MUNCHEN - MY WAY BY ERICH

Beer Restaurants

  Διονύσου 47, Μαρούσι [Χάρτης]
  210 8033424, 69 47681638

Περιγραφή
Βαυαρική μπυραρία με κλασικά γερμανικά πιάτα.
Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιούλ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Πολύς λόγος για το Munchen από πολύ καλούς φίλους χρήστες, οπότε την Τρίτη 12/7/2016 κατά τις 22.40 είπαμε να το επισκεφθούμε. Ξενιτευτήκαμε λόγω των 2 φίλων που μένουν στον Χολαργό, οπότε θέλαμε κάτι κοντινό, δροσερό και... καλοκαιρινό. Οι κριτικές μας είχαν ήδη "ψήσει" να πάμε στον Έρικ. Ο κυριότερος λόγος;Μπύρες για 5 άτομα!!!

Επειδή δεν είμαστε της περιοχής, χρειαστήκαμε gps. Αν είστε της περιοχής, το μόνο που μπορώ να σας πω για να βοηθήσω είναι πως βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το EΛΑ, άλλο μαγαζί εστίασης. Το παρκάρισμα εκείνη την ώρα δεν μας δυσκόλεψε καθόλου, αν και η περιοχή έχει αρκετούς πεζόδρομους, που τη συγκεκριμένη βραδιά τους έφαγα με το κουτάλι και ομολογώ πως ήμουν αρκετά αγενής προς την υπόλοιπη παρέα. Επειδή όμως γνωρίζουν πως είμαι τρελοκομείο, κακία δεν μου κράτησαν! Η αυλίτσα που καθίσαμε είχε χαμηλό φωτισμό, ατμοσφαιρικό που παρέπεμπε σε καλοκαιράκι. Ο μέσα χώρος, αρκετά ζεστός και χειμωνιάτικος χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Έτσι κι αλλιώς σε γερμανική μπυραρία δεν πας για να δεις τη διακόσμηση. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα κότσια και τα μεγάλα ποτήρια μπύρας!

Η εξυπηρέτηση ευγενέστατη από έναν κύριο που μάλλον δεν είναι ο Έρικ. Αν επιθυμείτε το password του wi-fi, είναι το freiburg SC, ο Έρικ αν θυμάμαι καλά είναι οπαδός της συγκεκριμένης ομάδας. Χωρίς προβλήματα πάντως και σε ότι πιάτο ερχόταν, είχαμε και την κατάλληλη περιγραφή. Η απόδειξη τέλος είναι νομιμότατη αν και θα ήθελα να αναγράφεται η ονομασία του φαγητού και όχι ένα σκέτο "μπύρα" ή "φαγητά". Τέλοσπάντων, είπα και πριν πως δεν έδωσα και ιδιαίτερη σημασία λόγω ενός ευχάριστου γεγονότος, οπότε ίσως τους αδικώ.

Ο κατάλογος σε καμία περίπτωση δεν είναι μπουχτιστικός, ούτε όμως είναι είναι και "ξεπέτα". Σίγουρα θα βρείτε κάτι που θα σας ενδιαφέρει, ενώ και σε κάποιο πιάτο είδα και την ένδειξη "κατεψυγμένο". Τίμιοι. Οι μπύρες έχουν αρκετες επιλογές, αν και υπήρχαν κάποιες ελλείψεις. Εμείς πιο πολύ είχαμε στο νου να τσιμπήσουμε και όχι να πάμε σε μάχη τελικής πτώσης. Σταμπαρισμένο από τις κριτικές το γκούλας!

- 2 πιάτα γκούλας στα 5.5 ευρώ το καθένα. Η φίλη PONTIKI και λίγα είπε. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ, ακόμα και για καλοκαίρι που δεν ευνοεί η θερμοκρασία είναι ότι πρέπει. Πηχτό, κατακόκκινο, όσο περνούσε η ώρα όλο και πιο έντονες ήταν οι κουταλιές. Το κρέας κομμένο σε μικρούς κύβους, ελαφρώς πικάντικο. Είτε χειμώνα είτα καλοκαίρι, πάρτε το με κλειστά μάτια. Είναι λόγος για να πάτε.

- Ποικιλία τυριών στα 13.9 ευρώ (υποθέτω). Νόστιμα τυριά και παρελκόμενα όπως αυγουλάκι, τομάτα, μπατόν σαλέ κλπ. Δεν χορταίνεις, αλλά για τσίμπημα είναι μια χαρά.

- Σπέτσλε στα 4.9 ευρώ. Για να πω την αλήθεια, δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο σε σχέση με αυτά που δοκίμασα στη Ρουμανία. Εκεί ήταν ζουμερά με κάποια λευκή σάλτσα, εδώ ήρθαν σαν τηγανιτά και οπτικά μου έμοιαζαν με στικς κολοκυθιού. Πολύ τραγανά, δεν μου άρεσαν.

- Πατατοσαλάτα στα 4.5 ευρώ. Κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά επειδή δεν είμαι φαν δεν δοκίμασα. Απέφυγα διακριτικά και έκανα βόλτα...

- Κότσι στα 19.9 ευρώ. Να πω την αλήθεια, προβληματίστηκα από την κριτική της φίλης PONTIKI. Εμένα δεν μου άρεσε καθόλου η κρούστα του, παραήταν τραγανή και τελικώς όχι νόστιμη. Δεν μασιόταν με τίποτα και σε συνδυασμό με το λίπος... Το κρέας όμως νοστιμότατο, ζουμερό... λουκουμάκι. Δεν με πείραξε τόσο η έλλειψη μυρωδικών όσο η κρούστα.

- Μπύρες βαρελίσιες weiss, Τucher αν θυμάμαι καλά στα 5.5 ευρώ η 500άρα, επί 4=22 ευρώ.
- Επίσης 2 άλλες μπύρες 500άρες η κάθε μια, Pilsner η μία στα 5.9 ευρώ και στα 6.5 η άλλη.

- Στρούντελ μήλου με παγωτό στα 5.5 ευρώ. Καυτό αλλά αρωματικό λόγω κανέλας, νόστιμο όπως έχω δοκιμάσει και στο εξωτερικό. Η ζύμη μαλακή όσο χρειάζεται, η γέμιση σχετικά πλούσια. Μέχρι και το παγωτό ήταν καλής ποιότητας και όχι απλώς για να υπάρχει.

- Ποτήρι με κόκκινα φρούτα του δάσους σε ζελέ από κόκκινο κρασί και κρέμα βανίλια και λίγη σαντιγύ στα 4.50 ευρώ. Εδώ δεν ήξερε ποιός να πρωτοπάρει. Ωραία κρέμα, χωρίς να λιγώνει, αισθητή η γεύση των φρούτων χωρίς να είναι απλώς υποκατάστατα. Έγινε μάχη.

Σύνολο στα 98.6 ευρώ με περιορισμένη όπως βλέπετε κατανάλωση για 5 άτομα. Βασικά τώρα που το σκέφτομαι, αν κάνετε σωστές επιλογές το κόστος θα κυμανθεί στα 20 ευρώ το άτομο.

Αξίζει;

Χμμμ, αν συγκρίνετε τις τιμές με Μάλτα και Ρουμανία όχι, καλύτερα να κλείσετε κάποια προσφορά με Ryanair και να πιείτε όσα μπυρόνια θέλετε στα 2 ευρώ πάνω κάτω. Επειδή όμως βρίσκεται σε ακριβό προάστιο αλλά και επειδή δεν κλέβει με τις αποδείξεις για να έχει έξτρα κέρδος, δεν μπορώ να πω πως ο άνθρωπος είναι... ας μου επιτραπεί η έκφραση "απατεώνας". Ναι η τιμολόγηση είναι πιο ακριβή από όσο θα έφερνε και άλλης κατηγορίας πελάτες, πιο νέους ηλικιακά. Από την άλλη όμως είναι μια καλή προσπάθεια που θα ήθελα να κάνω μια επίσκεψη κάποια χειμωνιάτικη βραδιά και γιατί όχι, να δω και μπαλίτσα αν ισχύουν όσα λέγονταν για το μαγαζί στα Μελίσσια. Στέκι όμως για όσους έχουν σχετικά χαμηλό εισόδημα, δεν μπορεί να γίνει. Οι Αμαρουσιώτες βέβαια ίσως έχουν κάποια μεγαλύτερη οικονομική άνεση.... Ότι δεν ξετρελάθηκα όμως, ισχύει....

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιούλ
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Εδώ παπάς εκεί παπάς… που’ναι ο παπάς;; Σωστά μαντέψατε! Στο Mounchen για μπύρες! Και τι παπάς; Πάπαρος μετά συγχωρήσεως.

Για να μη σας μπερδεύω, θα τα πάρω από την αρχή. Η επίσκεψη στο Mounchen ήταν μονόδρομος, καθώς οι περιγραφές των συμπαθέστατων κι έμπειρων φίλων του site…με είχαν κολάσει, ειδικά αυτές που έπεσαν κατά την περίοδο της νηστείας. Με την κριτική του μπαμπά fratello μπήκε κατευθείαν στη wish list μου. Κι έπειτα άρχισαν να πέφτουν ένα ένα απανωτά τα εκγεφαλικά, από τις περιγραφές των υπόλοιπων φίλων. Το λουλουδάκι του site... το αγαπημένο Χρυσανθεμάκι, η επίσης αγαπημένη Ucook, η Voulitsa13 κ. ο. κ είχαν δώσει σαφή εντολή.

Σάββατο βράδυ λοιπόν 4/6/2016 έχει προγραμματιστεί από αρχές τις εβδομάδας τραπέζι για 4 άτομα των οποίων στην πορεία άλλαξε η σύνθεσή, και δεν σήκωνε άλλη αναβολή! Έλα όμως που λαμβάνω μήνυμα κι απ’ τον ιερέα της ενορίας για το εάν ήθελα να βγούμε για φαγητό … μη γελάτε…! Εξηγούμαι.

Λόγω του νεαρού της ηλικίας του και παράλληλα κάποιων υποχρεώσεων που με ήθελαν να λαμβάνω πληροφορίες από τον συγκεκριμένο για κάποια μυστήρια, υπήρχε κατά καιρούς κάποια επαφή! Το γεγονότος ότι είναι αρκετά ευχάριστος άνθρωπος (για ιερέας), με πολύ χιούμορ και μια πιο σύγχρονη προσέγγιση και αντίληψη των πραγμάτων σε σχέση με τους κλασικούς του λειτουργήματος, που δυστυχώς πολύ εύκολα μπορούν να διώξουν κόσμο από την εκκλησία, ήταν αφορμή και είχαμε βγει άλλη μία φορά μαζί με άλλα δυο κολλητάρια μου. Και μπορώ να σας πω ότι είχαμε ξεκαρδιστεί από τα γέλια.

Από το γεγονός λοιπόν αυτό, δεν κατέστη για μένα καθόλου άβολο να ρωτήσω την υπόλοιπη παρέα αν θα είχε πρόβλημα να μας κάνει παρέα εκείνο το βράδυ, η οποία δέχθηκε χωρίς δυσανασχέτηση.

