Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Ανοιχτό καθημερινά από το μεσημέρι με μενού παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Ταξινόμηση:

Έξυπνη Με ημερομηνία Με επίπεδο χρήστη

17 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μετά τη φθινοπωρινή ανομβρία στην Αθήνα, τη Δευτέρα 13/11 άρχισαν επιτέλους τα πρωτοβρόχια! Το ίδιο βράδυ, που κόπασαν για λίγο, πήγαμε με μια φίλη στο ΘΑΜΑ (Θ) του Χολαργού, που το είχα βάλει σε προτεραιότητα από καιρό, έχοντας διαβάσει τα καλύτερα στο ask4food και όχι μόνο.

Λένε στη Μεσσηνία, που είναι η πατρίδα του ιδιοκτήτη, αλλά και σε άλλες γωνιές της πατρίδας μας: αυτό είναι θάμα! Είναι πράγματι θάμα, δηλαδή θαυμάσιο το σπιτικό φαγητό στον συγκεκριμένο χώρο, που γι’ αυτό ονομάστηκε έτσι.
Δεν είναι όμως αυτός ο μοναδικός λόγος. Το Θά-μα λοιπόν προέρχεται επίσης απ’ τα αρχικά των ονομάτων των δύο ιδιοκτητών του, που είναι ο Θάνος και η Μαντώ Ηλιοπούλου.

Πρόκειται για ένα οικογενειακό εστιατόριο, που ο ιδιοκτήτης του κρατάει απ’ τα Φιλιατρά, όπου μάλιστα υπάρχει παράδοση τριών γενεών, αφού ο παππούς του Νίκος έφτιαχνε το παλιό τυρί ‘άρμη’, του οποίου η παρασκευή συνεχίζεται τώρα σε φάρμα τους στην περιοχή Μάλη, τον οικισμό σε υψόμετρο 950 μέτρων, που απέχει 20 περίπου χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά, καθώς και τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η άρμη είναι ένα ιδιαίτερο κρεμώδες και υπόξινο τυρί, που παράγεται από αιγοπρόβειο γάλα.

Το Θ λοιπόν λειτουργεί ήδη εδώ και 6 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων έχει ανανεώσει τόσο το μενού του όσο και την εσωτερική του διακόσμηση και την όλη εικόνα του.
Το μαγαζί είναι ανοιχτό καθημερινά, από τις 13.00 μέχρι τα μεσάνυχτα τουλάχιστον και μάλιστα βρίσκεται σε προνομιακή θέση, αφού είναι επί της Μεσογείων, στη γωνία με την οδό Φανερωμένης, λίγα μόλις μέτρα απ’ τον Σταθμό ‘Χολαργός’ του Μετρό!

Η επιτυχία του οφείλεται στην εμπνευσμένη του σεφ, την ιδιοκτήτρια και ψυχή του μαγαζιού Κα Μαντώ Ηλιοπούλου, η οποία κατάφερε σιγά-σιγά να ανοίξει τη σπιτική κουζίνα της στο ευρύ κοινό.

