TO ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΝΟΣΤΙΜΙΑΣ

Ψαροταβέρνες

  Λέκκα 22, Σύνταγμα [Χάρτης]
  210 3227298

Ώρες λειτουργίας:
ΚΥΡΙΑΚΗ,ΔΕΥΤΕΡΑ,ΤΡΙΤΗ,ΤΕΤΑΡΤΗ.ΑΠΟ 12.00 ΕΩΣ 19.ΟΟ ΠΕΜΠΤΗ,ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ,ΣΑΒΒΑΤΟ.ΑΠΟ 12.00 ΕΩΣ 23.00
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Φιλικό προς χορτοφάγους Δέχεται πιστωτική κάρτα Take away Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες Φιλικό για οικογένειες/παιδιά

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Ταβέρνα σε στοά με φρέσκο ψαράκι. Ανοιχτα, Δευτερα, τριτη τεταρτη.12.00 εως 19. οο. πεμπτη, παρασκευη, σαββατο 12.00 εως 23.00 και Κυριακη 12.00 εως19.00



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
27
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Λοιπόν, για να αποφύγουμε παρεξηγήσεις και τυχόν παρατράγουδα.
Όποιοι ενδιαφέρονται μόνο για κυριλέ μεζεδοπωλεία/εστιατόρια, θα ήταν προτιμότερο να περάσουν στην επόμενη κριτική…
Όσοι θέλουν την ώρα που απολαμβάνουν το φαγητό τους να ακούν μόνο ελληνικά σουξεδάκια της τελευταίας 10ετίας, popάκια ή μουσική τύπου lounge μάλλον δεν θα τους πηγαίνει μπουκιά κάτω…

Αν ψάχνετε αποκλειστικώς για εξεζητημένα πιάτα ώστε να εξερευνείτε νέους ορίζοντες γεύσεων και γαστρονομικούς παράδεισους, δεν το βλέπω να βρίσκει χαρά ο ουρανίσκος σας…

Αν το παίρνεται βαρέως όταν το τραπεζάκι και οι καρέκλες σας δεν είναι έστω και απομίμηση (πολλές φορές φθηνή) από Stefano Giovannoni ή Philippe Starck, χλωμό το βλέπω να βολευτείτε στα δικά τους τραπεζοκαθίσματα…

Από την άλλη, αν σας αρέσουν τα κουτουκάκια (αν και η έννοια της λέξης που έχει τούρκικη προέλευση -από το kutuk- παραπέμπει συνήθως σε υπόγειο ταβερνάκι), αν δεν σας ενοχλεί η απλότητα και η σεμνότητα, το τηγάνι και η σχάρα, τα απλά αλλά καλοεκτελεσμένα μεζεδάκια και η παλιά καλή ελληνική μουσική του 1950-1960, ίσως βρείτε την κριτική μου ενδιαφέρουσα και μέσω αυτής ένα στέκι που πιστεύω ότι αξίζει μίας επίσκεψης από φαν του είδους/στυλ.
Για όσους συνεχίζουν, ξεκινάμε.

Παρασκευή νωρίς το βράδυ, μετά από μία άκρως δύσκολη και απαιτητική βδομάδα, αποφασίζουμε αντί να πάμε για μπύρα ή ένα ποτήρι κρασί, να κάτσουμε κάπου ήρεμα για να τσιμπήσουμε κάτι και να πούμε τα δικά μας. Είναι η μέρα και ώρα της βδομάδας που προσπαθούμε να περάσουμε από την πίεση στην χαλαρότητα για να χαρούμε το Σαββατοκύριακο που είναι προ των πυλών.

Είναι η στιγμή που θέλεις να πεις στον άνθρωπό σου ή τον φίλο σου όλα αυτά που σε χάλασαν μέσα στη βδομάδα, να τα αποτινάξεις από τη σκέψη σου και να τακτοποιήσεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου, ανεξάρτητα αν κάποια από αυτά σου εμφανιστούν σαν φάντης μπαστούνι και την επόμενη βδομάδα. Για εμένα προσωπικά, είναι μία στιγμή ιερή. Μπήκα λοιπόν στο wish list μου για να βρω κάτι που έχω βάλει στο μάτι αλλά που ακόμα δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτώ.

Λίγο αργότερα περνάγαμε το κατώφλι του Μακάλο. Δεν πέρασαν πάνω από 4-5 λεπτά και ξαναβγήκαμε από το ίδιο κατώφλι αποχωρώντας απογοητευμένοι από το ύφος του κυρίου πίσω από τον πάγκο που κλήθηκε να μας εξυπηρετήσει. Μετά από μία τόσο δύσκολη βδομάδα, τα όρια των αντοχών μας είχαν εξαντληθεί και δεν υπήρχαν περιθώρια για περεταίρω κινδύνους για τη διάθεσή μας. Δεν μιλάμε απλά για έλλειψη χαμόγελου, μιλάμε για το άλλο άκρο. Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες γιατί δεν υπάρχει λόγος. Απλά κοιταχτήκαμε μεταξύ μας και είπαμε «θέλουμε πραγματικά να κάτσουμε εδώ? Μήπως να πάμε γι άλλα?». Μετά από ένα σιωπηλό νεύμα, απλά επικυρώσαμε την απόφαση που είχε κι από τους δύο μας ήδη ληφθεί. Επειδή λοιπόν δεν υπήρχε λόγος για πειραματισμούς, τα μαζέψαμε και φύγαμε με συνοπτικές διαδικασίες.

