Loader

Περιγραφή

Μεζέδες ψαρικών. Ανοιχτό καθημερινά από το μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Summer in Greece. Υπέροχες παραλίες, καταγάλανα νερά, μαγευτικά τοπία, ένας ήλιος ατελείωτος και πάει λέγοντας.

Όχι για όλους όμως.

Κάποιοι μένουν πίσω. Όλο και περισσότεροι κάποιοι. Όταν μένεις πίσω, λοιπόν, και οι διακοπές σου είναι μια βδομάδα, ενώ παλιά ήταν σχεδόν ένας μήνας, πρέπει κάτι να κάνεις αυτές τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες που ο καιρός είναι τόσο υπέροχος που σε προστάζει να βγεις και να περάσεις όμορφα.

Το Ρακί Μεζέ φαντάζει ως μία από τις πιο ασφαλείς επιλογές για προσιτή ψαροφαγία, ιδιαίτερα αν είσαι ok με την, ελαφρώς, τσιμπημένη τιμολογιακή πολιτική που συνηθίζει να έχει ο Όμιλος Καστελόριζο.

Τα εστιατόρια του Ομίλου διακρίνονται για τα υψηλά standards ποιότητας, στο φαγητό τους, χωρίς να διεκδικούν αστέρια michelin μεν, ξεπερνώντας εύκολα τον μέσο όρο δε. Δίνουν έμφαση στον χώρο, εστιάζοντας στην καθαρότητα και το ιδιαίτερο γούστο, ενώ η εξυπηρέτηση είναι για αυτούς αρχή ή, τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που βγάζουν προς τα έξω. Μάλιστα, πριν γραφτεί η συγκεκριμένη κριτική, σύμφωνα με τις, έως εκείνη τη στιγμή, βαθμολογίες, το μεγαλύτερο ατού του Ρακί Μεζέ ήταν η εξυπηρέτησή του. Αμ δε.

Ο χώρος ήταν πράγματι προσεγμένος. Σχεδόν άριστος. Αναρωτιέμαι πόσο κακόγουστος είμαι για να μου άρεσε, ενώ δεν συγκεντρώνει ούτε 60% βαθμολογία από τις προηγούμενες κριτικές. Δώστε μου όμως ελαφρυντικό, μόλις πέρσι έμαθα ότι το κοκκαλί είναι χρώμα, που θα μου πάει, θα μάθω να αξιολογώ και χώρους με τον καιρό.

Οπότε τι αμ δε μας λες ρε φίλε, θα αναρωτιέστε.

Αμ δε για την εξυπηρέτηση.

Ας κάνουμε μια πρόχειρη καταμέτρηση των φάουλ της, έχοντας κατά νου ότι επρόκειτο για τραπέζι γενεθλίων, ότι υπήρχαν αρκετά άτομα στο σέρβις, αλλά και ότι ήταν καθημερινή με το μαγαζί να έχει αρκετό κόσμο:

• Κρασί: πέρασαν τουλάχιστον 10 λεπτά περιμένοντάς το και προκειμένου να έρθει αναγκαστήκαμε να το υπενθυμίσουμε στα παιδιά του σέρβις.

• Ψωμί: πέρασαν τουλάχιστον 15 λεπτά χωρίς να μας φέρουν κάτι οπότε αρχίσαμε να το ζητάμε. Ήρθε με την 4η προσπάθεια, αφού πρώτα είχαν έρθει μερικά από τα φαγητά. Διπλό φάουλ.

• Αγένεια: οι σερβιτόροι πέταγαν το κάθε τι στο τραπέζι με τρελούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να ρίξουν κάτω ένα μαχαιροπίρουνο, κάνοντας μάλιστα πλάκα επ’ αυτού, ότι “ήθελε να πέσει και έπεσε”. Το παλικάρι που το έριξε δεν φιλοτιμήθηκε να πάει να φέρει ένα καθαρό και για να φάμε έπρεπε να το ζητήσουμε άλλες 2 φορές μέχρι να μας έρθει.

Για το μενού δεν μπορώ να πω πολλά γιατί το τραπέζι ήταν κερασμένο, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι το τραπέζι έγινε σε μέρα με νηστήσιμο μενού. Για αναλυτικές λεπτομέρειες υπάρχουν οι πολύ καλές κριτικές της ram και της PP_TINA στις οποίες αναλύονται οι προσφορές του καταστήματος. Με λίγα λόγια υπάρχουν 2 set menus των 16€ και 23€, στα οποία μπορείς να ξαναπαραγγείλεις όποιο πιάτο θες.

Στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν, σε σχετικά επαρκή ποσότητα (για κάποια ζητήσαμε refill), τα εξής:

• Νερό κανάτας και μέτριο λευκό κρασί.

• Ψωμί με λαδορίγανη μέτριας φρεσκότητας, καλής ποσότητας.

• Κερατωμένες Τηγανητές πατάτες ή με άλλα λόγια, πατάτες που έβγαζαν μάτι ότι ήταν τηγανισμένες σε λάδι στο οποίο είχαν γίνει μπόλικα τηγανίσματα ακόμη. Ήταν καλής ποσότητας και, φυσικά, μέτριας γεύσης. Ήρθαν σε σέσουλα (2/4).

• Ανάμικτη σαλάτα με χοντροκομμένα λαχανικά και λαδόξιδο, πιο απλή και συνηθισμένη πεθαίνεις (1,5/4).

• Τηγανητές γαρίδες. Σεσουλάτες κι αυτές. Αρκετά καλές, οι φαν του είδους τις αγάπησαν. Το εντυπωσιακό ήταν η μεγάλη τους ποσότητα (3/4).

• Φάβα με ψιλοκομμένη κρεμμυδοντομάτα. Μια απλή, μέτρια φάβα. Και πάλι σε καλή ποσότητα (2/4).

• Κολοκυθοκεφτέδες. Ήταν ελαφρώς καμένοι και βαρέως καημένοι, ξεχάστηκαν με το που δοκιμάστηκαν (2/4).

• Μύδια αχνιστά. Σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα ήταν μια τοσοδούλικη μερίδα, συμπαθητικής γεύσης, μα από τα μύδια περιμένει κανείς περισσότερα (2,5/4).

• Καλαμάρι τηγανητό. Και αυτό στη σέσουλα, λες και είναι το μαγικό τηγάνι. Πλατιές ροδέλες καλαμαριού, αρκετά τρυφερές, αλλά, ταυτόχρονα, εμφανώς τηγανισμένες σε ξαναχρησιμοποιημένο λάδι και αυτές. Το λάδι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για πάνω από 1-2 τηγανίσματα, εκτός αν είναι ελαιόλαδο όπου αντέχει για 3-5, αλλά ποιος τηγανίζει σε ελαιόλαδο (2,5/4)?

• Λιγκουίνι με καβούρι. Το συγκεκριμένο πιάτο χωρίζεται σε 3 κομμάτια:

α) Το κομμάτι του καβουριού: Το κέλυφός του ήταν τεράστιο και χρειαζόταν πολύ “ψάχνω” για να βρεις ψαχνό. Φάγαμε ελάχιστο ως καθόλου καβούρι.

β) Το κομμάτι της νηστίσιμης εκδοχής που δοκιμάσαμε: Ήταν μια άνοστη ανουσιότητα, λες και νηστεία σημαίνει και απαγόρευση χρήσης αλατιού ή μπαχαρικών (1,5/4).

γ) Το κομμάτι της μη νηστίσιμης εκδοχής του, η οποία μας ήρθε κατά λάθος στο τραπέζι: η διαφορά της από την παραπάνω εκτέλεση είναι ότι η σάλτσα των ζυμαρικών είχε καλή ποσότητα λεπτοτριμμένης φέτας η οποία έκανε το πιάτο, απλώς μούρλια. Αυτή η μακαρονάδα ήταν όλα τα λεφτά. Αν είχε και καβούρι στο πιάτο θα μιλούσαμε για κολασμένη επιλογή (3,5/4).

Μαζί με τα ποτά, είτε μέσω set menu, είτε μέσω ξεχωριστών πιάτων, ο τελικός οικονομικός απολογισμός θα είναι πέριξ του 20άρικου.

Παραπάνω πράγματα δεν υπάρχει νόημα να ειπωθούν για το Ρακί Μεζέ.

