Loader

Περιγραφή

Παραδοσιακές γεύσεις από το Καζακστάν. Δευτέρα κλειστό.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

19 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η παρέα…

Δε δένομαι με sites δένομαι με ανθρώπους.

Όσον αφορά στο συγκεκριμένο site όλοι πλέον, ή τουλάχιστον οι “παλιοί “ εξ ημών, ξέρουμε που βαδίζει. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που το εμπιστεύονται ακόμα, και καλά κάνουν κατ’ εμέ, διότι η vast majority των κριτικών είναι αμερόληπτη και ειλικρινής.

Τολμώ να πω ότι μετά από τόσα χρόνια κάποιους από τους ανθρώπους που γνώρισα, εδώ, τους θεωρώ φίλους. Ακόμα κι αν έχω διαφωνήσει ή χαθεί. Χαίρομαι να τους βλέπω. Έχω την αίσθηση ότι τους έχω δει την προηγούμενη μέρα. Αισθάνομαι, απίστευτα, οικεία όταν τους αγκαλιάζω και τους φιλώ. Με κάποιους brunchάρω, ασύστολα, παρακούοντας τις εντολές της διαιτολόγου μου σε άπταιστα γερμανόαμερικάνικα. Κάποιοι έρχονται επίσκεψη στο γραφείο φέρνοντας μνημειώδη γλυκά. Κάποιοι με εκπλήσσουν πηγαίνοντάς με σε μαγαζιά που δεν ήξερα. Κάποιοι κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να έρθουν στο Παγκράτι έτσι ώστε να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Κάποιοι είναι ζωντανή υπενθύμιση λανθασμένων εκτιμήσεων και επιλογών και αυτό τους καθιστά πολύτιμους. Κάποιοι δε μένουν πια εδώ αλλά είναι παρόντες. Ειρήσθω εν παρόδω, που λέω κι εγώ, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από το να σου λείπει κάποιος τον οποίον ξέρεις ότι θα ξαναδείς.

Το μαγαζί κι οι άνθρωποί του…

Αφτιασίδωτο κι αυθεντικό.

Ξεχάστε ότι ξέρετε περί χώρου. Αν δεν το δείτε δε θα καταλάβετε τι εννοώ. Βρείτε την κρυμμένη πόρτα. Κάντε υποθέσεις σχετικά με το που οδηγεί. Ετοιμαστείτε για μία εξυπηρέτηση που, ίσως, σας φανεί απότομη αλλά δεν είναι. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι αν είχα κοζάκα γιαγιά κι έτρωγα σπίτι της την ίδια ατάκα θα άκουγα “Τρουώμε δε μιλλλάμε! ” Πεντακάθαρο και άκαπνο. Θα σας δώσει την ευκαιρία να βγείτε έξω για τσιγάρο ανταλλάσοντας απόψεις με τους, προφανώς, τακτικούς θαμώνες, παρεμφερούς, αν όχι ιδίας καταγωγής, όσο και με τους συνδαιτυμόνες σας.

Το φαγητό…

Όχι δεν τρώτε σε κινέζικο. Κι όμως οι σαλάτες αυτήν την αίσθηση θα σας δώσουν. Δε θυμάμαι ονόματα, δε βγάζω, πια, φωτογραφίες οπότε θα αρκεστείτε στη γευστική κι αναμνησιακή περιγραφή.

