ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Ελληνική κουζίνα

  Διονυσιου Αρεοπαγίτου 15, Ακρόπολη [Χάρτης]
  210 9000915



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Δεκ
15
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μεσημέρι Παρασκευής 11/12, βρίσκομαι στο κέντρο για δουλειές και αποφασίζω με ένα φίλο μου να δοκιμάσουμε και πάλι το ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ (ΕΜΑ), που ήδη λειτουργεί, όπως και το Μουσείο, εδώ και 6 χρόνια.

Ένα επιτελείο 30-40 ατόμων (σε βάρδιες) απασχολείται στην κουζίνα, το σερβίρισμα, τον καθαρισμό και της πάσης φύσεως ανάγκες του χώρου, ο οποίος καλείται να εξυπηρετήσει, ειδικά την καλοκαιρινή περίοδο, περί τα 1000 και πλέον άτομα κάθε μέρα!! Χάρη στη δημιουργική φαντασία των νεαρών και ταλαντούχων Ελλήνων μαγείρων, αλλά και του συνολικού προσωπικού του χώρου, το ΕΜΑ κατέκτησε επάξια το απαιτητικό διεθνές κοινό και καταξιώθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι, τον περσινό Γενάρη, η TORONTO STAR, η δημοφιλέστερη εφημερίδα του Καναδά, το κατέταξε στα 5 καλύτερα εστιατόρια Μουσείων στον κόσμο (! ), μετά τα αντίστοιχα του Μουσείου Orsay στο Παρίσι, του MoMA της Νέας Υόρκης, του Chihuly Garden του Σιάτλ και του County Museum of Art του Λος Άντζελες!

Το ΕΜΑ λειτουργεί Δευτέρα με Πέμπτη από 09.00-17.00, την Παρασκευή από 09.00 έως τα μεσάνυχτα και τα Σ/Κ από 09.00-20.00. Η κουζίνα, ωστόσο, ανοίγει στις 12 το μεσημέρι, οπότε το πρωί μπορείτε να απολαύσετε καφέδες, χυμούς και ένα πλουσιοπάροχο πρωινό, όπως ο φίλος χρήστης ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ!

Το ΕΜΑ στεγάζεται στον δεύτερο όροφο του Μουσείου, η δε συνολική του επιφάνεια μαζί με τους μεγάλους εξώστες είναι γύρω στα 800 τ. μ. (! ), και στο προνομιούχο αυτό σημείο η πανοραμική θέα προς την Ακρόπολη, τον Λυκαβηττό, κ. λπ. κόβει κυριολεκτικά την ανάσα!! Στον τεράστιο αυτό χώρο εξυπηρετούνται, εσωτερικά μεν περί τα 250 άτομα και εξωτερικά τουλάχιστον 80. Οι χώροι είναι σχολαστικά πεντακάθαροι, όπως βέβαια και τα τρία συγκροτήματα τουαλετών (Ανδρών/Γυναικών & ΑΜΕΑ) για τους πολυπληθείς θαμώνες, Έλληνες και ξένους.

Το μενού, όπως είναι εύλογο, επικεντρώνεται στην ελληνική κουζίνα, προκειμένου να την καταστήσει διεθνώς γνωστή. Έτσι, υπάρχουν περί τα 20 πιάτα, τα περισσότερα των οποίων κυμαίνονται μεταξύ 6-18 €. Ανάμεσά τους: σούπα ημέρας, 5-6 σαλάτες (εποχής, πολύχρωμη, πατατοσαλάτα.. ), 5-6 πρώτα πιάτα (αυγοτάραχο Αιτωλικού, φέτα ψητή, ζυμαρικά, χταπόδι με φάβα Σαντορίνης, τραχανάς με μανιτάρια, σπανακόπιτα…), και 8 κύρια πιάτα (μπιφτέκια με πατάτες, γαρίδες με ούζο, ντομάτα και κριθαράκι, σκαλοπίνια με λαχανικά, ζυγούρι με χυλοπίτες και ξυνομυζήθρα, …). Υπάρχουν ακόμη καμιά 10αριά επιδόρπια (περί τα 6 €), 5 παγωτά στα 4 €, όπως και 5 προτάσεις εδεσμάτων για παιδιά, από 2-13 €.

Κάθε Παρασκευή προσφέρεται και δείπνο από τις 8.00 μ. μ. μέχρι τα μεσάνυχτα. Ο αντίστοιχος κατάλογος περιλαμβάνει μια ποικιλία από γαστρονομικά εδέσματα σε ανάλογες βέβαια τιμές, οι οποίες για τα κυρίως πιάτα κυμαίνονται από 15-27 €. Μεταξύ αυτών: μιλφέιγ μανιταριών με καπνιστό τυρί Μετσόβου και μελιτζάνες, ριζότο με τσουκνίδα και Συριανό τυρί Σαν Μιχάλη, καρπάτσο φρέσκου ψαριού με εσπεριδοειδή & μοσχολέμονο, καπνιστό φιλέτο με λάδι τρούφας & αποξηραμένα φρούτα, φιλέτο από μοσχάρι γάλακτος με πουρέ & κρεμμυδάκια, κ. λπ.