Πίσω στα δικά μας λοιπόν. Ο χώρος είναι περιποιημένος και συμπαθητικός. Μέσα είναι πολύ ζεστός και οικείος πράγμα που βγάζει μια άνεση και χαλαρότητα. Έξω η αυλή επίσης είναι περιποιημένη, καθαρή και φροντισμένη. Χάνει όμως μια ντοματούλα μαζί με την εξυπηρέτηση, όχι γιατί στο σημείο που καθίσαμε είχε καεί μια λάμπα και ο φωτισμός ήταν ανεπαρκής, σε κουραστικό σημείο. Αλλά γιατί ενώ όταν φτάσαμε υπήρχαν κι άλλα τραπέζια διαθέσιμα σαν επιλογή, όταν ζητήσαμε να καθίσουμε κάπου αλλού, μας αρνήθηκαν.

Αντιλαμβάνομαι ότι συμβαίνουν και απρόοπτα, αφού απ΄ ότι μας είπαν η λάμπα κάηκε την ίδια μέρα όταν σουρούπωσε και χρειάστηκε ν’ ανάψουν τα φώτα, και δυστυχώς στο σημείο που είναι. έπρεπε να έρθει ηλεκτρολόγος για να την αντικαταστήσει γιατί είναι πολύ ψηλά. Όμως ξέρω επίσης ότι όταν πας νωρίς κάπου, έχεις δυνατότητα επιλογής. Επίσης δυστυχώς δεν είχαν ούτε κάποια εναλλακτική λύση, όπως δυο κεράκια να τοποθετήσουν επάνω στο τραπέζι μας. Με αποτέλεσμα να χρειαστούμε το φως από τις οθόνες των κινητών μας για να διαβάσουμε τον κατάλογο αλλά και για να βλέπουμε τα πιάτα, πράγμα το οποίο με κουράζει πάρα πολύ, γιατί θέλω να βλέπω τι τρώω.

Η εξυπηρέτηση κατά τα άλλα ήταν καλή χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και από την κοπελίτσα αλλά και από την σύζυγο του κύριου Έρικ. Προς το τέλος του δείπνου μας, ήρθε και ένας ψηλός ευγενικός κύριος που προφανώς ήταν ο κύριος Έρικ και γύρισε όλα τα τραπέζια ρωτώντας αν ήταν όλα καλά. Πολύ ωραία κίνηση που δυστυχώς δεν συμβαίνει συχνά.

Η παραγγελία μας περιελάμβανε:

- Ψωμάκια πρέτσελ για αρχή. Κατεψυγμένα όπως αναγράφει και ο κατάλογος, αφράτα και νόστιμα. χ 1,90€

- Καυτερή σούπα γκούλας χ 5,5 €… μια στάση εδώ. Απλά ε κ π λ η κ τ ι κ ή!!! Κόκκινη, ελαφρώς πικάντικη, με ελάφι και διάφορα άλλα υλικά που δεν έχω συγκρατήσει αλλά δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία έχει πως την θυμάμαι και την λαχταράω!

Μπορεί το καλοκαιράκι να είχε μόλις μπει και επισήμως, αλλά αυτό δεν με εμπόδισε από το να την παραγγείλω, ως γνωστή λάτρης πάσης φύσεως σούπας. Και πολύ καλά έκανα! Μάλιστα ρώτησα την παρέα αν ήθελε να δοκιμάσει και όλοι ξίνισαν τη μούρη…. σούπα καλοκαιριάτικά;; Περιττό να σας πω ότι ζήτησαν κι άλλα κουτάλια κι άρχισαν τις βουτιές στο πιάτο μου… πήγε περίπατο και το savoir vivre και όλα! Οι δικές μου οι παπάρες τους μάραναν!
- Τηγανιτό τυρί καμαμπέρ, με βατόμουρο, βούτυρο και τηγανιτό μαϊντανό χ8,50€.

Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ γευστικά, αλλά σε κάποιους από την παρέα φάνηκε έντονη η μυρωδιά του. Το βούτυρο δεν το χρησιμοποίησα, την μαρμελάδα όμως την τίμησα ιδιαιτέρως καθώς και τον τηγανιτό μαϊντανό που έδινε μια πρωτότυπη, ωραία και ξεχωριστή πινελιά

Θεωρώ βέβαια τραγικά υψηλή την τιμή του πιάτου αυτού, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν έχω άποψη για το εύρος τιμών που διατίθεται στην αγορά. Όπως και να’ χει όμως ένα στρογγυλό κομμάτι τυρί, διαμέτρου ενός μεγάλου μπισκότου θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο να έχει ίδια τιμή με ένα κυρίως πιάτο.

- Πατάτες my way, που είναι πατάτες τηγανιτές (έμοιαζαν να είναι από baby πατάτες) κομμένες όμως σε χοντρές λίγο ακανόνιστες ροδέλες με μπέικον και τραγανά κρεμμύδια χ 4,90€

Ήταν πεντανόστιμες, αφράτες και τραγανές ταυτοχρονα αλλά και μυρωδάτες. Απαραίτητες σε κάθε παραγγελία νομίζω.

- Ποικιλία λουκάνικων του Έρικ χ 23,90€.
Έξι λουκάνικα που ξεκουράζονταν πάνω σε μπόλικο ξινολάχανο. Λευκό κλασσικό, λευκό με ρίγανη, κόκκινο με πιπεριά, καπνιστό και πιπεράτο. Δεν με ενθουσίασαν όλα, αλλά θα σας γελάσω αν προσπαθήσω να σας περιγράψω ποιο ήταν ποιο. Λίγο το ελλιπές φως, λίγο που τα τεμαχίσαμε όλα μαζί… χάσαμε τη μπάλα. Αυτό που τσέκαρα ήταν ότι μου άρεσε περισσότερο κάποιο που ήταν πολύ λεπτό. Θα ήθελα βέβαια κάποια στιγμή να δοκιμάσω και αυτό με την σάλτσα κάρυ.

Η τιμή τους μπορεί να συμφέρει στην ποικιλία αν δείτε μεμονωμένα πόσο τα έχει στον κατάλογο, αλλά και πάλι μου φαίνεται πολύ τσουχτερή, ειδικά για κάτι που στην πλειοψηφία του δεν μου άφησε κάτι να θυμάμαι. Πάντως πρέπει να αναφέρω ότι ενώ στον κατάλογο έγραφε 5 λουκάνικα με 5 σος, ήρθαν συνολικά έξι λουκάνικα με έξι διαφορετικές σάλτσες, δύο εκ των οποίων πολύ καυτερές.

- Κότσι χοιρινό με πατάτες τηγανιτές χ 19,90€. Εδώ ταιριάζει το "που να βρω γυναίκα να σου μοιάζει" με μια μικρή παραλλαγή. Στο γυναίκα βάλτε κότσι. Το γνωστό κότσι νοτίων προαστίων, δεν το έχει φτάσει κανένα.

Κανονικά συνοδεύεται με ξινολάχανο αλλά επειδή ήδη υπήρχε και στα λουκάνικα, μας το έφεραν με πατάτες. Καλοψημένο, από καλής ποιότητας κρέας, ζουμερό μέσα με τραγανή πετσούλα απ’έξω, λαχταριστό οπτικά. ΑΛΛΑ δίχως ίχνος μυρωδικού… πολύ κρίμα. Λίγο δεντρολίβανο επιβάλλεται κύριε Έρικ μου! Έστω λίγη ρίγανη, λίγο θυμάρι, κάτι! Το μυρωδικό είναι αυτό που απογειώνει ένα καλό κομμάτι κρέας. Το καλό ψήσιμο και το μυρωδικό. Το πρώτο το’χεις… το δεύτερο γιατί το παρακάμπτεις ;; Κι εδώ θα ξεστομίσω κάτι που δεν έχετε ξανακούσει από μένα… βάλε έστω και λίγο σκορδάκι (λίγο όμως, τόσο που να με ξεγελάσεις εμένα την περίεργη), το θέλει το χοιρινό, το ζητάει.

- Σνίτσελ κοτόπουλου με σάλτσα μανιταριών και σπέτσλε χ 11,90€…θεσπέσιο!!!

Όπου σπέτσλε, σημειώστε κάτι σαν παραδοσιακό (κοντό) ζυμαρικό τύπου αρβανίτικες τζόλιες, σε λίγο πιο λεπτή εκδοχή. Δεν ρώτησα (κακώς) τον τρόπο με τον οποίο μαγειρεύτηκαν, αλλά από το χρώμα και την γεύση τους έχω την αίσθηση ότι μάλλον περάστηκαν από το τηγάνι μαζί με το κρεμμυδάκι που τα συνόδευε, γιατί γευστικά ήταν εκπληκτικά, ακόμα κι αν δεν τα βουτούσες στην εξίσου εξαιρετική σάλτσα μανιταριών.

Το σνίτσελ που ήταν τρία μεγάλα κομμάτια ζουμερού και νόστιμου παναρισμένου κοτόπουλου σε συνδυασμό με την υπέροχη ξαναλέω σάλτσα μανιταριών και τα συνοδευτικά σπέτσλε (επίσης σε πολύ καλή ποσότητα), δικαιολογούν πλήρως την τιμή τους.

Συνοψίζοντας για τα πιάτα, θα ήθελα περισσότερα μυρωδικά στο κότσι και περισσότερη ποικιλία στις γαρνιτούρες των πιάτων, καθώς όλα είχαν ένα φύλλο σγουρή σαλάτα και μια φέτα ντομάτας. Όλα όμως, ακόμα και το τυρί.

Για γλυκό παραγγείλαμε το παραδοσιακό τους επιδόρπιο που σερβίρεται σε ποτήρι με κόκκινα φρούτα του δάσους σε ζελέ από κόκκινο κρασί και κρέμα βανίλια –σαντιγύ στα 4,50€

Και την μηλόπιτα με 2 μπάλες παγωτό βανίλια και σαντιγύ πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη και κανέλα στα 5,50€ που με διαφορά ήταν καλύτερη, παρότι δεν είναι γενικά του γούστου μου. Από το πρώτο, είχα μεγαλύτερες προσδοκίες αλλά δεν με κέρδισε.

Μας κέρασαν όμως και δύο πανακότες, μια με σάλτσα καραμέλας και μια με σάλτσα σοκολάτας, τις οποίες ευχαριστήθηκα σαφώς περισσότερο.
Κατά την διάρκεια της βραδιάς ήπιαμε εννιά μπύρες που δεν τις θυμάμαι όλες και ποιος πήρε ποια. Εγώ πήρα την καπνιστή srhenkerla, που έχω ξαναδοκιμάσει και μου αρέσει πολύ γύρω στα 6,50€ αν δεν κάνω λάθος. Και ήρθαν στο τραπέζι και 2 Hofbrau Dunkel που είναι μαύρες με κρεμώδη αφρό και καραμελωμένες νότες στα 5,5€. Των υπολοίπων δεν τις συγκράτησα. Γενικά πάντως έχει πολλές ετικέτες αλλά αυστηρά και μόνο Γερμανικές.

Πληρώσαμε περίπου 25 ευρώ / άτομο που είναι ίσως λίγο τσιμπημένα αλλά δε μπορώ να πω πως δεν χορτάσαμε. Απλά θεωρώ πως για δυο άτομα θα φανεί ακόμα περισσότερο.

