Loader

Περιγραφή

Μεζέδες ψαρικών. Ανοιχτό καθημερινά από το μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Summer in Greece. Υπέροχες παραλίες, καταγάλανα νερά, μαγευτικά τοπία, ένας ήλιος ατελείωτος και πάει λέγοντας.

Όχι για όλους όμως.

Κάποιοι μένουν πίσω. Όλο και περισσότεροι κάποιοι. Όταν μένεις πίσω, λοιπόν, και οι διακοπές σου είναι μια βδομάδα, ενώ παλιά ήταν σχεδόν ένας μήνας, πρέπει κάτι να κάνεις αυτές τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες που ο καιρός είναι τόσο υπέροχος που σε προστάζει να βγεις και να περάσεις όμορφα.

Το Ρακί Μεζέ φαντάζει ως μία από τις πιο ασφαλείς επιλογές για προσιτή ψαροφαγία, ιδιαίτερα αν είσαι ok με την, ελαφρώς, τσιμπημένη τιμολογιακή πολιτική που συνηθίζει να έχει ο Όμιλος Καστελόριζο.

Τα εστιατόρια του Ομίλου διακρίνονται για τα υψηλά standards ποιότητας, στο φαγητό τους, χωρίς να διεκδικούν αστέρια michelin μεν, ξεπερνώντας εύκολα τον μέσο όρο δε. Δίνουν έμφαση στον χώρο, εστιάζοντας στην καθαρότητα και το ιδιαίτερο γούστο, ενώ η εξυπηρέτηση είναι για αυτούς αρχή ή, τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που βγάζουν προς τα έξω. Μάλιστα, πριν γραφτεί η συγκεκριμένη κριτική, σύμφωνα με τις, έως εκείνη τη στιγμή, βαθμολογίες, το μεγαλύτερο ατού του Ρακί Μεζέ ήταν η εξυπηρέτησή του. Αμ δε.

Ο χώρος ήταν πράγματι προσεγμένος. Σχεδόν άριστος. Αναρωτιέμαι πόσο κακόγουστος είμαι για να μου άρεσε, ενώ δεν συγκεντρώνει ούτε 60% βαθμολογία από τις προηγούμενες κριτικές. Δώστε μου όμως ελαφρυντικό, μόλις πέρσι έμαθα ότι το κοκκαλί είναι χρώμα, που θα μου πάει, θα μάθω να αξιολογώ και χώρους με τον καιρό.

Οπότε τι αμ δε μας λες ρε φίλε, θα αναρωτιέστε.

Αμ δε για την εξυπηρέτηση.

Ας κάνουμε μια πρόχειρη καταμέτρηση των φάουλ της, έχοντας κατά νου ότι επρόκειτο για τραπέζι γενεθλίων, ότι υπήρχαν αρκετά άτομα στο σέρβις, αλλά και ότι ήταν καθημερινή με το μαγαζί να έχει αρκετό κόσμο:

• Κρασί: πέρασαν τουλάχιστον 10 λεπτά περιμένοντάς το και προκειμένου να έρθει αναγκαστήκαμε να το υπενθυμίσουμε στα παιδιά του σέρβις.

• Ψωμί: πέρασαν τουλάχιστον 15 λεπτά χωρίς να μας φέρουν κάτι οπότε αρχίσαμε να το ζητάμε. Ήρθε με την 4η προσπάθεια, αφού πρώτα είχαν έρθει μερικά από τα φαγητά. Διπλό φάουλ.

• Αγένεια: οι σερβιτόροι πέταγαν το κάθε τι στο τραπέζι με τρελούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να ρίξουν κάτω ένα μαχαιροπίρουνο, κάνοντας μάλιστα πλάκα επ’ αυτού, ότι “ήθελε να πέσει και έπεσε”. Το παλικάρι που το έριξε δεν φιλοτιμήθηκε να πάει να φέρει ένα καθαρό και για να φάμε έπρεπε να το ζητήσουμε άλλες 2 φορές μέχρι να μας έρθει.