Ανάλογες του όλου επιπέδου του Μουσείου και του ΕΜΑ είναι προφανώς και οι τιμές των ποτών. Έτσι, τις καθημερινές, στη λίστα των κρασιών, υπάρχουν περί τα 10 εμφιαλωμένα λευκά, από 17-27 €, 6 κόκκινα από 24-39 € για το Thema Παυλίδη, καθώς και το ροζέ Μελιαστό του Σπυρόπουλου, στα 24 €. Ωστόσο, το ποτήρι κρασί: στα 3.50 € (house-wine Ν. Λαζαρίδη). Τα αναψυκτικά, 2-3.50 €, οι μπύρες, 4-5 €, ενώ τα καραφάκια με ούζο και τσίπουρο των 200 ml, 7.50-8.50 €.
Το βράδυ της Παρασκευής, προστίθενται ακριβότερες φιάλες κρασιών, με κορυφαίο στη λίστα το Κτήμα Άλφα (36 € για το λευκό και 40 € για το κόκκινο! ). Αντιλαμβάνεστε γιατί, στον ιστορικό αυτό χώρο, οι τιμές των περισσότερων κρασιών είναι 2.50 - 3 φορές πάνω απ’ τις τιμές της κάβας! Θα επανέλθω εδώ…

Τρώγοντας το μεσημέρι της Παρασκευής, ο χώρος ήταν μισογεμάτος από Έλληνες αλλά και από τουρίστες. Στα τραπέζια μας, τα σουπλά διαφήμιζαν την Έκθεση που φιλοξενούν τώρα για τη Σαμοθράκη: ‘Τα μυστήρια των Μεγάλων Θεών’. Επίσης, πάνω στο τραπέζι μας ξεχώριζε ένα γυάλινο βάζο, με ωραιότατα και συμβολικά κλαδάκια και φύλλα ελιάς! Εμείς λοιπόν, απ’ τον μεσημεριανό κατάλογο δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα, αφού αρχικά ήρθε καλαθάκι με φέτες ψωμιού ολικής αλέσεως, καθώς και νερό βρύσης:

-1 σούπα ημέρας (κολοκυθόσουπα), που ήρθε σε βαθύ πιάτο με διακριτό το κόκκινο πιπέρι: 6.60 €.

-1 φέτα Δωδώνης ψητή, με μέλι και σουσάμι, σαν γευστική τυρόπιτα, στα 7.50 €.

-1 τραχανάς με παντζάρια, κατίκι Δομοκού και κομματάκια λουκάνικου Πιερίας. Ο τραχανάς ήρθε χλιαρός και κατακόκκινος απ’ τα παντζάρια…Τιμή 11.00 €.

-1 φρέσκες γαρίδες Θεσσαλονίκης με κριθαράκι, λαχανικά και κουρκουμά. Ήταν 4-5 μικρές γαρίδες, σερβιρισμένες σε βαθύ πιάτο. Τιμή 13.90 €.
Στο τέλος μοιραστήκαμε μία μους σοκολάτας bitter με βατόμουρο ως επικάλυψη, που ήρθε ολοστρόγγυλη, μέσα σε ένα βαθύ πιάτο. Τιμή 6 €.

Όλα τα φαγητά ήταν πολύ νόστιμα και ασφαλώς αντάξια του χώρου και της αίγλης του Μουσείου. Το ίδιο ισχύει και για το προσωπικό που μας τα σέρβιρε και γι’ αυτό η σχετική βαθμολογία μου είναι 3 στα 4.

Ήπιαμε δυο ποτήρια κόκκινο κρασί, Ν. Λαζαρίδη, Ρήγας Κούπα, στα 3.50 € το ποτήρι. Ήρθε ζεστό, σε θερμοκρασία χώρου (περί τους 20-22 βαθμούς! ), και μετά από σχετική παρατήρησή μου, μας έφεραν από ένα μικρό παγάκι, οπότε το χαρήκαμε στοιχειωδώς, αλλά ανορθόδοξα.. Η εταιρεία πάντως το συστήνει στους 16-18 βαθμούς!! Ας τα προσέξουν κάτι τέτοια οι ιθύνοντες, όπως επίσης το ότι η λίστα κρασιών ενός τέτοιου χώρου είναι επιδεκτική περαιτέρω ανανέωσης με άλλες εξίσου αντιπροσωπευτικές ετικέτες. Το κέρδος, λοιπόν, ας μην πρυτανεύει ως αποκλειστικό κριτήριο σύνταξης ενός καταλόγου κρασιών, αφού εκατομμύρια ξένοι, γευσιγνώστες ως επί το πλείστον, επιθυμούν να γνωρίσουν τα εκάστοτε καλύτερα κρασιά που μας εκπροσωπούν, καταβάλλοντας γι’ αυτά ένα τίμιο vfm!!

Ο φίλος μου δροσίστηκε στο τέλος με ένα τσάι από αρωματικά φυτά (μέντα, μάραθο, γλυκάνισο, τσουκνίδα, αγγελική, αγριμόνιο, και δίκταμο), που του το σέρβιραν με 2 κουλουράκια. Τιμή 2.75 €.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 55 €, δηλ. 22.50 € το άτομο χωρίς τα ποτά, άρα στην κατηγορία 17/25 €, ποσό αρκετά ικανοποιητικό για τον χώρο και την όλη εμπειρία, λαμβάνοντας πάντως υπόψη τις προηγούμενες επιφυλάξεις μου!!

Συμπερασματικά, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε το ΕΜΑ, συνδυάζοντάς το με το Μουσείο, ή κάποια απ’ τις εκδηλώσεις ή ξεναγήσεις που λαμβάνουν χώρα εκεί και εναρμονίζοντας έτσι το τερπνόν μετά του ωφελίμου!

Καταλήγοντας, θα σας πρότεινα να αποφύγετε την αιχμή του Σαββατο-Κύριακου, των Ελλήνων τον χειμώνα και των τουριστών το καλοκαίρι. Αν έχετε την ευχέρεια, επιλέξτε και σεις, είτε μια καθημερινή απομεσήμερο, είτε μια Παρασκευή για τη βραδινή σας έξοδο, που μπορείτε να την εμπλουτίσετε με ένα ποτάκι στα στέκια πέριξ του Μακρυγιάννη, της Πλάκας, του Κουκακίου ή του Θησείου και με μια ρομαντική βόλτα στον ιστορικό πεζόδρομο!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Απρ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Το '78 γράφτηκε το '69. Μην μπερδεύεσαι. Αναφέρομαι στο ομώνυμο τραγούδι του Πωλ του Σιδηρό (το ’69) που γράφτηκε και τραγουδήθηκε το 1978 από τον ίδιο και παίχτηκε από τους Σπυριδούλα (αφοί Σπυρόπουλοι που ακόμα τζαμάρουν).