Περάσαμε μια όμορφη βραδιά, γελάσαμε πολύ και νιώσαμε πως ήμασταν το επίκεντρο, καθώς ο πάτερ δεν περνά και απαρατήρητος -δυο μέτρα ζωή να’χει- με τα επίσημα γκρι ράσα του. Τσιμπησα και την εικονίτσα μου (δωράκι για την γιορτή μου), πήραμε και όλοι στην παρέα την ευχή του κι όλα καλά!

Σε γενικές γραμμές το Mounchen δεν μας απογοήτευσε, αντιθέτως κέρδισε καλές εντυπώσεις κι εγώ το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το ξαναεπισκεφθώ οπωσδήποτε, όχι τόσο για το κότσι του, αλλά σίγουρα για την γκούλας και το σνίτσελ!!! Αν ωστόσο δώσουν λίγη βάση σε κάποιες βασικές λεπτομέρειες και μπορέσουν να προσαρμόσουν λίγο τις τιμές τους στην εποχή, νομίζω πως θα αγγίζουν το τέλειο.

Κι αν είσαι και παπάς…. με την αράδα σου θα πας!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα!!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Φεβ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Φίλε Hammer, μία μου και μία σου. Με την κριτική σου για τον Erich στο νέο του πόστο στο Μαρούσι πρόλαβες τη δική μου, την οποία ως ειδήμων περί την γερμανική ή κεντροευρωπαϊκή κουζίνα θεωρώ ότι οφείλω στην κοινότητα του a4f. Άλλωστε από την πρώτη μου κριτική για το MÜNCHEN στην αρχική του τοποθεσία έχουν περάσει χρόνια.

Όμως στην περίπτωση του Erich, που όλοι όσοι τον γνωρίζουμε και συχνάζουμε στο MÜNCHEN τον φωνάζουμε, αυτόν και το μαγαζί του, με το μικρό του όνομα (και όχι Herr Lickert), η υπόθεση δεν είναι τυπικά διαδικαστική. Έχοντας γνωρίσει εν τω μεταξύ καλά όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και την οικογένειά του (σύζυγο, κόρη και δύο γιους), κι έχοντας συνδυάσει το μέρος με ευχάριστες κι εποικοδομητικές συζητήσεις με συναδέλφους, νιώθω πως το οφείλω στον ίδιο να θυμίσω την ύπαρξή του, πόσο μάλλον όταν δίνεται αφορμή με τη μετεγκατάσταση στο Μαρούσι και τη μετονομασία σε MÜNCHEN MY WAY (αν και τα προγνωστικά είναι σαφή: η νέα ονομασία δεν θα καθιερωθεί, εμείς Erich τον ξέρουμε, Erich θα συνεχίσουμε να τον λέμε).

O Erich μπορεί, όσον αφορά τη γαστρονομική σκηνή της πρωτεύουσας, να συγκριθεί μόνο με τον Lucien στα Πετράλωνα, με μόνη ίσως διαφορά ότι το CHEZ LUCIEN υπήρξε εποχή που μεσουράνησε, προφανώς λόγω στρατηγικότερης θέσης και πιο τραβηχτικής κουζίνας. Τι να γίνει, η γερμανική κουζίνα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη γαλλική, είναι αρκετά περιορισμένη στην ποικιλία των επιλογών αλλά και στους τρόπους παρασκευής των φαγητών.

Εδώ που τα λέμε, αν δεν υπήρχαν το κότσι, τα λουκάνικα και οι μπύρες, ο όρος «γερμανική κουζίνα» θα έμοιαζε με ανέκδοτο σαν το «ενδιαφερόμενος να επενδύσει στην Ελλάδα». Η μπυραρία του Erich υπήρξε εξαρχής one man show, απλή και ταπεινή, μια χαμηλού κόστους επένδυση που ενώ αρχικά έδειχνε στρατηγικά σωστή επιλογή (σε γωνία, με θέα, όμως όχι πάνω στο δρόμο) στη συνέχεια προδόθηκε από τις γειτονικές επιχειρήσεις, που φυτοζωούσαν κι έκλειναν, αλλά κι επηρεάστηκε από την αλματώδη άνοδο της πιάτσας της κοντινής Παν. Τσαλδάρη. Καλά έκανε λοιπόν και μετακόμισε, καλορίζικο το MÜNCHEN MY WAY, Erich!

Σε σύγκριση με την προηγούμενη η νέα εγκατάσταση μοιάζει με ανάκτορο. Πρόκειται για το γνωστό γωνιακό βυσινί κτίριο που στέγαζε παλαιότερα το DAL PROFESSORE. Μπροστά υπάρχει μια μεγαλούτσικη αυλή, που το καλοκαίρι θα είναι ό, τι χρειάζεται για άραγμα μέχρι αργά. Το πίσω δεξιό κομμάτι της είναι στεγασμένο με τζαμαρία γύρω γύρω και μια πολύ ωραία τέντα με το Hofbräuhaus που φτιάχνει ατμόσφαιρα. Ανεβαίνοντας τη σκάλα μπαίνεις στην κεντρική σάλα, πολύ ωραία διακοσμημένη με πίνακες και φωτογραφίες με γερμανικά μοτίβα κάθε είδους, μου άρεσε ιδιαίτερα, και ναι, ο hammer σωστά το τόνισε, παντού μέσα στο εστιατόριο ισχύει το „Rauchen verboten! “ (απαγορεύεται το κάπνισμα). Υπάρχει τέλος στο πίσω μέρος, σαν ανάμνηση του παλαιού χώρου και εγγύηση ότι οι ποδοσφαιρόφιλοι δεν πρόκειται να στερηθούν την καθιερωμένη απόλαυσή τους, ένας πιο απλός χώρος με μεγάλη οθόνη TV, λάβαρα, αφίσες κτλ., όπου αξίζει, άσχετα από τις οπαδικές σας προτιμήσεις, να κλείσετε τραπέζι ένα βράδυ Champions League όπου θα παίζει η Bayern München. Εμπειρία μοναδική.

Όπως όλα τα μαγαζιά της περιοχής, έτσι και για τον Erich θα δυσκολευθείτε στο παρκάρισμα (7 στα 10), και η απόσταση από το σταθμό του ηλεκτρικού είναι ένα τεταρτάκι με τα πόδια. Το μέρος είναι όμως ήσυχο, ψάξε ψάξε κάτι θα βρείτε.
Στα της κουζίνας τώρα. Ο Erich είναι μάγειρας με τη βούλα, κατέχει την τέχνη και δεν πρόκειται να σας απογοητεύσει, φθάνει να μην περιμένετε γκουρμεδιές, τέτοια πράγματα η γερμανική κουζίνα, όπως είπαμε, δεν τα προσφέρει. Από τους δύο καταλόγους που θα σας φέρουν επικεντρώστε την προσοχή σας στον κατάλογο με τις μπύρες, γιατί εδώ κρύβονται θησαυροί. Αποκλειστικά γερμανικές μάρκες, όμως κυριολεκτικά όλων των ειδών, κανένας δεν μένει παραπονεμένος. Αξίζει τον κόπο να μελετήσετε την περιγραφή ειδικά των ειδών μπύρας που προσφέρονται σε μπουκάλι. Μοναδική στη γεύση με κεχριμπαρένιο χρώμα η Zwickl Kellerbier, εξαιρετική η πραγματικά μαύρη Aktien Landbier Dunkel, αξίζει μια δοκιμή η σταρένια Schneider Weisse Original, πρωτότυπη σε γεύση η θολή Rothaus Hefeweizen από την περιοχή του Μέλανα Δρυμού, και πραγματικά δυνατή η Andechser Bergbock Hell. Αν πάλι προτιμάτε τη βαρελίσια μπύρα, υπάρχουν τρεις επιλογές της Hofbräu.

Για να μη γίνετε ντίρλα, καλό είναι να βάλετε και κάτι στερεό στο στομάχι σας. Το χοιρινό κότσι (19,90 €) είναι μια σίγουρη επιλογή, ικανή να χορτάσει τουλάχιστον τρία άτομα. Μην ξεχνάτε ότι στη Γερμανία όλες οι μερίδες είναι πολύ μεγάλες (και έρχονται στο τραπέζι πάντα ζεστές έως καυτές), φυσικά με τη σχετική γαρνιτούρα (ξινό λάχανο, κόκκινο λάχανο, κνέντελ, σπέτσλε ή πατατοσαλάτα), γι’ αυτό προτιμήστε να μοιραστείτε π. χ. δύο πιάτα για τρία άτομα. Σταθερές αξίες το γκούλας με ελάφι και το βοδινό ρολό. Όσο για τα σνίτσελ που προστέθηκαν στον κατάλογο, εδώ, φίλε Erich, διαφωνώ με την επιλογή να είναι όλα από κοτόπουλο, αφού οι Γερμανοί τρώνε κυρίως χοιρινό και οι Αυστριακοί μοσχάρι.

Ίσως σκέφθηκες τα γυναικόπαιδα, όμως να ξέρεις ότι οι fan σου ζούνε για τη στιγμή που θα τους σερβίρεις ένα cordon bleu που θα τους στείλει στον παράδεισο.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στα λουκάνικα. Οκτώ είδη, όλα αυθεντικά από Γερμανία και Αυστρία. Με τιμή γύρω στα 8 € μπορούν άνετα να χορτάσουν ένα πολύ πεινασμένο άτομο. Top three κατ’ εμέ: Currywurst περιχυμένο με σάλτσα κάρυ, Debreziner καφτερούτσικο, Käsekrainer με κίτρινο τυρί στη γέμιση. Αν είστε μεγάλη παρέα, ζητήστε αρχικά μια ποικιλία, για να δοκιμάσετε διαφορετικά είδη. Όχι όμως Weisswurst, αυτό κατά την παράδοση τρώγεται το πολύ μέχρι να χτυπήσει η καμπάνα του χωριού την δωδεκάτη μεσημβρινή, και όχι αργότερα.

Φυσικά υπάρχουν και χορταστικές σαλάτες, βεβαίως μπορείτε να δοκιμάσετε αυθεντική πατατοσαλάτα, ακόμα και η Rote Grütze (= φρούτα του δάσους με κόκκινο ζελέ και σαντιγύ) από τη στήλη των γλυκών θα σας ικανοποιήσει. Το σέρβις φιλικό και ανθρώπινο. Πού και πού σκάει μύτη και ο Erich από το βασίλειο της κουζίνας, είναι λίγο ταλαιπωρημένος από την πολύμηνη αναμονή για την άδεια λειτουργίας (σε ένα χώρο που ήδη λειτουργούσε ως εστιατόριο, αθάνατη Ελλάδα! ), όμως δεν το βάζει κάτω.

Εγώ δυστυχώς λόγω απόστασης επισκέπτομαι τον Erich στη χάση και στη φέξη, οι κάτοικοι των βορείων προαστίων είναι πιο τυχεροί. Πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο, κυρίως για τις μπύρες, το κότσι και τα λουκάνικα. Ανάλογα με το πόσο θα πιείτε, θα πληρώσετε 20 (= τρία άτομα με δύο, τρεις μπύρες έκαστος και ένα κότσι στη μέση) με 30 ευρώ το άτομο.