Κι ενώ περπατάγαμε στα στενά του κέντρου, σκεφτόμασταν τις εναλλακτικές οι οποίες για την φάση στην οποία βρισκόμασταν δεν έδειχναν και τόσο ελκυστικές. Άλλες τις θεωρήσαμε βαβουριάρικες, άλλες με κουζίνα που δεν μας τράβαγαν εκείνη τη στιγμή. Εμείς θέλαμε να χωθούμε κάπου και να ηρεμήσουμε πίνοντας το ουζάκι μας.

Κι όπως σουλατσάραμε, ακούμε από έναν διάδρομο ένα ελληνικό τραγούδι που η χάραξή του σε βινύλιο αριθμούσε πολλές δεκαετίες πριν. Γυρίζουμε το βλέμμα μας και βλέπουμε μερικά τραπεζάκια, μισά εκ των οποίων ήταν γεμάτα. Ο κόσμος του έδειχνε χαλαρότατος. Κάτι μας έκανε «κλικ» σε όλο αυτό κι έτσι λίγο αργότερα καθόμασταν σε ένα από τα τραπέζια τους.

Θα ξεκινήσω από τον χώρο που είναι μάλλον και το μειονέκτημα τους. Δεν με πείραξε η απλότητα του χώρου. Ίσα ίσα, μέρη σαν κι αυτό «κουμπώνουν» απίστευτα με τα γούστα μου. Όμως ήταν πολύ κρύος. Μάρμαρο και μωσαϊκό, δεν βοηθούσαν καθόλου στην όλη ατμόσφαιρα. Μία και μοναδική φορητή υπερυψωμένη σόμπα δεν κατάφερνε επ ουδενί να μας ζεστάνει κι έτσι καταλήξαμε να τρώμε με τα μπουφάν μας. Το κακό είναι ότι μάλλον δεν επιδέχεται και πολλές παρεμβάσεις προς βελτίωση της αισθητικής του. Θα μπορούσαν όμως να προσθέσουν μερικές ακόμα σόμπες.

Ο συνολικός χώρος τους χωρίζεται σε δύο μέρη. Στα τραπέζια που έχουν απλώσει στον διάδρομο του κτιρίου που στεγάζονται κι έναν εσωτερικό που λογικά βρίσκεται και η κουζίνα τους. Για να είμαι ειλικρινής, κανένας από τους δύο δεν με ενθουσίασε ούτε με έκανε να νοιώσω φιλόξενα. Επειδή όλοι κάθονταν στον εξωτερικό, ακολουθήσαμε κι εμείς το παράδειγμά τους. Γενικά άχαρος και άχρωμος με μοναδική πινελιά που βοηθά ελάχιστα να μη χαρακτηριστεί εντελώς μουντός, ένας τοίχος (που μοιάζει με πίνακας ανακοινώσεων) με αφίσες για τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης (θεατρικά και μουσικά). Τα τραπεζοκαθίσματα απλά. Καρό τραπεζομάντιλα και οι κλασικές ξύλινες καρέκλες εποχής.
Θαμώνες από άτομα που λίγο πριν είχαν τελειώσει τις εργασίες τους και είχαν έρθει επίσης κοστουμαρισμένοι για να σβήσουν την πείνα τους και μερικές φοιτητοπαρέες.

Μετά το πατατράκ της λίγο πριν απόπειρας επίσκεψης και της αντιμετώπισης που δεχτήκαμε, το χαμόγελο με το οποίο μας καλωσόρισε η νεαρή σερβιτόρα, μας φάνηκε σαν όαση και ζέστανε την ατμόσφαιρα. Άλλο άτομο στο service δεν είδαμε αλλά η ίδια ήταν γρήγορη και πάντα χαμογελαστή. Όσες φορές της ζητήσαμε την άποψή της (για το τι θα φάμε και το τι θα πιούμε) αλλά και διευκρινήσεις για όσα έχουν, μας δόθηκε ευγενέστατα. Ένα μικρό αρνητικό ήταν το ότι στο τέλος δεν μας έφερε κερασματάκι ενώ σε διπλανό τραπέζι μας είδαμε να προσφέρει κάτι σαν σφηνάκια με χωνευτικό- μάλλον- ποτό σε καφετί αποχρώσεις. Επειδή όμως δεν ξέρω αν ήταν δική της υπαιτιότητα αυτό το πταισματάκι, δεν θα σταθεί αφορμή να της στερήσει το παραμικρό από το «4» που επέλεξα να της βάλω.

Ο κατάλογος απλός, προσανατολισμένος σε θαλασσινά. Πλαστικοποιημένες σελίδες, με τα πιάτα τους μεταφρασμένα και στα αγγλικά. Μάλλον λόγω του σημείου τους, θα προσελκύουν και αρκετούς ξένους, οπότε κάτι τέτοιο βοηθάει από το να τρελάνουν το service τους με ερωτήσεις.

Πήραμε:
• Σαλάτα βραστών λαχανικών. Σε ένα βαθύ λευκό πιάτο, μας έφεραν πατάτες, κολοκυθάκια, καρότο, χόρτα και μαυρομάτικα φασόλια. Κάποια από αυτά θα τα ήθελα λιγότερο βρασμένα αλλά γενικά ήταν μία σαλάτα που καθόλου μα καθόλου δεν μας απογοήτευσε. Χειμωνιάζει και πλέον η χωριάτικη σαλάτα περνάει σε δεύτερο πλάνο… Νομίζω ότι κόστισε στα 6 €.

