ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ

Τοπική ελλ. κουζίνα

  Πολέμωνος 4, Παγκράτι [Χάρτης]
  210 7236903
  210 300 1590   για τηλ. κρατήσεις μέσω e-table.gr
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα έως και Σάββατο ανοιχτό (12.00 μέχρι 1.30) Κυριακή ανοιχτό απο 12.00 μέχρι 18.00
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Φιλικό προς χορτοφάγους Δέχεται πιστωτική κάρτα Take away Υπάρχει εξωτερικός χώρος Φιλικό για οικογένειες/παιδιά Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Με ιδιαίτερη αγάπη στα αγνά υλικά, κρατάμε τον Μαύρο Γάτο για πάνω απο 20 χρόνια.
Οικογενειακή επιχείρηση, πέρα απο το καλό φαγητό θα νιώσεις με την πρώτη φορά το οικείο περιβάλλον.
Δοκίμασε τα "μαμαδίστικα" φαγητά μας τις πίτες με παραδοσιακό φύλλο ανοιγμένο στο χέρι και άλλα πολλά από το καθημερινά διαφορετικό μενού μαγειρευτών φαγητών μας.
Μην ξεχάσεις τα εξαιρετικά και βραβευμένα στα 10 καλύτερα της Αθήνας παϊδάκια, το παραδοσιακό μας λουκάνικο, το ζουμερό μοσχαρίσιο συκωτάκι και άλλα κρεατικά ψημένα άψογα στα κάρβουνα!
Συνοδέψτε τα με σπιτικό τσιπουράκι απο τα Ιωάννινα ή εξαιρετικό κόκκινο κρασάκι από την ορεινή Αρκαδία!
Σας περιμένουμε!!!!

Γράψε τη δική σου κριτική
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Απρ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Θα είμαι σύντομος, μια και έχει προηγηθεί ήδη μια κριτική μου για το ίδιο εστιατόριο. Η τελευταία μου λοιπόν επίσκεψη στο ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ ήταν πριν τέσσερα χρόνια. Τότε λεγόταν ΓΙΩΡΓΟΣ, ξαναπήρε όμως το παλιό του όνομα, ίσως για να κοντράρει το ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΤΟΥ PRESS CAFÉ που ξεφύτρωσε στην επόμενη γωνία και έχει διαγράψει τα τελευταία χρόνια τη γνωστή επιτυχημένη πορεία. Και ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ όμως καλά κρατά.

Το Σαββατόβραδο όπου μαζεύτηκαν καμιά 20ριά φίλοι του a4f για φαγητό και ανταλλαγή απόψεων το μαγαζί ήταν γεμάτο μέχρι αργά, και δεν είναι κανένας μικρός χώρος. Παρατεταγμένα σε δύο επίπεδα (θυμίζει ως προς τούτο το ΔΥΟ ΔΕΚΑΡΕΣ Η ΟΚΑ) γύρω στα 30 τραπέζια, με λογική απόσταση μεταξύ τους, δίνουν καταφύγιο σε μικρές και μεγάλες παρέες που συναντά κανείς σε κάθε κλασική παγκρατιώτικη ταβέρνα.

Χάρηκα διαπιστώνοντας ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει. Οι ωραίες τοιχογραφίες του Παπαδημητρίου εξακολουθούν να αποτελούν το μοναδικό (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στολίδι του χώρου, με το μαύρο γάτο, που έδωσε το όνομα στην ταβέρνα, να χαμογελά από το κάτω δεξιά μέρος της σύνθεσης στο βάθος του μαγαζιού. Όμως και το σέρβις αρίστευσε όπως παλιά, γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να προλάβεις είκοσι καλόβολους μεν, αλλά λίαν φαγανούς πελάτες.
Οι οποίοι πελάτες μόνο καλά είχαν να πουν για την ποικιλία και την ποιότητα των προσφερόμενων εδεσμάτων. Εκμεταλλευόμενοι το πλεονέκτημα της μεγάλης παρέας παραγγείλαμε κυριολεκτικά τα πάντα, ήταν σαν να δοκίμαζες καθετί σε μορφή tapas: μια κουταλίτσα τυροκαυτερή, μια τζατζίκι (θεϊκό χειροποίητο), μια βασιλοτύρι (εξαιρετικό όπως πάντα, να το δοκιμάσετε! ), μια πιρουνιά χωριάτικη, μια πολίτικη (not good, έλειπε το ξύδι, περίσσευε η καπνιστή πάπρικα), μια παντζάρια, μια μπουκιά λουκάνικο (πρασάτο Θεσσαλίας), ένα παϊδάκι (λουκούμι και χωρίς ζαβολιές, κανονικά παϊδάκια για όλους), μια πιρουνιά τηγανιά χοιρινή (απλά καλή, πολύ λάδι στο πιάτο) και πολλές πιρουνιές σπληνάντερο (special request της παρέας, είχα να φάω χρόνια, του έδωσα να καταλάβει). Πολύ καλό χύμα κρασί, πολύ καλά και τα κερασμένα επιδόρπια (γαλατόπιτα, ραβανί, χαλβάς), για να μην αναφερθώ στην κολασμένη σοκολατένια καρδιά που είχε φτιάξει η Ελένη με τα χεράκια της ούτε στα μίνι γλυκάκια που έφερε η Παναγιώτα από γνωστό κοντινό ζαχαροπλαστείο.

Εννοείται ότι σε τέτοια τραπεζώματα συνήθως ευχαριστιέσαι την επαφή με ανθρώπους που γνωρίζεις κυρίως από τα γραπτά τους και την κουβέντα για πράγματα που κάνουν τη ζωή ωραία εκτός από το φαγητό, δηλαδή τέχνες, ταξίδια και τα τοιαύτα. Γκρινιάζεις και λίγο (ή πολύ, αναλόγως) για πράγματα που σε ενόχλησαν, και η ώρα φθάνει δύο μετά τα μεσάνυχτα χωρίς να το πάρεις είδηση.

Πάντως δεν ήμασταν οι τελευταίοι που έφυγαν από το ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ και σίγουρα θα επανέλθουμε. Η συμφωνημένη τιμή των 18 ευρώ ανά άτομο (με τα ποτά μέσα στο λογαριασμό) είναι το απόλυτο vfm, έχω όμως την αίσθηση ότι υπό κανονικές συνθήκες η κατά κεφαλή δαπάνη με το ζόρι θα ξεπεράσει τα 20 ευρώπουλα.
Για το θέμα της στάθμευσης επίτηδες δεν ανέφερα τίποτε, είναι μια πονεμένη ιστορία, 8 στα 10 επιεικώς. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα βρείτε με κάποιο τρόπο το δρόμο για το ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο, αυτά τα παλιά ταβερνεία έχουν κερδίσει με το σπαθί τους την υποστήριξή μας.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Μάρ
23
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Από μικρό θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρεί τον κόσμο. Με συνοπτικές διαδικασίες είχα καταλήξει πως ή στραβός ήταν ο γιαλός ή στραβά αρμενίζαμε.

Κάπου μέσα μου συγκρούονταν δύο κόσμοι. Από την μία η αθωότητα από την άλλη η σοφή ρήση «ο φόβος φυλάει τα έρμα». Μπορεί να ήμουν διαόλου κάλτσα, όμως δεν με έλεγες και επαναστάτη μέγα… Και στην τελική, ποιος ήμουν εγώ που θα φέρω αντίδραση στου κόσμου τα γραμμένα?

Έτσι, αν και με μια μικρή ενδόμυχη δυσφορία, άλλαζα δρόμο όταν έβλεπα ανοιχτή, στημένη σκάλα μπροστά μου, αν και μια φωνή μου έλεγε χαιρέκακα «τράνταξέ την για να ακούσουμε τον θόρυβο που θα κάνει ο κυρ Παντελής πέφτοντας». Στο σχολείο, δεν άλλαζα ποτέ χέρι με χέρι το ψαλίδι που μου έδινε ο Σπυράκος γιατί αυτό θα έφερνε ρήξη, έστω κι αν μερικά λεπτά αργότερα καταλήγαμε να πλακωνόμαστε στις φάπες για αδιάφορο λόγο.
Όμως το Oscar πρώτου ανδρικού ρόλου, θα κέρδιζα επάξια από τα μικράτα μου όταν το χαμόγελό μου έφτανε μέχρι τα αφτιά κάθε φορά που έτρωγα κατακούτελα την με μαθηματική ακρίβεια εξφεντονιζόμενη κουτσουλιά κάποιου πουπουλένιου δαίμονα.

Αυτό που ο Έλλην μεταφράζει την κάθε γκαντεμιά ή ανικανότητα σε γούρι, είναι από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις του πλανήτη. Η απόλυτη απενοχοποίηση!!! Σου έχυσα τον καφέ? Γούρι- Γούρι!! Προσγειώθηκες σε κάτι που πατάτε οι νυχτοπερπατητές? Γούρι-Γούρι!!
Σε όλη αυτή την δεισιδαιμονία, τα σκήπτρα κατείχαν οι μαύρες γάτες. Μεγαλωμένος σε πόλη της Ηπείρου, που το γατομάνι έδινε κι έπαιρνε, δεν υπήρχε περίπτωση να πας μέχρι τον φούρνο της γειτονιάς και να μη απαντήσεις 3-4 μαύρες γάτες. Άγιο είχα που κατάφερα κι επέζησα!!
Κάτι τα παιδικά βιώματα, κάτι που σε κάθε θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του θα έχει μια σκηνή που ένα υστερικό γατί θα πεταχτεί αναπάντεχα από ντουλάπα, ράφι ή φούρνο μικροκυμάτων κάνοντας το γνωστό σε όλους μας και ανατριχιαστικό «νιααααρ!!! », θα πρέπει οι περισσότεροι από εμάς να παραδεχτούμε πως ακόμα και τώρα, όταν δούμε μαύρη ψιψινέλ μπροστά μας, κάτι μας πιάνει…
Η σκέψη «βρε λες?» κάνει αυτόματα μια βόλτα στο μυαλό μας!
Κι ερχόμαστε στο τώρα. Ερχόμαστε στο ψητό, στην κυριολεξία! Έχω να σας παρουσιάσω έναν Μαύρο Γάτο που δεν μπορείτε παρά να λατρέψετε και που θα σας βοηθήσει να υπερνικήσετε την όποια δεισιδαιμονία σας ταλαιπωρεί σχετικά με αυτό το τετράποδο!!!

Για τα δικά μου δεδομένα αντιπροσωπεύει το είδος εστίασης που δυστυχώς κοντεύει να εκλείψει από την Αθήνα. Το είδος που δίνει σημασία στην ουσία. Που δεν είναι μία ακόμα δηθενιά που ξεπήδησε μέσα από άρθρα του στυλ «Αυτά είναι τα 10 πιο hot εστιατόρια στην Αθήνα». Που ο σεφ και τα σερβιτόρια δεν φωτογραφίζονται με αμάνικα για να δείξουν τα μούσκουλά τους κάτω από αρκετούς τόνους μελάνι. Που σε κάνει δικό του με την απλότητά του αφού με το μεράκι του κερδίζει όλες τις μάχες.