Κλείνοντας την κριτική αυτή, φαντάζομαι τον Erich και τη φαμίλια του να τη διαβάζουν και να απορούν ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο τύπος με το ιταλικό ψευδώνυμο που επαινεί τόσο τη μπυραρία τους. Πού να ‘ξεραν, πάντως εγώ δεν σκοπεύω να τους αποκαλύψω την ταυτότητά μου.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Αυγ
19
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Δεν ξέρω για εσάς πάντως εγώ προσωπικά μεγάλωσα σε μία μητριαρχική οικογένεια όπου οι γυναίκες και από τις δύο πλευρές ήταν και, κάποιες, εξακολουθούν να είναι πολύ ισχυρές προσωπικότητες. Κάποιοι κακεντρεχείς θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι αυτός είναι ο λόγος που οι άνδρες μας άφησαν νωρίς αλλά μην τους ακούτε…είναι απλώς διαδόσεις.

Αγαπημένο πρόσωπο της παιδικής και ενήλικης ζωής μου αποτελεί η θεία Αλίκη που την έχω σαν δεύτερη μαμά μου. Η φοβερή και τρομερή θεία λοιπόν έφθασε αισίως τα 90ήντα και επειδή δεν είναι από αυτές που μασάνε, μου ανέθεσε να βρω μαγαζί για να το γιορτάσουμε. Η πρώτη μου σκέψη αφορούσε μαγαζί που απορρίφθηκε λόγω πολλών σκαλιών ενώ η δεύτερη για αγαπημένο μαγαζί και σιγουράκι είχε, τελευταία στιγμή, την ίδια τύχη λόγω προσωπικών συναισθηματικών λόγων.

Κι έτσι με βρίσκει το απόγευμα της ίδιας μέρας, Παρασκευή 5/8 για να είμεθα ακριβείς, αναποφάσιστη, μελετώντας το ask προς άγραν ιδεών, σκέφτομαι, ξανασκέφτομαι και ω του θαύματος, μου ανάβει το γνωστό λαμπάκι που συνόδευε πάντα τις λύσεις του Κύρου Γρανάζη. Munchen! Κουζίνα διαφορετική μιας και η θεία παρ'όλη την ηλικία της αγαπά να δοκιμάζει καινούργιες γεύσεις, ωραίος δροσερός κήπος, είναι στο Μαρούσι οπότε θα κάνει και τη βόλτα της, μου μοιάζει ως ιδανική επιλογή. Τηλεφωνώ για να βεβαιωθώ για την ύπαρξη διαθέσιμου τραπεζιού για 5 άτομα, οι άνθρωποι ευγενέστατα με ενημερώνουν ότι το τραπέζι μας θα μας περιμένει οπότε είμαστε έτοιμοι για μια όμορφη βραδιά.

Η μπυραρία του Erich βρίσκεται στο Μαρούσι σχετικά κοντά στον σταθμό του Ηλεκτρικού και εδώ τελειώνουν οι πληροφορίες που μπορώ να σας δώσω. Τον σταθμό τον είδα αλλά μετά έχασα τη μπάλα. Κάπου κατεβήκαμε, κάπου στρίψαμε, κάπου ξανανεβήκαμε. Η χρήση της τεχνολογίας κρίνεται απαραίτητη εκτός αν είστε γνώστες ή κάτοικοι της περιοχής.

Το μαγαζί στεγάζεται σε μια όμορφη βυσσινί μονοκατοικία που υποθέτω ότι θα αρχικά θα ήταν σπίτι. Μαθαίνω βέβαια από κριτικές άλλων φίλων χρηστών ότι παλαιότερα φιλοξενούσε ιταλικό εστιατόριο το οποίο, όμως, δεν είχα, ουδέποτε, επισκεφτεί. Περιτριγυρίζεται από μια χαριτωμένη αυλή, με τα δέντρα της, τα μυριστικά της και απλά αλλά άνετότατα τραπεζοκαθίσματα. Για να πω την αλήθεια θα ήθελα λίγο χρώμα παραπάνω αλλά οι πληροφορίες μου λένε ότι ο μέσα χώρος τον οποίον, ομολογώ, δεν είδα, είναι κατά πολύ ωραιότερος.

Οι άνθρωποι μας υποδέχτηκαν και, ακόμα σημαντικότερο, μας καληνύχτισαν με χαμόγελο, μας τακτοποίησαν στο τραπέζι, κατάλογοι ήρθαν άμεσα, δόθηκε επιλογή για νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης, υπήρξαν πρόθυμοι να απαντήσουν σε οποιαδήποτε απορία είχαμε, πρότειναν μπύρες μέχρι και μία χωρίς αλκοόλ για τη μικρή μας, άλλαξαν συνοδευτικά στα πιάτα για να αποφύγουμε την επανάληψη και τροποποίησαν πιάτο σύμφωνα με επιθυμία μας, εν ολίγοις, υπήρξαν άψογοι.

Ο κατάλογος του φαγητού χωρίς να είναι τεράστιος περιλαμβάνει, παρόλα αυτά, όλα τα τυπικά πιάτα της γερμανικής κουζίνας οπότε, δύσκολα θα μείνει κάποιος παραπονεμένος εκτός κι αν είναι χορτοφάγος Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο κατάλογος των μπυρών με αποκλειστικά γερμανικές ετικέτες, κάποιες γνωστές, κάποιες λιγότερο, κάποιες καθόλου οπότε για να μη χαθείτε στη μετάφραση θα σας πρότεινα να ζητήσετε τη βοήθεια του περιποιητή σας.

Εμείς πάντως στην εσκεμμένα, κατόπιν απαίτησης και αυστηρής διαταγής της θείας, υπερβολική παραγγελία μας, περιλάβαμε:

- Μία ανάμεικτη σαλάτα λαχανικών έτσι για το ενοχικό του πράγματος, η οποία ήταν άφθονη, φρεσκότατη, με ποικιλία λαχανικών, κρουτόν και ένα dressing με γλυκές νότες, που την έντυνε απαλά, χωρίς να τη βαραίνει.

- Πρέτσελ. Τα γνωστά ψωμάκια σε σχήμα κάτι μεταξύ κόμπου και καρδιάς. Αφράτα, καυτά, πασπαλισμένα με χοντρό αλάτι ήταν ότι έπρεπε για τις μπύρες.

- Onion rings. Στον κατάλογο υπάρχει μια ποικιλία που ονομάζεται μπυρομεζέδες, αν δεν κάνω λάθος, η οποία περιλαμβάνει τα κρεμμύδια, jalapeno peppers και mozzarella sticks. Η μικρή λατρεύει τα onion rings, ενώ δεν τρώει τα υπόλοιπα οπότε ζητήσαμε, αν γίνεται, να μας φέρουν ένα πιάτο μόνο με αυτά και η επιθυμία μας έγινε ευγενικά δεκτή. Αν και κατεψυγμένα, κάτι που αναγράφεται ευκρινώς στον κατάλογο, ήταν από τα πιο ωραία που έχω δοκιμάσει. Τραγανά, γλυκά, δεν άφηναν την αίσθηση του τηγανητού αλλά έμοιαζαν να έχουν ψηθεί στο φούρνο, συνοδεύονταν από 6 ή 8 μπολάκια με διαφορετικές σαλτσούλες.

- Camembert με μαρμελάδα φρούτων του δάσους. Απλά εξαιρετικό. Έχοντας περάσει από φούρνο ή τηγάνι, η κρούστα του τυριού έσπαγε αποκαλύπτοντας το ζεστό κρεμώδες εσωτερικό του το οποίο σε συνδυασμό με τη γλυκιά και όξινη μαρμελάδα ήταν όνειρο. Βέβαια σημειώστε ότι το συγκεκριμένο τυρί έχει ιδιαίτερη και έντονη μυρωδιά, η οποία, μάλιστα, γίνεται εντονότερη λόγω ψησίματος, άρα είναι πιθανόν κάποιους να τους ενοχλήσει.

- Ποικιλία λουκάνικων. 7 ή 8 διαφορετικά είδη που θα έπρεπε να ρωτήσω τι είναι αλλά δυστυχώς απορροφημένη από την κουβέντα δεν το έπραξα. Όλα ήταν νόστιμα, κάποια ήπιας γεύσης και άλλα πιο έντονης, κάποια μου άρεσαν περισσότερο και κάποια λιγότερο. Ήρθαν πάνω σε ένα στρώμα από ακανόνιστα κομμένες πατάτες βρασμένες, εικάζω. πρώτα και σωταρισμένες μετά μαζί με κρεμμύδι και ζαμπόν. Το μόνο θεματάκι που είχα ήταν ότι μερικές πατάτες κρατούσαν λίγο αλλά κατά τα άλλα ήταν μια νόστιμη και απόλυτα χορταστική πιατέλα που θα ικανοποιήσει διαφορετικά γούστα.

- Σνίτσελ κοτόπουλου με σάλτσα μανιταριών. Τρία ευμεγέθη κομμάτια πουλερικού ωραιότατα παναρισμένα και ελαφρά. Η παρατήρησή μου εδώ αφορά στο κρέας που ήταν λίγο σκληρό γεγονός που με παραξένεψε γιατί συνήθως είναι εξαιρετικά μαλακό. Η sauce που ζητήθηκε χωριστά λόγω των ιδιοτροπιών της κόρης ήταν πολύ γευστική, με ευδιάκριτη τη γεύση των μανιταριών ενώ δεν άφηνε λιπαρή αίσθηση στο στόμα. Συνοδεύτηκε από spaetzle ήτοι παραδοσιακά γερμανικά ζυμαρικά που θυμίζουν τα δικά μας στριφτάρια, σωταρισμένα κι αυτά με κρεμμύδι και ζαμπόν πολύ, πολύ νόστιμα τα οποία θα έτρωγα και σκέτα με χαρά.

- Κότσι που αποτελεί τη ναυαρχίδα των πιάτων μιας μπυραρίας. Μεγάλο και νόστιμο ειδικά σε συνδυασμό με τις σάλτσες όμως με πολύ σκληρή κρούστα που μας δυσκόλεψε αρκετά στο κόψιμο και φυσικά δε μασιόταν με τίποτα. Συμφωνώ απόλυτα στο συγκεκριμένο πιάτο (όπως και σε πολλά άλλα σημεία) με τις κριτικές της PONTIKI και του VAGELIS. Το κρέας μέσα οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν τρυφερό και καλοψημένο όμως και εγώ θεωρώ ανυπέρβλητο το γνωστό κότσι του μεζεδοπωλείου της Ηλιούπολης. Εδώ το συνοδευτικό ήταν μια γενναία ποσότητα αρωματικού ξινολάχανου, που ο καλός μου λατρεύει και εδώ φάγαμε, ίσως, την πιο επιτυχημένη εκδοχή από όσες έχουμε, μέχρι στιγμής, δοκιμάσει.

- Τελειώσαμε με στρούντελ μήλου που ήρθε καυτό από τον φούρνο μαζί με παγωτό και φίνα σαντιγύ. Βρήκα το φύλλο λίγο πανιασμένο, θα το προτιμούσα πιο τραγανό όμως το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ νόστιμο και, βοηθούσης της κανέλας, μας επέτρεψε να αλλάξουμε γεύση μετά την ασυγκράτητη κρεατοφαγία. Εξάλλου το μήλον είναι χωνευτικό φρούτο σωστά?