- Μία απλή, απλούστατη καροτοσαλάτα δροσερή κι ορεκτική.
- Η Olivier ή Macedoine ή ρώσικη όπως την ξέρουμε, ήθελε κάτι πιο σπιρτόζικο.
- Μια σαλάτα με λαχανικά και ψάρι δημιούργησε ερωτηματικά… Μα δε μυρίζει ψάρι, αποκλείται, έχει και κρέας. Όχι δεν έχει. Έχει μόνο ψάρι κι είναι υπέροχη.
- Ακόμα πιο ωραία η σαλάτα με λεπτά διαφανή noodles, εικάζω ρυζιού.
- Δύο πίτες με φοβερά μεστή, πλούσια, βουτυρώδη κι, όμως, όχι βαριά ζύμη. Μία με αρνί, που ομολογώ ότι μου μύρισε όταν πήγα να τη φάω αλλά απεδείχθη νοστιμότατη και μία με κιμά.
- Λίγο πιο βαριά η ζύμη στα πελμένι και τα μαντί. Προτίμησα τα δεύτερα ειδικά σε συνδυασμό με τη σμετάνα (πρέπει να αρχίσω να ψωνίζω σε ρωσικά παντοπωλεία) και την, ευχάριστα, καυτερή σάλτσα που υπήρχαν, ήδη, στο τραπέζι όταν φτάσαμε.
- Σε ένα πήλινο σκεύος ήρθε μία παρασκευή η οποία πειείχε κρέας και συκώτι. Λεμονάτο και συμπαθητικό όμως εγώ: α) δοκίμασα αφού είχε ήδη κρυώσει και, β) ήταν παραψημένο άρα σχετικά σκληρό για τα δικά μου δεδομένα.
- Ένα επίσης κινεζοφέρνον, σουποειδές, πιάτο με τα μακρύτερα, χειροποίητα, μακαρόνια που έχω δει στη ζωή μου. Αυτό το διαβολόχορτο ο άνηθος φυτρώνει και στη Σιβηρία? Προφανώς διότι είχε. Κι ας προσπάθησαν να με πείσουν ότι ήτο, μόνο, μαϊντανός. Σε μένα βρε? Σε μένα?
- Σασλίκ επί δύο. Δηλαδή με χοιρινό και με κοτόπουλο. Λοιπόν εγώ έφαγα σασλίκ, για πρώτη φορά, στο Παρίσι χιλιετίες πριν. Γέλασα απίστευτα και είπα… “ να σας πω βλαμμένα … αυτά στην Ελλάδα τα λέμε σουβλάκια”. Τα έχω ξαναφάει στα χρόνια που ακολούθησαν, όμως, τα συγκεκριμένα είναι μακράν τα ωραιότερα. Μαλακά, ζουμερά, διαφορετικά και παρόλα αυτά, γνώριμα.
Ειδική μνεία οφείλει να γίνει στο δικό τους, ας πούμε, ψωμί, στη vodka (σας είπα ότι θα ψωνίζω από ρώσικα μπακάλικα πλέον. Η μαύρη οχιά που κατανάλωσε λίτρα θα σας ενημερώσει, επισταμένως, ελπίζω) και στον δίσκο με “γλυκά” που έρχεται στο τέλος μαζί με τσάι.

Ένα μαγαζί τίμιο κι αυθεντικό σαν τον λογαριασμό που θα πληρώσετε. Ένα μαγαζί για να το μοιράζεσαι. Εγώ που έχω twisted mind θα το επέλεγα και για πρώτο ραντεβού. Ή τελευταίο… Ποιος να ξέρει πως τα φέρνει η ζωή.

Π[ολλά ευχαριστώ δημοσίως στον εμπνευστή και διοργανωτή της βραδιάς.

Με αγάπη
Deva Mariya Ivanova.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αυτό το όνομα στα μάτια μου είναι λίγο τραγική ειρωνία. Άκου Ευγενιος! Η κυρία του μαγαζιού και η ομώνυμη αρετή δεν έχουν γνωριστεί ποτέ, αφού, κάθε φορά που περνούσε από πίσω μου μάζευα το σβέρκο μου μη μπει στον πειρασμό και αρχίσει να μοιράζει σφαλιάρες. Όχι γιατί είναι κακιά, όχι. Απλά νομίζω το ψυχρό κλίμα της χώρας της ενσταλάζει και στην κοινωνική συμπεριφορά της αυθόρμητα. Ζητούσε η δόλια η Ιωάννα ενα ποτήρι, «τι του τελεις;» έπαιρνε την πληρωμένη απάντηση.