• Μαριναρισμένος γαύρος. Αγαπημένος μεζές που όταν τον βρίσκω έξω, τον προτιμώ. Τον έχω φάει και σε σπιτική version όπου είχε ψηθεί μέσα σε λεμόνι και σκορδάκι και ήταν απλά θεϊκός. Αλλά κι ο συγκεκριμένος ήταν από τους καλύτερους που έχω δοκιμάσει. Ήρθε όξινος, με έντονη γεύση. Για να απογειώσουν την νοστιμιά του, το πασπαλίσανε με ψιλοκομμένες κόκκινες και πράσινες πιπεριές και άφθονο μαϊντανό. Η μερίδα ήταν μετρίου μεγέθους αλλά μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για μεζεδάκι/ορεκτικό. Νομίζω ότι κόστισε στα 4,20 €.

• Αθερίνα τηγανιτή. Ήταν η πιο μεγάλη μερίδα απ όσα μας προσφέρθηκαν. Ήρθε καλοτηγανισμένη και χωρίς το παραμικρό ίχνος λαδίλας, μέσα σε μια λευκή πιατέλα. Τραγανός, έτοιμος για μπουκίτσες. Δεν έμεινε λέπι! Αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να μας κόστισε στα 7,70 € κι επιπροσθέτως αρκετές ενοχές τις οποίες πάντα νοιώθω όταν τρώω μικρόψαρα ή τύπου γόνου μεζεδάκια (τα τελευταία τα έχω πλέον κόψει εντελώς). Είναι αυτή η άτιμη αίσθηση της γενοκτονίας που καρφώνεται στο μυαλό μου και με πιάνουν οι ευαισθησίες μου…

• Παντρεμένη σαρδέλα. Φιλεταρισμένες σαρδέλες, ψημένες στη σχάρα. Δε ξέρω γιατί, αλλά τις περίμενα διαφορετικές. Ίσως κάτι με ντομάτα. Στο πιάτο δεν βρήκα κάτι που να δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό «παντρεμένη». Αυτές ήταν τοποθετημένες προσεκτικά και σε διάταξη, σε ένα στρογγυλό αλλά –δυστυχώς- μικρό πιάτο, καλυμμένες από φρέσκο κρεμμυδάκι (το πράσινο μέρος του) και μαϊντανό. Κατ’ εμέ το πιο νόστιμο πιάτο που δοκιμάσαμε εκείνο το βράδυ. Πραγματικά απολαυστικό αλλά δυστυχώς μικρό σε ποσότητα. Περίτεχνα ψημένες και πετυχημένες στο αλάτι τους. Ένα έργο τέχνης που σε κέρδιζε μέσα από την απλότητά του. Νομίζω ότι κόστισε στα 8,20€.

Τα τελευταία 2-3 χρόνια προσπαθώ να ξεπεράσω την εφιαλτική στιγμή που προ 35ετίας, σε γιορτή σαρδέλας στην Πρέβεζα αφού άρχισα να τρώω μία που μου προσφέρθηκε, συνειδητοποίησα έντρομος ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τότε κατάλαβα ότι ήταν ψημένη με τα λέπια και τα εντόσθια! Σοκ στο παιδικό μου μυαλουδάκι! Για τα χρόνια που επακολούθησαν ούτε να τις δω δεν ήθελα γιατί το συμβάν είχε στοιχειώσει τη μνήμη μου! Τώρα έχω αρχίσει πλέον να τις απολαμβάνω χωρίς κολλήματα. Καιρός ήταν.

Τα μεζεδάκια μας συνοδέψαμε με ψημένο στη σχάρα ψωμί ποτισμένο με ελαιόλαδο και ουζάκι Αρτινής προέλευσης. Το όνομα αυτού, «Μελτέμι» και όσοι είστε φίλοι του ούζου αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία αφού το βρήκαμε άκρως αρωματικό. Αν θυμάμαι καλά, είχαν 4-5 εναλλακτικές σε ετικέτες ούζου.
Το νερό μας ήρθε σε γυάλινη μπουκάλα, ζωγραφισμένη με μαύρες βούλες που παρέπεμπαν σε αγελάδα. Χαριτωμένο αλλά όχι και πολύ ταιριαστό.
Αρωματικά μαντιλάκια για να «πολεμήσεις» τις μυρωδιές από τα θαλασσινά που έχεις πιάσει. Χρήσιμο και πρακτικό.

Τα τόσα «νομίζω» στα κόστη των πιάτων μας, έχουν να κάνουν με το ότι στην απόδειξη που μας εκδόθηκε δεν υπήρχε σαφή καταγραφή πέραν από αναφορά σε «μεζέδες» ή «ψάρια» κι εγώ κατά την παραγγελία δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές. Όπως και να έχει, οι σαρδέλες αν και ήταν πεντανόστιμές, θεωρώ ότι είναι πολύ ακριβές είτε κόστισαν 7,70€ είτε 8,20 € αφού όπως σχολίασα παραπάνω ήρθαν σε ένα μικρό πιατάκι για μεζέ. Επειδή όπως προείπα είναι κουτουκάκι, μου φάνηκε τσιμπημένη αυτή η χρέωση και πόσο μάλλον αν λάβουμε υπόψη το στυλ και τον χώρο τους.