Μαζί με 6 μπύρες εκ των οποίων οι τέσσερις ήταν Hofbrau, η δική μου μία μαύρη καραμελένια Dunkel, της νεαράς χωρίς αλκοόλ και της απαραίτητης σόδας ο λογαριασμός ήρθε στα 130 ευρώ χωρίς, όμως, το ποσό αυτό να είναι αντιπροσωπευτικό.. Οι μερίδες είναι πραγματικά μεγάλες και ένα πιάτο μπορούν να το μοιραστούν άνετα δύο άτομα. Εμείς πάντως φύγαμε με τρία βαριά κι ασήκωτα πακέτα και υποθέτω ότι η θεία μου τρώει ακόμα.

Υπάρχει κάτι βαθιά συγκινητικό στο χαμόγελο των ηλικιωμένων ανθρώπων. Αποπνέει μια γλύκα και μια αθωότητα σαν το χαμόγελο ενός παιδιού. Ίσως γιατί κλείνοντας τον κύκλο της ζωής επιστρέφουμε εκεί ακριβώς από όπου ξεκινήσαμε. Χαίρομαι τόσο πολύ που είδα αυτή την έκφραση στο πρόσωπο της θείας μου και που μου τηλεφώνησε την επόμενη μέρα, ενθουσιασμένη, να με ευχαριστήσει.
Για τον λόγο αυτό, λοιπόν, το συγκεκριμένο εστιατόριο θα κρατά πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Όταν θα έχω κουραστεί από τον ανηλεή ήλιο του καλοκαιριού και τη ζέστη θα ήθελα να επιστρέψω εκεί με τις πρώτες ψύχρες για να δοκιμάσω, συν τοις άλλοις, το περίφημο γκούλας και σας προτείνω, ανεπιφύλακτα, να κάνετε το ίδιο.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Απρ
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αντρες, στα αρματα. Λαβετε θεσεις μαχης και μαντρωστε τα γυναικοπαιδα, γιατι θα ξεστομισω κατι που δε λεγεται συχνα: λατρευω το τριπτυχο μασα-μπαλα-μπυρα. Δε χανω αγωνα, ειμαι η μονη τρελη με διαρκειας στη θυρα, και ειναι πιο δυσκολο να βρω θηλυκη συντροφια για το γηπεδο απο το να βρω φλεβα ουρανιου στον κηπο μου. Και δεν εχω μονομανια με τον Παναθηναικο και ας ειμαι πιο πρασινη απο τον Κερμιτ (και το Πασοκ επισης). Μου αρεσει το αθλημα γενικα.

Ηταν, λοιπον, σχεδον αναποφευκτο να ξεφυγει απο τα ρανταρ μου αυτος ο μικρος ναος λατρειας του motto μου. Βοηθησαν, προφανως, οι απανωτες κριτικες που με βομβαρδιζαν, και εκαναν το μαγαζι του Erich να τρυπωσει στη wishlist μου και να φαει τη σειρα πολυ παλαιοτερων επιλογων.

Γυρνωντας στο σημερα, μια φανταστρουμφικα ηλιολουστη Παρασκευη και ενω επηζα στη δουλεια, ενας φιλος που ειχα να δω ουτε λιγο ουτε πολυ 3 χρονια λογω αποστασης, γυρισε μονιμα στην Αθηνα και το πρωτο που εκανε ηταν να με παρει να βγουμε. Και, ως γνωστον, αλλο που δε θελω εγω, μεσα σε ελαχιστο χρονο κανονιζουμε απογευματινο καφεδακι στο Μαρουσι. Ε, ξερετε τωρα πως ειναι αυτα, καφες, γελια, κουτσομπολιο, η πεινα θεριευει. Και να πως απο μια βαρετη μερα στη δουλεια, βρεθηκαμε να ψαχνουμε το Munchen my way στα στενα του Αμαρουσιου.

Το περπατημα ως εκει ειναι πολυ ευχαριστο μεσα απο τα πλακοστρωτα στενακια, κατι που δε μπορω να πω οτι ισχυει και για το παρκαρισμα. Ευτυχως, απεχει μολις 10 λεπτακια με τα ποδια απο το σταθμο του ΗΣΑΠ, τον οποιο συνιστω να χρησιμοποιησετε, τοσο για να αποφυγετε το σαδισμο της μινι Οδυσσειας του νομιμου παρκινγκ στο Μαρουσι, οσο και για να μπορειτε να πιειτε μια μπυρα παραπανω. Θα θελετε, αυτο ειναι σιγουρο.

Η δικη μου οπτικη γωνια διαφερει απο των υπολοιπων χρηστων, καθως δεν ειχα επισκεφθει ποτε τον παλιο χωρο, ουτε γνωριζα τον Erich και τη φαμιλια του, ουτε καν ειχα δωσει σημασια στο μαγαζι ως τωρα. Ετσι, με clean slate, περασαμε 2 λιμασμενα ατομα την εισοδο του κατα τις 8 το βραδυ, για να βρεθουμε σε ενα χωρο εξω απο καθε προσδοκια.

Ενα βημα μεσα στην αυλη του και ειχα την αισθηση οτι τηλεμεταφερθηκα στη Ρωμη, σε ενα σοκάκι στην γειτονιά Trastevere, με μια παραδοσιακή trattoria, οπου πριν δυο χρονια ειχα φαει σε ενα υπεροχο εναλλακτικο πεζοδρομακι ενα λινγκουινι με θαλασσινα που μοσχοβολουσε καλοκαιρι. Ετσι και η αυλη του Erich σε ταξιδευει μακρια απο το Μαρουσι, με το πλακοστρωτο του, τα τραπεζακια του, την απλη και παστρικη εικονα της.

Ο εσωτερικος χωρος ειναι πολυμορφικος και πολυεπιπεδος, και χωριζεται διακριτα σε 3 επιμερους δωματια. Το πρωτο ειναι η κυριως σαλα, που στεγαζει 7-8 τραπεζια, το πασο εξυπηρετησης, την κλειστη κουζινα και τις πεντακαθαρες τουαλετες. Κατεβαινοντας μια σκαλιτσα στο πλαι βρισκεσαι σε εναν κλειστο με τζαμαρια περιμετρικα χωρο, στο ιδιο επιπεδο με την αυλη, με πιο απλη διακοσμηση, βαρυ μπορντο στους τοιχους, χαριτωμενα μπλε καρω τραπεζομαντηλα, μικρα τραπεζια, και μια οθοναρα πλασμα για τους ποδοσφαιροφιλους.

Ο μεσα μεσα χωρος ειναι το κατι αλλο: ξυλινη επενδυση οπου φτανει το ματι, ξυλινα τραπεζοκαθισματα, δευτερη οθοναρα για τους ποδοσφαιροπληκτους αυτη τη φορα, ξεκαθαρη αισθηση μπυραριας. Κυριολεκτικα, μπαινοντας στο μεσα δωματιο μετακομισα απο την Ιταλια σε μια παμπ του γερμανικου Iserlohn, οπου παιζαμε ποδοσφαιρακι με φιλους και αγνωστους στοιχηματιζοντας την επομενη γυρα μπυρες (περιττο να πω οτι ξεπαραδιαστηκαμε να κερναμε). Ο ευγενεστατος σερβιτορος μου ειπε οτι ο μεσα χωρος ειναι αυτουσια μεταφορα απο το παλιο μαγαζι.

Εμεις, χαρη στον καλο καιρο που επιτελους μας χαρισε ο Απριλης, αραξαμε τις υπαρξεις μας στην φυτοστικτη αυλιτσα, διπλα στο μοναδικο γεματο εκεινη την ωρα τραπεζι. Πολυ καλη εντυπωση μου εκαναν οι αλλοι δυο θαμωνες, που μας προτειναν κατα παρεμβαση στην κουβεντα μας το κοτσι, και απο οτι μαθαμε διατηρουν το καφε ακριβως διπλα. Μετα απο συντομη κουβεντα μας ειπαν οτι εχει αλλαξει πολλα χερια το συγκεκριμενο μαγαζι πριν καταληφθει απο τον Erich, τον οποιο συμπαθουν και σεβονται. Καλο σημαδι αυτο, να σε εκτιμουν οι γειτονες σου.

Με το που καθισαμε κατεφθασε ο μοναδικος σερβιτορος, ο οποιος μας εφερε καταλογους, εστρωσε το τραπεζι και μας ελυσε ολες τις πιθανες και απιθανες αποριες. Η παραγγελια δοθηκε εξισου γρηγορα και περιπου δεκα λεπτακια μεσολαβησαν ωσπου να φθασει στο τραπεζι πανερακι με 4 φετες μαυρο ψωμακι που δε χρεωθηκε, νερο βρυσης και η μπυρα.

Μεγαλο κεφαλαιο η μπυρα εδω. Σε δικο της, αυτοτελη, υπεραναλυτικο καταλογο για να βγαζει ακρη και ο πλεον ασχετος επι του θεματος, και με πολλες, πολλες επιλογες. Μπυραρια οπως οφειλει να ειναι, με το 95% του καταλογου να απαριθμει γνωστες και αγνωστες ποικιλιες ζυθου, και καπου εκει σε μια γωνια στο τελος να προσφερει την εναλλακτικη κρασιου, αναψυκτικου ή σφηνακιου. Δεν καταλαβαινω πως ονομαζουν μπυραρια (ή τσιπουραδικο, ή wine restaurant) μαγαζια που σερβιρουν λιγο απο ολα, χωρις καμια σαφη κατευθυνση. Ευτυχως το Munchen εχει και ταυτοτητα και γνωση.

Εμας μας σερβιριστηκε σε ειδικο ποτηρι μια παγωμενη Weisse Dunkel με ενα ονομα γλωσσοδετη μπελαλιδικο, απο αυτα με τα σαρανταεξι συμφωνα ανα φωνηεν. Μεστη, βαθεια πικριλα υψηλης ζυμωσης στα 5.80€, πολυ απολαυστικη. Ως Ελληνες, αποφασισαμε να τη συνοδευσουμε με ενα βυτειο φαγητο. Κατασπαραξαμε:

Ποικιλια fingerfood μπυρας, ή, κατα το κοινως λεγομενον, τηγανιτες σαβουρες. Ροδελες κρεμμυδιου (x6), mozzarela sticks (x4) και jalapeno poppers (x4), ολα καλοτηγανισμενα και αλαδα, τραγανα και μαλλον προκατ. Οτι πρεπει για να φας τηγανιτο πλαστικο, στα 8.90€. Θεωρω οτι η ποσοτητα για την τιμη ηταν καπως μικρη, αλλα αν αγαπατε το comfort food σαν εμενα, θα το εκτιμησετε.

Ψητο χοιρινο κοτσι με συνοδεια ξινολαχανου (19.90€) για δυο ατομα. Ερχεται σε οβαλ πιατελα ενα κοτσι νταρντανιαρικο, με ξεροψημενη τραγανη πετσουλα και εσωτερικο τοσο καλοψημενο που κοβοταν με το χερι. Με ενα αγγιγμα γινοταν υφες και κλωστες και το ευωδιαστο ψαχνο χωριζοταν αυτοματα απο το πεντανοστιμο μελωμενο λιπακι. Μακραν το καλυτερο κοτσι που εφαγα ως τωρα, και το συνιστω ανεπιφυλακτα σε οποιον βρεθει στο μαγαζι.