Για το μενού δεν μπορώ να πω πολλά γιατί το τραπέζι ήταν κερασμένο, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι το τραπέζι έγινε σε μέρα με νηστήσιμο μενού. Για αναλυτικές λεπτομέρειες υπάρχουν οι πολύ καλές κριτικές της ram και της PP_TINA στις οποίες αναλύονται οι προσφορές του καταστήματος. Με λίγα λόγια υπάρχουν 2 set menus των 16€ και 23€, στα οποία μπορείς να ξαναπαραγγείλεις όποιο πιάτο θες.

Στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν, σε σχετικά επαρκή ποσότητα (για κάποια ζητήσαμε refill), τα εξής:

• Νερό κανάτας και μέτριο λευκό κρασί.

• Ψωμί με λαδορίγανη μέτριας φρεσκότητας, καλής ποσότητας.

• Κερατωμένες Τηγανητές πατάτες ή με άλλα λόγια, πατάτες που έβγαζαν μάτι ότι ήταν τηγανισμένες σε λάδι στο οποίο είχαν γίνει μπόλικα τηγανίσματα ακόμη. Ήταν καλής ποσότητας και, φυσικά, μέτριας γεύσης. Ήρθαν σε σέσουλα (2/4).

• Ανάμικτη σαλάτα με χοντροκομμένα λαχανικά και λαδόξιδο, πιο απλή και συνηθισμένη πεθαίνεις (1,5/4).

• Τηγανητές γαρίδες. Σεσουλάτες κι αυτές. Αρκετά καλές, οι φαν του είδους τις αγάπησαν. Το εντυπωσιακό ήταν η μεγάλη τους ποσότητα (3/4).

• Φάβα με ψιλοκομμένη κρεμμυδοντομάτα. Μια απλή, μέτρια φάβα. Και πάλι σε καλή ποσότητα (2/4).

• Κολοκυθοκεφτέδες. Ήταν ελαφρώς καμένοι και βαρέως καημένοι, ξεχάστηκαν με το που δοκιμάστηκαν (2/4).

• Μύδια αχνιστά. Σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα ήταν μια τοσοδούλικη μερίδα, συμπαθητικής γεύσης, μα από τα μύδια περιμένει κανείς περισσότερα (2,5/4).

• Καλαμάρι τηγανητό. Και αυτό στη σέσουλα, λες και είναι το μαγικό τηγάνι. Πλατιές ροδέλες καλαμαριού, αρκετά τρυφερές, αλλά, ταυτόχρονα, εμφανώς τηγανισμένες σε ξαναχρησιμοποιημένο λάδι και αυτές. Το λάδι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για πάνω από 1-2 τηγανίσματα, εκτός αν είναι ελαιόλαδο όπου αντέχει για 3-5, αλλά ποιος τηγανίζει σε ελαιόλαδο (2,5/4)?

• Λιγκουίνι με καβούρι. Το συγκεκριμένο πιάτο χωρίζεται σε 3 κομμάτια:

α) Το κομμάτι του καβουριού: Το κέλυφός του ήταν τεράστιο και χρειαζόταν πολύ “ψάχνω” για να βρεις ψαχνό. Φάγαμε ελάχιστο ως καθόλου καβούρι.

β) Το κομμάτι της νηστίσιμης εκδοχής που δοκιμάσαμε: Ήταν μια άνοστη ανουσιότητα, λες και νηστεία σημαίνει και απαγόρευση χρήσης αλατιού ή μπαχαρικών (1,5/4).

γ) Το κομμάτι της μη νηστίσιμης εκδοχής του, η οποία μας ήρθε κατά λάθος στο τραπέζι: η διαφορά της από την παραπάνω εκτέλεση είναι ότι η σάλτσα των ζυμαρικών είχε καλή ποσότητα λεπτοτριμμένης φέτας η οποία έκανε το πιάτο, απλώς μούρλια. Αυτή η μακαρονάδα ήταν όλα τα λεφτά. Αν είχε και καβούρι στο πιάτο θα μιλούσαμε για κολασμένη επιλογή (3,5/4).

