ΟΥΖΕΡΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΥ (ΜΗΤΣΟΣ)

Τσιπουράδικα - Ουζερί

  Πλατεία Ελευθερωτών 8, Χαλάνδρι [Χάρτης]
  210 6840229

Περιγραφή
Ουζομεζέδες με τραπέζια στην πλατεία.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαλάνδρι, Αθήνα
Σεπ
12
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Σάββατο ώρα 12:30 στην πλατεία Χαλανδρίου. Ο Μήτσος έχει ήδη τον μέσα χώρο γεμάτο, παρά την ζέστη του Αυγούστου και ετοιμάζεται πυρετωδώς για να συμπληρώσει και τα έξω τραπέζια.

Σάββατο ώρα 14:30 στην πλατεία Χαλανδρίου. Ο Μήτσος έχει ήδη αλλάξει τραπεζομάντηλα σε όλα τα τραπέζια αφού ήδη κάθεται η δεύτερη σειρά πελατών,. Στον πέριξ χώρο ο ‘’γνωστός σεφ’’ στρώνει, το μαγαζί με τις in πίτσες είναι ακόμα κλειστό, το ‘’πολίτικο’’ έχει 2 παρέες, η σερβιτόρα στην ταβέρνα με το ‘’γαλλικό αξάν’’ φτιάχνει το μεγάλο μπούστο της για να πάρει παραγγελία από ένα ακόμα τραπέζι. Στην απέναντι πλευρά ο ιδιοκτήτης του ‘’ιταλικού’’ και η σερβιτόρα στο ‘’χιώτικο’’ βολεύουν 2 παρέες στα τραπέζια τους με εκνευριστική ηρεμία. Μάλλον φταίει η ζέστη.

Κάπως έτσι κυλάει η μέρα στην πλατεία Χαλανδρίου καθημερινές και αργίες, μέχρι το σούρουπο. Τότε ο Μήτσος αφού έχει ήδη εξυπηρετήσει 3 σειρές από παρέες, μαζεύει, καθαρίζει και ετοιμάζεται για την επόμενη ‘’δύσκολη’’ μέρα. Η ξεκούραση του πολεμιστή.

Συμπέρασμα: Κάνε καλά και απλά την δουλειά σου για να είσαι πάντα ευχαριστημένος και να φεύγουν οι πελάτες σου με πλατύ χαμόγελο.
Κλασσικό ουζερί που μετά από χίλια παρακάλια στον Μήτσο του στυλ, ‘’Μήτσο κάνε και καμιά ανακαίνιση’’, ‘’Μήτσο άλλαξε καρέκλες, στην ίδια καθόταν πριν χρόνια ο πατέρας μου’’, επιτέλους έκανε ανακαίνιση. Μην φανταστείτε κάτι φοβερό, καδράκια παλιάς εποχής στους τοίχους, το παλιό ψυγείο – βιτρίνα που χωρίζει την κουζίνα από την σάλα σταθερό, τα ίδια χάρτινα τραπεζομάντηλα που αρμόζουν σε ουζερί, οι ξύλινες καρέκλες και τα τραπέζια με το μάρμαρο μέσα, απλά έριξε ένα φοβερό βάψιμο στον χώρο σε παλ χρώματα και βελτίωσε τις έξω καρέκλες, μεταλλικός σκελετός (γκρι χρώμα).

Αλλά είπαμε ή αν δεν είπαμε το λέμε τώρα, στον Μήτσο πας για το ανάλαφρο τηγάνι χωρίς δείγμα λαδίλας, και τους ωραίους του μεζέδες συνοδεία πολύ καλού χύμα τσίπουρου και όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Έχει βέβαια και 3-4 ετικέτες εμφιαλωμένου, πολύ καλό χύμα κρασί και μπύρες από Ελλάδα.
Θα δεις όλα τα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας σωστή ακτινογραφία του Έλληνα, από παλαιούς πότες τσίπουρου ή ούζου, κυρίες που μετά τα ψώνια σταμάτησαν για ένα μεζέ συνοδεία αλκοόλ, νεανικές παρέες που το προτιμάν ως all time classic στέκι, μέχρι παλαιούς πολιτικούς που δεν έχουν ‘’θέμα’’ να κυκλοφορήσουν και ηθοποιούς και δημοσιογράφους όλων των κατηγοριών.