Οσο για το ξινολαχανο, ηρθε σε μεγαλη ποσοτητα, ζεστο και πολυ καλοφτιαγμενο, με το γαρυφαλλο και τη δαφνη του. Αλλα, μην πω και ψεματα, εγω θα το προτιμουσα με μια ζεστη πατατοσαλατα, ενα πουρε, μια πατατουλα τηγανιτη, το ξινολαχανο δεν το πολυσυμπαθω και δεν εδενε και με το πιατο καλα.

Μαζι ηρθε και μια παλετα με 6 σως, που ο σερβιτορος μας παρουσιασε αναλυτικα: κετσαπ, μουσταρδα, μπαρμπεκιου, horseradish (ραπανακι δηλαδη-τι τρωνε πια αυτοι οι Γερμανοι), μια πικαντικη μαγιονεζατη με τσιλι και μια φανταστικη γλυκοξινη γερμανικη.

Στα του συνολου, δωσαμε 34,60€ συνολο, χωρις ομως καποια σαλατα ή συνοδευτικο, γιατι ο συνδαιτημονας μου ανηκει σε ενα μυστηριο ειδος που αποφευγει οτιδηποτε σε λαχανικο. Αποδειξη κοπηκε πριν ακομα ερθουν τα πιατα (ευγε), αλλα ενα μικρο κερασμα δεν υπηρξε, οχι οτι μου εκανε εντυπωση, δεδομενου οτι στη γερμανικη φιλοσοφια το κερασμα ειναι αγνωστη λεξη. Θεωρω το προσφερομενο πακετο ιδιαιτερα αξιολογο, αν και μια μειωση στις τιμες την επιζητα επιβεβλημενα. Τα κυριως πιατα κυμαινονται περι τα 12 ευρω, και τα ορεκτικα οδευουν σταθερα προς το δεκαευρω.

Παρολα αυτα φαγαμε καλα, ηπιαμε καλα, κυριως ομως αδειασε το μυαλο μας και ευχαριστηθηκαμε ανοιξη, ξεκουραση και χαλαρωση και ειναι μεγαλο πραγμα ενα μικρο διαλειμμα απο την καθημερινοτητα. Και μονο για την ανακουφιστικη ατμοσφαιρα το προτεινω, ανεξαρτητα απο το καλο φαγητο και το καλο σερβις. Και δεν μπορω να περιμενω να ερθει το καλοκαιρι, να σχεδιαζω τις αποδρασεις μου με μια παγωμενη μπυρα στην αυλιτσα του Erich. Eλπιζω να σας βρω εκει.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Αυγ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Θα ακολουθησω και γω με μια κριτικη για το εν λογω μαγαζι και ας ειναι πολυ κατω απο τον μεσο ορο που εχουνε βαλει τα "μεγαλοστελεχη" του A4F κινουμενος αντιθετα του γνωστου κοινωνικου πειραματος.

Επεσε λοιπον η προταση απο την παρεα, να παμε σε αλλη μια μπυραρια καθως απ οτι φαινεται φετος το καλοκαιρι εχουμε κανει μια beerοτσαρκα, εχοντας παρει σβαρνα ολες τις μπυραριες των βορειων προαστειων.

Σταση αυτη τη φορα στον Erich που ειναι στην ευρυτερη γειτονια μας και ειπα μετα απο τοσα σχολια να τον προτεινω και να παμε. Αλλα οπως εχουμε πει, παραφραζοντας, πικρες οι συμβουλες του Αλλαχ και προσωπικες οι γνωμες των ανθρωπων...

Σαββατο 30/07, λοιπον, σε μια αδεια Αθηνα, παρκαρουμε ακριβως απ εξω απο το μαγαζι του κατι το οποιο, γνωριζοντας καλα την περιοχη, μπορω να σας πω οτι δεν συμβαινει ποτε, ουτε καν τον 15αυγουστο, αλλα να που συνεβη. Η αυλη του προσεγμενη μπαινοντας, με φυλλωσιες να περικυκλωνουν τον κλεισμενο χωρο του και μια φιλικη κοπελια να μας υποδεχεται και να μας καθιζει σε ενα τραπεζι στη γωνια. Στον χωρο υπηρχε μεχρι εκεινη τη στιγμη αλλη μια παρεα. Στα μειον του χωρου ειναι οτι δεν ακουγοτανε κανενος ειδους μουσικης, πραγμα που μας ξενισε λιγακι για το ειδος του μαγαζιου.

Παραγγελνουμε λοιπον, την ποικιλια των λουκανικων και την ποικιλια fingerfood ( καπως αλλιως λεγοτανε) 2 μπυρες απο το βαρελι του, μια μπυρα χωρις αλκοολ, ενα κρασι και νερο.

Περιμενουμε, περιμενουμε... τιποτα. Φωναζω την σερβιτορα μετα το περας του 20λεπτου εκλιπαρωντας τουλαχιστον να μας φερει το νερο. Εκεινη ερχεται, μας ζηταει συγγνωμη, μας εξηγει οτι εχουνε ενα προβλημα με το βαρελι και γιαυτο εγγειται η καθυστερηση. Η συγγνωμη εκτιμαται, αλλα ο επαγγελματισμος παει περιπατο τη συγκεκριμενη χρονικη στιγμη. Σε γενικες γραμμες παντως η εξυπηρετηση ηταν ανω του μετριου οποτε η μειον μια ντοματουλα ειναι αρκετη.

Μετα λοιπον το περας του μισαωρου ερχονται οι μπυρες με το φαγητο μαζι.

Προσγειωνoνται λοιπον στο τραπεζι μας τα ακολουθα:

Η ποικιλια ξινολαχανου. Ε λουκανικων δεν τη λες. Ηταν μια μεγαλη πιατελα τιγκα στο ξινολαχανο με 6-7 λουκανικα μεσα ως πινελιες για να σπαει λιγο το χρωμα. Καλοψημενα μεν, μετριας νοστιμιας τα περισσοτερα και για την τιμη των 24ων ευρω, απλα ενα πολυ κακο πιατο.

Η ποικιλια τυπου fingerfood, η οποια αποτελειτο απο 4 Onion rings, 4 mozzarella sticks και 4 απο κατι αλλο που δεν θυμαμαι, σερβιρισμενη σε ενα κανονικο πιατο. Ευγευστα ως επι το πλειστον αλλα και παλι, να μη δικαιολογουνται τα 8 ευρω που στοιχισε.

6 σως συνοδεια των ποικιλιων, οι οποιες εξηγηθηκαν αναλυτικα απο τον ανθρωπο που μας τα εφερε, οντας ομως μεσα σε ενα μπωλακι λιγο μεγαλυτερο απο σφηνοποτηρο.

Οι μπυριτσες οι βαρελισιες του ηταν normal. Εχω πιει και καλυτερες, εχω πιει και χειροτερες. Πανω απο τον μεσο ορο αλλα οχι κατι το εξαιρετικο. Οι τιμες τους παντως ηταν σχετικα καλες.

Για ολα αυτα λοιπον πληρωσαμε 54 ευρω.

Ειλικρινα δεν μπορω να σκεφτω καποιον λογο για να ξαναπαω. Για να παει ο οποιοσδηποτε για να ειμαι ειλικρινης. Με τα χρηματα που δωσαμε μπορουμε να φαμε και να πιουμε μπυρες μεχρι να σκασουμε, σε αρκετα αντιστοιχα μαγαζια. Για μενα, ειναι μια μετρια μπυραρια, με τιμες Γερμανιας που απλα δεν εχει προσαρμοστει καθολου στα ελληνικα δεδομενα και ειμαι ενας ανθρωπος που πηγαινει τακτικα στην Γερμανια και εχει υποψη του και τα εκει δεδομενα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Φεβ
19
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Θα μου επιτρέψετε να καλοσωρίσω τον Erich στο νέο του μαγαζί στο Μαρούσι.
Ο Erich είναι αυτός ο Γερμανός που ενάντια στην κρίση άντεξε στο μικρό μαγαζάκι εμπορικού κέντρου στα Μελίσσια περίπου 10 χρόνια.
Αυτό το μικρό μαγαζί με τους άβολους πάγκους το καλοκαίρι και με τα τρία σεπαρέ απέναντι στο μπαρ το χειμώνα.

Μαγαζί με σταθερή πελατεία που όμως βγήκε εκτός πιάτσας μετά την άνοδο της Τσαλδάρη. Θυμάμαι που τον παρακαλούσα να πάρει και το διπλανό του μαγαζί και να φτιάξει κάτι καλύτερο που να χωράμε.

Ώσπου μιά μέρα καθώς περνούσα τον βλέπω κλειστά. Υπήρχε στην τζαμαρία όμως ανακοίνωση ότι μετακομίζει στο Μαρούσι.

Από πριν τις γιορτές, περνούσα και κοιτούσα τον νέο χώρο από έξω νομίζοντας ότι γίνονται εργασίες. Ώσπου είδα μιά ανακοίνωση που μας ενημέρωνε ότι το κατάστημα περιμένει την άδεια λειτουργίας για να ανοίξει. Κάτι λιγότερο από τρείς μήνες μας είπε ο Έρικ. Τι να κάνω, μας λέει, αφού έτσι δουλεύει το σύστημα.
Το νέο μαγαζί δεν έχει καμία σχέση με το παλαιό, γερμανική μπυραρία με τα όλα της. Εντυπωσιακό κτήριο με κάποιες επεκτάσεις σαν ημιυπαίθριους.

Ανοίγοντας την ξύλινη πόρτα, μπαίνεις σε ένα πολύ ζεστό χώρο με λίγα τεσσάρια τραπέζια το μπαρ με τις draft μπύρες και την κουζίνα στο βάθος. Δεξιά ανοίγεται ένας δεύτερος πολύ μεγαλύτερος χώρος στο ύψος του πεζοδρομίου που έχει την δυνατότητα να γίνει ανοικτός το καλοκαίρι, εδώ κυριαρχούν μεγάλα εξάρια ή οχτάρια τραπέζια. Μπροστά από αυτό τον χώρο ένας μικρότερος πιό απομονωμένος με τα παλιά σεπαρέ και έναν μικρό πάγκο. Σε αυτές τις δυό αίθουσες υπάρχουν τηλεοράσεις, που την ώρα που πήγαμε έδειχναν γερμανικό ποδόσφαιρο, από ΟΤΕ tv.

Η διακόσμηση είναι μεν γερμανικής μπυραρίας με βαρέλια, καπάκια, πλακάτ, αλλά εδώ θα βρεις και πολύ ποδοσφαιρικό χρώμα, κασκόλ, σημαίες, αλλά και λάβαρα της Βαυαρίας.

Ο Έρικ μας επιφύλασσε και μιά ευχάριστη έκπληξη. Σε ποιόν χώρο νομίζεται ότι επιτρέπεται το κάπνισμα? ΠΟΥΘΕΝΑ! Ίσως το καλοκαίρι στον αδιαμόρφωτο κήπο με το χαλίκι και τις ομπρέλες. Αλλά και πάλι Γερμανός είναι αυτός, μπορεί να μην αφήνει ούτε έξω.