Μαζί με τα ποτά, είτε μέσω set menu, είτε μέσω ξεχωριστών πιάτων, ο τελικός οικονομικός απολογισμός θα είναι πέριξ του 20άρικου.

Παραπάνω πράγματα δεν υπάρχει νόημα να ειπωθούν για το Ρακί Μεζέ.

Σαν χώρος δεν είναι τόσο χάλια, ενώ σαν εξυπηρέτηση, τουλάχιστον από μία επίσκεψη, έδειξε να είναι τόσο χάλια. Η ποιότητα του φαγητού φαίνεται ότι έχει θυσιαστεί στο βωμό της ποσότητας, κάτι περίεργο για εστιατόριο του ομίλου Καστελόριζο, όμως έτσι συμβαίνει. Γευστικά, η μετριότητα είναι εμφανής, χωρίς αυτό να αποκλείει ότι σε μερικά πιάτα έχουν βρει την μυστική συνταγή που τα κάνει πεντανόστιμα.

Οπότε, για αυτόν που ξέρει τα δύο, τρία δυνατά σημεία του μαγαζιού, το Ρακί Μεζέ μπορεί να είναι μια πολύ αξιόπιστη επιλογή. Γι’ αυτόν, όμως, που πάει στα ψαχτά οι πιθανότητες να φύγει με σκυμμένο το κεφάλι είναι μεγάλες.

ΥΓ: Jim γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα! Τίποτα άλλο δεν έχει νόημα να ειπωθεί…
ΥΓ2: Αμάν πια με τις fake κριτικές ιδιοκτητών γνωστών εστιατορίων. Δεν το λέω για αυτούς, αυτοί τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν. Το λέω για όλους τους υπόλοιπους που οφείλουμε να banάρουμε αυτόν που παίζει βρώμικα.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι μπουζουκοταβέρνες δεν είναι του γούστου μου, για την ακρίβεια τις αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Έλα όμως που κάποιες στιγμές στη ζωή ο καθένας μας έρχεται αντιμέτωπος με το διάολο και το λιβάνι.
Αυτές είναι οι “ασκήσεις” της ζωής για να γινόμαστε καλύτεροι λένε οι σοφοί, μα εγώ το αμφισβητώ πέρα για πέρα! Να μου λείπουν τέτοιου είδους ασκήσεις, μια χαρά αφιερώνω χρόνο και ενέργεια σε άλλες δραστηριότητες που πραγματικά με κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Η περιπέτεια ξεκίνησε όταν φίλος με πήρε τηλέφωνο να συναντηθούμε προτείνοντας το Ρακί Μεζέ.
Με έπιασε εξ απήνης πνιγμένη στο γραφείο, δεν προλάβαινα εκείνη τη στιγμή να το ψάξω, ησύχασα όταν μου ανακοίνωσε ότι ανήκει στον όμιλο Καστελόριζο, οπότε συμφώνησα ανακουφισμένη που κανονίστηκε έξοδος χωρίς να ασχοληθώ προσωπικά,
Την επόμενη ημέρα έριξα μία γρήγορη ματιά στις κριτικές και άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Πήρα λοιπόν εκείνο το μικρό καλαθάκι που -πολύ συχνά το κρατάω τώρα τελευταία, έβαλα και τα καλοκαιρινά μου ρούχα που (ξανα)κατέβασα απο τις ντουλάπες και πρώτη Παρασκευή του Νοέμβρη πέρασα το κατώφλι του ΡΜ.

Το parking στην περιοχή είναι ένα θέμα, υπάρχουν σειρές με διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα (χαρακτηριστικό της Καλλιθέας), οπότε πρέπει να έχεις τύχη και μάτι αετίσιο για να χώσεις κάπου το αυτοκίνητο.