Τι θα φας; Σπιτική πατατοσαλάτα ζεστή με κρεμμυδάκι και μαϊντανό, σουπιές κοκκινιστές υπέροχες γενναία μερίδα, χταπόδι ξυδάτο, χόρτα σωστά βρασμένα, ότι έχει βρει ο Μήτσος, ζεστά με λαδολέμονο, γαριδάκι μια στοίβα έξοχο, γόνο καλαμάρι τεράστια μερίδα, κολοκυθάκι βραστό και διάφορα αλίπαστα. Από τηγάνι μπακαλιάρο σκορδαλιά να γλύφεις τα δάχτυλα σου, μικρό ψαράκι (γαύρο, μαρίδα, αθερίνα) αλλά και εκπληκτικές κουτσομούρες. Είπαμε δεν παίζεται το τηγάνι του.
Κάλλιστα θα μπορούσε να το παίξει βολιώτικο τσιπουράδικο (ούζο - τσίπουρο και μεζές) αλλά δεν. Το γιατί αποτελεί ξεχωριστή μελέτη που αφορά όχι μόνο τον Μήτσο αλλά όλα τα τσιπουράδικα της Αθήνας. Βέβαια σε τέτοια περίπτωση θα χρειαζόταν βιταμίνες για τους ήδη ταλαιπωρημένους σερβιτόρους.

Το απόλυτο hot spot εδώ και χρόνια στην κατηγορία ουζερί των Βορείων προαστίων, για αυτό όσοι δεν το έχετε επισκεφθεί σπεύσατε.

Η τιμή με φρέσκο ψωμάκι που ανανεώνεται, νερό της βρύσης και απόδειξη στο τέλος, ανέρχεται στα 15-20 euro ανάλογα το πόσο πίνει ο καθένας.
Extra tip: Ο ένας από τους σερβιτόρους είναι από Θεσσαλία. Αν πιάσετε κουβέντα για την πατρίδα παίζει κέρασμα μέχρι τελικής πτώσεως. Το όνομά του; Ας αφήσουμε κάτι και σε σας μην τα θέλετε όλα έτοιμα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαλάνδρι, Αθήνα
Ιουν
09
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Πήγαμε 6/6/2015 δύο άτομα μεσημεράκι γύρω στις 13.30. Λόγω της ώρας βρήκαμε εύκολα τραπέζι, γιατί κατά τις 15.00 που φύγαμε περίμενε κόσμος όρθιος για τραπέζι.

Είχα ξαναπάει αρκετές φορές, οπότε σε γενικές γραμμές το μενού το ήξερα. Μου κάνει όμως πάντα κακή εντύπωση που δε φέρνουν κατάλογο.

Τέλος πάντων, παραγγείλαμε: σουπιές κοκκινιστές, σκουμπρί καπνιστό, γαύρο τηγανητό, σαλάτα με βλήτα και κολοκυθάκια βραστά, ένα καραφάκι ούζο.

Το νερό έρχεται απο τη βρύση, το ψωμί φρέσκο χωρίς κάτι ιδιαίτερο.

Οι γεύσεις σε γενικές γραμμές καλές, χωρίς λαδίλα το τηγάνι.

Η εξυπηρέτηση καλή, αλλά δεν ξέρω αν οι επόμενοι που ήρθαν λόγω της συμφόρησης είχαν την ίδια αντιμετώπιση.

Ο λογαριασμός στα 34,5 ευρώ κανονικά με απόδειξη. Στα μείον ότι δεν υπαρχει κέρασμα στο τέλος.
Θεωρώ πως είναι μια καλή λύση αν βρίσκεσαι στην περιοχή, ίσως όμως πρέπει να προσέξουν λίγο τις τιμές τους.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαλάνδρι, Αθήνα
Δεκ
15
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Προσωπική μου άποψη, άλλα για να είναι δίκαιη μία αξιολόγηση, πρέπει πρώτα να βεβαιωθούμε ότι ξέρουμε που πάμε, που βρισκόμαστε, και τι θέλουμε.