Υπάρχουν δυό κατάλογοι, ένας για τις μπύρες και ένας με το μενού.
Το μαγαζί διαφημίζει και υποστηρίζει την Hofbraw Munchen, όπου υπάρχουν όλοι οι τύποι σε draft. ( Krystal, Waisse, Dunkel). Από μπουκάλια κυρίως γερμανικές ετικέτες από 4,50-5,50€ στα 500ml. Κυκλοφορούν όμως και μικρά 330ml αλλά και 1 lt. Εκτός από μπύρες έχει και το περίφημο ζεστό γερμανικό κρασί, το Γκλουβάιν.

Ο κατάλογος του μενού έχει μεγαλώσει και περιλαμβάνει από γνήσια πέρτσελ και πατατοσαλάτες, ποικιλίες αλλαντικών ή λουκάνικων αλλά και αρκετούς τύπους σνίτσελ. Εμείς όμως σχεδόν πάντα πηγαίναμε για το κότσι. Αυτή ήταν και τώρα η επιλογή μας. Συνοδεύεται κλασικά με ξυνολάχανο και έξι ειδών σάλτσες.
Την μερίδα οριακά την καταφέραμε οι δυό μας, ήταν όπως πάντα με την τραγανή πετσούλα του και τα αρωματικά μυρωδικά. Μαζί με το κουβέρ μιά πατατοσαλάτα με μαγιονέζα και τρείς μπύρες λίγο κάτω από 40€.

Προς το παρόν μόνο cash μια που το μηχανάκι ακόμα το περιμένουν.
Υπάρχουν και τρία γλυκά που δεν προτιμήσαμε, για κέρασμα λίγο δύσκολο.
Αν βέβαια κάνεις κατανάλωση μπορεί να σε κεράσει ακόμα μιά μπύρα.

Η μπυραρία είναι πλέον σε μεγάλο προάστιο με πολύ κόσμο, σε κεντρικό σημείο, σε μεγάλο χώρο με όμορφη διακόσμηση και καλύτερο μενού. Έχει όλα τα εφόδια λοιπόν να ανταγωνιστεί και τους παλιούς της Μαρουσιώτικης αγοράς.
Εμάς μας αρέσει, ποτέ δεν ήταν φθηνός, αλλά πάντα πολύ καθαρός και άκαπνος.
Του αξίζει μέριδιο στην αγορά γιατί είναι αυθεντικός.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη hammer.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Μάρ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Τί γυρεύουν δύο κοπέλες, μετά την βόλτα τους στα μαγαζιά, σε μια μπυραρία γερμανικού ύφους και ποδοσφαιρικού προσανατολισμού ;

Στου Erich λοιπόν, δεν είχε τύχει ποτέ ως τώρα να γευματίσω, αν και περνούσα πολύ συχνά, από τον προηγούμενο χώρο όπου βρισκόταν στα Μελίσσια. Ίσως επειδή, έτσι που ήταν λίγο κρυμμένο, δεν μου γέμιζε και τόσο το μάτι.

Από τη στιγμή που μετεγκαταστάθηκε στο Μαρούσι σε μεγαλύτερο χώρο, τον οποίο τσέκαρα πριν λίγο καιρό, και αφότου διάβασα και τις πολύ καλές κριτικές των βετεράνων fratello και hammer καθώς και της voulitsa13 ( και ναι... το θυμάμαι κι εγώ ως ¨Αριστείδη¨ το μαγαζί αυτό, με πήγαιναν οι γονείς μου εκεί πιτσιρικάκι ) ήρθε και η δική μου ευκαιρία να γνωρίσω τον ίδιο τον Erich από κοντά και να γευτώ τα καλούδια που προσφέρει.

Τα κρύα βράδια του φετινού Μάρτη μετά και την Καθαροδευτέρα, φάνταζαν ιδανικά για μπυρίτσες και τα παρελκόμενά τους, σε γερμανική μπυραρία, οπότε την Πέμπτη 24 Μαρτίου το επισκεφθήκαμε.

Εδώ να πω ότι ίσως ζηλέψει λίγο ο fratello μας, με την καλή έννοια πάντα, καθώς η απόσταση που με χωρίζει από το Munchen είναι μόλις 10 λεπτά περπάτημα από το σπίτι μου, οπότε ναι, νιώθω τυχερή κατά τα λεγόμενά του!!

Το επισκεφθήκαμε 2 άτομα, χωρίς κράτηση, γύρω στις 8 το βράδυ. Ο χώρος του, που εκτείνεται σε 3 αίθουσες, έχει ολοκληρωμένα περιγραφεί από τους προλαλήσαντες. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η μεγάλη πρώτη αίθουσα με τα όμορφα καδράκια στους τοίχους, ωστόσο με τράβηξε η μικρή του σκαλίτσα από όπου κατεβαίνοντας βρεθήκαμε στον κάτω χώρο, που είναι πιο απλός αλλά εξίσου περιποιημένος. Το ίδιο μας τράβηξαν από τη μύτη και οι μυρωδιές της κουζίνας τους.

Εδώ δεν θα δει κάποιος πολυτέλειες και περιττές φιοριτούρες, η απλότητα κυριαρχεί, με αρκετές πινελιές που θυμίζουν πραγματικά γερμανικές μπυραρίες. Τίποτε δεν είναι στημένο, όλα χαλαρά, ακόμη και γυναικοπαρέα να έρθει, δεν θα νιώσει ότι βρίσκεται σε ανδροκρατούμενο περιβάλλον.

Η όλη ατμόσφαιρα που έχει το Munchen μου θύμισε αρκετά αντίστοιχες μπυραρίες που έχω επισκεφθεί σε παλαιότερα ταξίδια μου στο Βερολίνο και στη Βιέννη, μόνο που o Εrich έχει ενσωματώσει και το ελληνικό στοιχείο, χωρίς ωστόσο να χάσει το χαρακτήρα του. Και βέβαια, thumbs up για την πεντακάθαρη από τσιγάρα ατμόσφαιρα.

Το σέρβις είναι άμεσο, φιλικό, ευγενέστατο και χαμογελαστό. Μας έφεραν τους 2 καταλόγους, με τις μπύρες και το φαγητό, αν και εγώ ήξερα εξαρχής ότι θα ακολουθούσα με κλειστά μάτια αυτά που ο fratello και ο hammer μας προτείνουν.

Έτσι δεν χρειάστηκα πολύ χρόνο για να αποφασίσω, αν και μας δόθηκε όλος ο χρόνος και οι διευκρινίσεις που χρειαζόμασταν, ώστε να μην πιεστούμε.

Όντας πολύ πεινασμένες ( ένα τοστάκι από το μεσημέρι!! ), ακονίσαμε μαχαιροπήρουνα και ξεκινήσαμε:

- Πατατοσαλάτα με speck και μαγιονέζα. Νοστιμότατη στην απλότητά της, την τσακίσαμε όλη, θα ήθελα η μερίδα να είχε λίγη παραπάνω!! ( 5,20 ευρώ )

- Το περίφημο, περιβόητο, ξακουστό κότσι. Είναι όντως μονόδρομος αυτή η επιλογή. Δεν έχω μέτρο σύγκρισης, καθώς στο εξωτερικό έτρωγα κυρίως σνίτσελ και λουκάνικα αλλά κότσι δεν είχα φάει ποτέ. Τεράστια μερίδα για 2 άτομα κι όμως οι αθεόφοβες το καταφέραμε. Το λιανίσαμε για την ακρίβεια.

Τέλεια αλατισμένο, με τα σκορδάκια του κρυμμένα επιμελώς, φρεσκότατο από το φούρνο όπως μας είπε ο σερβιτόρος και όντως έτσι ήταν. Μαλακό, πάρα πάρα πολύ νόστιμο, αργοψημμένο, λουκουμαδένιο στο εσωτερικό. Και η κρούστα απέξω τραγανή και ρόδινη, με το λιπάκι από μέσα να λιώνει στο στόμα. Απλώς θεικό. Συνοδεύεται με γενναία ποσότητα ξυνολάχανου και 6 διαφορετικές σως σε ξεχωριστά μπωλάκια, μου άρεσε πολύ η πικάντικη με το τσίλι και η γλυκόξινη. ( 19,90 ευρώ ) Είναι must.

- Ψωμάκι σε λεπτές φέτες, δεν ήταν λευκό αλλά μάλλον καρβελάκι ολικής, μαλακό και νόστιμο, δεν χρεώνεται από ότι είδα.

- Από μπύρες, καθώς οι γνώσεις μου στις γερμανικές ετικέτες είναι περιορισμένες, ξέραμε ότι σίγουρα θα πίναμε weiss που τη λατρεύουμε, κι έτσι είπαμε να δοκιμάσουμε την Schneider Weisse Original που είναι μια από τις προτάσεις του fratello, αλλά ο σερβιτόρος μας ενημέρωσε ότι τις είχαν παραλάβει αργά και δεν θα ήταν πολύ παγωμένες, οπότε με τη βοήθειά του επιλέξαμε την μοναστηριακή Konig Ludwig Weissbier, η οποία ήταν παρόμοιας φιλοσοφίας.

Αποδείχτηκε τέλεια επιλογή, καθότι ήρθε πολύ παγωμένη. Μας την σέρβιρε ο ίδιος, με τον ειδικό τρόπο που σερβίρεται η weiss μπύρα, ώστε να κρατήσει το θολό της τελείωμα και τα αρώματά της.

Συνόδευσε ιδανικά το φαγητό μας, γιατί δεν ήταν καθόλου πικρή, αντιθέτως πολύ φρουτώδης, αρωματική και με ευχάριστη οξύτητα. Έρχεται σε φιάλη 500 ml, κοστίζει 5.90 ευρώ, πήραμε και δεύτερο μπουκάλι. Δεν μας ζάλισε καθόλου, ήταν γλυκόπιοτη και απολαυστική. Επίσης στο 2ο μπουκάλι μας έφεραν καινούργια ποτήρια, κάτι που το εκτίμησα πολύ.

Καθόλη τη διάρκεια, υπήρξε συνεχές ενδιαφέρον να μας ρωτήσουν αν όλα είναι καλά και η παρουσία τους είναι διακριτική και ευχάριστη σε ό, τι χρειαστείς. Ο ίδιος ο Erich ( κατοχυρωμένο το όνομα πλέον! ) ήρθε 2 φορές στο τραπέζι μας, μας χαιρέτησε και μιλήσαμε για λίγο, ευγενέστατος και γλυκύτατος άνθρωπος. Του ευχηθήκαμε να έχει καλές δουλειές στο νέο του χώρο. Το ίδιο χαμογελαστός ήταν και όταν φεύγαμε, γευμάτιζαν με τη γυναίκα του στην επάνω αίθουσα και μας ευχαρίστησαν με χαμόγελα μέχρι τα αυτιά.

Μεγάλο πράγμα ο χαμογελαστός άνθρωπος. Ακόμη σκέφτομαι το χαμόγελό τους.
Όπως σπουδαίο πράγμα είναι και να μπορεί κάποιος να ζητήσει συγνώμη όταν σε έχει δυσαρεστήσει και να θέλει να επανορθώσει με μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτό το αναφέρω τιμής ένεκεν για πρόσφατη εμπειρία μου, αλλά και για να αποτελεί φάρο βελτίωσης σε κάθε περίπτωση όπου σημειώνονται φάουλ. Ο Erich πάντως έβαλε γκολ.