Και για να το πω πιο λαϊκά και κατανοητά, το σπληνάντερό του δεν είναι ούτε αποδομημένο (γελάω με αυτήν την έκφραση!!! ) ούτε έχει μέσα πέστο τρούφας ή κινόα. Είναι όπως πρέπει κι όπως –ευτυχώς- το αγαπάνε ακόμα σε πόλεις που βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας, αρκετών δεκάδων χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα. Γιατί καλό και το σούσι, το κοτόπουλο μασάλα ή τα μπουρίτος… αλλά πολύ καλύτερη και πιο γνήσια η κουζίνα των πατεράδων και παππούδων μας. Μπορεί να θεωρούμε πολύ trendy να πιάνουμε την περιτριγυρισμένη με φύκι ρυζομπουκιά μας χρησιμοποιώντας τα chop sticks, όμως κάποιοι από εμάς πολύ το απολαμβάνουμε να πιάνουμε τα παϊδάκια μας με το χέρι…
Πάμε στο παρασύνθημα.

Μεγάλη παρέα. Μεγάλη-συνήθως- και η δυσκολία του service στο να την κουμαντάρει. Όπως και να το κάνουμε, άλλο να έχεις να εξυπηρετήσεις τέσσερις παρέες των 4-5 ατόμων η κάθε μια τους κι άλλο μία παρέα που θυμίζει τραπέζι γάμου. Είναι άκρως πιο απαιτητικό. Γιατί όταν στην μία άκρη του τραπεζιού έρχεται το τάδε ορεκτικό, η αντίδραση σιελόρροιας στην άλλη μεριά του τραπεζιού έχει χρονομετρηθεί να χτυπάει σε λιγότερο από 60-70 δευτερόλεπτα. Είναι σαν να βρίζεις κάποιον που είναι στα 100 μέτρα μακριά σου και φοράει πρασινοκίτρινες φόρμες και σε 9,58 δευτερόλεπτα να σε έχει ήδη πιάσει και να σε έχει αρχίσει στις ανάποδες (βλ. Usain Bolt).
Και καλά με τα κρύα πιάτα. Το θέμα συνήθως εντοπίζεται με τα ζεστά. Γιατί με το που θα βγουν από την κουζίνα θα πρέπει να προσφερθούν άμεσα για να μη χάσουν την θερμοκρασία τους. Σκέψου να σου έρθουν χλιαρά τα παϊδάκια ή το λουκάνικο? Ταράχτηκα και που το σκέφτηκα!!! Ιεροσυλία!!! Ούτε στον χειρότερο εχθρό μου!

Εκτός αυτού, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει σωστή συνεννόηση και συνεργασία με την κουζίνα. Τα πιάτα πρέπει να έρχονται σε σωστή ροή και να μη φορτώνεται υπερβολικά ένα τραπέζι. Να τελειώνεις μια γεύση και γίνεται άμεση αντικατάσταση με την επόμενη. Να μη μπουχτίζει ούτε το μάτι μας, ούτε εμείς οι ίδιοι. Ένα γεύμα είναι απόλαυση κι όχι αγώνας δρόμου. Να λες και το αστειάκι με το παρεάκι σου. Να έχει κι αυτό το περιθώριο να σου βγάζουν και καμιά ντροπιαστική φώτο.

Σε αυτό τον τομέα έχω να τους βγάλω το καπέλο. Ήταν αξιέπαινοι! Κι αν σκεφτείς πως και ο υπόλοιπος χώρος ήταν γεμάτος, θα τους χαρακτήριζα υποδειγματικούς. Κι όλα αυτά με χαμόγελο που όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, βοηθάει πολύ στην καλή διάθεση των πελατών. Και να πω και κάτι ακόμα… έπιανα στα κλεφτά φάσεις στις οποίες οι της εξυπηρέτησης-κουζίνας έκαναν και πλακίτσα μεταξύ τους. Πολύ το γουστάρω αυτό!!! Γιατί μέσα στην δυσκολία και την πίεση, έχουν βρει τον τρόπο να περνάνε καλά. Γιατί – και αυτό αφορά όλους μας- αν δεν βρεθεί ο τρόπος για χαραμάδες χαράς μέσα στο ωράριο εργασίας, σύντομα θα καταλήξουμε να μασουλάμε χαπάκια διαφόρων αποχρώσεων. Έλεος με τα service που είναι αποστειρωμένα λες και βγήκαν από τον ξηροκλίβανο. Η καλή διάθεση είναι μεταδοτική και ποτέ μα ποτέ, κλισεδιάρικη.

Σαν επίλογο αυτής της παραγράφου μου θα βάλω το εγκάρδιο αποχαιρετισμό μας κατά την στιγμή που αποχωρούσαμε εμφανώς ικανοποιημένη. Τους βάζω ένα 4άρι μέσα από την καρδιά μου!!

Για τον χώρο δεν έχω να πω πάρα πολλά. Όταν είμαι απορροφημένος από την παρέα μου και το καλό φαγητό, σπάνια δίνω σημασία στο περιβάλλον. Αυτό που θυμάμαι είναι ένας απλός αλλά φιλόξενος χώρος που κολλάει γάντι στην φιλοσοφία και κουζίνα τους. Μη περιμένετε να δείτε εξεζητημένες διακοσμητικές απόψεις. Κάτι τέτοιο θα μου φαίνονταν εντελώς παράταιρο…

Το ότι θα βάλω «3» στον χώρο δεν είναι γιατί για τα δικά μου δεδομένα του βρήκα ατέλειες. Ίσως κάποιοι από εσάς να έχετε μεγαλύτερες απαιτήσεις απ ότι εγώ σχετικά με τον χώρο και μία ανώτερη βαθμολογία να δημιουργούσε μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον συγκεκριμένο. Αν όμως με ρωτήσετε σε πιο προσωπικό επίπεδο – κάτι που όπως πάντα είναι κάτι υποκειμενικό- μια χαρά εξυπηρετεί τον σκοπό του. Κι από την στιγμή που ένοιωσα άνετα σε αυτόν, εμένα μου φτάνει και μου περισσεύει. Γιατί προτιμάω έναν χώρο που με χαλαρώνει και δεν μου επιβάλει έμμεσα ή άμεσα άλλες συμπεριφορές από αυτές που οι περιστάσεις επιβάλουν.

Θα σταθώ στα καλύτερα πιάτα που δοκίμασα εκείνο το βράδυ και που έχουν μάλλον έχουν θέσει την μεγαλύτερη υποψηφιότητα για την παραγγελία μου στην επόμενη επίσκεψή μου.
• Τζατζικάκι! Μη σας ξεγελάει το υποκοριστικό που έχω χρησιμοποιήσει. Είναι διαολεμένα δυνατό, ως οφείλει να είναι για να μπορεί να χαρακτηριστεί «τζατζίκι»!! Αν έχετε θέμα με το σκόρδο ίσως να πρέπει να το αποφύγετε. Εξάλλου ο κατάλογος έχει υπεραρκετές προτάσεις σε αλοιφές. Αν όμως δεν έχετε τέτοια κολλήματα… ετοιμαστείτε να το λατρέψετε!!!

• Βασιλοτύρι. Δεν ξέρω αν είναι διαφορετικό από το γαλοτύρι ή απλώς κάποια άλλη ονομασία του, αλλά εμένα μου το θύμισε αρκετά. Είτε σαν βασιλοτύρι, είτε σαν γαλοτύρι είναι μία γεύση που σπάνια θα συναντήσετε στα Αθηναϊκά φαγάδικα. Στο δικό μου το μυαλό είναι κάτι μεταξύ τυρί κρέμα και γιαουρτιού αλλά με μία αναπάντεχα σπιρτόζικη και παιχνιδιάρικη γεύση!

• Κολοκυθοκεφτέδες. Όπως η παράδοση απαιτεί, έπεσε κονταροχτύπημα πάνω από το τελευταίο κεφτεδάκι. Η λύση βρέθηκε και χωρίστηκε στα δύο με μαθηματική ακρίβεια. Σωστοί και καλοετοιμασμένοι!

• Πολίτικη σαλάτα σε μία αρκετά πιο διαφορετική version. Αν κατάλαβα καλά, είχαν βάλει κόκκινη πάπρικα που την είχε κάνει πολύ διαφορετική από κάθε άλλη πολίτικη που είχα δοκιμάσει. Χμ… ίσως τώρα που το ξανασκέφτομαι η ονομασία «πολίτικη» να μην είναι αντιπροσωπευτική. Είναι όμως πολύ ιδιαίτερη και είμαι σίγουρος πως θα υπάρξουν πολλοί ανάμεσά σας που θα την ερωτευτούν.
Πάμε τώρα στο βαρύ πυροβολικό!

• Κοντοσούβλι χοιρινό. Έλιωνε στο στόμα!!!! Και δεν το λέω απλά σαν την κλισέ φράση που χρησιμοποιούμε. Το εννοώ, έλιωνε στο στόμα. Απίστευτα καλοψημένο, συνοδευόμενο από εξίσου πεντανόστιμες πατάτες φούρνου.

• Λουκάνικο. Χωριάτικο! Δεν θα το έλεγα ελαφρύ αλλά ποιο είναι το νόημα να είναι ένα λουκάνικο ελαφρύ? Αν ήθελα κάτι τέτοιο θα έπαιρνα φέτες βραστής γαλοπούλας. Αυτό είχε δεμένη, στιβαρή γεύση. Εντάξει…και οι Γερμανοί έχουν ωραία λουκάνικα αλλά σαν τα δικά μας τα χωριάτικα, ούτε στον ύπνο τους!!!

• Μπιφτέκια. Γενικά δεν τα πολυπαραγγέλνω όταν βγαίνω έξω. Ίσως γιατί πίσω από αυτά πολύ συχνά πλανιέται μια υπόνοια σχετικά με την ποιότητά τους. Όχι απλώς μου άρεσαν, αλλά θα παραδεχτώ ξεδιάντροπα πως έφαγα πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που μου αναλογούσε. Μάλλον κάπου τότε πρέπει να την πάτησα και να μη πρόλαβα να φάω ούτε μπουκιά από το συκώτι που έγινε ταχύτατα ανάρπαστο. Ποιος είπε πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτόν τον κόσμο…

• Παιδάκια. Απλώς άψογα!! Δυστυχώς έχω φάει μεγάλη σαβούρα στην ζωή μου κατά τις προσπάθειες μου να παραγγείλω παϊδάκια. Ακόμα και σε ταβέρνες που φημίζονται γι αυτά. Γιατί το παϊδάκι απαιτεί όχι μόνο μεγάλη μαεστρία στο ψήσιμο αλλά πρέπει να έχεις και τη σωστή πρώτη ύλη. Ακόμα και η εποχή του χρόνου που θα τα παραγγείλεις έχει σημασία, όταν φυσικά μιλάμε για νωπό κρέας. Αυτά ήταν από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει. Το μόνο κακό ήταν πως ήταν από τα τελευταία πιάτα που ήρθαν στο τραπέζι μας και πραγματικά όσο κι αν το προσπάθησα, δεν βρήκα στο στομάχι μου μεγαλύτερη χωρητικότητα για να απολαύσω την διπλάσια ποσότητα από αυτή που τσάκισα.