Επίσης δεν μπορώ να μη σχολιάσω το ορθογραφικό λάθος της απόδειξης μηχανής τους αφού το «Νοστιμιά» έχει ένα «Η» που βγάζει μάτι…
Σας μπέρδεψε η κριτική μου? Δεν βγάζετε νόημα αν τελικά το προτείνω ή όχι? Αν πέρασα όμορφα ή κάπου χαλάστηκα?

Πέρασα πολύ όμορφα γιατί αν και το δάγκωσα λίγο απ το κρύο, σαν σύνολο την καταφχαριστήθηκα τη βραδιά μου αφού ότι δοκίμασα ήταν μερακλίδικο!!!
Φυσικά και θα ξαναπάω (έχω βάλει στο μάτι τα καλαμαράκια τους και τις γαρίδες που είδα σε διπλανά τραπέζια), αν και παρατήρησα μία μικρή ανισορροπία στις τιμές τους σε σχέση με τη ποσότητα των πιάτων τους.

Μάλλον αυτό θα είναι όταν θα ζεστάνει λίγο ο καιρός. Πολύ μου αρέσει η ιδέα να κάθομαι εκεί κάποιο καλοκαιρινό βραδάκι και να απολαμβάνω τους ψαρομεζέδες και το ουζάκι μου. Μπορεί να μη βλέπεις ούτε κατά διάνοια από τα τραπέζια τους την θάλασσα, αλλά αυτό το στέκι έχει κάτι το αυθεντικό που εμένα προσωπικά με κέρδισε.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Δίνουν την αίσθηση ότι πρόκειται για επίγεια ‘’μυστικά περάσματα’’ που μπορεί να μετατρέψουν την περιπλάνησή σου στο κέντρο της Αθήνας, σε μία πολύ ενδιαφέρουσα δραστηριότητα. Ο λόγος, για τις στοές της πόλης, που περικλείουν το ευρύτερο κέντρο και (εάν είμαστε και λίγο τολμηροί) μας προκαλούν να τις ανακαλύψουμε.

Οι στοές στην Αθήνα, όπως σε κάθε μεγαλούπολη, έχουν την μαγική ιδιότητα να σε μεταφέρουν μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου από τη φασαρία της πόλης σε μία τελείως διαφορετική πραγματικότητα. Κάποιες είναι ευρέως γνωστές και στέκια celebrity, όπως η στοά Σπυρομήλιου (λέγε με City link), κάποιες άλλες παραμένουν ανεξερεύνητες από την πλειοψηφία του κόσμου, κάποιες συνδέουν κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, κάποιες άλλες οδηγούν σε αδιέξοδο, κάποιες ‘’βλέπουν ήλιο’’, ενώ υπάρχουν και οι σκοτεινές και καταθλιπτικές που από πάνω τους στεγάζουν γραφεία εταιρειών ή δημόσιων οργανισμών. Το σίγουρο είναι ότι κάθε μία έχει την δική της, ιδιαίτερη ταυτότητα, φιλοξενεί στους χώρους της επαγγέλματα που φθίνουν, ενώ δεν είναι λίγες εκείνες που παραμένουν ανεκμετάλλευτες και άδειες, ως απόρροια της οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει το κέντρο.

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 14:30, άτομα 2, χωρίς κράτηση.

Είχαμε παρακολουθήσει μια εκδήλωση σε πολυχώρο της πλατείας Συντάγματος και η λογική πρόσταζε πρώτα φαγητό και μετά καφεδάκι. Η πολύ πρόσφατη (θετική) κριτική του Ιωγιάννη, επανέφερε στην μνήμη μου ένα κλασικό underdog της short list μου, πάνε σχεδόν τρία χρόνια όταν το είχαν παρουσιάσει η tetti και ο Βαρόνος και μου είχε τότε κινήσει την προσοχή.

Τριαντάφυλλο της Νοστιμιάς λοιπόν η επιλογή μας στην οδό Λέκκα, σε απόσταση λίγων μόνο μέτρων από την πλατεία Συντάγματος και περπάτημα σκάρτα 3 λεπτών. Την οδό Λέκκα, δεν μπορείς να την πεις ούτε λεωφόρο, αλλά ούτε και ανθυποδρομίδιο 30 μέτρων. Στενός δρόμος, μάλλον ανήλιαγος και ολίγον καταθλιπτικός, ενώνει την οδό Καραγιώργη Σερβίας με την οδό Κολοκοτρώνη και μαζί με την νοερή προέκτασή της την οδό Πραξιτέλους φτάνει σε μήκος περίπου τα 500 μέτρα.

Σε μια άσημη, ανήλιαγη και αδιέξοδη στοά, επέλεξε να στεγάσει το ταβερνάκι του, ο εκ Λέσβου ορμώμενος κ. Τριαντάφυλλος. Το στήσιμο του μαγαζιού το βρήκα ως ένα συνδυασμό ταβέρνας, κουτουκιού και καφενείου και δεν θα τον έλεγα ‘’my cup of tea’’. Χώρος απλός και ταπεινός, με τραπεζάκια στην στοά που δείχνουν να έχουν ζήτηση και δύο εσωτερικούς χώρους, ένα δίπλα στην κουζίνα και τον άλλο στο βάθος. Μια πέτρινη επένδυση στους τοίχους, λίγα κάδρα και μερικές αφίσες είναι τα στοιχεία που συγκράτησα, χωρίς βέβαια αυτό να με προβληματίσει ή να με απογοητεύσει.