Νομίζω πως δεν μπορώ να σας περιγράψω την πρώτη εντύπωση που σχημάτισα για το χώρο, μιας και βλέποντας ότι υπήρχε ορχήστρα (! ) που είχε αρχίσει να κουρδίζει τα όργανα, έπαθα ένα σοκ και άρχισα να σκέφτομαι τρόπο απόδρασης. Γιατί δεν είχα διαβάσει ότι έχει ζωντανή μουσική????
Όπως γράφω και στην αρχή της κριτικής, δεν ανήκω στο είδος των ανθρώπων που τους αρέσει να τρώνε συνοδεία ζωντανής μουσικής -να ταλαιπωρεί ακουστικούς πόρους και φωνητικές χορδές -σέβομαι απόλυτα όσους διασκεδάζουν με αυτό τον τρόπο αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Δεύτερο σοκ το τραπέζι μας (στο μέσα χώρο) τόσο άβολο, τόσο στριμωγμένες οι καρέκλες στο τραπέζι, η ανάγκη να αποδράσω από το ΡΜ γίνεται επιτακτική.

Καταφθάνουν οι υπόλοιποι της παρέας, ευτυχώς ο έχων την ιδέα να πάμε στο ΡΚ, ζήτησε αλλαγή τραπεζιού και αμέσως μας έβαλαν στον εξωτερικό χώρο όπου η “ρύπανση” της μουσικής έφτανε με μειωμένη ένταση.
Επίσης, το τραπέζι εδώ ήταν πολύ άνετο και κάπως έτσι πήρα λίγο θάρρος και άνοιξα τον κατάλογο αποφασισμένη να αγνοήσω τις Κασσάνδρες των κριτικών και να επιλέξω τα καλύτερα.....

Αληθινή σπαζοκεφαλιά, πρώτη σελίδα ειδικό menu συγκεκριμένης αξίας, το προσπερνώ, επόμενη σελίδα άλλο menu άλλης αξίας, κλπ.
Βαρέθηκα, κουράστηκα και πονοκεφάλιασα να διαβάζω και άκρη να μη βγάζω.
Κλείνω το βαρύ κατάλογο και αφήνω τους υπόλοιπους να επιλέξουν......

Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ καλή, γρήγορη, φιλική και με χαμόγελο.
Στο τραπέζι έφτασε ψημμένο ψωμάκι (καλοψημένο πασπαλισμένο με ρίγανη) και νερό βρύσης.

Ρίχνω μία δεύτερη ματιά στο χώρο -τώρα που τακτοποιηθήκαμε καλύτερα-είναι ευχάριστος, με ανοιχτά χαρούμενα χρώματα, βέβαια με λίγο στριμωγμένα τα τραπεζοκαθίσματα (στα πλαίσια της μπουζουκοταβέρνας που επιβεβαιώνει τη ρήση όλοι οι καλοί χωράνε).

Ξεκινάμε με ρακή για τους 3 της παρέας και λευκό κρασάκι για μένα.
Λευκό μοσχοφίλερο είπαν, απλώς αποδεκτό.... που ο Θεός Διόνυσος να το κάνει μοσχοφίλερο.

Για να συνοδεύσουν τη ρακί τους οι άλλοι 3, ζήτησαν ένα μεζεδάκι, ήρθε τσίρος ο οποίος συνοδευόταν απο ψιλοκομμένη ντομάτα-πιπεριές-κρεμμμύδι.
Μία μικρούτσικη πηρουνιά ήταν αρκετή να χάσω το ενδιαφέρον μου. Εάν εξαιρέσεις τη γνωστή πικάντικη γεύση του τσίρου, τα υπόλοιπα απλώς χρωμάτιζαν το πιάτο.

Μία σαλάτα ΡΜ, με πράσινα λαχανικά, ντομάτα, αγγούρι. Ναι ήταν φρέσκα τα υλικά, χωρίς αλάτι, λάδι, στεγνή και άγευστη.

Μπακαλιάρος σκορδαλιά. Από τους χειρότερους που έχω γευτεί, ο γκαντέμης (εγώ) πέτυχα και το κομμάτι που ήταν γεμάτο κόκκαλα!!! @@@

Μία φάβα που επίσης χρωματίζεται με φιλοκκομένη ντομάτα και κρεμμύδι, τίποτε το ιδιαίτερο.

