο κρασί που ζητήσαμε για το σπίτι, μας το δώρισαν σε 500άρι μπουκαλάκι (εμφιαλωμένου νερού).

Ο χώρος δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο να επιδείξει. Κλασικός χώρος ταβέρνας με καρώ τραπεζομάντιλα, ξύλινες κλασικές καρέκλες και... τις τουαλέτες (μία για κάθε φύλο) κρυμένες πίσω από βαριές "κουρτίνες". Σε περίοπτη θέση έχουν κορνιζώσει τα βραβεία τους, τιμή τους και καμάρι τους στην τελική αφού έχουν τακτικούς θαμώνες και δεν είναι πυροτέχνημα. Μπαίνοντας στη σάλα, μια ελαφριά αίσθηση κουζινίλας θα τη νιώσετε, θα το ξεπεράσετε γρήγορα όμως. Μην ντυθείτε επίσημα.

Παρατηρώντας τις τιμές στο διαδίκτυο, θεωρώ πως είναι ελαφρώς τσιμπημένες. Απόλυτο value for money δεν μπορώ να πω πως υπάρχει αν αναλογιστώ τον χώρο που επισκέφθηκα. Δικαιολογείται όμως ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό, αν αναλογιστούμε τις καλές ποσότητες και την καλή ποιότητα φαγητού. Δεν πρόκειται για ξεπέτα. Υπάρχει φροντίδα.

Στην Παλιά Φάβα δεν θα βρείτε "πειραγμένα" πιάτα, θα βρείτε κλασικά πιάτα ταβέρνας. Θα βρείτε θαλασσινά πιάτα (σαρδέλα 8 ευρώ, καλαμάρι κατεψυγμένο στα 14 ευρώ, γαρίδες κατεψυγμένες σαγανάκι στα 12 ευρώ). Το μάτι μου σκάλωσε στη γαριδομακαρονάδα που τιμάται στα 15 ευρώ/άτομο. Στους σπεσιαλίστες του Ταξιδεύοντας κοστίζει 11 ευρώ/άτομο. Άτιμη σύγκριση...

Από κρεατικά θα βρείτε μπιφτέκια, μπριζόλες, κεφτεδάκια κλπ, ενώ προσφέρονται και πιάτα ημέρας, τύπου λαχανοντολμάδες, σουτζουκάκια κλπ. Λόγω ημέρας, ακολουθήσαμε το εορταστικό μενού.

- Φοβερό ημίγλυκο κρασί, στα 4 ευρώ τα 500 μλ. Ακολούθησε άλλο 1/4 και πήραμε και για το σπίτι όπως ανέφερα και πιο πάνω. Απολύτως καμία παρενέργεια.

- Σόδες και νερό σε κανατούλα.

* Σε κάθε σερβίτσιο είχε προσφερθεί από ένα κόκκινο αυγό.

- Μαγειρίτσα στα 8 ευρώ επί 2 μερίδες. Η μία φαγώθηκε σε χρόνο dt. Ακούστηκαν καλά λόγια, καυτή και με αρκετό κρέας.

- Τυροκαυτερή στα 4 ευρώ. Γιαούρτι, φέτα, ελαιόλαδο και στην κορυφή καυτερή πάπρικα και μπούκοβο. Αρκετά δροσερή, χρειαζόταν σωστή αναλογία σε κάθε κουταλιά μεταξύ βάσης και κορυφής. Στις άκρες ήταν ελαφρώς νερουλή λόγω γιαουρτιού. Δεν ξετρελαίνεσαι, σε μεγάλη παρέα χρειάζεται όμως... έτσι για τη γεύση.

- Σαλάτα Σαντορινιά, στα 6 ευρώ η μικρή. Τι μικρή δηλαδή, κάλυπτε άλλο ένα άτομο σίγουρα. Μπόλικη τριμμένη κεφαλογραβιέρα που έδινε αρκετή αλμύρα, ψιλοκομμένο αλλά ευχάριστο αγγούρι, κάπαρη που δεν χαλάει τη γεύση. Κρεμμύδι που αποβλήθηκε πριν καν έρθει, μπόλικο μαρούλι και ευδιάκριτος άνηθος. Η τομάτα σε διάσπαρτες εμφανίσεις, σε χοντρούτσικα κομμάτια και παξιμάδι κριθαρένιο σε ρόλο κομπάρσου. Γενικότερα, δεν υπάρχουν ευφάνταστες σαλάτες στην κάρτα τους, είναι προσαρμοσμένες σε άτομα χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, χωρίς γευστικές συγκινήσεις.

- Κοκορέτσι, στα 8 ευρώ. Γευστικότατο, χωρίς ξερά κομμάτια. Αρκετά "καθαρό", έπρεπε να φαγωθεί γρήγορα!

- Αρνί 500 γραμμαρίων. Από τον τελικό λογαριασμό, συμπεραίνω πως χρεώθηκε κάπου στα 13-14 ευρώ. Όπως και να'χει, μιλάμε για λουκούμι. Σωστή αναλογία ψαχνού-κόκαλου, νόστιμη πετσούλα. Μας κάλυψε και με το παραπάνω. Αν δεν είχα μπουχτίσει με την σαλάτα, ίσως ζητούσα λίγο ακόμα για να το συνδυάσω με το κρασί.

* Κέρασμα γιαούρτι με γλυκό φράουλα. Τίποτα φοβερό, ΟΚ για να αλλάξει τη γεύση. Θα ήθελα κάτι πιο γλυκό.

Τελικό αντίτιμο στα 57.5 ευρώ, μια χαρά αν αναλογιστούμε την ημέρα, τη διάθεση των τελευταίων ημερών, αλλά και τον ανταγωνισμό. Διάβαζα και για κάτι ξεγυρισμένα 30άρια στο διαδίκτυο (βλέπε Μαγικές Κατσαρόλες) που δεν θα έπιαναν τόπο με τη συγκεκριμένη παρέα.

Συμπερασματικά λοιπόν, στην Παλιά Φάβα δεν θα βρείτε πρωτότυπες συνταγές. Μπορείτε να πάρετε όμως άτομα άνω των 50 που θα εκτιμήσουν την φροντίδα της επιχείρησης, την καθαρότητα των πρώτων υλών αλλά και τις τίμιες μερίδες. Δεν θα πάτε για το Ίνσταγκραμ!

Θα γευτείτε φροντισμένα πιάτα, παλαιομοδίτικα ίσως. Όσο μεγαλώνουμε όμως και οι ρυθμοί ζωής τρέχουν.... Τα βρίσκουμε κάθε μέρα στο σπίτι μας, έτοιμα να μας περιμένουν;;;