ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ

Κλασική κουζίνα

  Κολοκοτρώνη 3, Σύνταγμα [Χάρτης]
  210 3232482
  210 300 1590   για τηλ. κρατήσεις μέσω e-table.gr
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 50%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια

Περιγραφή
Εστιατόριο-cafe απο το 1935 στο Σύνταγμα. Ανοιχτό κάθε μέρα εκτός Κυριακής.
Γράψε τη δική σου κριτική
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 50%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κλασική κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιούλ
04
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το βλέπουμε κάθε φορά που διασχίζουμε τη Στοά Μπολάνη, η οποία συνδέει την Κολοκοτρώνη με τη Βουλής και είναι ένα απ’ τα πιο παλιά αστικά εστιατόρια της Αθήνας. Το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ (Κ) είχε πρωτοανοίξει σαν καφενείο με την αρχική ονομασία ΛΕΥΚΕΣ, ακριβώς απέναντι στη στοά το 1935 (εδώ και 82 χρόνια!! ) απ’ τον παππού του σημερινού ιδιοκτήτη κ. Νίκο Κουτουζή. Το 1971, το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ πήρε την σημερινή του θέση και από τότε ταΐζει γενιές ολόκληρες πολιτικών, καλλιτεχνών, εμπόρων, επιστημόνων, μόνιμων πελατών που έρχονται απ’ την επαρχία, αλλά και πλήθος τουριστών, κ. λπ.

Αν σκεφθεί κανείς ότι το ΑΘΗΝΑΪΚΟΝ της Μητροπόλεως ξεκίνησε την ιστορία του στην οδό Σανταρόζα το 1932, και στη σχετική κριτική μου του Νοέμβρη του 2015 το κατέταξα 6ο απ’ τα ιστορικά μαγαζιά μας, τότε σαφέστατα το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ δικαιούται να το διαδεχθεί σαν 7ο κατά σειρά παλαιότητας!

Θα πρέπει να έχω πάει μια φορά κάθε δεκαετία, δηλ. συνολικά 3-4 φορές, οπότε αυτή στις 22.6.17 θα ήταν μάλλον η πέμπτη. Ο ιστορικός αυτός χώρος υπάρχει έκτοτε αναλλοίωτος σε πείσμα των δεκαετιών που μεσολάβησαν, έστω κι αν έχει χάσει ένα μέρος της αίγλης του παρελθόντος, σε μια Μητρόπολη όπου τα πάντα εξελίσσονται αενάως, ενώ και οι χώροι εστίασης ξεπετάγονται ξαφνικά σαν τα μανιτάρια…Δεν είναι τυχαίο ότι στην ίδια αυτή στοά, όπου πρόσφατα στεγάζει και το ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟΝ με τα ξακουστά του σοκολατάκια, έχουν επίσης ανοίξει άλλα 2-3 φαγάδικα, street food & καφέ, όπως το δημοφιλές ΚΑΥΑ, μπαράκια, όπως το 42 κ. α., το κουρείο Sir Barber, κ. λπ.

Είναι γνωστό πως στο ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ τα τελευταία 8 χρόνια συνηθίζουν να γευματίζουν οι αναγκαίοι πλέον σύντροφοί μας, εκπρόσωποι του ΔΝΤ αρχικά, και μετά Τροϊκανοί, ήδη μετονομασθέντες σε Θεσμούς! Άλλωστε τους βολεύει, γιατί είναι κυριολεκτικά δυο βήματα απ’ την Πλατεία Συντάγματος και είναι ανοιχτό μόνο τα μεσημέρια, Δευτέρα με Σάββατο, από 12.00 μέχρι 18.00.

Πληροφορήθηκα ότι έχουν και υπηρεσία delivery, αλλά καλύπτουν μια μικρή μόνο ακτίνα ενός χιλιομέτρου περίπου, με όρια δηλ. την Κλαυθμώνος, την Καπνικαρέα, τη Φιλελλήνων και τις αρχές της Σόλωνος. Εξάλλου, διαθέτουν και φαγητά σε πακέτα για take away.