Μύδια αχνιστά, καθόλου ψωμωμένα, το ζουμί τους δεν κατάφερε να ζωντανέψει τη γεύση.

Ρυζότο μυδιών-ήρθε ένα λασπωμένο και ουχί χυλωμένο ρυζότο με ντεκόρ 5-6 μύδια. Δε θα μπω κάν στον κόπο να το αναλύσω

Σαρδέλα ψητή, καλή -το μοναδικό πιάτο που ας πούμε ήταν αποδεκτό

Κέρασμα πορτοκαλόπιτα

Λογαριασμός στα euro 75,00

Ας κρατήσουν οι χοροί όπως λέει και ο Σαββόπουλος και ας επισκέπτονται το ΡΜ οι άνθρωποι που τους εκφράζει αυτός ο τρόπος διασκέδασης και αρέσκονται σε τέτοιας ποιότητας και γεύσης φαγητού.....

10 medium

28 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το Ρακί Μεζέ είναι ένα μεζεδοπωλείο στις Τζιτζιφιές, μικρό αδελφάκι του Ομιλου Καστελόριζο και προσανατολισμένο στην προσιτή ψαροφαγία. Έχουν ήδη γραφτεί πολλές κριτικές πριν την δική μου, δεν θέλω να κομίσω γλαύκας εις Αθήνας, γι' αυτό ξεκινώ αμέσως με την εμπειρία μου.

Η αλήθεια είναι ότι το είχα επισκεφθεί και παλιότερα, αλλά καθώς η παραγγελία μας ήταν πολύ περιορισμένη, δεν θέλησα να γράψω κάτι. Τούτη την φορά όμως βρέθηκα εκεί Καθαρά Δευτέρα - ας είναι καλά καλοί μας φίλοι που προνόησαν κι έκλεισαν τραπέζι- κι έτσι κάναμε εκεί το πρώτο Σαρακοστιανό μας γεύμα.

Φτάσαμε σχετικά νωρίς, 13.30 το μεσημέρι, πέντε άτομα. Ο χώρος μάλλον με δυσαρέστησε. Μου φάνηκε πολύ σκοτεινός. Έχει δύο εσωτερικούς χώρους, ο ένας λίγο μέσα απ' τον άλλο, που κλείνονται από τζαμαρίες, εμείς καθίσαμε μέσα. Τουλάχιστον είχε κρύο έξω και το σήκωνε... Τα τραπεζοκαθίσματα ήταν απλά, καφενειακού τύπου, τίποτα ιδιαίτερο. Θα ήθελα λίγο περισσότερο φως ή πιο φωτεινούς τόνους στην διακόσμηση. Κατά τ' άλλα ήταν στολισμένα λόγω των ημερών και, εννοείται, γεμάτο μέχρι τελευταίας καρέκλας. Ευτυχώς, την ώρα που πήγαμε, δεν είχε ακόμα πολύ κόσμο κι έτσι στην πρώτη παραγγελία μας εξυπηρετηθήκαμε σχετικά γρήγορα και τα πιάτα ήρθαν σε καλή σειρά.

Οι σερβιτόροι ήταν πολλοί και αποτελεσματικοί. Πέρασαν από το τραπέζι μας οι περισσότεροι και όλοι μας έλεγαν κι ένα "καλωσήρθατε", "Καλή Σαρακοστή", "Νά 'στε καλά παιδιά", παρά τον πανικό. Βέβαια, αργότερα που γέμισε, δυσκολευόμασταν να μας προσέξουν.

Η παραγγελία μας ήταν μεγάλη και κάπως μπερδεμένη, λόγω της ημέρας. Ο κατάλογος είναι ένα μικρού μεγέθους booklet που περιλαμβάνει πολλά και διάφορα ψαρικά και θαλασσινά. Έχει κάποια set menus στα 16 και στα 23 ευρώ αν πρόσεξα καλά, διάφορα θαλασσινά και μικρά ψαράκια (σαρδέλες, μαρίδες κτλ), κάποια πιάτα τύπου κριθαρώτο, ριζότο, ζυμαρικά κτλ κι επίσης γεύσεις από Κρήτη. Εν ολίγοις, θα βρεις πάνω- κάτω ό, τι σου αρέσει.