Λογαριασμός με απόδειξη 36,90 ευρώ. Δεν μου φάνηκαν πολλά για τέτοια ποσότητα που φάγαμε και για 2 μπύρες 500άρες. Ίσως σε κάποια πιάτα μπορεί να κατέβει λίγο. Αναφορικά με το φαγητό, πρόκειται για θερμιδική βόμβα μεγάλου βεληνεκούς, αλλά το αξίζει 100%. Οι μερίδες είναι όντως μεγάλες, καθώς είδα και σε άλλα πιάτα σε διπλανές παρέες. Κι εγώ βλέποντας αρχικά το κότσι, παραλίγο να ξεγελαστώ, είναι για δυνατούς φαγάνες!!!

Όσο για το αν θα ξαναπάω και αν το προτείνω, είναι προφανές. Έχω αφήσει σε εκκρεμότητα πράγματα που χρειάζεται μεγαλύτερη παρέα για να δοκιμαστούν. Το καλοκαίρι είναι κοντά. Είδα ωραία μοναστηριακά τραπέζια στον κήπο και θα έχει πολλή δροσιά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιουν
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Στο Munchen πήγα κατά τύχη! Η πλάκα είναι ότι είχα διαβάσει τις κριτικές στο ask4food και ήθελα κάποια στιγμή να το επισκεφτώ.

Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν μαζευόμαστε 3 άτομα από την δουλειά και πάμε να δούμε μπαλίτσα (euro) στο Μαρούσι. Οι συνάδελφοί μου μου είχαν πει για μια καινούργια μπυραρία που άνοιξε πρόσφατα στην περιοχή τους και φυσικά τι καλύτερο από τον φονικό συνδυασμό μπύρας και μπάλας. Μπαίνοντας στο μαγαζί δεσπόζει ο πολύ ωραίος κήπος οπού τώρα με τις ζέστες υπολογίζω ότι θα είναι συνέχεια γεμάτος. Ο εσωτερικός χώρος είναι πολύ ζεστός και φιλικός. Ειδικά το δωματιάκι με τα κασκόλ, και τα βελάκια μου θύμισε αγγλική παμπ. Ο Erich είναι ένας φοβερός τύπος πολύ φιλικός. Ήρθε μας μίλησε σαν να μας ήξερε από καιρό, και μας εξυπηρέτησε αμέσως.

Το ίδιο και η γυναίκα του. Ξεκινήσαμε με την lager του μαγαζιού (Munchen) η οποία ήταν μια πολύ ωραία draft με ελαφριά γεύση. Εγώ συνέχισα με την Augustiner η οποία τα έσπασε! Πήραμε και 3 πιάτα στην μέση για να συνοδεύσουμε τις μπύρες μας. Το καπνιστό λουκάνικο ήταν αρκετά καλό και συνοδεύονταν από μια πολύ ωραία πατατοσαλάτα. Το καυτερό λουκάνικο με curry ήταν συμπαθητικό. Αυτό όμως που μας απογείωσε ήταν οι πατάτες με κρεμμύδια και το μπέικον. Απλά εκπληκτικό. Είναι δεδομένο ότι θα τις προτιμήσω και την επόμενη φορά που θα πάω. Σε γενικές γραμμές είναι ένα πολύ ωραίο μαγαζί και είμαι σίγουρος ότι όποιος είναι fan της γερμανικής κουζίνας θα περάσει πολύ καλά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Μάρ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Mεγάλο το πρόβλημα παιδιά.
Έχοντας χάσει αρκετά κιλά και εγώ και ο σύζυγος διαγράψαμε για την ώρα τουλάχιστον αρκετά μεζεδοπωλεία και προτιμάμε εστιατόρια με ολοκληρομένα Menu. Αποφεύγοντας τα τηγανητά πολλά λίπη και ότι συνεπάγεται για να μπορέσουμε να συντηρηθούμε. Μεγάλη προσπάθεια.

Διαβάζοντας επιτυχείς κριτικές από τα παιδιά της ομάδας του ask4food για τα εν λόγω απογορευμένα για μας, είναι καταπληκτικό πως μαζί τους βρίσκομαι και εγώ, γεμίζω εικόνες και πολλές φορές είναι σαν να έχω πάει έως και οι μυρωδιές τους μου γεμίζουν αυτές τις εικόνες. Είναi αλήθεια πως μερικοί έχουν το ταλέντο να σου μεταφέρουν σωστά όσα γεύτηκαν και έζησαν σε ένα χώρο. Νάναι καλά, έχω κάνει μια καλή λίστα που σιγά -σιγά θα την εξαντλήσω με επισκέψεις.

Πρώτη επίσκεψη λοιπόν από την λίστα. MUNCHEN-MY WAY BY ERICH. Σχεδόν δίπλα μας. Πολύ παλιό στέκι μας όταν βρισκόταν εκεί η ταβέρνα του συμπαθέστατου Αριστείδη. Αργότερα ακολούθησαν 2 Ιταλικά.

Πολύ γνωστός χώρος στην εστίαση.. Μια γωνιακή προς το βυσσινί μονοκατοικία με ένα μικρό κήπο μπροστά. Υπήρχε και κήπος στο πλάι της που τώρα έχει κλείσει και είναι χώρος για σερβίρισμα.
Είχα την αίσθηση ανεβαίνοντας τα σκαλιά και μπαίνοντας μέσα πως μπήκα σε ένα σπίτι γνωστών μου χαμόγελα καλωσόρισμα Είχε προηγηθεί κράτηση αλλά δεν είχαν και ιδιαίτερο πρόβλημα ίσως πήγαμε και λίγο νωρίς περίπου 9.00. Ήταν βέβαια και τσικνοπέμπτη που όλοι προτιμούν τις ψησταριές πάλι καλά γιατί φεύγοντας είχε 2-3 τραπέζια άδεια μόνο. ΟΙ χώροι είναι αρκετά μικροί και τα τραπέζια μετρημένα.
Στα μεγάλα συν! Απαγορεύεται το κάπνισμα!!! Πιό καθαρή ατμόσφαιρα δεν γίνεται.

Oδηγηθήκαμε κατεβαίνοντας μια σκαλίτσα στην πλαινή αίθουσα πολύχρωμα καρώ τραπεζομάντηλα λιγοστά άνετα τραπέζια και καρέκλες καθαρά γερμανικό στυλ αν και στις περισσότερες γερμανικές ταβέρνες κάθονται ανακατεμμένες παρέες σε μεγάλους ξύλινους πάγκους. Περισσότερο φέρνει προς το δικόμας΄΄χωριάτικο΄΄. Λάβαρα και ποδόσφαιρο εν δράση.

Παρακολουθήσαμε περιμένοντας και συζητώντας σε επανάληψη έναν αγώνα της Μπάγερν ανάψανε οι συζητήσεις από τους ποδοσφαιρόφιλους της παρέας. Καλή ατμόσφαιρα.

Στα του φαγητού τώρα παιδιά το παρακάναμε. Η ευγενέστατη και αεικίνητη κοπέλα μας προειδοποίησε πως ήταν πολλά γιατί οι μερίδες ήταν μεγάλες αλλά το μάτι δεν χορταίνει με τίποτα.

Για έξι άτομα πήραμε καταρχάς μία πιατέλα με λουκάνικα σερβιρισμένα πάνω σε λάχανο, ένα κότσι και 4 μπύρες στην τιμή των 48 ευρώ αν θυμάμαι καλά. Χορταστικές μερίδες ζεστό φαγητό. Συμπληρώσαμε μπύρες και 1 σνίτσελ με τις χαρακτηριστικές γερμανικές πατάτες τηγανητές με κρεμμύδι μια σούπα γκούλας και πλούσια πράσινη σαλάτα. Νομίζοντας πως δεν είναι αρκετά παρά τις προειδοποιήσεις τις κοπέλας ήρθε και το χάος παραγγέλνοντας ακόμα μία πιατέλα με λουκάνικα και ένα γκούλας με ελάφι και άλλη μια παραγγελία από μπύρες για τους 4 τις παρέας. Μεγάλη ήττα για τις τελευταίες διατροφικές μας συνήθειες. Χαλάλι όμως.

Τώρα ως προς το φαγητό ξεχωρίζω το κότσι από τα καλά που έχω κατά καιρούς παραγγείλει. Καλή ποικιλία στα λουκάνικα για τα ελληνικά δεδομένα, το πικάντικο και αυτό με την γέμιση τυριού τα έχω κουβαλήσει σε ασήκωτες τσάντες από γερμανικό έδαφος μετά από κυρίως επαγγελματικές επισκέψεις.
Δεν ξέρω πως ονομάζονται στα γερμανικά ούτε έχω την υπομονή να αντιγράψω από τον κατάλογο τις εξαιρετικές μπύρες, αρκετές από αυτές έχουν την επισήμανση της αποκλειστικότητας. Εγώ πήρα μια που είχε επίγευση καραμμέλας καλή εμπειρία.

Το σνίτσελ από κοτόπουλο συμπαθητικό μπορούσε να ήταν ίσως όχι τόσο ξεροψημένο και οι πατάτες με το κρεμμύδι καλές αλλά το κρεμμύδι πολύ ωμό χρειαζόταν λίγο πιο δέσιμο με τις πατάτες στο τηγάνι ήταν σαν το κρεμμύδι στην χωριάτικη σαλάτα μας. Αυτές τις πατάτες τις προτιμώ όπου τις βρίσκω θυμίζουν παλιό μαμαδίστικο φαγητό. Καλό θα ήταν το σνίτσελ να υπάρχει και σε άλλο κρέας π. χ χοιρινό γιατί ο κατάλογος έχει αν θυμάμαι καλά 3-4 επιλογές σνίτσελ όλες κοτόπουλο.

Η σούπα γκούλας πολύ καλή με απόδοση στην γεύση της 100%. Το καλύτερο σερβίρισμα που έχω δει είναι μέσα σε ξεροψημμένο καρβελάκι από ψωμί στην χώρα παραγωγής της. Το γκούλας με ελάφι πεντανόστιμο το κόκκινο λάχανο ως συνοδευτικό του λίγο παραβρασμένο αλλά ποιος το προσέχει όταν έχεις το πεντανόστιμο ελάφι με την καταπληκτική σάλτσα του.

Αυτό που λίγο μας χάλασε ήταν το σερβίρισμα σε μπολάκια διαφορετικών ντιπ πολύ νόστιμων αλλά καθόλου προτότυπη η παρουσία τους.

Οπωσδήποτε η κουζίνα του είναι εξαιρετική και η αποδοσή του στην Γερμανική κουζίνα πολύ καλή το συστήνω ανεπιφύλακτα στους φίλους. Ο Erich σε ταξιδεύει γευστικά και τα παιδιά στην εξυπηρέτηση άψογα. Όσο για το VFM νομίζω υπερβάλλαμε και παραγγείλαμε διπλές ποσότητες για 6 άτομα πληρώνοντας150 ευρώ.
Όπως και να το κάνεις είναι μια καλή επιλογή!