Σ’ ένα παγκάκι στο μουσείο σε μια γωνιά
μου 'πε κλατάρω δεν αντέχω άλλο πια
δουλειά και σπίτι, σπίτι και δουλειά
θα τα φτύσω όλα και θα φύγω μακριά.

Όπου μουσείο μιλάμε για το Εθνικό Αρχαιολογικό στην Πατησίων. Ο Πωλ ο Σιδηρό έμενε λίγο πιο κει στη Δροσοπούλου προς Φωκίωνος και ήξερε τα της γειτονιάς. Φαίνεται ότι η αρχή της πτώσης της περιοχής εκείνης εσηματοδοτήθη κάπου εκεί χρονικά, τέλη εβδομήντα αρχές ογδόντα, μέχρι που στις μέρες μας κείτεται απολύτως αλωμένη.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο έχει εκθέματα που συγκρίνονται μόνο με μουσεία επιπέδου Πούσκιν, Πράδο, Βρετανικό και Λούβρο. Ούτε καν με του Καπιτωλίου στη Ρώμη. Αλλά σαν μοντέλο διοίκησης και προώθησης του προϊόντος του είναι λίγο πασσέ, αν και τα τελευταία χρόνια έχει προοδεύσει.

Έτσι το Μουσείο της Ακρόπολης δομήθηκε πάνω σε άλλες αρχές. Έπρεπε να είναι ανοικτό για το κοινό με κάθε τρόπο έτσι ώστε το κοινό να μην επιτρέψει ποτέ την απαξίωση είτε του ιδίου είτε της γύρω περιοχής (και άρα του ιδίου ξανά).
Στα πλαίσια αυτά υπάρχει ένα μικτό μοντέλο διοίκησης (δημοσιο-ιδιωτικό) με έναν φωτισμένο άνθρωπο επικεφαλής. Με μειονεκτήματα μεν, φωτισμένο δε. Αυτός είναι ο Δημήτρης Παντερμαλής και είναι πιο σημαντικός από τον σεφ του εστιατορίου του μουσείου της Ακρόπολης ή από τον αρχιτέκτονα αυτού. Είναι ο αρχαιολόγος που ανέσκαψε το Δίον και βρήκε την πρώτη ύδραυλι (τον προπομπό του εκκλησιαστικού οργάνου της καθολικής εκκλησίας) και πολλά άλλα. Ένας μερακλής κι εργατικός άνθρωπος δηλαδή. Όταν προΐσταται ένας μερακλής κι εργατικός άνθρωπος τα αποτελέσματα μόνο θετικά μπορεί να είναι.

Για να κλείσω τραπέζι για Παρασκευή βράδυ (15/4) πήρα τρεις-τέσσερις μέρες πριν. Με ενημέρωσαν ότι κράτηση για τραπέζι δύο ατόμων δίπλα στην τζαμαρία, δηλ. άμεση θέα στην Ακρόπολη, δεν γίνεται (νομίζω ότι ο καιρός δεν είναι ακόμη για έξω νύχτα) γιατί εκεί τοποθετούν μεγάλα τραπέζια αλλά ότι θα τεθεί υπόψη του υπεύθυνου. Τίμια εξήγηση αν και δεν κατανόησα απόλυτα την πολιτική του εστιατορίου καθώς τα ρομαντικά δείπνα είθισται να είναι για δύο, όχι για δεκαπέντε.

Στο εστιατόριο είχα ξαναπάει μόνο πρωί. Όταν έφθασα ο χώρος με συνεπήρε (σ. σ. έχω απόλυτη αδυναμία στην Ακρόπολη και στον Παρθενώνα και ό, τι αυτά συμβολίζουν). Μα δεν με πήρε κανείς από το χέρι να με πάει στο τραπέζι μου. Μετά από μικρή όρθια αναμονή μόνος, εμφανίστηκε ο πρώτος του service, ο οποίος με ρώτησε αν έχω κλείσει τραπέζι και μετά έφυγε, μετά εμφανίστηκε ο δεύτερος, ο οποίος με ρώτησε αν έχω κλείσει τραπέζι και μετά έφυγε και τέλος εμφανίστηκε ο υπεύθυνος (τι άσχημη λέξη ο μετρ! ), ο οποίος με ξαναρώτησε αν έχω κλείσει τραπέζι. Εν τέλει οδηγηθήκαμε από τον υπεύθυνο σε ένα τραπέζι το οποίο δεν συνήδε με το πνεύμα της κράτησής μου, ο οποίος επίσης δεν ρώτησε καν το όνομά μου για να δει να υπήρχε κάποια ιδιαίτερη σημείωση. Δεν κρύβω ότι αρχικά αφυδατώθηκα λιγάκι, δηλαδή ξενέρωσα… Χαλάλι.

Ο χώρος αν και εκ προοιμίου είναι λίγο άχαρος (δηλαδή μακρόστενος ώστε να έχει όλος θέα Ακρόπολη και ενιαίος) καταφέρνει και είναι ζεστός τις βραδινές ώρες ελέω αρχιτεκτονικής (μεγάλες κολώνες ‘σπάνε’ το ενιαίο του χώρου και παραπέμπουν στους κίονες απέναντι), φωτισμού (σποτάκια δημιουργούν φωτεινά τμήματα) και μουσικής. Χαμηλός με αιτία φωτισμός αλλά σίγουρα όχι προβληματικός. Δημιουργούσε την ατμόσφαιρα προκειμένου να αναδειχθεί η σταρ της βραδιάς, η Ακρόπολη, η οποία έστεκε κατάφωτη να μας κοιτά και να μας θυμίζει την έννοια του κάλλους στο μέτρο του ανθρώπου. Minimal έπιπλα και ύφος (και ο Παρθενώνας είναι δωρικού ρυθμού εξάλλου καίτοι οι Αθηναίοι Ίωνες) σε μπεζ-καφέ αποχρώσεις. Διακριτικά φωτίζεσαι και από το κίτρινο φως του Ιερού Βράχου.