Πηγαίνοντας νωρίς, γύρω στις 12.30 ήμουν απ’ τους πρώτους πελάτες τους και ο ιστορικός αυτός χώρος μου ήταν οικείος. Μετά από σχετικό περπάτημα πάλι, γιατί το Σύνταγμα είχε κλείσει απ’ την 24ωρη απεργία των ΠΟΕ-ΟΤΑ, βρέθηκα σε έναν δροσερό κλιματιζόμενο χώρο, με 4 σερβιτόρους ευγενείς, οι οποίοι φορούσαν ομοιόμορφα μαύρα παντελόνια και μπλε πουκάμισα, ήταν δε όλοι τους άψογοι επαγγελματίες στη δουλειά τους. Τον Παναγιώτη που με σέρβιρε τον θυμόμουνα φυσιογνωμικά, και μου είπε εργαζόταν εκεί 11 χρόνια, ενώ προηγουμένως ήταν στους ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ & στο ιστορικό CILENTIO της Μαντζάρου, όπου κάποτε σύχναζα…

Φθάνοντας, παρατήρησα τον εξωτερικό χώρο στην πρόσοψη του καταστήματος, με 5 τραπέζια τετράγωνα και 2 ροτόντες, για 15 άτομα, που είχαν αρχίσει να γεμίζουν από μια παρέα τουριστών. Στο βάθος είναι οι 2 χώροι του Κ: Αριστερά το καφέ, μια μικρότερη αίθουσα με καμιά 10αριά ροτόντες, η οποία απέπνεε την αίγλη ενός παλιού καφενείου και δεξιά, η τεράστια σάλα του εστιατορίου, όπου και κατευθύνθηκα. Οι 2 αίθουσες επικοινωνούν οπτικά, κατά κάποιο τρόπο, μέσα από ένα πάσο, από όπου μπορούν να κρυφοκοιτάξουν οι μεν τους δε!

Η αίθουσα του εστιατορίου είναι επιβλητική και ψηλοτάβανη, τους δε λευκούς της τοίχους κοσμούν μεγάλες ασπρόμαυρες φωτογραφίες της παλιάς Αθήνας. Στο βάθος αριστερά υπάρχει πάσο και είσοδος προς την κουζίνα, ενώ δεξιά, ο διάδρομος προς τις αστραφτερές τουαλέτες.

Τα κλασσικά ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, καμιά 40αριά περίπου, μπορούν να δεξιωθούν περί τους 150 θαμώνες. Είναι όλα στρωμένα με λευκά λινά τραπεζομάντιλα και πετσέτες. Ανάμεσά τους, ξεχωρίζουν στις 2 απέναντι πλευρές των τοίχων, μερικά σεπαρέ, με δερμάτινους καναπέδες, για όσους επιθυμούν κάποια σχετική απομόνωση. Το όλο σκηνικό συμπληρώνει ο διακριτικός κρυφός φωτισμός χρώματος σιελ στην οροφή!

Απ’ τα μεγάφωνα ακούγεται ευχάριστα απαλή μουσική lounge, που επιτρέπει τη συζήτηση, μέσα σε μια διακριτική ατμόσφαιρα…

Ως συνήθως, ενδιαφέρθηκα να μάθω ποιος είναι ο executive chef, ο οποίος ετοιμάζει καθημερινά τα πολυποίκιλα εδέσματα του καταλόγου, καθώς και τα πιάτα ημέρας: Πρόκειται για τον Γιαννιώτη μάγειρα, Μίλτο Τσουμάνη, που επιτελεί εκεί τα καθήκοντα του αρχιμάγειρα για πολλά χρόνια.

Ουσιαστικά, το μενού περιλαμβάνει όλα σχεδόν τα φαγητά της ελληνικής αστικής γαστρονομίας, όπως τουλάχιστον αυτή έχει διαμορφωθεί κατά τα 70 τελευταία μεταπολεμικά χρόνια. Υπάρχουν, καμιά 20αριά κρύα ορεκτικά (5-15 €, για τις γαρίδες cocktail), 3 σούπες, 6 ζυμαρικά και 7 λαδερά (5-8 €), όλα τα συνήθη κρεατικά -κρύα, ψητά και εντράδες (που μας τις ανέλυσε ο φίλος jim), στα 10-12 €, ομελέτες (5-8 €), τα πάντα σχεδόν της ώρας (10-19 €, για μπον φιλέ, αλλά και το κλασικό Φιλέ Μινιόν με σος Μαδέρα, της νιότης μας!! ), από ψαρικά, γαρίδες και σολομό σχάρας, στα 13-15 €, σαλάτες ~ 7 €, τυριά 4-5 €, καμιά 10αριά γλυκά, και άλλα τόσα πιάτα ημέρας (5-14 €), με νόστιμες ηπειρώτικες πίτες βέβαια, ανάμεσά τους. Με δυο λόγια: Και του πουλιού το γάλα, που λέει κι ο Βασιλόπουλος!!