• Και κλείνω με το σπληνάντερό τους! Για να αποδώσω τα εύσημα στο καλύτερο πιάτο που δοκίμασα εκείνο το βράδυ!!! Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που βρίσκω σπληνάντερο στην Αθήνα. Και η μεγάλη έκπληξη ήταν πως έβαζε κάτω τα περισσότερα (αν όχι όλα) από τα σπληνάντερα που έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα! Ένα ακόμα «σκορδάτο» πιάτο που έχει χαραχτεί στην μνήμη μου και δεν βλέπω την ώρα και την στιγμή που θα το ξαναγευτώ! Σωστή ισορροπία καρυκευμάτων και αλατιού. Μερακλίδικο ψήσιμο που το είχε κρατήσει ζουμερό. Τι να λέμε τώρα… τα ρέστα μου!!!

Στα πολύ θετικά το ότι είχαν Βεργίνα Weiss που υπεραγαπώ και που σπάνια βρίσκω διαθέσιμη!!!

Κλείνοντας αυτήν την κριτική, που έχει εδώ και αρκετό καιρό συνταχθεί, κλείνω γλυκόπικρα ένα κύκλο. Τουλάχιστον την διάθεσή μου απαλύνει το ότι η κριτική για τον Μαύρο Γάτο είναι άκρως θετική, κάτι που ήταν κι ο λόγος να αρχίσω να γράφω εδώ μέσα. Για να βοηθήσω στην ανάδειξη αξιόλογων προσπαθειών και να τις υποστηρίξω βάζοντας κι εγώ το λιθαράκι μου. Για την ώρα θα απομακρυνθώ από την αγαπημένη μου συνήθεια ανάρτησης κριτικών κι εύχομαι σε όλους καλή συνέχεια.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Φεβ
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Έχουμε και λέμε.
Μέρος των Απόκρεω είναι και η Τσικνοπέμπτη. Έλα όμως που τα τελευταία χρόνια με χαλάει η βαβούρα της ημέρας, η αιθαλομίχλη που μαζεύεται στον ουρανό από την τσίκνα της μέρας, αλλά και οι αμφιβόλου ποιότητας πρώτες ύλες που σερβίρουν όσοι δεν σέβονται τον πελάτη εκείνη την μέρα.
Η παρέα όμως θέλει να τσικνίσει και θα τσικνίσει, όχι βέβαια Τσικνοπέμπτη αλλά Σάββατο και θα το συνδυάσει επειδή αρέσκεται στη διασκέδαση, με το μπαλταφάν (ελληνιστί το ball d’ enfants) των παιδικών μας χρόνων. Χωρίς ‘’ντύσιμο’’ μιας και δεν συμφωνούν όλοι, αλλά με τα κλασικά κομφετί και σερπαντίνες, τραγούδι και άπλετο κέφι.
Και συνάντηση που; Σκεφτήκαμε, συσκεφτήκαμε, εμφανίστηκαν συννεφάκια με ερωτηματικά πάνω από τα κεφάλια μας και πήραμε ομόφωνα (δύσκολο στην εποχή μας) απόφαση.
Που αλλού. ‘’Ήταν ένας γάτος, γάτος πονηρός…’’ Βασίλη μου και ήταν και μαύρος και ήταν και σε μια από τις παλαιότερες περιοχές των Αθηνών και ήταν και εγγύηση, οπότε Παγκράτι και Μαύρος Γάτος.
Το τραπέζι μας περίμενε στρωμένο, στολισμένο και φροντισμένο από τους ιδιοκτήτες και από την κυρία με το βέλο. Άψογο. Μακρινάρι στο πάνω επίπεδο, μιας και ήμασταν αρκετοί.
Το parking στο Παγκράτι δύσκολο αρκετά, αλλά συνωμότησε το σύμπαν και κανένας μας δεν δυσκολεύτηκε. Ο ‘’γάτος ο μαύρος’’ βρίσκεται λοξά από το ‘’μαύρο πρόβατο’’ πολύ κοντά στην Βασιλέως Κωνσταντίνου και είναι αρκετά εύκολος στην πρόσβαση.
Ξεκινήσαμε όπως όλοι οι άνθρωποι με σαλάτες, ορεκτικά και αλοιφές πριν μπούμε στα δύσκολα.
Σαλάτα χωριάτικη πλούσια σε υλικά και δροσερή με εύγεστη και τεράστιο κομμάτι φέτας στην κορυφή.
Σαλάτα του γάτου με λάχανο, καρότο, Φλωρίνης, πιπεριές καυτερές και πάπρικα, έμοιαζε με πολίτικη αλλά δεν ήταν. Πολύ καλή και αυτή, δροσερή και μυρωδάτη.
Γραβιέρα πολύ καλή και σε πλούσια ποσότητα, τρομεροί και τεράστιοι πλούσιοι σε γεύση και υλικά χειροποίητοι κολοκυθοκεφτέδες, τους οποίους αν συνδύαζες με το δυνατό μεν, δροσερό δε τζατζίκι, ήταν απόλαυση.
Τελευταία άφησα τις ναυαρχίδες των πρώτων πιάτων.
Τυροκαυτερή χειροποίητη με μεγάλα κομμάτια τυριού και ψιλοκομμένη καυτερή πιπεριά. Ο ορισμός της τυροκαυτερής, σπιρτόζα με κάψιμο απίθανο, αντρικό.
Βασιλοτύρι, κρεμώδες με πλούσια γεύση τυρί από αιγοπρόβειο γάλα, στραγγίζεται σε τσαντήλα ωριμάζει αργά και είναι κατάλληλο για στρώσεις παντού. Και άλλες περιοχές βγάζουν παρόμοια τυριά (Άνδρος, Νάξος, Δομοκός) αλλά εδώ το προϊόν είναι όντως βασιλιάς.
Και φθάνουμε στον λόγο της επίσκεψής μας. Κρέας.
Αρχίσαμε με κοντοσούβλι χοιρινό φούρνου, όμορφα μαγειρεμένο πολύ μαλακό, συνοδεία από μελωμένες πατάτες.
Κάπου στην μέση μπήκαν και κάτι μπιφτέκια κρεατένια, μαμαδίσια πλούσια σε μυρωδικά. Συνεχίσαμε με χοιρινό Ικαριώτικο φτιαγμένο με καυτερή συνταγή, έτσι για να μπαίνουμε ομαλά στα υπόλοιπα.
Τα οποία υπόλοιπα ήταν φρεγάτες 4ης γενεάς.
Μεζέδες της Ελληνικής υπαίθρου, της πλατείας του χωριού.
Μοσχαρίσιο συκώτι σωστά ψημένο και ζουμερό, το οποίο με το απαραίτητο λεμόνι απογειώθηκε, απίθανο σπληνάντερο το ελληνικό ολίγον τι σκορδάτο, το οποίο ή θα το αγαπήσεις ή θα το μισήσεις, λουκάνικα πρασάτα με λίγο λιπάκι για την γεύση τέλεια και τέλος παϊδάκια αρνίσια φουλ στο κρέας, μαεστρικά ψημένα χωρίς καθόλου μυρωδιά του κρέατος. Φαγώθηκαν, ξαναήρθαν, ξαναφαγώθηκαν.
Κάπου εκεί άρχισαν να έρχονται οι σόδες, τα νερά στις κανάτες και οι cola’s normal, diet και light διότι δεν γίνεται οι κυρίες της παρέας να μην προσέξουν την σιλουέτα τους (sic).
Ένα καλό δείπνο τελειώνει γλυκά, με γλυκά πάρα πολλά γλυκά. Δεν θα αναφερθώ στα δικά μας (είτε υπέροχα χειροποίητα, είτε γνωστού ζαχαροπλαστείου από το 1956) αλλά στα του Γάτου.
Πολύ καλό ραβανί, χειροποίητη Ηπειρώτικη γαλατόπιτα που μπορείς να την φας και για κανονικό φαγητό και ζεστός χαλβάς σιμιγδαλένιος.
Κλασική παραδοσιακή ταβέρνα παλιάς κοπής, τίμια, με τα τραπέζια σε κανονική απόσταση, γκραβούρες του γάτου άτακτα στους τοίχους, 2 μεγάλες όμορφες ρετρό τοιχογραφίες σε παστέλ χρωματισμό, ψυγείο καταψύκτης με τα κρέατα τακτοποιημένα μπαίνοντας και γενικά είναι αυτό που περιμένεις να συναντήσεις.
Νοστάλγησα βλέποντας χαρακτηριστικές φιγούρες παλαιάς εποχής το ζευγάρι με την κορούλα τους ντυμένη πριγκίπισσα της νύχτας, τον γερασμένο αρχοντικό κύριο μετά της συζύγου με τα χόρτα και την φέτα στο τραπέζι, την οικογένεια με παρόντα όλα τα μέλη που μετά το φαγητό αποχωρήσαν τα παιδιά για ένα ποτάκι λόγω των ημερών….
Η εξυπηρέτηση αρκετά καλή αλλά θεωρώ, παρότι όλοι τους διανύσαν αρκετά χλμ για να εξυπηρετήσουν το γεμάτο μαγαζί, ότι σε μέρες αιχμής απαιτείται άλλος ένας δουλευταράς για να μοιραστούν τα χιλιόμετρα καλύτερα.
Τι δεν μ’ άρεσε.
Το αδιάφορο σουβλάκι κοτόπουλο που δεν πρόσθεσε κάτι, την εικόνα των υπολοίπων εδεσμάτων.
Οι τηγανιτές πατάτες που παρότι χεράτες, είχαν ρουφήξει αρκετό λάδι και δεν ήταν χρυσαφένιες και crispy.
Η αρκετή οχλαγωγία που δεν βοηθούσε να ακουστεί η μουσική.
Το κάπνισμα των θεριακλήδων Ελλήνων που παρότι η δικιά μας παρέα τίμησε τον χώρο καπνίσματος στην είσοδο, όλοι οι υπόλοιποι κάπνιζαν εντός.
Τέλος καλό το τσίκνισμα, αλλά ενώ εκεί δεν το κατάλαβα, στο σπίτι τα ρούχα εγκαταστάθηκαν εις το βορεινό μπαλκόνι όλο το βράδυ. Ο εξαερισμός Χειμώνα έχει θέματα.
Το vfm αν και εμείς είχαμε fix τιμή, είναι πολύ καλό σα να λέμε κλέβεις εκκλησία.
Δεν υπάρχει θέμα φυσικά αν προτείνεται ή όχι.
Ρομαντικό και συνάμα χορταστικό, στο κέντρο της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται, σου προσφέρει καταστάσεις παλαιάς αυθεντικής και όχι τουριστικής Αθήνας που δεν έχεις ζήσει και θα πρέπει να ζήσεις, ή που έχεις ζήσει και απαιτείται να κάνεις ένα repeat, συνεχόμενο ή μη.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Μαι
12
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Νέα επισκεψη στην αγαπημένη ταβέρνα του Παγκρατίου. Η αλήθεια είναι ότι δε γνωρίζαμε πως σερβίρει και έξω, κι'έτσι χθες βράδυ που είχε αρκετή ζέστη και θέλαμε να κάτσουμε κάπου έξω, στριμωχτήκαμε λίγο με την ιδέα. Πλην όμως όταν φτασαμε, διαπιστώσαμε πως έχει τραπέζια στο πεζοδρόμιο του ήσυχου στενού και ήταν και πολύ όμορφα μάλιστα. Το πρώτο που σου κάνει εντύπωση σ'αυτο το μαγαζί είναι η ετοιμότητα τους να εξυπηρετήσουν. Το λέω γιατί συμβαίνει συχνά, να πηγαίνεις σε άλλα μαγαζιά, να κάθεσαι και να περιμένεις. Εδώ δεν περιμένεις, οι άνθρωποι έρχονται αμέσως, με τους καταλόγους ανα χείρας, έτοιμοι να πάρουν παραγγελία. Εμείς οι δυο παραγγείλαμε

-Σαλατα αγγουροντομάτα. Δηλαδή σαν χωριάτικη χωρίς τη φέτα. Νόστιμη, μεγάλη ποσοτικά με υπέροχο ελαιολαδο, ιδανικό για βούτες!