Η μουσική άριστη. Κοντραμπάσο, πιάνο και ηλεκτρική κιθάρα να παίζουν Χατζιδάκι, Σαββόπουλο, Θοδωράκη, Ξαρχάκο… Διακριτικά και όμορφα. Ήταν μαγικό. Εγώ ξαναπήγαινα και μόνο για τη μουσική. Η μουσική με έκανε άμεσα να ξεχάσω το ότι δεν είχα τόσο καλή θέα της Ακρόπολης όσο θα ήθελα.

Ξεκινήσαμε με ωραίο ψωμάκι και αγουρέλαιο. Όμορφο. Μαζί με το παρακάτω αναφερόμενο κρασί και την προαναφερθείσα μουσική ήταν ένα ωραίο άνοιγμα.

Παραγγείλαμε ένα ταρτάρ τόνου-μόσχου για ορεκτικό. Ήταν ευχάριστο ζυμωμένο με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, καρότο, κολοκυθάκι, ξύσμα λεμονιού ή λάιμ (δεν το έπιασα ακριβώς) και συνοδευόταν από αυγό και τσιπς παρμεζάνας. Φρέσκο τριμμένο πιπέρι από πάνω. Ήταν πολύ καλό αλλά όχι άριστο. Ήθελε το kick από λίγο μπούκοβο ή κάτι τέτοιο. Στα 18 ευρώ ήταν υπερκοστολογημένο.

Για κυρίως πιάτο εγώ πήρα αρνίσιο κότσι με κριθαράκι με λιαστή ντομάτα και σταγόνες πελτέ. Ναι, ζήτω η αποποινικοποίηση του πελτέ! Της πάστας ντομάτας! Του πατέ ντομάτας! Μεγάλα πράγματα προκύπτουν από την κατάργηση των κόμπλεξ… Από τον Ζήκο που περιγράφει τον πελτέ Λαγκαδά μέχρι σήμερα έχουν περάσει χρόνια και είναι καιρός να αφεθούμε στους γευστικούς κάλυκές μας και όχι στα πολιτισμικά μας δεδομένα. Σε κάθε περίπτωση ήταν ένα πολύ εύγεστο πιάτο. Η λιπαρότητα του αρνιού εξισορροπείτο από την οξύτητα του πελτέ και το κριθαράκι (όχι κριθαρώτο) ήταν μια γλυκιά αγκαλιά με ψιλοκομμένη λιαστή ντομάτα. Στα 19 ευρώ ήταν ένα τίμιο πιάτο.

Η γυναίκα μου πήρε χοιρινά φιλετάκια σχάρας με πουρέ γλυκοπατάτας και σάλτσα εστραγκόν. Δεν έχω απόλυτη άποψη αλλά δύο σύντομα σχόλια. α) Εξαιρετικός πουρές αν και υπερκαλύπτετο κατάτι από το εστραγκόν β) μερίδα απελπιστικά μικρή σε σημείο που να ενσαρκώνει όλα τα στερεότυπα για τα ‘καλά’ εστιατόρια. Στα 17 ευρώ ήταν τσιμπημένο δεδομένης της ποσότητας. Πουρές είναι. Πόσο θα κοστίσει πια να βάλουν μια κουταλιά παραπάνω ώστε να μην εκτίθεται οπτικά το πιάτο;

Τα ανωτέρω συνοδεύτηκαν με ένα συμπαθέστατο φρέσκο κρασί του Αντωνόπουλου. Μαυροδάφνη-Merlot του 2014. Αρωματικά φρέσκο, με σπιρτάδα στη μύτη, αν και με αρώματα φρούτων του δάσους και όχι λεμονιού όπως είναι συνήθως αυτά τα κρασιά. Με μικρή σε διάρκεια επίγευση. Η στιφάδα του Merlot στρογγυλευόταν από την Μαυροδάφνη. Ήταν καλό για να συνοδεύσει τόσο έναν πουρέ γλυκοπατάτας όσο και ένα αρνίσιο κότσι. Ένα κρασί ενωτικό. Θα αρέσει στους περισσότερους αλλά δεν θα ενθουσιάσει κανένα. Στα 24 ευρώ, δεδομένου του περιβάλλοντος, ήταν ΟΚ. Σπίτι μου δύσκολα θα το αγόραζα ασχέτως τιμής. (Ακόμα προβληματίζομαι αν έπρεπε να πάρουμε το ροζέ Μελιαστό Σπυρόπουλου -αγιωργίτικο & μοσχοφίλερο- που είναι ένα ωραίο ζωηρό και πλήρες κρασί, από τα αγαπημένα μου, αλλά θα έχανε από το αρνίσιο κότσι. Κι αυτό ήταν κάπου στα 25 ευρώ).

Κλείσαμε με δυο γλυκάκια. Μία μους σοκολάτας μπίτερ και άρωμα λεμονιού στη βάση μπισκότου. Ήταν γευστικά το χειρότερο πιάτο της βραδιάς. Άχρωμο, άοσμο, απρόσωπο. Μια γλυκιά λιπαρή κρέμα. Στα 6 ευρώ ήταν απλά μια μετριότητα που αν μου λέγαν ότι είναι από το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς μου ή από σούπερ μάρκετ δεν θα μου έκανε καμία εντύπωση.
Πήραμε και μια κρέμα με μαστίχα Χίου, πάνω σε βάση καταΐφι, με κομπόστα μήλου και κομματάκια καραμέλας. Σαρωτικό. Απλά τα έσπαγε. Ισορροπία αρωμάτων, υφών και γεύσεων ήταν ένα εξαιρετικό γλυκό που ερχόταν σε άμεση αντίθεση με την απελπιστική μετριότητα της μους. Επίσης στα 6 ευρώ ήταν το πιο VfM από ό, τι φάγαμε.

