ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟΝ

Οινομαγειρεία

  Παναθηναϊκού 7, Αμπελόκηποι (πίσω από το γήπεδο του ΠΑΟ) [Χάρτης]
  210 6446585

Περιγραφή
Παραδοσιακό οινομαγειρείο-μεζεδοπωλείο. Κλειστά Κυριακή.
Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Οινομαγειρεία - Αμπελόκηποι, Αθήνα
Φεβ
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Είπαμε λοιπόν χτες να βρεθούμε με έναν φίλο που μόλις μετακόμισε στην γειτονιά του Οινομαγειρείου (ή Οινομαγειρείο το Τριφύλλι όπως είναι ο πλήρης τίτλος του ή Θύρα 13, καθώς είναι χτισμένο ακριβώς πίσω από την φερώνυμη θύρα του Απόστολος Νικολαΐδης) και είχαμε καιρό να τα πούμε. Είπα κι εγώ να το παίξω λίγο ξύπνιος να του μάθω αυτό το ταβερνείο και να περάσω υποσυνειδήτως φιλοπαναθηναϊκά συναισθήματα. Οι κεφτέδες με δικαίωσαν, ο Παναθηναϊκός όχι, χάνοντας από τον Ατρόμητο. Πήγαμε νωρίς γιατί πιο μετά τα λιγοστά τραπέζια είναι κατειλημμένα.

Του έκανα και εισαγωγή καθώς πηγαίναμε με τα πόδια. Του λέω το μενού είναι αυτό:
Πατάτες τηγανιτές
Αγγουροντομάτα
Φέτα
Ντολμάδες (το καλοκαίρι με αμπελόφυλλο το χειμώνα με λάχανο)
Αρνίσια τηγανιά (συκωτάκια)
Κεφτέδες
Μπακαλιάρος Σκορδαλιά
Λευκό, κόκκινο και μπύρα

Βολικός άνθρωπος είναι, καθίσαμε. Αυτός μπύρα εγώ κρασί (ελαφρώς ρετσινώδες και ρουμπινί). Τούτη την φορά ελήφθησαν οι πατάτες, η αγγουροντομάτα με φέτα δίπλα, οι κιοφτέδες και η αρνίσια. Είναι θέμα κριτηρίων αλλά εγώ αυτά τα μέρη τα ηράσθην από τα μικράτα μου. Τσιμεντένια αυλή (λίγο βίαια κλεισμένη την τελευταία διετία με σίδερα και τζάμι προκειμένου να επεκταθεί ο εσωτερικός χώρος), μερικές ζαρντινιέρες με αγγελικές και κισσό και ό, τι άλλο μπορεί να ζήσει σε συνθήκες έλλειψης φωτός, μέσα βαρέλια και τοίχοι που έχουν δει τόνους κεφτέδων να καταναλώνονται.

Αααχ, κιοφτεδούλα για την οποία σηκώνει να γράψεις ποίημα:
Είναι τραγανή κι όμως αφράτη,
είναι γλυκιά και πιπεράτη,
μην την κοιτάζεις μόνο φάτη
Πατάτα που έχει γεύση, χωρίς διπλό τηγάνισμα ή απορροφητικό χαρτί, αγγούρι ψυγείου αλλά ντομάτα σε θερμοκρασία (χειμερινού) δωματίου δείχνουν μια φροντίδα (ή και ευτυχή σύμπτωση), η αρνίσια τηγανιά μελωμένη ορθοριγανική. Η ευτυχία είναι εφικτή. Είπαμε και τις μεγάλες κουβέντες που λέγονται πάντα σε αυτές τις περιστάσεις (πιάνοντας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο μέχρι το μέλλον του πλανήτη). Οι καταστηματάρχαι μόνο επιβοηθητικοί του να περάσεις καλά είναι. Άμεση απόκριση σε κάθε επιθυμία για ένα ακόμα καρτουτσάκι, λέγοντας και το αστειάκι τους χωρίς ποτέ να περνάνε τα εσκαμμένα.

Το κοινό είναι σαφές και αναμενόμενο: παλαιοί θαμώνες, παλαιοί αστέρες των γηπέδων, νεότεροι που αποζητούν απόδραση από γευστικές συνθετότητες και περιττά μπλιμπλίκια. Άνθρωποι που κάθονται με χαρά σε πλαστικό τραπεζάκι ή φτιαγμένο από καδρόνια. Που ακουμπούν χαλαρά στον ασβεστωμένο τοίχο (όχι δεν λερώνει). Που είναι όμως πεπεισμένοι ότι τα ρουχαλάκια τους πρέπει να αντιμετωπίσουν τον κλιβανισμό ως προοπτική θεραπείας για την πακτωμένη τσίκνα (σ. σ. κατά τους θερινούς μήνες δεν τίθεται ζήτημα βέβαια) που θα εισρεύσει μέχρις εσωρούχων (αυτό δεν είναι υπερβολή). Άνθρωποι, όπως πχ ο Γιώργος ο Πίττας, που κάτι βρίσκουν σε αυτά τα μέρη.

VfM; Είναι ντροπή και να το συζητάμε... ένα δεκαρικάκι το κεφάλι. Τρως, πίνεις φτηνά και ταξιδεύεις στον χρόνο δωρεάν.

Μου αρέσει το κινέζικο, το σούσι, το ινδικό, το αιθιοπικό, το κορεάτικο, το μεξικάνικο, το γερμανικό, ο (νεο)ελληνικός πειραματισμός, το μαροκινό, το ιταλικό, το γαλλικό, το englilsh breakfast (εκεί όπου εξαντλείται δηλαδή η αγγλική κουζίνα), τα φαλάφελ, τα κεφτεδάκια του IKEA και το βρώμικο της Μαβίλη. Η παλιά ελληνική ταβέρνα όμως θα μείνει για πάντα αξεπέραστη.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Οινομαγειρεία - Αμπελόκηποι, Αθήνα
Απρ
05
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η αλήθεια είναι ότι το είχα βάλει στο μάτι -διαβάζοντας τις κριτικές στο a4f - και 2-3 φορές που προσπάθησα να κάνω κράτηση απέτυχα (ή δεν είχαν διαθεσιμότητα ή δεν απαντούσαν).

Τελικά το Σάββατο βράδυ 2 Απριλίου φτάσαμε 4 άτομα - έχοντας κάνει σχετική κράτηση 2 ημέρες πριν.
Το περιβάλλον μπορεί να ξενίσει κάποιον -όχι εμένα, όπως έχω πει δεν κρίνω από την εμφάνιση αλλά από τη γεύση/εξυπηρέτηση, όντως σε ταξιδεύει πίσω αρκετά χρόνια -παιδικά χρόνια, τότε που όλα είχαν χρώμα, μυρωδιά και γεύση...
Στο θέμα μας λοιπόν, με ενόχλησε το στρίμωγμα των τραπεζοκαθισμάτων στην εξωτερική αυλή που καθίσαμε, αλλά και πάλι εν αναμονή των πιάτων που παραγγείλαμε (πατάτες, ντοματοσαλάτα, λαχανοντολμάδες μπακαλιάρο τηγανιτό -και -ναι σε πλήρη αρμονία γεύσης με τα- κεφτεδάκια και συκωτάκια) δεν το άφησα να μου χαλάσει τη διάθεση.

Δυστυχώς το κόκκινο κρασί τους είχε τελειώσει (λόγω εποχής, είχαν μόνο ρετσίνα, κάτι που θυμίζει ότι όλα είχαν τη σωστή ώρα τους, παρόλο που πλέον όλα είναι διαθέσιμα σε όλους μας ανεξαρτήτως εποχής και έχουμε καλομάθει) αρχικά παραγγείλαμε μία μπίρα και μας έφερε να δοκιμάσουμε τη ρετσίνα -στην οποία ομολογώ δεν είμαι φίλη- αλλά τελικά ήταν καλής γεύσης-ποιότητας και χωρίς καμία παρενέργεια την επόμενη ημέρα (καταναλώσαμε περί τα 2- 2μιση κιλά! ).