Θα είμαι ειλικρινής. Αν δεν ένιωθα ευγνωμοσύνη για τον γλυκύτατο εμπνευστή της βραδιάς που αποφάσισε να ενώσει νότο και βορρά και τα κατάφερε εκπληκτικά, δεν θα έγραφα την κριτική. Αφενός γιατί έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για ένα σάιτ που αργοπεθαίνει καιρό τώρα και κανείς δεν έχει το θάρρος να του βγάλει την πρίζα, αφετέρου γιατί εγώ δεν έφαγα ιδιαίτερα και το input μου θα είναι λίγο πιο άχρηστο από το πρώτο r στο Marlboro. Αλλά όταν κάποιος μπαίνει σε τόσο κόπο να φέρει κοντά τα ετερώνυμα, που παρά τΑ όσα διατείνονται οι φυσικοί, ουδέποτε έλκονται, του αξίζει ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ.

Στα του ευγενιου. Θέλεις μπουζούκια; Πάμε. Θέλεις μπαράκια; Πάμε. Θέλεις να φας ελαφριά και διαιτητικά; Πάμε αλλου. Γιατί εκει το φαγητό είναι κανόνια στο στομάχι. Βαρια, σαλτσατα, καυτερά και κρεατινα όλα τα πιάτα, ιδανικά για ινδουιστή μοναχο. Ακόμα και οι σαλάτες σου βάζουν φωτιά στον ουρανίσκο. Αν δεν ήταν αυτή η θεία Σμετανα να κάνει δουλίτσα, ακόμα θα έκαιγε ο οισοφάγος μου.

Και να λεγες ότι κατάλαβα τι έφαγα... η υπέροχη Ιωάννα δίπλα μου μου έσπρωχνε αγνώστου περιεχομένου πιατάκια προς το μέρος μου για να δοκιμάσω, και όλα ίδια μου φάνηκαν. Πνιγμένα σε ζουμί ζυμαρικά με καυτερή επίγευση. Εγώ σας το πα, αυτή η κριτική θα έχει τόσο βάθος που δεν πνίγει μυρμήγκι.

Για τα τυπικά, θα πω ότι την ρωσική σαλάτα την αγαπώ από παιδί, και δεν περίμενα ποτέ να με πληγώσει έτσι μια πολύχρονη αγάπη. Αλλά η δίκη τους, ονόματι Ολιβιέ, λίγο πιο άγευστη από πεπιεσμένο κλασερ. Μια άλλη, πιο μυστήρια, με καρότο και vermicelli noodles κλεμμένα από κάποιο ταϊλανδέζικο παραδίπλα, αυτή μάλιστα. Αυτή μου άρεσε πολυ, αλλά βέβαια μάλλον σε αυτό ευθύνεται η καψούρα μου για την ευρασιατική κουζίνα.

Τα πιτοψωμακια τους είναι σκέτη απόλαυση και η χαρά του μέσου Έλληνα. Τα τηγανητά ψωμάκια γεμιστά με κιμά βόμβα θερμίδων αλλά προσωπικά έτρωγα και το δίσκο. Όπερ συμβαίνει και με τα απίθανα σασλικ. Τόσο τρυφεροζουμερο κρέας σπανίως πετυχαίνεις, και άμα το απαντήσεις, καλό είναι να του δώσεις να καταλαβει.

Τα πελμενι εμένα δεν μου είπαν πολλά, με κοιτούσαν βουβά από το πιάτο τους. Ειδικά αυτά με τη γέμιση πατάτα, πελμενι ήταν; Θα σας γελάσω. Σαν να τρως μακαρόνι με γέμιση νιοκι, ο πλεονασμός στο μεγαλείο του. Κάτι συκώτια αδιευκρίνιστα ούτε που τα μύρισα, το ίδιο ισχύει και με μια ψάροκρεατοσούπα που κανείς δεν κατάλαβε προέλευση και γεύση.
Τέλος, μια παράξενη σούπα με ένα μακαρονοειδες που το μήκος του ενώνει τις Αχαρναί με το ΣΚΑ. Με αυτό κάπως τα βόλεψα και κουτσοεφαγα, με έξι κουταλιές θεία σμετανα ανά μακαρόνι.