Απλά να διευκρινίσω ότι το 4/4 στην γεύση σημαίνει ένα 80%, ας πούμε 3,5/4. Το 3/4 θα ήταν αδικία.

Το service –αν αφαιρέσουμε τον υπεύθυνο για τα τραπέζια- ήταν άριστο. Ήταν φιλικοί, χωρίς ποτέ να διαβαίνουν το δέον μέτρο, και επαγγελματικοί. Όποτε τους χρειαζόσουν ήταν εκεί αλλά ποτέ πάνω από το κεφάλι σου. Εγώ τους συμπάθησα, πλην του υπεύθυνου για τα τραπέζια τον οποίο ίσως έπρεπε να εντυπωσιάσω κάνοντας κωλοτούμπες, πηδώντας μέσα από ένα πύρινο στεφάνι ή ισορροπώντας μια μπάλα στη μύτη μου και έτσι να ασχοληθεί σοβαρά μαζί μου.

VfM. Πολύ καλό αλλά όχι άριστο. Δέχομαι την τιμή ‘λόγω της ημέρας [σ. σ. του μέρους] Αντωνάκη’. Αντικειμενικά, για την σχέση γαστρονομίας-τιμής είναι πιο πάνω από αυτό που του πρέπει. Τα λεφτά είναι πολύ σχετική έννοια για να χαζεύεις την Ακρόπολη μέσα από έναν τέτοιο περιβάλλον…
[Αλλά 18+19+17+6+6=66 66/2=33, χωρίς το κρασί για 2 1/2 course meal (ένα ορεκτικό, δύο κυρίως, δύο γλυκά για δύο άτομα)]
Στο μυαλό μου γεννήθηκε μια παραλληλία με το Olive Garden στο Titania (το έχουμε σαν έθιμο μια-δυο φορές τον χρόνο να πηγαίνουμε σε εστιατόριο με θέα Ακρόπολη).

Άυλοι τίτλοι.
Ντοματούλες 5/4.
Ναι, το ξέρω υπερβαίνω το μέτρο. Αλλά μα την αλήθεια τέτοια μαγεία –εγώ- δεν την βιώνω ούτε στην καλντέρα, ούτε στον Σηκουάνα (‘ποιος πύργος του Άιφελ;’ κατά ‘το ποια Άμστελ;’), ούτε στον Τάμεση.
Εδώ είναι συμπυκνωμένη η μαγεία στο απαύγασμα της αρχιτεκτονικής τελειότητας. Και είναι τελειότητα διότι δεν είναι η ιδιοφυία ενός αρχιτέκτονα ή ενός ηγέτη (πχ ενός βασιλιά) που κάνει το οικοδόμημα μοναδικό αλλά η ιδιοφυία ενός πολιτεύματος, μιας συλλογικής δηλαδή προσπάθειας. Της κλασικής δημοκρατίας. Με όλα τα καλά και τα κακά της, η κλασική δημοκρατία, παραμένει ό, τι πιο τέλειο έχει σκεφτεί και εφαρμόσει πολιτειακά ο ανθρώπινος νους.

Όσοι δεν έχετε πάει, να πάτε. Αν σας φαίνεται ακριβό, που αντικειμενικά είναι, κάντε οικονομία από 3-4 τσιπουράδικα και πάτε. Ίσως μόνο για ένα ποτό ή για γλυκό. Και πάλι αξίζει. Να πάτε βράδυ. Είναι κάτι μοναδικό. Είναι ψυχαγωγία με την ετυμολογική έννοια της λέξης.

Σε μια συνέντευξή της η μακαρίτισσα η Μαλβίνα η Κάραλη είχε αναφερθεί στην εποχή που ήταν φοιτήτρια στο Παρίσι. Ήταν άφραγκη και δεν είχε να φάει. Η γιαγιά της, γνωρίζοντας τα οικονομικά της εγγόνας της, έκανε μια μοναδική κίνηση. Της έστειλε ένα σετ μεταξωτά εσώρουχα και της έγραψε: "φορώντας αυτά ποτέ δεν θα νιώσεις φτωχή". Η Ακρόπολη είναι το συλλογικό μεταξωτό μας εσώρουχο.

ΥΓ Ποιο το νόημα μια χώρα να παράγει είτε ανθρώπους είτε ιδέες αν αυτά δεν είναι κοινά κτήματα; (Ακόμα και σαν pop art icons ο Ελύτης, η δημοκρατία, ο Χατζιδάκις, το κάλλος, ο Περικλής θα σε κάνουν να σκεφτείς εσένα απέναντί τους. Κι αυτό κέρδος είναι).

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Σεπ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

Πριν από δύο χρόνια χειμώνα, είχαμε επισκεφτεί το εστιατόριο και η γενική μας εντύπωση ήταν αρκετά θετική περισσότερο όμως για τον όμορφο χώρο και λιγότερο για την γευστική εμπειρία που παρόλο που δεν μας εντυπωσίασε, και επιδέχονταν βελτίωση, κάποια πιάτα είχαν κάνει την έκπληξη (όπως ένα ορεκτικό "με κάτι σαν μους μελιτζάνας" που μας απογείωσε γευστικά)

Να μαστε λοιπόν και πάλι Παρασκευή βράδυ.... με ένα ολόγιομο φεγγάρι απο πάνω μας.

Κάθε Παρασκευή, το εστιατόριο στο δεύτερο όροφο του Μουσείου λειτουργεί έως τις 12 τα μεσάνυχτα, με ένα ξεχωριστό μενού βασισμένο σε κλασικές και παραδοσιακές συνταγές, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε τοπικά προϊόντα ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ)

Είχαμε κλείσει ήδη τραπέζι εδώ και μέρες μιας και η Παρασκευή είναι η μόνη μέρα που το εστιατόριο μένει ανοικτά ως αργα. Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία για την κράτηση με ενημέρωσαν ότι δεν δύναται να μας "κρατήσουν" τραπέζι δίπλα στην τζαμαρία μιας και ήμασταν 2 άτομα και ότι μόνο αν ο αριθμός της ζήτησης των τραπεζιών για 2 άτομα είναι πολύ μεγάλος τότε ίσως θα υπάρξει η δυνατότητα για αυτό. Προφανώς είναι μια "κόσμια" εξήγηση που δεν δυσαρεστεί τους πελάτες για ένα εστιατόριο που όλοι θέλουνε να θαυμάσουν την μοναδική θέα.

