Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Κούρδικο εστιατόριο-ψητοπωλείο με κούρδικα και πολίτικα πιάτα.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ Κλειστα ΤΡΙΤΗ , ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΕΜΠΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, ΣΆΒΒΑΤΟ, ΚΥΡΙΑΚΉ Ανοιχτά απο της 6.30 Μ.Μ ΜΕΧΡΙ 12.00 Π.Μ

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

26 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το "Ασία" στην οδό Μοσχονησίων, λίγα μέτρα κάτω από την Πλατεία Αμερικής, είναι ίσως το πιο αυθεντικό ( και φημισμένο ) κουτούκι Ανατολικών γεύσεων, με έμφαση στο κεμπάμπ, στην Αθήνα. Για χάρη του πολλοί θαμώνες "ξενιτεύονται " από κάθε πλευρά του λεκανοπεδίου! Το νεοσύστατο αδερφάκι του στο Παγκράτι δεν έτυχε να το επισκεφθώ ακόμη, καθώς διστάζω ( όχι για πολύ... ) να ξεκολλήσω στην κυριολεξία από την ποδιά της πρωτοδιδάξασας Κας Τσιτσέκ, που εδώ και χρόνια ακολουθώ πιστά. Ο κύριος λόγος που γράφω τώρα είναι ο καινούργιος ανανεωμένος αέρας του εστιατορίου που με ξάφνιασε κατά την τελευταία εντελώς τυχαία επίσκεψη μου στις 16.05 απόγευμα, καθώς το εστιατόριο ανοίγει μετά τις πέντε. Το ευχάριστο βέβαια είναι ότι αυτή η ευπρόσδεκτη αλλαγή αφορά μόνο την διακόσμηση και όχι τις γεύσεις που παραμένουν σταθερά η μία καλύτερη από την άλλη. Και εκεί είναι που αναρωτιέμαι, χωρίς σκωπτική διάθεση, για το πόση διάρκεια μπορεί να έχει η Τελειότητα ή για το αν το Ταλέντο μπορεί να μεταλαμπαδευτεί τόσο πιστά όσο επιθυμείς (?)

Αυτό λοιπόν το μικροσκοπικό εστιατόριο της Μοσχονησίων έκανε μικρές αλλά ουσιαστικές παρεμβάσεις στον χώρο χωρίς, παρά ταύτα, να αλλάξει το γνώριμο ύφος του. Τα απλά και κοινότυπα σιδερένια καθίσματα του εξωτερικού χώρου αντικαταστάθηκαν από λευκά τραπεζοκαθίσματα (με βυσινί δέρμα) και καρώ τραπεζομάνδηλα. Στον γυμνό εξωτερικό τοίχο τοποθετήθηκε μια νόστιμη αρτιφισιέλ πρασινάδα απ' άκρη σ' άκρη. Το μωσαϊκό, εσωτερικά και εξωτερικά, αντικαταστάθηκε από ξύλινο ντεκ. Οι μικρής επιφάνειας εσωτερικοί τοίχοι βάφτηκαν σε λευκό χρώμα, πράγμα που φωτίζει και μεγαλώνει τον μικρό χώρο Από την μέση και κάτω επενδύθηκαν με πρασινωπά τουβλάκια. Οι πεντακάθαρες τουαλέτες έγιναν πιο φιλικές με λίγα γλαστράκια, ολόλευκα πλακάκια με μερικά κομμάτια με σχέδια, αρωματικά λουλουδάκια και το γνωστό σεμεδάκι για κουρτινάκι στο μικρό παράθυρο. Οι αλλαγές όπως είπα δεν είναι μεγάλες αλλά οι ξεχωριστές γεύσεις αυτού του μέρους αυτού άξιζαν αυτές τις αλλαγές και με το παραπάνω!!

Το μέρος της ψησταριάς ( καθώς όλα ψήνονται στα κάρβουνα ) έχει μείνει το ίδιο με τα διάφορα ταπεράκια με τις πρώτες ύλες να πηγαινοέρχονται από το υπόγειο.
Ακόμα και η οικοδέσποινα Τσιτσέκ (από την Σεβαστεία) είχε κάτι το διαφορετικό όπως είναι το όμορφο φουλάρι της και η super girly ροζαλί ποδιά της.

Εν συντομία, θα επαναλάβω ότι οι ιδιοκτήτες του " Ασία " ( Σινάν και Τσιτσέκ ) είναι Κουρδικής καταγωγής, που κατέφυγαν ως πολιτικοί πρόσφυγες ( εξαιτίας της Τουρκικής Χούντας ) στη χώρα μας. Από το 2000 άρχισαν να λειτουργούν αυτό το διαμαντάκι με πιάτα από την Τουρκία, το Λίβανο και διάφορες συγγενείς γεύσεις προς την Κουρδική κουζίνα. Λίγες γεύσεις και καλές, αρκετά κεμπάμπ. Ψυχή του εστιατορίου πέρα από την οικοδέσποινα είναι οι δύο κόρες ( η μια με τον σύζυγό της διαχειρίζονται το μαγαζί του Παγκρατίου ). Στα μέσα και τα έξω θα συναντήσετε τον αεικίνητο γιο της οικογένειας.

Από τα φαγητά δοκιμάσαμε (δύο άτομα ) αγαπημένες γεύσεις όπως:

Ταμπουλέ της Τσιτσέκ (4,50 ). Τουλάχιστον υπέροχο, διακοσμημένο με λίγες φέτες μαρουλιού, τέσσερα ντοματίνια και δύο πράσινες πιπεριές, σερβιρισμένο με άψογο στυλ σε βαθύ πιάτο με σχέδια!!

Χούμους (3,50), το νοστιμότερο και αυθεντικότερο στα πέριξ. Σερβίρεται σε απλό λευκό πιάτο με τρία φυλλαράκια από μαρούλι, ντομάτα, μαίντανό και μπόλικο σουμάκ.

Πιτάκια για το χούμους (2,00). Καλάθι με 4-5 καταπληκτικά ( αφράτα και ζεστά ) κομμάτια πίτας, πασπαλισμένα με σουμάκ!

Το περίφημο Μπεϊντί κεμπάπ, μοσχάρι λουκούμι σαν σουβλάκι τοποθετημένο στο πιάτο (όχι τυλιχτό) με γαρνιτούρα γιαούρτι, καφέ ρύζι, μια μεγάλη πράσινη πιπεριά, μια ψητή ντομάτα, γιαούρτι με μπαχαρικά, λεπτές φέτες κρεμμυδιού και λεμόνι. Το κεμπάπ είναι σκεπασμένο με μπόλικο μαϊντανό και σουμάκ. Εντυπωσιακό πιάτο που σερβίρεται με σεβασμό, σε στρογγυλό μπρούτζινο σκεύος!!

Κιουνεφέ ( 5,00). Κάθε φορά γίνεται ανάρπαστο και κάποτε μάλιστα ξεσπιτονώμουν προκειμένου να πάω να το παραλάβω για το σπίτι!! Κατόπιν παραγγελίας, μπορείτε και εσείς να ακολουθήσετε.... Στο εστιατόριο μάλιστα θα πρέπει να δώσετε εξ' αρχής την παραγγελία του γλυκού αυτού γιατί θέλει κάποια ώρα η ετοιμασία του! Το τυρί λιώνει στο στόμα και το Κιουνεφέ, με το λίγο ξεροψήσιμο και το νόστιμο σιρόπι του πραγματικά, γίνεται όντως συναρπαστικό!!

Στην αρχή έρχεται μόνο νερό βρύσης σε προσεγμένο μπουκάλι!

Είναι το στέκι μας και θα παραμείνει, ελπίζω δε να γίνει και το δικό σας. Ευκαιρία να συναντιόμαστε βρε παιδί μου....

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Οι κριτικές -από το βαρύ πυροβολικό του a4f- για το Μικρά Ασία είχαν εντυπωθεί στο μυαλό μου εδώ και καιρό.
Η δε κριτική της Τzia για το αντίστοιχο αδελφάκι στο Παγκράτι μου άφησε ακόμη μεγαλύτερο στίγμα (και με την ευκαιρία θέλω να της δώσω τα συγχαρητήριά μου για την εκπληκτική της πένα! ).
Η αρχειοθέτηση των πληροφοριών είχε γίνει στο πίσω συρταράκι του εγκεφάλου για να ανοιχθεί ευκαιρίας δοθείσης -όταν βρεθώ στις συγκεκριμένες περιοχές (Πατήσια ή Παγκράτι).
Η ευκαιρία δόθηκε λοιπόν στα μέσα Φεβρουαρίου, μετά από παράσταση σε θέατρο επί της Αγίου Μελετίου -ούτε ένα τσιγάρο δρόμος- η Μικρά Ασία.
Α! Μιας που είπα τσιγάρο, απαγορεύεται ρητώς και διά ροπάλου μέσα στη ΜΑ!!!! και μπράβο τους.

Η παρέα πλέον ακολουθεί τυφλά και χωρίς πολλές ερωτήσεις -παρόλα αυτά όταν τους είπα ότι ο χώρος δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, έπεσε στο τραπέζι η σκέψη για εναλλακτική πρόταση στην Κυψέλη, αλλά ευτυχώς απορρίφθηκε αμέσως.

Φτάσαμε λοιπόν στις 23,30 στη ΜΑ -αφού προηγήθηκε τηλεφώνημά μου για να επιβεβαιώσω ότι σερβίρουν ακόμη- μας υποδέχτηκε ο Φιντέλ -ο ευγενικός γιος της χρυσοχέρας κυρίας που δημιουργεί στην κουζίνα- και μας υπέδειξε το τραπέζι που καθίσαμε.

Ο χώρος δεν έχει καμία πολυτέλεια και κανένα φτιασίδι- στριμωγμένα τραπεζάκια και καρέκλες σε μία γωνιά του δρόμου (που πραγματικά δεν την πιάνει το μάτι σου και ίσως να μη της δώσεις καμία ευκαιρία εάν δεν είσαι διαβασμένος) διαμορφωμένος σε μορφή σουβλατζίδικου, με θερμαντικά σώματα να κρέμονται από ψηλά στον εξωτερικό χώρο, που είναι περιτυλιγμένος από το γνωστό πλαστικό.
Απλός, λιτός χώρος και θα συμφωνήσω απόλυτα με τα σχόλια των piperman & IΩΓΙΑΝΝΗΣ (γιαυτό και το 3 στο χώρο).

Σε μία σελίδα περιγράφονται όλες οι εκπληκτικές νοστιμιές που παρασκευάζονται σε αυτό το μικροσκοπικό "ψητοπωλείο" και δυστυχώς λόγω της προχωρημένης ώρας 2-3 SOS πιάτα δεν υπήρχαν (λογικό), από την άλλη αυτός ο περιορισμός έκανε πιο εύκολη και γρήγορη την επιλογή μας.
Στο οινόπνευμα επίσης υπάρχει σχετικά μικρή γκάμα επιλογών: λευκό, ροζέ, κόκκινο χύμα κρασί και 5-6 μπύρες. Όμως στη ΜΑ έρχεσαι να γευτείς όχι να πιεις.

Ο Φιντέλ πήρε την παραγγελία μας, εφοδίασε το τραπέζι μας με σερβίτσια και νερό σε κανάτα μαζί με τις ψημμένες πιτούλες, οι οποίες ήταν πεντανόστιμες (το γνωστό φτυαράκι στη σαλάτα και σε ότι άλλο ακολούθησε).

Τσομπάν σαλάτα (ελλείψη της Ταμπουλέ)
Περιέχει ντομάτα, μαρούλι, αγγούρι, κάπαρη και κρεμμύδι, ολόφρεσκα υλικά που δημιουργούν ένα δροσερό και νοστιμότατο αποτέλεσμα.

Τυροπιτάκια - φτάνει στρογγυλή πολύ λεπτή ζεστή πιτούλα κομμένη σε κομμάτια, απροσμενα απίθανη γεύση!

Πήραμε και πατάτες τηγανητές οι οποίες ήρθαν πασπαλισμένες με κόκκινο γλυκό πιπέρι (μα τι σκεφτόμασταν και παραγγείλαμε πατάτες???) Και φυσικά ήταν το μοναδικό πιάτο που δεν καταναλώθηκε -όχι γιατί δε μας άρεσε αλλά γιατί μπροστά στις υπόλοιπες νοστιμιές τύφλα να έχουν οι πατάτες....

1 Γιαουρτλού ντόνερ (την ώρα που το παραγγείλαμε δήλωσα στην παρέα ότι δεν τρώω ντόνερ.... ψέμμα, ψέμμα, ψέμμα!!! αλλά πιστέψτε με, ψέμμα χωρίς δόλο και εδώ ισχύει το "πριν μιλήσεις να βουτάς τη γλώσσα σου στο πιάτο")
Μόλις έφτασε το πιάτο στο τραπέζι, βλέποντας τους υπόλοιπους 3 της παρέας να μουγκρίζουν από γευστική ηδονή, αποφάσισα να δοκιμάσω διστακτικά στην αρχή, διεκδικώντας το υπόλοιπο της μερίδας μετά την πρώτη μπουκιά.
Τι να σας πω? Ουράνια γεύση, τρώει η μάνα και στο παιδί της δε δίνει...

Άντανα κεμπάπ Χ2.
Ε-κ-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ο & Θ-ε-ι-κ-ο!!!!
Πεντακάθαρη γεύση κεμπάπ χωρίς αυτή την ¨εσάνς" του λίπους, συνοδεύονταν από πολλές πιτούλες, ρυζάκι, μαρούλι, κρεμμύδι, πιπεριά & ντομάτα ψητή.

Μέχρι να ¨εξασφαλίσω" 2-3 μπουκιές στο πιάτο μου, μέχρι να ξανασηκώσω το βλέμμα στο κέντρο του τραπεζιού μας, τα κεμπάπ είχαν εξαφανιστεί και είχαν απομείνει μόνο οι πιτούλες και τα λοιπά συνοδευτικά
Και να φανταστείτε ότι οι 2 άντρες της παρέας -πριν επισκεφτούμε τη ΜΑ- δήλωναν ότι δεν πεινούσαν καθόλου... φανταστείτε και να πεινούσαν!!

Η αλήθεια είναι ότι δεν καταφέραμε να αδειάσουμε τα πιάτα -κάποιες πιτούλες μαζί με λίγο μαρουλάκι έμειναν -και αυτό γιατί χυμήξαμε σαν γλάροι στις πρώτες πίτες που έφτασαν σαν κουβέρ, με αποτέλεσμα τον απόλυτο κορεσμό.

Έχω την εντύπωση ότι αυτά που γεύτηκα σε αυτό το μικρό -στο μάτι- ψητοπωλείο δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε λέξεις.
Μόνο όποιος έχει γευτεί τις νοστιμιές που βγάζει αυτή η κουζίνα μπορεί να καταλάβει.
Φυσικά και πήρα τα συγχαρητήρια της παρέας τα οποία φρόντισα να μεταβιβάσω στην μαμά μαγείρισσα με την υπόσχεση να έρθω ξανά και ξανά.

9 medium

15 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η Ασία είναι ένα από τα ethnic διαμάντια της Αθήνας. Το ethnic φαγητό από κάθε μεριά του πλανήτη είναι της μόδας ειδικά τα τελευταία χρόνια.

Στο κέντρο της Αθήνας παρατηρούμε όλοι τα street food μαγαζιά, που εμφανίζονται παντού ως μανιτάρια. Όμως τελικά μήπως πρέπει να σκεφθούμε ποιος τιμά αυτές τις εθνικές κουζίνες δίνοντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στον πελάτη; Γιατί από τα λίγα (ή πολλά! ) ταξίδια μας στον κόσμο έχουμε όλοι ένα σχηματισμένο κριτήριο και -δυστυχώς- συνειδητοποιούμε ότι πολλοί επιχειρηματίες εκμεταλλεύονται απλώς το ρεύμα της εποχής σερβίροντας ευρωπαϊκές ή ελληνικές εκδοχές πιάτων, τα οποία είναι σήμα κατατεθέν όχι μόνο για τις χώρες τους αλλά και διεθνώς.

Η Ασία και οι ιδιοκτήτες της τιμούν την κουρδική καταγωγή τους (με αναφορές στη λιβανέζικη και τουρκική κουζίνα) προτείνοντας περιορισμένα σε αριθμό πιάτα αλλά εξαιρετικής ποιότητας και νοστιμιάς. Πήγαμε πάλι χθες βράδυ (7/3/2018) με κράτηση τεσσάρων ατόμων για τις 8μμ. Επιμένω στη λεπτομέρεια της κράτησης και της ώρας γιατί -παρ'όλο που οι φίλες μου με χαρακτήρισαν υπερβολική- κατάλαβαν ευθύς αμέσως ότι ήμουν απλώς προνοητική! Και ευτυχώς μιας και ως τις 8.30μμ τα 7-8 τραπέζια ήταν ήδη γεμάτα.

Ο χώρος όπως έχει αναφερθεί σε προηγούμενες κριτικές είναι απλός και καθαρός. Σαν μια γειτονική ψησταριά με τραπέζια στο πεζοδρόμιο, τα οποία είναι προστατευμένα με τις γνωστές πλαστικές διαφανείς κάθετες τέντες και λόγω της θέρμανσης είναι ευχάριστα και το χειμώνα. Ο χώρος είναι αυστηρά άκαπνος. Ίσως θα έπρεπε να βαθμολογηθεί με 2/4 αλλά δεν τους αξίζει. Εξάλλου πάντα ευαγγελίζομαι ότι όλοι οι χώροι εστίασης πρέπει να βαθμολογούνται γι' αυτό που είναι και εκπροσωπούν ουσιαστικά.

Ξεκινώ λοιπόν. Μας καλοδέχονται με χαμόγελο και μόλις καθόμαστε έρχεται αμέσως κατάλογος στο τραπέζι και νερό βρύσης σε γυάλινο μπουκάλι. Οι δύο εκ της παρέας δεν είχαν ξαναέρθει, οπότε παραγγείλαμε 'στρατηγικά' ώστε να δοκιμάσουν επαρκώς. Στη συνέχεια ήρθαν ψημένες πίτες κομμένες τριγωνικά αρτυμένες με αρωματικά μπαχάρια αντί ψωμιού.

Ενημερώνω ότι εκτός από σκεύος απόλαυσης για τις σαλάτες και τις σάλτσες, τρώγονται υπέροχα και σκέτες. Αλλά προσέξτε μη φουσκώσετε εξ αρχής! Παραγγείλαμε τη μεγάλη ποικιλία ορεκτικών (ή αλοιφών όπως είπε η Θεσσαλονικιά της παρέας), που έρχεται σε πιατέλα με χωρίσματα και περιέχει ελαφρύ τζατζίκι, εξαιρετικό χούμους με πάπρικα, καπνιστή μελιτζανοσαλάτα, υπέροχο χαϊντάρι (παραλλαγή του τζατζικιού με άνηθο και καρότο) και το φημισμένο εζμέ (μαρμελάδα ντομάτας με καυτερή πιπεριά).

Τιμάται 12 ευρώ και αξίζει κάθε σεντ τόσο ως ποσότητα όσο και ως λιχουδιά. Οι σαλάτες αυτές όλες προσφέρονται και μεμονωμένα. Επίσης ζητήσαμε την πίτα Καισαρείας (γνωστή αγαπημένη με λεπτό νόστιμο παστουρμά, ντομάτα και πιπεριά). Δεν ξεχνάμε ποτέ να παραγγείλουμε τον ταμπουλέ, ο οποίος είναι ίσως ο καλύτερος που έχω φάει. Και στη συνέχεια στραφήκαμε στο βαρύ πυροβολικό, τα κρέατα.

Οι μερίδες κοστίζουν περίπου 8 ευρώ εκάστη. Επιλέξαμε το σις κοτόπουλο (κομμάτια φιλέτο με πάπρικα σε πιάτο με μαρουλάκι, ντομάτα και κρεμμύδι ψιλοκομμένο με σουμάκ), το γιαουρτλού ντονέρ (λεπτοκομμένο μοσχάρι πάνω σε πιτούλες με σάλτσα ντομάτας και γιαουρτιού) και φυσικά το απίθανο πικάντικο μπεϊτί κεμπάπ (αρνίσιο κεμπάπ τυλιγμένο σε λεπτή πίτα, σερβιρισμένο με ρύζι με ρεβύθια, μαρούλι, κρεμμύδι με σουμάκ, πικάντικη σάλτσα ντομάτας και γιαούρτι), το οποίο περιχύνεται προτού σερβιριστεί με καυτό μυρωδάτο βούτυρο. Ναι, ναι, όπως το ακούς!

Τα λόγια είναι περιττά, όλα ψημένα στην εντέλεια! Τονίζω ότι η έξυπνη και επαρκής (αλλά όχι υπερβολική) χρήση των μπαχαρικών πάντα με εκπλήσσει, το θεωρώ μεγάλο προσόν του μάγειρα να βρίσκει τις κατάλληλες ισορροπίες και να... σε ταξιδεύει μέσα από τα αρώματα και τις γεύσεις.

Εδώ ισχύει ακριβώς αυτό. Η οικογένεια των ιδιοκτητών με το χαμόγελο, την ευγένεια, τη σβελτάδα αλλά και τη μαγειρική τους δεινότητα σε ταξιδεύει και σε προ(σ)καλεί για την επόμενη επίσκεψη.

Να μην αμελήσω τα τυπικά. Το σύνολο του λογαριασμού μας ήταν 58 ευρώ με 2 κιλά λευκό ξηρό κρασί χύμα (αδιάφορο αλλά όχι κακό) και ένα αναψυκτικό. Φύγαμε απολύτως χορτάτοι από το φαγητό και την περιποίηση!

15 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τον Ιούνιο που μας πέρασε ταξίδεψα στην Σμύρνη. Για κάποιον λόγο πήγαινα με ιδιαίτερα μεγάλες απαιτήσεις. Πίστευα ότι θα «κούμπωνα» πολύ με αυτήν την πόλη. Με την ατμόσφαιρά της, με τους ανθρώπους της, με την κουζίνα της. Είχα ακούσει και διαβάσει τόσα πολλά…
Οφείλω να ομολογήσω ότι η πρώτη εντύπωση που μου έδωσε η αισθητική της ήταν απογοητευτική. Με πολλούς ντόπιους δεν είχα προλάβει να συναναστραφώ οπότε τις ελπίδες μου τις είχα όλες εναποθέσει στην κουζίνα τους. Μία κουζίνα που στο μυαλό μου έκρυβε γερές δόσεις γοητείας, πασπαλισμένες με μπαχαρικά και μυστήριο. Ένα έχω να πω και πραγματικά λυπάμαι που το λέω. Όπου κι αν φάγαμε, ότι κι αν δοκιμάσαμε ήταν πολύ κάτω των προσδοκιών μας. Κλασικά πιάτα τους τα έχω γευτεί πολύ πιο νόστιμα στην Ελλάδα. Δεν είναι περίεργο και πάνω απ όλα απογοητευτικό αυτό? Αν εξαιρέσεις ένα κιουνεφέ τους που με έσερνε από την μύτη κάθε απόγευμα όσων ημερών έμεινα εκεί, σε ένα γωνιακό μαγαζάκι, όλα τα άλλα με άφησαν παγερά αδιάφορο. Α…και του κουλούρι τύπου Θεσσαλονίκης που είχε μια πολύ ιδιαίτερη γεύση.
Έτσι τους τελευταίους μήνες είχα πραγματικά λυσσάξει για να δοκιμάσω κάτι που να σχετίζεται με αυτού του είδους τη κουζίνα. Για το Ασία είχα ακούσει πάρα πολύ θετικά σχόλια εδώ και 1-2 χρόνια. Μια φορά προσπάθησα να το προσεγγίσω αλλά ήταν γεμάτο κι έτσι φύγαμε. Όμως πριν από 4-5 βδομάδες ο φίλος μου ο Νικότσης με ρώτησε γι αυτό, φέρνοντάς το και πάλι στο προσκήνιο.
Παρασκευή βράδυ, γύρω στις 8 εγώ και η παρέα μου περνάγαμε το κατώφλι του. Ήμασταν δύο άτομα κι εκείνη τη στιγμή σε όλον τον χώρο υπήρχε μία μόνο ακόμα παρέα. Εντάξει, σκέφτηκα, αυτή τη φορά θα δοκιμάσω τις γεύσεις τους! Όμως όταν πήγαμε να πιάσουμε τραπέζι παρατηρήσαμε ότι όλα είχα πάνω την σήμανση του ρεζερβέ! Να ναι καλά και να έχουν πάντα τόση δουλειά, είπα από μέσα μου, αλλά τι θα γίνει κι απόψε με εμάς τους δόλιους! Μου φαινότανε αδιανόητο να πρέπει να αποχωρίσω.
Την λύση μας έδωσε ο ευγενέστατος νεαρός που ήρθε να μας υποδεχτεί. Ευτυχώς ένα τραπέζι ήταν κλεισμένο για τις 9:30 οπότε υπήρχε αρκετός χρόνος και για την δική μας παραμονή. Απ ότι μάθαμε στην συνέχεια, επιβεβαιώθηκαν όλα αυτά που έχω κατά καιρούς διαβάσει. Ότι είναι μια οικογενειακή επιχείρηση που όλοι βάζουν τον καλύτερο εαυτό για να τα πηγαίνει καλά. Και τα πηγαίνει άψογα! Μητέρα και κόρη στην κουζίνα, αρραβωνιαστικός στο τιμόνι της εξυπηρέτησης, γιος σε βοηθητικό ρόλο. Όλα δούλευαν ρολόι. Επιβεβαιώθηκε με μιας η ιδέα που έχω για την ευγένεια και την κουλτούρα αυτού του λαού.
Ο νεαρός ήρθε πολύ σύντομα φέρνοντάς μας νερό αλλά και για να μας πάρει παραγγελία. Επειδή πολλά από τα πιάτα τους δεν τα ξέραμε ή τα ξέραμε στο περίπου (με όποιον κίνδυνο μπορεί να κρύβει αυτό…) ζητήσαμε την συμβολή και βοήθειά του. Και μας την έδωσε απλόχερα αφιερώνοντάς μας χρόνο, διάθεση και πολύ εγκάρδιο χαμόγελο!!!
Ανάμεσα στον μικρό σε προτάσεις –και το λέω άκρως θετικά αυτό- κατάλογό τους, παραγγείλαμε τα:
• Σαλάτα Ταμπουλέ. Αν όχι η πιο νόστιμη που έχω δοκιμάσει ποτέ, σίγουρα μία από τις καλύτερες που μου έχουν σερβίρει. Είχαν χρησιμοποιήσει λεπτόκοκκο πλιγούρι κι εκτός των κλασικών συστατικών του και τον ισορροπημένο σε χρήση μαϊντανό, είχε και μια γεύση που μου ήταν αδύνατο να προσδιορίσω αλλά που με εξίταρε! Μου έδινε την αίσθηση του γλυκόξινου. Ίσως κάποιο μπαχαρικό που δεν γνωρίζω ή δεν μπορώ να αναγνωρίσω. Ντράπηκα να ρωτήσω γιατί ο κάθε μάγειρας οφείλει να έχει τα μυστικά του αλλά και να τα προφυλάσσει. Το σύνολο συμπλήρωναν φύλλα από καρδιά μαρουλιού, ροδέλες από ραπανάκι και λάιμ που ο χυμός τους ανέδιδε την γεύση ακόμα περισσότερο. Τιμή στα 4€. (έτσι για να βλέπουν την τιμή κάποιοι που έχουν πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ και χρεώνουν για μια τέτοια σαλάτα 7 κι 8 ευρουδάκια…)
• Μια μερίδα που είχε δύο είδη από αλοιφές, μισό-μισό. Αυτό ήταν πρόταση του service τους όταν τους ρώτησα εάν έχουν να μου προτείνουν κάποιο ορεκτικό που θα πρέπει να δοκιμάσω. Μου αρέσει να το κάνω συχνά αυτό για να δοκιμάζω περισσότερες γεύσεις αλλά και γιατί σπάνια με έχει προδώσει η εμπιστοσύνη που δείχνω στην άποψη και γούστα τους. Μελιτζανοσαλάτα από καλοψημένες σπιτικά και με φροντίδα, μελιτζάνες. Μου θύμισε αρκετά την Αγιορείτικη. Αν θυμάμαι καλά, είχε μέσα και κόκκινη πιπεριά φλωρίνης. Πασπαλισμένη με ψιλοκομμένο μαϊντανό. Έντονη και ευχάριστη η καπνιστή της γεύση. Η άλλη μισή μερίδα ήταν χούμους. Αυτό το είχαν στεφανώσει με κόκκινο πιπέρι. Τόσο μα τόσο καλοδουλεμένη!!! Ήταν σαν κρέμα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο ορεκτικό μεταξύ τους αφού ήταν και τα δύο απολαυστικά! Τιμή στα 3,5 €. (Ισχύει το σχόλιο μου για τον αμανέ).
• Τυροπιτάκια Ανατολίτικα. Περίμενα ότι θα μας έρθουν μικρά τυροπιτάκια αλλά μας προσφέρθηκε αχνιστή- αχνιστή μία μεγάλη σε τετράγωνο σχήμα, κομμένη σε έξι γωνιακά κομμάτια. Σε ερώτηση που έκανα, έμαθα ότι είχε τυρί φέτα. Έπεσα έξω γιατί μου είχε δώσει την εντύπωση πως περιέχει κάποιο κατσικίσιο τυρί. Τιμή στα 3,5 €. (Ισχύει το σχόλιο μου για τον αμανέ). Ένα ορεκτικό που σίγουρα θα ξαναπάρω!
• Πίτα Καισάρειας με παστουρμά. Στο ίδιο ύφος και εμφάνιση με την τυρόπιτα αλλά με γέμιση παστουρμά. Το ίδιο εξαιρετική και πλούσια. Δυνατή και έντονη γεύση. Ίσως να την προτιμούσα χωρίς την πιπεριά που είχε επίσης μέσα. Τιμή στα 4,5€. (Ισχύει το σχόλιο μου για τον αμανέ).
• Μετά ήρθε το βαρύ πυροβολικό!!! Το Μπεϊντί κεμπάπ. Μου είναι αδύνατο να σας μεταφέρω την μυρωδιά από το φρεσκολιωμένο, πλούσιο σε λιπαρά, πραγματικό βούτυρο που το είχαν περιχύσει λίγο πριν μας το σερβίρουν. Μας έσπασε την μύτη και τρέλανε τους σιελογόνους αδένες μας!!! Όπως μας το παρουσίασε και περιέγραψε ο νεαρός σερβιτόρος, είναι κεμπάπ μέσα σε πίτα, καλυμμένο από σάλτσα ντομάτας, βούτυρο και μαϊντανό. Στην κάθε μπουκιά την μία γεύση διαδέχονταν η επόμενη. Τρέλα! Η ντομάτα γλύκιζε, όμως είχε και κάποιο ακόμα μπαχαρικό που έκανε το σύνολο πιο πικάντικο και λίγο καυτερό. Το κεμπάπ ήταν ζουμερό όσο δεν πήγαινε άλλο και το ιδανικό ήταν να κάνει παρέα στο πιρούνι σου με το παχύ γιαούρτι που υπήρχε στο πιάτο. Απλά θεϊκό! Το βούτυρο και η μυρωδιά του, ήταν όλα τα λεφτά και έμεινε έντονη μέχρι και την τελευταία μπουκια! Εκτός αυτών, υπήρχαν ψιλοκομμένο ξηρό κρεμμύδι, ψητές ντομάτες, ψημένη πράσινη πιπεριά, μαρούλι και υπεραρκετό ρύζι σε κόκκινη απόχρωση με ρεβίθια. Τιμή στα 8€. (Ισχύει το σχόλιο μου για τον αμανέ).
Για να συνοδέψουμε τα παραπάνω, μας είχαν φέρει ζεστή τεμαχισμένη πίτα, με κόκκινο γλυκό πιπέρι. Η καλύτερη μου να την κάνω φτιαράκι για να απολαμβάνω γερές δόσεις από την μελιτζανοσαλάτα και το χούμους.
Ευτυχώς είχαμε προνοήσει και είχαμε ζητήσει να μας ετοιμάσουν κιουνεφέ για το κλείσιμό μας. Από ότι μας είπαν, χρειάζεται να το γνωρίζουν κανένα 20λεπτο πριν, ώστε να το ετοιμάσουν εγκαίρως. Σε ερώτησή μας εάν πιστεύουν ότι θα μας φτάσει ένα και για τους δύο μας ή αν θα πρέπει να πάρουμε και δεύτερο, μας απάντησαν θετικά για την πρώτη εκδοχή. Κι όντως η ποσότητα ήταν όσο έπρεπε για δύο άτομα! Φυσικά, το έτερο ήμισυ της παρέας μου που για κιουνεφέ πετάει την σκούφια του, εντελώς ξεδιάντροπα και χωρίς καμία συστολή ή ενοχές, με έριξε στο μοίρασμα και τσάκισε τα ¾. Χαλάλι του όμως. Αν εξαιρέσεις μία μικρή αστοχία που είχε να κάνει με το ότι το τυρί στην γέμισή του δεν είχε λιώσει όσο θα έπρεπε ώστε να γίνει «λαστιχωτό», ήταν πάρα μα πάρα πολύ καλό. Φρεσκοετοιμασμένο, πλούσιο σε μυρωδιές και γεύση και τυραννικά ζεστό αφού καταβάλαμε μεγάλες προσπάθειες για να περιμένουμε να κρυώσει λίγο. Τιμή στα 5 €. (Ισχύει το σχόλιο μου για τον αμανέ).
Λίγο πριν αποχωρήσουμε δεν άντεξα και πήγα μέχρι τον πάγκο της κουζίνας τους για να τους ευχαριστήσω και να τους εκφράσω το πόσο νόστιμα φάγαμε. Για να μη κάνουμε μόνο παράπονα σε αυτόν τον τόπο… Δέχτηκαν τα θετικά μου σχόλια με συστολή, κάτι που με έκανε να τους συμπαθήσω ακόμα περισσότερο!
Κάποιοι ίσως θεωρήσουν αδυναμία του τον χώρο του. Θα με βρουν σύμφωνο μέχρι κάποιο σημείο. Είναι πολύ πολύ απλός. Ξύλινο πάτωμα, τραπέζια και καρέκλες σε λευκό. Τοίχοι σε κόκκινο και πορτοκαλί. Κρεμασμένες δεσμίδες από σκόρδα και κόκκινες πιπεριές. Υφαντά. Τον εξωτερικό τους χώρο απομονώνουν με την βοήθεια διάφανου πλαστικού. Σε εκείνο το σημείο έχουν βάλει φυτά για να τον γλυκάνουν. Εγώ που όμως δεν έχω κολλήματα και μου αρέσουν οι απλοί αλλά φιλόξενοι χώροι, ένοιωσα απόλυτα άνετα σε αυτόν. Σε όλο αυτό, παράγοντα έπαιξε και η ζεστή φιλοξενία τους που μας έκαναν να νοιώθουμε ακόμα πιο ευχάριστα. Και να σας πω και κάτι? Δεν ξέρω αν θα του πήγαινε κάποιος άλλος χώρος. Κάτι πιο μεγάλο ή κυριλέ, θα του αφαιρούσε πόντους, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον.
Λάτρεις ή μη αυτής της κουζίνας, αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία και πιστεύω ότι δεν θα σας απογοητεύσει. Πηγαίνετε προετοιμασμένοι για το ότι θα επισκεφτείτε έναν απλό χώρο με εξαιρετικό φαγητό και γεύσεις, με φιλικό και άμεσο service και απλά περάστε το κατώφλι του. Τα υπόλοιπα αφήστε τα πάνω τους και κυρίως στην εμπειρία και δεξιοτεχνία της μαμάς μαγείρισσας. Δεν αποκλείεται να με δείτε σε μια γωνία να κοιτώ εκστασιασμένος και αναπόσπαστος το μπεϊντί που θα μου έχουν μόλις προσφέρει… Μιλήστε μου μόνο όταν με δείτε να αφήνω κάτω το πιρούνι και κάνω στην άκρη το άδειο μεταλλικό σκεύος του κιουνεφέ
Υ. Γ Το "3" στον χώρο ίσως κάποιοι να το θεωρήσουν υπερβολικό, όμως το "2" θα τους αδικούσε. Κι επειδή αυτή η προσπάθεια αξίζει προβολής, είπα να βοηθήσω κι εγώ σε αυτό.

1 medium

05 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Kαλησπεριζω ολους τους καλοφαγαδες του askforfood και μπαινω κατευθειαν στο ψητο.

Χθες το βραδυ μετα απο κρατηση(απαραιτητη) στο ενλογο μαγαζι κατηφορισαμε 3 ατομα για το μαγαζι στην πλατεια Αμερικης. Ο χωρος δεν ελεγε πολλα μπορω να πω οτι θυμιζε σουβλατζιδικο σε χωριο αλλα ειχε ακομα και αυτο την γοητεια του με οτι αυτο συνεπαγεται.

Οι ανθρωποι που μας υποδεχτηκαν ηταν ευγενεστατοι εξυπηρετικοτατοι και πραγματικα ενιωθες σαν να ησουν στην κουζινα της μαμας φιλου σου και. Απο οτι καταλαβα ηταν οικογενειακη επιχειρηση και ενα συν ακομα απο εμενα γιατι χαιρομαι να βλεπω ομορφες οικογενειες με ομορφα χαμογελα.

Ο χωρος ηταν πεντακαθαρος και τα πιατα ομορφα και προσεγμενα σε αυτο το ανατολιτικο υφος. Το φαγητο επισης απιστευτο και επειδη εχει τυχει να ταξιδεψω στην Πολη πραγματικα ισαξιο ισως και καλυτερο. Ο καταλαγος μικρος αλλα ειχε οτι ακριβως επρεπε χωρις να το χανει. Το καλυτερο ηταν στο τελος το γλυκο κιουνεφε το οποιο εσπασε τα κοντερ και το προτεινω με κλειστα ματια.

Πληρωσαμε 34 ευρω 3 ατομα για μασα που αξιζε αρκετα περισσοτερο. Η αποδειξη στην ωρα της και μερικα ζεστα χαμογελα μας αποχαιρετησαν εγκαρδια. Μπραβο σιγουρα θα το ξαναεπισκευτω.