Σαν χώρος δεν είναι τόσο χάλια, ενώ σαν εξυπηρέτηση, τουλάχιστον από μία επίσκεψη, έδειξε να είναι τόσο χάλια. Η ποιότητα του φαγητού φαίνεται ότι έχει θυσιαστεί στο βωμό της ποσότητας, κάτι περίεργο για εστιατόριο του ομίλου Καστελόριζο, όμως έτσι συμβαίνει. Γευστικά, η μετριότητα είναι εμφανής, χωρίς αυτό να αποκλείει ότι σε μερικά πιάτα έχουν βρει την μυστική συνταγή που τα κάνει πεντανόστιμα.

Οπότε, για αυτόν που ξέρει τα δύο, τρία δυνατά σημεία του μαγαζιού, το Ρακί Μεζέ μπορεί να είναι μια πολύ αξιόπιστη επιλογή. Γι’ αυτόν, όμως, που πάει στα ψαχτά οι πιθανότητες να φύγει με σκυμμένο το κεφάλι είναι μεγάλες.

ΥΓ: Jim γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα! Τίποτα άλλο δεν έχει νόημα να ειπωθεί…
ΥΓ2: Αμάν πια με τις fake κριτικές ιδιοκτητών γνωστών εστιατορίων. Δεν το λέω για αυτούς, αυτοί τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν. Το λέω για όλους τους υπόλοιπους που οφείλουμε να banάρουμε αυτόν που παίζει βρώμικα.

10 medium

28 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το Ρακί Μεζέ είναι ένα μεζεδοπωλείο στις Τζιτζιφιές, μικρό αδελφάκι του Ομιλου Καστελόριζο και προσανατολισμένο στην προσιτή ψαροφαγία. Έχουν ήδη γραφτεί πολλές κριτικές πριν την δική μου, δεν θέλω να κομίσω γλαύκας εις Αθήνας, γι' αυτό ξεκινώ αμέσως με την εμπειρία μου.

Η αλήθεια είναι ότι το είχα επισκεφθεί και παλιότερα, αλλά καθώς η παραγγελία μας ήταν πολύ περιορισμένη, δεν θέλησα να γράψω κάτι. Τούτη την φορά όμως βρέθηκα εκεί Καθαρά Δευτέρα - ας είναι καλά καλοί μας φίλοι που προνόησαν κι έκλεισαν τραπέζι- κι έτσι κάναμε εκεί το πρώτο Σαρακοστιανό μας γεύμα.

Φτάσαμε σχετικά νωρίς, 13.30 το μεσημέρι, πέντε άτομα. Ο χώρος μάλλον με δυσαρέστησε. Μου φάνηκε πολύ σκοτεινός. Έχει δύο εσωτερικούς χώρους, ο ένας λίγο μέσα απ' τον άλλο, που κλείνονται από τζαμαρίες, εμείς καθίσαμε μέσα. Τουλάχιστον είχε κρύο έξω και το σήκωνε... Τα τραπεζοκαθίσματα ήταν απλά, καφενειακού τύπου, τίποτα ιδιαίτερο. Θα ήθελα λίγο περισσότερο φως ή πιο φωτεινούς τόνους στην διακόσμηση. Κατά τ' άλλα ήταν στολισμένα λόγω των ημερών και, εννοείται, γεμάτο μέχρι τελευταίας καρέκλας. Ευτυχώς, την ώρα που πήγαμε, δεν είχε ακόμα πολύ κόσμο κι έτσι στην πρώτη παραγγελία μας εξυπηρετηθήκαμε σχετικά γρήγορα και τα πιάτα ήρθαν σε καλή σειρά.

Οι σερβιτόροι ήταν πολλοί και αποτελεσματικοί. Πέρασαν από το τραπέζι μας οι περισσότεροι και όλοι μας έλεγαν κι ένα "καλωσήρθατε", "Καλή Σαρακοστή", "Νά 'στε καλά παιδιά", παρά τον πανικό. Βέβαια, αργότερα που γέμισε, δυσκολευόμασταν να μας προσέξουν.

Η παραγγελία μας ήταν μεγάλη και κάπως μπερδεμένη, λόγω της ημέρας. Ο κατάλογος είναι ένα μικρού μεγέθους booklet που περιλαμβάνει πολλά και διάφορα ψαρικά και θαλασσινά. Έχει κάποια set menus στα 16 και στα 23 ευρώ αν πρόσεξα καλά, διάφορα θαλασσινά και μικρά ψαράκια (σαρδέλες, μαρίδες κτλ), κάποια πιάτα τύπου κριθαρώτο, ριζότο, ζυμαρικά κτλ κι επίσης γεύσεις από Κρήτη. Εν ολίγοις, θα βρεις πάνω- κάτω ό, τι σου αρέσει.