Η πρόσβαση στο εστιατόριο είναι πολύ εύκολη, Αρχικά μπαίνεις από την κύρια είσοδο του μουσείου όπως όλοι και μετά στα εκδοτήρια σου δίνουν μηδενικο εισιτήριο που αφορά την επίσκεψη σου στο εστιατόριο μόνο. Χρησιμοποιόντας ανελκυστήρα μεταφέρεσαι στον δεύτερο όροφο οπου σε ενα ενιαίο χώρο βρίσκεται το εστιατόριο τ, ο καφέ και το πωλητήριο του μουσείου.

Ο εσωτερικός χωρός είναι σχεδον ενιαίος αλλα ουσιαστικά χωρίζεται σε δύο ζώνες. Από την μία τα τραπέζια για φαγητό και απο την άλλη για οποιους επιθυμουν ενα ρόφημα, γλυκό ή ελαφρύ γεύμα. Τζαμαρίες περικλύουν την αίθουσα ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να θαυμάσει την μοναδική θέα. Ο εξωτερικός χώρος ειναι στην ουσία μια μεγάλη βεράντα με τραπεζακια που απο ότι είδα κυρίως καθόντουσαν για ρόφημα ή ποτό. Κρατήσεις δεν πραγματοποιούνται για τον εξωτερικο χωρο και κάθονται κυριώς επισκέπτες του μουσείου και οι καπνιστές

Με την είσοδο μας στον δεύτερο όροφο υπήρχε προσωπικό που μας οδήγησε στο τραπέζι μας που τελικά ήταν δίπλα στην τζαμαρία αλλα η αλήθεια ειναι ότι μονο 2-3 τραπεζια δύο ατομων είχαν αυτο το προνόμιο.

Το μενού αποτελείται από κάποιες σαλάτες λιγα ορεκτικά και καμια δεκαρια το πολυ κυρίως πιατα. Για αρχή παραγγείλαμε ποικιλία Ελληνικών κατσικίσιων τυριών με γλυκο του κουταλιου και φρούτα και 2 ποτηρια λευκό κρασι. Και για κυρίως βουβαλισια μπιφτεκάκια σχάρας με τηγανητές πατατούλες και σπιτικά ραβιόλια γεμιστά με γαρίδες, σπανάκι και σάλτσα καραβίδας

Αρχικά μας ήρθε το ορεκτικο με τα τυρια..... τα οποία ψάχναμε στο πιατο..4 πολύ μικρά κομματάκια τυρι με μια φετα καποιου ιδιαίτερου ψωμιού που είχε γλυκο του κουταλιού σταφυλι, 3 μπουκιτσες πεπονι και 5 ρόγες σταφύλι. that's it.. κόστος 15 ευρώ..... Απογοήτευση... ουτε τα τυρια ήταν ιδιαιτερα γευστικα και ουτε καν το γλυκο του κουταλιού καλοφτιαγμενο.... Δείγμα πιάτου ξεπέτας... δυστυχώς

Όσων αφορά τα κυρίως.... το δικό μου με τα σπιτικά ραβιόλια είχε μια πολύ ωραία εμφάνιση, μια χαρά από ποσότητα αλλα οταν το δοκίμασα αντιλήφθηκα ότι είχε αρχίσει να κρυώνει (περιμένοντας μάλλον στην κουζίνα να ετοιμαστούν τα μπιφτεκάκια του καλού μου) και γευστικά δεν ήταν καθόλου καλό....

Τα βουβαλίσια μπιφτεκάκια ήταν σχετικά εύγευστα και θα μπορούσαν να ήταν πολύ ανώτερα αν δεν ήταν παραψημενα και καθόλου ζουμερά και αν φρόντιζαν και τις πατάτες τηγανητές που τα συνόδευαν που ήταν μια απογοήτευση και αυτές.

Το ποτήρι λευκό κρασι ήταν υπέροχο παρόλο που στον κατάλογο δεν αναφέρει την ποικιλία του

Το service προσεγμένο- φιλικό αν και λίγο τυποποιημένο όπως συνηθίζουν σε ανάλογα εστιατόρια.

Πριν τελειώσει η βραδιά μια μικρή επίσκεψη στην βεράντα επιβάλετε, εκει μας δόθηκε η δυνατότητα να θαυμάσουμε από πιο κοντά την φωτισμένη υπέροχα Ακρόπολη και τους τριγύρω λόφους.

Λογαριασμός 62 € μαζί με το κρασί

Συμπέρασμα γευστικά το εστιατόριο ήταν πολυ καλύτερο πριν 2 χρόνια που το είχα πρωτοεπισκεφτεί και πραγματικά τωρα δεν αξίζει στο ελάχιστο τα λεφτά του.

Πρέπει να αλλάξει μάγειρα και να φροντίσουν όλες τις παραμέτρους ώστε το αποτέλεσμα να ικανοποιεί τον πελάτη κυρίως γευστικά αλλά και σε δεύτερη μοίρα ποσοτικά και εμφανισιακά

Στα συν... το μαζεμένο μενου, η μοναδική θέα, το υπέροχο κρασί... η ωραία βεράντα και η υπέροχη ζωντανή μουσική τζαζ.....

Είναι κρίμα ενα τοσο λαμπρό αρχιτεκτονικα δημιούργημα (το μουσείο) που προσφέρει την υπέροχη αυτη μοναδική θεα και ειναι πόλος έλξης εκαντοντάδων τουριστών από όλο τον κόσμο να εχει αυτην την επιπέδου κουζίνα. Θα έπρεπε να είναι "κρακτης" της Ελληνικής κουζίνας και όχι να την δυσφημεί

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Οκτ
25
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Επισκέφτηκα το εστιατοριο την περασμενη Κυριακη το μεσημερι εχοντας διαβασει τις εν γενει καλες κριτικες το επιλέξαμε μετα απο μια βολτα στο κεντρο της Αθηνας για τον εορτασμο μιας ιδιαιτερης μερας για εμας.

