OSTERMAN

Cafe - Restaurants
ΑΝΕΝΕΡΓΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ

  Πλατεία Αγίας Ειρήνης 10, Αθήνα [Χάρτης]
  210 3243331

Το εστιατόριο έχει σηματοδοτηθεί ως κλειστό.
Περιγραφή
Αγγλικό μπιστρό με ευρωπαϊκή κουζίνα και cocktails. Ανοιχτό από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μαγαζιά σαν το OSTERMAN βρίσκει κανείς στο κέντρο κάθε μεγαλούπολης, σημεία συνάντησης και χαλάρωσης που φιλοξενούν ως επί το πλείστον, λόγω του ότι είναι κάπως ακριβούτσικα, ηλικίες 30 – 40+. Συχνά, έτσι τουλάχιστον σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, έχουν εγκατασταθεί σε χώρους που παλαιότερα στέγαζαν εντελώς άλλου είδους επιχειρήσεις, το συγκεκριμένο μαγαζί στο πρώην υφασματάδικο Συμεωνίδη στην παλιά πιάτσα συναφών επιχειρήσεων ανάμεσα στη Μητρόπολη και την πλατεία Αγίας Ειρήνης, που έχει γίνει πια το hot spot διασκέδασης της ωραίας μας πρωτεύουσας. OSTERMAN σημαίνει «άνθρωπος της Ανατολής», η ονομασία επιλέχτηκε, όπως μου είπε η συμπαθέστατη μετρ, λίγο πολύ παρορμητικά από την ταινία “The Osterman Weekend” του Σαμ Πέκινπα (1983).

Στο OSTERMAN θα φθάσετε με τα πόδια, για αυτοκίνητο δεν το συζητάμε εκτός κι αν είστε μαζόχας, ξεκινώντας είτε από το Μοναστηράκι (5 λεπτά δρόμος, διαδρομή Πανδρόσου – Αιόλου – Αθηναϊδος) είτε από το Σύνταγμα (10 λεπτά δρόμος, Καραγεώργη της Σερβίας – Περικλέους – Αθηναϊδος, όλο ευθεία). Τα πολλά μαγαζιά και τα τραπέζια έξω χαλάνε κάπως την εικόνα του παλιού κτίσματος (σε χρώμα σκούρο λαχανί, με επιβλητική είσοδο και μεγάλες γυάλινες βιτρίνες), το οποίο έχει διατηρηθεί σε εξαιρετική κατάσταση και έχει αναπαλαιωθεί με φροντίδα. Μπαίνοντας μέσα η θετική αύρα θα σας κυριεύσει. Αφήστε το βλέμμα να περιπλανηθεί από το δάπεδο με τα ωραία ασπρόμαυρα παλιά πλακάκια ως την οροφή όπου διασώζεται ανέπαφη σε μεγάλο βαθμό η χρωματιστή γύψινη διακόσμηση.

Στο ενδιάμεσο υπάρχουν αριστερά και δεξιά μεγάλοι καθρέφτες που μεγαλώνουν τον όγκο του χώρου και ξύλινες κατασκευές που παλιά φιλοξενούσαν τα τόπια υφασμάτων και τώρα έχουν παρατεταγμένα εκατοντάδες μπουκάλια. Με μεγάλη χαρά διαπίστωσα την απουσία μαυροπίνακα. Πάντως ο αυτοχαρακτηρισμός «βρετανικό μπιστρό» είναι μάλλον λάθος, πιο πολύ σε pub restaurant φέρνει, η γλύκα του αυθεντικού γαλλικού bistro απουσιάζει, χωρίς αυτό να αποτελεί μομφή εκ μέρους μου, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα μαζί σε ένα χώρο.

Ο χώρος είναι στενόμακρος και χωρίζεται κατά μήκος στα δύο με ένα χαμηλό τοίχο επενδεδυμένο με σκούρο ξύλο. Αυτό σημαίνει ότι όπου κι αν κάθεσαι έχεις πλήρη θέα όλου του μαγαζιού. Αριστερά βρίσκεται η εντυπωσιακή μεγάλη μπάρα με δύο μπάρμαν για όσους έχουν έρθει για ποτό, δεξιά δύο σειρές με ξύλινα ρουστίκ τραπέζια, η μία σε μορφή σεπαρέ με ξύλινους πάγκους, ή άλλη πιο χαλαρή, για να φιλοξενεί μεγαλύτερες παρέες, με καναπέδες και βιεννέζικες καρέκλες, όλα πάρα πολύ γουστόζικα, αλλά πολύ, πάρα πολύ στριμωγμένα. Απαραίτητο προσόν για να προσληφθεί εδώ κανείς ως σερβιτόρος είναι να είναι λεπτός και ευέλικτος. Αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό της επιχείρησης, όμως θεωρώ ότι κάπου το παρακάνουν, γι’ αυτό (και για τις τουαλέτες, βλέπε παρακάτω) θα κόψω μια ντομάτα.

Όταν το μαγαζί είναι γεμάτο, ο μεν εξαερισμός λειτουργεί τέλεια (στο μπαρ επιτρέπεται το κάπνισμα, στο χώρο φαγητού όχι, αν κατάλαβα καλά), όμως η οχλοβοή από τις κουβέντες και τα γέλια των θαμώνων σε συνδυασμό με την υψηλή ένταση της μουσικής από τα ηχεία καταντά γρήγορα ενοχλητική. Η μουσική, μια και την ανέφερα, μέχρι τα μεσάνυχτα είναι instrumental όλων των ειδών (τζαζ, ρέγκε, ροκ), κατόπιν γυρίζει σε γνωστά και λιγότερο γνωστά καλοδιαλεγμένα κομμάτια που σε κάνουν κάθε τόσο να θέτεις σε λειτουργία το SoundHound του κινητού σου, για να θυμηθείς ποιο είναι αυτό που ακούς. Ο φωτισμός διακριτικός τόσο όσο, οι τουαλέτες στο υπόγειο θα ήθελαν όμως λίγη περιποίηση.

Στο σέρβις θα έπρεπε ίσως να κόψω επίσης μια ντομάτα, γιατί αναγκαστικά απευθύνεσαι σε όποιο από τα τρία τέσσερα άτομα εξυπηρετούν το χώρο, δεν νιώθεις ότι κάποιος είναι επιφορτισμένος με τη φροντίδα του δικού σου τραπεζιού, διακρίνεις ένα άγχος στα πρόσωπα και τις κινήσεις, όμως το αντισταθμίζω με την άψογη επαγγελματική συμπεριφορά της μετρ, ας είναι. Τα κοκτέιλ σερβίρονται καθένα στο δικό του ποτήρι, τα φαγητά επίσης, είτε στα γνωστά βαθιά πιάτα με φαρδύ πλαίσιο γύρω γύρω, είτε σε μεταλλικά σκεύη ή ακόμα και σε μικρές ξύλινες τάβλες. Αν πρόσφεραν και λίγο περισσότερο χώρο τα τραπέζια, όλα θα ήταν πολύ καλύτερα, αλλά αυτό το είπα.

Πάρα πολύ μου άρεσε ο κατάλογος. Απλός και καλογραμμένος, με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη σύσταση των κοκτέιλ και τα συστατικά των φαγητών. Στο OSTERMAN δεν έρχεσαι βέβαια για να βιώσεις καταστάσεις γκουρμέ, τρως όμως πραγματικά καλά, και τα κοκτέιλ είναι επίσης ευρηματικά και φροντισμένα.

Το απόλυτο highlight, πάνω πάνω στον κατάλογο, είναι το κατσικίσιο τυρί με κρούστα και μαρμελαδοchatney ντομάτας, γλυκό και όξινο σε τέλειο συνδυασμό, να το δοκιμάσετε οπωσδήποτε. Οι σαλάτες σε επαρκή ποικιλία και ποσότητα και αρκετά πρωτότυπες, ειδικά αυτή με το παντζάρι και η άλλη με την μπουράτα (= μεγάλη μοτσαρέλα). Από κύρια δοκιμάσαμε το πολυπαινεμένο μπουργκινιόν με παπαρδέλες (όντως πολύ νόστιμο), το τραγανό pork belly με σπιτικό πουρέ και σάλτσα φρούτων του δάσους (καλοφτιαγμένο και όχι μπουχτιστικό) και τα fish & chips (νόστιμα τα κλασσικά συστατικά, λίγο βαρύ όμως το λάδι του τηγανίσματος). Για επίλογο μοιραστήκαμε ως γνήσιοι choco maniacs δύο σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (ήθελαν να μείνουν μισό λεπτό ακόμα στο φούρνο).

