Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Με ιδιαίτερη αγάπη στα αγνά υλικά, κρατάμε τον Μαύρο Γάτο για πάνω απο 20 χρόνια.
Οικογενειακή επιχείρηση, πέρα απο το καλό φαγητό θα νιώσεις με την πρώτη φορά το οικείο περιβάλλον.
Δοκίμασε τα "μαμαδίστικα" φαγητά μας τις πίτες με παραδοσιακό φύλλο ανοιγμένο στο χέρι και άλλα πολλά από το καθημερινά διαφορετικό μενού μαγειρευτών φαγητών μας.
Μην ξεχάσεις τα εξαιρετικά και βραβευμένα στα 10 καλύτερα της Αθήνας παϊδάκια, το παραδοσιακό μας λουκάνικο, το ζουμερό μοσχαρίσιο συκωτάκι και άλλα κρεατικά ψημένα άψογα στα κάρβουνα!
Συνοδέψτε τα με σπιτικό τσιπουράκι απο τα Ιωάννινα ή εξαιρετικό κόκκινο κρασάκι από την ορεινή Αρκαδία!
Σας περιμένουμε!!!!

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα έως και Σάββατο ανοιχτό (12.00 μέχρι 1.30) Κυριακή ανοιχτό απο 12.00 μέχρι 18.00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Φιλικό προς χορτοφάγους
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

07 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Θα ήταν ατόπημα, ιεροσυλία ίσως, να μην επισκεφθώ και πάλι το κόσμημα της γειτονιάς μου, τον ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ (ΜΓ) στο Παγκράτι, τον οποίο λειτουργούν οικογενειακά ο Γιώργος, που είχε δώσει και το όνομά του στο μαγαζί για χρόνια, η γυναίκα του Παναγιώτα, ψυχή του μαγαζιού τα μεσημέρια, ενώ τα παιδιά τους, η Βασιλική και ο Γιάννης, αναλαμβάνουν δράση κάθε βράδυ που γίνεται χαμός!

Ο Γιώργος κι η Γιώτα ανέλαβαν τον ΜΓ απ’ τον Οκτώβρη του 1990, και κυριολεκτικά τον αναζωογόνησαν γαστρονομικά, μιας και ο ΜΓ ήδη λειτουργούσε υπό άλλη Διεύθυνση απ’ το 1964! Ο Γιώργος, με καταγωγή απ’ τα Γιάννενα είχε δουλέψει πιο πριν στα κλασικά στέκια του Ηλία, του Καραβίτη και στα Σκαλάκια της οδού Αιγινήτου, ενώ η Γιώτα απ’ την Άρτα, από μικρό παιδί στην Αθήνα, έμαθε την παραδοσιακή μαγειρική τέχνη κοντά σε φημισμένες μαγείρισσες του Κολωνακίου. Τίποτα λοιπόν δεν είναι τυχαίο!!

Ο ΜΓ βρίσκεται στην πιάτσα του Παγκρατίου, δυο βήματα απ’ την Πλατεία Προσκόπων με τον Μαγεμένο Αυλό του Χατζηδάκη, και τον Κρητικό Κατσούρμπο. Στο ίδιο το οικοδομικό τετράγωνο, άλλωστε, με τον ΜΓ βρίσκονται τα Musique Café και το Μαύρο Πρόβατο. Παρότι ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ & Μαύρο Πρόβατο συνυπάρχουν σε απόσταση 100 περίπου μέτρων, η κουζίνα τους δεν είναι καθόλου μαύρη κι άραχνη, αλλά αντίθετα εξαιρετικής ποιότητας, το κάθε μαγαζί φυσικά στο είδος του.

Ο ΜΓ είναι η παραδοσιακή ταβέρνα της γειτονιάς που λειτουργεί καθημερινά από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι τη 01.00 τη νύχτα, (τις Κυριακές, μέχρι τις 6 μ. μ. ), κλείνοντας μόνο τη θερινή περίοδο από 5 μέχρι 25 Αυγούστου.

Η Γιώτα το μεσημέρι φτιάχνει εξαιρετικά πιάτα της κατσαρόλας και ανοίγει φύλλο για τις καταπληκτικές ηπειρώτικες πίτες της που εναλλάσσονται καθημερινά! Επισκέφτηκα ξανά τον ΜΓ, ύστερα από κάποια χρόνια, την Τετάρτη 28.6, το μεσημέρι με τα προοίμια του καύσωνα, κατηφορίζοντας απ’ το σπίτι μου μέσα σε 12 λεπτά. Πλησίαζε μία το μεσημέρι, και λόγω της ζέστης κάθισα μέσα, απ’ τους πρώτους μάλιστα πελάτες τους, και ενώ έβαζαν σε λειτουργία τον κλιματισμό, ο οποίος προφανώς ήταν απαραίτητος. Είδα στη βιτρίνα μπροστά απ’ την κουζίνα την Γιώτα με τα μαγειρευτά της και την κολοκυθοτυρόπιτα που μόλις έβγαινε! Διάφοροι πελάτες έπαιρναν φαγητά σε πακέτα, πράγμα που συνεχιζόταν αμείωτο ενώ έτρωγα, δεδομένου άλλωστε ότι δεν έχουν υπηρεσία delivery, που δεν τους ενδιαφέρει, αφού ειδικά τα βράδια και τα Σ/Κ γεμίζουν ασφυκτικά. Δυστυχώς, με τη ζέστη απέφυγα τα αριστουργηματικά παϊδάκια τους, που είχα φάει την προηγούμενη φορά και στη συνέχεια θα σας πω με τι τα αντικατέστησα.

Παρότι προηγήθηκαν ήδη πάρα πολλές κριτικές (52 τουλάχιστον) με την περιγραφή του χώρου και των φαγητών, επιτρέψτε μου να σας δώσω συνοπτικά και τη δική μου πινελιά.

Εξωτερικά, στο πεζοδρόμιο της οδού Πολέμωνος (απ’ τον πλατωνικό φιλόσοφο του 300 π. Χ. και μαθητή του Ξενοκράτους) υπάρχουν 7-8 τραπεζάκια για καμιά 15αριά θαμώνες, με όμορφα καρό κόκκινα τραπεζομάντιλα. Με τον ίδιο τρόπο είναι στρωμένα και τα 35 με 40 εσωτερικά τραπέζια των δύο εφαπτόμενων ημιυπόγειων αιθουσών τους, υπολογίζω για 100-120 άτομα. Μικρά σκίτσα του μαύρου γάτου, φωτογραφίες και κάποια γλαστράκια στις γωνιές, συμπληρώνουν όμορφα τη απέριττη διακόσμηση Στο βάθος μπαίνοντας υπάρχουν οι 2 αστραφτερές τουαλέτες τους.

Τα βράδια γεμίζουν από μεγάλης ηλικίας κυρίως πελάτες που δεν αλλάζουν με τίποτα την παραδοσιακή μας κουζίνα, και αποφεύγουν τη μουσική, για να μπορούν να κουβεντιάσουν χωρίς ιδιαίτερη βαβούρα. Ωστόσο, όπως μου εξήγησε η Γιώτα, έχουν συχνά συνεστιάσεις για επετείους, κ. λπ. εκδηλώσεις, όπου συνήθως χρησιμοποιείται η μία αίθουσα, και κάποιες φορές οι πελάτες ζητούν μουσική live η οποία και προβλέπεται στο πρόγραμμα.

H Γιώτα μαγειρεύει επίσης καθημερινά και για καμιά 10αριά τουλάχιστον άπορους γείτονες, ενώ ένας τουλάχιστον πελάτης της, καλύπτει ένα μικρό μόνο μέρος του σχετικού κόστους. Η όλη προσπάθεια αξίζει ένα εύγε και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κάθε εμπλεκόμενο, μέρες που είναι!!

Στον λιτό αυτό χώρο, με τα ψυγεία των κρεατικών (άριστα κρέατα, πάντα απ’ τον ίδιο χασάπη) και των ποτών, με το ρολόι της εισόδου και τα ραφάκια με τα εμφιαλωμένα κρασιά, δεσπόζουν οι ζωγραφιές πάνω στους τοίχους, που είχε φιλοτεχνήσει στις αρχές της δεκαετίας του 70 ο διάσημος ζωγράφος μας του 20ου αιώνα, DORIS Παπαγεωργίου, απ’ την Δωρίδα της Φωκίδας. Τότε, ο ΜΓ ανήκε βέβαια στην προηγούμενη ιδιοκτησία, αλλά οι τοιχογραφίες αυτές συνιστούν ένα πραγματικό μουσειακό περιουσιακό στοιχείο του καταστήματος!
Με τον λυρισμό που απέπνεε το ύφος του καλλιτέχνη, απεικονίζουν διάφορες εποχές του έτους: το Πάσχα με τον οβελία, τις Απόκριες, τους μασκαράδες κι ανάμεσά τους τον Παπουτσωμένο Μαύρο Γάτο με τα λευκά παπούτσια, κ. λπ. κ. λπ. Πληροφορήθηκα ότι ο μεγάλος καλλιτέχνης, για χρόνια στο Παρίσι, κολλητός φίλος του Γουναρόπουλου, και κατόπιν με τις εκθέσεις του στον Παρνασσό που άφησαν εποχή, κατά τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα, και τα σπουδαία έργα του στον ΜΓ τα δημιούργησε κυριολεκτικά για ένα πιάτο φαΐ και ένα ποτήρι κρασί…
Άλλωστε, δεν είχαμε ακόμα κατακλυσθεί απ’ την παγκοσμιοποίηση των αγορών, τους σπόνσορες και τον υπερεπαγγελματισμό!
Μην παραλείψετε λοιπόν να συνδυάσετε το τερπνόν μετά του ωφελίμου, όπως μας είπε προχθές ο φίλος Τρώγων, από τον έτερο Μαύρο Γάτο στου Ψυρρή: να θαυμάσετε τον DORIS, τη στιγμή που απολαμβάνετε τα θαυμάσια ορεκτικά τους, τα παϊδάκια και τα υπόλοιπα πιάτα της ώρας…

Μετά τη μακροσκελή περιγραφή του χώρου και των ιδιοκτητών, δυο λόγια τώρα για τα φαγητά τους, για όσους χρήστες δεν έχουν ακόμα πάει. Ο κατάλογος, με τον μαύρο γάτο -σήμα κατατεθέν- στο εξώφυλλο, περιλαμβάνει 5 σαλάτες (3-6), καμιά 20αριά πάσης φύσεως ορεκτικά (4-7), 10 μαγειρευτά της κατσαρόλας που εναλλάσσονται συνήθως (6-8), και όλα τα πιάτα της σχάρας, από 7-14 €, που αφορά την τιμή για το μοσχαρίσιο φιλέτο. Όπως μπορεί κάποιος να διαπιστώσει, οι τιμές παραμένουν σε εξαιρετικά λογικά επίπεδα, και η σχέση ποιότητας – τιμής είναι κυριολεκτικά ΑΡΙΣΤΗ! Το vfm παίρνει 4 στα 4, με το σπαθί τους!!