Η εξυπηρέτηση κινείται σύμφωνα με το προφίλ του χώρου και βεβαίως μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω. Στις παραγγελίες ο ίδιος ο κ. Τριαντάφυλλος, ένας άνθρωπος σεμνός, διακριτικός, συμπαθητικός και υπομονετικός. Μας εξήγησε τα πιάτα εκτός καταλόγου και πήρε εντός λογικού χρόνου την παραγγελία μας. Στο έργο του βοηθείται από μια νέα κοπέλα, τυπική και διεκπεραιωτική, με σχεδόν μηδενική επαφή με τον πελάτη (απλά αφήνει τα πιάτα και φεύγει). Η ροή των πιάτων γίνεται σε φυσιολογικούς, ίσως και λίγο αργούς ρυθμούς, χωρίς όμως αυτό να γίνεται ανησυχητικό για τους πελάτες.

Ας κάνω και μια μικρή μνεία στους τελευταίους. Διέκρινα τύπους κουστουμάτους, εναλλακτικούς και trendy, φοιτητές και νεαρόκοσμο, επαρχιώτες επισκέπτες του ΣΚ, αγροτοσυνδικαλιστές στο διπλανό μας τραπέζι (ήταν η περίοδος των αγροτικών μπλόκων), μέχρι και ένα ζευγαράκι Αμερικάνων τουριστών που έτρωγε σε άλλο γειτονικό μας τραπέζι. Α και να μην ξεχάσω και τους hipsters, που μνημόνευσα σε πρόσφατη μου κριτική. Τους βρίσκεις πλέον παντού, ένα πράγμα σαν τον μαϊντανό.

Η κάρτα του menu είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, ως προς την έκτασή της. Περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό ορεκτικών και σαλάτες και το βάρος δίνεται σε ‘’ότι φρέσκο κολυμπάει’’, με το ταπεινό ψαράκι, όπως την αθερίνα, μαριδάκι, σαρδέλα, γόπα, κολιό, γαύρο, θραψαλάκι, να δεσπόζουν με την παρουσία τους. Υπάρχουν και λίγες επιλογές του ‘’τύπου ότι φρέσκο περπατάει’’, αλλά αν κρίνω από την εμπειρία του φίλου που προηγήθηκε της δικής μου επίσκεψης, δεν ξέρω αν αυτά συστήνονται ή όχι. Η κάρτα του αλκοόλ χρήζει βελτίωσης. Μυτιληνιός είσαι κ. Τριαντάφυλλε, βάλε παραπάνω κανένα ψαγμένο ουζάκι, κανένα μερακλίδικο τσίπουρο, καμιά καλή ρετσίνα, να δένουν με τα εκλεκτά εδέσματα που προσφέρεις.

Στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν τα παρακάτω εκλεκτά πιάτα:
-Άφθονο ψωμάκι, φρεσκότατο και νοστιμότατο, έναντι 0,70€ το άτομο.

-Σαλάτα χόρτα, σωστά βρασμένα, καλής ποιότητας και ποσότητας στα 3,90€.

-Εξαιρετική φάβα, σε βαθύ πιάτο με την ντοματούλα και το κρεμμυδάκι της στα 3,90€.

-Αθερίνα που την τιμάω όπου την βρίσκω, καθόσον σε λίγα χρόνια ίσως αποτελεί ‘’προστατευόμενο είδος’’. Μερίδα γίγας, καλοτηγανισμένη, στεγνή και πεντανόστιμη, ήταν το πιάτο που μάλλον ξεχώρισε. Κόστιζε 7,70€.

-Φιλεταρισμένες ψητές ‘’παντρεμένες’’ σαρδέλες στα 8,20€. Ήταν οκτώ τον αριθμό και δεν ήταν ούτε ‘’παντρεμένες’’, ούτε ‘’αρραβωνιασμένες’’, ούτε καν ‘’λογοδοσμένες’’. Το ντεκόρ ήταν λίγος πασπαλισμένος μαϊντανός και that’s it, η δε τιμή κρίνεται υπερβολική (1€ η μια σαρδέλα όταν το ψάρι πωλείται στην λαϊκή 2 με 3€ το κιλό). Ως γεύση, ποιότητα και ψήσιμο οφείλω να αναγνωρίσω ότι ήταν εξαιρετικές.

-Μπακαλιάρο σκορδαλιά στα 7,20€. Ένα ποιοτικό κομμάτι μπακαλιάρου, άψογα τηγανισμένο, με την συμπαθητική σκορδαλιά να βγάζει το σωστό touch. Για την τιμολόγηση της περίμενα την μερίδα λίγο πιο πλούσια. Στα ίδια λεφτά αλλού σερβίρουν δύο κομμάτια μπακαλιάρου, ίσως μαζί με πατάτες τηγανιτές. Κάτι έχω κατά νου, ίσως το περιγράψω σε λίγους μήνες!!

-Μισό κιλό χύμα ροζέ κρασί στα 3,50€, θα μπορούσα άνετα να το χαρακτηρίσω ως αποδεκτό.

Check please
Με απόδειξη στα 35,80€, τα οποία κρίνονται ως ‘’αλμυρούτσικα’’, ως προς την ποσότητα της παραγγελίας, την τοποθεσία και το στυλ του εστιατορίου.