Το νερό έρχεται σε μεταλλική καράφα, το ψωμί (μας ρώτησαν αν θέλουμε) σε δύο απλές γεύσεις με απλό βούτυρο ως συνοδεία. Κέρασμα εισαγωγικό ή καταληκτικό δεν υπήρξε, το αναφέρω για όσους το ψιλοπεριμένουν. Απόδειξη αναλυτική και με το νόμο, πληρωμή με κάρτα στο τραπέζι, πρέπει πια να κάνουμε αναφορά και σ’ αυτή τη δυνατότητα.

Αν αφαιρέσουμε το κόστος των κοκτέιλ, πληρώσαμε 90 ευρώ για πλήρες γεύμα τεσσάρων ατόμων, χρέωση που θεωρώ ανεκτή συνυπολογιζομένων όλων των παραγόντων. Να θυμάστε όσα είπα για το θορυβώδες περιβάλλον, όμως μη διστάσετε να δώσετε στο OSTERMAN μια ευκαιρία, πραγματικά ξεχωρίζει στην πιάτσα της πλατείας Αγίας Ειρήνης.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Το Osterman μου το συνέστησαν δύο καλοί μου φίλοι οι οποίοι το έχουν καθιερώσει κυρίως για τον καφέ τους. Μια μέρα που είχαμε βγει έξω, τους είχα γκρινιάξει ότι δεν μπορώ να βρω ένα καλό καφέ στο κέντρο που να μπορώ να απολαύσω την έξοδό μου ήρεμα, σε ένα αξιοπρεπές περιβάλλον. Οι συστάσεις ήταν κάτι παραπάνω από θετικές και το έβαλα στο άμεσο πρόγραμμά μου.

Η πρώτη μου επίσκεψη στο Osterman ήταν αρχές Γενάρη και δεν είναι καθόλου μα καθόλου τυχαίο το ότι το επισκέφθηκα μέσα σε 10 μέρες 4 φορές.
Όταν το επισκεφτείς δεν θα απολαύσεις κάποια θέα από τα παράθυρά του. Βλέπουν στον κλειστό προαύλιο χώρο της εκκλησίας της Αγίας Ειρήνης που βρίσκεται απέναντί του.

Αν κάτσεις στον εξωτερικό χώρο ίσως σε ζαλίσει η συνεχόμενη ροή των αυτοκινήτων γιατί τα τραπέζια του είναι σε 2-3 μέτρα απόσταση από αυτά. Κάποιες γλάστρες που έχουν τοποθετηθεί εκεί, κάνουν φιλότιμες προσπάθειές να τον γλυκάνουν αλλά όχι με ιδιαίτερη επιτυχία. Ο ανταγωνισμός από τα κορναρίσματα και τα μαρσαρίσματα είναι σχεδόν αήττητος.

Ο εσωτερικός τους χώρος όμως είναι το μεγάλο τους ατού και είναι όπως ακριβώς μου αρέσει.
Αρκετά ψιλοτάβανος ώστε να σε κάνει να νοιώθεις ότι «αναπνέεις» κι ότι δεν σε πλακώνουν οι τοίχοι. Επικρατεί το σκούρο ξύλο και οι μεγάλοι καθρέφτες, που στα δικά μου μάτια δίνει πάντα έναν αέρα που λατρεύω και τον έχω συναντήσει κυρίως στα bistros και τις pubs του εξωτερικού όπως στο Εδιμβούργο και το Δουβλίνο.

Η μεγάλη τζαμαρία στην πρόσοψή του που εφάπτεται στην οδό Αγίας Ειρήνης, του δίνει φως χωρίς υπερβολές. Όσο χρειάζεται για να μη χαρακτηριστεί σκοτεινός, αλλά αφήνοντας στην ατμόσφαιρα μία χαλαρή και νωχελική νότα που δυναμώνει όσο προχωράς στα ενδότερα του. Όπως μπαίνεις αριστερά, υπάρχει μια μεγάλη και εντυπωσιακή ξύλινη μπάρα, το βασίλειο που ο κάθε μπάρμαν ονειρεύεται να διαφεντεύει!

Τα τραπεζάκια του προσεκτικά στρωμένα, έτοιμα να φιλοξενήσουν επισκέπτες τους που το προτίμησαν για φαγητό ή καφέ. Σε κάποια υπάρχουν ήδη σερβίτσια φαγητού για να κάνουν την ειδοποιό διαφορά κατευθύνοντας τους πελάτες τους μέχρι να τους αναλάβει το service τους.

Γνωρίζω το πρόβλημα που συνήθως έχουν οι τουαλέτες των παλαιών κτιρίων του κέντρου αλλά θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να το αντιμετωπίσουν γιατί κάνει κακό στην γενική εικόνα ενός εστιατορίου ή ενός καφέ. Ίσως θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο χρήμα, προσοχή και φροντίδα.
Το μουσικό χαλί απολύτως ταιριαστό. Το αφτί μου έπιασε ακούσματα από jazz που κόλλαγαν απόλυτα στο περιβάλλον του.

Στην προ τελευταία επίσκεψή μας, ένα κρύο Κυριακάτικο πρωινό, απολαμβάναμε τον καφέ μας και την ψιλοκουβεντούλα μας, όταν είδαμε στο διπλανό τραπέζι να προσφέρουν πρωινό. Άστραψε το βλέμμα μας! Κάτι σαν τα μάτια των cartoons που πετάγονται από τις κόγχες τους και αναβοσβήνουν με την ένδειξη «I want it», καρδούλες κτλ. Ήταν κάτι σαν έρωτας με την πρώτη ματιά. Από καιρό ψάχναμε ένα στέκι που να μπορούμε να πάρουμε το πρωινό μας κάποιο Κυριακάτικο πρωινό, έχοντας στο μυαλό μας όμως κάτι λιγότερο απρόσωπο από την σάλα ενός ξενοδοχείου.

Τελειώσαμε τον καφέ μας και δώσαμε υπόσχεση στους εαυτούς μας και το παρεάκι μας ότι την επόμενη Κυριακή θα είμαστε εκεί για να πάρουμε το πρωινό μας ή μάλλον το Brunch μας. Λέξη που βγαίνει από τα «Breakfast» & «Lunch». Επειδή συνήθως σερβίρεται ανάμεσα από αυτά τα δύο γεύματα, η νέα λέξη έχει πάρει το ξεκίνημα της πρώτης και το τελείωμα της δεύτερης. Έξυπνο και ευρηματικό το «brunch» και πολύ trendy τα τελευταία χρόνια.

Έτσι, πιστοί στο ραντεβού μας, Κυριακή πρωί λίγο μετά τις 11, μία παρέα τεσσάρων ατόμων πέρασε το κατώφλι τους. Οχτώ στα δέκα τραπέζια τους ήταν ήδη ρεζερβέ, αφήνοντας μας ελάχιστες ακόμα επιλογές. Μεταξύ των δύο ακόμα τραπεζιών που μας πρότεινε το service τους, επιλέξαμε έναν από τους ξύλινους καναπέδες τους που είναι ιδανικός για μία παρέα τεσσάρων ατόμων αλλά ίσως και όχι και πολύ βολικός στο κάθισμα, κυρίως λόγω του σκληρού υλικού τους.

Αγαπημένο μου τραπέζι είναι αυτό που είναι στη πρόσοψή τους, το οποίο όμως από ότι μας είπαν δεν ήταν διαθέσιμο. Ίσως να ήταν ρεζερβέ ή να το κρατάνε έτσι για κάποιον καλό τους πελάτη που έρθει χωρίς προηγούμενη κράτηση ή ειδοποίηση. Απόλυτα κατανοητό.