Εμείς ξεκινήσαμε με μια φίνα, βελούδινη ταραμοσαλάτα, με μπόλικη λαγάνα που ανανεώναμε συχνά (στο τέλος συνειδητοποιήσαμε ότι κάθε νέο γέμισμα λαγάνας κόστιζε 4 ευρώ... ) και μια μερίδα χόρτα (βλήτα ή ραδίκια, εμένα βλήτα μου φάνηκαν). Στη συνέχεια πήραμε:

- ντολμάδες θαλασσινών. Δεν κατάλαβα τι είχαν μέσα, γιατί η γέμιση είχε γίνει πολτός. Πάντως ήταν τυλιγμένη σε αμπελόφυλλα και οι ντολμάδες σχετικά μεγάλοι, αρκετά εύγεστοι. Αν θυμάμαι καλά τους έχω δοκιμάσει και στο Καστελόριζο της Βάρκιζας.

- Χταποδάκι ξυδάτο: ήρθε μπόλικο σε λεπτοκομμένες φετούλες. Εμένα δεν μου άρεσε, ήταν σίγουρα κατεψυγμένο, ίσως και κονσερβοποιημένο - ελπίζω πως όχι, αλλά είχε αυτή την μορφή - οι άλλοι πάντως το τίμησαν δεόντως και ανανεώθηκε.

- Καλαμαράκι τηγανιτό. Ήρθε μέσα σε τηγανάκι, κομμάτια καλαμαριού, κυρίως πλατιά, όχι ροδέλες. Ήταν και αυτό σίγουρα κατεψυγμένο, είχε κρατήσει και λίγο λάδι. Δεν μου άρεσε.

- Γαρίδες ζητήσαμε, μας πρότεινε ψιλό γαριδάκι που είναι από τα καλά τους πιάτα, μας είπε. Είπαμε οκ, κι έφτασε σέσουλα γεμάτη τηγανιτές γαριδούλες. Κι άλλο τηγανιτό, σκέφτηκα... δεν άντεξα να φάω πολλές και η αλήθεια είναι ότι με δυσκολία τις τελειώσαμε... Πάντως ήταν φρέσκιες, τραγανιστές και νόστιμες, τρώγονταν απλά αφαιρώντας το κεφαλάκι, ως υποκατάστατο της τηγανιτής πατάτας....

-.... η οποία πάντως δεν έλειψε. Πήραμε την απαραίτητη μερίδα τηγανιτές πατάτες. Δεν έφαγα, τις άφησα για τους λιγότερο φίλους των θαλασσινών. Πάντως φαίνονταν τραγανές και χρυσαφένιες.

- τα αχνιστά μύδια κάπως έσωσαν την κατάσταση μετά τα τόσα τηγανιτά. Ζήτησα να είναι απλά αχνιστά στο ζουμάκι τους, χωρίς περιττές σάλτσες. Σε μέγεθος δεν ήταν πολύ μεγάλα, αλλά δεν με πείραξε, γιατί τα τεράστια είναι συνήθως εκτροφής ή εισαγωγής. Ήταν σερβιρισμένα, ως είθισται, μέσα σε εμαγιέ κατσαρολάκι και δίπλα μας άφησαν μπολάκι για τα άδεια κελύφη.

Κι αφού φάγαμε αυτά και ανανεώσαμε την λαγάνα 2-3 φορές, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε ένα κενό στο στομάχι που έπρεπε να αναπληρωθεί. Την περιέργεια μας είχε εξάψει μια πιατέλα με κάτι σαν παέγια που παρατηρήσαμε σε διπλανό τραπέζι κι είπαμε να το επιχειρήσουμε. Πήραμε λοιπόν:

- μια σαλάτα πράσινη, που μας είχε λείψει πριν. Ήταν πολύ φρέσκια, με τραγανά φύλλα λαχανικών (μαρούλι, ρόκα, καρότο, αγγούρι... ).

