Loader

Περιγραφή

Καφενείο, ανοιχτό από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

13 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

«Το μέρος τούτο μοί φαίνεται ως εν νηπιαγωγείον-μπαρ-γηροκομείον» είπε ο κοσμοκαλόγερος στους φίλους του, ενώ τρωγόπιναν στον λόφο ατενίζοντας την Αθήνα. Βρίσκονταν κι αυτοί στη ΔΕΞΑΜΕΝΗ (Δ), τον χώρο αναψυχής του Κολωνακίου.

Ο κοσμοκαλόγερος ήταν φυσικά ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, η δε μακρινή εποχή ήταν το 1906. Η ατάκα του υπάρχει πάντα στο μενού, σαν ιστορικός υπότιτλος του καφενείου αυτού (τότε ονομάζονταν Καφενείο του Κυρ-Γιάννη) που παραμένει σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής.

Και τότε λοιπόν και τώρα, ένα τσούρμο από παιδιά με τις μανάδες ή τις νταντάδες τους, νέοι άνθρωποι, μαζί με ώριμους αλλά και ηλικιωμένους. Όλοι τους στην Πλατεία της Δεξαμενής, πιο ήρεμης τότε, πολύβουης τώρα, και καταμεσής της πλατείας το μπαρ, καφέ-μπαρ, καφέ-εστιατόριο, ουζερί ή τσιπουράδικο, όπως κι αν βαφτίσουμε τον ιστορικό αυτό χώρο, βρίσκεται πάντα ενώπιόν μας για να μας ξεδιψάσει με ουζάκι, τσίπουρο, μαζί με τους μεζέδες και τις λιχουδιές του!

Στις αρχές του 20ου αιώνα, εκτός απ’ τον Παπαδιαμάντη, σύχναζαν εκεί ο Σουρής, ο Κονδυλάκης, ενώ αργότερα, ο Καζαντζάκης, ο Βάρναλης, κι οι παρέες τους.

Ο Παπαδιαμάντης ειδικότερα ανέβαινε σχεδόν καθημερινά απ’ το 1906 μέχρι το 1909. Μια μέρα, διηγείται ο φίλος του Παύλος Νιρβάνας, του ζήτησε να του τραβήξει την πρώτη του φωτογραφία. Ο κοσμοκαλόγερος δίσταζε, κάθισε με σταυρωμένα χέρια σε μια καρέκλα και ενώ ο Νιρβάνας ήταν έτοιμος να τον απαθανατίσει, εκείνος αναφώνησε γαλλιστί: nous excitons la curiosite du public, δηλ. εξάπτουμε την περιέργεια του κοινού. Και το κοινό, σχολιάζει ο Νιρβάνας, ήταν μόνο το γκαρσόνι τους, κι αυτό, βαριεστημένο και νυσταγμένο παραδίπλα!!

Πριν από τρεις - τέσσερες δεκαετίες, που η Δ ήταν στις δόξες της (ο κόσμος πιο λιτός και τα στέκια πολύ λιγότερα) έβλεπες σχεδόν καθημερινά τον Βέλτσο, τον Λυκουρέζο με τη Λάσκαρη, τον Νίκο Κούνδουρο, τον Διονύση Σαββόπουλο και τις παρέες τους να λιάζονται και να μεθούν.

Ιστορικά, η θρυλική Δ υφίσταται απ’ το 1900 περίπου, σε μιαν Αθήνα με ελάχιστα ταβερνεία, όπως τα Μπακαλιαράκια του Δαμίγου στην Πλάκα, ο Μπαϊρακτάρης στο Μοναστηράκι και το Δίπορτο στην Πλατεία Θεάτρου, στέκια που αντέχουν πάντα στο πέρασμα του χρόνου!