Σχολιάσαμε θετικά το ότι έχουν ήδη τόσες κρατήσεις για τα πρωινά τους γεύματα, κάτι που στο μυαλό μας επιβεβαίωσε θετικά την επιλογή μας να βρισκόμαστε εκεί.

Γρήγορα ήρθε στο τραπέζι μας η κυρία που ανέλαβε την εξυπηρέτησή μας, φέρνοντάς μας ποτήρια, μια μεταλλική κανάτα με νερό και τους καταλόγους. Το ίδιο γρήγορα ανακαλύψαμε ότι το τραπέζι μας «κουνούσε» επικίνδυνα, τόσο όσο να ανησυχούμε μη χυθούν οι καφέδες μας σε κάποια απότομη κίνηση ή στην προσπάθεια κάποιου να σηκωθεί από αυτό. Της το αναφέραμε ώστε να γίνει κάτι που θα μας προφύλασσε από τυχόν ατυχήματα (όπως να μπει ένα κομμάτι χαρτί στην βάση του τραπεζιού για να του χαρίσει ισορροπία) αλλά η απάντηση ήταν ότι γνωρίζουν το πρόβλημα το οποίο προκύπτει από το δάπεδό τους αλλά δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Η μόνη λύση θα ήταν να ξεβολευτούμε και να πάμε σε κάποιο άλλο τραπέζι.

Κι έρχομαι και ερωτώ τώρα. Είσαι επιχειρηματίας που γνωρίζεις ότι το τραπέζι σου μόνιμα κουνάει. Δεν θα ήταν πιο σωστό να έχεις βρει μία –πολύ απλή λύση θεωρώ- για να το διορθώσεις? Τέλος πάντων…
Είναι κρίμα γιατί κάποια τέτοια μικροπταισματάκια θα σταθούν εμπόδιο στο να βάλω ένα 4άρι στον χώρο του που ήρθε και κούμπωσε απόλυτα στα γούστα και αισθητική μου.

Ο κατάλογός τους προσεγμένος και κατατοπιστικός, σου δίνει γύρω στις 8-9 προτάσεις για το brunch σου στις οποίες πρωταγωνιστούν ως είθισται κυρίως τα αβγά.

Όπως είπα, ήμασταν 4 άτομα και πήραμε εκτός από τα καφεδάκια μας:
• Ένα Pork Belly BLT με τοματίνια σε εστραγκόν και πατάτες τηγανιτές. Τιμή στα 7,5 €
• Αυγά τηγανητά με πικάντικη κόκκινη σάλτσα και καπνιστό μπέικον. Τιμή στα 9€
• Αυγά και μανιτάρια σωτέ σε κρέμα και λάδι τρούφας Χ 2. Τιμή στα 9,5€ Χ 2.

Πριν προχωρήσω στην περιγραφή των πιάτων, να καταθέσω ότι θεωρώ την ως άνω τιμή για δύο αβγά και κάποιο μικροσυνοδευτικό ως άκρως υπερβολική, κάτι που σχολιάστηκε από όλους μας. Δεν πτοηθήκαμε όμως και κρατήσαμε την διάθεσή μας ανεβασμένη.

Ενώ απολαμβάναμε τον καφέ μας, αρχικά στο τραπέζι ήρθαν τα 3 πιάτα που περιείχαν αβγό. Εδώ να πω ότι το 4ο πιάτο ήρθε αργότερα με κάποια καθυστέρηση (άνω του πενταλέπτου) κάνοντάς μας να νοιώσουμε λίγο άβολα. Αυτό γιατί ενώ θέλαμε να ξεκινήσουμε και να απολαύσουμε το πιάτο μας ζεστό και αχνιστό, νοιώθαμε ταυτόχρονα την υποχρέωση να περιμένουμε να σερβιριστεί και το 4ο άτομο της παρέας μας. Εκεί υπήρξε ένα αλαλούμ. Άλλοι τρώγαμε, άλλοι περιμέναμε. Άλλοι έπαιρναν μία κλεφτή μπουκίτσα της οποίας την γεύση ακύρωναν οι ενοχές γιατί δεν περιμέναμε. Αυτό δεν βοηθάει καθόλου σε ένα παρεάκι που έχει βγει για να περάσει καλά.

Όπως είπα, πρώτα ήρθαν τα πιάτα με τα αβγά.
Ο φίλος που πήρα αυτά με την σάλτσα και το μπέικον, το τίμησε δεόντως αλλά δε νομίζω ότι η μερίδα ήταν αρκετή για να καλύψει έστω και υποτυπωδώς το αίσθημα της πείνας του και γρήγορα άρχισε να κλέβει τις πατάτες αυτού που είχε πάρει το τοστ.

Αυτός που είχε πάρει το τοστ είχε το πιο εντυπωσιακό σε μέγεθος και εμφάνιση πιάτο (κάτι που μας προκάλεσε μία παροδική ζήλεια), το οποίο συνοδευόταν από ένα μεταλλικό ποτήρι με κατεψυγμένες πατάτες που είχαν τηγανιστεί. Ο ενθουσιασμός του όμως χάθηκε αρκετά γρήγορα, όταν ανακάλυψε ότι το τοστ του ήταν εξαιρετικά φτωχό σε περιεχόμενο. Έτσι απλώς το άνοιξε, τσίμπησε λίγο από τα υλικά που είχε μέσα του κι άφησε στην άκρη το μισό σχεδόν ψωμί απογοητευμένος.

Κι έρχομαι τώρα στο δικό μου πιάτο. Που θα καθότανε η στραβή? Στο άτομο της παρέας που στραβώνει και πιο εύκολα. Moi!! (για να πετάξουμε και το γαλλικό μας).

Όπως είπα, δύο άτομα πήραν τα αυγά με τα μανιτάρια. Εγώ και ο διπλανός μου. Το πρώτο που κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις –κι ελπίζω να είστε αρκετά ειλικρινείς για να το παραδεχτείτε- είναι να συγκρίνεται τις μερίδες μεταξύ τους. Είναι νόμος της φύσης και της επιβίωσης (προσπαθώ να το ρίξω στα ένστικτα…)!!

Εκεί με μεγάλη απογοήτευση διαπίστωσα ότι στο πιάτο του φίλου μου υπήρχαν μερικά μικρά μανιταράκια ενώ στο δικό μου υπήρχε μόνο …μισό!!! Ένα μόνο κι αυτό μισό! Ούτε καν δύο ώστε να δικαιολογηθεί ο πληθυντικός της λέξης «μανιτάρια» που έχει χρησιμοποιηθεί στο μενού τους. Προφανώς αυτά τα δύο πιάτα ετοιμάστηκαν μαζί και δεν έγινε σωστός διαχωρισμός τους οπότε όλα τα μανιτάρια πήγαν στον φίλο μου.

Κοινώς και λαϊκώς, ένας από τους δυο μας έμεινε στην απ’ όξω! Αυτό όμως είναι σωστή αντιμετώπιση ενός πελάτη? Κλήθηκε κάποιος από τους δύο μας να πληρώσει μικρότερο αντίτιμο έτσι ώστε να δικαιολογηθεί το λειψό του πιάτο?

Σηκώνω τα αβγά μου από εδώ, τα σηκώνω από εκεί, κοιτάω από κάτω τους, από τα πλάγιά τους, από ολούθε τέλος πάντων, άλλο μανιτάρι δεν είδα δεν αντάμωσα.

Καλώ την κυρία που μας εξυπηρέτησε και της το αναφέρω δείχνοντάς της το πιάτο και η απάντησή της ήταν «Θέλετε να σας αλλάξω το πιάτο?».
Κι έρχομαι και ξαναρωτώ τώρα. Πρέπει να μου τεθεί ερώτημα? Έπρεπε να μου πει ξεκάθαρα «Θα σας το αλλάξουμε αμέσως! ». Στο ερώτημά της, απάντησα αρνητικά μη κρύβοντας όμως την έντονη δυσαρέσκειά μου και μου είπε ότι θα το αναφέρει στην κουζίνα τους. Περίμενα για λίγη ώρα να δω μία κάποια ανταπόκριση αλλά δεν είχα τη τιμή.