- ένα ακόμα χταπόδι ξυδάτο

- αυτή την "παέγια", που την είπαν φρικασέ. Ήταν βασικά μια πιατέλα πιλάφι με πλούσια θαλασσινά μέσα (γυαλιστερές, μύδια, γαρίδες, καλαμαράκι γόνο, ακόμα και κοχύλι πορφύρα βρήκα- δεν είχα ξαναδοκιμάσει! ). Έφαγα αρκετό, κυρίως από τα θαλασσινά. Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν ότι είχε πολύ από ένα λαχανικό- μαϊντανό ή σέλινο - σε μεγάλα κλωνάρια, που χαλούσε την υφή του ριζότο. Κι επίσης το ρύζι είχε μάλλον παραβράσει.

Όλες οι γεύσεις, πλην των ντολμάδων, μου φάνηκαν επίπεδες. Ακόμα και στο φρικασέ ή στα μύδια έλειπε αυτό το έξτρα υλικό που θα έδινε ένα ενδιαφέρον στη γεύση (λίγο κρασί ενδεχομένως, λίγο σκόρδο, αλάτι ή κάποιο καρύκευμα... ). Συμφωνώ ότι ήταν Καθαρά Δευτέρα και δεν είναι ακριβώς η μέρα που περιμένεις από τον σεφ να μεγαλουργήσει. Αλλά και πάλι είδα ότι μπορούσες να παραγγείλεις κανονικά απ' όλο τον κατάλογο, πράγμα που σημαίνει ότι οι γεύσεις ήταν ίδιες όπως καθημερινά.

Μην ξεχάσω ότι στο τέλος μας έφεραν χαλβά πολίτικο (όχι Μακεδονικό... ). Κάποια στιγμή ανάμεσα στα πιάτα, μας το πρότειναν, το θυμηθήκαμε κι εμείς στο τέλος και το ζητήσαμε... δεν ξέρω εν τέλει αν χρεώθηκε ή ήταν κέρασμα. Πέντε κανονικά κομμάτια σε πιατέλα, ένα για τον καθένα. Τσιμπήσαμε ένα-δυο κομμάτια, γιατί είχαμε σκάσει, πραγματικά δεν χρειαζόταν να φέρουν τόσο πολύ.

Ήπιαμε ένα καραφάκι Μπαμπατζίμ, ένα μισόκιλο κόκκινο ξηρό και δύο μισόκιλα κόκκινο ημίγλυκο. Στα ποτά είχαμε διαφορετικές προτιμήσεις... Προσωπικά, δεν μου άρεσε κανένα από τα ποτά που πήραμε. Ήπια λίγο από το ούζο που είχαν παραγγείλει οι φίλοι προτού φτάσουμε, αλλά μου φάνηκε βαρύ. Συνήθως προτιμώ τα χιώτικα (Στουπάκη, Απαλλαρίνα, όταν βρίσκω), που είναι πιο γλυκά και κατεβαίνουν ευχάριστα. Το ημίγλυκο κρασί πάλι, παραήταν γλυκό.

Για όλα αυτά πληρώσαμε 105 ευρώ περίπου, δηλαδή 22 ευρώ το άτομο μαζί με το κατιτίς. Χωρίς τα ποτά υπολογίζω γύρω στα 85-90. Ο λογαριασμός ήρθε σε πολλά χαρτάκια- αποδείξεις, δεν καθίσαμε να τα δούμε αναλυτικά τι έχει χρεωθεί. Η εκτίμησή μου είναι ότι με 15- 17 ευρώ, με μια νορμάλ παραγγελία χορταίνει κανείς άνετα στο Ρακί- Μεζέ. Απλά τέτοιες ημέρες είναι εύκολο να ξεφύγεις.

Δεν ξέρω αν θα ξαναπάω. Ενδεχομένως ναι. Προτείνεται για περιπτώσεις που θελήσετε ψαράκι, χωρίς μεγάλες απαιτήσεις.

9 medium

31 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Επισκεφτήκαμε το μαγαζί για το ρεβεγιόν των Χριστουγέννων. Η κράτηση είχε γινει μεσω τηλεφώνου 3 ημέρες πριν και την παραμονή υπήρξε τηλεφωνική επιβεβαίωση εκ μέρους του καταστήματος.

Φτάσαμε στο κατάστημα γυρω στις 21:30 και μας υποδέχτηκαν στην είσοδο οδηγώντας μας στο τραπέζι μας. Εκεινη την ώρα είχαν φτάσει ήδη στο μαγαζί και άλλες παρέες. Επίσης, εκείνη τη βραδιά ειχε και ζωντανή μουσική, η οποία ξεκινησε στις 22:15. Λογω της ημέρας το μενού ηταν συγκεκριμένο για όλους.

