ΑΥΛΗ

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία

  Μεθώνης 43, Εξάρχεια [Χάρτης]
  210 3838167

Περιγραφή
Ταβέρνα με ψητά της ώρας, μαγειρευτά και θαλασσινά. Από το μεσημέρι έως αργά το βράδυ.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Ιαν
08
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Για να είμαι εντελώς ειλικρινής έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στην περιοχή των Εξαρχείων, αρκετά χρόνια τώρα. Επομένως για όλα τα μαγαζιά που έχω επισκεφτεί είτε για φαγητό είτε για ποτό έχω εκ προοιμίου μια καλή κουβέντα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαπιστώσω και δεν θα επισημάνω το όποιο κακώς κείμενο συναντήσω.

Η Αυλή βρίσκεται στην Μεθώνης πάνω σε πλακόστρωτο, στον πεζόδρομο, σε ένα ήσυχο και απόμερο στενό που σε κάνει να πιστεύεις, έστω και για λίγο, ότι δε βρίσκεσαι στο κέντρο της Αθήνας αλλά κάπου αλλού, ίσως σε κάποιο γραφικό σοκάκι παλιάς πόλης. Στεγάζεται σε ένα παλιό σπίτι, αρκετά γραφικό και όμορφο, πολλά χρόνια τώρα. Άλλωστε όλοι οι εσωτερικοί του χώροι δείχνουν διαρρύθμιση δωματίων οικίας, καθώς χωρίζονται.

Εσωτερικά παλιές διαφημιστικές πινακίδες ρετρό κυριαρχούν ενώ εξωτερικά κάνουν αισθητή την παρουσία τους λουλούδια, γλαστράκια, έντονα χρώματα, μυρωδιές, σοβαντισμένοι τοίχοι με αποκορύφωμα τη γραφικότατη αυλή με τα παραδοσιακά τραπεζάκια, το παλιακό μωσαϊκό. Όλα μαζί σε ταξιδεύουν στο χρόνο και μάλιστα με όλες τις αισθήσεις: όσφρηση, ακοή, όραση, αφή αλλά και γεύση όταν πρόκειται για τα υπέροχα εδέσματα της Αυλής.

Είναι από τους χώρους που λατρεύω. Ειδικά αν πάει κάποιος μεσημέρι, είναι τόσο προκλητικά ήσυχα που μπορεί να ηρεμήσει και να απομονωθεί, να συζητήσει και να... αράξει γενικότερα, να μείνει για ώρες και να μην το καταλάβει. Η ζεστασιά, το οικείο περιβάλλον, η ανεπιτήδευτη ομορφιά, όλα κάνουν το χώρο μοναδικό και μάλιστα για όλες τις εποχές του χρόνου: τώρα το χειμώνα είναι ό, τι καλύτερο στο εσωτερικό, ενώ το καλοκαίρι στην αυλή με τα λουλούδια απλώς ξεχνάς που βρίσκεσαι.

Ο κατάλογος έχει πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις που δεν αφήνουν κανένα ασυγκίνητο και ικανοποιούν ακόμη και τα πιο απαιτητικά γούστα. Καθημερινά υπάρχουν και κάποια πιάτα ημέρας, εξίσου ενιδαφέροντα σε βαθμό που να δημιουργούν μεγαλύτερο πρόβλημα ως προς τις γευστικές επιλογές. Υπάρχουν πιάτα της ώρας αλλά κυρίως μαγειρευτά από τα οποία πραγματικά δεν ξέρεις τι να παραγγείλεις.

Μεσημεράκι καθημερινής λοιπόν βρεθήκαμε 2 άτομα στην Αυλή και κατόπιν ωρίμου σκέψεως και μετά μεγάλης -οφείλω να ομολογήσω- δυσκολίας επιλέξαμε:

- σαλάτα με ποικιλία βραστών λαχανικών, καλή και χορταστική και όμορφα παρουσιασμένη

- χοιρινό γκιούλμπασι με πατάτες: τι να πω γι΄ αυτό το πιάτο; το χοιρινό έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα, σκέτο λουκούμι, ενώ οι πατατούλες στο ζουμάκι του απογείωναν τη γεύση. Πιάτο πολίτικο που δεν περίμενα (η αλήθεια είναι) να το συναντήσω σε ταβερνάκι των Εξαρχείων. Τελικά δεν πρέπει να έχω τέτοια στερεότυπα.