Επειδή έχω πάρει απόφαση να μην αφήνω πλέον να περνάνε τέτοια περιστατικά ασχολίαστα, όταν είδα να περνάει από δίπλα μας ο υπεύθυνος (ίσως να είναι και ο ιδιοκτήτης) ζήτησα να τον απασχολήσω για μια στιγμή. Με πολύ ήρεμο και ευγενικό τρόπο, του ανέφερα πως όταν ένα πιάτο με 2 αβγά κοστίζει 9,5€ θα πρέπει να σερβίρεται αψεγάδιαστο στις λεπτομέρειές του καθώς και ότι και ο ίδιος σαν καταναλωτής και πελάτης έχει τις ίδιες απαιτήσεις όταν επισκέπτεται ένα εστιατόριο. Απολογήθηκε ευγενικά αλλά εντελώς μαγκωμένος σαν μην ήταν προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει πελάτη τους που έτυχε να δυσαρεστηθεί, συμπληρώνοντας ότι είναι λάθος της κουζίνας τους να βγει ένα τέτοιο πιάτο.

Επίσης το ότι το πιάτο αυτό δεν θα μας χρεωθεί. Θεώρησα σωστή την αντιμετώπισή του στο συμβάν γιατί αστοχίες πάντα μπορούν να συμβούν, τις οποίες όμως ο μόνος που δεν πρέπει να επιβαρυνθεί είναι ο πελάτης τους. Σε εκείνο το σημείο σκέφτηκα ότι δεν θα ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου κι ότι θα συνεχίζω να πηγαίνω στο OSTERMAN.

Φυσικά, λίγο αργότερα βγήκε και ο μαυροντυμένος σεφ από την κουζίνα τους που δεν κατάφερε να αντισταθεί στο να ρίξει μία κλεφτή ματιά –αν και σχετικά διακριτική- στην παρέα που παραπονέθηκαν για το πιάτο του.

Για να πω και την άποψή μου για το πιάτο μου, ήταν πραγματικά πάρα πολύ νόστιμο και για τα δικά μου δεδομένα το πιο ανώτερο γευστικά από όλα τα υπόλοιπα που δοκίμασα και τα οποία θεώρησα όχι κάτι το ιδιαίτερο. Ήρθε σε ένα σκεύος που θύμιζε σαγανάκι. Το μέγεθος της μερίδας θα το χαρακτήριζα μικρό προς μέτριο. Πόσο όγκο να καλύψουν δύο αυγά με λευκή σάλτσα άλλωστε...

Πέραν της αστοχίας με το μισό μανιταράκι μου, θεωρώ επίσης ότι καλό θα είναι να αυξήσουν το συνοδευτικό, φρυγανισμένο ψωμάκι. Οι τρεις μικρές λωρίδες (στην ουσία ούτε καν μια φέτα ψωμί) μου φάνηκε σαν μη επαρκής. Όχι τίποτε άλλο, πήγε χαμένη σχεδόν η μισή από την καταπληκτική λευκή και αρωματισμένη από λάδι τρούφας σαλτσούλα τους.

Ήρθε η ώρα να φύγουμε με ανάμεικτα συναισθήματα και όντως το πιάτο μου δεν χρεώθηκε. Ο υπεύθυνος που μίλησα μαζί του μας είδε να σηκωνόμαστε από το τραπέζι μας.

Κι έρχομαι και ξανα-ματά ρωτώ (όχι ότι μπήκε κανένας σας στη διαδικασία να μου απαντήσει, αλλά τέλος πάντων…), δεν θα έπρεπε να μας αποχαιρετίσει λέγοντάς μας κάτι του ύφους «λυπόμαστε για το ατυχές συμβάν» ή κάτι τέτοιο? Απλώς κατέβασε το πρόσωπό του και δεν μας κοίταξε καν. Συστολή, ενοχές ή απόλυτη απαξίωση?

Θυμάστε την μαύρη πέτρα που λίγο πριν έλεγα ότι δεν ήξερα τι να την κάνω? Ακούστηκε ένας θόρυβος κι όταν πεινασμένος ακόμα αποχωρούσα, την είδα να έχει φράξει πλέον για εμένα την είσοδό τους.

Υ. Γ. 1 Επειδή 3 από τους 4 της παρέας μας είμαστε χρήστες του Ask4food, ίσως να ανέβουν παραπάνω από μία κριτικές που να αφορούν στην συγκεκριμένη επίσκεψη.
Υ. Γ. 2 η βαθμολογία με 2 στο service τους ίσως τους αδικεί λίγο αλλά έχει να κάνει με τον γενικό τρόπο που αντιμετώπισαν το συμβάν της επίσκεψής μας.
Υ. Γ. 3 Δεν έβαλα εύρος τιμής γιατί πήραμε brunch κι όχι κανονικό γεύμα. Πάντως για 4 καφέδες, 6 αβγά (με μικρή ποσότητα συνοδευτικών) και ένα τοστ με πατάτες η τιμή ήταν στα 47€. Αφήνω τα συμπεράσματα σε εσάς.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
31
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Πολλοί φίλοι του site, είτε λόγω χώρου εργασίας είτε λόγω προτίμησης, φαίνεται να το τιμούν ιδιαίτερα. Εγώ πάλι όχι, μάλλον θα με χαρακτήριζα ως ‘’τσακωμένο’’ μαζί του. Δεν αναφέρομαι σε κάποιο πρόσωπο, αλλά στην περιοχή ‘’Σύνταγμα-Κέντρο’’ (και στις αμέσως γειτονικές), όπως έχουν καταχωρηθεί στο site. Βλέπετε δεν κατοικώ, αλλά ούτε και εργάζομαι εκεί και την περιοχή την βρίσκω γενικά ‘’κουραστική’’ (συνωστισμός, πολυκοσμία, φασαρία, ρυμοτομία, κ. λ. π). Για να καλύψω το θέμα και από γαστρονομικής απόψεως, εκτιμώ ότι η υπόψη περιοχή δεν έχει να προσφέρει και αξιοσημείωτες επιλογές. Αυτός είναι και ο λόγος που έχω δημοσιεύσει τόσο μικρό αριθμό κριτικών για την περιοχή.

Στην φετινή εορταστική περίοδο σαν να άλλαξε κάτι. Πολλές φορές κατεβήκαμε εκεί για ψώνια στα μαγαζιά, καφεδάκι στην γνωστή trendy χιπστεροπλατεία, συναντήσεις με φιλικά μας πρόσωπα, θέατρο, κρασάκι σε wine bar (εδώ θα επανέλθουμε κάποια στιγμή), μέχρι και δοκιμή φουρνοπατάτας περιλάμβανε το πρόγραμμα.

Η αλήθεια είναι ότι έχω καθίσει στο OSTERMAN κάποιες φορές για καφέ, κάποιες φορές για drinks νωρίς το βραδάκι, αλλά για φαγητό δεν έτυχε ποτέ. Ίσως φταίει η μάλλον ‘’υποτονική’’ παρουσία του στο ask4food, ίσως και δεν με έπειθε ότι τα καταφέρνει καλά στο φαγητό. Βγήκαμε μάλλον ξεκούραστοι και ευδιάθετοι από θεατρική παράσταση στην περιοχή και η πρόταση μου είχε άμεση ανταπόκριση από την γυναίκα μου. ‘’Ωραία ιδέα’’ μου λέει, ‘’όλο έξω στο πεζοδρόμιο καθόμαστε και μάλλον στο OSTERMAN ο εσωτερικός χώρος λέει πιο πολύ’’.