Εμείς ξεκινήσαμε με μια φίνα, βελούδινη ταραμοσαλάτα, με μπόλικη λαγάνα που ανανεώναμε συχνά (στο τέλος συνειδητοποιήσαμε ότι κάθε νέο γέμισμα λαγάνας κόστιζε 4 ευρώ... ) και μια μερίδα χόρτα (βλήτα ή ραδίκια, εμένα βλήτα μου φάνηκαν). Στη συνέχεια πήραμε:

- ντολμάδες θαλασσινών. Δεν κατάλαβα τι είχαν μέσα, γιατί η γέμιση είχε γίνει πολτός. Πάντως ήταν τυλιγμένη σε αμπελόφυλλα και οι ντολμάδες σχετικά μεγάλοι, αρκετά εύγεστοι. Αν θυμάμαι καλά τους έχω δοκιμάσει και στο Καστελόριζο της Βάρκιζας.

- Χταποδάκι ξυδάτο: ήρθε μπόλικο σε λεπτοκομμένες φετούλες. Εμένα δεν μου άρεσε, ήταν σίγουρα κατεψυγμένο, ίσως και κονσερβοποιημένο - ελπίζω πως όχι, αλλά είχε αυτή την μορφή - οι άλλοι πάντως το τίμησαν δεόντως και ανανεώθηκε.

- Καλαμαράκι τηγανιτό. Ήρθε μέσα σε τηγανάκι, κομμάτια καλαμαριού, κυρίως πλατιά, όχι ροδέλες. Ήταν και αυτό σίγουρα κατεψυγμένο, είχε κρατήσει και λίγο λάδι. Δεν μου άρεσε.

- Γαρίδες ζητήσαμε, μας πρότεινε ψιλό γαριδάκι που είναι από τα καλά τους πιάτα, μας είπε. Είπαμε οκ, κι έφτασε σέσουλα γεμάτη τηγανιτές γαριδούλες. Κι άλλο τηγανιτό, σκέφτηκα... δεν άντεξα να φάω πολλές και η αλήθεια είναι ότι με δυσκολία τις τελειώσαμε... Πάντως ήταν φρέσκιες, τραγανιστές και νόστιμες, τρώγονταν απλά αφαιρώντας το κεφαλάκι, ως υποκατάστατο της τηγανιτής πατάτας....

-.... η οποία πάντως δεν έλειψε. Πήραμε την απαραίτητη μερίδα τηγανιτές πατάτες. Δεν έφαγα, τις άφησα για τους λιγότερο φίλους των θαλασσινών. Πάντως φαίνονταν τραγανές και χρυσαφένιες.

- τα αχνιστά μύδια κάπως έσωσαν την κατάσταση μετά τα τόσα τηγανιτά. Ζήτησα να είναι απλά αχνιστά στο ζουμάκι τους, χωρίς περιττές σάλτσες. Σε μέγεθος δεν ήταν πολύ μεγάλα, αλλά δεν με πείραξε, γιατί τα τεράστια είναι συνήθως εκτροφής ή εισαγωγής. Ήταν σερβιρισμένα, ως είθισται, μέσα σε εμαγιέ κατσαρολάκι και δίπλα μας άφησαν μπολάκι για τα άδεια κελύφη.

Κι αφού φάγαμε αυτά και ανανεώσαμε την λαγάνα 2-3 φορές, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε ένα κενό στο στομάχι που έπρεπε να αναπληρωθεί. Την περιέργεια μας είχε εξάψει μια πιατέλα με κάτι σαν παέγια που παρατηρήσαμε σε διπλανό τραπέζι κι είπαμε να το επιχειρήσουμε. Πήραμε λοιπόν:

- μια σαλάτα πράσινη, που μας είχε λείψει πριν. Ήταν πολύ φρέσκια, με τραγανά φύλλα λαχανικών (μαρούλι, ρόκα, καρότο, αγγούρι... ).