Η Δ λοιπόν, που ασφαλώς θα έχει στο μεταξύ αλλάξει καμιά 10αριά ιδιοκτήτες τουλάχιστον, είχε κλείσει απ’ το 2009-2012, λόγω υπερβολικών ενοικίων, και ξανάνοιξε απ’ τους επιχειρηματίες Νεκτάριο Νικολόπουλο και Παύλο Γιαβή, που λειτουργούν από καιρό το TEN στην Πλουτάρχου 10, και το ALBION στο Ψυχικό. Η προσπάθειά τους είναι φυσικά να διατηρηθεί η ιστορική φυσιογνωμία της Δ και το παραδοσιακό μενού, κατά το δυνατόν.

Μετά την αναγκαία ιστορική παρένθεση, καιρός να προσγειωθούμε στο σήμερα! Πήγα λοιπόν στη ΔΕΞΑΜΕΝΗ την Πέμπτη 7/12, το μεσημέρι, μέρα εξαιρετικά δύσκολη, λόγω της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου μετά της πολυάριθμης κουστωδίας του, που είχε σαν συνέπεια κλείσιμο δρόμων και ταλαιπωρία. Προσωπικά, το είδα σαν ευκαιρία για γοργό περπάτημα και γυμναστική. Απ’ το κέντρο ανέβηκα στη ΔΕΞΑΜΕΝΗ και, μετά το φαγητό, κατέβηκα προς το Hilton και το σπίτι μου.

Στην Πλατεία της Δ αντίκρισα το άγαλμα του Οδυσσέα Ελύτη, που θαρρώ πως έμενε πιο κάτω, σε ένα δυάρι ρετιρέ της οδού Σκουφά.

Η Πλατεία Δεξαμενής πήρε βέβαια το όνομά της απ' το Αδριάνειο Υδραγωγείο (2ος μ. χ. αιώνας), το οποίο ανακάλυψε ο καθηγητής Τοπογράφος Μηχανικός Ιωάννης Γενισαρλής το 1870. Η Δεξαμενή επισκευάστηκε και λειτούργησε μέχρι το 1940, εποχή που είχε ήδη τεθεί σε λειτουργία το Φράγμα του Μαραθώνα.

Ο χώρος λοιπόν της Δ, ανεβαίνοντας 5-6 σκαλιά, λίγο πιο πάνω απ’ το άγαλμα του Ελύτη, άρχισε σιγά-σιγά να γεμίζει, καθώς η μέρα ήταν περίφημη και η ώρα γύρω στις 13.30. Μέτρησα, καθώς καθόμουνα σε ένα απ’ τα τραπέζια που βρίσκονται μπροστά απ’ το μικρό κτίριο, καμιά 20αριά τραπεζάκια, ενώ αντικριστά απέναντι στην Πλατεία, τουλάχιστον άλλα 10: συνολική χωρητικότητα περί τα 100 άτομα, που Σ/Κ και βραδινές ώρες είναι απόλυτα φυσικό να γεμίζουν ασφυκτικά τον χώρο.

Απέναντί μου, ο θερινός κινηματογράφος ΔΕΞΑΜΕΝΗ, που ιστορικά πλέον ανήκει στην ΕΥΔΑΠ και λειτουργεί απ' το 1991, καθώς και ένα γραφικό πετρόκτιστο κτίσμα μιας άλλης εποχής, στην κορυφή ακριβώς της αρχαίας Δεξαμενής, με την επιγραφή: Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΕΥΔΑΠ, που διαχειρίζονται το σινεμά. Δεξιά μου, λίγο πιο πάνω το 5άστερο ξενοδοχείο St. George Lycabetus!

Η Δ, ανέκαθεν στέκι λογίων, καλλιτεχνών, φοιτητών, ανθρώπων μποέμ, τουριστών, κ. λπ., προσφέρει καθημερινά από τις 10.00 καφέδες, αναψυκτικά και ποτά, ενώ η κουζίνα της, με τον νεαρό Χρήστο για επικεφαλής, λειτουργεί από 13.00 μέχρι τα μεσάνυχτα τουλάχιστον, προσφέροντας μια ποικιλία μεζέδων.
Μουσική δεν είχε, άλλωστε η βαβούρα που συνήθως επικρατεί μάλλον την κάνει περιττή. Δεν είχε ούτε και κέρασμα, καθότι το μέρος τουριστικό και συνήθως τίγκα. Κάποιοι επιχειρηματίες απαλλάσσονται έτσι απ’ τον κόπο να κάνουν περιττά γι’ αυτούς, έστω και αμελητέα, έξοδα! Τι να πει κανείς…
Τουαλέτες υπήρχαν 2, παραπλεύρως και αριστερά του κτιρίου, κοιτάζοντάς το απ’ την πλατεία. Τις βρήκα καθαρές, καθώς ήταν η αρχή του ωραρίου.