Τα γράφω αυτά, γιατί μου φαίνεται κάπως αυστηρό να κρίνουμε ένα ουζερί σαν του Μήτσου, με κριτήρια ψαγμένου προαστιακού εστιατορίου. Ο Μήτσος είναι η καρέτα-καρέτα των ουζερί της Αθήνας. Είδος προς εξαφάνιση που θα έπρεπε να προστατεύεται από την WWF. Λίγα ουζερί, παραδοσιακά-καφενεία (όρος που αδιακρίτως χρησιμοποιείται και για νεοτσιπουράδικα) μου έρχονται στο μυαλό στη Αθήνα. Σίγουρα ο Καπετάν Μιχάλης στην Φειδίου, και ίσως τα ορθάδικα στην Βαρβάκειο, και κάτι ξεχασμένα στις στοές του κέντρου. Μαγαζιά που στους κάπως παλαιότερους θυμίζουν μια άλλη, όχι και τόσο μακρινή Αθήνα, μια άλλη εποχή, που το τραπέζι σου εύκολα γινόταν μία παρέα με τα υπόλοιπα μετά από λίγα ουζάκια, που οι περισσότεροι ήταν θαμώνες και τους ένιωθες αδερφούς για λίγη ώρα.

Η ουσία βρισκόταν στην επικοινωνία με τους θαμώνες, τον ιδιοκτήτη και τους περαστικούς, βρισκόταν στο τσιμπολόγημα και στην κουβέντα, στον σωστό μεζέ και στα κεράσματα μεταξύ πελατών. Όχι στον πλαστό διάκοσμο, στα κάδρα που μιμούνται νοσταλγικά μια παλιότερη εποχή. Η ουσία βρίσκεται στο παρών, και όχι σε μια ψευδαίσθηση ότι βρισκόμαστε σε ένα καλύτερο παρελθόν.

Αλλά αυτά είναι σημάδια των καιρών μας. Έχουμε έξυπνα τηλέφωνα, έξυπνες κάρτες, αβαν γκαρ διακόσμηση, αλλά και πάλι τα συναισθηματικά κενά από την έλλειψη πραγματική επικοινωνίας δεν γεμίζουν (για περισσότερα άκου το Empty Spaces, και το Nobody Home των Pink Floyd).

... μάλλον ξέφυγα. Όχι στον Μήτσο δεν χωράνε λινά τραπεζομάντηλα, ασημένια σερβίτσια και σερβιτόροι να κάνουν τεμενάδες... έλεος! Ούτε φρεσκάρισμα θέλουν οι τοίχοι... και χαλάσει η πατίνα του χρόνου. Μόνο το ψυγείο που χωρίζει το Μήτσο από την σάλα χρειάζεται, και κει πίνουν τα ούζα τους οι πιο σκληροπυρηνικοί, ατενίζοντας τα τηγάνια του Μήτσου, και μνημονεύοντας τους συντρόφους που απουσιάζουν, που χάθηκαν από την ακατάσχετη ουζοποσία.

Ο Μήτσος είναι εκεί τα τελευταία 50 χρόνια (όταν το Χαλάνδι ήταν χωριό και όχι hot spot), κάθε μέρα, όλη μέρα όρθιος μπροστά σε μια τηγάνα, σταθερή αξία, και σημείο αναφοράς σε έναν κόσμο που αλλάζει χαοτικά. Κάθε ανακαίνιση που έχει γίνει με πικραίνει, καθώς χάνεται ένα κομμάτι γνησιότητας από αυτόν τον κόσμο.

Σήμερα, σαν την μύγα μες το γάλα έχει στραγγαλιστεί ανάμεσα σε πλήθος στιλιζαρισμένων μαγαζιών μεσοτοιχίας. Αλλά χαρούμενη, βλέπω τους ανθρώπους να συνωστίζονται στον Μήτσο, ενώ τα ιλουστρασιόν μαγαζιά δεν διανοούνται να παραβγούν μαζί του σε πληρότητα. Και αυτό με κάνει διπλά χαρούμενη γιατί νιώθω ότι υπάρχουν κι άλλοι ρομαντικοί σαν και μένα.

Στον Μήτσο τα συγχωρώ όλα, όπως και σε ένα κακοδιατηρημένο "διατηρητέο". Καταλαβαίνω και δεν κατακρίνω όσους απογοητεύτηκαν από την επίσκεψή τους. Αλλά σκεφτείτε, σε λίγα χρόνια που θα βγει στην σύνταξη, την θέση του θα πάρει άλλο ένα μοντέρνο μαγαζί. Τι θα κερδίσουμε; Έναν ακόμα κλώνο. Τι θα χάσουμε; Μια εποχή που δεν γυρίζει πίσω. Αυτή είναι και η σημασία των μνημείων. Η μνήμη. Τίποτε άλλο. Το ξέρω, παρασύρθηκα και σας κούρασα, αλλά το φχαριστήθηκα.

Γειά μας!