-Κοντοσούβλι φούρνου που υπήρχε σαν πιάτο ημέρας. Πεντανόστιμο το κρέας, τέλεια ψημένο, συνοδευόμενο από ωραιότατες πατατούλες. Πιάτο αριστούργημα!

-Πατατες τηανητες. Καλότηγανισμένες, τραγανές, νόστιμες.

-Κολοκυθόπιτα. Καλά, εγώ ειδικά έχω καταντήσει περίπου γραφικός με τις πίτες σ'αυτο το μαγαζί. Μπορεί κάποιος να πει ότι είναι ένα απλό πιάτο, αλλά εμένα αυτή ακριβώς η απλότητα είναι που με κέρδισε. Είναι πάντα ελαφριά και μαμαδιστικη η πίτα τους. Πάντα την προτιμώ.

-Μια μπύρα(και μια ακόμα που μας κέρασαν μετά) συν 100ml τσίπουρο χύμα.

Για τα παραπάνω 25 ευρώ. Βλέπω πολλές φορές τους ανθρώπους να συνωστίζονται στα νεο-σουβλατζιδικα και προσπαθώ να καταλάβω γιατί. Πηγαίνεις στον γατο, τρως υπέροχα, σε εξυπηρετούν άψογα και δίνεις 25 δια δύο για να φας μέχρι σκασμου. Σημειωτέον, στο τέλος μας φέρανε και γιαούρτι με γλυκό φράουλα και χαλβά με σιμιγδάλι.

Για ακόμα μια φορά είναι αναγκαίο να μιλήσω για το προσωπικό. Οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες, είναι ευγενικοί, είναι χαμογελαστοί και πάντα νοιάζονται για τους πελάτες τους! Το θεωρώ πολιτισμό αυτό!

Κατόπιν όλων αυτών δε νομίζω πως χρειάζεται να ξεκαθαρίσω πόσο το συστήνω. Αρκεί να πω μόνο, ότι είχα πολλούς μήνες να πάω και όταν ξαναπήγα και ξαναθυμήθηκα την ποιότητα τους, τα έβαλα με τον εαυτό μου που δεν φροντισα να πάω περισσότερες φορές!

Είμαι φανατικός του γάτου!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη manos36.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Δεκ
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αγαπητοι φιλοι σκοπιμως επελεξα η τελευταια κριτικη για το 2016 να ειναι για ενα μαγαζι που μου αφησε τις θετικοτερες εντυπωσεις!!
Βραδακι καθημερινης και εχω κανονισει με αγαπημενη φιλη να βρεθουμε να τα πουμε. Η προταση της για το μαυρο γατο προφανως και εγινε δεκτη με μεγαλη χαρα, αφου της εχω απολυτη εμπιστοσυνη.
Με μικρη καθυστερηση, εφτασα και παρκαρα ευκολα.

Κατ'αρχας οσον αφορα το χωρο, θα πω οτι για το ειδος του ειναι αρκετα καλος. Ζεστος και φιλοξενος, σωστα τοποθετημενα τα τραπεζια, ευρυχωρος και χωρις ανεπιθυμητες μυρωδιες.

Η εξυπηρετηση κατι παραπανω απο αψογη. Χαμογελο, ταχυτητα και αληθινη διαθεση και ενδιαφερον για να ευχαριστησουν τον πελατη. Τα παντα εφτασαν στον καταλληλο χρονο και με τη δεουσα προσοχη και περιποιηση.

Δοκιμασαμε:
-τζατζικι, οσο δυνατο πρεπει για να συνοδευσει τα κρεατικα.
-τυροκαυτερη, ισως να ηθελα λιγο πιο πολυ ενταση, αλλα δεν ειμαι μετρο συγκρισης, καθως τρωω πολυ καυτερα πιατα
-βασιλοτυρι, η αγαπη μου για τα τυρια γνωστη, οποτε ενθουσιαστηκα.
-πατατουλες τηγανιτες, σωστα τηγανισμενες, σε καλο λαδι.
-απο κρεατικα δοκιμασαμε, ποικιλια. Ειδικευονται στο κρεας και φαινεται. Ακομη και το κοτοπουλο ηταν ζουμερο και νοστιμο, αλλα πραγματικα υπεροχο ήταν το συκωτι(τα συγχαρητηρια μου). Νομιζω οτι και να δοκιμασετε δε θα σας απογοητευσει.
-κολοκυθοκεφτεδες, και εδω το τηγανι τους ελαφρυ, το συνολικο αποτελεσμα γευστικοτατο.
Στην αρχη μας ηρθε ψωμακι ψημενο. Συνοδευσαμε το φαγητο μας με κρασακι εγω ημιγλυκο και η φιλη ξηρο και τα δυο σε πολυ καλο επιπεδο.

Οσα φαγαμε, ηταν παραπανω απο αρκετα για δυο ατομα. Το ακριβες κοστος δεν το γνωριζω, διοτι οι αλλοι φιλοι που ηρθαν λιγο αργοτερα και μας εκαναν παρεα, μας κερασαν(και τους ευχαριστω πολυ). Περιπου ομως τα παραπανω κοστισαν 15-17 ευρω το ατομο, ποσο ακρως ικανοποιητικο για την ποσοτητα και την ποιοτητα οσων φαγαμε.

Εννοειται πως θα επιστρεψω για να δοκιμασω και αλλα πιατα, αλλα και να ξαναφαω αυτα που με ενθουσιασαν.
Πως κρινεται μια βραδια επιτυχημενη? Τι αλλο μπορει να θελει καποιος?? Εκεινη τα ειχε ολα παντως, καλη παρεα, νοστιμο φαγητο, ενδιαφερουσα συζητηση.

Υ. γ. Καλα Χριστουγεννα σε ολους, με καλη παρεα και γευστικες δοκιμες.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Φεβ
17
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Και να φανταστει κανεις οτι τις σιχαινομαι τις γατες. Sorry guys, αλλα ειναι υπουλα, τριχομαδιαρικα, υστεροβουλα πλασματα που στραβομουτσουνιαζουν ακομα και αν τους σερβιρεις ψαρι γκρατινε με σως μαδερα, ασε που αρνουμαι να εμπιστευτω πλασμα που αντιπαθει και αποφευγει τα χαδια! Συνδυασε το ψηλομυτικο υφος τους με την αλλεργια μου στη γουνα τους, που τη σκορπανε σε ακτινα δωδεκα γιαρδων γυρω τους και μαντεψε γιατι πιο πιθανο ειναι να παρω σπιτι μου εναν εμπονομπο σε πληρη αναπτυξη παρα το απεχθες αιλουροειδες.

Αυτα μεχρι χθες. Σημερα ακουω γατος, και η πρωτη εικονα στο μυαλο μου ειναι πιατελες με ψητα ικανα να προκαλεσουν ακατασχετη λιμναζουσα σιελορροια. Δηλωνω ρητα και κατηγορηματικα, οριζοντιως και καθετως, με 5 γραμματα οτι ο Μαυρος Γατος ειναι πλεον στο μυαλο μου ο ορισμος της λεξης Στεκι. Ακουτε κυριε Μπαμπινιωτη? Παρακαλω οπως προβειτε σε αμεσες διορθωσεις.

Ο χωρος ειναι ακριβως αυτο που εγω θελω στο στεκι μου. Μετριου μεγεθους, υπογειοφερνει, με ανετες αποστασεις, καλη μουσικη σχετικα χαμηλα και την αισθηση κουτουκιλας που λατρευω. Ολα ειναι θεμα γουστου και το ξερω, αλλα το δικο μου ερχεται και κουμπωνει με το απλο ντεκορ, τις ζωγραφιες στους τοιχους και το καλαμωτο ταβανι. Προφανως δεν εχουν ολοι την ιδια γνωμη και δεν βλεπουν τη φινετσα αυτου του τοσο λιτου δωματιου, αλλα εδω ειναι η δικτατορια μου και ο, τι μου κατεβει λεω. Η μυρωδια τσικνας και τηγανιλας που θα ρουφηξουν οι μαυρες τρυπες των ρουχων ειναι το αναγκαιο και βαρυτιμο κειμηλιο μιας πολυ πετυχημενης βραδιας.

Εξυπηρετησης το αναγνωσμα. Ξεκιναω απο την υπεργλυκη ιδιοκτηρια που εχει το χαμογελο της Colgate και το υπεροχο χιουμορ του ευφυους ανθρωπου και που κανει τοσο κραυγαλεα αντιθεση με τον διακριτικο, μπρουταλ οπτικα ιδιοκτητη-μαγειρα. Ειναι ενα διδυμο εξαιρετικα αποδοτικο, που με την ταπεινοτητα και την προφανεστατη αγαπη γι αυτο που κανουν σε αναγκαζουν να ξαναπας. Απλα σε κερδιζουν.

Και πως να μη σε κερδισουν δηλαδης, που γινονται χαλι να σκουπησεις την αρβυλα σου πανω τους? Ο, τι σου ρθει στο μυαλο, σα το τζινι του λυχναριου, τσουπ! Το εμφανιζουν αυτοστιγμη. Σπληναντερο ζητησε η διοργανωτρια της φιεστας, μονο για να τσιγκλισει τους απιστους Θωμαδες της παρεας, ε το τραπεζι θαφτηκε στο σπληναντερο. Εφερε και το γουρουνι της, μας το μεθυσαν και το φαγαμε σε κυβους. Για να μη σχολιασω οτι απασχολουν ενα σκασμο προσωπικο για να μη χρειαζεται να περιμενει κανεις τιποτα. Γενικως η οικειοτητα, η προθυμια και η εντιμοτητα πρεπει να επιβραβευονται και, ελλειψει αλλου βραβειου, τους. δινω το 4ρι μου ολοψυχα.

Και φτασαμε στον εφιαλτη στο δρομο με τα κοψιδια. Καντε τωρα εικονα ενα τραπεζι 20 ανθρωπων θαμμενο στα πιατα. Σκηνικο χιτσκοκ.

-ψωμακι σε καλαθακια, ζυμωτο, το ειχα δοκιμασει στην πρωτη αναγνωριστικη επισκεψη, που το προλαβα ζεστο και ηταν πολυ καλο.

-Σαλατα χωριαρικη (6€) χοντροκομμενη, αναμενομενη και σαλατα λαχανο (3€) πολυ νοστιμη. Και επειδη 2 ειδη σαλατας σε αυτη την παρεα ειναι φρουτο, ειχαμε και το παντζαρι απο διπλα για απεριτιφ (3€). Δεν ειναι κατι παραπανω απο συνοδευτικο για τα κρεατα, αλλα ψηταδικο ειναι, οχι salad bar.

- Απο αλοιφες ειχαμε 3 επιλογες, η μια καλυτερη απο τις αλλες. Βασιλοτυρι, που βασικα ειναι σαν κρεμα υποξινου τυριου, τζατζικι ελαφρως σκορδατο και απαλο και τυροκαυτερη καυτεριαρικη και τυρενια. (3€ εκαστη). Υπηρχαν και μπαστουνια μαλακη βουτυρατη γραβιερα στα περιξ.