Δυο λόγια μόνο για τον καλαίσθητο χώρο του εστιατορίου, αφού έχει περιγραφεί εκτενώς από διάφορους φίλους και φίλες χρήστες. Η αίθουσα εστίασης είναι φωτεινή, χάρη στη μεγάλη του τζαμαρία που έχει στην πρόσοψη επί της Μεσογείων, ενώ εντυπωσιάζει η ασπρόμαυρη φωτογραφία με τις ελιές απ’ τα πάτρια εδάφη, τα μοντέρνα industrial φωτιστικά, τα 2 ψηλά τραπέζια με τα stands και τον ξύλινο κάνναβο με τα διακοσμητικά αμπαζούρ, τα ρολόγια και τα εικονικά βιβλία.
Υπολόγισα καμιά 10αριά τραπέζια για 40 περίπου θαμώνες στον εσωτερικό χώρο, ενώ υπάρχει και στεγασμένος χώρος στην πρόσοψη για τους καπνίζοντες, με τον σχετικό βέβαια θόρυβο απ’ τη Λεωφόρο… Μέσα λοιπόν κυριαρχούν αποχρώσεις λευκού και λαδί σε τραπεζοκαθίσματα και τοίχους.
Διάβασα στο olive magazine ότι η εμπνευσμένη νεαρή Πατρινή Αρχιτεκτόνισσα Νάνσυ Παπαζώη έχει βάλει τη σφραγίδα της στη σχεδίαση της διακόσμησης του όλου χώρου και του έχει προσδώσει, κατά τη γνώμη μου, μια λιτή ευαισθησία. Νιώθεις πως βρίσκεσαι στη μεγάλη τραπεζαρία σου, περιμένοντας να έρθει το σπιτικό σου φαΐ!
Τα WC βρίσκονται στο πάνω επίπεδο, που επικοινωνεί με τον χώρο μέσω εσωτερικής σκάλας, ενώ και οι γύρω τοίχοι είναι διακοσμημένοι με εικόνες της Μεσσηνιακής γης!
Η μουσική, Ελληνική κυρίως, ελαφρολαϊκή, ροκ και έντεχνη, ακούγεται πάντα απ’ τα μεγάφωνα στη σωστή ένταση.

Η εξυπηρέτηση από δύο νεαρά άτομα, αλλά και με τη διακριτική παρουσία και μεσολάβηση της ιδιοκτήτριας, γίνεται σε σωστούς ρυθμούς, λαμβανομένης βέβαια υπόψιν της μικρής αναμονής, δικαιολογημένης, άλλωστε, λόγω της βραδινής κίνησης. Υποθέτω ότι Π/Σ/Κ, με τις σπεσιαλιτέ τους που πληροφορήθηκα και θα σας αναφέρω, θα χρειάζεται κάποια περαιτέρω αναμονή και φυσικά, έγκαιρη κράτηση.

Ο κατάλογος των φαγητών περιλαμβάνει περί τις 15 σαλάτες και τυριά (4-10 €), 12 ορεκτικά, από 4-8 €, πίτα και τάρτα στα 8.50, 4 σπεσιαλιτέ τους με βάση το αυγό, από 5.50-9.50 €, καθώς και 10 κύρια πιάτα από 6.50-15.50 €, για τη σπεσιαλιτέ τους που είναι το κότσι από μοσχάρι γάλακτος!
Άλλη μεγάλη σπεσιαλιτέ στο Θ είναι βέβαια η περίφημη Μεσσηνιακή γουρουνοπούλα (που την είχα τσακίσει στην Αμυγδαλέζα προ εξαμήνου). Εδώ τη σιγοψήνουν για 9 ½ ολόκληρες ώρες (!! ), ώστε να αποκτήσει τη φοβερή της πέτσα, αλλά τη σερβίρουν αποκλειστικά Παρασκευές, Σάββατα και Κυριακές, και έτσι δυστυχώς δεν μπόρεσα να τη γευθώ, πράγμα που σκοπεύω, ωστόσο, να κάνω προσεχώς. Η τιμή της είναι στα 12.00 €. Διαθέτουν επίσης κατσικάκι, κόκορα, κ. λπ. καλούδια.
Από γλυκά, υπάρχουν τάρτες σοκολάτας και λεμονιού, σε συνδυασμό με δικό τους παγωτό βανίλια, γιαούρτι με γλυκό κουταλιού σύκο, κ. λπ. γύρω στα 5 €.

Ο κατάλογος των ποτών είναι πλήρως ενημερωμένος, με 30 περίπου ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών μας, εγχώριες μπύρες, αναψυκτικά και αποστάγματα, σε λογικές εν γένει τιμές. Εξάλλου, σερβίρουν και κρασί χύμα, γύρω στα 10 € το λίτρο.