Αντίστοιχα, και τα ποτά: αναψυκτικά στο 1.50 €, μπύρες μικρές 2 € και καμιά 10αριά μεγάλες στα 3 €. Κρασί δικό τους χύμα 8 € το λίτρο (λευκό Σαββατιανό Μεσογείων και κόκκινο Merlot Αρκαδίας). Έχουν ακόμη 4-5 εμφιαλωμένα λευκά από 10-22 €, για το Κτήμα Αβαντίς, 5 κόκκινα από 14-22 €, για το Κτήμα Άλφα, και 2 ροζέ. Επίσης προσφέρουν αποστάγματα 200 ml στα 6-7 €.

Λόγω ημέρας και ζέστης, επιφυλάχτηκα για τα παϊδάκια σε μια προσεχή βραδινή επίσκεψή μου, πιθανά με παρέα, και έτσι δοκίμασα:

• Αρχικά, ολόφρεσκο λευκό ψωμί σε φέτες.

• Μια εκπληκτική κολοκυθοτυρόπιτα που μόλις βγήκε απ’ το ταψί της Γιώτας. Εκπληκτική όντως ηπειρώτικη πίτα με τρομερό φύλλο, γέμιση κολοκυθιού, φέτας και κομματιών κόκκινης πιπεριάς Φλώρινας, εννοείται με δυόσμο, άνηθο, κ. λπ. μπαχαρικά της μαγείρισσας. Ήταν ένα αχνιστό λουκούμι, και πρόσεξα ότι πολλοί την περίμεναν για το σπίτι…

• Μία μερίδα γεμιστά, ντομάτες και πιπεριές με ρυζάκι, το εθνικό μας φαγητό του καλοκαιριού. Ήρθαν κι αυτά αχνιστά, ζουμερά και τέλεια!

• Μου κέρασαν ένα τέταρτο λευκό κρύο κρασί χύμα Σαββατιανό, που ήτανε ό, τι έπρεπε για να τα συνοδέψω.

Με εξυπηρέτησε η νεαρή και ευγενική κυρία που βοηθούσε τη Γιώτα τόσο στην κουζίνα όσο και στο σερβίρισμα.
Ο λογαριασμός, στα 10 € μόνο, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα.

Ολοκληρώνοντας την κριτική μου λίγες μέρες μετά, διάβασα ήδη και υπερψήφισα την 3η κριτική για τον ΜΓ, που έγραψε η γειτόνισσα και συμπατριώτισσα tzia. Συμφωνώ και επαυξάνω, όπως βέβαια και για το βιωματικό έργο -συγγραφικό και θεατρικό- του Χρήστου Χωμενίδη «ΝΙΚΗ», που αφορά τη λατρεμένη του μάνα!

Πρόκειται όντως για μια κλασική ταβέρνα, η οποία καταφέρνει να αντιστέκεται αξιοπρεπέστατα στο μοντέρνο και μεταμοντέρνο που μας κατακλύζουν συνεχώς..
Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ είναι ένα τίμιο και λιτό μαγαζί, που, σε πείσμα των καιρών, εξακολουθεί να μας προσφέρει νοστιμότατο, μαμαδίστικο και προπαντός οικονομικό φαγητό, χωρίς περιττές φιοριτούρες!!

Να πάτε λοιπόν με την πρώτη ευκαιρία στον ΜΓ, που έχει ήδη αξιολογηθεί από όσους πήγαμε με ένα ποσοστό ρεκόρ του 90% και μάλιστα με μια βεβαιότητα που κι αυτή επίσης πλησιάζει σχεδόν το εκπληκτικό αυτό ποσοστό.
Ελπίζω να μην διαψευσθείτε και, με τη σειρά σας, να καταθέσετε και τη δική σας προσωπική μαρτυρία!

07 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Θα είμαι σύντομος, μια και έχει προηγηθεί ήδη μια κριτική μου για το ίδιο εστιατόριο. Η τελευταία μου λοιπόν επίσκεψη στο ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ ήταν πριν τέσσερα χρόνια. Τότε λεγόταν ΓΙΩΡΓΟΣ, ξαναπήρε όμως το παλιό του όνομα, ίσως για να κοντράρει το ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΤΟΥ PRESS CAFÉ που ξεφύτρωσε στην επόμενη γωνία και έχει διαγράψει τα τελευταία χρόνια τη γνωστή επιτυχημένη πορεία. Και ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ όμως καλά κρατά.

Το Σαββατόβραδο όπου μαζεύτηκαν καμιά 20ριά φίλοι του a4f για φαγητό και ανταλλαγή απόψεων το μαγαζί ήταν γεμάτο μέχρι αργά, και δεν είναι κανένας μικρός χώρος. Παρατεταγμένα σε δύο επίπεδα (θυμίζει ως προς τούτο το ΔΥΟ ΔΕΚΑΡΕΣ Η ΟΚΑ) γύρω στα 30 τραπέζια, με λογική απόσταση μεταξύ τους, δίνουν καταφύγιο σε μικρές και μεγάλες παρέες που συναντά κανείς σε κάθε κλασική παγκρατιώτικη ταβέρνα.

Χάρηκα διαπιστώνοντας ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει. Οι ωραίες τοιχογραφίες του Παπαδημητρίου εξακολουθούν να αποτελούν το μοναδικό (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στολίδι του χώρου, με το μαύρο γάτο, που έδωσε το όνομα στην ταβέρνα, να χαμογελά από το κάτω δεξιά μέρος της σύνθεσης στο βάθος του μαγαζιού. Όμως και το σέρβις αρίστευσε όπως παλιά, γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να προλάβεις είκοσι καλόβολους μεν, αλλά λίαν φαγανούς πελάτες.
Οι οποίοι πελάτες μόνο καλά είχαν να πουν για την ποικιλία και την ποιότητα των προσφερόμενων εδεσμάτων. Εκμεταλλευόμενοι το πλεονέκτημα της μεγάλης παρέας παραγγείλαμε κυριολεκτικά τα πάντα, ήταν σαν να δοκίμαζες καθετί σε μορφή tapas: μια κουταλίτσα τυροκαυτερή, μια τζατζίκι (θεϊκό χειροποίητο), μια βασιλοτύρι (εξαιρετικό όπως πάντα, να το δοκιμάσετε! ), μια πιρουνιά χωριάτικη, μια πολίτικη (not good, έλειπε το ξύδι, περίσσευε η καπνιστή πάπρικα), μια παντζάρια, μια μπουκιά λουκάνικο (πρασάτο Θεσσαλίας), ένα παϊδάκι (λουκούμι και χωρίς ζαβολιές, κανονικά παϊδάκια για όλους), μια πιρουνιά τηγανιά χοιρινή (απλά καλή, πολύ λάδι στο πιάτο) και πολλές πιρουνιές σπληνάντερο (special request της παρέας, είχα να φάω χρόνια, του έδωσα να καταλάβει). Πολύ καλό χύμα κρασί, πολύ καλά και τα κερασμένα επιδόρπια (γαλατόπιτα, ραβανί, χαλβάς), για να μην αναφερθώ στην κολασμένη σοκολατένια καρδιά που είχε φτιάξει η Ελένη με τα χεράκια της ούτε στα μίνι γλυκάκια που έφερε η Παναγιώτα από γνωστό κοντινό ζαχαροπλαστείο.

Εννοείται ότι σε τέτοια τραπεζώματα συνήθως ευχαριστιέσαι την επαφή με ανθρώπους που γνωρίζεις κυρίως από τα γραπτά τους και την κουβέντα για πράγματα που κάνουν τη ζωή ωραία εκτός από το φαγητό, δηλαδή τέχνες, ταξίδια και τα τοιαύτα. Γκρινιάζεις και λίγο (ή πολύ, αναλόγως) για πράγματα που σε ενόχλησαν, και η ώρα φθάνει δύο μετά τα μεσάνυχτα χωρίς να το πάρεις είδηση.

Πάντως δεν ήμασταν οι τελευταίοι που έφυγαν από το ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ και σίγουρα θα επανέλθουμε. Η συμφωνημένη τιμή των 18 ευρώ ανά άτομο (με τα ποτά μέσα στο λογαριασμό) είναι το απόλυτο vfm, έχω όμως την αίσθηση ότι υπό κανονικές συνθήκες η κατά κεφαλή δαπάνη με το ζόρι θα ξεπεράσει τα 20 ευρώπουλα.
Για το θέμα της στάθμευσης επίτηδες δεν ανέφερα τίποτε, είναι μια πονεμένη ιστορία, 8 στα 10 επιεικώς. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα βρείτε με κάποιο τρόπο το δρόμο για το ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο, αυτά τα παλιά ταβερνεία έχουν κερδίσει με το σπαθί τους την υποστήριξή μας.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

23 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Από μικρό θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρεί τον κόσμο. Με συνοπτικές διαδικασίες είχα καταλήξει πως ή στραβός ήταν ο γιαλός ή στραβά αρμενίζαμε.

Κάπου μέσα μου συγκρούονταν δύο κόσμοι. Από την μία η αθωότητα από την άλλη η σοφή ρήση «ο φόβος φυλάει τα έρμα». Μπορεί να ήμουν διαόλου κάλτσα, όμως δεν με έλεγες και επαναστάτη μέγα… Και στην τελική, ποιος ήμουν εγώ που θα φέρω αντίδραση στου κόσμου τα γραμμένα?

Έτσι, αν και με μια μικρή ενδόμυχη δυσφορία, άλλαζα δρόμο όταν έβλεπα ανοιχτή, στημένη σκάλα μπροστά μου, αν και μια φωνή μου έλεγε χαιρέκακα «τράνταξέ την για να ακούσουμε τον θόρυβο που θα κάνει ο κυρ Παντελής πέφτοντας». Στο σχολείο, δεν άλλαζα ποτέ χέρι με χέρι το ψαλίδι που μου έδινε ο Σπυράκος γιατί αυτό θα έφερνε ρήξη, έστω κι αν μερικά λεπτά αργότερα καταλήγαμε να πλακωνόμαστε στις φάπες για αδιάφορο λόγο.
Όμως το Oscar πρώτου ανδρικού ρόλου, θα κέρδιζα επάξια από τα μικράτα μου όταν το χαμόγελό μου έφτανε μέχρι τα αφτιά κάθε φορά που έτρωγα κατακούτελα την με μαθηματική ακρίβεια εξφεντονιζόμενη κουτσουλιά κάποιου πουπουλένιου δαίμονα.