Ένα νεαρό γκαρσόνι πηγαινοερχόταν απ’ την κουζίνα για να σερβίρει τα αντικριστά τραπέζια και τα κατάφερνε αφού ήταν ακόμη νωρίς. Μετά υποθέτω ότι θα έχει βοήθεια από άλλους συναδέλφους του.

Το μενού περιλαμβάνει περί τα 20 πιάτα, όλα από 4.50-6.00 €, όπως χαλούμι, τυροκαυτερή, πατάτες με αυγά, χταπόδι ξυδάτο, αφρόψαρα, ρεβίθια, χοιρινό στη λαδόκολλα, μπιφτέκια, λουκάνικα, σαλάτες, κ. λπ.
Από γλυκά είχαν γιαούρτι-μέλι, παγωτά σε συνδυασμό με χαλβά σιμιγδαλένιο, γλυκά κουταλιού, κ. λπ., σε τιμές γύρω στα 3-5 €.
Έμαθα ότι το μενού το είχε επιμεληθεί απ’ την αρχή κάποια κυρία, ούτως ώστε να μην ξεφεύγει απ’ τα παραδοσιακά πιάτα του ιστορικού χώρου.

Από ποτά, τα ροφήματα και αναψυκτικά, στα 2-3 €, 8 μπύρες, 3-5 €, αποστάγματα 200 ml στα 8 €, και 4-5 ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών στα 16-23 €. Επίσης, κρασί χύμα, στα 12.00 € το λίτρο (!! ): τουριστικό γαρ το στέκι!!

Δοκίμασα μια μερίδα τηγανιτές πατάτες με αυγό, που ήταν scrambled eggs άταχτα ριγμένα πάνω στις πατάτες. Ουδέτερο σαν γεύση, τιμή στα 4. 50 €.

Επίσης, μια μερίδα χαλούμι ψητό με σος από φρούτα του δάσους. Χορταστικό σαν πιάτο, με δύο κομμάτια χαλουμιού, τα οποία ωστόσο ήταν παραψημένα, σε βαθμό που είχαν σχεδόν καρβουνιάσει, οπότε χάνονταν η γευστική ουσία του τυριού. Εξάλλου, και η σος είχε τυλίξει το τυρί, με οπτικό αποτέλεσμα μια κοκκινόμαυρη εικόνα, η οποία τουλάχιστον με ξάφνιασε…
Τελικά το έφαγα επειδή, με το περπάτημα, πεινούσα και χρειαζόμουνα θερμίδες. Τιμή 4.50 €.

Πλήρωσα 9 €, το γευστικό αποτέλεσμα δεν ήταν ό, τι καλύτερο, και θα σας πρότεινα, αν πάτε με παρέα για χαβαλέ, να προτιμήσετε ίσως μπιφτέκια, λουκάνικα και σαλάτες, που ακούω και βλέπω γύρω μου να παίζουν.

Φάουλ επίσης και ο λογαριασμός που γράφει όλα τα είδη τους ως: ΔΙΑΦΟΡΑ, ενώ για μένα κάτι τέτοια τερτίπια είναι παντελώς αδιάφορα!!