- ένα ακόμα χταπόδι ξυδάτο

- αυτή την "παέγια", που την είπαν φρικασέ. Ήταν βασικά μια πιατέλα πιλάφι με πλούσια θαλασσινά μέσα (γυαλιστερές, μύδια, γαρίδες, καλαμαράκι γόνο, ακόμα και κοχύλι πορφύρα βρήκα- δεν είχα ξαναδοκιμάσει! ). Έφαγα αρκετό, κυρίως από τα θαλασσινά. Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν ότι είχε πολύ από ένα λαχανικό- μαϊντανό ή σέλινο - σε μεγάλα κλωνάρια, που χαλούσε την υφή του ριζότο. Κι επίσης το ρύζι είχε μάλλον παραβράσει.

Όλες οι γεύσεις, πλην των ντολμάδων, μου φάνηκαν επίπεδες. Ακόμα και στο φρικασέ ή στα μύδια έλειπε αυτό το έξτρα υλικό που θα έδινε ένα ενδιαφέρον στη γεύση (λίγο κρασί ενδεχομένως, λίγο σκόρδο, αλάτι ή κάποιο καρύκευμα... ). Συμφωνώ ότι ήταν Καθαρά Δευτέρα και δεν είναι ακριβώς η μέρα που περιμένεις από τον σεφ να μεγαλουργήσει. Αλλά και πάλι είδα ότι μπορούσες να παραγγείλεις κανονικά απ' όλο τον κατάλογο, πράγμα που σημαίνει ότι οι γεύσεις ήταν ίδιες όπως καθημερινά.

Μην ξεχάσω ότι στο τέλος μας έφεραν χαλβά πολίτικο (όχι Μακεδονικό... ). Κάποια στιγμή ανάμεσα στα πιάτα, μας το πρότειναν, το θυμηθήκαμε κι εμείς στο τέλος και το ζητήσαμε... δεν ξέρω εν τέλει αν χρεώθηκε ή ήταν κέρασμα. Πέντε κανονικά κομμάτια σε πιατέλα, ένα για τον καθένα. Τσιμπήσαμε ένα-δυο κομμάτια, γιατί είχαμε σκάσει, πραγματικά δεν χρειαζόταν να φέρουν τόσο πολύ.

Ήπιαμε ένα καραφάκι Μπαμπατζίμ, ένα μισόκιλο κόκκινο ξηρό και δύο μισόκιλα κόκκινο ημίγλυκο. Στα ποτά είχαμε διαφορετικές προτιμήσεις... Προσωπικά, δεν μου άρεσε κανένα από τα ποτά που πήραμε. Ήπια λίγο από το ούζο που είχαν παραγγείλει οι φίλοι προτού φτάσουμε, αλλά μου φάνηκε βαρύ. Συνήθως προτιμώ τα χιώτικα (Στουπάκη, Απαλλαρίνα, όταν βρίσκω), που είναι πιο γλυκά και κατεβαίνουν ευχάριστα. Το ημίγλυκο κρασί πάλι, παραήταν γλυκό.

Για όλα αυτά πληρώσαμε 105 ευρώ περίπου, δηλαδή 22 ευρώ το άτομο μαζί με το κατιτίς. Χωρίς τα ποτά υπολογίζω γύρω στα 85-90. Ο λογαριασμός ήρθε σε πολλά χαρτάκια- αποδείξεις, δεν καθίσαμε να τα δούμε αναλυτικά τι έχει χρεωθεί. Η εκτίμησή μου είναι ότι με 15- 17 ευρώ, με μια νορμάλ παραγγελία χορταίνει κανείς άνετα στο Ρακί- Μεζέ. Απλά τέτοιες ημέρες είναι εύκολο να ξεφύγεις.

Δεν ξέρω αν θα ξαναπάω. Ενδεχομένως ναι. Προτείνεται για περιπτώσεις που θελήσετε ψαράκι, χωρίς μεγάλες απαιτήσεις.

Έκπτωση μέχρι 10%
Etable

Λεωφ. Ελ. Βενιζέλου 334, Καλλιθέα

210 9429027