Ο χωρος εσωτερικα αδιαφορος οπως εχει ηδη αναφερθει. Η θεα ομως σε αποζημιωνει καθως ειναι μια απο τις καλυτερες στον πλανητη.
Το φαγητο κινειται σε καλα επιπεδα δοκιμασαμε ενα κριθαρωτο με γαριδες (Αρκετα συμπαθητικο) μια μακαροναδα με καπνιστη πεστροφα(πολυ καλο) και μια σαλατα με διαφορες πρασιναδες και αποξηραμενα φρουτα (νοστιμη). Για αυτα δωσαμε περιπου 30 ευρω και κατι.

Το σερβις δυστυχως ηταν απογοητευτικο ζητησαμε καποιο πιατο να γινει αναλατο γιατι ο συνδαιτημονας μου εχει ενα συγκεκριμενο προβλημα υγειας, η απαντηση ηταν αρνητικη καθως δε μπορουσαν σε κανενα πιατο να μην προσθεσουν αλατι (παροτι προσπαθησα ειλικρινα δεν καταλαβα το λογο), σε αυτη τη φαση θα επρεπε να φυγουμε αλλα απολαμβαναμε την υπεροχη θεα και ειπαμε να μην χαλασουμε το μεσημερι μας οποτε αρκεστηκε στη σαλατα. Γενικα απο οτι παρατηρησα απο τα διπλανα τραπεζια και συζητηθηκε εντονα το σερβις ηταν πολυ κακο. Ολοι ειχαν παραπονα.

Εδω ερχεται το μεγαλο ερωτημα εαν αξιζει τα λεφτα του, ναι σε γενικες γραμμες το προτεινω και λογω θεσης και λογω κουζινας. Εμεις βεβαια εαν το προτιμησουμε ξανα θα ειναι για ενα καφε αφου ειναι λιγο αβολο να μην εξυπηρετουν το συγκεκριμενο ζητημα, οταν ακομη και σε σουβλατζιδικα της γειτονιας υπαρχει κατανοηση.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Μάρ
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Αξίζει να το επισκεφτεί κανείς μόνο και μόνο για την θέα που είναι πραγματικά μοναδική και να καθίσει έξω. Το σέρβις δεν είναι αυτο που περιμένει κανείς για την καλύτερη βιτρίνα της χώρας. Το προσωπικό είναι αγέλαστο και είναι τόσο όσο για να μην τους πείς αγενείς.

Πήραμε το χοιρινό λεμονάτο με ρεβύθια. Το κρέας ήταν πολύ στεγνό αλλα τα ρεβύθια εξαιρετικά. Σαλάτα πράσινη με ρόδι τίποτα το ιδιαίτερο και τα μπιφτέκια με πατάτες τηγανιτές που ηταν συμπαθητικά.

Μια κυρία απο διπλανό τραπέζι μας είπε οτι άξιζαν τα φασόλα με σπανάκι και φαινόταν πολύ ωραίο και το λαβράκι που το προτιμούσαν αρκετοί.

Δεδομένο οτι υπάρχουν πλέον πολλά εστιατόρια με εξαιρετικό φαγητό μπορείς να πάς για καφέ η κρασί. Η τιμές είναι καλές για τι θέα που έχεις αλλά θα προτιμούσα να πληρώσω κάτι παραπάνω και να φάω καλύτερα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Απρ
01
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Μεσημέρι προς απόγευμα Κυριακής, τέσσερις ενήλικες και τέσσερα πιτσιρίκια χορτάτοι από αρχαίο πολιτισμό και ιδιαίτερα κουρασμένοι για να μεταφερθούμε αλλού για φαγητό, είπαμε να κάτσουμε στο εστιατόριο να φάμε.

Ο χώρος μέσα εντελώς αδιάφορος, όπως έχουν περιγράψει κι άλλοι αλλά έτσι κι αλλιώς το βλέμμα σου κολλάει στον ιερό βράχο που δεσπόζει έξω από τις τζαμαρίες. Λόγω ώρας κι ημέρας ήταν ασφυκτικά γεμάτος από παρέες για φαγητό αλλά και για καφέ, δεν υπάρχει σαφής διάκριση.

Από την εξυπηρέτηση δεν είχαμε κανένα παράπονο, μας βοήθησαν να βρούμε τραπέζι που να μας χωράει, έφεραν επιπλέον καρέκλες και παιδικό καθισματάκι και γενικά εξυπηρετηθήκαμε γρήγορα παρόλο τον χαμό.

Το φαγητό τώρα ήταν αρκετά απογοητευτικό κυρίως γιατί περίμενα κάτι πολύ καλύτερο έχοντας διαβάσει τις εδώ κριτικές, ίσως κάναμε κακή επιλογή πιάτων, και αναλύω:

Για την μέση πήραμε:

-μία στριφτή τυρόπιτα, τίποτα το ιδιαίτερο,

-μία φέτα τυλιχτή σε φύλλο που συνοδευόταν από μια νόστιμη μαρμελάδα, καλό σαν σύνολο.

Τα κυρίως τώρα:
-πανσέτες με πατάτες τηγανιτές (πιάτο ημέρας) επί δύο, ήρθαν δύο αρκετά μεγάλες μερίδες αλλά το κρέας ήταν πολύ λιπαρό με βαριά γεύση.

-μπιφτέκια με πατάτες τηγανιτές, καλό τίποτα ιδιαίτερο.