Η τελική, άρα, απόφαση είναι ολότελα δική σας, ανάλογα με τα κέφια σας και την περίσταση…

10 medium

28 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Βρεθήκαμε με την παρέα μου ένα μεσημέρι με αποπνικτική ζέστη στην περιοχή και το καφενείο φάνταζε σαν όαση στην έρημο Σαχάρα!
Και ήταν πράγματι! Τουλάχιστον φεύγοντας είχαμε αυτή την αίσθηση αφού είχαμε κάτσει σε ένα τραπεζάκι στη σκιά, είχαμε γευτεί ενδιαφέροντα μεζεδάκια (μη φανταστείτε τίποτα γκουρμεδιές αλλά όλα νόστιμα) και τα είχαμε συνοδέψει με μπόλικη κρύα μπυρίτσα. Την όλη κατάσταση βοήθησε ένα ευχάριστο αεράκι που άρχισε να φυσάει και έσπαγε κάπως την κάψα του μεσημεριού στο πλακόστρωτο της πλατείας Δεξαμενής.

Η εξυπηρέτηση άμεση (παρόλο που το μαγαζί ήταν γεμάτο) από παιδιά με χιούμορ!
Από τα μεζεδάκια (που όλα ήταν νόστιμα), ξεχώρισα τα μπιφτεκάκια με σως γιαουρτιού και τα αυγά με πατάτες!

Συνολικά, είναι μία καλή εναλλακτική τους καλοκαιρινούς μήνες για καφέ, μπύρα ή ουζάκι, για χάζι στην περατζάδα της πλατείας Δεξαμενής και χαλαρό άραγμα σε μια ήρεμη γωνιά μόνο μια ανάσα μακριά από την πολύβουη πλατεία Κολωνακίου και τα καφέ της!

06 Ιούλ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Γενικά βρίσκεται στο χώρο του ιστορικού καφενείου "Δεξαμενή", στην πλατεία Δεξαμενής στο Κολωνάκι. Εκεί που σύχναζαν οι λόγιοι της Αθήνας από 1910 ως και 1980. Το καφενείο λοιπόν ξανάνοιξε το 2012 και αν δε το έχετε κάνει ακόμα, θα πρέπει να το επισκεφτείτε ακόμα και αν δεν έχετε ιδιαίτερη έφεση στην ποίηση. Εγώ κυρίως θα το πρότεινα για να πιείτε τον καφέ σας ή το ουζάκι σας. Παρ' όλα αυτά βρέθηκα εκεί και για φαγητό, μεζεδοφαγεία συγκεκριμένα.

Παραγγείλαμε διάφορα πιάτα, και κλασσικά όλοι για έναν και ένας για όλους δοκιμάσαμε αρκετά για να έχω άποψη να γράψω κριτική. Όλα ήταν πολύ νόστιμα, καλή ποιότητα για μεζεδοπωλείο, όχι όμως και αριστουργήματα. Πάντως η ομελέτα με πατάτες μου πήρε μυαλό. Αξίζει η δοκιμή μια που δεν είναι και πιάτο που το βρίσκετε παντού.

Η εξπηρέτηση είναι άριστη, δε χρειάζεται να μακρηγορήσω άλλο γι'αυτή τη κατηγορία.

Ο χώρος όμως είναι τέλειος. Μιλάω πάντα για καιρό που μπορείς να κάτσεις έξω. Δε ξέρω καν αν έχει τραπέζια μέσα, και αν έχει δε θα ήταν ενδιαφέρον. Η πλατεία Δεξαμενής είναι από τις πιο όμορφες της Αθήνας, με πολύ πράσινο, στους πρόποδες του Λυκαβηττού, προσφέροντας έτσι την απαραίτητη δροσιά τους ζεστούς μήνες.

Με γύρω στα 15-16 ευρώ/άτομο, είναι ταυτόχρονα φθηνό για Κολωνάκι, και ακριβό για φοιτητομάζαγο. Η δική μου άποψη: "αξίζει τα λεφτά του".

Πλατεία Δεξαμενής, Κολωνάκι

Δεν διαθέτει

Σημερινές

Ανακοινώσεις

3 ΝΕΕΣ

OROSCOPO
Μενού δύο ατόμων για τ...
Ιταλία
Ιλίσια - Χίλτον