Μόλις καθίσαμε μας έφεραν ενα μπουκάλι νερό και μας ρώτησαν αν γνωρίζουμε το μενου. Αφού απαντήσαμε καταφατικά, μας προσέφεραν ενα ντιπ με ελιές και φέτες ψωμιού ψημένες στο φουρνο με λαδι και ρίγανη. Το συγκεκριμένο ήταν ψημένο όσο πρέπει. Επίσης, ζητήσαμε να μας φέρουν κόκκινο κρασί.
Το μενου ξεκίνησε με "Σούπα απο μανιτάρι με λάδι τρούφας και άχυρο πράσου". Σερβιρίστηκε μεσα σε ενα φλυτζάνι του τσαγιού. Ηταν πολύ καλή γευστικά και ζεστή όσο έπρεπε. Τρωγόταν πολύ ευχάριστα. Στη συνέχεια μας έφεραν "Σαλάτα κηπευτικών με ξινόμηλο, λιαστή ντομάτα και βινεγκρέτ ροδιού". Η συγκεκριμένη επιλογη δεν μας άρεσε. Δεν ξερω τι από τα συστατικά έφταιγε, αλλά νομίζω πως τα συστατικά δεν ταίριαζαν μεταξύ τους. Ίσως αν υπήρχε άλλη επιλογή βινεγκρέτ.

Ως ορεκτικά μας έφεραν "Πουγκάκια γεμιστά με παραδοσιακή χριστουγεννιάτικη γέμιση" και "Κριθαρωτό παντζάρι με απάκι και καπνιστό Μετσόβου". Το πρώτο αποτελούνταν απο ενα πιάτο με 4 πουγκάκια, ελαφρώς ξεροψημένα. Το λεω αυτό, διότι το σημείο κλεισίματός τους ήταν λιγο σκληρό. Παρόλα αυτά η γέμιση ηταν πολύ καλή. Το δεύτερο ήταν πραγματικά εξαιρετικό! Αν και με φόβιζε το παντζάρι, γευστικά δεν το καταλάβαινες. Το κριθαράκι ηταν εξαιρετικά βρασμένο και το παντζάρι έδινε ενα κόκκινο χρώμα σε όλη τη σύνθεση.

Κυρίως πιάτο προσφέρθηκε "Μελωμένο μπουτάκι γαλοπούλας με πατατες Νάξου". Αποτελούνταν απο τέσσερα μεσαίου μεγέθους κομμάτια με 6-7 πατάτες. Η σάλτσα ηταν όντως μελωμένη και πολύ γευστική. Τα κομμάτια κρέατος ήταν σωστά ψημένα, όπως και οι πατάτες. Γενικά μείναμε πολυ ευχαριστημένοι από αυτή τη σύνθεση.

Τέλος, ως επιδόρπιο μας έφεραν "Σπασμένο μιλφέιγ με κρέμα κάστανο". Δεν μπορώ να πω πως ξετρελάθηκα με τη σύνθεση, αλλά δεν ηταν και άσχημο. Θα έλεγα πάντως πως ειχε αρκετή κρέμα και λίγη σφολιάτα.

Αναφορικά, με το χώρο του μαγαζιού δεν ηταν βαριά διακοσμημένος. Παρόλο που κάποιοι κάπνιζαν, η ατμόσφαιρα δεν ηταν αποπνικτική, δείγμα οτι ο εξαερισμός λειτουργούσε σωστά.

Η εξυπηρέτηση κυμάνθηκε σε πολυ καλά επίπεδα. Η εναλλαγή αναμεσα στα πιάτα ηταν γρήγορη. Οι σερβιτόροι κινούνταν συνέχεια μεσα στο μαγαζί και έρχονταν άμεσα οταν τους χρειαζόσουν. Επίσης, 2-3 φόρες μας ρώτησαν πως περνάμε και αν θέλουμε κάτι, χωρίς να το έχουμε ζητήσει.

Για όλο αυτό το μενού πληρώσαμε 29 ευρώ / άτομο, ποσό που θεωρω πολύ καλό για την ποιότητα και την ποσότητα του φαγητού. Τον λογαριασμό τον πλήρωσα με κάρτα.