- Κολοκυθοκεφτεδες (4€) πεντανοστιμοι και αφρατοι, σε μεγεθος μπαλας πολο, ηταν τοσο καλοι που ο τελευταιος επεσε θυμα απαγωγης μεσα απο το ανυποψιαστο πιατο καλοπιατου τριτου. Εδω να καταγγειλω και τον κολλητο μου που εκανε καθετη εφορμηση στον δικο μου, η οποια δεν ανακοπηκε επιτυχως.

- Το σπληναντερο που λεγαμε, σε τεραστια ποσοτητα, πηγμενο στο σκορδο, φοβερα κρεατενιο και καθολου βαρυ. Και μιλαμε για πιατο μπουκια και εμφραγμα. Εξαιρετικης ποιοτητας και πρωτης ταξεως μεζες, που πολυ καλα θα κανουν να το μονιμοποιησουν στον καταλογο. (Αξια ανεκτιμητη σε €)

-Συκωτακι μοσχαρισιο (7€) ζουμερο, ωραια ψημενο και νοστιμο. Και λιγοτερο ψημενο να ηταν δε θα χαλαγε, αλλα υπαρχει και κοσμος που δεν προαγει τον κανιβαλισμο, οποτε παω πασο.

-Ενα χοιρινο κοντοσουβλι ποιημα, με μελωμενες ψητες πατατες που θα στοιχειωνει τις νυχτες μου. Αμφιβαλλω αν θα μπορεσω ποτε να βρω καλυτερο και παντα θα μπαινω στο τρυπακι της, αδικης απο τα γενοφασκια της, συγκρισης. (7 εξαιρετικα well-spent €)

-Λουκανικο με πρασσο που μπηκε με ντριμπλα και μου κανε ανατροπη. Ενω τα λουκανικα δεν τα υποληπτομαι και ιδιαιτερα, αυτο ηταν ζουμερο, χωρις να ειναι μπουχτιστικο. (7€).

-Αλλο ενα πιατο ανατροπη ηταν τα μπιφτεκακια (7€) που ηρθαν 4 ανα πιατο, και ηταν μια αφρατη νοστιμια. Για να το λεει αυτο η τρελη που προτιμα μουσακα χωρις κιμα, ξερετε τι πρεπει να κανετε οταν πατε. Με εξεπληξαν. Δε μου συμβαινει συχνα αυτο.

- Καλαμακι κοτοπουλο (7€) για μενα περασε και δεν ακουμπησε. Βεβαια αυτο οφειλεται που θεωρω τα πουλερικα φαγητο διαιτας ή ασθενειας - κυριως ψυχικης, αν αυτοβουλως επιλεγεις λευκο απο κοκκινο κρεας.

Ολα τα κρεατοπιατα συνοδευονταν απο λεπτοκομμενη τραγανη τηγανιτη πατατα που καταλαμβανε καθε πιθανο ή απιθανο χιλιοστο χωρου. Εκει καπου ακουγες ζωνες να λυνονται, βογκητα δυσφοριας και ξεφυσηματα βαρυστομαχιας. Ωσπου ηρθε το βαρυ πυροβολικο και ως δια μαγειας, ο κορεσμος πηγε για βρουβες.

-Αρνισιο παϊδακι θανατηφορο (30€/κιλο) που μυριζε τοσο οσο, να ξερεις οτι τρως κρεας και οχι φελιζολ, μαλακο, ζουμερο, αξιο. Αξιο τις 4 ωρες γυμναστικης για να καψεις τα 100 γραμμαρια.

-Μαζι, γιατι μια υπερβολη μας διακρινει, χοιρινη τηγανια απο το προαναφερθεν γουρουνι, με πολυ αλκοολ και πολυ λιπος, αν σας αρεσει ο βαρυς και ασηκωτος κρασομεζες, παρτε το σιγουρα. Και εδω να τονισω οτι η τηγανια η δικια τους, χωρις εξωτερικες παρεμβολες απο δικα μας σπιτισια κρεατα, λιπος δεν εχει καθολου. Και στις δυο περιπτωσεις, αμφοτερα λουκουμια! (7€)

Οπως σωστα μαντευετε, ηδη τα στομαχια μας ειχαν εξαπλωθει στο διπλα μαγαζι και απειλουσαν να καρφωσουν τη σημαια τους και εκει, αλλα ουτε αυτο μας πτοησε οταν ηρθαν τα γλυκα!

-χειροποιητος σιμιγδαλενιος χαλβας, απο το ψιγμα που δοκιμασα απλα για την αποψη ηταν πολυ δυνατα μυρωδατος, υγρος και με απιθανο λεμονατο αρωμα, ο καλυτερος χαλβας που εχω πετυχει ως τωρα.

- Γαλατοπιτα και ραβανι, αν σας αρεσουν αυτα τα γλυκα ηταν καλοεκτελεσμενα. Δεν δοκιμασα, την προηγουμενη φορα που τα γευτηκα ηταν πολυ καλα. Απλως εγω ειχα συγκεντρωθει αλλου και αυτα τα αγνοησα. Γι αυτο φταιει αφενος η οικοδεσποινα με τα παστακια της και τα εξαιρετικα αμυγδαλωτα που ειχε στοιχισει στα πιατα μας, αφετερου η κολοκυθοκλεφτης της παρεας με τα υπεροχα γλυκα της, που κλεψαν την παρασταση και την καρδια μου. Σορρυ, αλλα η σοκολατα ειναι παγκοσμια σταθερα, ολοι το ξερουν αυτο.

Το τι ηπιαμε ειναι αλλου παπα ευαγγελιο. Κρασια, τσιπουρα, ενα χωνευτικο αποσταγμα τσιπουρου στο τελος και αρκετα αναψυκτικα να χτισουμε πυραμιδα με τα κουτακια.

Το κοστος ηταν προσυμφωνημενο στα 18€ ανα ατομο, και ενω ειχαμε επιμεινει να το κανουμε 20€, για πιο σωστο. Φυγαμε εχοντας κανει μια τρυπα ορατη απ το φεγγαρι στον προϋπολογισμο τους και φημες λενε οτι το μαγαζι εμεινε κλειστο ενα τριημερο να ανανεωσουν τις προμηθειες στα αδεια κελαρια τους.

Μαλιστα, οφειλω να ευχαριστησω για τα κρεατοπακετακια που δοθηκαν στο τελος της βραδιας απο αφαγωτα παΐδια, τα οποια το ιδιο βραδυ ξεκοκκαλιστηλαν απο ενα αναμαλλιασμενο, αυπνο απο το φουσκωμα βαμπιρ, εβρασαν με λαχανικα και τάισαν σε μορφη 2 χυτρων σουπας τους αστεγους της Αθηνας την επομενη μερα. Ενα μικρο βημα για μας, ενα μεγαλο για το γεφυρωμα του χασματος της κοινωνιας σημερα. Ευχαριστουμε που μας κανατε δυνατη μια μικρη πραξη αγαπης.

Δε θα πω αλλα, θα πω μονο οτι ειναι ενα μαγαζι τιμιοτατο, με καλο φαγητο και ακομα καλυτερες τιμες, που κρατιεται απο ανθρωπους που ξερουν πως να σε σκλαβωσουν με τον επαγγελματικα ερασιτεχνικο τροπο τους και μονο κερδισμενοι θα βγειτε σε μια μελλοντικη εξοδο σας εκει. Ευχομαι στα παιδια καθε επιτυχια στον αγωνα τους για επιβιωση σε μια τοσο δυσκολη οικονομικη συγκυρια για τη χωρα και σε σας τους υπολοιπους, καλη ορεξη. Τωρα, αν δειτε κατι μουτρα κρεμασμενα σε αφισες επικηριξης στη τζαμαρια τους, ξερετε το λογο.

Υγ. Νιωθω την αναγκη να ευχαριστησω την διοργανωτρια της εξοδου μας και απο δω, γιατι καταφερε να κανει το ακατορθωτο: να συνταιριαξει την ηρα με το σταρι, να ενωσει βορειο και νοτιο Γερμανια και να δεσει μαεστρικα το αυγολεμονο. Δε θα πω αλλα, αυτη ξερει. Παντα αυτη ξερει.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Ιουν
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Σήμερα θα σας μιλήσω για κάτι πρωτότυπο (τώρα τελευταία)… για φαγητό! Μιλώ για φαγητό που γεύτηκα βεβαίως, κι όχι απλά για το πλήθος των πιάτων που προσφέρει ο Γάτος. Οπότε για την ιστορία της ταβέρνας αυτής - που μετρά το λιγότερο 20ετία- αλλά και τον κατάλογο, θα σας παραπέμψω σε άλλη κριτική που ακόμα δεν έχει γραφτεί... φαντάζομαι όμως πως δεν θ’ αργήσει…(! )

Η εμπειρία μου έχει καταγραφεί από δύο επισκέψεις, την πρώτη 8 και την δεύτερη 11 ατόμων, με διαφορά 8 μηνών περίπου. Άρα νομίζω πως είναι αρκετά σφαιρική και θα οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα. Όχι πως έχει τέτοια ανάγκη η συγκεκριμένη ταβέρνα, καθώς τα τόσα χρόνια συνεχούς λειτουργίας αλλά και οι αξιόπιστοι φίλοι που έχουν προηγηθεί, έχουν ήδη παίξει σημαντικό ρόλο στην πολύ καλή φήμη του μαγαζιού. Απλά σήμερα θα γίνει μια επισφράγιση κι από μένα.

Ο χώρος είναι ο -κλασικά εικονογραφημένος – της ταβέρνας με όλη την σημασία της λέξεως. Μερικά σκαλάκια οδηγούν σε έναν ημιυπόγειο χώρο, που δεν διεκδικεί βραβείο στην διακόσμηση όμως είναι καθαρός και όχι δυσάρεστος. Ο ομώνυμος (μαύρος) γάτος εκτός από το πεζοδρόμιο -που έχετε πολλές πιθανότητες να τον δείτε σε live version-, κοσμεί και τους τοίχους αλλά και τους καταλόγους της ταβέρνας. Μερικά τραπέζια βγαίνουν το καλοκαίρι κατά μήκος του στενού πεζοδρομίου, αν κι εγώ προτιμώ τον μέσα χώρο. Πρωτοτυπία για το ύφος του μαγαζιού, θα βρείτε στις τουαλέτες οι οποίες είναι εφοδιασμένες, με αρκετά είδη για την ατομική υγιεινή.

Η εξυπηρέτηση, φιλική, ζεστή και οικεία σαν να σε περιποιούνται φίλοι στο σπίτι τους. Κανένα παράπονο.

Θα περιγράψω την δεύτερη και πιο πρόσφατη επίσκεψη, που έγινε Σάββατο βράδυ 21/5/16 ημέρα της ονομαστικής μου εορτής καθώς και του κολλητού του αδερφού μου. Οπότε για να μην σπάσουμε την παρέα στη μέση, μιας και τέτοια μέρα όλοι διακτινίζονται από γιορτή σε γιορτή για τους προλάβουν όλους, αποφασίσαμε να γιορτάσουμε μαζί. Που; Το μπαλάκι βεβαίως έπεσε σ’ εμένα. Κάπου που να μπορέσουμε να ευχαριστήσουμε τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους, χωρίς άγχος παράλληλα για το εάν θα μας στοιχίσει μια περιουσία. Γιατί δυστυχώς δεν την έχουμε τη ρημάδα. Αν την είχαμε θα κάναμε open party στο Πεντελικόν… δεν ξέρω βέβαια αν θα περνάγαμε ωραιότερα!