Αυτό το μαγαζί ενδείκνυται να πιεις. Να πίεις σιβηρικα. Μπυρες γλυκές, μπυρες πίκρες και βότκα με τον Κουβα της σφουγγαριστρας. Και έτσι όπως είναι και το φαγητό, πίνε να πάει κάτω. Για μας τους ξενέρωτους στο τέλος θα φέρουν τσάι, χωρίς συμπάθεια, με κύβους ζάχαρης και αποξηραμένα φρούτα να το γλυκάνουν. Μαζί θα φέρουν καραμέλες και σοκολατάκια μιας άλλης εποχής, που έχουν το χαβαλέ τους.

Ξέρω τώρα τι απορείς. Αν το προτείνω αφού το φαγητό δεν το πολυτιμησα, την ατμόσφαιρα δε την πολύ πρόσεξα και την εξυπηρέτηση δεν την πολυπαινεψα. Ναι, κι όμως, το προτείνω. Γιατί είναι τόσο καλτ που πρέπει να πας οπωσδήποτε. Γιατί και να μη φας, θα σε κάνει βόλτα ο υπερσηβιρικος τσάμπα μετά από τόσο αλκοόλ. Και γιατί, αν στο τραπέζι σας φωλιάζουν φίλοι όπως αυτοί που πλαισίωναν εμένα, οποίος και ό, τι και αν είναι στο φόντο, θα φαντάζουν θαμποί, μη σου πω και ανύπαρκτοι.

ΥΓ. Φίλτατε διοργανωτή, θέλω να ζητήσω το χέρι της γυναίκας σου. Πιο κλασσατο καφρο δεν θα βρω πουθενά.