Ο χώρος είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ, πραγματικά από τους λίγους που με έχουν εντυπωσιάσει, αυτά τα χρόνια που είμαι μέλος στο ask4food. Ατμοσφαιρικός, ρομαντικός, νουάρ, θα τολμούσα να πω γοητευτικός, έχει έναν δικό του τρόπο να σε καθηλώνει με τις άφθονες διακοσμητικές επιρροές του. Κουβαλάει πάνω του επιρροές από Αγγλική pub, Παριζιάνικο bistro, Νεοϋορκέζικο bar, Βιεννέζικο cafe και όλα τα παραπάνω με τον δέοντα σεβασμό στην προϊστορία του, ως πρώην υφασματάδικο του Συμεωνίδη. Θα συμφωνήσω με τον αγαπητό fratello ότι ο αυτοπροσδιορισμός ως Αγγλικό bistro είναι μάλλον ατυχής και θα κλείσω την δική μου προσέγγιση ότι τείνει περισσότερο προς το Νεοϋορκέζικο bar/dining room, λόγω της νουάρ ατμόσφαιρας που κυριαρχεί. Είναι από τις περιπτώσεις που η πατίνα του χρόνου θα κάνει τον χώρο ακόμη πιο ελκυστικό και η ανάγκη ανακαίνισης θα καθίσταται μάλλον περιττή.

Ας μη γελιόμαστε το δυνατό σημείο του μαγαζιού είναι το bar, εκεί που κάποτε ήταν τοποθετημένα τα τόπια των υφασμάτων, τώρα φιλοξενούνται μπουκάλια και ο πάγκος στον οποίο κόβονταν τα υφάσματα, τώρα παρασκευάζονται trendy cocktails. Οι τεράστιοι καθρέπτες, η καλοδιατηρημένη οροφή, το πάτωμα με τα ασπρόμαυρα πλακάκια, ο εξαιρετικός φωτισμός και το πολύ προσεγμένο μουσικό χαλί με τις ποικίλες επιλογές, θα βάλουν τις τελικές πινελιές στον χώρο. Και κάπου εδώ τελειώνουν τα θετικά και θα αρχίσω την γκρίνια. Δύο πράγματα δεν μου άρεσαν στον χώρο και αυτά του στερούν την τέταρτη ντοματούλα στην βαθμολογία. Το πρώτο είναι το κάπνισμα που επιτρέπεται στον χώρο του bar και το δεύτερο (με πρόλαβε ο fratello) είναι οι μάλλον απεριποίητες τουαλέτες. Κρίμα, κρίμα και πάλι κρίμα θα πω, για έναν χώρο κατά τα λοιπά εξαιρετικό.

Η εξυπηρέτηση είναι γενικά επαρκής και κινείται σε τέμπο επαγγελματικό. Παρόλα αυτά κάτι του λείπει και εδώ και χάνεται πάλι η τέταρτη ντοματούλα. Μάλλον λίγο ψυχρή, διεκπεραιωτική και αποστασιοποιημένη, θα χαρακτήριζα την όλη προσέγγιση. Περιμέναμε να μας ρωτήσουν τις εντυπώσεις μας, να μας προτείνουν κάποιο επιδόρπιο, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν έγινε πότε. Δεν ξέρω αν είναι μόνο θέμα των σερβιτόρων ή φταίει και το management της επιχείρησης, αλλά σίγουρα μπορεί να βελτιωθεί και να συμβαδίσει με το ζεστό κλίμα του χώρου.

Η κάρτα του menu, με εμφανείς Γαλλό-Βρετανικές επιρροές, είναι στην σωστή έκταση και απευθύνεται σε ένα κοινό 40+, οι οποίοι είναι και οι τυπικοί θαμώνες του μαγαζιού. Η επιδίωξη δεν είναι το υψηλού επιπέδου gourmet φαγητό, αλλά μια πιο ‘’γήινη’’, καλοφτιαγμένη και απλή πρόταση.

Δοκιμάσαμε:
-Στην αρχή κατέφθασαν (κατόπιν ερωτήσεως) συμπαθητικά ψωμάκια με βούτυρο.

-Πολύ καλό κατσικίσιο τυρί, σε κρούστα ξηρών καρπών, με μαρμελάδα ντομάτας, με επιτυχημένο συνδυασμό αλμυρόγλυκου. Μπορεί να μην είναι η πιο ντελικάτη γεύση, αλλά δεν παύει να είναι πολύ ενδιαφέρουσα.

-Μια συμπαθητική πράσινη σαλάτα με ψητό κοτόπουλο και flakes παρμεζάνας.

-Ένα καλό beef bourguignon με παπαρδέλες, το οποίο βεβαίως απείχε παρασάγγας από την αυθεντική Γαλλική συνταγή, την οποία είχα την τύχη να δοκιμάσω στο Παρίσι. Όπως είναι γνωστό, το beef bourguignon δεν έχει καμία σχέση με μια αντίστοιχη Ελληνική συνταγή και είναι ένα δύσκολο φαγητό με πολλά στάδια παρασκευής.

-Ένα συμπαθητικό risotto με κατσικίσιο τυρί, σπανάκι και λάδι τρούφας, το οποίο μπορεί να ήταν σωστά χυλωμένο και παρασκευασμένο, αλλά δεν άφησε ιδιαίτερες γευστικές συγκινήσεις. Ίσως η αιτία να βρίσκεται στην δοσολογία των υποστηρικτικών υλικών.

-Ένα μπουκάλι Σκούρας Πόρτες Merlot στα 22€.

Check please
Με απόδειξη στα 68,50€. Κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι ίσως είναι λίγο τσιμπημένα, εγώ όμως θα έλεγα ότι κινείται οριακά στα πλαίσια του αποδεκτού.

Κατέληξα ότι:
Ήταν μια μεγάλη έκπληξη η πρόσφατη κινητικότητα του OSTERMAN στο site, παρέχοντας ‘’καυτές’’ (από κάθε άποψη) αλλά και επίκαιρες κριτικές. Όσες κριτικές ‘’εισέπραξε’’ μέσα σε δύο χρόνια (2014 και 2015), άλλες τόσες εισέπραξε μόνο τον μήνα Ιανουάριο του 2016. Δεν μπορώ να πω ότι αποχώρησα απογοητευμένος, αλλά διέκρινα ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε όλους τους τομείς, ακόμη και στον χώρο.

Αν θα ξαναπήγαινα; Μάλλον ναι, αλλά την επόμενη φορά για να δοκιμάσω ένα fancy cocktail και να ‘’ξαναταξιδέψω’’ νοερά στην Νέα Υόρκη.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Απρ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

'Όχι άλλο Νταλάρα, Πάριο κι Αλεξίου
Ρίτσο σε νταμάρια, κουλτούρα καφενείου
ντισκοτσιφτετέλια γι’ αμερικανάκια
νεοέλληνες χορεύουνε στα τέσσερα με κουδουνάκια. '

Τον καημό μου μόνο ο Τζιμάκος μπορεί να τον νιώσει. Όχι αυτός του Γκαγκάριν. Αυτός του Δράκουλα. Αυτός με το βλέμμα του παράφρονα και τις τιράντες με τα σφυροδρέπανα...

'Όλα τα τραγούδια μονάχα για σένα / μάτια μου για σένα.
Για σένα με τα μαύρα / τα στρας και τα καρφιά
το αγκάθινο στεφάνι / τα ρέιμπαν γυαλιά
για σένα, άγγελέ μου, θα βγω στο Γολγοθά
να κάνω συναυλία με γυφτολαϊκά. '

Ο Τζιμάκος αδέρφια, ο Τζιμάκος… Γιατί από πότε εν Αθήναις πρέπει –ψυχαναγκαστικά- να υπάρχει μαγαζί –downtown οφκόρς αλλιώς τι νόημα έχει πλέον αφού η πλατεία Κεφαλαρίου είναι τγε πασσέ;- προκειμένου να πάει η Κάρυ, με την Σαμάνθα, την Σάρλοτ και την Μιράντα να πουν –πίνοντας λευκό κρασί σε τεράστια ποτήρια ανησυχώντας για τις θερμίδες του- για το τελευταίο one night stand της πρώτης με τον πρώην της τρίτης, στο πάρτυ της δεύτερης ενώ ο χαρούμενος φίλος της ρητά της το είχε απαγορεύσει και ενώ τα άστρα προέβλεπαν μπέρδεμα για τoν Μάιο στα αισθηματικά, το έχασα αυτό στο ιστορικό προτσές της πόλης. Αλλά –thank God- έχουμε λέξεις να γεμίσουμε το κενό που διαφαίνεται (δεν διαφαίνεται, βοά) στην υπόθεση: all day, bistrot, pub, new york*1, brunch, east london, lunch, dinner, brasserie, diner, noir etc.

Από πότε θεωρείται όμορφο και σικ (άλλο chic κι άλλο sick) ένα εστιατόριο μαύρο κι άραχνο (στην Αθήνα, όχι στο Εδιμβούργο), που έχει καναπέδες των οποίων οι πλάτες είναι δυσανάλογα έξω σε σχέση με το κάθισμα αυτών πράγμα που σημαίνει ότι είτε θα κάτσεις έξω - έξω είτε αναγκαστικά θα σκύβεις προς το πιάτο σου, από πότε θεωρείται επαγγελματικώς αποδεκτό το brunch το οποίο σερβίρεται μέχρι τις 17:00 να μην σερβίρεται σε πελάτη που το ζητάει στις 17:05 (είμαι σίγουρος ότι στο Wolseley μεγαλύτερη ευελιξία υπάρχει), από πότε θεωρείται ΟΚ στα fish n’ chips το batter του κατεψυγμένου μπακαλιάρου να είναι διπλάσιο από τον ίδιο τον μπακαλιάρο (κάτι σαν τηγανιτό molto με μπακαλιάρο), από πότε θεωρείται λογικό fish n’ chips σε μπαρ (όχι σε κάποιο φοβερό εστιατόριο) να κοστίζει το ένα τεσσαρακοστό έκτο του βασικού μισθού*2, από πότε θεωρείται αυθεντική (βρετανική) κουζίνα το τηγάνισμα σε λάδι τόσο χρησιμοποιημένο που να μαυρίζει το τηγανισμένο ψάρι (καλά, αυτό ίσως να είναι και αυθεντική βρετανική κουζίνα…);
Oh, my… They made me blush... It was so embarrassing dear…

Θα μου άρεσε πάρα πολύ να ζούσε ο Σουρής*3 και να έγραφε ένα ποιματάκι για το Osterman, το οποίο είναι ένα όμορφο bar κυρίως αν είσαι κορτάκιας, όπως λέγαμε στην εποχή μας, καθώς είναι από αυτά τα στριμωχτά. Αλλά αν θες να φας κάτι υπάρχουν δεκάδες μέρη στο κέντρο (από το Black Duck μέχρι το Café Merlin του Ιδρύματος Θεοχαράκη και από την Αίγλη μέχρι το Αθηναϊκό της Μητροπόλεως) αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να φας εκεί.

Εμένα μου αποπνέει μια εκβιαστική ανάγκη να νιώσουμε λίγο «δύση», αποπνέει εν τέλει έναν επαρχιωτισμό που εκφράζεται με άκριτο μιμητισμό. Δεν μου αρέσει το Osterman σαν εστιατόριο όσο δεν μου αρέσει κι ο Γιαν Φαμπρ σαν καλλιτέχνης (αλήθεια τι μπλε –στυλό*4- έχει ξοδέψει για να μην τον δούμε*5, τελικά, στην Επίδαυρο).
Δεν λέω ότι δεν θέλω να υπάρχει –διότι αυτό θα ήταν μορφή ταλιμπανισμού-, καθώς θα ήταν σαν να ξαποστέλνεις τον Φαμπρ ενώ –προφανώς- πρέπει να πάρει κι αυτός τον χρόνο του (κάτι σαν τον Παππά στον Παναθηναϊκό).
Λέω ότι δεν αξίζει εν τοις πράγμασι. Ακριβώς σαν τον Φαμπρ.
Αν ο Hopper*6 ζούσε στην Αθήνα δεν θα ζωγράφιζε ποτέ τα Nighthawks, την ατμόσφαιρα του οποίου θα ήθελε να αναπαράγει το Osterman. Θα ζωγράφιζε τη μοναξιά στην κολώνα της πλατείας Φιλικής Εταιρείας. Άντε να πήγαινε μέχρι το Au Revoir αλλά εκεί μπορεί και να θαύμαζε τον μοντερνισμό του Προβελέγγιου.

Ο ήλιος είναι συστατικό κομμάτι του τόπου τούτου. Δεν είμαστε στο Toronto να φάμε στο Baton Rouge μέσα στο ημίφως μια μπριζόλα. Άλλος ο χώρος του bar, ο οποίος είναι εκ προοιμίου νυχτερινός και άρα σκοτεινός, και άλλο ο χώρος του εστιατορίου –και δη ενός all day! - το οποίο ήταν πρώην υφασματάδικο, δηλαδή χώρος εργασίας, χώρος δουλειάς ημέρας, χώρος πρωινού φωτός. Δεν συνδυάζεται το noir εστιατόριο με το υφασματάδικο, έτσι όπως δεν φτιάχνεις έναν μπαρόκ καθεδρικό σε ένα παλιό καφέ σαντάν! Το Clumsies, το οποίο επίσης δεν μου κάνει κέφι, έχει σεβαστεί περισσότερο -κατ’ ουσία- τον χώρο της παλιάς Δωρίδας διότι κράτησε την έννοια του φωτός και την ενέταξε στην ζώσα πραγματικότητα του χώρου.

Τίνι τρόπω από το φως του Ελύτη περάσαμε στο σκότος του Poe με ξεπερνάει. Κι αυτό δεν έγινε στα στενά των Εξαρχείων ή κάπου στην Κυψέλη ή έστω στο Μεταξουργείο, ώστε να συνδυαστεί ο αστισμός με την noir παρακμή του (πως να ξεχαστεί το BAR Verve όταν ήταν στη Δροσοπούλου, στην Κυψέλη... ), αλλά στην πλατεία Αγίας Ειρήνης! Μέσα στο φως και στο αχαχούχα των τσιγκελωτών μυστάκων... Οι καταραμένοι ποιητές πίναν αψέντι όχι μαργαρίτες...
Το είχε πει ο Shakespeare πάντως: “too much ado about nothing”…

Δεν είναι νόστιμο, δεν έχει σχέση με το VfM, δεν είναι αυθεντικό. Είναι σαν την «ελληνική ταβέρνα»-happening που έχουν ανοίξει οι Abba στην Στοκχόλμη (mammamia, the party). Τόσο νόστιμο, τόσο θελκτικό και τόσο αυθεντικό (όχι, δεν έχω πάει στην Στοκχόλμη). Έτσι όπως το Speakeasy έχει 'ντυθεί' ποταπαγόρευση αυτό έχει 'ντυθεί' κάτι απροσδιόριστα δυτικό (κάτι μεταξύ πιασοκωλέ pub -σ. σ. η πλειοψηφία των pubs είναι λαϊκά, λαϊκότατα, μέρη- και retro chic-post industrial-diner που αν καταφέρεις και φας βραδινό από το σκούντημα κερδίζεις χρυσούν ωρολόγιον). Αν πληρώσεις για διαφήμιση πουλάς και ψυγεία σε Εσκιμώους...

Καλό είναι να πάτε για ποτό αν είστε 25-45+, ελεύθεροι/-ες και ψιλοψάχνεστε*7 ή αν είστε από αυτούς που τους αρέσει "να βλέπουν κόσμο" όταν βγαίνουν. Για φαγητό δεν βλέπω τον λόγο...

'Χέντριξ και Καζαντζίδης, δέκα χιλιάδες βατ
να κλάσουνε πατάτες οι μπάτσοι και τα ματ. '

ΥΓ Αισθητική έχει (το μέρος, το φαγητό όχι) όμως είναι πραγματικά άβολο να φας (το ντάπα ντούπα, call me μουσικό χαλί φαγητού, δεν το ανέφερα) και κακό το φαγητό για τα λεφτά του. "It's not my cup of tea" όπως θα έλεγε κι ένας eastender...