Αυτό που ο Έλλην μεταφράζει την κάθε γκαντεμιά ή ανικανότητα σε γούρι, είναι από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις του πλανήτη. Η απόλυτη απενοχοποίηση!!! Σου έχυσα τον καφέ? Γούρι- Γούρι!! Προσγειώθηκες σε κάτι που πατάτε οι νυχτοπερπατητές? Γούρι-Γούρι!!
Σε όλη αυτή την δεισιδαιμονία, τα σκήπτρα κατείχαν οι μαύρες γάτες. Μεγαλωμένος σε πόλη της Ηπείρου, που το γατομάνι έδινε κι έπαιρνε, δεν υπήρχε περίπτωση να πας μέχρι τον φούρνο της γειτονιάς και να μη απαντήσεις 3-4 μαύρες γάτες. Άγιο είχα που κατάφερα κι επέζησα!!
Κάτι τα παιδικά βιώματα, κάτι που σε κάθε θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του θα έχει μια σκηνή που ένα υστερικό γατί θα πεταχτεί αναπάντεχα από ντουλάπα, ράφι ή φούρνο μικροκυμάτων κάνοντας το γνωστό σε όλους μας και ανατριχιαστικό «νιααααρ!!! », θα πρέπει οι περισσότεροι από εμάς να παραδεχτούμε πως ακόμα και τώρα, όταν δούμε μαύρη ψιψινέλ μπροστά μας, κάτι μας πιάνει…
Η σκέψη «βρε λες?» κάνει αυτόματα μια βόλτα στο μυαλό μας!
Κι ερχόμαστε στο τώρα. Ερχόμαστε στο ψητό, στην κυριολεξία! Έχω να σας παρουσιάσω έναν Μαύρο Γάτο που δεν μπορείτε παρά να λατρέψετε και που θα σας βοηθήσει να υπερνικήσετε την όποια δεισιδαιμονία σας ταλαιπωρεί σχετικά με αυτό το τετράποδο!!!

Για τα δικά μου δεδομένα αντιπροσωπεύει το είδος εστίασης που δυστυχώς κοντεύει να εκλείψει από την Αθήνα. Το είδος που δίνει σημασία στην ουσία. Που δεν είναι μία ακόμα δηθενιά που ξεπήδησε μέσα από άρθρα του στυλ «Αυτά είναι τα 10 πιο hot εστιατόρια στην Αθήνα». Που ο σεφ και τα σερβιτόρια δεν φωτογραφίζονται με αμάνικα για να δείξουν τα μούσκουλά τους κάτω από αρκετούς τόνους μελάνι. Που σε κάνει δικό του με την απλότητά του αφού με το μεράκι του κερδίζει όλες τις μάχες.

Και για να το πω πιο λαϊκά και κατανοητά, το σπληνάντερό του δεν είναι ούτε αποδομημένο (γελάω με αυτήν την έκφραση!!! ) ούτε έχει μέσα πέστο τρούφας ή κινόα. Είναι όπως πρέπει κι όπως –ευτυχώς- το αγαπάνε ακόμα σε πόλεις που βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας, αρκετών δεκάδων χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα. Γιατί καλό και το σούσι, το κοτόπουλο μασάλα ή τα μπουρίτος… αλλά πολύ καλύτερη και πιο γνήσια η κουζίνα των πατεράδων και παππούδων μας. Μπορεί να θεωρούμε πολύ trendy να πιάνουμε την περιτριγυρισμένη με φύκι ρυζομπουκιά μας χρησιμοποιώντας τα chop sticks, όμως κάποιοι από εμάς πολύ το απολαμβάνουμε να πιάνουμε τα παϊδάκια μας με το χέρι…
Πάμε στο παρασύνθημα.

Μεγάλη παρέα. Μεγάλη-συνήθως- και η δυσκολία του service στο να την κουμαντάρει. Όπως και να το κάνουμε, άλλο να έχεις να εξυπηρετήσεις τέσσερις παρέες των 4-5 ατόμων η κάθε μια τους κι άλλο μία παρέα που θυμίζει τραπέζι γάμου. Είναι άκρως πιο απαιτητικό. Γιατί όταν στην μία άκρη του τραπεζιού έρχεται το τάδε ορεκτικό, η αντίδραση σιελόρροιας στην άλλη μεριά του τραπεζιού έχει χρονομετρηθεί να χτυπάει σε λιγότερο από 60-70 δευτερόλεπτα. Είναι σαν να βρίζεις κάποιον που είναι στα 100 μέτρα μακριά σου και φοράει πρασινοκίτρινες φόρμες και σε 9,58 δευτερόλεπτα να σε έχει ήδη πιάσει και να σε έχει αρχίσει στις ανάποδες (βλ. Usain Bolt).
Και καλά με τα κρύα πιάτα. Το θέμα συνήθως εντοπίζεται με τα ζεστά. Γιατί με το που θα βγουν από την κουζίνα θα πρέπει να προσφερθούν άμεσα για να μη χάσουν την θερμοκρασία τους. Σκέψου να σου έρθουν χλιαρά τα παϊδάκια ή το λουκάνικο? Ταράχτηκα και που το σκέφτηκα!!! Ιεροσυλία!!! Ούτε στον χειρότερο εχθρό μου!

Εκτός αυτού, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει σωστή συνεννόηση και συνεργασία με την κουζίνα. Τα πιάτα πρέπει να έρχονται σε σωστή ροή και να μη φορτώνεται υπερβολικά ένα τραπέζι. Να τελειώνεις μια γεύση και γίνεται άμεση αντικατάσταση με την επόμενη. Να μη μπουχτίζει ούτε το μάτι μας, ούτε εμείς οι ίδιοι. Ένα γεύμα είναι απόλαυση κι όχι αγώνας δρόμου. Να λες και το αστειάκι με το παρεάκι σου. Να έχει κι αυτό το περιθώριο να σου βγάζουν και καμιά ντροπιαστική φώτο.

Σε αυτό τον τομέα έχω να τους βγάλω το καπέλο. Ήταν αξιέπαινοι! Κι αν σκεφτείς πως και ο υπόλοιπος χώρος ήταν γεμάτος, θα τους χαρακτήριζα υποδειγματικούς. Κι όλα αυτά με χαμόγελο που όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, βοηθάει πολύ στην καλή διάθεση των πελατών. Και να πω και κάτι ακόμα… έπιανα στα κλεφτά φάσεις στις οποίες οι της εξυπηρέτησης-κουζίνας έκαναν και πλακίτσα μεταξύ τους. Πολύ το γουστάρω αυτό!!! Γιατί μέσα στην δυσκολία και την πίεση, έχουν βρει τον τρόπο να περνάνε καλά. Γιατί – και αυτό αφορά όλους μας- αν δεν βρεθεί ο τρόπος για χαραμάδες χαράς μέσα στο ωράριο εργασίας, σύντομα θα καταλήξουμε να μασουλάμε χαπάκια διαφόρων αποχρώσεων. Έλεος με τα service που είναι αποστειρωμένα λες και βγήκαν από τον ξηροκλίβανο. Η καλή διάθεση είναι μεταδοτική και ποτέ μα ποτέ, κλισεδιάρικη.

Σαν επίλογο αυτής της παραγράφου μου θα βάλω το εγκάρδιο αποχαιρετισμό μας κατά την στιγμή που αποχωρούσαμε εμφανώς ικανοποιημένη. Τους βάζω ένα 4άρι μέσα από την καρδιά μου!!

Για τον χώρο δεν έχω να πω πάρα πολλά. Όταν είμαι απορροφημένος από την παρέα μου και το καλό φαγητό, σπάνια δίνω σημασία στο περιβάλλον. Αυτό που θυμάμαι είναι ένας απλός αλλά φιλόξενος χώρος που κολλάει γάντι στην φιλοσοφία και κουζίνα τους. Μη περιμένετε να δείτε εξεζητημένες διακοσμητικές απόψεις. Κάτι τέτοιο θα μου φαίνονταν εντελώς παράταιρο…

Το ότι θα βάλω «3» στον χώρο δεν είναι γιατί για τα δικά μου δεδομένα του βρήκα ατέλειες. Ίσως κάποιοι από εσάς να έχετε μεγαλύτερες απαιτήσεις απ ότι εγώ σχετικά με τον χώρο και μία ανώτερη βαθμολογία να δημιουργούσε μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον συγκεκριμένο. Αν όμως με ρωτήσετε σε πιο προσωπικό επίπεδο – κάτι που όπως πάντα είναι κάτι υποκειμενικό- μια χαρά εξυπηρετεί τον σκοπό του. Κι από την στιγμή που ένοιωσα άνετα σε αυτόν, εμένα μου φτάνει και μου περισσεύει. Γιατί προτιμάω έναν χώρο που με χαλαρώνει και δεν μου επιβάλει έμμεσα ή άμεσα άλλες συμπεριφορές από αυτές που οι περιστάσεις επιβάλουν.

Θα σταθώ στα καλύτερα πιάτα που δοκίμασα εκείνο το βράδυ και που έχουν μάλλον έχουν θέσει την μεγαλύτερη υποψηφιότητα για την παραγγελία μου στην επόμενη επίσκεψή μου.
• Τζατζικάκι! Μη σας ξεγελάει το υποκοριστικό που έχω χρησιμοποιήσει. Είναι διαολεμένα δυνατό, ως οφείλει να είναι για να μπορεί να χαρακτηριστεί «τζατζίκι»!! Αν έχετε θέμα με το σκόρδο ίσως να πρέπει να το αποφύγετε. Εξάλλου ο κατάλογος έχει υπεραρκετές προτάσεις σε αλοιφές. Αν όμως δεν έχετε τέτοια κολλήματα… ετοιμαστείτε να το λατρέψετε!!!

• Βασιλοτύρι. Δεν ξέρω αν είναι διαφορετικό από το γαλοτύρι ή απλώς κάποια άλλη ονομασία του, αλλά εμένα μου το θύμισε αρκετά. Είτε σαν βασιλοτύρι, είτε σαν γαλοτύρι είναι μία γεύση που σπάνια θα συναντήσετε στα Αθηναϊκά φαγάδικα. Στο δικό μου το μυαλό είναι κάτι μεταξύ τυρί κρέμα και γιαουρτιού αλλά με μία αναπάντεχα σπιρτόζικη και παιχνιδιάρικη γεύση!

• Κολοκυθοκεφτέδες. Όπως η παράδοση απαιτεί, έπεσε κονταροχτύπημα πάνω από το τελευταίο κεφτεδάκι. Η λύση βρέθηκε και χωρίστηκε στα δύο με μαθηματική ακρίβεια. Σωστοί και καλοετοιμασμένοι!

• Πολίτικη σαλάτα σε μία αρκετά πιο διαφορετική version. Αν κατάλαβα καλά, είχαν βάλει κόκκινη πάπρικα που την είχε κάνει πολύ διαφορετική από κάθε άλλη πολίτικη που είχα δοκιμάσει. Χμ… ίσως τώρα που το ξανασκέφτομαι η ονομασία «πολίτικη» να μην είναι αντιπροσωπευτική. Είναι όμως πολύ ιδιαίτερη και είμαι σίγουρος πως θα υπάρξουν πολλοί ανάμεσά σας που θα την ερωτευτούν.
Πάμε τώρα στο βαρύ πυροβολικό!

• Κοντοσούβλι χοιρινό. Έλιωνε στο στόμα!!!! Και δεν το λέω απλά σαν την κλισέ φράση που χρησιμοποιούμε. Το εννοώ, έλιωνε στο στόμα. Απίστευτα καλοψημένο, συνοδευόμενο από εξίσου πεντανόστιμες πατάτες φούρνου.

• Λουκάνικο. Χωριάτικο! Δεν θα το έλεγα ελαφρύ αλλά ποιο είναι το νόημα να είναι ένα λουκάνικο ελαφρύ? Αν ήθελα κάτι τέτοιο θα έπαιρνα φέτες βραστής γαλοπούλας. Αυτό είχε δεμένη, στιβαρή γεύση. Εντάξει…και οι Γερμανοί έχουν ωραία λουκάνικα αλλά σαν τα δικά μας τα χωριάτικα, ούτε στον ύπνο τους!!!

• Μπιφτέκια. Γενικά δεν τα πολυπαραγγέλνω όταν βγαίνω έξω. Ίσως γιατί πίσω από αυτά πολύ συχνά πλανιέται μια υπόνοια σχετικά με την ποιότητά τους. Όχι απλώς μου άρεσαν, αλλά θα παραδεχτώ ξεδιάντροπα πως έφαγα πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που μου αναλογούσε. Μάλλον κάπου τότε πρέπει να την πάτησα και να μη πρόλαβα να φάω ούτε μπουκιά από το συκώτι που έγινε ταχύτατα ανάρπαστο. Ποιος είπε πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτόν τον κόσμο…

• Παιδάκια. Απλώς άψογα!! Δυστυχώς έχω φάει μεγάλη σαβούρα στην ζωή μου κατά τις προσπάθειες μου να παραγγείλω παϊδάκια. Ακόμα και σε ταβέρνες που φημίζονται γι αυτά. Γιατί το παϊδάκι απαιτεί όχι μόνο μεγάλη μαεστρία στο ψήσιμο αλλά πρέπει να έχεις και τη σωστή πρώτη ύλη. Ακόμα και η εποχή του χρόνου που θα τα παραγγείλεις έχει σημασία, όταν φυσικά μιλάμε για νωπό κρέας. Αυτά ήταν από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει. Το μόνο κακό ήταν πως ήταν από τα τελευταία πιάτα που ήρθαν στο τραπέζι μας και πραγματικά όσο κι αν το προσπάθησα, δεν βρήκα στο στομάχι μου μεγαλύτερη χωρητικότητα για να απολαύσω την διπλάσια ποσότητα από αυτή που τσάκισα.

• Και κλείνω με το σπληνάντερό τους! Για να αποδώσω τα εύσημα στο καλύτερο πιάτο που δοκίμασα εκείνο το βράδυ!!! Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που βρίσκω σπληνάντερο στην Αθήνα. Και η μεγάλη έκπληξη ήταν πως έβαζε κάτω τα περισσότερα (αν όχι όλα) από τα σπληνάντερα που έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα! Ένα ακόμα «σκορδάτο» πιάτο που έχει χαραχτεί στην μνήμη μου και δεν βλέπω την ώρα και την στιγμή που θα το ξαναγευτώ! Σωστή ισορροπία καρυκευμάτων και αλατιού. Μερακλίδικο ψήσιμο που το είχε κρατήσει ζουμερό. Τι να λέμε τώρα… τα ρέστα μου!!!

Στα πολύ θετικά το ότι είχαν Βεργίνα Weiss που υπεραγαπώ και που σπάνια βρίσκω διαθέσιμη!!!

Κλείνοντας αυτήν την κριτική, που έχει εδώ και αρκετό καιρό συνταχθεί, κλείνω γλυκόπικρα ένα κύκλο. Τουλάχιστον την διάθεσή μου απαλύνει το ότι η κριτική για τον Μαύρο Γάτο είναι άκρως θετική, κάτι που ήταν κι ο λόγος να αρχίσω να γράφω εδώ μέσα. Για να βοηθήσω στην ανάδειξη αξιόλογων προσπαθειών και να τις υποστηρίξω βάζοντας κι εγώ το λιθαράκι μου. Για την ώρα θα απομακρυνθώ από την αγαπημένη μου συνήθεια ανάρτησης κριτικών κι εύχομαι σε όλους καλή συνέχεια.

29 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πάλι?
Πάλι μάλιστα…. και μη σας πω ότι θα συνεχίσω στο μέλλον!
Γιατί?
Αααα! για πολλούς λόγους τους οποίους και θα απαριθμήσω. Κι όποιος έχει πρόβλημα με αυτό.. oh well! Never mind the bollocks … here’s the Sex Pistols if you know what I mean..

1) Είναι η γνωστή εποχή του χρόνου που πήζω αγρίως. Παλαιότερα, στα μικρά διαλλείματα της δουλειάς, διάβαζα. Δυστυχώς, πλέον, υπάρχουν ελάχιστα βιβλία που με συναρπάζουν. Σαν τις κριτικές ένα πράγμα, διαβάζω ελάχιστες μέχρι τέλους, μερικές και καθόλου, ψηφίζω παρόλα αυτά διότι υπάρχουν και οι, κατά συνθήκη, ψήφοι δεν το ξέρετε? Όμως υπήρξε ένα βιβλίο που αγάπησα πολύ τον τελευταίο καιρό.. Η Νίκη του Χωμενίδη, για δείτε το…!

2) Ακούω μουσική όταν μπορώ.. παλιά αγαπημένα κομμάτια που σημαίνουν κάτι και/ή
3) Ονειροπολώ αφήνοντας το μυαλό μου να περιπλανιέται σχεδιάζοντας, ενίοτε, κριτικές. Μου αρέσει να παίζω με τις λέξεις, να γράφω απλά κειμενάκια που δεν είναι βαρύνουσας σημασίας (αυτή είναι η σωστή σύνταξη εντάξει?), διασκεδάζω, αποφορτίζομαι, είναι το αγαπημένο μου ημερολόγιο που λέει κι ο γλυκύτατος George, αφήστε που βοηθά στο να αποφεύγει ο άμαχος πληθυσμός τα ξεσπάσματά μου όταν βρεθεί σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Απορώ κι εγώ που εξακολουθούν να μου μιλούν και πολύ γλυκά μάλιστα κατά καιρούς. Ψυχική Ανθεκτικότητα. Ιδιότητα που θαυμάζω απεριόριστα.

4) Έχω κάτι καινούργιο να πω. Έχω? Έχω βέβαια.

Κατ’ αρχάς ευπειθώς αναφέρω ότι όσον αφορά στα γνωστά και μη εξαιρετέα εδέσματα, τα πάντα βαίνουν καλώς.

Σαλάτα χωριάτικη με φρεσκότατα λαχανικά, εξαιρετική ντομάτα, φοβερή φέτα και λάδι για κινήσεις που δεν αρμόζουν σε μία q-ria αλλά στις οποίες επιδίδομαι ανερυθρίαστα, αβάδιστα κι αβίαστα στον χώρο τους.

Βλήτα που είναι και στην εποχή τους, καλοκαθαρισμένα και γλυκά. Η καινούργια εμμονή μου.

Τυροκαφτερή, βασιλοτύρι, τζατζίκι. Σταθερές αξίες. Ζητήστε να σας ετοιμάσουν μία τριλογία για να τα δοκιμάσετε όλα.

Πίτα διαφορετική κάθε μέρα με φύλλο της μαμάς Παναγιώτας. Αν έχει αφήσει κανένα κομμάτι ο Manos36, τον οποίο είδα πρόσφατα και πολύ χάρηκα, να δοκιμάσετε. Μία κολοκυθόπιτα που μοιράστηκε ο καλός μου κι ο Βαγγέλης την προηγούμενη εβδομάδα άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Διάφορα μαγειρευτά της εποχής. Τώρα για να πω την αλήθεια εγώ δεν έχω φάει γιατί εκεί πάω στοχευμένα, αλλά άκουσα ύμνους για κάτι κολοκυθάκια γεμιστά αυγολέμονο.

Το κοντοσούβλι έχει περάσει πλέον στον standard κατάλογο.

Χοιρινά σουβλάκια, μπιφτέκια κι ένα ψαρονέφρι που δοκίμασα στο ύψος τους.

Παϊδάκια κορυφαία αν και έχω αρχίσει να κάνω απιστίες.

Νέες αφίξεις.
Λουκάνικο καυτερό κι όταν λέμε καυτερό το εννοούμε. Τόσο νόστιμο παρόλα αυτά που ενώ βγάζω φλόγες, εξακολουθώ να τρώω.

Αρνίσιο κότσι που έφαγα την άνοιξη, βέβαια, ήταν λουκούμι, χωρίς καμία μυρωδιά και με ελάχιστο, έως καθόλου, λίπος. Σας αρέσει το σουβλιστό αρνί? Μην το χάσετε τότε.

Ας έρθουμε όμως στον κύριο λόγο ανανέωσης αυτής της κριτικής συν κάτι ράμματα για τη γούνα τους που έχω.

T-bone, φιλέτο, rib eye, tomahawk. Ούσα λάτρης του μοσχαριού και έχοντας μεγάλη κι όταν λέω μεγάλη το εννοώ, εμπειρία, σας λέω με το χέρι στην καρδιά ότι είναι από τα ωραιότερα που σερβίρονται αυτή τη στιγμή στην Αθήνα βάζοντας κάτω, άνετα, αυτά των καταξιωμένων εστιατορίων που ειδικεύονται στο είδος. Βαθιά νοστιμιά. Ψημένο όπως ακριβώς το θέλω. Χοντρό, αιμάσσον, μόνο με λίγο ανθό αλατιού! Δε χρειάζεται τίποτα άλλο, μα τίποτα, σας λέω. Προσοχή και προειδοποίηση. Μην το ζητήσετε κάρβουνο. Τα παιδιά έχουν σαφή εντολή να με ειδοποιήσουν, θα κατέβω άμεσα διότι μένω δίπλα και θα πιαστούμε μαλλί με μαλλί/ μούσι/ κοτσίδι ή ότι άλλο διαθέτετε. Φιλική συμβουλή. Αγαπητέ Vagg και Αναξίμανδρε σε περίπτωση που προγραμματίζετε ταξίδι στην Αμερική ξανασκεφτείτε το. Δε θα περάσετε καλά σας το υπογράφω. Και οι υπόλοιποι που βλέπετε well done και νομίζετε ότι είναι medium. Αμάν πια!

Όλα καλά λοιπόν σ αυτό το μαγαζί? Όχι βέβαια! Ώρα για τις δημόσιες καταγγελίες.

Δε μου είχαν προτείνει ποτέ στα τόσα χρόνια το εξαιρετικό σαγανάκι τους.

Μία φορά μου έψησαν το μοσχάρι μου 30 δευτερόλεπτα περισσότερο.

Κατεβαίνω να πω ένα γεια και να τσιμπήσω, πιάνουμε την κουβέντα, βλέπω γνωστούς και φίλους, ξεμυαλίζομαι, πάω στο γραφείο την επομένη με δύο ώρες ύπνο.

Ο Γιάννης με ποτίζει ένα Αγιωργήτικο που είναι στα τελειώματά του και είναι τόσο μαλακό, στρογγυλεμένο και γλυκό που πάω στο γραφείο με δύο ώρες ύπνο και ντίρλα.

Παρόλο που ήταν προσκεκλημένοι δεν εμφανίστηκαν ποτέ στα γενέθλια του καλού μου με το πρόσχημα μίας βάπτισης την επομένη στην Αρκαδία.

Τους έχει τελειώσει το γλυκό φράουλα που κερνούν με γιαούρτι στο τέλος. Η νεαρή ιδιοκτήτρια αντί να στρωθεί να φτιάξει κάτι άλλο πηγαίνει για μπάνιο κάθε μέρα, αφήνει τον άντρα της να τραβιέται, και όχι μόνον αυτό, αλλά έχει το θράσος αγαπητοί μου να μου στέλνει φωτογραφίες. Την ώρα που είμαι στο γραφείο, με δύο ώρες ύπνο και ντίρλα.

Ως καλή γειτόνισσα περνώ μετά από βόλτα που έχω πάει να δω τι κάνουν. Με κρατάνε, με ξαναταΐζουν, το φόρεμα που έχω ράψει για τον γάμο είναι τσίμα τσίμα και, όπως πάει, δε θα μου μπαίνει. Οπότε με βλέπω, την κουμπάρα, να πηγαίνω με αντίσκηνο, με δύο ώρες ύπνο και ντίρλα.
Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

19 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Έχουμε και λέμε.
Μέρος των Απόκρεω είναι και η Τσικνοπέμπτη. Έλα όμως που τα τελευταία χρόνια με χαλάει η βαβούρα της ημέρας, η αιθαλομίχλη που μαζεύεται στον ουρανό από την τσίκνα της μέρας, αλλά και οι αμφιβόλου ποιότητας πρώτες ύλες που σερβίρουν όσοι δεν σέβονται τον πελάτη εκείνη την μέρα.
Η παρέα όμως θέλει να τσικνίσει και θα τσικνίσει, όχι βέβαια Τσικνοπέμπτη αλλά Σάββατο και θα το συνδυάσει επειδή αρέσκεται στη διασκέδαση, με το μπαλταφάν (ελληνιστί το ball d’ enfants) των παιδικών μας χρόνων. Χωρίς ‘’ντύσιμο’’ μιας και δεν συμφωνούν όλοι, αλλά με τα κλασικά κομφετί και σερπαντίνες, τραγούδι και άπλετο κέφι.
Και συνάντηση που; Σκεφτήκαμε, συσκεφτήκαμε, εμφανίστηκαν συννεφάκια με ερωτηματικά πάνω από τα κεφάλια μας και πήραμε ομόφωνα (δύσκολο στην εποχή μας) απόφαση.
Που αλλού. ‘’Ήταν ένας γάτος, γάτος πονηρός…’’ Βασίλη μου και ήταν και μαύρος και ήταν και σε μια από τις παλαιότερες περιοχές των Αθηνών και ήταν και εγγύηση, οπότε Παγκράτι και Μαύρος Γάτος.
Το τραπέζι μας περίμενε στρωμένο, στολισμένο και φροντισμένο από τους ιδιοκτήτες και από την κυρία με το βέλο. Άψογο. Μακρινάρι στο πάνω επίπεδο, μιας και ήμασταν αρκετοί.
Το parking στο Παγκράτι δύσκολο αρκετά, αλλά συνωμότησε το σύμπαν και κανένας μας δεν δυσκολεύτηκε. Ο ‘’γάτος ο μαύρος’’ βρίσκεται λοξά από το ‘’μαύρο πρόβατο’’ πολύ κοντά στην Βασιλέως Κωνσταντίνου και είναι αρκετά εύκολος στην πρόσβαση.
Ξεκινήσαμε όπως όλοι οι άνθρωποι με σαλάτες, ορεκτικά και αλοιφές πριν μπούμε στα δύσκολα.
Σαλάτα χωριάτικη πλούσια σε υλικά και δροσερή με εύγεστη και τεράστιο κομμάτι φέτας στην κορυφή.
Σαλάτα του γάτου με λάχανο, καρότο, Φλωρίνης, πιπεριές καυτερές και πάπρικα, έμοιαζε με πολίτικη αλλά δεν ήταν. Πολύ καλή και αυτή, δροσερή και μυρωδάτη.
Γραβιέρα πολύ καλή και σε πλούσια ποσότητα, τρομεροί και τεράστιοι πλούσιοι σε γεύση και υλικά χειροποίητοι κολοκυθοκεφτέδες, τους οποίους αν συνδύαζες με το δυνατό μεν, δροσερό δε τζατζίκι, ήταν απόλαυση.
Τελευταία άφησα τις ναυαρχίδες των πρώτων πιάτων.
Τυροκαυτερή χειροποίητη με μεγάλα κομμάτια τυριού και ψιλοκομμένη καυτερή πιπεριά. Ο ορισμός της τυροκαυτερής, σπιρτόζα με κάψιμο απίθανο, αντρικό.
Βασιλοτύρι, κρεμώδες με πλούσια γεύση τυρί από αιγοπρόβειο γάλα, στραγγίζεται σε τσαντήλα ωριμάζει αργά και είναι κατάλληλο για στρώσεις παντού. Και άλλες περιοχές βγάζουν παρόμοια τυριά (Άνδρος, Νάξος, Δομοκός) αλλά εδώ το προϊόν είναι όντως βασιλιάς.
Και φθάνουμε στον λόγο της επίσκεψής μας. Κρέας.
Αρχίσαμε με κοντοσούβλι χοιρινό φούρνου, όμορφα μαγειρεμένο πολύ μαλακό, συνοδεία από μελωμένες πατάτες.
Κάπου στην μέση μπήκαν και κάτι μπιφτέκια κρεατένια, μαμαδίσια πλούσια σε μυρωδικά. Συνεχίσαμε με χοιρινό Ικαριώτικο φτιαγμένο με καυτερή συνταγή, έτσι για να μπαίνουμε ομαλά στα υπόλοιπα.
Τα οποία υπόλοιπα ήταν φρεγάτες 4ης γενεάς.
Μεζέδες της Ελληνικής υπαίθρου, της πλατείας του χωριού.
Μοσχαρίσιο συκώτι σωστά ψημένο και ζουμερό, το οποίο με το απαραίτητο λεμόνι απογειώθηκε, απίθανο σπληνάντερο το ελληνικό ολίγον τι σκορδάτο, το οποίο ή θα το αγαπήσεις ή θα το μισήσεις, λουκάνικα πρασάτα με λίγο λιπάκι για την γεύση τέλεια και τέλος παϊδάκια αρνίσια φουλ στο κρέας, μαεστρικά ψημένα χωρίς καθόλου μυρωδιά του κρέατος. Φαγώθηκαν, ξαναήρθαν, ξαναφαγώθηκαν.
Κάπου εκεί άρχισαν να έρχονται οι σόδες, τα νερά στις κανάτες και οι cola’s normal, diet και light διότι δεν γίνεται οι κυρίες της παρέας να μην προσέξουν την σιλουέτα τους (sic).
Ένα καλό δείπνο τελειώνει γλυκά, με γλυκά πάρα πολλά γλυκά. Δεν θα αναφερθώ στα δικά μας (είτε υπέροχα χειροποίητα, είτε γνωστού ζαχαροπλαστείου από το 1956) αλλά στα του Γάτου.
Πολύ καλό ραβανί, χειροποίητη Ηπειρώτικη γαλατόπιτα που μπορείς να την φας και για κανονικό φαγητό και ζεστός χαλβάς σιμιγδαλένιος.
Κλασική παραδοσιακή ταβέρνα παλιάς κοπής, τίμια, με τα τραπέζια σε κανονική απόσταση, γκραβούρες του γάτου άτακτα στους τοίχους, 2 μεγάλες όμορφες ρετρό τοιχογραφίες σε παστέλ χρωματισμό, ψυγείο καταψύκτης με τα κρέατα τακτοποιημένα μπαίνοντας και γενικά είναι αυτό που περιμένεις να συναντήσεις.
Νοστάλγησα βλέποντας χαρακτηριστικές φιγούρες παλαιάς εποχής το ζευγάρι με την κορούλα τους ντυμένη πριγκίπισσα της νύχτας, τον γερασμένο αρχοντικό κύριο μετά της συζύγου με τα χόρτα και την φέτα στο τραπέζι, την οικογένεια με παρόντα όλα τα μέλη που μετά το φαγητό αποχωρήσαν τα παιδιά για ένα ποτάκι λόγω των ημερών….
Η εξυπηρέτηση αρκετά καλή αλλά θεωρώ, παρότι όλοι τους διανύσαν αρκετά χλμ για να εξυπηρετήσουν το γεμάτο μαγαζί, ότι σε μέρες αιχμής απαιτείται άλλος ένας δουλευταράς για να μοιραστούν τα χιλιόμετρα καλύτερα.
Τι δεν μ’ άρεσε.
Το αδιάφορο σουβλάκι κοτόπουλο που δεν πρόσθεσε κάτι, την εικόνα των υπολοίπων εδεσμάτων.
Οι τηγανιτές πατάτες που παρότι χεράτες, είχαν ρουφήξει αρκετό λάδι και δεν ήταν χρυσαφένιες και crispy.
Η αρκετή οχλαγωγία που δεν βοηθούσε να ακουστεί η μουσική.
Το κάπνισμα των θεριακλήδων Ελλήνων που παρότι η δικιά μας παρέα τίμησε τον χώρο καπνίσματος στην είσοδο, όλοι οι υπόλοιποι κάπνιζαν εντός.
Τέλος καλό το τσίκνισμα, αλλά ενώ εκεί δεν το κατάλαβα, στο σπίτι τα ρούχα εγκαταστάθηκαν εις το βορεινό μπαλκόνι όλο το βράδυ. Ο εξαερισμός Χειμώνα έχει θέματα.
Το vfm αν και εμείς είχαμε fix τιμή, είναι πολύ καλό σα να λέμε κλέβεις εκκλησία.
Δεν υπάρχει θέμα φυσικά αν προτείνεται ή όχι.
Ρομαντικό και συνάμα χορταστικό, στο κέντρο της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται, σου προσφέρει καταστάσεις παλαιάς αυθεντικής και όχι τουριστικής Αθήνας που δεν έχεις ζήσει και θα πρέπει να ζήσεις, ή που έχεις ζήσει και απαιτείται να κάνεις ένα repeat, συνεχόμενο ή μη.