- κοκκινιστό μοσχάρι με τηγανητές πατάτες, πιάτο επίσης εξαιρετικής νοστιμιάς. Εδώ η επιτυχία ήταν μεγαλύτερη καθώς και το μοσχάρι έλιωνε στο στόμα (δυσκολότερος ο στόχος! )

- 1/4 κόκκινο κρασί χύμα δροσερό και άπαιχτο

- ψωμί λευκό και μαύρο

- μηλόπιτα θεϊκή. Γενικότερα διαπίστωσα ότι είχε 3-4 γλυκά όλα εξαιρετικά (που μάλλον πρέπει να είναι χειροποίητα).

Η εξυπηρέτηση χαμογελαστή, πρόθυμη, οικεία.

Γενικά το μαγαζί συνδυάζει φιλική ατμόσφαιρα, καλό φαγητό, πολύ καλές τιμές. Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 16 ευρώ το άτομο. Η Αυλή κατά τη γνώμη μου είναι στα must!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Ιαν
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Μετά το ΣΑΡΑΝΤΑΤΡΙΟ σειρά έχει τώρα το τριαντατρία!! Λίγο-πολύ ξέρετε την αδυναμία μου για τα νούμερα. Κάποιοι φίλοι, μάλιστα, μου είπαν να μην το παρακάνω, γεμίζοντας τις κριτικές μου με τόσα πολλά νούμερα στις τιμές των φαγητών, ειδικά όταν επισκέπτομαι χώρους που διαθέτουν τεράστιους καταλόγους εδεσμάτων και ποτών, και μάλιστα συνδυάζοντάς τα με αναλυτικά ωράρια λειτουργίας των μαγαζιών, αλλά και με τη μανία μου για στατιστικές Αξιολογήσεις, Βεβαιότητες, κ. λπ., κ. λπ.

Τι να κάνω όμως, μιας και οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται….. Να λοιπόν τι σημαίνει το τριαντατρία: είναι τα χρόνια λειτουργίας της ΑΥΛΗΣ στα Εξάρχεια, που μου τη θύμισε αυτές τις μέρες η evi με την κριτική της. Την ΑΥΛΗ, λοιπόν, τη γνώρισα το 1987, οπότε και σύχναζα εκεί κατά διαστήματα με νεανικές παρέες της εποχής! Στο μεταξύ, είχα χρόνια και ζαμάνια να την επισκεφθώ!

Έτσι, προχθές Παρασκευή, 15/1 διαβήκαμε το προαύλιο της Αυλής με μια φίλη. Το ίδιο κι απαράλλαχτο ισόγειο ροζ σπιτάκι καταμεσής του πεζόδρομου της οδού Μεθώνης. Η ίδια αυλή με το μωσαϊκό δάπεδο, την κληματαριά ψηλά, στο βάθος το γραφικό πηγάδι, κι αριστερά τις δυο καθαρές τουαλέτες. Εκεί στο βάθος λοιπόν της αυλής, η ίδια πάντα επιγραφή, σαν να’ ταν χθες!! ΓΕΥΣΙΠΩΛΕΙΟΝ Η ΑΥΛΗ από το 1983…

Μέσα, οι δύο αίθουσες, απαράλλαχτες όπως τότε, με καμιά εικοσαριά τραπέζια, ασπρόμαυρα μωσαϊκά, όμορφες διακοσμητικές επιφάνειες λιθοδομών με πέτρα λευκή ή καφέ, καθρέφτες, ταβάνια με καλαμωτές, γλάστρες με λουλούδια και χίλιες-δυο λεπτομέρειες που δείχνουν το ίδιο πάντα μεράκι…

Και καθώς απ’ τα μεγάφωνα ακούμε σε χαμηλή ένταση λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια, με Τσιτσάνη, Μπέλλου, κ. λπ., οι μνήμες απ’ το παρελθόν ξαναζωντανεύουν. Τότε στα νιάτα μου, η ταβέρνα ήταν γεμάτη φοιτητόκοσμο, όπως άλλωστε και τώρα. Θυμάμαι σαν σήμερα τα ανέμελα μεσημέρια στη γραφική αυτή αυλίτσα…