Λοιπόν η πρόταση έπεσε εύκολα μιας και από την πρώτη κι όλας επίσκεψη είχε δρομολογηθεί η επανάληψη με ανοιχτή ημερομηνία. Ρίχνω τηλέφωνο λοιπόν στο πιο κατάλληλο άτομο, το οποίο έχει όνομα γνωστό και έμπιστο στην πιάτσα (του ask), έχει ουσιαστικά “χτίσει” ΚΑΙ αυτό το μαγαζί, κι όπως το πάει… σύντομα θα το ανακαινίσει κι όλας!

Με ενθαρρύνει για την σκέψη μου και προσφέρεται ευγενικά να μεσολαβήσει για να μου κλείσει το τραπέζι. Λόγω λοιπόν αυτής της μεσολάβησης και λόγω της γνωριμίας, μου πρότειναν με ένα fix ποσό κατά άτομο, ένα μενού βάσει των προτιμήσεων μας, το οποίο περιελάμβανε και τα ποτά. Καλύτερα νομίζω δεν θα μπορούσε να γίνει και τους ευχαριστώ όλους γι’ αυτό.

Στο τραπέζι μας λοιπόν παρέλασαν τα εξής πιάτα:

- Ψημένο ψωμάκι και άφθονο νεράκι βρύσης, για ξεκίνημα.

- Χωριάτικη σαλάτα (χ 2 μερίδες), με κρεμμύδι, ντομάτα, αγγούρι, ελιές και μπόλικη φέτα με ελαιόλαδο και ρίγανη. Ωραιότατη και δροσερή.

- Μαρουλοσαλάτα, παρότι δεν είναι του γούστου μου, ζητήθηκε από την παρέα και ήρθε ευπρόσδεκτη. Φρέσκια και απλή με φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο και ξυδάκι.

- Κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανιτές με κουρκούτι (3 μερίδες). Είναι το μοναδικό ορεκτικό που δεν με ενθουσίασε. Γενικά δεν μου αρέσουν τα τηγανιτά λαχανικά με κουρκούτι. Ομολογώ βέβαια πως είναι τα πιο συμπαθητικά που έχω φάει, δηλαδή δεν ήταν άψητα από μέσα όπως συμβαίνει συνήθως, ούτε άφηνε λαδίλα στο λαρύγγι σαν επίγευση. Πάντως δεν θα τα επέλεγα ξανά, γιατί τα προτιμώ απλά με λίγο αλευράκι πριν βουτήξουν στο τηγάνι, που τα κάνει και πιο ξεροψημένα.

- Βασιλοτύρι (χ 2 μερίδες), μου άρεσε πάαααρα πολύ από την πρώτη φορά που το δοκίμασα και γενικά ενθουσίασε όλη την παρέα. Κάτι μεταξύ κρέμας τυριού και γιαουρτιού σε πυκνότητα. Απαραίτητο και τέλειο συνοδευτικό(1) για το ψημένο ψωμάκι μας.

- Τυροκαυτερή, χειροποίητη εννοείται! Πάρα πολύ καλή, με μεγάλα κομμάτια τυριού και την καυτερή πιπερίτσα της για να δικαιολογεί την ονομασία της. Το τέλειο συνοδευτικό(2) για τα κρεατικά μας!

- Τζατζίκι που το τίμησαν ιδιαιτέρως ο μικρός έφηβος της παρέας (πλην 2μετρος)…. ζωή να’ χει, με τον μπαμπά του τον έτερο εορταζόμενο!

- Κολοκυθοκεφτέδες (χ2 μερίδες, έξι τεμαχίων έκαστη) μεγάλοι, νόστιμοι, χειροποίητοι και αξιοπρεπέστατοι!

Και πριν ξεκινήσουν τα κρεατικά μας, προσγειώθηκε στο τραπέζι -κερασμένη από το μαγαζί- τιμής ένεκεν του γνωστού “χτίστη” που μας έκανε το κονέ- …

- Μια πιατέλα με 3 μεγάλες σούβλες κοντοσούβλι με πιπερίτσα και ντοματούλα ενδιάμεσα (φτιαγμένο από τους ίδιους) μόνο για εμάς! Ήταν κατά κοινή ομολογία ίσως το πιο νόστιμο, το πιο ζουμερό και το πιο καλοψημένο κοντοσούβλι που έχουμε γευτεί.

Κι εδώ κάνω επισήμως πρόταση-δήλωση στους ιδιοκτήτες ότι πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να μπει στον κατάλογο αυτός ο μεζές. Έτσι, ατόφιος όπως είναι και με τις τρεις σούβλες (γιατί είμαστε κι αχόρταγοι) και ας το χρεώνουν όσο θέλουν. Ειλικρινά ήταν λουκούμι!

Συνεχίζω…

- Μια μερίδα συκώτι με συνοδεία πατάτες τηγανιτές. Μεγάλο φιλέτο, σωστά ψημένο παρότι σχετικά λεπτό σε πάχος δεν είχε στεγνώσει καθόλου.

- Ποικιλίες κρεατικών χ 3 πιατέλες που περιελάμβαναν έκαστη: 2 λουκάνικα, 2 καλαμάκια κοτόπουλο και 4 μπιφτέκια. Ήταν όλα καλοψημένα και γευστικά.

- Παϊδάκια χ 2 πιατέλες που περιείχαν γύρω στα 10 τεμάχια έκαστη, εξαιρετικά σε γεύση και μαεστρικά ψημένα! Δεν μύριζαν καθόλου και ήταν ζουμερά και νόστιμα.

Ήπιαμε άφθονο κρασάκι που δεν θυμάμαι ακριβώς πόσο ήταν, αλλά σίγουρα λιγότερο από 2 κιλά δεν ήταν. Αναψυκτικά (πορτοκαλάδες και κόκα κόλες) και 2 μπύρες.

Από γλυκά, παρότι είχα επιμεληθεί εγώ για την παρέα μια τάρτα λευκής σοκολάτας και ένα μπράουνι, μας κέρασαν και μια μεγάλη πιατέλα με γιαούρτι και γλυκό (αν θυμάμαι καλά φράουλα).

Το μοναδικό μείον της βραδιάς που διαπιστώσαμε όλοι ήταν ότι δεν υπήρχε καθόλου μουσική. Την πρώτη φορά θυμάμαι πως είχε κάποια ρεμπέτικα. Γι'αυτό ρώτησα τα παιδιά και μου είπαν ότι είχαν βάλει, αλλά ήταν πολύ χαμηλά για να μην ενισχύουν την οχλαγωγία που ήδη υπήρχε από τον κόσμο. Κατόπιν παράκλησης ανέβασαν λίγο την ένταση, όμως ήδη η βραδιά πλησίαζε προς το τέλος. Αξίζει μεγαλύτερης προσοχής αυτό το κομμάτι, γιατί άλλωστε βοηθάει στο να καταναλώνεται περισσότερο κρασάκι...!

Επίσης κάτι που θυμάμαι από την πρώτη επίσκεψη είναι ότι δεν με είχε ενθουσιάσει η πίτα που είχαμε δοκιμάσει τότε που ήταν σπανακόπιτα. Της έλειπαν μάλλον μυρωδικά που θα την έκαναν να ξεχωρίσει. Σε αντίθεση βέβαια με κάτι λαχταριστούς λαχανοντολμάδες που θυμάμαι ότι μου θύμισαν μαμά!

Για το παραπάνω πλουσιοπάροχο τραπέζι από το οποίο όχι μόνο δεν έλειψε τίποτα αλλά, περίσσεψαν και αρκετά εδέσματα που μπήκαν σε πακέτο, πληρώσαμε με τον Κώστα συνολικά 160€. Νομίζω ότι καλύτερα δεν γινόταν, όταν μάλιστα η αντιστοιχία κατά άτομο ήταν κάτι λιγότερο από 15!

Συμπερασματικά λοιπόν ο Γάτος δεν θα σας απογοητεύσει αν η όρεξή σας τραβάει ταβερνάκι. Οι πρώτες ύλες είναι καλής ποιότητας, ο ψήστης είναι μάστορας και οι εκτελέσεις των πιάτων είναι σπιτικές! Τέλος όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την σεβάσμια εξυπηρέτηση και τις λογικές τιμές, συνθέτουν ένα εξαιρετικό value for money!!!

Προτείνεται φυσικά.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Ιαν
26
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Μετα απο 3(! ) χρονια αν δεν κανω λαθος, αποφασισαμε να ξαναεπισκεφθουμε τον Μαυρο Γατο υστερα απο τις αναμεικτες εντυπωσεις που μας ειχε αφησει την πρωτη φορα.

Για τον χωρο δεν θα πω πολλα, λιγο αβολες καποιες καρεκλες, οι χαμηλες με την καθετη πλατη, τα μαξιλαρακια δυστυχως δεν βοηθανε.
Επισης η ασχημη και παλαιωμενη επενδυση στους τοιχους δεν εχει αλλαξει, δεν εχω να προσθεσω κατι σε αυτο.
Να επισημανω παντως πως Κυριακη μεσημερι με το μαγαζι φισκα, οι τουαλετες πεντακαθαρες.

Για την εξυπηρετηση τι να πω. Μαλλον ειναι οικογενειακη υποθεση και το νοιαζονται το μαγαζι ή υπαρχει πολυ σοβαρο κριτηριο προσληψης, ολοι μα ολοι αψογοι, ευχαριστοι, φιλοξενοι. Μια μικροκαθυστερηση στον λογαριασμο μονο, που δεν μας ενοχλησε. Κατα την παραγγελια μας ο σερβιτορος επεμεινε να μας σταματησει, και καλως, διοτι ακομα και με αυτα που παραγγειλαμε, πηραμε πακετο στο τελος.

Στο δια ταυτα λοιπον, το φαγητο.

Κατα την αφιξη καταφθανει νερο σε κανατα και ωραιο ψωμι (0,50 κατ'ατομο).

Πηραμε πατζαρια, καλοβρασμενα και νοστιμα, χωρις ομως τα φυλλα τους οπως τα προτιμω εγω, σε καθε μαγαζι ειναι διαφορετικα βεβαια, το λαδι πολυ καλο (4,00).

Κολοκυθοκεφτεδες νοστιμοι, απλα λιγο βαριοι, νομιζω με τυρι μεσα, εγω προσωπικα τους προτιμω πιο "vegeterian", αλλα καλοι (4,00).

Τζτζικι με μπολικο αγγουρι και σκορδακι, οτι πρεπει (3,00).

Κερασμα γαλοτυρι, δεν ειχα ξαναφαει κι ευχαριστουμε, θα το αναζητησω και για το σπιτι.

Αρνισιο κοτσι απιστευτα νοστιμο και μαλακο, με μελωμενες πατατουλες φουρνου, πεντανοστιμο πιατο (12,00).