Μετά από αρκετό ψάξιμο, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε τα πιο κάτω πιάτα τους:

• Στην αρχή έφεραν νερό σε κανάτα, καθώς και ζυμωτά, λευκά και μαύρα, ψωμάκια, μαζί με το εκλεκτό Μεσσηνιακό λάδι τους.

• Κατόπιν, επιλέξαμε από τα διάφορα τυριά την πασίγνωστη σφέλα Μεσσηνίας, το λεγόμενο ‘τυρί της φωτιάς’, λόγω της χαρακτηριστικής του γεύσης. Είναι ημίσκληρο, λευκοκίτρινο τυρί, που παρασκευάζεται από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα, και φυσικά είναι Π. Ο. Π., δηλ. ‘Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης’! Συγκεκριμένα παραγγείλαμε το σχετικό ορεκτικό τους, που είναι τηγανιτή σφέλα με το λεμονάκι της, ένα ιδιαίτερο σαγανάκι. Αν είστε συμβατικοί, πάρτε φέτα ή κάτι παρεμφερές, αλλιώς δοκιμάστε το, όπως κι εμείς στον κατάλληλο χώρο, και δεν θα το μετανιώσετε!

• Ακολούθησε μια σαλάτα από αλμυρίκια, ντοματάκια και vinaigrette βασιλικού, που ήταν δροσερή και πολύ ευχάριστη στη γεύση, καθώς και τη συνοδεία των υπόλοιπων πιάτων.

• Η φίλη μου πήρε κατσίκι λεμονάτο, μαγειρεμένο με λευκό κρασί και την απαραίτητη ρίγανη, η οποία έρχεται απ’ τη Μάλη, πιάτο που συνοδεύτηκε από νοστιμότατες πατάτες.

• Εγώ δοκίμασα τον κόκορα κρασάτο, πιάτο στο οποίο έχω ιδιαίτερη αδυναμία, και περιττό να σας πω ότι τον τσάκισα, καθώς και τα σπιτικά χυλοπιτάκια που τον συνόδευαν. Η κυρία Μαντώ κάνει σίγουρα πολύ καλή δουλειά, τόσο στην επιλογή των πρώτων υλών όσο και στο μαγείρεμα!

• Μοιραστήκαμε μια σπιτική τάρτα σοκολάτα με δικό τους επίσης παγωτό βανίλια και τη σχετική κουβερτούρα, που μας άρεσε για μια τελική μας επίγευση των γαστρονομικών εδεσμάτων που προηγήθηκαν.

• Ήπιαμε μισό λίτρο χύμα κόκκινο κρασί τους, νομίζω Αγιωργίτικο, που ταίριαζε με ό, τι φάγαμε.

Μας προσέφεραν ευγενικά σφηνάκια από δικό τους κρύο οινόμελο.

Ο λογαριασμός, στα 47 €, άξιζε για το μέρος αυτό με τη δοκιμασμένη τοπική κουζίνα, από μια γωνιά της χώρας με παράδοση στα αγνά προϊόντα και τη μαγειρική τέχνη! Κατηγορία τιμής ανά άτομο, στα 17/25 €.

Συμπερασματικά το ΘΑΜΑ είναι ένα τίμιο οικογενειακό μαγαζί που τιμά τις Μεσσηνιακές του ρίζες, δίνοντας έμφαση σε εποχικές πρώτες ύλες και μερακλίδικο μαγείρεμα, με φαντασία στη σύνθεση του τοπικού τους μενού.
Θεωρώ λοιπόν ότι δίκαια το τιμούν Μεσσήνιοι πελάτες και όχι μόνο.
Προτείνω να το δοκιμάσετε, περνώντας μια χαλαρή και ευχάριστη βραδιά, σε μια ατμόσφαιρα ήρεμη, χωρίς την παραμικρή επιτήδευση!