21 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

- Γεια σου Vaggg τι κάνεις?

- Γεια σου Αναξίμανδρε. Ας τα λέμε καλά..

- Έγινε κάτι? Να υποθέσω πάλι με το φαγητό ασχολείσαι?

- Ε, να μωρέ είναι ένα μαγαζί που ήθελα να πάω. Αλλά δυσκολευόμουν να βρω τη σωστή παρέα για εκείνο το μέρος. Ο Μαύρος Γάτος.

- Ααα, δεν το ξέρω.

- Ο Μαύρος Γάτος αποτελούσε εδώ και καιρό ένα από τα μαγαζιά που ήθελα με περίσσιο πάθος να επισκεφθώ. Οι απίστευτες κριτικές που γράφονται για εκείνον είναι δύσκολο να σε αφήσουν ασυγκίνητο. Μάλιστα ανήκει στην κατηγορία των μαγαζιών που είτε ενθουσιαστώ, είτε απογοητευτώ, δεν θα γράψω κριτική πριν κάνω και δεύτερη επίσκεψη.

- Και?

- Και κατάφερα τελικά να πάω, αλλά λέω να κάνω την εξαίρεση, προς επιβεβαίωση του παραπάνω κανόνα, και να γράψω κριτική από τώρα, χωρίς να έχω την πλήρη διαμορφωμένη άποψη που θα ήθελα.

- Και γιατί ρε άνθρωπε να το κάνεις αυτό αφού δεν έχεις πλήρη άποψη και αφού δεν το συνηθίζεις κιόλας?

- Γιατί, καλέ μου φίλε Αναξίμανδρε, δύσκολα θα ξαναπάω στο άμεσο μέλλον στο Μαύρο Γάτο και δεν θέλω ούτε να γράψω κριτική για αυτόν ένα χρόνο μετά (που δεν θα θυμάμαι τίποτα), ούτε να μη γράψω ποτέ αφού πήγα που πήγα…

- Και γιατί ρε άνθρωπε να μην ξαναπάς?

- Γιατί ο Μαύρος Γάτος είναι Κουτούκι. Και δεν έχω πολλούς κουτουκοφίλους. Και θα ήθελα να έχω περισσότερους. Αλλά δεν έχω. Και την έξοδο σε κουτούκι πρέπει να τη νιώθεις για να την κάνεις αλλιώς θα ξινίσεις τα μούτρα σου μόλις μπεις.

- Οκ οκ ηρέμησε. Κοίτα ούτε εγώ είμαι πολύ των κουτουκιών αλλιώς θα σου έλεγα να πάμε παρέα..

- Να το, είδες? Ούτε έναν κουτουκοφάν δεν μπορώ να βρω..

- Πες μου όμως για το Μαύρο Γάτο, άξιζε τελικά?

- Εμένα μου άρεσε αρκετά.. Ημιυπόγειο κουτουκοταβερνείο, ο ορισμός του old school. Ελληνική μουσική, παλαιάς κοπής, σε χαμηλή ένταση να μη σου παίρνει τα αυτιά. Προσεγμένο και καθαρό. Γρήγοροι στο σέρβις και συμπαθητικοί σαν άνθρωποι. Λάθη δεν κάνανε ενώ μας κέρασαν και δύο ειδών γλυκάκια και μάλλον δεν μας χρέωσαν (ή μας κέρασαν) και κάτι ακόμα αφού πληρώσαμε τουλάχιστον 5€ λιγότερα από τις αναγραφόμενες τιμές.

- Ρε, αφού με ξέρεις. Τα βαριέμαι αυτά για τον χώρο. Από φαί τι έλεγε? Είχε καμιά καλή γκουρμεδιά ή μόνο τα κλασσικά ταβερνιάρικα?

- Αφού είπαμε ρε Αναξίμανδρε. Δεν είσαι για κουτούκι εσύ. Τι γκουρμεδιές θες στο ημιυπόγειο? Όχι δεν είχε γκουρμεδιές. Είχε ψημένο ζεστό ψωμάκι για κουβέρ, δοκιμάσαμε Χωριάτικη σαλάτα με νόστιμη φέτα με μπόλικη ρίγανη (6€), ωραία τυροκαυτερή όχι τόσο καυτερή όσο σου αρέσουν εσένα (3€ νομίζω), ένα τουμπανιάρικο σαγανάκι που έγινε ανάρπαστο (κάπου 4-5€) και κάτι κολοκυθάκια πιο μέτρια ρε γαμώτο. Είχαν πολύ κουρκούτι και θύμιζαν πιο πολύ λουκουμάδες παρά κολοκύθια. Πολλή λαδίλα. Κάπου στα 3-4€ αυτά.

- Ήθελες παραδοσιακό Vaggg. Πάρε τώρα λαδίλα να χεις! Και χορτάσατε με αυτά?

- Πολύ βιάζεσαι. Πήραμε και κρέατα. Άλλωστε ο Γάτος για τα κρέατα του είναι πιο γνωστός. Δεν πήγαμε βράδυ όμως να έχει και σούβλα για την οποία είχα διαβάσει τα καλύτερα. Και έτσι φάγαμε μόνο σχάρας. Πήραμε σουβλάκια κοτόπουλο και χοιρινό (7€ η μερίδα). Είχαν άριστο ψήσιμο μα τους έλειπε λίγη πρόσθετη γεύση μέσω μαριναρίσματος ή προσθήκης κάποιου μπαχαρικού. Η γεύση τους, δηλαδή, ήταν πολύ σκέτη. Ήρθαν με αρκετές πατάτες τηγανητές, αρκετά συμπαθείς (χωρίς αλάτια ή λαδίλα). Πήραμε και μοσχαρίσιες μπριζόλες (9€ η μία). Τέλειο ψήσιμο, πολύ μαλακές, τέλεια γεύση, ελάχιστο ξύγκι. Αλλά ξέρεις τι μου την έδωσε?

- Περιμένω να μου πεις..

- Ήρθαν ρουζουλί μέσα. Αν τις ζούπαγες λίγο φαινόντουσαν τα αιμοσφαίρια.

- Έχω ήδη αναγουλιάσει… Μη συνεχίζεις.

- Το ξέρω για αυτό το είπα! Χαχαχα! Ξέρεις, εμένα δεν με ενοχλούν αυτά, αλλά δεν ρώταγαν και αυτοί για το ψήσιμο? Εσένα σκέφτηκα εκείνη την ώρα που θα τους το γύριζες πίσω να το ψήσουν κι άλλο.

- Τέλος με το φαί, γιατί θα τον κάνω τον εμετό. Τι ήπιατε?

- Ήπιαμε χύμα λευκό (4€ το μισόλιτρο νομίζω), από τα πολύ ωραία, ευκολόπιοτο όσο δεν πάει. Θα έχουν γίνει τρελά μεθύσια με αυτό το κρασί!

- Να και κάτι ενδιαφέρον. Και είχε και γλυκό είπες?

- Αμέ. Κέρασαν χαλβά και γιαούρτι με φράουλες. Γενναιόδωροι.

- Και τα μπικικίνια?

- Σου λέω, γενναιόδωροι. Δώσαμε 12€ το άτομο και φάγαμε ο καθένας από μια μερίδα (οι δύο, μοσχαρίσιες μπριζόλες), ήπιαμε το κρασάκι μας και περάσαμε όμοφα. Το φαγητό λιγότερο από 11€ για αρκετά συμπαθητικό κορεσμό. Με 15€ θα είχαμε σκάσει και θα φεύγαμε κελαηδώντας! Πως σου ακούγεται λοιπόν? Θα πάμε?

- Ααα, να με ρίξεις θες τόση ώρα? Είπαμε, μαζί θα πάμε Φυσαρμόνικα. Αφού, ξέρεις δεν τα μπορώ τα τόσο παλαιικά μαγαζ…

(απότομο κλείσιμο τηλεφώνου)

0 medium

28 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αγαπητοι φιλοι σκοπιμως επελεξα η τελευταια κριτικη για το 2016 να ειναι για ενα μαγαζι που μου αφησε τις θετικοτερες εντυπωσεις!!
Βραδακι καθημερινης και εχω κανονισει με αγαπημενη φιλη να βρεθουμε να τα πουμε. Η προταση της για το μαυρο γατο προφανως και εγινε δεκτη με μεγαλη χαρα, αφου της εχω απολυτη εμπιστοσυνη.
Με μικρη καθυστερηση, εφτασα και παρκαρα ευκολα.

Κατ'αρχας οσον αφορα το χωρο, θα πω οτι για το ειδος του ειναι αρκετα καλος. Ζεστος και φιλοξενος, σωστα τοποθετημενα τα τραπεζια, ευρυχωρος και χωρις ανεπιθυμητες μυρωδιες.

Η εξυπηρετηση κατι παραπανω απο αψογη. Χαμογελο, ταχυτητα και αληθινη διαθεση και ενδιαφερον για να ευχαριστησουν τον πελατη. Τα παντα εφτασαν στον καταλληλο χρονο και με τη δεουσα προσοχη και περιποιηση.

Δοκιμασαμε:
-τζατζικι, οσο δυνατο πρεπει για να συνοδευσει τα κρεατικα.
-τυροκαυτερη, ισως να ηθελα λιγο πιο πολυ ενταση, αλλα δεν ειμαι μετρο συγκρισης, καθως τρωω πολυ καυτερα πιατα
-βασιλοτυρι, η αγαπη μου για τα τυρια γνωστη, οποτε ενθουσιαστηκα.
-πατατουλες τηγανιτες, σωστα τηγανισμενες, σε καλο λαδι.
-απο κρεατικα δοκιμασαμε, ποικιλια. Ειδικευονται στο κρεας και φαινεται. Ακομη και το κοτοπουλο ηταν ζουμερο και νοστιμο, αλλα πραγματικα υπεροχο ήταν το συκωτι(τα συγχαρητηρια μου). Νομιζω οτι και να δοκιμασετε δε θα σας απογοητευσει.
-κολοκυθοκεφτεδες, και εδω το τηγανι τους ελαφρυ, το συνολικο αποτελεσμα γευστικοτατο.
Στην αρχη μας ηρθε ψωμακι ψημενο. Συνοδευσαμε το φαγητο μας με κρασακι εγω ημιγλυκο και η φιλη ξηρο και τα δυο σε πολυ καλο επιπεδο.