Μισο κιλο παϊδακια, ψημενα τοσο οσο, σε καποια πιο παχια κομματια εντοπιζες το αιματακι, εμενα δεν με ενοχλησε καθολου, ο φιλος μου λιγο τα φοβηθηκε, κατα την γνωμη μου αψογα, δεν μυριζανε, πολυ νοστιμα. Και για να ειναι ξεκαθαρο, μιλαμε για παϊδακια, οχι κομματι οτι να'ναι που το κοψανε καπως να ομοιαζει και τα σερβιρουνε ως τετοια (30,00/κιλο).
Συνοδευτηκαν απο ενα πιατο τηγανητες πατατες, δεν ειχαμε παραγγειλει, ουτε χρεωθηκαν, ισως ειναι παγια τακτικη να σερβιρονται συνοδευτικα στα σχαρας.

Γενικα το μαγαζι με την σχαρα το εχει, μπραβο στον ψηστη.

Με μισο κιλο καλο κοκκινο κρασι, μια μπυρα και μια κερασμενη, συν κερασμα γλυκακι στο τελος, 46 ο λογαριασμος, 45 μας ζητησανε, κρινεται απολυτα λογικο ποσο για ολο το πακετο.

Για το αγκαθι της προηγουμενης φορας, τα κεφτεδακια, δεν ειχανε, οποτε δεν διαπιστωσαμε αν εχει αλλαξει κατι, αλλα δεν μας ενοιαξε τοσο ωραια που φαγαμε.

Το 3 στη γευση ειναι 3,5 και θα στρογγυλοποιουνταν προς τα πανω, αλλα οπως διαπιστωνω, δεν εχω βαλει ουτε ενα 4, ουτε καν στο αγαπημενο μου μαγαζι, οποτε δικαιως ή αδικως, και ο Μαυρος Γατος θα λαβει το βαθμο που εχω στο μυαλο μου ως "παραλιγο αριστα" και αντισταθμιζεται μερικως απο το 3 στο χωρο, οπου πιο ειλικρινες θα ηταν ενα 2,5.

Χαιρομαι παντως που το μαγαζι μου εδωσε την ευκαιρια να αναθεωρησω προς το θετικοτερο την προηγουμενη κριτικη μου και στην πρωτη μου του 2017 να μπορω να το συστησω ανεπιφυλακτα.

ΥΓ.! + Στις "σαν σημερα" κριτικες του Τρωγων.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Kostas7.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Σεπ
27
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Κατ'αρχάς να πω πως οι κριτικές από τους χρήστες είναι αντιπροσωπευτικές και της βαθμολογίας του καταστήματος!

Έχοντας διαβάσει τις κριτικές από τις φίλες Tzia, indulge αλλά και του ALEX80 που εμφανίζονται πάνω-πάνω, θεώρησα πως δεν μπορώ να προσθέσω κάτι ιδιαίτερο πάνω στην ήδη διαμορφωμένη άποψη που υπάρχει για τον Μαύρο Γάτο. Εμένα βέβαια μου είναι άγνωστος καθώς δεν είμαι της περιοχής.

Κάθε περιοχή έχει και κάποιο ταβερνάκι με ιστορία. Στη Δραπετσώνα ιστορικός είναι ο Κατσόγιαννος, ενώ και η Αθηνά έχει φτάσει και αυτή τα 26 έτη πλέον. Επειδή όμως δεν ήμουν εγώ ο οικοδεσπότης αλλά ο καλεσμένος μαζί με κάποιους άλλους φίλους, η τελική επιλογή δεν ήταν δική μου. Ευτυχώς οι κριτικές ήταν "ευαγγέλιο" για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Αρχικά θα πω πως το μαγαζί είναι μια κατηγορία μόνο του. Βρίσκεται σε απόσταση 15 μέτρων από το Μαύρο Πρόβατο και πολύ κοντά από άλλα της περιοχής αλλά δεν έχει αλλάξει τον χαρακτήρα του. Δεν ήταν ταβέρνα, μετά λίγο νεοταβέρνα, μετά λίγες γκουρμέ πινελιές ή..... αααα!!! Για 2 ημέρες θα έρθει να μαγειρέψει ο κύριος Πουρουπουπού και θα κάνουμε ειδικό μενού με 30 ευρώ το κεφάλι και θα φάτε στο τέλος της ημέρας μια κουτσουλιά με wine pairing από την πασίγνωστη ρετσίνα του κτήματος Μαλαματίνα, Εκάμβη κλπ.

Ξέρεις πως εκεί πας για την ταβέρνα, για να νιώσεις μια νότα νοσταλγίας και για να κουβεντιάσεις. Παλαιότερα θεωρούσα κι εγώ πως δεν υπήρχε λόγος να βγαίνω για φαγητό για να φάω κάτι που μπορώ να το φτιάξουν (άλλοι) και στο σπίτι μου. Τα χρόνια πέρασαν και οι παππούδες (πόσο μου λείπουν) μας αποχαιρέτισαν. Αυτά τα φαγητά που τα είχαμε δεδομένα, τώρα λέμε ΑΧ ΚΑΙ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΕΔΩ.

Οπότε και τα ταβερνάκια έχουν την δική τους αίγλη και προσπαθούν να διατηρηθούν και αυτά με όλες τις δυσκολίες.

Η επίσκεψη μας έγινε Παρασκευή 18/9/2015 και ώρα 21.00 από 8 άτομα, με διάθεση να εξιστορήσουμε τις γαστρονομικές αμαρτίες των διακοπών, τα σχέδια για το μέλλον αλλά και για να βάλουμε σε μια τάξη τις επόμενες επισκέψεις, είτε με παρέα είτε μόνοι.

Εμείς επιστρατεύσαμε το σκούτερ για την επίσκεψη γιατί γνωρίζαμε πως το πάρκινγκ είναι δράμα. Βρήκαμε εύκολα έξω από το μαγαζί, μάλιστα είχε χώρο και για αυτοκίνητο. Στο πίσω αμάξι βρισκόταν απλωμένος στο καπό ένας κεραμιδί γάτος. Στην είσοδο βρισκόταν ένας μαύρος. Μάλλον γι'αυτό και η ονομασία. Όπως μας είπε και η φίλη μας, αρκετοί τριγυρνούν στην περιοχή.

Ο χώρος είναι απλός και "παλιακός", όπως αρμόζει σε μαγαζιά του είδους. Ίσως να μην έχει γίνει κάποια ανακαίνιση πρόσφατα, σίγουρα όμως ήταν πεντακάθαρος και τακτοποιημένος ενώ και οι τουαλέτες ήταν επίσης πολύ καθαρές και σύγχρονες. Τώρα που το σκέφτομαι, η Ραμόνα είναι ένα αντίστοιχο μαγαζί στην Καλλιθέα, βάσει εδεσμάτων γιατί στον χώρο διαφοροποιούνται. Δυστυχώς θα "μυρίσουν" και λίγο τα μαλλιά σας, σημασία έχει όμως να περάσετε καλά.

Προτιμήσαμε τον μέσα χώρο και όχι το πεζοδρόμιο που είναι στενό και αντίστοιχων προδιαγραφών όπως και στο Μαύρο Πρόβατο, κοινώς με τα αμάξια δίπλα σου. Πάντως κλιματιζόταν κανονικά, τσιγκουνιές δεν έκαναν οι άνθρωποι (ούτε και στις μερίδες τους). Η τελική εικόνα φεύγοντας, στο κλείσιμο της βραδιάς ήταν.... το ΨΥΓΕΙΟ τους. Σας φαίνεται παράδοξο, δεν αναφέρομαι όμως σχεδιαστικά σε κάτι πρωτότυπο αλλά μιλάω για ένα απλό ψυγείο τύπου σουβλατζίδικου (σαν του Μπαρμπαδήμου καλή ώρα) που όμως μου έδωσαν την εντύπωση πως έχουν καλά κρεατικά και δεν έχουν κάτι να κρύψουν.

Η παραγγελία μας ήταν αρκετά μεγάλη και ίσως ξεχάσω να αναφέρω κάτι:

- Χωριάτικη σαλάτα στα 6 ευρώ. Δεν δοκίμασα αλλά φαινόταν καλής ποιότητας και δροσερή, με τη φέτα της. Φαγώθηκε γρήγορα.

- Πατάτες τηγανιτές δεν πήραμε γιατί ήρθαν σαν γαρνιτούρα σε ξεχωριστή πιατέλα μαζί με τα κρεατικά. Δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα, έχω φάει καλύτερες χωρίς να σημαίνει όμως πως μας έμειναν στο τραπέζι.

- Κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανιτές με κουρκούτι, καυτά και νόστιμα αλλά θα ήθελα να έχουν λιγότερο κουρκούτι. Οι τιμές τους στα 3 ευρώ.

- Κολοκυθοκεφτέδες στα 4 ευρώ. Χοντρούτσικοι και καλοτηγανισμένοι, θα ήθελα λίγο παραπάνω κολοκύθι.

- Βασιλοτύρι στα 3 ευρώ. Κρεμώδες με ελαφρώς ξινούτσικη γεύση. Μπορείτε να το αλείψετε πάνω στο ψωμί που έρχεται στα κάρβουνα όπου οι υπόλοιποι το τίμησαν δεόντως.

- Τυροκαυτερή στα 3 ευρώ. Σπιτικότατη, πορτοκαλί χρώματος και με κομμάτια φέτας και πιπεριάς μέσα. Μια αψάδα την είχε χωρίς να είναι απαγορευτική για τους ευαίσθητους. Να την παραγγείλετε σίγουρα, είναι και χορταστική.

- Λαχανοντολμάδες αυγολέμονο στα 6-7 ευρώ. Ήρθαν σε νορμάλ θερμοκρασία, μοιραστήκαμε 4 καλά τεμάχια. Νόστιμοι, φυσικά δεν έμεινε τίποτα.

- Σπανακόπιτα ηπειρώτικη με τραχανά στα 3 ευρώ. Να πω την αλήθεια δεν τιμήθηκε ιδιαίτερα, ήταν και δική μου επιλογή. Σαν κάτι να έλειπε. Ήταν μονότονο το σπανάκι χωρίς να έχει κάποιο άλλο υλικό που να κάνει αντίθεση.

- Λουκάνικο χειροποίητο στα 7 ευρώ. Για τα δικά μου γούστα θεωρώ βαρύ, με μια δόση βαρβατίλας χωριάτικου, όσοι αρέσκεστε να το δοκιμάσετε. Έφαγα 1-2 κομμάτια με λεμόνι που το νοστίμιζε.

*** Εδώ να πω πως η φίλη που μας κάλεσε είχε φέρει χοιρινό από το χωριό του άντρα της που μας το μαγείρεψαν με κόκκινη σαλτσούλα και ήταν νοστιμότατο. Δυστυχώς περίσσεψε λόγω και της μεγάλης παραγγελίας, όμως σίγουρα ήταν καλός μεζές και για την επόμενη ημέρα. Το κατάστημα ευγενικά αρνήθηκε να κρατήσει το υπόλοιπο που ήταν ακόμα στην κουζίνα και αν κατάλαβα καλά το πακέταρε.

- ΚΡΕΑΤΙΚΑ!!!

- Kαλοψημένα, ζουμερά και νοστιμότατα παϊδάκια χωρίς βαρβατίλα, λουκούμι. Πήραμε 1/2 κιλό στα 15 ευρώ.

