ΤΟ ΧΑΓΙΑΤΙ

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία

  Λεωφόρος Κρυονερίου 6, Κρυονέρι [Χάρτης]
  210 8161525

Περιγραφή
Ανοιχτό κάθε βράδυ.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Κρυονέρι, Αθήνα
Απρ
25
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Έχει γίνει παράδοση πια, τα τελευταία 6-7 χρόνια το φαγητό έξω, Χριστούγεννα και Πάσχα. Κάτι οι ανιοντες, γονείς, θείοι και λοιποί της προσκόλλησης, κάτι οι ασχολίες μέχρι τελευταία στιγμή, κάτι η μόνιμη κούραση της αυτοαπασχολούμενης συμβίας μου, που παραδέρνει μόνιμα μεταξύ ημεδαπής και ο Θεός ξέρει ποιας χώρας (μέχρι Τρανσδνειστερια έφτασε η χάρη της! ), η διάθεση για σουαρε ντε γκαλά είναι πλέον μηδενική. Κάνουμε την ανάγκη φιλοτιμία, τους μαζεύουμε όλους τους πάμε έξω, και μετά ηρεμία στο σπίτι, στενά οικογενειακά για γλυκό και κανέναν υπνάκο.

Φέτος, όμως, ο άρτι αφιχθείς εκ Κρήτης φοιτητής έβαλε βέτο. Άμα θέτε να πάμε έξω, να πάμε. Μόνοι μας. Ούτε θείοι ούτε άλλοι πλην ημών. Και ημείς δεν είμαστε και λίγοι, πέντε ζωή να έχουμε, συν μια πεθερά, έξι, ζωή να'χει κι αυτή. Μαστα! Άντε ψάξε πάλι!

Αρχίζω να πιστεύω ότι ο Έλληνας δεν γνωρίζει κρίση μόνο στο φαγητό και τον καφέ. Ρε να μην υπάρχει τραπέζι σε παϊδακομάγαζο από την Μ. Τρίτη και εντεύθεν! Δηλαδή σε κάνα σοβαρό μαγαζί, εννοώ, δοκιμασμένο, διότι δεν λέει Πασχαλιάτικα να φας φόλα. Τηλέφωνο εδώ, τηλέφωνο εκεί, αρχίζω να πιστεύω ότι θα αναγκαστώ να καταφύγω σε καμμια Βάρη ή Φυλή στο ξεκουδούνο κι ότι βρώ.

Φλασάκι! Που πηγαίναμε όταν είχαμε λιγότερα παιδιά ή καθόλου παιδιά; Στο Χαγιάτι! Αμ έπος, αμ έργον. Έχουν τραπέζι; Έχουν! Ένα εξάρι μάστορα και μέσα, μην κρυώσουμε, άμα κάνει λάθος η μετεωρολογική.

Φτάνουμε κατά τις δυόμιση, τα πάντα τίγκα! Αν και έχουμε ειδοποιήσει ότι θα αργήσουμε, το τραπέζι μας φαίνεται ότι έχει αλλάξει, διότι το όνομα μου είναι γραμμένο με στυλό στο χάρτινο τραπεζομάντηλο κάτω από το διαγραμμένο όνομα κάποιου κυρίου Θεοδ.... που δεν διαβάζεται. Κανονικά δεν τρέχει και τίποτα, αλλά στην συνέχεια αποδεικνύεται φάουλ.

Μας δείχνουν το τραπέζι και αρχίζει η αναμονή του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι. Κάθε ωκύπους περιποιητής (μου έβγαλε το λάδι το διορθωτήρι να το γράψω αυτό το "ωκύπους") που προσέγγιζε το τραπέζι σκορπούσε ρίγη γλυκιάς προσμονής για το επερχόμενο άκουσμα της απαγγελίας των εδεσμάτων! Φευ! Προσπερνούσε προς άλλους προορισμούς, περισπούδαστος και συνοφρυωμένος. Αρχίζουν να με ζώνουν τα φίδια, διότι σε παρόμοια περίπτωση οταν ήρθε η σειρά μας για παραγγελία είχαν τελειώσει όλα.

Σαν να μην φτάνει η αναμονή, το τραπέζι μας είναι στην άκρη της εισόδου της μεγάλης σάλας, στον προθάλαμο της οποίας υπάρχουν δύο ακόμη ψηλά τραπέζια με καρέκλες μπαρ, όπου τοποθετούνται οι εν αναμονή και μη έχοντες ακόμα τραπέζι θαμώνες. Σήμερα όμως, τοποθετούνται οι καπνίζοντες στο εσωτερικό θαμώνες! Η αλήθεια είναι ότι πλην των δύο αυτών τραπεζιών δεν καπνίζει κάνεις άλλος στο εσωτερικό. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν καπνίζει κάνεις από τους έξι μας, κι ο καπνός των τεσσάρων παρακείμενων συνδαιτυμόνων έρχεται συστημένος απάνω μας. Και επίσης έξω είναι χαρά Θεού και δεν υπάρχει λόγος να καπνίζει κάνεις σε κλειστό χώρο. Είμαστε κι απέναντι από το Ταμείο, οπότε η εμφανής ενόχληση μας θα έπρεπε να προκαλέσει κάποια αντίδραση. Μπααα!

Η ώρα περνά, η κνισα του κρέατος συνδυάζεται με την τσιγαρίλα, ο γιος μου θέλει να δείρει, κατά προτίμηση τους διπλανούς, μετά να περιλάβει και τον μαγαζάτορα, κι ευτυχώς φτάνει μετά συνολική αναμονή μισής ώρας εις εκ των εχόντων το γενικό πρόσταγμα. Φυσικά κατάλογος γιοκ.

Παραγγέλουμε σαλάτα χωριάτικη, χόρτα, πατάτες τηγανητές Χ2, τυροκαυτερη, τζατζίκι, τηγανοψωμο, λουκάνικο, κοκορέτσι και ενάμιση κιλό παϊδάκια, ούζο, μισό κιλό κρασί και δύο αναψυκτικά. Νάσου και το εμφιαλωμένο νερό! Οι φρεσκοψημένες πίτες είναι must και το ξέρουμε από πριν, δεν γκρινιάζουμε.

Μετά από λίγο, καταφθάνουν όλα πλην κρεάτων. Όλα καλά, όχι εξαιρετικά, δεδομένης και της μέρας και του φόρτου που συνεπάγεται. Εξαίρεση η τυροκαυτερη που είναι τελείως ουδέτερη, και όχι καυτερή.

Να και το λουκάνικο, νόστιμο απλά. Να και το ενάμιση κιλό αρνί σούβλας! Ουπς! Τι αρνί σούβλας; Ποιος το παρήγγειλε; Κανείς. Επιστροφή του αρνιού στην κουζίνα, ενώ στην ερώτηση μήπως τελείωσαν τα παϊδάκια απάντηση γιοκ. Γιοκ και το κοκορέτσι, διότι γι αυτό απάντηση πήραμε ότι τελείωσε. Ψιλοαπογοητευση.

Η ώρα περνά και δεν έρχεται τίποτα και κάνεις. Ξάφνου φτάνει το ενάμιση κιλό παϊδάκια! Υπήρχαν! Έτυχε να 'γινε λάθος και ψήθηκαν εκείνη την ώρα! Πάλι καλά! Αλλά ας μας το λέγατε βρε παιδιά. Να περάσουμε κι αγωνία αν θα φάμε τελικά δεν το λες και το καλύτερο, ειδικά όταν οι αρειμανίως καπνίζοντες διπλανοί έχουν παραλάβει τα παϊδάκια τους.

Βρε, τι είν'τούτο που έρχεται; Αχ καλέ ένα κοκορέτσι! Που βρέθηκε αυτό; Λοιπόν αφού όλοι είπαν ότι είναι εξαιρετικό, δεν με νοιάζει κι ιδιαίτερα. Τα παϊδάκια είναι καλά, με μπόλικο κρέας πάνω στο κόκαλο, καλοψημενα. Ίσως να μας έχει καλομαθει άλλο κατάστημα, ίσως να έχουμε διαφορετικό γευστικό κριτήριο, ως οικογένεια, συμφωνήσαμε ότι τους έλειπε η γευστική ένταση, ίσως λίγα παραπάνω μπαχαρικά, ίσως λίγο παραπάνω "καρβουνίλα", ίσως και τα δύο.

Στο τέλος κέρασμα, Ραβανί. Όχι και καμία ποσότητα, αλλά αρκετή για να φύγει η έντονη κρεατιλα. Είχαν φύγει και τα φουγάρα, το φάγαμε ευχάριστα.

Σύνολο €115, με κάρτα και απόδειξη κανονικά.

Έχουμε ζήσει και καλύτερη εμπειρία στο Χαγιάτι. Όπως κάποια Χριστούγεννα, δεύτερη μέρα, που μας εξέπληξαν ευχάριστα με μια μερίδα γαλοπούλα γεμιστή, από την προηγούμενη (μας το παν), που ήταν η καλύτερη από όσες έχω φάει μέχρι σήμερα. Η όπως μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα καθημερινής που δεν περίμεναν άνθρωπο, και αριβαραμε ξεκάρφωτα δύο ζευγάρια και σκοτώθηκαν να μας περιοποιηθούν, μέχρι και το τζάκι μας άναψαν να αισθανθούμε θαλπωρή.

Αυτά σκέφτομαι και στεναχωριέμαι για τα δύο τοματοπουλα στην εξυπηρέτηση, αλλά είπαμε να γράφουμε την εμπειρία της ημέρας, όχι το ιστορικό. Και χρονιαρα μέρα μας στεναχωρήσαν λίγο. Κάτι το τσιγάρισμα (με τα τσιγάρα), κάτι η έλλειψη καταλόγου, κάτι η καθυστέρηση στην παραγγελία, κάτι το πέρα δώθε με τα αρνιά που δεν μας είπε κάνεις τι έχει γίνει, έγινε η ζημιά. Άλλωστε κάτι τέτοιες μέρες περιμένεις να ευχαριστηθείς και να πάνε όλα καλά.

Περιμένω τα καλύτερα την επόμενη φορά.