Loader

Περιγραφή

Μικρό μεζεδοπωλείο με προσεγμένο κατάλογο. Ανοιχτό κάθε μέρα από το μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

0 medium

01 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Ημερομηνία επίσκεψης: Σάββατο 13/10, αργά το απόγευμα (19:30), 4 άτομα, χωρίς κράτηση

Στου Ψυρρή είχα να κατέβω από... πάντα, άντε το πολύ να τα έχω περπατήσει κανά-δυο φορές ή να έχω πάει τίποτα θέατρα. Όταν η περιοχή ήταν στα ντουζένια της δεν ήταν του γούστου μου, μετά επήλθε κορεσμός και δεν πατούσε κανείς, ε, αυτή τη φορά είπε η παρέα να δοκιμάσουμε μια διαφορετική περιοχή για να βρεθούμε, η μια από τις κοπέλες θυμόταν ευχάριστα το συγκεκριμένο μαγαζί, οι υπόλοιποι ακολουθήσαμε πειθήνια.

Επειδή είχαμε πεινάσει από νωρίς, βρήκαμε τραπέζι με ευκολία, καθώς το μαγαζί ήταν σχεδόν άδειο.

Ο χώρος:
Παλιό δίπατο κτίριο με εσωτερική σκάλα (που οδηγεί στην τουαλέτα και σε δεύτερη σάλα, που υποθέτω ότι χρησιμοποιείται το χειμώνα). Αυτό που βρήκα γοητευτικό ήταν μια κλειδωμένη πόρτα στον πάνω όροφο, που αναρωτιέμαι πού να οδηγούσε και σε τι να χρησίμευε, όταν αυτό το κτίριο δεν ήταν ρακάδικο αλλά σπίτι (;). Απλή η διακόσμηση, τραπεζάκια καφενείου, έντεχνη ελληνική μουσική στα ηχεία (που ακούγεται μέχρι να γεμίσει το μαγαζί, μετά ο θόρυβος σκεπάζει τα πάντα).

Το μενού:
Μεζέδες (του βουνού και της θάλασσας) σε αντίστοιχες μερίδες, που φαίνονται μικρές, αλλά εμείς, 4 άτομα πεινασμένα, καταφέραμε να μην τελειώσουμε ούτε ένα πιάτο. Και νομίζω ότι αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι τίποτα δε μας φάνηκε τόσο συγκλονιστικό, ώστε να θέλουμε να το καταβροχθίσουμε. Πήραμε:
-- Τα περίφημα αμοργιανά πιταράκια, με ξυνομυζήθρα και (πολύ, πάρα πολύ) μοσχοκάρυδο, που άφηνε μια πικρή επίγευση.
-- Πολίτικη σαλάτα
-- Ομελέτα με παστουρμά (ένα κομμάτι κρέατος όλο κι όλο, κι αυτό καμμένο)
-- Φάβα
-- Τηγανιά χοιρινή
-- Μπόλικο κόκκινο κρασί χύμα (ωραίο ήταν αυτό)

Στο τέλος μας κέρασαν ψημένη ρακή.

Η έλλειψη περισσότερων σχολίων οφείλεται στο γεγονός ότι κυριολεκτικά δε θυμάμαι τη γεύση κανενός από τα φαγητά. Και κάτι τόσο αδιάφορο ισούται στο δικό μου μυαλό με κάτι το κακό.

Το σέρβις:
Ένα από τα βασικότερα προβλήματα της βραδιάς, καθώς ήταν από απλά διεκπεραιωτικό ως μουρτζούφλικο και μουτρωμένο. Όπως αποδείχτηκε από την ατυχή προσπάθειά μου να πιάσω την κουβέντα με το σερβιτόρο σχετικά με την προέλευση της φάβας που θέλαμε να παραγγείλουμε (ναι, δεν ήξερα ότι το μαγαζί έχει στενές σχέσεις με την Αμοργό και τη φάβα της, κρεμάστε με! ), κανείς από το σέρβις δεν είχε ιδιαίτερη όρεξη να μας πει μια κουβέντα παραπάνω ή, έστω, να χαμογελάσει, για να μας κάνει να νιώσουμε ευπρόσδεκτοι. Ένα μπέρδεμα επιπλέον χρέωσης που έγινε στο λογαριασμό στο τέλος, ενώ έχω κάθε καλή πρόθεση να θεωρήσω ότι ήταν ένα απλό ανθρώπινο λάθος, απ' αυτά που συμβαίνουν συχνά, στη συγκεκριμένη περίπτωση απλά επέτεινε τη δυσαρέσκειά μου για το μέρος που επέλεξα να περάσω μια ευχάριστη βραδιά με την παρέα μου.

Θα ξαναπάω;
Η απάντηση είναι προφανώς αρνητική. Δεν υπήρχε απολύτως τίποτα σ' αυτό το μαγαζί που να άξιζε τα χρήματα και το χρόνο μου.