- Πιατέλα με ψαρονέφρι, μπιφτέκι και λοιπά κρεατικά. Ζουμερότατα, κατέβαιναν σαν ένα υγιεινό σνακ. Από τα πιο ανάλαφρα και ζουμερά μπιφτέκια που έχω δοκιμάσει χωρίς περίεργες προσμίξεις. Το συκώτι χωρίς ίνες και ψημένο ζουμερά κι αυτό.

ΦΥΣΙΚΑ και δεν τα καταφέραμε όλα αυτά αν και 8 άτομα.

Για ποτά πήραμε κρασάκι, μπύρες κλπ. Ίσως τα 8 ευρω/κιλό είναι τσιμπημένη τιμή για το είδος του μαγαζιού, όχι ότι χαλαστήκαμε πάντως. Το κόκκινο ημίγλυκο πάντως δεν μου πολυάρεσε να πω την αλήθεια και το γύρισα σε μπύρα.

ΣΥΝΟΛΟ στα 117 ευρώ, τιμή άψογη με ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΗ απόδειξη.

Επίσης κέρασμα κάτι σαν γλυκό του κουταλιού καρπούζι ( τραγανό! ), ωραιότατος χαλβάς σιμιγδαλένιος και γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού ροδάκινο. Εύχομαι να τα είχα αυτή τη στιγμή που γράφω γιατί.... εκείνη τη στιγμή δώσαμε βάρος στα γλυκά που είχε φτιάξει μια φίλη της παρέας... και τι γλυκά...

Επιπέδου Μάστερ Σεφ, τάρτα φουντουκιού με βούτυρο γάλακτος και ένα τύπου μπράουνι με 72% σοκολάτα μπίτερ σε σχήμα καρδιάς. Ευτυχώς που έλειπε έτερο μέλος της παρέας "ανταγωνιστής" μου στα γλυκά και πήρα πακέτο για το σπίτι την τάρτα φουντουκιού γιατί αλλιώς θα χαλούσαν φιλίες!

Τι άλλο να πω για τον Μαύρο Γάτο. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση που ΔΕΝ θυσιάζεται στον βωμό του κέρδους. Βοηθάει και η νέα γενιά που είναι άψογη στα καθήκοντα της και ευγενέστατη.

Ευχαρίστως θα ξαναέκανα μια επίσκεψη για να μασαμπουκώσω τα κρεατικά του Μαύρου Γάτου μαζί με την ίδια καλή παρέα βεβαίως βεβαίως.

Ο Μαύρος Γάτος στέκεται στα πόδια του και θα συνεχίσει με την ίδια σεμνότητα που τον διακατέχει....

Βάλτε το στη wish list για τα κρεατικά του.

Μη γίνει και μαύρος ΠΑΝΘΗΡΑΣ και διώξει και λοιπά προβατάκια από την περιοχή (δεν αποτελεί μομφή για το επίσης αξιόλογο Μαύρο Πρόβατο)...


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Ιαν
27
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Έφτασε η ώρα να γράψω κι εγώ την κριτική μου για τον "Μαύρο Γάτο", ένα από τα αγαπημένα παιδιά της παρέας του ask4food. Η tzia, ο VAGELIS, ο mavtasos, η indulge και πολλοί άλλοι χρήστες έχουν κατά καιρούς περιγράψει τη θετική γαστριμαργική εμπειρία τους από τη συμπαθέστατη ταβέρνα που βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από την πλατεία Προσκόπων (ή μάλλον πλατεία Μάνου Χατζιδάκι πλέον) στο Παγκράτι.

Προσωπικά, οφείλω να ομολογήσω ότι για χρόνια αγνοούσα την ύπαρξη αυτής της ταβέρνας και την πληροφορήθηκα μέσα από το ask4food! Έκτοτε την επισκέφτηκα αρκετές φορές, κυρίως βράδυ, αλλά και μεσημέρι, και είχα την ευκαιρία με διαφορετικές παρέες να γευτώ διάφορα φαγητά. Σε όλες τις περιπτώσεις αποκομίσαμε άριστες εντυπώσεις για το φαγητό και την εξυπηρέτηση από τους ευγενέστατους ανθρώπους του "Μαύρου Γάτου"!

Πριν από λίγες μέρες λοιπόν, Παρασκευή βράδυ, παρέα έξι ατόμων, συναντηθήκαμε με αφορμή την έλευση στην Αθήνα φίλου που κατοικεί μόνιμα εκτός Αθηνών. Στην ερώτησή μας πού θέλει να πάμε για φαγητό μας έδωσε την εξής καθοριστική απάντηση: "Ρε παιδιά, θα ήθελα να πάμε κάπου να φάμε καλά παϊδάκια! " Εκεί παρενέβην αποφασιστικά και παρότρυνα την παρέα να πάμε στον "Μαύρο Γάτο". Από τους υπόλοιπους πέντε, μόνο ένας είχε ξαναπάει και έσπευσε να υποστηρίξει με θέρμη την πρότασή μου, οπότε γύρω στις 9, και αφού παιδευτήκαμε λίγο να βρούμε να παρκάρουμε, φτάσαμε στην ταβέρνα. Ήταν ακόμα σχετικά νωρίς και μόλις 3-4 παρέες κάθονταν στα δύο επίπεδα της μεγάλης ημιυπόγειας αίθουσας. Μέσα στο επόμενο μισάωρο όμως, τα τραπέζια ήταν όλα γεμάτα...

Το μοναδικό μειονέκτημα του "Μαύρου Γάτου" είναι ο χώρος του... Δεν αναφέρομαι στη χωροταξία, ίσα-ίσα που τα τραπεζοκαθίσματα είναι έτσι τοποθετημένα, ώστε οι πελάτες να κάθονται και να κινούνται με μεγάλη άνεση. Δεν αναφέρομαι ούτε στη διακόσμηση, κι αυτή είναι πολύ συμπαθητική, ειδικά οι τοιχογραφίες που πολλοί χρήστες πριν από μένα έχουν λεπτομερώς περιγράψει. Ούτε με ενοχλεί το παλιομοδίτικο μεγάλο ψυγείο στην είσοδο, κι αυτό δίνει ένα στοιχείο γραφικότητας στην ταβέρνα. Αυτό που δυσκολεύει την κατάσταση είναι ο εξαερισμός, ειδικά τον χειμώνα και με την αίθουσα γεμάτη... Με το που μπαίνεις στο χώρο αντιλαμβάνεσαι τη μυρωδιά της τσίκνας και φυσικά, φεύγοντας διαπιστώνεις ότι η μυρωδιά αυτή έχει περάσει στα ρούχα σου. Βέβαια, όταν ο καιρός είναι καλός, με τα παράθυρα ανοιχτά, η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη, ενώ το καλοκαίρι πολλοί πελάτες προτιμούν να καθίσουν στα λίγα τραπέζια που βρίσκονται στο σχετικά μικρό πεζοδρόμιο έξω από την ταβέρνα.

Ας περάσουμε στα του φαγητού όμως, παραγγείλαμε και δοκιμάσαμε:
- Παϊδάκια αρνίσια: Ήρθαν τέλεια ψημένα, εξαιρετικής ποιότητας κρέας, με λίγο λεμονάκι ήταν σκέτο ποίημα! Κατά τη γνώμη μου είναι το must του μαγαζιού και φυσικά η γεύση τους ενθουσίασε όλη την παρέα.

- Μπιφτέκια: Από μοσχαρίσιο κιμά, πολύ σωστά ψημένα, με τα μπαχαρικά τους, κι αυτά πήραν άριστα από όλους μας!

- Συκώτι μοσχαρίσιο: Άλλο ένα must για όσους επισκεφτείτε τον "Μαύρο Γάτο"! Πολύ νόστιμο, ψημένο μέτρια, όπως το είχαμε παραγγείλει, δεν διστάσαμε να παραγγείλουμε κι άλλη μερίδα...

- Λουκάνικο χωριάτικο: Νόστιμο, αλλά κάπως βαρύ, με πράσο στη γέμιση.

- Χόρτα, σωστά βρασμένα με λίγο λάδι και λεμόνι αποτέλεσαν ένα από τα συνοδευτικά στην κατανάλωση ψημένου κρέατος.

- Χωριάτικη σαλάτα: Φρεσκοκομμένη με γενναία δόση εύγευστης φέτας.

- Φάβα: Πραγματικά πολύ καλή, σωστά μαγειρεμένη, μας άφησε πολύ θετική εντύπωση.

- Σαγανάκι (αν δεν κάνω λάθος από κεφαλογραβιέρα): μας άρεσε πάρα πολύ και η μερίδα ήταν πραματικά γενναία!

- Βασιλοτύρι (κρεμώδες τυρί, σαν γαλοτύρι): Πολύ ωραία υφή, εξαιρετική γεύση.

Τα μπιφτέκια, το λουκάνικο και το συκώτι συνοδεύονταν από τηγανιτές πατάτες, φρέσκιες μεν, αλλά θα τις περίμενα πιο σωστά τηγανισμένες. Επίσης, στην αρχή μας έφεραν πολύ νόστιμο ψημένο χωριάτικο ψωμάκι με λίγο λάδι, κι αυτό το τιμήσαμε δεόντως! Και φυσικά συνοδεύσαμε το φαγητό μας με γλυκόπιοτο χύμα κόκκινο κρασάκι...

Η εξυπηρέτηση, όπως πάντα άλλωστε, ήταν ευγενική και γρήγορη. Παρότι η ταβέρνα ήταν γεμάτη, όλοι οι άνθρωποι του "Μαύρου Γάτου" έπαιρναν ταχύτατα τις παραγγελίες, έφερναν στα τραπέζια πρώτα τα ορεκτικά και μετά τα κυρίως πιάτα, ανταποκρίνονταν αμέσως στα αιτήματα για επιπλέον ποτά και ακόμα κι όταν ξεχνούσαν κάτι, ήταν ειλικρινά απολογητικοί και το έφερναν σε ελάχιστο χρόνο. Γενικά, η φιλικότητα και η καλή διάθεση εξυπηρέτησης χαρακτηρίζει τους ιδιοκτήτες και το προσωπικό.

Όταν ζητήσαμε λογαριασμό, μας έφεραν ως κέρασμα γιαούρτι με γλυκό κουταλιού μήλο (πολύ νόστιμο) και σιμιγδαλένιο χαλβά που φτιάχνουν οι ίδιοι. Περιττό να αναφέρω ότι δεν έμεινε τίποτα και από τα γλυκά!

Το κόστος έφτασε τα 15 ευρώ το άτομο, τιμή φυσιολογική για όσα πήραμε, εκτιμώ ότι το value for money είναι πολύ καλό.

Συνοψίζοντας: Ο "Μαύρος Γάτος" είναι μια εξαιρετική παραδοσιακή ταβέρνα με κρεατικά άριστης ποιότητας και πολύ καλά ψημένα ή μαγειρεμένα (για τα μαγειρευτά φαγητά που πιο εύκολα μπορεί να βρει κάποιος το μεσημέρι ελπίζω να βρεθεί ευκαιρία να αναφερθούμε σε άλλη κριτική στο μέλλον), Η εξυπηρέτηση είναι φιλική, οι άνθρωποι του εστιατορίου ειλικρινά ευγενικοί, οι τιμές λογικές. Προτρέπω τους χρήστες του ask4food να επισκεφτούν τον "Μαύρο Γάτο" με τη βεβαιότητα ότι θα ευχαριστηθούν παραδοσιακές γεύσεις ελληνικής κουζίνας!


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια