ΓΑΡΔΕΝΙΑ

Μεζεδοπωλεία

  Βασιλίσσης Σοφίας 75, Μαρούσι [Χάρτης]
  210 8067371

Περιγραφή
Μεζεδοπωλείο με κρεατομεζέδες και ψαρομεζέδες. Τις πρωινές και απογευματινές ώρες λειτουργεί και ως καφετέρια.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Μαρούσι, Αθήνα
Ιούλ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Η Γαρδένια έχει ταίσει, ποτίσει και μεγαλώσει γενιές και γενιές από Μαρουσιωτάκια, της αφεντιάς μου μη εξαιρουμένης. Την θυμάμαι τουλάχιστον από όταν πήγαινα σχολείο να λειτουργεί, ίσως και από ακόμα πιο παλιά, άρα μιλάμε για ένα από τα πιο παλαιά καφενεία - ουζερί του Αμαρουσίου, που κατάφερε μέσα από μια μακρά παρουσία και επιβίωσε.

Η αρχική της θέση ήταν λίγο παράπλευρα από εκεί που βρίσκεται σήμερα, πάντα βέβαια στην πλατεία Ηρώων και όχι Κασταλίας, όπως ίσως εκ παραδρομής έχει γραφτεί σε άλλη κριτική.

Πρόκειται για οικογενειακή επιχείριση, όπου ανέκαθεν εργάζονταν τα αδέλφια στην εξυπηρέτηση και η μητέρα της οικογένειας στην κουζίνα, άνθρωποι ευγενικοί και χαμηλού προφίλ.

Έχω ξενυχτήσει άπειρα βράδια, με κάθε λογής παρέες, πίνοντας μπύρες, ων ουκ έστι αριθμός, και τρώγοντας ό, τι έφτιαχναν τότε - καθώς τώρα πια η κουζίνα τους έχει εμπλουτιστεί σε ποικιλία φαγητών και μεζέδων - και κυρίως έχοντας μνήμες από άλλες εποχές που δεν ξεθωριάζουν εύκολα.

Ο βασικός τους χώρος ήταν πάντα η πλατεία, με τα ψάθινα καθίσματα, την πέργκολα του Δήμου και την άπλετη δροσιά. Ο χώρος αυτός διατηρήθηκε και εμπλουτίστηκε με έναν ακόμη μεγαλύτερο στεγασμένο χώρο, φωτεινό και άνετο, που οδηγεί σε ένα ωραίο αίθριο - κήπο στο βάθος, μετά την επέκταση - ανακαίνιση που έκαναν τα τελευταία χρόνια και που ήταν αναγκαία.

Πρόκειται για αυτό το είδος του συνοικιακού μαγαζιού που μπορείς να πας για καφέ, να ξενυχτήσεις καλοκαιράκι με μπύρες, να ξαποστάσεις μετά τα ψώνια σου, να πραγματοποιήσεις μια φιλική εκδήλωση κάθε τύπου, να καλέσεις την παρέα σου για ένα ουζάκι, να τραπεζώσεις φίλους ή συγγενείς χωρίς να αιμορραγήσει το πορτοφόλι, να παρευρεθείς σε προεκλογική συγκέντρωση (!!! ), να κάνεις reunion συμμαθητών, να φας θαλασσινά μετά τον Επιτάφιο την Μ. Παρασκευή, ακόμα και να γευματίσεις κατά το έθιμο, μετά από ένα δυσάρεστο γεγονός. Χωρίς πλάκα, έχω παρευρεθεί σε όλες τις παραπάνω περιστάσεις και όλες τις φορές η Γαρδένια ανταποκρίθηκε άξια, ακόμα και χωρίς να έχει γίνει ρεζερβέ, για ένα μεγάλο αριθμό ατόμων που χρειάστηκε να εξυπηρετηθούν.

Οι Μαρουσιώτες - και όχι μόνο - το τιμούν χρόνια τώρα. Δεν είναι βέβαια η περίπτωση αυτή που θα τρέξεις από την άλλη πλευρά της πόλης για να έρθεις, όπου φαντάζομαι ότι σίγουρα θα υπάρχει κάτι αντίστοιχο σε κάθε γειτονιά. Αν όμως κάποιος κινείται στα βόρεια και τύχει να περάσει, είμαι σίγουρη ότι δεν θα μείνει δυσαρεστημένος.

Στα του μενού τώρα, έχει και θαλασσινούς μεζέδες, τους οποίους εγώ συνήθως προτιμώ, έχει και κρεατικά, που να μην πω και ψέμματα, δεν τα έχω δοκιμάσει. Οι μεζέδες του δεν δρέπουν δάφνες πρωτοτυπίας και ευφάνταστης δημιουργικότητας, αλλά σε κερδίζουν με την ποιότητα, την ποσότητα, τις καλές τιμές και το τίμιο vfm, μιας κουζίνας που παραμένει σπιτική και μαμίσια, κόντρα στα τυποποιημένα και τα μοντέρνα. Για παράδειγμα, οι πατάτες είναι πάντα φρέσκιες, καυτές και φρεσκοτηγανισμένες, οι αλοιφές χειροποίητες, το νεράκι πάντα παγωμένο σε κανάτα και γενικώς κρυφές πονηριές δεν έχω δει ποτέ ως τώρα.

Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά στο φετινό Πάσχα, το βράδυ του Επιταφίου τη Μ. Παρασκευή, όπου προς μεγάλη μας έκπληξη ήταν όλα τα τραπέζια τους ρεζερβέ, για θαλασσινο- μεζεδο -φαγία. Ήμασταν 3 άτομα και μας εξυπηρέτησε, εξοικονομώντας λίγο χώρο στην πλατεία και τοποθετώντας ένα εξτρά τραπέζι και για μας, για να μη μας στενοχωρήσει και φύγουμε νηστικοί.

Θα αναφερθώ στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μου, ένα πολύ ζεστό βράδυ, που πήγαμε με την αδερφή μου να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε μια μπυρίτσα.

Η παραγγελία μας λοιπόν ήταν:

- Φάβα, με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, μαϊντανό και κάππαρη, σε πολύ μεγάλη ποσότητα. Γευστικότατη, με την πρέπουσα πυκνότητα, ζεστή, όχι από μικροκύμματα ( παρέμεινε ζεστή για πολλή ώρα, χωρίς να "κόψει" ), με έξτρα κούπες λεμονιού σε πιάτο και μπουκάλι παρθένο ελαιόλαδο ( αγουρέλαιο πολύ καλής ποιότητας ) για να βάλεις κατά βούληση. Αυτό ήταν που με εντυπωσίασε, αλλού παρακαλάω για έξτρα λάδι και κάνουν το κορόιδο, με το λιγοστό λάδι πάνω στη φάβα να είναι και αμφίβολης ποιότητας ( ρωτήστε την καούρα στο στομάχι μου γι'αυτό ), ενώ εδώ το σερβίρισμα της φάβας, είναι όπως το εφαρμόζω στο σπίτι μου. Τιμή, 3 ευρώ.

- Γαύρος μαρινάτος. Εδώ τα λόγια περιττεύουν και οι αδυναμίες δεν κρύβονται. Επίσης γενναία μερίδα, με μπόλικο λαδόξυδο, σκορδάκι και μαϊντανό, εξαιρετικός μεζές πάνω στο φρυγανισμένο ψωμάκι. Τιμή 4,50 ευρώ.

- Κολοκυθάκια τηγανητά. Μεγάλες ροδέλες, όχι τσιγαρόχαρτο με κουρκούτι, αλλά κομμένα σε καλό πάχος, τόσο - όσο να είναι τραγανό απέξω και ζουμερό από μέσα. Μόνη μου ένσταση, τους είχε πέσει λίγο παραπάνω το αλάτι. Τιμή 3,50 ευρώ.

- Γαριδούλα ψιλή τηγανιτή, σε επίσης μεγάλη ποσότητα. Το γνωστό κριτσανιστό γαριδάκι που τρώγεται ολόκληρο, το έχω ξαναφάει εδώ και πάντα μου αρέσει. Τιμή 7 ευρώ.

Ψωμάκι ψημένο, μπόλικο, 2 επί 0,50. Νερό παγωμένο και με έξτρα παγάκια, σε κανάτα, το οποίο μόλις ήπιαμε το μισό, μας έφεραν καινούργια κανάτα, πριν καν προλάβουμε να το ζητήσουμε. Ήπιαμε και μια Fischer μπουκάλι, πολύ παγωμένη, στα 3 ευρώ.

Το σύνολο, με απόδειξη, στα 22 ευρώ, και φάγαμε παραπάνω από χορταστικά. Το σέρβις τους είναι πάντα ευγενικό και χαμογελαστό, χωρίς πολλές αβρότητες, αλλά με διάθεση να μείνει ο πελάτης σε όλα ευχαριστημένος.

Και εδώ που τα λέμε, πώς να μην μείνεις ευχαριστημένος, από τη στιγμή που το όλο στήσιμο του μαγαζιού αποπνέει το αίσθημα του οικογενειακού, οι μικρές λεπτομέρειες μετράνε, και οι τιμές κρατιούνται σε... βαρομετρικά χαμηλά, για τα δεδομένα της εποχής.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα απλό και όμορφο ουζερί που το προτείνω, σε μια δροσερή πλατεία, με νόστιμη σπιτική κουζίνα όπως παλιά, χωρίς πολλές φιοριτούρες, αλλά με απλότητα και ποιότητα παλαιάς κοπής που σπανίζει πια στις μέρες μας.