Από ποτά αντίστοιχα, αναψυκτικά και καφέδες (2-3 €), καμιά 10αριά μπύρες (4-5 €), καθώς και 10 ετικέτες ελληνικών κρασιών, στα 20-25 € (για τον Αμέθυστο & Chateau Λαζαρίδη). Σερβίρουν ακόμη χύμα Νεμέας, μια εκλεκτή ποικιλία, στα 5.10 € το ½ λίτρο.

Δοκίμασα απ’ τα πιάτα ημέρας, τα παραδοσιακά μας γεμιστά κολοκυθάκια, με κιμά και αυγολέμονο. Ήταν δυο πεντανόστιμα κολοκυθάκια, στην τιμή των 10 €.

Στην αρχή μου έφεραν 2 μαύρα και 2 λευκά ψωμάκια, που συνοδεύονταν από μπουκαλάκι με ελαιόλαδο. Τιμή 1.25 €.

Πλήρωσα λογαριασμό 11.25 € (10/16 €), και προφανώς έφυγα ευχαριστημένος από όσα ξαναείδα και δοκίμασα.

Έφυγα μάλιστα και χορτάτος, γιατί οι ευγενείς οικοδεσπότες με κέρασαν τη μοναδική και παραδοσιακή τους κρεμ καραμελέ!

Το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ μου θύμισε το IDEAL της Πανεπιστημίου, που δυστυχώς, λίγο πριν τα εκατοστίσει, οι Α/φοι Βλασσόπουλοι αναγκάστηκαν να το κλείσουν…
Το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ παραμένει αναλλοίωτο σε πείσμα των δεκαετιών και σε κερδίζει με την πατίνα του χρόνου που αποπνέει, όσο ελάχιστα πλέον στέκια τριγύρω!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 50%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κλασική κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Σεπ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Τέλη 80’ς. Ο θείος Steve μετανάστης α’ γενεάς στο ‘’Τσικάγο’’ ( aka Chicago), ήρθε Ελλάδα μετά από 12 χρόνια. Αφού την χόρτασε 15 μέρες, λίγο πριν φύγει, είπε να κάνει το τραπέζι σε ξαδέρφια, ανίψια και κάνα 2-3 μπαρμπάδες που είχαν μείνει ζωντανοί. Έψαξε, ρώτησε και κατέληξε στο ‘’Κεντρικόν’’. Πιο κέντρο δεν γίνεται. Συνδύαζε και Ελληνική ιστορία, Παλιά Βουλή, άγαλμα Κολοκοτρώνη, συγκινήθηκε τα μάλα ό θείος, παρ’ όλα αυτά δεν σταμάτησε να σχολιάζει ξεκοκαλίζοντας μια τεράστια μοσχαρίσια μπριτζόλα, ότι στο Αμέρικα ξέρουν και ψήνουν καλύτερα τα ‘’στέκια’’ (αγγλιστί steak).
Εκεί λοιπόν και συγκεκριμένα στον κατάλογο, είδα για πρώτη φορά την λέξη ‘’εντράδες’’. Ρωτώντας πας στην πόλη και εγώ ρώτησα τη μάνα μου που ήταν του κλασσικού και είχε πάει και αρκετές φορές Ιταλία. Μου είπε λοιπόν ότι προέρχεται από το ιταλικό entrada που σημαίνει είσοδος και αναφέρεται στους καταλόγους, στο πρώτο πιάτο από μια σειρά πολλών πιάτων, που είναι φτιαγμένο από κρέας και λαχανικά. Αρά, καλώς έβλεπα από κάτω μοσχάρι και αρνί με διάφορα λαχανικά μαγειρεμένο, αλλά κακώς έβλεπα ρύζια και πατάτες.
Η 2η μου επίσκεψη έγινε σε επίσημο γεύμα γύρω στο 2000 με καθορισμένο μενού οπότε δεν χρήζει περιγραφής και η 3η έγινε τέλη Αυγούστου σε γεύμα εργασίας.
Το εστιατόριο βρίσκεται σε πεζόδρομο κάθετο στην αρχή της Κολοκοτρώνη. Ο πεζόδρομος οδηγεί στην Καραγιώργη Σερβίας και χρησιμοποιούνταν από τους Τροικανούς Τόμσεν και σια, για να έρθουν για φαγητό στο Κεντρικόν χωρίς να διασχίσουν την Σταδίου και τους γιουχάρει ο Έλλην. Δίπλα ακριβώς υπάρχει και το ομώνυμο καφέ. Παλαιότερα φιλοξενούσε πολλούς γνωστούς πολιτικούς και ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Τώρα αυτή η πελατεία έχει μειωθεί και επιβιώνει με κάποιους εναπομείναντες νοσταλγούς της παλαιάς Αθήνας, χοντρέμπορους της επαρχίας που έρχονται για δουλειές στην πρωτεύουσα, ελάχιστους ηθοποιούς, τουρίστες και κάποιους εργαζόμενους των γύρω γραφείων.
Για παρκάρισμα δεν το συζητάμε. Πάρκινγκ ή χρήση μετρό.
Μπαίνοντας στον χώρο θυμήθηκα τις προηγούμενες επισκέψεις. Αλλαγές δεν υπάρχουν, ο χώρος όμως είναι φροντισμένος και καθαρός. Τετράγωνος, αχανής θα έλεγα, ψιλοτάβανος με ψευδοροφή στην οποία υπάρχουν τα κλασσικά σποτάκια, ξύλο πέριξ του χώρου, τεράστια κάδρα με ασπρόμαυρες φωτογραφίες της παλιάς Αθήνας, ένα τεράστιο κάδρο με θεότητες της αρχαιότητας σαν αέτωμα και μια μεγάλη φωτογραφία του Θεοδωράκη ο όποιος ήταν τακτικός πελάτης και που κοσμεί ένα μικρό private χώρο που προφανώς εκεί έτρωγε ο Μίκης. Πέριξ του τοίχου υπάρχουν δερμάτινοι καναπέδες, και κάποια διαχωριστικά για να μην υπάρχει άμεση επαφή με το δίπλα τραπέζι. Κατά τα άλλα, τα κλασικά ξύλινα με όμοιες ξύλινες καρέκλες με μαλακή βάση. Πολυτελές εστιατόριο παλιάς Αθήνας, που επειδή οι εποχές αλλάζουν και αυτό έμεινε σταθερό χωρίς αυτό να θεωρείται κακό, έχει θέματα βιωσιμότητας.
Η υποδοχή γίνεται όπως παλιά, από τον ιδιοκτήτη που σε περιμένει χαμογελαστός και σε παραδίδει σε έναν από τους σερβιτόρους για να σε οδηγήσει στο τραπέζι. Περιττά χαμόγελα δεν υπάρχουν από το υπόλοιπο προσωπικό, επεξήγηση για τυχόν απορίες που το βλέπω δύσκολο να υπάρχουν, δίνονται και όλα τακτοποιούνται από σερβιτόρους μεγάλης ηλικίας και παλιάς κοπής.
Ο κατάλογος ο παλιός βαρύς και δερμάτινος που συναντάμε σε όλα τα παλιά εστιατόρια έχει αντικατασταθεί με χάρτινο καλής ποιότητας, που περιέχει τα πάντα. Σούπες, ομελέτες, ψητά, της ώρας, θαλασσινά, ζυμαρικά, λαδερά και εντράδες που δεν έφυγαν μετά από τόσα χρόνια από τον κατάλογο. Βέβαια υπάρχουν και τα πιάτα ημέρας που ουσιαστικά κάποια αποτελούν μέρος του καταλόγου και κάποια άλλα είναι έξτρα. Στην πρώτη σελίδα έχει το λογότυπο του μαγαζιού, γκραβούρα του διατηρητέου και τον χαρακτηρισμό ‘’εστιατόριο πολυτελείας’’. Να μην ξεχνάμε και το παρελθόν.
Στην αρχή ήρθε ψωμί μαύρο και χωριάτικο συνοδεία από μικρά μπουκαλάκια λάδι. Καλή κίνηση εννοείται επί πληρωμή.
Κινηθήκαμε σε κλασσικά μονοπάτια. Χωριάτικη σαλάτα που είχε τα πάντα μέσα. Πράσινη πιπεριά τουρσί, αγγούρι, ντομάτα πιπεριά, κρεμμύδι, κάπαρη και γενναία δόση φέτας. Δροσερή, με φρέσκα υλικά, πολύ καλό λάδι αλλά τουριστική.
Βάλαμε στη μέση και μια γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο που ήταν θεϊκά, με πλούσια κρέμα, μυρωδάτο κιμά και καλής υφής κολοκύθι και συνεχίσαμε με τα κυρίως.
Η μπριζόλα η χοιρινή σχάρας, ήταν ζουμερή, καλά ψημένη αλλά μικρούλα. Συνοδευόταν από τηγανιτές πατάτες κλασικές φρέσκιες και ρύζι Μπάρμπα- Γιώργος, αυτό με τα καροτοαρακοκαλαμπόκια.
Ο old time classic μουσακάς άφηνε ανάμεικτες εντυπώσεις. Η μπεσαμέλ μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως στόκος, σκέτη αποτυχία. Αντίθετα τα υπόλοιπα υλικά –κιμάς και μελιτζάνα, διότι δεν είχε στη βάση πατάτα- ήταν εκπληκτικά γευστικά και σου άφηναν μια μαμαδίσια αίσθηση στο στόμα. Το κομμάτι τεράστιο χωρίς να συνοδεύεται από κάτι έστω και ως ντεκόρ του πιάτου.
Τα 2 κοτόπουλα που πήραμε ένα με σάλτσα μπύρας και πατάτες φούρνου και ένα με ρύζι και σάλτσα μιλανέζα ήταν πολύ καλά. Μεγάλες μερίδες, ωραία ψημένες οι πατάτες η σάλτσα μπύρας διακριτική, αλλά το άρωμα το έδινε, το ρύζι πολύ καλά βρασμένο καμία σχέση με το προηγούμενο και μια σάλτσα μιλανέζα ‘’δεν έχω λόγια’’. Έμπνευση του Τσελεμεντέ η σάλτσα και χωρίς να προέρχεται από Ιταλία, αποτελούσε σταθερή αστική συνταγή της παλιάς Ελλάδας. Αίσθηση βελούδινη, βουτυρένια που θέλει μαεστρία για να την πετύχεις.
Κλείσαμε με μια μίξη από φρούτα εποχής, κομμένα την ώρα που τα ζητήσαμε και συνοδέψαμε με draft Μύθο. Τα φρούτα στην αρχή χρεώθηκαν, στη συνέχεια λόγω της γνωριμίας ενός από το τραπέζι με τον ιδιοκτήτη κεράστηκαν. Απόδειξη ήρθε κανονικά, 25 κατά κεφαλή, ακριβά το λες.
Εντυπώσεις ανάμεικτες. Σίγουρα δεν θα ξαναπήγαινα και κρατάω την επίσκεψη του παλιού καιρού. Δεν μου έδωσε κάτι η τωρινή επίσκεψη. Ναι μεν έφαγα καλά, σίγουρα τα υλικά ήταν φρέσκα και καλής ποιότητας, αλλά θεωρώ ότι πλέον αυτή η στασιμότητα του όλου concept δεν με καλύπτει τη στιγμή που βρίσκεις παρόμοια εστιατόρια με καλής ποιότητας πρώτες ύλες, φθηνότερες τιμές και με πιο νοσταλγικές παραστάσεις.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 50%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κλασική κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιούλ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

The "Kentrikon" (meaning 'Central) is among the 2-3 best restaurants of authentic Greek urban cuisine. Great variety of dishes, including forgotten Athenian recipes.

If you are lucky you can get an "Athinaiki Synagrida", expensive but wonderful fish. Try the stuffed courgettes or beef ragu with potato pure, the Russian salad or lamb with aubergines. Everything is excellent. Served by very nice and polite waiters of the old style. This restaurant should be supported as it is one of the last original excellent restaurants in the center of Athens. Not cheap but not expensive, 20-30 euros per person.

Nice old-fashioned decor, high ceiling, central cool sale and with very discrete jazz music. Also some outdoor tables. HIGHLY RECOMMENDED.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 50%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια