Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

10 medium

05 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ο Στέλιος είναι μια οικογενειακή ταβέρνα στον Άλιμο.

Μην σας ξεγελάει το όνομα "χωριάτικη". Δεν θα δείτε ούτε παλιομοδίτικα, παραδοσιακά τραπεζάκια, αφημένα στη μοίρα τους, ούτε ταλαιπωρημένους καταλόγους, ούτε προσωπικό που τρέχει πανικόβλητο και είναι ολίγον αγενές (λαϊκά παιδιά θα έλεγε κάποιος... ).

Θα δείτε έναν περιποιημένο χώρο, με καινούρια, σκούρα- ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, καινούριους, καθαρούς καταλόγους με ζελατίνες που δεν κολλάνε μεταξύ τους, έτοιμα στρωμένα τραπέζια, τραπεζομάντιλα- χαρτοπετσέτες- πετσέτες με το λογότυπο του μαγαζιού, προσωπικό ομοιόμορφα ντυμένο, ευγενικό και γρήγορο. Το μόνο που θα σας θυμίσει το πιο "χωριάτικο" του πράγματος είναι η φολκλορική διακόσμηση στους τοίχους (κόσκινα, γκλίτσες, ταψιά, μπακιρένια διακοσμητικά πιάτα, τα οποία, ευτυχώς, ούτε σε πνίγουν ούτε είναι μες στη σκόνη). Θα δείτε κι ένα τζάκι που δημιουργεί ατμόσφαιρα τον χειμώνα, θα δείτε, δυστυχώς, και 2 προτομές ελαφιών...

Πάντως όλα καθαρά και προσεγμένα. Ο χώρος δεν είναι μεγάλος, γι' αυτό και δεν βρίσκεις εύκολα τραπέζι αν δεν κλείσεις σαββατοκύριακα και αργίες. Το καλοκαίρι βγάζει και 5-6 τραπέζια στην μικρή βεράντα της εισόδου.

Κατά τ' άλλα, βρίσκεται πάνω στη λεωφόρο Ιωνίας στο Άνω Καλαμάκι (Άλιμος), λίγο μετά την διασταύρωση με την Θεομήτορος και την Κυθηρίων. Αν ξέρεις την περιοχή, το βρίσκεις πανεύκολα. Κέντρο (η Ιωνίας είναι ένας από τους κεντρικούς δρόμους του Άνω Καλαμακίου- Αλίμου), αλλά και απόκεντρο γιατί δεν είναι καμιά δημοφιλής περιοχή για έξοδο (2-3 καφετέριες και σουβλατζίδικα θα βρει κανείς σε όλη την Ιωνίας). Με αυτή την έννοια ο Στέλιος είναι μάλλον μια συνοικιακή ταβέρνα που η φήμη του έχει εξαπλωθεί έξω από τα όριά του, εξ αιτίας του καλού κρέατος που προσφέρει.

Εγώ την γνώρισα μέσω του ask4food, ψάχνοντας για καλά ταβερνάκια στην περιοχή μου. Πρώτη μου απόπειρα να κάνω κράτηση ήταν πέρσι την Τσικνοπέμπτη. Αλλά ατύχησα, αφού ήδη 10 μέρες πριν που τηλεφώνησα, με ενημέρωσαν ότι δεν είχαν τραπέζι! Καλό σημάδι σκέφτηκα τότε... Κάποιοι φίλοι που μένουν κοντά, μου επιβεβαίωσαν την καλή επιλογή.

Κι έτσι η δεύτερη πετυχημένη απόπειρα έγινε βραδάκι καθημερινής, που επιθυμήσαμε με το έτερον ήμισυ τίμιο ταβερνάκι κοντά στην περιοχή μας. Το βράδυ εκείνο, τέλη Σεπτέμβρη, βρήκαμε εύκολα τραπέζι. Είχε 2-3 μικρές παρέες και κάποιους που έτρωγαν μόνοι. Μείναμε πολύ ευχαριστημένοι από την ποιότητα των κρεάτων κι έτσι το προτείναμε για σαββατιάτικη έξοδο, αυτή τη φορά σε ένα ζευγάρι φίλων. Η βαθμολογία μου λοιπόν προκύπτει από δύο επισκέψεις σε διάστημα μιας βδομάδας.

Ο κατάλογος είναι ωραία χωρισμένος σε κατηγορίες κρεατικών:

- Μοσχάρι: μπριζόλα, μπριζόλα γάλακτος, σταβλίσια, μπιφτέκια, συκώτι...
- Χοιρινό: μπριζόλα, μπριζόλα XXL, ψαρονέφρι, σουβλάκι, λουκάνικα, κότσι
- Αγριογούρουνο: πανσέτα, λουκάνικο
- Κοτόπουλο: φιλέτο, σουβλάκι, chicken nuggets...
- Αρνί: παϊδάκια (μερίδα ή κιλό), συκωταριά

Από ορεκτικά, τα κλασικά της ταβέρνας σε αρκετά μεγάλη ποικιλία. Από σαλάτες έχει αρκετές, και πράσινες και με βραστά λαχανικά.

Έχοντας διαβάσει τις 3-4 κριτικές που είχαν προηγηθεί και ιδιαίτερα τις πιο αναλυτικές του VAGELIS και της indulge, αποφάσισα την πρώτη φορά να ακούσω τις προτάσεις τους.

Στην αρχή πήραμε ένα απλό σαγανάκι. Καλό, αρκετά στεγνό, χωρίς λαδίλα, τίποτα ιδιαίτερο.

- Στη συνέχεια δοκίμασα το μοσχαρίσιο συκώτι (το οποίο μου άρεσε, ήταν καλοψημένο, ζουμερό εκεί που πρέπει, τραγανό στις άκρες. Αν και όχι εντελώς καθαρό από ίνες, το έφαγα σχεδόν όλο).

- ο φίλος μου πήρε την χοιρινή μπριζόλα, αξία σταθερή (του άρεσε πάρα πολύ. Σπάνια, είπε, τρως σε ταβέρνα μέσα στην Αθήνα τόσο καλοψημένη μπριζόλα).

Και τα δύο πιάτα συνοδεύονταν από τηγανιτές πατάτες (υπήρχε και η επιλογή ρυζιού) οι οποίες, ήταν μεν φρέσκιες, αλλά κομμένες σε τόσο χοντρά κομμάτια που δεν είχαν καλοψηθεί. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίσαμε και στη δεύτερη επίσκεψή μας, και μάλιστα πιο έντονο, καθότι το μαγαζί ήταν γεμάτο και οι παραγγελίες περισσότερες.

Την δεύτερη φορά δοκιμάσαμε:

- τα παϊδάκια για μένα (τα βρήκα ζουμερά, καλοψημένα και πραγματικά παϊδάκια, με το κοκαλάκι και το ψαχνό τους. Μόνο που ήταν λίγα στη μερίδα μου, 5 ίσως).

- 2 XXL χοιρινές αυτή τη φορά (φαγώθηκαν με αδηφάγο τρόπο, μέχρι τέλους)

- τσίκεν νάγκετς για την "μικρή" της παρέας, που δεν ήθελε κάτι βαρύ. Συγγνώμη, αλλά τι γυρεύει ένα πιάτο των Goody's σε παραδοσιακή ταβέρνα; Για τα παιδιά να υποθέσω;; Σε εμφάνιση ήρθε ακριβώς όπως σε ταχυφαγείο: καμιά δεκαριά κομμάτια χρυσαφένιου κοτόπουλου, πατάτες, φετούλες ντομάτας, σος μαγιονέζα- κέτσαπ. Οκ.

Από ορεκτικά πήραμε:
- τζατζίκι (νόστιμο, όσο πρέπει πικάντικο, με αρκετό αγγουράκι, σε ικανοποιητική ποσότητα για τέσσερις). Φαγώθηκε όλο.
- κολοκυθάκια βραστά (φρέσκα, με το ελαιόλαδό τους). Μου άρεσαν πολύ.
- λουκάνικο χοιρινό (ή αγριογούρουνο, δεν θυμάμαι, δεν το παρήγγειλα εγώ και δοκίμασα μόνο μια μπουκίτσα). Το πήραμε στη μέση. 2 ή 3 λουκάνικα, όχι χοντρά, με αρκετό λίπος, απ' ότι διέκρινα. Δεν ενθουσίασαν.

Γι΄αυτά τα πιάτα, 2 μισόκιλα κόκκινο ημίγλυκο και μια κοκα- κόλα, πληρώσαμε περίπου 65 ευρώ (34 ευρώ το ζευγάρι).

Στην αρχή προσφέρεται ωραιότατο ψημένο ψωμάκι σε μικρές φέτες, και στο τέλος λουκουμάδες ή ατομικό μπολάκι με παγωτό μηχανής σε σοκολάτα- κρέμα- ανάμεικτο. Πήραμε και τις 2 φορές παγωτό. Νερό φέρνουν εμφιαλωμένο που χρεώνουν 1,5 ευρώ, αλλά ευχαρίστως το αντικαθιστούν με κανάτα.

Τα κυρίως κυμαίνονται στα 9 - 13 ευρώ (τώρα τα "τσουβαλιάζω" λίγο, αλλά εξαρτάται πολύ απ' το πιάτο). Οι μερίδες δεν είναι όλες το ίδιο χορταστικές (πάλι εξαρτάται από το πιάτο).

Αν βαθμολογούσα μόνο την ποιότητα του κρέατος, θα έβαζα 4/4. Αλλά επειδή μετράω και τα γύρω- γύρω, και κυρίως τις (μισοάψητες) πατάτες που είναι συνοδευτικό μεν, απαραίτητο δε, καταλήγω στο 3/4.

Στον χώρο αφαιρώ μία ντοματούλα λόγω του καπνίσματος, παρ' όλο που δεν μας επηρέασε κυρίως την δεύτερη φορά (μάλλον δεν κάπνιζαν πολλοί). Αφαιρώ επίσης και λόγω της μουσικής, που είναι κάπως βαριά '90s και παλιότερα τραγούδια. Όταν έχει κόσμο δεν πολυακούγεται, όταν δεν έχει όμως... σε πιάνει κάτι...

Για να ανακεφαλαιώσω, ο Στέλιος είναι μια τίμια, αξιοπρεπέστατη, οικογενειακή ταβέρνα. Σίγουρα δεν θα έρθετε από την άλλη άκρη της Αθήνας για χάρη του, αν όμως βρεθείτε κοντά ή μένετε στις γύρω περιοχές, αξίζει την επίσκεψη.

Εμείς θα ξαναπάμε και το προτείνουμε.