Κατέληξα ότι:
Δεν είναι trendy, urban chic, cult ή μια underground εμπειρία. Είναι ένα σεμνό, ταπεινό και χαμηλών τόνων μαγαζάκι, που στεγάζει εδώ και είκοσι χρόνια μια φήμη, μια ιστορία και μια επιτυχία. Τυχαίο; Δεν νομίζω, ο κ. Τριαντάφυλλος φαίνεται ότι δίνει μεγάλη σημασία στην ποιότητα της πρώτης ύλης, έστω και αν πρόκειται για ταπεινό ψαράκι.

Θα το βρεις κατά λάθος αν είσαι καλός ‘’ιχνηλάτης’’, δια της μεθόδου της οσφρήσεως αν έχεις καλή μύτη και βεβαίως αν διαβάζεις διαδικτυακά αφιερώματα ή το ask4food. Είναι πολύ κρίμα που ακολουθεί μια υποτονική πορεία στο site, ίσως χρειάζεται μερικές ακόμη δυνατές κριτικές για να γίνει πιο γνωστό στην κοινότητά μας.

Pros: Το εξαιρετικό φαγητό και η βολική τοποθεσία στα 350 μέτρα από την έξοδο του μετρό. Αν στην απόσταση πέφτω έξω, μηνύστε την Google, πρέπει να έχει επαρκή ταμειακά διαθέσιμα!!

Cons: Οι τσιμπημένες τιμές και ο χώρος (τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα).

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Το τριαντάφυλλο της νοστιμιάς αποδείχτηκε λουλούδι αποκομμένο από οποιαδήποτε γευστική πρωτοτυπία. Ήταν απόφαση της στιγμής, καθώς κυριολεκτικά περνάγαμε απέξω, αλλά η αυθόρμητη επίσκεψή μας δεν ανταμείφθηκε επαρκώς.

Χωρισμένο ουσιαστικά σε τρία μέρη, το μαγαζί διαθέτει 1) τραπεζάκια έξω, αλλά όταν λέμε "έξω" εννοούμε μια από τις στοές στη Λέκκα (οι υπόλοιπες αξιοποιούνται από εναλλακτικά μπαράκια, ίσως το ποτό ταιριάζει καλύτερα όμως από ότι το φαγητό σε ένα τέτοιο μισόκλειστο περιβάλλον),

2) τραπεζάκια στον πρώτο χώρο υποδοχής (ποοοοολύ κάπνα), όπου και έχει το "στρατηγείο της" η χαμογελαστή σερβιτόρα και

3) τραπεζάκια στο αμέσως επομενο δωμάτιο που από ότι φαίνεται είναι less τσιγαρόπληκτο (ή ήταν τυχαίο). Για να πας στις μισοάθλιες τουαλέτες συνεχίζεις προς τα πάνω, στο πατάρι/σοφίτα ουσιαστικά (όπου το ντεκόρ περιλαμβάνει ότι σαβούρα δεν είχαν να πετάξουν αλλού, κυριολεκτώ). Anyway, κουτούκι είναι στο κέντρο της Αθήνας, ας βαφτίσουμε το παλιό και ατημέλητο ως άποψη και πάμε παρακάτω.

Θυμόμουν αμυδρά ότι το Υπερωκεάνειο είναι για κρέας και το Τριαντάφυλλο για ψάρι από αρκετά παλιές κριτικές για αυτά τα δύο παρόμοια στέκια και το επιβέβαιωσα εκ των υστέρων διαβάζοντας ότι όντως οι περισσότεροι χρήστες εδώ ψηφίζουν ψαροφαγία. Έλα όμως που το menu έχει και κρεατικά και κατά την άποψη μου ή βάζεις μόνο τα πιάτα που τα υποστηρίζεις ως δυνατά ή κρίνεσαι και από αυτά που διαλέγει και ένας ανυποψιάστος ή ανενημέρωτος πελάτης. Όπως καταλαβαίνεται λοιπόν, δεν ψαρέψαμε αλλά πήγαμε για άλλα:

- Πατατοσαλάτα. Καλούτσικη, τίποτα άλλωστε το απαιτητικό αλλά αξιοπρεπές ορεκτικό, έκαναν τον κόπο να ζεστάνουν λίγο και τις πατάτες.

- Πατάτες τηγανητές. Ετοιματζίδικες, όχι ότι δεν τις τρώμε αλλά δεν περιμένεις κάτι τέτοιο.

- Κεφτεδάκια. Δεν είχε τηγανιά και καταλήξαμε σε αυτά, καλής ποιότητας, καμία σάλτσα όμως, απλά λίγη ντοματίτσα στην άκρη. Α, και πατάτες τηγανητές.

- Σαγανάκι. Ότι βρίσκεις παντού. Αδιάφορο.

- Κοττόπουλο φιλέτο γεμιστό. Εδώ είναι που λες θα καταλάβω σε τι μαγαζί ήρθα, αφού οι άλλες επιλογές ήταν κοινότυπες. Μεγάλη απογοήτευση. Ξερό στις άκρες, δεν ήταν ακριβώς γεμιστό, απλά στη μέση είχε ψητή φέτα και ντομάτα και συνοδεύοταν από τις ίδιες και ναι το μαντέψαμε πια, τηγανητές πατάτες.