---------------------------------------

*1 Η Νέα Υόρκη ονομάστηκε έτσι από την Υόρκη, το York, το οποίο είναι μισή ώρα από την Σκωτία... Η Αθήνα είναι στην Αττική που λέγεται έτσι επειδή τριγυρίζεται από ακτές. Ηλιόλουστες! Have you ever heard of Attikos Ouranos?
*2 586 ευρώ ο βασικός / 12,50 ευρώ κόστος εκάστης μερίδας = 46,88 φορές. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να τρως εκεί fish n’ chips κάθε μέρα για ενάμιση μήνα σερί! Φοβερό;
*3 Γεωργίου Σουρή μίμησις (πράξης σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω κτλ):
Αχ τι ωραία, τι καλά
που εις των Αθηνών τα κεντρικά
μαζεύονται νέοι από δω κι εκεί
δια να κάνουν κοζερί.
Πάνε κι έρχονται με τα πουά πουκαμισάκια όλοι
κι όταν έρθει η ώρα να πληρώσουν βγάζουν maxi πορτοφόλι.
Χωριό που φαίνεται δεν θέλει κολαούζο,
χίλιες φορές τσίρος κι ένα σκέτο ούζο.

Ή ο αληθής Σουρής:

Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.
*4 Η ‘μπλε περίοδος' του Φαμπρ: αρχές της δεκαετίας του ’80 που ζωγράφιζε μουτζούρες με μπλε στυλό bic όπως κάνεις κι εσύ όταν μιλάς στο τηλέφωνο… Ήθελε κι αυτός μπλε περίοδο. Μουχαχαχα...
Είπα περίοδο και θυμήθηκα τότε που ζωγράφιζε με το αίμα του, αμέσως πριν από τη μπλε, περίοδο.
*5 Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε – Οδ. Ελύτης.
*6 Εκεί που επέρδετο ο Hopper φύτρωνε το Osterman, με το συμπάθιο.
*7 Ακριβώς για αντίστοιχους λόγους παλιά η περιοχή της πλατείας Αμερικής αποκαλείτο Παντρεμενάδικα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
50-64

Χειμωνιατκη κυριακη, θα βρεξει θα χιονισει θα γινει χαμος, στις τηλεορασεις ερχεται κ καταστροφη, η Σπυροπουλου τσιριζει κατι αγραματοσυνες στον αλφα και το παρεακι θελει μπραντς κυριακατικο, γιατι μεις στο χουριο μας κυριακες πρωινα παιρναμε μπραντςζζ

Μετα το εκκλησιασμα στο εκκλησακι του αγιου ονουφριου στη Ανω Προσουτσανη
Ειχαμε που λες τσεκαρει απο καιρο το Οστερμαν, ειχαμε πιει καφε και μια χαρα ολα

Ωραιος χωρος σαν να εισαι λιγο σε ευρωπαικη πολη κα το σερβις αψογο
Κι αυτο το σαν να εισαι λιγο ευρωπη το χουμε λιγο αναγκη αυτο το καιρο
Στην πλατεια αγιας ειρηνης και στο ευρyτερο κεντρο υπαρχουν πολλα γοητευτικα μερη σαν αυτο

Παμε λοιπον κατα φτιαγμενοι στο Οστερμαν για ενα ωραιο χορταστικο πρωινο
οι επιλογες μας, αυτα με μπεικον και μια πικαντικη σως, αυγα ποσε με μανιταρια και ενα σαντουιτς τυπου κλαμπ αλλα με χοιρινο μεσα και εστραγκον
εχουμε και λεμε, ολα στοιχιζαν απο 9,5 και ανω σαν πιατα
το δικο μου αυγα με λιγο μπεικον και πικαντικη σαλτσα ηταν οκ
αλλα απλα οκ

Με 9,5 ευρω περιμενεις κατι συναρπαστικο τουλαχιστον η γενναιοδωρο πιατο
Ο λογος που εχω βαλει τρια στα τεσσερα, ηταν αλλος, μπηκαμε στο μαγαζι και τα δυο τραπεζια μπροστα που ειχαν θεα στο δρομο ηταν και καλα ρεσερβε για μας τους 4, για μπραντς μας ειπα
Μπραντσ θελουμε και μεις λεμε
οχι οχι θα σας παμε πισω στο βαθος με θεα τη σκαλα για τις τουαλετες
λεμε δε πειραζει.

Οση ωρα μειναμε καμια ωρα και, τα τραπεζια ηταν ακομη αδεια
μετα απο κανα δυο ωρες περασαμε απ εξω ηταν παλι αδεια
Κατανοω τα μαγαζια που κρατουν τα καλα τους τραπεζια για πελατες καλους
, αλλα και μεις τελικα αφησαμε πανω απο 50 ευρω για ενα μπραντς με καφεδες
αν δεν ειμαστε καλοι τι ημαστε (καλε?)
Εδω τρως σε καλα μερη φουλ φαι σαλατα και μπυρα με 50 και ανω ευρω
ετσι δεν ειναι?

Να μη σας τα πολυλογω το μονο που αξιζε τα 10 ευρω του ηταν το σαντουιτς με εστραγκον και χοιρινο και πατατες τηγανιτες που ηταν πολλες να τα λεμε αυτα
Και αυτο για το παλικαρι που το εφαγε ειναι καλο παιδι και μου λεει, ελα καλο ηταν τελικα (αιγοκαιρος με παρθενο τ να πεις)

Συμπερασμα αλλη φορα θα ακουω τα προτεινομενα για μπραντς μερη και δε θα ακολουθω το εντσικτο γιατι λειτουργει μονο στα γκομενικα
α τετ αλερ παιδια

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
04
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Προσωπικά για μένα η κριτική αυτού του εστιατορίου θα έπρεπε να ξεκινήσει και να τελειώσει μόνο με την αναφορά ενός υπέροχου πιάτου!!!! ΚΑΤΣΙΚΙΣΙΟ ΤΥΡΙ ΣΕ ΚΡΟΥΣΤΑ ΞΗΡΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΜΕ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ!!! Ένα μοναδικό ορεκτικό, που σου προσφέρει ένα γλυκόξινο συνοθύλευμα γεύσεων. Η κρούστα είναι πλούσια και το τυρί πεντανόστιμο(σχετικά βαρύ)! Επιτέλους ένα εστιατόριο που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα πιάτα!!! Η τιμή του 8 ευρώ.

Για να είναι όμως ολοκληρωμένη η κριτική μου θα πρέπει να αναφέρω και τα υπόλοιπα πιάτα που δοκιμάσαμε!!!

Πράσινη σαλάτα με ψητό κοτόπουλο και flakes παρμεζάνας 10.50
Μοσχάρι μπουργκινιόν με παπαρδελες 14.00€
Τραγανό pork belly με πουρέ πατάτας και σπιτικό chutney 14.00€

Τα λόγια είναι περιττά!! Τέλεια, γευστικά πιάτα με προσεγμένο στήσιμο!! Αξίζει να αναφέρω ότι δεν είχαμε κάνει κράτηση, αλλά εξυπηρετηθήκαμε άμεσα!
Σύντομα θα ξαναπάμε, ο κατάλογος περιέχει κι άλλες γευστικές εκπλήξεις!!!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Νοε
29
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μετά από τηλεφωνική κράτηση, (παρόλο που ήταν ημέρα Τετάρτη και με πολύ βροχή δεν ήθελα να το διακινδυνεύσω), πήγαμε δύο άτομα στο συγκεκριμένο εστιατόριο.
Η πρώτη εντύπωση σε ό, τι αφορά το χώρο ήταν πολύ θετική. Δε θα μακρυγορήσω γιατί έχει περιγραφεί από προηγούμενους φίλους του ask for food.
Με το που καθήσαμε μας έφεραν τους καταλόγους και μια κανάτα με νερό. Ρωτηθήκαμε αν θέλουμε ψωμί.
Το σέρβις όπως αναφέρθηκε και σε άλλες κριτικές, απρόσωπο και διεκπεραιωτικό.