Οσα φαγαμε, ηταν παραπανω απο αρκετα για δυο ατομα. Το ακριβες κοστος δεν το γνωριζω, διοτι οι αλλοι φιλοι που ηρθαν λιγο αργοτερα και μας εκαναν παρεα, μας κερασαν(και τους ευχαριστω πολυ). Περιπου ομως τα παραπανω κοστισαν 15-17 ευρω το ατομο, ποσο ακρως ικανοποιητικο για την ποσοτητα και την ποιοτητα οσων φαγαμε.

Εννοειται πως θα επιστρεψω για να δοκιμασω και αλλα πιατα, αλλα και να ξαναφαω αυτα που με ενθουσιασαν.
Πως κρινεται μια βραδια επιτυχημενη? Τι αλλο μπορει να θελει καποιος?? Εκεινη τα ειχε ολα παντως, καλη παρεα, νοστιμο φαγητο, ενδιαφερουσα συζητηση.

Υ. γ. Καλα Χριστουγεννα σε ολους, με καλη παρεα και γευστικες δοκιμες.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Και να φανταστει κανεις οτι τις σιχαινομαι τις γατες. Sorry guys, αλλα ειναι υπουλα, τριχομαδιαρικα, υστεροβουλα πλασματα που στραβομουτσουνιαζουν ακομα και αν τους σερβιρεις ψαρι γκρατινε με σως μαδερα, ασε που αρνουμαι να εμπιστευτω πλασμα που αντιπαθει και αποφευγει τα χαδια! Συνδυασε το ψηλομυτικο υφος τους με την αλλεργια μου στη γουνα τους, που τη σκορπανε σε ακτινα δωδεκα γιαρδων γυρω τους και μαντεψε γιατι πιο πιθανο ειναι να παρω σπιτι μου εναν εμπονομπο σε πληρη αναπτυξη παρα το απεχθες αιλουροειδες.

Αυτα μεχρι χθες. Σημερα ακουω γατος, και η πρωτη εικονα στο μυαλο μου ειναι πιατελες με ψητα ικανα να προκαλεσουν ακατασχετη λιμναζουσα σιελορροια. Δηλωνω ρητα και κατηγορηματικα, οριζοντιως και καθετως, με 5 γραμματα οτι ο Μαυρος Γατος ειναι πλεον στο μυαλο μου ο ορισμος της λεξης Στεκι. Ακουτε κυριε Μπαμπινιωτη? Παρακαλω οπως προβειτε σε αμεσες διορθωσεις.

Ο χωρος ειναι ακριβως αυτο που εγω θελω στο στεκι μου. Μετριου μεγεθους, υπογειοφερνει, με ανετες αποστασεις, καλη μουσικη σχετικα χαμηλα και την αισθηση κουτουκιλας που λατρευω. Ολα ειναι θεμα γουστου και το ξερω, αλλα το δικο μου ερχεται και κουμπωνει με το απλο ντεκορ, τις ζωγραφιες στους τοιχους και το καλαμωτο ταβανι. Προφανως δεν εχουν ολοι την ιδια γνωμη και δεν βλεπουν τη φινετσα αυτου του τοσο λιτου δωματιου, αλλα εδω ειναι η δικτατορια μου και ο, τι μου κατεβει λεω. Η μυρωδια τσικνας και τηγανιλας που θα ρουφηξουν οι μαυρες τρυπες των ρουχων ειναι το αναγκαιο και βαρυτιμο κειμηλιο μιας πολυ πετυχημενης βραδιας.

Εξυπηρετησης το αναγνωσμα. Ξεκιναω απο την υπεργλυκη ιδιοκτηρια που εχει το χαμογελο της Colgate και το υπεροχο χιουμορ του ευφυους ανθρωπου και που κανει τοσο κραυγαλεα αντιθεση με τον διακριτικο, μπρουταλ οπτικα ιδιοκτητη-μαγειρα. Ειναι ενα διδυμο εξαιρετικα αποδοτικο, που με την ταπεινοτητα και την προφανεστατη αγαπη γι αυτο που κανουν σε αναγκαζουν να ξαναπας. Απλα σε κερδιζουν.

Και πως να μη σε κερδισουν δηλαδης, που γινονται χαλι να σκουπησεις την αρβυλα σου πανω τους? Ο, τι σου ρθει στο μυαλο, σα το τζινι του λυχναριου, τσουπ! Το εμφανιζουν αυτοστιγμη. Σπληναντερο ζητησε η διοργανωτρια της φιεστας, μονο για να τσιγκλισει τους απιστους Θωμαδες της παρεας, ε το τραπεζι θαφτηκε στο σπληναντερο. Εφερε και το γουρουνι της, μας το μεθυσαν και το φαγαμε σε κυβους. Για να μη σχολιασω οτι απασχολουν ενα σκασμο προσωπικο για να μη χρειαζεται να περιμενει κανεις τιποτα. Γενικως η οικειοτητα, η προθυμια και η εντιμοτητα πρεπει να επιβραβευονται και, ελλειψει αλλου βραβειου, τους. δινω το 4ρι μου ολοψυχα.

Και φτασαμε στον εφιαλτη στο δρομο με τα κοψιδια. Καντε τωρα εικονα ενα τραπεζι 20 ανθρωπων θαμμενο στα πιατα. Σκηνικο χιτσκοκ.

-ψωμακι σε καλαθακια, ζυμωτο, το ειχα δοκιμασει στην πρωτη αναγνωριστικη επισκεψη, που το προλαβα ζεστο και ηταν πολυ καλο.

-Σαλατα χωριαρικη (6€) χοντροκομμενη, αναμενομενη και σαλατα λαχανο (3€) πολυ νοστιμη. Και επειδη 2 ειδη σαλατας σε αυτη την παρεα ειναι φρουτο, ειχαμε και το παντζαρι απο διπλα για απεριτιφ (3€). Δεν ειναι κατι παραπανω απο συνοδευτικο για τα κρεατα, αλλα ψηταδικο ειναι, οχι salad bar.

- Απο αλοιφες ειχαμε 3 επιλογες, η μια καλυτερη απο τις αλλες. Βασιλοτυρι, που βασικα ειναι σαν κρεμα υποξινου τυριου, τζατζικι ελαφρως σκορδατο και απαλο και τυροκαυτερη καυτεριαρικη και τυρενια. (3€ εκαστη). Υπηρχαν και μπαστουνια μαλακη βουτυρατη γραβιερα στα περιξ.

- Κολοκυθοκεφτεδες (4€) πεντανοστιμοι και αφρατοι, σε μεγεθος μπαλας πολο, ηταν τοσο καλοι που ο τελευταιος επεσε θυμα απαγωγης μεσα απο το ανυποψιαστο πιατο καλοπιατου τριτου. Εδω να καταγγειλω και τον κολλητο μου που εκανε καθετη εφορμηση στον δικο μου, η οποια δεν ανακοπηκε επιτυχως.

- Το σπληναντερο που λεγαμε, σε τεραστια ποσοτητα, πηγμενο στο σκορδο, φοβερα κρεατενιο και καθολου βαρυ. Και μιλαμε για πιατο μπουκια και εμφραγμα. Εξαιρετικης ποιοτητας και πρωτης ταξεως μεζες, που πολυ καλα θα κανουν να το μονιμοποιησουν στον καταλογο. (Αξια ανεκτιμητη σε €)

-Συκωτακι μοσχαρισιο (7€) ζουμερο, ωραια ψημενο και νοστιμο. Και λιγοτερο ψημενο να ηταν δε θα χαλαγε, αλλα υπαρχει και κοσμος που δεν προαγει τον κανιβαλισμο, οποτε παω πασο.

-Ενα χοιρινο κοντοσουβλι ποιημα, με μελωμενες ψητες πατατες που θα στοιχειωνει τις νυχτες μου. Αμφιβαλλω αν θα μπορεσω ποτε να βρω καλυτερο και παντα θα μπαινω στο τρυπακι της, αδικης απο τα γενοφασκια της, συγκρισης. (7 εξαιρετικα well-spent €)

-Λουκανικο με πρασσο που μπηκε με ντριμπλα και μου κανε ανατροπη. Ενω τα λουκανικα δεν τα υποληπτομαι και ιδιαιτερα, αυτο ηταν ζουμερο, χωρις να ειναι μπουχτιστικο. (7€).

-Αλλο ενα πιατο ανατροπη ηταν τα μπιφτεκακια (7€) που ηρθαν 4 ανα πιατο, και ηταν μια αφρατη νοστιμια. Για να το λεει αυτο η τρελη που προτιμα μουσακα χωρις κιμα, ξερετε τι πρεπει να κανετε οταν πατε. Με εξεπληξαν. Δε μου συμβαινει συχνα αυτο.

- Καλαμακι κοτοπουλο (7€) για μενα περασε και δεν ακουμπησε. Βεβαια αυτο οφειλεται που θεωρω τα πουλερικα φαγητο διαιτας ή ασθενειας - κυριως ψυχικης, αν αυτοβουλως επιλεγεις λευκο απο κοκκινο κρεας.

Ολα τα κρεατοπιατα συνοδευονταν απο λεπτοκομμενη τραγανη τηγανιτη πατατα που καταλαμβανε καθε πιθανο ή απιθανο χιλιοστο χωρου. Εκει καπου ακουγες ζωνες να λυνονται, βογκητα δυσφοριας και ξεφυσηματα βαρυστομαχιας. Ωσπου ηρθε το βαρυ πυροβολικο και ως δια μαγειας, ο κορεσμος πηγε για βρουβες.

-Αρνισιο παϊδακι θανατηφορο (30€/κιλο) που μυριζε τοσο οσο, να ξερεις οτι τρως κρεας και οχι φελιζολ, μαλακο, ζουμερο, αξιο. Αξιο τις 4 ωρες γυμναστικης για να καψεις τα 100 γραμμαρια.

-Μαζι, γιατι μια υπερβολη μας διακρινει, χοιρινη τηγανια απο το προαναφερθεν γουρουνι, με πολυ αλκοολ και πολυ λιπος, αν σας αρεσει ο βαρυς και ασηκωτος κρασομεζες, παρτε το σιγουρα. Και εδω να τονισω οτι η τηγανια η δικια τους, χωρις εξωτερικες παρεμβολες απο δικα μας σπιτισια κρεατα, λιπος δεν εχει καθολου. Και στις δυο περιπτωσεις, αμφοτερα λουκουμια! (7€)

Οπως σωστα μαντευετε, ηδη τα στομαχια μας ειχαν εξαπλωθει στο διπλα μαγαζι και απειλουσαν να καρφωσουν τη σημαια τους και εκει, αλλα ουτε αυτο μας πτοησε οταν ηρθαν τα γλυκα!