Κατεβάσαμε όλη αυτή την προκάτ πατάτα (εμείς το θελήσαμε εδώ που τα λέμε) με χύμα κρασί λευκό, αυτό βοήθησε. Δώσαμε 31 ευρώ, ούτε λίγα ούτε πολλά για τις ποσότητες, πολλά όμως για την ποιότητα.

Τι κρατάμε ? Την άψογη και ευγενική εξυπηρέτηση. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσουμε ψάρι. Δεν πειράζει, την επόμενη φορά, κάπου αλλού όμως.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Φεβ
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Αρχίζω την κριτική μου ως νέο μέλος με ένα ταβερνάκι στην καρδιά της Αθήνας. Οι καλές κριτικές που διάβασα στο ask4food και το γεγονός ότι βρίσκομαι συχνά στο κέντρο της πόλης μας, στάθηκαν καθοριστικές για να επισκεφθώ το μέρος αυτό.
Παρότι ο χώρος εκ πρώτης όψεως δεν εντυπωσιάζει ιδιαίτερα, βρίσκεται σε μια στοά στην οδό Λέκκα, δυο στενά από την πλατεία Συντάγματος και είναι λιτός με τρία τραπεζάκια έξω στη στοά και καμιά δεκαριά μέσα σε δύο συνεχόμενους χώρους, εν τούτοις πρόκειται για ένα καθιερωμένο στέκι με προϋπηρεσία είκοσι περίπου ετών, όπως μας πληροφόρησαν.

Το μαγαζί, Σάββατο απόγευμα ήταν κατάμεστο από κόσμο κάθε ηλικίας και σύνθεσης, και αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι είχε μια πολύ προσεγμένη κουζίνα, κατά βάση από φρέσκα καλομαγειρεμένα ψαρικά, θαλασσινά και σαλατικά.
Ήμασταν δύο άτομα και επιλέξαμε νοστιμότατο μαριδάκι (7,00 Ευρώ), σαρδέλες εξαιρετικές(7.50 ΕΥΡΩ), σαλάτα ανάμεικτη κολοκύθια και σταμναγκάθι (3.60 ευρω), φρεσκότατη και σερβιρισμένη πολύ φροντισμένα.

Ακόμα, διαπιστώσαμε ότι οι τιμές και των υπολοίπων ψαρικών κυμαίνονταν στο επίπεδο των 5-10 Ευρώ.

Πληρώσαμε 19,00 Ευρώ συνολικά.
Για τη χώρα μας οπού το ψάρι είναι τόσο άφθονο αλλά απίστευτα και απαράδεκτα υπερτιμημένο, θεωρώ ότι το Τριαντάφυλλο της Νοστιμιάς κινείται σε σωστά πλαίσια.
Πιστεύω λοιπόν ότι είναι μια αρκετά καλή επιλογή για ψαροφαγάδες στο κέντρο της Αθήνας, που δεν θέλουν να χαλάσουν μια περιουσία για ένα καλό γεύμα και που είναι μερακλήδες, απλοί και ανεπιτήδευτοι.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει και μερικά πιάτα με κρεατικά, πολύ λιγότερα βέβαια από τα ψαρικά τους.

Σας το συνιστώ και προσωπικά τουλάχιστον σκοπεύω να το επισκεφθώ ξανά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Νοε
14
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Επισκεφθήκαμε το μαγαζί το μεσημέρι της Τρίτης μετά από βόλτα στο κέντρο. Τα τραπέζια στη στοά ήταν γεμάτα αλλά ευτυχώς μια παρέα έφευγε εκείνη την ώρα και κάτσαμε.

Ο χώρος είναι όμορφος. Καθαρά τραπέζια και σχετικά περιποιημένα. Είναι και η στοά που του δίνει μια εικόνα παλιάς Αθήνας που προσωπικά μου αρέσει.

Η εξυπηρέτηση ήταν ανάμικτη. Το λέω γιατί ενώ ο κύριος που εξυπηρετούσε ήταν ευγενέστατος, γρήγορος και χαμογελαστός, η κοπέλα δεν ήταν καθόλου πρόσχαρη. Έφτασε στα όρια της αγένειας μπορώ να πω.

Το φαγητό είναι καλό. Φρέσκο ψάρι, καλομαγειρεμένο και νόστιμο. Δυο άτομα πείραμε μια μερίδα μαυρομάτικα (στο τέλος του πιάτου ανακαλύψαμε μια μακριά καστανή τρίχα. Απαράδεκτο αλλά, οκ, ατυχήματα συμβαίνουν), μια μελιτζανοσαλάτα πάρα πολύ καλή, μια μερίδα πατάτες, μια καλαμαράκια τηγανητά και μια μερίδα μπακαλιάρο τηγανητό. Το τηγάνι του είναι πολύ δυνατό χωρίς ίχνος "λαδίλας" και τα ψάρια ακριβώς όπως έπρεπε να είναι. Μαζί με 3 μπύρες (η μία κερασμένη) δώσαμε 31 ευρώ. Αξίζει λοιπόν τα λεφτά του και με το παραπάνω.

Για ένα μεσημεριανό στο κέντρο είναι πολύ καλή επιλογή κι αν δεν είχε και το φάουλ στο σέρβις θα μιλούσα για διαμαντάκι.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Νοε
14
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Αν δεν είχα κάποιο φίλο που δουλεύει εκεί κοντά μάλλον δεν θα πήγαινα ποτέ στο συγκεκριμένο μαγαζί, γιατί εκεί που είναι χωμένο είναι μάλλον δύσκολο να το ανακαλύψεις τυχαία.