Τότε, δίπλα μας έτρωγε θυμάμαι με την παρέα της η νεαρή και ανερχόμενη ηθοποιός Πέμη Ζούνη, συμμαθήτρια της φίλης μου απ’ το Αρσάκειο, που ξεκίναγε την καριέρα της με τις πρώτες ταινίες της αλλά και τα τηλεοπτικά σίριαλ, όπως το Γιάννης και Μαρία…Την εποχή εκείνη, τα φαγητά ήταν λίγα αλλά νοστιμότατα: κεφτεδάκια, κοκκινιστό, ψητό, μεζέδες και τα σχετικά. Τώρα λοιπόν;;

Τώρα λοιπόν τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ. Ο κ. Παναγιώτης Μπαρλής, για χρόνια μάγειρας εκεί, είναι πλέον φέτος και ιδιοκτήτης του χώρου. Τώρα όμως, τα φαγητά δεν είναι μετρημένα στα δάχτυλα, αλλά ξεπερνάν τα τριάντα κι έτσι η ευγενέστατη σερβιτόρα μας έφερε το νέο τους κατάλογο, που χαζέψαμε υπομονετικά πριν διαλέξουμε. Το μαγαζί λειτουργεί, όπως και παλιά, για μεσημεριανό και βραδινό φαγητό, καθημερινά πλην Δευτέρας, ανοίγοντας γύρω στις 13.00 και κλείνοντας, την Κυριακή, τα μεσάνυχτα, τις καθημερινές, μισή ώρα μετά, τις δε Παρασκευές & Σάββατα, την πρώτη νυχτερινή.

Χαζεύοντας και κουβεντιάζοντας για ώρα πολλή, κάποια στιγμή καταλήξαμε στα φαγητά μας, που συνοδεύτηκαν με φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού (1 €), κανάτα νερού βρύσης και μπύρα ARGOS, ξανθή, 5 βαθμών (3 €).

• Μία σαλάτα ρόκα, με ραντίσιο, σύγκλινο Μάνης και τυρί μανούρι ψητό. Είχε 7 € και ήταν ολόφρεσκη και δροσιστική.

• Ένα σουφλέ σπανάκι με κοτόπουλο, αρκετά νόστιμο, στα 8 €.

• Ένα χοιρινό ρολό με φέτα και λιαστή ντομάτα. Επίσης, ένα πιάτο ημέρας, ιδιαίτερα προσεγμένο και χορταστικό, στα 9 €.

• Μία φάβα ζεστή με τα κρεμμυδάκια της, στα 4 €.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 32 €, άξιζε για ό, τι φάγαμε αλλά κυρίως για τα συναισθήματα που η ΑΥΛΗ μού ζωντάνεψε και πάλι! Άλλωστε, συνοδεύτηκε από ευγενικό κέρασμα, που ήταν δυο κομματάκια μηλόπιτα!

Επειδή οι πιο πολλοί δεν ξέρετε τον χώρο αυτό, θα σας πληροφορήσω για κάποια ακόμη εδέσματα, που κατάφερα να συγκρατήσω απ’ τον κατάλογό τους.
• Μαστέλο Χίου σχάρας, 6.50
• Φέτα φύλλο με ουζόμελο, 5.50
• Μπακαλιάρος σκορδαλιά, 6.50

• Διάφορα κεμπάπ, ~ 7
• Πρασοκεφτέδες, 5
• Συκώτι σχάρας, 9
• Μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα, 14!
• Χοιρινά μπριζολάκια, 7.50
• Σπαγγέτι με γαρίδες, 13.50

• Μυδοπίλαφο με κρόκο Κοζάνης, 8
• Μοσχάρι με ταλιατέλες, 10.50
• 5 σαλάτες, 5-6
• Αναψυκτικά, 1-2, 6 μπύρες, 2.50-4.50, ρακί 100μλ., 2.50, ούζο 200 μλ., 6-7, και κρασί χύμα, λευκό, ροζέ και κόκκινο, ½ λίτρο, στα 4-4.50 €.

Τι να κάνω, με τα νούμερα δεν μπορώ τελικά να ξεφύγω. Αρκεί να μη γίνω κι εγώ νούμερο!!

Συμπαθάτε με λοιπόν κι αν βρεθείτε κατά Εξάρχεια μεριά, δώστε μια ευκαιρία στην παλαίμαχη ΑΥΛΗ, διαβαίνοντας άφοβα την αυλή της.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Φεβ
27
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Κείμενο που δεν αφορά στενά την αξιολόγηση / Intro (παράγραφοι 3):
Κοιτώντας παραπάνω βλέπει κανείς 3/4 (πλην του χώρου), που αντικειμενικά δεν είναι κακή βαθμολογία. Αν η βαθμολογία ήταν επί τοις εκατό θα έπαιρνε 65%-70% σε όλα (πλην του χώρου που είναι όντως 90%). Όμως μέχρι πριν από έναν χρόνο ήταν ένα άνετο 80%-85% σε όλα (πλην του χώρου που είναι σταθερός), ήτοι βλέπουμε μία πτώση 10%-20% σε όλα. Τούτου δοθέντος, πρέπει να γίνει μία εισαγωγή.

Η Αυλή ήταν μία κλασική, καλή και παλιά ταβέρνα των Εξαρχείων. Από αυτές που ξέραν οι παλιοί και αγαπούσαν οι νέοι. Ικαριώτικης καταγωγής και προελεύσεως οι κύριοι αυτής (ο Τσακαλίας ήταν παλιά θαμών), μερακλήδες, λίγο χαλαροί και τίμιοι. Η κουζίνα είχε πιάτα υπογραφές που σε κάναν να θες να ξαναπάς (πχ η φουσκόπιτα ή τα μπριζολάκια με μανούρι ρόκα και ντομάτα). Δεν υπήρχε πιάτο μέτριας νοστιμιάς. Ήταν όλα ένα κι ένα. Δεν ήταν μεριδιάρικο μαγαζί αλλά ήταν τίμιες οι ποσότητες ούτως ώστε να του αποδίδεται άνετα ο χαρακτηρισμός λαϊκό μαγαζί. Διότι, ως γνωστόν, καλές οι γκουρμεδιές αλλά ο λαός θέλει και να φάει χωρίς να καταβάλει τα χρήματα για το ενοίκιο εξαμήνου.

Σε 11 μήνες που είχα να πάω άλλαξε -εν μέρει- το μενού μα και αυτά που μείναν ίδια δεν είναι ίδια. Οι συνταγές είναι άψυχες. Είναι υλικά βαλμένα μαζί και όχι φαγητό. Σαν από μια θεια ή μια μάνα να μαγειρεύει πλέον μια οικονόμος αν με εννοείς, συντετριμμένε αναγνώστη. Τούτων λεχθέντων θα επακολουθήσει μία ανάλυση με μια -δυστυχώς- μελαγχολική σύγκριση με το παρελθόν.

Γεύση:
Επήραμαν, τέσσεροι νομάτοι, σε μιαν επίσκεψη εψές το βράδυ, τα αγαπημένα μπριζολάκια με μανούρι, ρόκα και ντομάτα, τα οποία ήταν μπριζολάκια από κάποιο μικροσκοπικό ζωάκι, καθώς δεν πιστεύω ότι υπάρχει χοίρος που να δίνει τέτοια μπριζολάκια (δίνοντας στην φράση filet mignon νέα έννοια, χοχο). Το ψήσιμό τους ήταν αδιάφορο και δεν ήταν ζουμερά και σωστά (συγγνώμη αλλά μάλλον συγκρίνω με το παρελθόν εδώ).

Πήραμε και γιαουρτλού με τρία κεμπαπάκια τόσα δα. Ήταν καλούλι, στάνταρ το κεμπαπάκι σήκωνε κι άλλα μπαχαρικά αλλά ήταν καλός κιμάς, μα λιγοστό. Και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να τσιγκουνεύεσαι την σάλτσα ντομάτα!
Συκώτι με πουρέ καρότου. Εδώ να πω την αμαρτία μου ήταν ο καλλίτερος πουρές καρότου που έχω φάει ποτέ, όχι μόνο έξω, γενικά. Βουτυράτος με μπόλικο μοσκοκάρυδο, ε-ξαι-ρε-τι-κός. Μπράβο στον μάγειρα για τον πουρέ καρότου. Το συκώτι απλά καλό μα σωστό στο ψήσιμο.

Τα γεμιστά κανελόνια και ο ως άνω πουρές καρότου ήταν τα μοναδικά που με συνεπήραν και μου θύμισαν την Αυλή που πολλοί αγαπήσαμε. Με λίγη κρέμα γάλακτος (καιρός να την απενοχοποιήσουμε και να θυμηθούμε ότι όλοι την τρώγαμε στα 70s-80s-90s και μας άρεσε) ένα πιάτο must have κατά την ταπεινή μου άποψη. Σε κάθε περίπτωση τέσσερα (4) κανελόνια μόνα σε ένα πιάτο (αυτή η μερίδα έτσι ήταν πάντα).

Μια σαλάτα με baby σπανάκι, παντζάρι, καρύδι, ωμή κόκκινη πιπεριά φλωρίνης και βαλσάμικο. Το πιο πλούσιο πιάτο ήταν η σαλάτα. Τυχαίο; Δε νομίζω...
Μια φετούλα με ντομάτα, ελιά και ρίγανη στο πήλινο. Αναμενόμενο και ΟΚ.
Πρασοκεφτέδες άριστη σύλληψη (δεν το είχα ποτέ μου καν σκεφτεί) και άριστη εκτέλεση.

Και ένα κιλό (κακό) κόκκινο, αγιωργίτικο κατά δήλωσιν.
Φαίνονται πολλά ενώ -πιστέψατέ με- πρακτικώς δεν ήταν τόσα όσα φαίνονται.
Νεράκι βρύσης.
Ρακούλα και χαλβάς κερασμένα. Ο χαλβάς ήταν μια παρωδία. Καμένος και ξυνολεμονάτος. Δεν κάνω πλάκα. Είμαι από αυτούς που τρώνε -σχεδόν- τα πάντα ασχέτως ποιότητας. Αυτό δεν τρωγότανε.

Εξυπηρέτηση:
Όλα τέλεια, φυσική ευγένεια, ταχύτητα, σε μια κατά τα λοιπά μοναχική και βροχερή βραδιά καθημερινής (4 παρέες εν τω συνόλω, οι δυο ζευγάρια), πλην ενός. Το ξέρω είναι λεπτό το ζήτημα αλλά κι εγώ πήγα για να φάω. Η προσωπική υγιεινή σε χώρους εστίασης είναι κάτι αδιαπραγμάτευτο. Δεν ξέρω αν είναι θέμα ορμονικής διαταραχής ή απλά όταν όλη μέρα είσαι στο ποδάρι μπορεί να μυρίσει η μπλούζα αλλά μπορεί κανείς είτε να κάνει ένα ντουσάκι είτε να βάλει αποσμητικό είτε να αλλάξει μπλούζα είτε (προτιμητέο) όλα τα παραπάνω. Δεν θα το ανέφερα αν δεν ήταν πρόβλημα. Μόνο βαριά συναχωμένος δεν θα ενοχλούνταν.

Χώρος:
Υπάρχει αντικειμενικό σκέλος:
για ταβέρνα έχει προσεγμένο, λιτό (είναι της μόδας να κρεμάμε παντού λιαστές ντομάτες και πιπεριές και τα φωτιστικά να είναι σουρωτήρια και τρίφτες) αλλά όχι minimal (είναι επίσης της μόδας οι κενοί χώροι) και καθαρό περιβάλλον. Φαίνεται πάντα φρεσκοβαμμένο, καθαρό (και με την σχεδιαστική έννοια όχι μόνο με αυτήν της καθαριότητας) αλλά και συνάμα παλαιάς αθηναϊκής αστικής αισθητικής το μαγαζί (από το ασπρόμαυρο πλακάκι μέχρι τους καθρέφτες, την 'ψάθινη' οροφή, τις εσωτερικές καμάρες και την εμφανή πέτρα σε μέρος του τοίχου). Τουαλέτες καθαρές.