26 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η ερώτηση από τον αγαπητό F ήταν απλή: Ποιος είναι για Ευγένιο;
Η δική μου ερώτηση ακόμα πιο απλή: Βότκα θα έχει; Άλλωστε δεν χρειαζόταν και τίποτα άλλο, αφού ήταν ένα μαγαζί στο οποίο επί χρόνια ήθελα να πάω, αλλά κάθε φορά που το σκεφτόμουν όλο και κάτι πήγαινε στραβά.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η αναζήτηση του Ευγένιου. Συμβουλή: μην πάτε με αυτοκίνητο. Χρησιμοποιείστε ταξί, συγκοινωνία, ποδήλατο, πατίνι αλλά όχι αυτοκίνητο. Βαθμός δυσκολίας παρκαρίσματος 9/10. Αν και πρόκειται για μαγαζί στην μέση του πουθενά θα το βρείτε σχετικά εύκολα.
Πρώτη εντύπωση μέτρια προς κακή: Μεταλλικά τραπέζια / καρέκλες και αισθητική επαρχιακού καφενείου / ψησταριάς 80s. Σε μια άκρη διάφορά μπιχλιμπίδια και σημαιάκια κάνουν απέλπιδα προσπάθεια να δώσουν το στίγμα «καλώς ήρθατε στο Καζακστάν», αλλά αντ’ αυτού ανεβάζουν το kitsch level στο τέρμα. Βλέποντας το απέξω, συνειρμικά σου έρχεται στο μυαλό ότι θα δεις μαζεμένους τους χαραμοφάηδες του χωριού, που μαζευτήκανε να παίξουν το μηνιάτικο τους στο στοίχημα. Πλην όμως βλέπεις μπαρμπάδες της γειτονιάς ή παλιννοστούντες από το πρώην Σιδηρούν Παραπέτασμα που ήρθαν να πιούνε το κάτι τις και να θυμηθούνε τις παλιές καλές σοβιετικές ημέρες. Συνεπώς αν βγαίνετε πρώτο ραντεβού, δεν και επεναλαμβάνω μεγαλοφώνως ΔΕΝ είναι το μέρος σας. Ούτε και για δευτεροτρίτο ραντεβού καν.
Πρώτού ανοίξω το κεφάλαιο φαΐ–ποτό ανοίγω παρένθεση εθνολογικού και γεωγραφικού περιεχομένου. Ξεκινάω με το εθνολογικό:
Ποτέ μα ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Ρώσο (ασχέτως αν μοιάζει). Αν και υπάρχει αξιόλογη Ρωσική μειονότητα οι Καζάκοι είναι τουρκογενείς.
Ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Κινέζο (επίσης ασχέτως αν μοιάζει). Το ξανάπαμε: τουρκογενείς.
Επίσης δεν λέτε την λέξη Κοζάκος. Οι Κοζάκοι δεν έχουν καμιά σχέση. Για τη ακρίβεια πέρα από το όνομα που μοιάζει, ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Και τέλος το σημαντικότερο: ποτέ μα ποτέ, για κανένα λόγο, σε καμία περίπτωση, ούτε και για αστείο δεν αναφέρετε την λέξη Μπόρατ. Αν και η ομώνυμη ταινία είχε παγκόσμια επιτυχία (για όσους δεν την έχετε δει, πραγματευόταν τις περιπέτειες ενός γκαφατζή και πρωτόγονου τύπου από το Καζακστάν που τον έλεγαν Μπόρατ), και παρόλο που είχε τρελό γέλιο, οι Καζάκοι, ουδόλως εκτίμησαν το χιούμορ της ταινίας. Αντιθέτως εξαγριώθηκαν με την εικόνα που έδινε η ταινία για την χώρα τους, αφού παρουσίαζε τον μέσο Καζάκο ως άνθρωπο των σπηλαίων. Μάλιστα η κυβέρνηση απείλησε με μηνύσεις, έβγαλε ανακοινώσεις στον διεθνή τύπο και γενικά χάλασε τον κόσμο. Η απάντηση του Σάσα Μπαρόν Κοέν (του ηθοποιού που ενσάρκωνε τον Μπόρατ) ήταν ένα μονόλεπτο βίντεο αριστουργηματικού τρολαρίσματος, όπου ντυμένος Μπόρατ ανακοίνωσε μεταξύ άλλων πως «είμαστε πολιτισμένη χώρα. Οι γυναίκες επιτρέπεται πλέον να ταξιδεύουν στο εσωτερικό των λεωφορείων. Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι υποχρεωμένοι πιά να φοράνε μπλε καπέλα. Και η ηλικία της νόμιμης συναίνεσης αυξήθηκε στα οκτώ έτη». Απλά Θεός.
Συνεχίζω με παρατηρήσεις γεωγραφικού περιεχομένου: Πρωτεύουσα Αστάνα. Η δεύτερη πιο κρύα πρωτεύουσα του πλανήτη (κρατήστε το στην άκρη). Θερμοκρασίες τον χειμώνα σταθερά καρφωμένες στο -30. Προηγούμενη πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη: Άλμα Άτα, ή οποία βρίσκεται μόλις τριακόσια χιλιόμετρα από την Κίνα (βάλτε το στην άκρη επίσης).