Τα πιάτα κατέφθαναν με λογική χρονική ροή, οι πατάτες δε με ικανοποίησαν σαν τηγάνισμα -βγαλμένες όπως -όπως από το τηγάνι χωρίς να έχουν προλάβει να τραγανιστούν στις άκρες τους, μέσα στο πιατάκι φρούτου που σερβίρονται υπήρχε μία κουταλιά λάδι -αποτέλεσμα της -χωρίς στράγγισμα- βίαιης μεταφοράς τους από το τηγάνι στο πιάτο.. Γέρναμε λίγο το πιάτο και τις στραγγίζαμε....
Πολύ μικρή μερίδα, πήραμε άλλη μία.

Οι κεφτέδες -που είναι και από τα αγαπημένα μου φαγητά- στο τηγάνισμα ήταν πολύ καλοί, προσωπικά ήθελα περισσότερα μυρωδικά (πχ. δυόσμο) για να απογειωθούν, όχι ότι δε με ικανοποίησαν απλώς η γεύση ήταν μέτρια -αλλιώς τους ήθελα!! Σημειώνω ότι πήραμε δύο πιάτα (εάν σκεφτείς ότι το κάθε πιάτο είχε 4 τεμάχια.... ε, τι να κάνει για να χορτάσει ο άνθρωπος χρειάζεται σχετική ποσότητα).
Η ντοματοσαλάτα, επίσης πολύ μικρή μερίδα με φρέσκα υλικά.
Η έκπληξη ήταν ο μπακαλιάρος σκορδαλιά, πολύ καλό τηγάνι, πολύ νόστιμος.
Για τη σκορδαλιά οι γνώμες διέφεραν, για μένα ήταν πολύ δυνατή για τους άντρες της παρέας απλώς ήρεμη....
Οι ντολμάδες γευστικότατοι, φτωχή μερίδα (η αλήθεια είναι ότι οι ντολμάδες του Μαύρου Γάτου είναι εξεπέραστοι).
Τα συκωτάκια άρεσαν στους υπόλοιπους 3 -εγώ δεν τρώω εντόσθια οπότε δεν έχω προσωπική άποψη.

Σε εξυπηρέτηση ο κύριος Γιώργος ο οποίος όταν -αρχικά- ρωτήσαμε εάν υπάρχει τσίπουρο δικαίως μας είπε ότι πήγαμε σε λάθος μαγαζί, ήταν συνεχώς στην επίβλεψη και εξυπηρέτηση, φιλικότατος και άμεσος σε ότι ζητούσαν οι πελάτες -τους περισσότερους έδειχνε να τους ήξερε προσωπικά.
Αστοχία -για μένα- ότι κυκλοφορούσε με λαδωμένη μπλούζα.. (μπορεί το μαγαζί να ανήκει σαν ατμόσφαιρα στο 1960, οφείλει όμως να προσαρμόζεται σε βασικες αρχές στο 2016{).

Ο λογαριασμός έγινε στην άκρη της λαδόκολας -σαν τραπεζομάντηλο στην αρχή- η οποία μετατρέπεται σε χειρόγραφο λογαριασμό. Όλα όσα τραπέζια υπήρχαν στο χώρο μας, ακριβώς έτσι πλήρωσαν, άρα ούτε μία απόδειξη δεν εκδόθηκε εκείνο το βράδυ, φταίμε κι εμείς που ντρεπόμαστε(?) να ζητήσουμε φταίνει και αυτοί που κάνουν τις πάπιες....
Πληρώσαμε euro 38, φυσικά πολύ καλή τιμή για έξοδο 4 ατόμων.. (και ο λόγος που έβαλα 3/4 στο vfm είναι οι πολύ-πολύ μικρές μερίδες και η παντελής έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης...

Καταλήγω ότι ναι μεν προσφέρει κάτι από την Αθήνα του τότε, όμως ούτε η γεύση ούτε η ποσότητα με ενθουσίασαν τόσο ώστε να το βάλω στη λίστα με αγαπημένα μου.