Υπάρχει και το υποκειμενικό σκέλος:
Εμένα έτσι μου αρέσουν οι ταβέρνες. Χωρίς ντεκορατέρ αλλά με γούστο. Όχι μουσείο-εκθετήριο (με γκλίτσες, 10 ραδιόφωνα αντίκες, 2 ραπτομηχανές SINGER και ατάκτως ερριμμένα κουτάκια KYKNOS, μπορεί κάποτε να ήταν γλυκό, σίγουρα δεν είναι πλέον πρωτότυπο) μα διακοσμημένες. Χωρίς να 'φωνάζουν' για την επένδυση του ιδιοκτήτη μα με εμφανές το αισθητικό του ενδιαφέρον αλλά και ένστικτο. Έχει μια φινέτσα και μια ισορροπία ο χώρος.

VfM:
Δε νομίζω ότι ακρίβυνε σε σχέση με το παρελθόν. Απλώς μικρύναν οι μερίδες. Ίσως κι η ποιότητα δεν είναι η ίδια. Για τα ως άνω πληρώσαμε 56,50 €, ήτοι 14 € το κεφάλι. Τσάμπα θα πει κάποιος. Χειρότερα σε σχέση με παλιότερα θα πω εγώ...

Κείμενο που δεν αφορά στενά την αξιολόγηση / Outro (παράγραφος 1):
Την Αυλή πάνε χρόνια που την είχα αγαπήσει. Ήμασταν friends with benefits. Εγώ την θυμόμουν όποτε και αυτή μου συμπεριφερόταν πάντα με κατανόηση και καλοσύνη. Νομίζω ότι αποφάσισε να προχωρήσει στην ζωή της. Θα της ευχηθώ καλή τύχη. Μόνο που για μένα δεν θα είναι πια Η Αυλή αλλά μια Αυλή.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Μαι
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Περιδιαβαίνοντας προχθές τον πεζόδρομο της οδού Μεθώνης, βρέθηκα έξω από το ταβερνάκι της «Αυλής», το οποίο είχα επισκεφθεί κατά τα μέσα του περασμένου Φλεβάρη, και όπου, μαζί με άλλους πέντε φίλους, κύλισε όμορφα ένα χειμωνιάτικο απόγευμα.

Η «Αυλή» θυμίζει τα κουτούκια των φοιτητικών μας χρόνων – μπορεί να με γελά η μνήμη μου αλλά σαν να θυμάμαι ότι παλιά εδώ, τις μεγάλες ώρες, είχα πετύχει και κομπανίες ρεμπέτικου τραγουδιού. Σε μια παλιά μικρή μονοκατοικία, λοιπόν «στεγάζεται» η «Αυλή», σε δύο χώρους, να προτιμήσετε το μέσα δωμάτιο. Η διακόσμηση είναι λιτή και κάπως παραδοσιακή, πάρα πολύ σωστή θα έλεγα.

Από ότι μπορώ να θυμηθώ παραγγείλαμε πολλά πιάτα με λαχανικά – είχαμε χορτοφάγους στην παρέα, που ήταν όλα καλομαγειρεμένα και νόστιμα: ροβυθάδα φούρνου, πρασοκεφτέδες, μια σαλάτα με πολλά λαχανικά, καρύδια και λοιπά, μία μερίδα τηγανητό τυρί, μαστέλο ή λαδοτύρι δεν θυμάμαι,, φέτα ψητή με μέλι, μπριζολάκια χοιρινά, μπιφτέκια και λαχανικά ψητά με τυρί.
Ήπιαμε 3-4 καραφάκια τσίπουρο και λευκό κρασί, αρωματικό πάρα πολύ ωραίο. Νομίζω ότι μας κέρασαν γλυκό – δεν θυμάμαι καλά.
Ο λογαριασμός για τα παραπάνω ανήλθε γύρω στα € 60.

Το μεγάλο μείον του μαγαζιού είναι ο εξαερισμός. Βγαίνεις έξω και καταλαβαίνεις ότι τα ρούχα έχουν ποτίσει από τις μυρωδιές της κουζίνας. Θερμή παράκληση προς την διεύθυνση να βελτιώσει τον εξαερισμό πάραυτα και να μην πειράξει τίποτα άλλο από αυτά που προσφέρει (ούτε τις τιμές – εννοώ λόγω της αύξηση του ΦΠΑ (σε 24%) – λόγω των μικρών μερίδων).
Το προτείνω ως ένα από τα καλύτερα ταβερνάκια του κέντρου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Απρ
17
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
10-16

Σάββατο βράδυ στον πεζόδρομο της Μεθώνης στα Εξάρχεια. Όχι, δεν θυμίζει νησί, είναι κλασσική Αθήνα με τη δική της ομορφιά. Φτάσαμε στην Αυλή τέσσερα άτομα και καθίσαμε στην μέσα αίθουσα, με τα παράθυρα στον πεζόδρομο.