-χειροποιητος σιμιγδαλενιος χαλβας, απο το ψιγμα που δοκιμασα απλα για την αποψη ηταν πολυ δυνατα μυρωδατος, υγρος και με απιθανο λεμονατο αρωμα, ο καλυτερος χαλβας που εχω πετυχει ως τωρα.

- Γαλατοπιτα και ραβανι, αν σας αρεσουν αυτα τα γλυκα ηταν καλοεκτελεσμενα. Δεν δοκιμασα, την προηγουμενη φορα που τα γευτηκα ηταν πολυ καλα. Απλως εγω ειχα συγκεντρωθει αλλου και αυτα τα αγνοησα. Γι αυτο φταιει αφενος η οικοδεσποινα με τα παστακια της και τα εξαιρετικα αμυγδαλωτα που ειχε στοιχισει στα πιατα μας, αφετερου η κολοκυθοκλεφτης της παρεας με τα υπεροχα γλυκα της, που κλεψαν την παρασταση και την καρδια μου. Σορρυ, αλλα η σοκολατα ειναι παγκοσμια σταθερα, ολοι το ξερουν αυτο.

Το τι ηπιαμε ειναι αλλου παπα ευαγγελιο. Κρασια, τσιπουρα, ενα χωνευτικο αποσταγμα τσιπουρου στο τελος και αρκετα αναψυκτικα να χτισουμε πυραμιδα με τα κουτακια.

Το κοστος ηταν προσυμφωνημενο στα 18€ ανα ατομο, και ενω ειχαμε επιμεινει να το κανουμε 20€, για πιο σωστο. Φυγαμε εχοντας κανει μια τρυπα ορατη απ το φεγγαρι στον προϋπολογισμο τους και φημες λενε οτι το μαγαζι εμεινε κλειστο ενα τριημερο να ανανεωσουν τις προμηθειες στα αδεια κελαρια τους.

Μαλιστα, οφειλω να ευχαριστησω για τα κρεατοπακετακια που δοθηκαν στο τελος της βραδιας απο αφαγωτα παΐδια, τα οποια το ιδιο βραδυ ξεκοκκαλιστηλαν απο ενα αναμαλλιασμενο, αυπνο απο το φουσκωμα βαμπιρ, εβρασαν με λαχανικα και τάισαν σε μορφη 2 χυτρων σουπας τους αστεγους της Αθηνας την επομενη μερα. Ενα μικρο βημα για μας, ενα μεγαλο για το γεφυρωμα του χασματος της κοινωνιας σημερα. Ευχαριστουμε που μας κανατε δυνατη μια μικρη πραξη αγαπης.

Δε θα πω αλλα, θα πω μονο οτι ειναι ενα μαγαζι τιμιοτατο, με καλο φαγητο και ακομα καλυτερες τιμες, που κρατιεται απο ανθρωπους που ξερουν πως να σε σκλαβωσουν με τον επαγγελματικα ερασιτεχνικο τροπο τους και μονο κερδισμενοι θα βγειτε σε μια μελλοντικη εξοδο σας εκει. Ευχομαι στα παιδια καθε επιτυχια στον αγωνα τους για επιβιωση σε μια τοσο δυσκολη οικονομικη συγκυρια για τη χωρα και σε σας τους υπολοιπους, καλη ορεξη. Τωρα, αν δειτε κατι μουτρα κρεμασμενα σε αφισες επικηριξης στη τζαμαρια τους, ξερετε το λογο.

Υγ. Νιωθω την αναγκη να ευχαριστησω την διοργανωτρια της εξοδου μας και απο δω, γιατι καταφερε να κανει το ακατορθωτο: να συνταιριαξει την ηρα με το σταρι, να ενωσει βορειο και νοτιο Γερμανια και να δεσει μαεστρικα το αυγολεμονο. Δε θα πω αλλα, αυτη ξερει. Παντα αυτη ξερει.

3 medium

12 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Νέα επισκεψη στην αγαπημένη ταβέρνα του Παγκρατίου. Η αλήθεια είναι ότι δε γνωρίζαμε πως σερβίρει και έξω, κι'έτσι χθες βράδυ που είχε αρκετή ζέστη και θέλαμε να κάτσουμε κάπου έξω, στριμωχτήκαμε λίγο με την ιδέα. Πλην όμως όταν φτασαμε, διαπιστώσαμε πως έχει τραπέζια στο πεζοδρόμιο του ήσυχου στενού και ήταν και πολύ όμορφα μάλιστα. Το πρώτο που σου κάνει εντύπωση σ'αυτο το μαγαζί είναι η ετοιμότητα τους να εξυπηρετήσουν. Το λέω γιατί συμβαίνει συχνά, να πηγαίνεις σε άλλα μαγαζιά, να κάθεσαι και να περιμένεις. Εδώ δεν περιμένεις, οι άνθρωποι έρχονται αμέσως, με τους καταλόγους ανα χείρας, έτοιμοι να πάρουν παραγγελία. Εμείς οι δυο παραγγείλαμε

-Σαλατα αγγουροντομάτα. Δηλαδή σαν χωριάτικη χωρίς τη φέτα. Νόστιμη, μεγάλη ποσοτικά με υπέροχο ελαιολαδο, ιδανικό για βούτες!

-Κοντοσούβλι φούρνου που υπήρχε σαν πιάτο ημέρας. Πεντανόστιμο το κρέας, τέλεια ψημένο, συνοδευόμενο από ωραιότατες πατατούλες. Πιάτο αριστούργημα!

-Πατατες τηανητες. Καλότηγανισμένες, τραγανές, νόστιμες.

-Κολοκυθόπιτα. Καλά, εγώ ειδικά έχω καταντήσει περίπου γραφικός με τις πίτες σ'αυτο το μαγαζί. Μπορεί κάποιος να πει ότι είναι ένα απλό πιάτο, αλλά εμένα αυτή ακριβώς η απλότητα είναι που με κέρδισε. Είναι πάντα ελαφριά και μαμαδιστικη η πίτα τους. Πάντα την προτιμώ.

-Μια μπύρα(και μια ακόμα που μας κέρασαν μετά) συν 100ml τσίπουρο χύμα.

Για τα παραπάνω 25 ευρώ. Βλέπω πολλές φορές τους ανθρώπους να συνωστίζονται στα νεο-σουβλατζιδικα και προσπαθώ να καταλάβω γιατί. Πηγαίνεις στον γατο, τρως υπέροχα, σε εξυπηρετούν άψογα και δίνεις 25 δια δύο για να φας μέχρι σκασμου. Σημειωτέον, στο τέλος μας φέρανε και γιαούρτι με γλυκό φράουλα και χαλβά με σιμιγδάλι.

Για ακόμα μια φορά είναι αναγκαίο να μιλήσω για το προσωπικό. Οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες, είναι ευγενικοί, είναι χαμογελαστοί και πάντα νοιάζονται για τους πελάτες τους! Το θεωρώ πολιτισμό αυτό!

Κατόπιν όλων αυτών δε νομίζω πως χρειάζεται να ξεκαθαρίσω πόσο το συστήνω. Αρκεί να πω μόνο, ότι είχα πολλούς μήνες να πάω και όταν ξαναπήγα και ξαναθυμήθηκα την ποιότητα τους, τα έβαλα με τον εαυτό μου που δεν φροντισα να πάω περισσότερες φορές!

Είμαι φανατικός του γάτου!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη manos36.

28 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μια σύντομη κριτική από μένα, μιας και οι υπόλοιπες μακροσκελείς θετικές με εκφράζουν επίσης και δεν θέλω να επαναλαμβάνω τα ίδια.

Μια μεγάλη παρέα 15+ περίπου ατόμων, λίγο μετά τις 23.00 ξεφύγαμε από μια φιλοσοφική βραδιά και είπαμε να συνεχίσουμε τρώγοντας και πίνοντας στον διπλανό Μαύρο Γάτο. Αρχικά ήμουν διστακτική επειδή ήταν καλοκαίρι, καύσωνας και η προοπτική ήταν να κάτσουμε μέσα και μάλιστα στον χώρο των καπνιζόντων (κανονικά δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται καθόλου το κάπνισμα μέσα). Ωστόσο ομολογώ πως ο αερισμός του χώρου ήταν πάρα πολύ καλός και δεν ντουμανιάσαμε όσο φοβόμουν, οπότε η ατμόσφαιρα ήταν ανεκτή. Μαζί με τα άνετα τραπέζια και τις καρέκλες και τον μεγάλο εν γένει χώρο, το σημείο αυτό είναι στα θετικά του μαγαζιού. Έβαλα 3 στα 4 επειδή έχω δει και καλύτερες εσωτερικές διαρρυθμίσεις, αλλά σίγουρα για παρεΐστικη ταβέρνα ήταν μια χαρά.

Στην εξυπηρέτηση έβαλα επίσης 3 στα 4 επειδή κάπως άργησαν να μας σερβίρουν και επειδή ο υπεύθυνος για το σέρβις έμοιαζε λίγο να σε αγριοκοιτάζει, μπορεί να ήταν όμως και εντύπωσή μου, κατά τα άλλα κανένα πρόβλημα.

Στη γεύση έβαλα 4 στα 4 γιατί απλά ότι παραγγείλαμε ήταν εξαιρετικό. Ενδεικτικά αναφέρω φάβα, πολύ καλή χωριάτικη, νοστιμότατοι κολοκυθοκεφτέδες, τεράστια μερίδα σαγανάκι, κ. λπ. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στην καταπληκτική χοιρινή τηγανιά που ήταν όπως πρέπει να είναι μια παραδοσιακή νόστιμη και κολασμένη τηγανιά: σιγοτηγανισμένα κομματάκια χοιρινού με ροδοκόκκινη όψη, τραγανά και μαλακά μαζί, σβησμένα με γεναιόδωρη ποσότητα λευκού κρασιού έδεναν άψογα. Το μπόλικο κρασόλαδο της σάλτσας ήταν ότι πρέπει για να βουτάς πατατούλες και να επαναφέρεις στον ουρανίσκο σου την θεϊκή γεύση του πιάτου. Γι' αυτό και μόνο θα μπορούσα να βάλω 4 στα 4.

Στην τιμή έβαλα επίσης 4 γιατί ενώ είμασταν μια τεράστια παρέα χωριστήκαμε σε 2 ή 3 ομάδες. Εμείς είμασταν 7, πήραμε σαλάτα + πατάτες + σαγανάκι + φάβα + κολοκυθοκεφτέδες + τηγανιά + λευκό κρασί μισό κιλό, ήταν αρκετά χορταστικά και πληρώσαμε 5 ευρώ το άτομο. Αλλού για να καθίσεις μόνο θες 5 ευρώ... Οπότε ναι, 4 στα 4.

Συμπέρασμα: να πάτε.