Το μεζεδοπωλείο ανήκει στην εποχή που μεγαλώσαμε εμείς οι πενηντάρηδες... απλότητα κ' ειλικρίνεια στο χώρο και τις συμπεριφορές χωρίς στιλιστικές επιλογές κάποιου gay διακοσμητή και χωρίς φαγητά που χρειάζεται να σου τα εξηγήσουν οι δήθεν προχωρημένοι. Ψαράκια φρέσκα βασικά και κάποια ζαρζαβατικά αποτελούν το μενού.

Οι δικές μας επιλογές ήταν κουτσομούρα τηγάνι/καλή, μπακαλιαράκια τηγάνι/καλά, θράψαλο τηγανιτό/καλύτερο δεν γίνεται, πατάτες τηγανιτές/αυθεντικές και μαυρομάτικα με κάπαρη, μαϊντανό και φρέσκο κρεμμυδάκι/τέλεια. Ο τύπος έχει μόνο ελληνικές μπύρες και μπράβο του.

Κάποιου εκεί δίπλα του κακοφάνηκε γιατί φαίνεται ότι μεγάλωσε με Erdinger weiss στο χωριό του, εμένα πάντως η Βεργίνα μου πήγε μια χαρά με το θράψαλο.

Πληρώσαμε 14 ευρώ το άτομο και φύγαμε ευχαριστημένοι, ευχαριστημένοι όχι μόνο με το φαγητό που φάγαμε αλλά και με το γεγονός ότι τα προιόντα που αγοράσαμε θρέφουν Ελληνικές οικογένειες. Καιρός είναι, έστω κι'αυτή την ύστατη ώρα, να καταλάβουμε κάποια πράγματα και να αλλάξουμε τις συμπεριφορές που μας έφτασαν σ'αυτά χάλια.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Λοιπόν είναι η πρώτη φορά που κάνω κριτική σε μαγαζί δεν γνώριζα καν την διαδικασία την έμαθα από τα παιδιά μου.. έμεινα τόσο ικανοποίημενη από το μαγαζί αυτό που μου το σύστησε μια φίλη μου που δουλεύει στο κέντρο γιατί αλλιώς είναι πολύ δύσκολο να το βρεις μέσα στην στοά είναι λίγο " κρυμμένο" η πρώτη εντύπωση όταν το είδα για να είμαι ειλικρινής δεν με τρέλανε είπα μέσα μου αυτό είναι σίγουρα? ?

Καθώς προχώρησα είδα ότι είχε και άλλο χώρο μέσα είναι δύο αίθουσες μικρές μέσα καθάρες και περιποιημενες είναι ένας χώρος ζεστός και φιλόξενος καθώς τόσο ο ίδιος ο τριανταφυλλος όσο και η κοπέλα που δουλεύει εκεί η Ίρις αν θυμάμαι καλά είναι πολύ ευγενικοί και εξυπηρετικοί έχουν πολύ στενή σχέση μεταξύ τους αφού στην αρχή νόμιζα ότι ήταν πατέρας και κόρη αλλά τελικά όχι όπως μου είπε η κοπέλα. Για να μην μακρυγορω έφαγα σαρδέλα ψητή, εξαιρετικό το ψήσιμο μια σαλάτα με διαφορά βραστά και μισή φάβα όλα ήταν άριστα μαγειρεμένα!!!

Έχω ξαναπάει άλλες τρεις φορές με παρέα και έτσι κατάφερα να δοκιμάσω και παραπάνω πράγματα και όλα ήταν καταπληκτικά... ένα μεγάλο μπράβο τόσο στον τριανταφυλλο για την ποιότητα που προσφέρει όσο και για το προσωπικό του μέσα στην κουζίνα και για την κοπέλα που έχει έξω η οποία παρόλο το μικρο της ηλικίας είναι αρκετά έμπειρη και ευγενική! Τριανταφυλλε συνέχισε έτσι και εμείς οι φαν του ψαριού θα σε στηρίζουμε πάντα!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Δεκ
06
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Γνώρισα το συμπαθητικό αυτό μεζεδοπωλείο πριν από πολλά χρόνια μέσα από την τηλεοπτική εκπομπή του Ηλία Μαμαλάκη όπου ο ίδιος παρουσίαζε ένα υπέροχο πιάτο με ψητές φιλεταρισμένες σαρδέλες γεμιστές με σκόρδο και μαϊντανό.

Αυτό το πιάτο παράγγελνα συχνά πυκνά αφού δεν είναι λίγες οι φορές που έχω καθίσει σε αυτό το μέρος. Πραγματικά οι ψαρομεζέδες του εξαιρετικοί, το κρασί του φίνο και οι τιμές λογικές.

Πρόσφατα ήρθε η απογοήτευση: οι σαρδέλες σκέτες, στεγνές χωρίς μαϊντανό και σκόρδο (μόνο αν μας το ζητήσει ο πελάτης το κάνουμε έτσι πλέον, ήταν η εξήγηση του Τριαντάφυλλου), η φάβα παραήταν απαλή, σαν κρέμα, σαν αραιωμένος πουρές, το κρασί καλούτσικο και η τιμή απροσδόκητα τσουχτερή. Αντίο Τριαντάφυλλο, κρίμα!