-μακαρόνια με κιμά, δεν δοκίμασα ο φίλος που τα έφαγε είπε ότι ήταν χειρότερα κι από καραβίσια

-κριθαράκι με μοσχάρι και κατσικίσιο τυρί, το πιάτο που διάλεξα εγώ δυστυχώς είχε μια πολύ βαριά κρεατένια μυρωδιά που το έκανε δυσάρεστο.

-λαβράκι με κους - κους και λαχανικά, επίσης δεν δοκίμασα, η φίλη μου είπε ότι ήταν νοστιμότατο.

Για τα παραπάνω συν μια πατάτες τηγανητές, 2 εμφιαλωμένα νερά, μια μπύρα και ένα ποτήρι κρασί, δώσαμε 80 € ανά οικογένεια.
Για τον χώρο στον οποίο φάγαμε δεν θα τα θεωρούσα πολλά αν είχαμε μείνει ευχαριστημένοι από τις γεύσεις.
Ξαναλέω ότι ίσως λόγω παιδιών κάναμε λάθος επιλογές πιάτων και ότι οι πιο ιδιαίτερες προτάσεις να ήταν νοστιμότερες.

Θα ξαναπάω για την θέα φυσικά αλλά μάλλον μόνο για καφέ!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Μάρ
22
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Έχω επισκεφθεί το υπέροχο Μουσείο της Ακρόπολης αρκετές φορές, όμως δεν είχε τύχει ποτέ να φάω η να πιω καφέ στο εστιατόριο.

Λίγες μέρες πριν το επισκέφθηκα. Για τη θέα δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψει κανεις την μοναδική θέα μέσα από τις μεγάλες τζαμαρίες. Υπάρχουν τραπέζια και έξω, όπου θα είναι πανέμορφη εμπειρία να έχει κανείς τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το μενού βασίζεται σε παραδοσιακά υλικά που παρουσιάζονται σε μια μοντέρνα εκδοχή. Δοκίμασα τραχανά με μπουκίτσες κοτόπουλο και μανιτάρια. Η παρουσίαση ήταν σε στυλ Ριζότο. Μεγάλη μερίδα με προσεγμένη εμφάνιση. Η γεύση πολύ καλή και η υφή του φαγητού επίσης.

Μοντέρνα κουζίνα με σεβασμό στο παραδοσιακό ελληνικό φαγητό. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί το ψωμάκι που ήταν πολύσπορο και πραγματικά πολύ νόστιμο και ιδιαίτερο. Η παρέα μου πήρε μια σούπα βελουτέ και μια πράσινη σαλάτα. Παρόλο που δεν τα δοκίμασα, τα σχόλια και για αυτά τα πιάτα ήταν πολύ καλά.

Το σέρβις γρήγορο και τα πρόσωπα χαμογελαστά. Μετά το φαγητό, πήρα και καφέ ελληνικό. Οι τιμές των καφέδων είναι πολύ λογικές. Για το φαγητό οι τιμές είναι λίγο ακριβές, όμως αξίζει δεδομένου του που βρίσκεσαι. Το να έρθετε εδώ αποτελεί εμπειρία. Θα απολαύσετε θέα και νόστιμο φαγητό.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Ιουν
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

πολυ ομορφος χωρος ευγενικο προσωπικο και αμεση εξυπηρετηση, απογοητευση οι τιμες και τα λιγοστα κυριως πιατα καθως οι μεριδες ηταν υπερβολικα μικρες.

βουβαλισια μπιφτεκια 2 μικρα κομματια σαν φλιδες τιμη 23 ευρω. καλα απιστευτη εκμεταλλευση και κοροιδια. γκουρμε τρωω και στη μυκονο αλλα οι μεριδες σε χορταινουν ενω εδω πρεπει να φας 3 πιατα για να χορτασεις δεν το συστηνω σε φιλους. ας πανε μονο για καφε λογω της θεας

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Ακρόπολη, Αθήνα
Απρ
02
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Επισκεφτήκαμε το εστιατοριο την προηγούμενη Κυριακή ο χώρος λιτός αλλά η θέα του καταπληκτική, είναι ότι καλύτερο μπορείς να απολαύσεις μετα από το μουσείο που σε μαγεύει με τα υπέροχα εκθέματα. Και ας πάμε τώρα στην γευστική εμπειρία.

Υπήρχε υπευθυνος που σε τοποθετούσε στο κατάλληλο τραπέζι ο οποίος στην πορεία επέβλεπε και το σέρβις. Το σέρβις παρά το υπερπληρες των τραπεζιών εξυπηρετούσε σε γρήγορο ρυθμό. Και ακόμη ήτανε πολύ ευγενικοί.

Πήραμε ένα πιάτο με μοσχάρι με χυλοπίτες βασιλομανίταρα και κατίκι δομοκού. Το μοσχαράκι ήτανε καταπληκτικό σωστά μαγειρεμένο κομμάτι απο ποντικι απο ότι κατάλαβα, τα μανιταρια τέλεια οι χυλοπίτες ητανε τύπου αράχωβας, και στην κορυφή του το απογείωνε το κατίκι δομοκού. Το άλλο πίατο ήτανε χοιρινό με ρεβυθια τέλειο το χοιρινό δεν μύριζε καθόλου και τα ρεθύθια σωστά. Μια σαλάτα πολύχρωμη με προσούτο και βινεκρέτ δεντρολίβανο. Αν και είχα ένα ελαφρύ ενδοιασμό για την σος δεντρολίβανο δεν ήτανε τόσο έντονη. Ενα πιατο μακαρονια με κιμά για τον μικρό αυτό δεν το δοκίμασα αλλά αν κρίνω απο την όρεξη του μικρού μια χαρά το βρίσκω 2 ποτήρια κρασί και1 πορτοκαλάδα.

Για αυτα λοιπόν πληρώσαμε 55 ευρώ. Εφύγα με γλυκία αίσθηση καλου φαγητού. Θα ξαναπήγαινα άνετα αν σκεφτείς οτι στο μουσείο του λούβρου το μόνο που μπόρεσα να γευτώ ήταν ένας μόνο καφές.... πανακρίβο.