Ο χώρος πολύ όμορφος, καθαρός, με πολύ ωραίο φωτισμό και πολύ προσεγμένη διακόσμηση. Δυστυχώς όμως, σύντομα έγινε αποπνικτικός από την τσιγαρίλα. Είχε και δυο τρία τραπέζια στην αυλή, αλλά εμείς επιλέξαμε να καθίσουμε μέσα, γιατί την ώρα που φτάσαμε ήταν σχεδόν άδειο. Ευτυχώς φτάσαμε νωρίτερα από τους θεριακλήδες και προλάβαμε να φάμε...

Η εξυπηρέτηση ήταν καλή και τα πιάτα έρχονταν σε σωστό χρόνο.
Παραγγείλαμε μια σαλάτα με baby σπανάκι, παντζάρι και καρύδια και άλλη μια με ρόκα. Και οι δυο σε ρηχό πιάτο, το οποίοι ίσα που επαρκούσε για δυο άτομα. Η τιμή τους €7,00 και €6,50 αντίστοιχα. Η μερίδα ναι μεν μικρή, αλλά το σπανάκι baby ήταν το πιο γευστικό πιάτο που παραγγείλαμε. Συνεχίσαμε με μια φέτα ψητή (€5,00), μπριζολάκια χοιρινά (€7,50), κοτόπουλο με μαστέλλο Χίου (€8,50), 2 μπιφτέκια (€8,00) και μια σπαλομπριζόλα εξαιρετικά λεπτή και άνοστη (€14,5). Όλες οι μερίδες ήταν μικρές και τους έλειπε αλάτι.

Δεν δοκίμασα τίποτα που να με ενθουσιάσει και λυπάμαι γιατί είχα διαβάσει εξαιρετικές κριτικές και απογοητεύτηκα λίγο.

Το μαγαζί επίσης είχε μόνο ελληνικά ποτά και αναψυκτικά και επιλέξαμε 2 καπνιστές μπύρες στα €9,60 οι οποίες δεν άρεσαν και παραγγείλαμε και μια Βεργίνα στα €2,50. Ο λογαριασμός μαζί με τις τρεις μπύρες που ήπιαμε ήρθε στα €72,60 που σημαίνει περίπου €15 το άτομο χωρίς τα ποτά. Κέρασμα ένα σφηνάκι λικέρ μαστίχας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Οκτ
26
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Την Αυλή είχα καιρό να το επισκεφτώ ενω είχα ακούσει οτι άλλαξε ιδιοκτήτη και έβαλε νέο μενού. Στο ίδιο ύφος λοιπόν αλλα με ανανεωμένα πιάτα δοκίμασαμε τα εξής:

Κουνελάκι λαδορίγανη με πατάτες φούρνου (πιάτο ημέρας νομίζω) (Ενθουσιάστηκα)
Τυροκροκέτες με καυτερή σάλτσα (πάρα πολύ ωραίο αν και η σάλτσα εμπορίου)
Χοιρινό ρολό, (ημέρας πάλι με διάφορα που δεν θυμάμαι γιατι το καταβροχθίσαμε)!!!
Λουκάνικο με πορτοκάλι (απλό λουκάνικο αλλά κυριολεκτικά έλιωνε στο στόμα)
2 σαλάτες ρόκα
Παπαρδέλες μπολονέζ (αξιοπρεπέστατο)

Για όλα τα παραπάνω με κρασί κλπ ο λογαριασμός δεν ξεπέρασε τα 15-16 ευρώ κατ' άτομο.

Μπράβο στα παιδιά που αναβάθμισαν το μενού μένοντας πιστοί στα καλά υλικά και κράτησαν τις καλές τιμές που ανέκαθεν είχε το μαγαζί! Νομίζω ξεχωρίζουν απο όλα τα γύρω εστιατόρια της περιοχής

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη mixalissss.