Οπότε για να κάνω ανακεφαλαίωση των όσων μάθαμε: Τουρκογενείς νομάδες με ισχυρές Ρωσσοκινέζικες επιρροές, που ζουν σε εξαιρετικά κρύο κλίμα τι τρώνε; Το βρήκατε: φαγάκια διατροφικές βόμβες. Τα βούτυρα και ζωικά λίπη πάνε σύννεφο. Το κρέας επίσης. Άρα: αν είστε ψιλοστόμαχοι αφήστε το. Αν είστε vegan δεν θα το λατρέψετε. Αν κάνετε διατροφή τύπου τρώω 1,5 φύλλο μαρούλι σίγουρα όχι. Αν είστε λάτρης της δημιουργικής κουζίνας ούτε καν. Οι υπόλοιποι προσέλθετε μετά χαράς.
Για τα φαγητά δεν θα μακρηγορήσω. Τα έχουν πει και άλλοι. Ξεκινάμε με σαλατούλες. Ραπανοσαλάτα που κινεζοφέρνει και έτερη σαλάτα, ονόματι χε (ναι, έτσι την λένε, χε), που κινεζοφέρνει ακόμα περισσότερο. Το παράδοξο με την χε, είναι ότι περιέχει ψάρι το οποίο αν δεν στο πει κάποιος ορκίζεσαι ότι είναι κρέας. Συνεχίζουμε με τις κλασικές γεύσεις. Mαντί και πελμένι. Τουτέστιν γεμιστά ζυμαρικά σε παραλλαγή σχημάτων / γέμισης. Αυτό δηλαδή που οι Ιταλοί λένε ραβιόλια και οι Κινέζοι ντάμπλινγκ. Συνοδεύονται από την all time classic σμετάνα, από μια κόκκινη καυτερή σαλτσούλα, και από σόγια σος(! ) αλλά είπαμε: Κινέζικες επιρροές. Το πιάτο που μου άρεσε περισσότερο ήταν το λαγμάν. Μια σούπα με νουντλς, κρέας και λαχανικά. Αντίθετα το μόνο πιάτο που δεν μου άρεσε ήταν το κουιρδάκ. Πρόκειται για κρέας (αρνί και συκώτια) σε πήλινο σκεύος με πατάτες. Βαρύ και άγευστο. Τα σασλίκ πάλι ήταν υπέροχα, τόσο το χοιρινό, όσο και το κοτόπουλο (και πιστέψτε με, δεν λέω εύκολα καλά λόγια για κοτόπουλο). Εύφημος μνεία στις πίτες: σάμσα και τσεμπουρέκι. Πιτάκια ωραία και τραγανά. Τρως μια μπουκιά και χορταίνεις. Αναρωτιέμαι, γιατί ένα από τα φαστφουντάδικα που έχουν κατακλύσει τον κόσμο αντί να φτιάχνουν bao buns και tacos, δεν μπορεί να τις φτιάξει. Έξτρα μπόνους το ψωμάκι. Ή για την ακρίβεια οι πίτες που έρχονται αντί για ψωμί. Απλά θαυμάσιες.
Το σέρβις επιμελείται ιδιόρρυθμη κυρία εξ Καζακστάν ορμώμενη. Ανά δύο λεπτά έλεγχος αν φάγαμε το φαγητό μας. Ανά τρία λεπτά διαταγή τύπου, «φάτε για να φέρω και τα υπόλοιπα». Ανά τετράλεπτο παρατήρηση τύπου, «γιατί δεν έφαγες όλο το φαΐ σου;» Οπότε για να μην φας και καμιά ανάστροφη ή βρεθείς τιμωρία με το ένα πόδι όρθιος στην γωνία, αναγκάζεσαι και τρως ότι υπάρχει στο πιάτο σου ή λες ανόητη δικαιολογία πεντάχρονου: «δεν πρόλαβα ακόμα, αλλά θα το φάω όλο μου το φαΐ. » Πάντως δεν μπορώ να πω. Αεικίνητη. Όπως καταλάβατε πάντως δεν μιλάμε για την έστω τυπική ευγένεια με την οποία θα σας αντιμετωπίσουν σε ένα οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο. Η πλάκα είναι ότι η εν λόγω κυρία λέει αυτό που σκέφτεται χωρίς πολλά πολλά. Έτσι όταν της ζήτησα δεύτερο γύρο από την καυτερή σαλτσούλα για την οποία προείπα, με αγριοκοίταξε και μου είπε: Γκιατί θες και άλλο. Πιπέρι δεν είναι αρκετά καυτερό για εσένα; Την αγριοκοίταξα και ‘γω και είπα. Όχι, θέλω και άλλη σάλτσα. Δεδομένου ότι μετά την κατανάλωση ενός βαρελιού βότκας το βλέμμα μου δεν απέπνεε καλοσύνη, αποχώρησε άνευ περαιτέρω σχολίων και μετά από λίγο επέστρεψε και άφησε μπροστά μου την σαλτσούλα επίσης άνευ σχολίων.
Και μια που είπα βότκα. Ήταν υπέροχη. Από τις καλύτερες που έχω πιεί. Το ίδιο και οι μπύρες.
Και για να κάνουμε την σούμα: Χώρος κάλτ. Εξυπηρέτηση υπερκάλτ. Εδέσματα καλά έως πολύ καλά. Τιμές της πλάκας. Αυθεντικότητα 100%. Αν μένετε κοντά μην το σκέφτεστε. Αν μένετε μακρύτερα πάλι για μια στο τόσο έχει την πλάκα του. Στη εποχή της δηθενιάς τέτοια μαγαζιά σπανίζουν.