Στα του φαγητού λοιπόν.
Παραγγείλαμε: κατσικίσιο τυρί σε κρούστα ξηρών καρπών και μαρμελάδα ντομάτας. Απλά υπέροχο!!!!!!!!!!!!!!!! Άπό τα πιο ωραία πιάτα που έχω φάει, ως φαν του αλμυρού - γλυκού.
Σαλάτα μπουράτα με ρόκα και ντοματίνια. Συμπαθητική χωρίς τίποτα ιδιαίτερο.
Μοσχάρι μπουρκινιόν με παπαρδέλλες. Εξίσου καλό πιάτο. Σωστά μαγειρεκένο το μοσχάρι και οι παπαρδέλλες βρασμένες όπως πρέπει. Ενδιαφέρουσα η σάλτσα.
Ήπιαμε τις Χελώνες από το Κτήμα Άλφα.
Για κέρασμα, όπως αναφέρθηκε και από άλλους, ούτε λόγος.

Ο λογαριασμός στα 61 ευρώ αν θυμάμαι καλά.
Αυτό που με χάλασε πάρα πολύ ήταν που δε μας έφεραν απόδειξη. Κακώς δε τη ζήτησα, αλλά αυτό δε λέει κάτι. Θα έπρεπε να την είχαν φέρει, και όχι να μου δώσουν ανάλυση λογαριασμού.

Σε γενικές γραμμές θα ξαναπήγαινα στο συγκεκριμένο εστιατόριο να δοκιμάσω και τα υπόλοιπα πιάτα, σε βραδιά που δεν έχει πολύ κόσμο, γιατί οι συνθήκες ήταν αρκετά καλές. Καθαρό περιβάλλον χωρίς τσιγάρο και καλή ένταση μουσικής.
Αλλά θα ζητήσω την απόδειξη και ελπίζω να μη μου δημιουργήσουν πρόβλημα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
17
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Καλή χρονιά και από μένα αγαπητοί φίλοι του ask4food.

Σάββατο βράδυ και ο δρόμος μας φέρνει στο κέντρο της Αθήνας. Μετά από πολλά χρόνια κυκλοφορούσε εντυπωσιακά πολύς κόσμος παντού, θύμισες από εποχές προ κρίσης. Μακάρι..

Πολλά εστιατόρια και μπαρ, πολλά καινούργια και όμορφα, οι επιλογές πραγματικά πολλές. Κάπου όμως πρέπει να καθίσουμε. Επιλέγουμε λοιπόν το Osterman, χώρο στον οποίο δεν είχαμε καθίσει ποτέ μέσα.

Πρόκειται για ένα όντως ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ παλιό κτίριο του εμπορικού κέντρου της Αθήνας, στεγαζόταν το πρώην υφασματάδικο Συμεωνίδη.

Τα ξύλινα ράφια στα οποία παλαιότερα ακουμπούσαν υφάσματα τώρα χρησιμοποιούνται από χρωματιστά μπουκάλια με ποτά. Διατηρήθηκε το δάπεδο με τα ασπρόμαυρα πλακάκια καθώς και το πολύ όμορφο ζωγραφισμένο ταβάνι του.

Μπαίνοντας δεξιά είναι ο χώρος φαγητού, αριστερά για ποτό.

Χωρίς κράτηση, βολευτήκαμε σε ένα τραπεζάκι για δύο το οποίο ακουμπάει σε ένα πάσο που 'οριοθετεί' τους δύο χώρους, για φαγητό ή ποτό. Από την μία πλευρά λοιπόν έχει 3-4 ανάλογα τραπεζάκια, πιο δίπλα είναι τα πιο άνετα τραπέζια (περίπου 10) σε επαφή με τον δεξί τοίχο ενώ στην άλλη πλευρά περιφέρουν τα ποτά τους όσοι δεν δειπνούν.

Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ του χώρου πραγματικά πολύ ωραίος όπως και το μπαρ. Θυμίζει ανάλογους χώρους του εξωτερικού.

Ιδιαίτερη μνεία στην ΜΟΥΣΙΚΗ. Ήχοι smooth jazz, ήχοι από πιάνο, σαξόφωνα και ακορντεόν, καταπληκτικές επιλογές για όση ώρα μείναμε στον χώρο, πραγματικά δημιουργούσαν όμορφη διάθεση.

Για αρχή φθάνει μία μεταλλική κανάτα με νερό με συνοδεία βουτύρου με κόκκους κόκκινου πιπεριού. Τα γευστικά ψωμάκια χρεώθηκαν. 2 €.

Συνέχεια με σαλάτα με ψητό παντζάρι, ρόκα και καρύδια. Ωραία σαλάτα αρκετά γευστική με αύρα φρέσκων υλικών. 9 €.

Το ριζότο με σπανάκι, κατσικίσιο τυρί & λάδι τρούφας ενώ φαινόταν πολλά υποσχόμενο, ήταν το χειρότερο πιάτο. Πολύ βαρύ, με την έντονη γεύση και την μυρωδιά του υπερβολικά χρησιμοποιημένου σε αυτό το πιάτο, βουτύρου. 10 €.

Μοσχάρι μπουργκινιόν με παπαρδέλες. Μαλακό κρέας με πολύ γευστική σάλτσα, νόστιμα μικρά μανιτάρια και καλή ισορροπία μπαχαρικών. 13 €.

Τιμήσαμε ένα Σκούρας - Πόρτες (Μερλό), αξιοπρεπέστατο όπως τα περισσότερα του Σκούρα. 21 €.

Η εξυπηρέτηση: μάλλον διεκπεραιωτική θα την χαρακτήριζα, χωρίς κάτι.. Τόσο όσο.. 2,5/4.

Δυστυχώς επιτρέπεται το κάπνισμα, ευτυχώς είχε καλό εξαερισμό!

Ο λογαριασμός στα 55 €. Δεν συζητάμε βέβαια για κέρασμα, προφανώς η επόμενη κίνηση είναι στην μπάρα για κοκτέιλ..

Είναι λοιπόν ένας πολύ ωραίος χώρος και για φαγητό και για ποτό, με εξαιρετική μουσική τουλάχιστον τις ώρες που είμασταν εκεί.

Σαφώς και συνιστάται, με κράτηση ακόμη καλύτερα.

ΥΓ1. Την Πρωτοχρονιά σε ανάλογα ωραίο χώρο σε πόλη της Κεντρικής Μακεδονίας τυχαία παρατηρήσαμε στον κατάλογό τους και φυσικά ήπιαμε ετικέτα με Montepulciano d'Abruzzo στην τιμή των 10,5 €!! Και όχι μόνο μία φιάλη.. Η φθηνότερη Ελληνική ετικέτα ξεκινούσε από 14 €...

ΥΓ2. Την τελευταία πενταετία και μετά από πολλά γευστικά Βατερλώ αποφασίσαμε να μιλάμε και να επιστρέφουμε ένα πιάτο όταν είναι πραγματικά απαράδεκτο. Συνήθως, όχι πάντα, παίρνουμε κάτι άλλο. Πάντως δεν χρεώνεται, αν όντως βέβαια μείνει ανέγγιχτο. Οι σοβαροί επαγγελματίες το κάνουν, προς τιμήν τους και προς όφελός τους βέβαια...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
37-49

Τηλέφωνο 18:00 Σάββατο βράδυ μπας και.... ”Έχουμε μόνο στο βάθος” Δεν πειράζει το θέλω. Φτάνουμε 21:00... άδειο! Δύο τραπέζια έξω και ένα μέσα. Ήρθαμε νωρίς? Μπα!

“Είχαμε μια ακύρωση και μπορείτε να κάτσετε.... όπου θέλετε!!!! Πλάκα μας κάνουν! Δεν πειράζει μπορεί να πουλάνε μούρη τηλεφωνικός!
Σαλάτα με ρόκα κλπ πρασινάδες με ροκφόρ (λέει αλλά είναι Blue Cheese) μέτρια με ελάχιστο τυρί και στεγνή.

Εγώ πήρα τα νιόκι μιας και τα λατρεύω και ήταν καταπληκτικά. Σωστά μαγειρεμένα με δεμένη και γευστικότατη σάλτσα. Η φίλη μου πήρε beef bourguignon... ο θεός να το κάνει! Είδε μία ταινία ο σεφ και έφτιαξε ένα μετριότατο κοκκινιστό με θωρακισμένο (τι θωρακισμένο... πανοπλία φορούσε) κρέας ελάχιστο καρότο ποτέ δεν συναντήθηκε με μπέικον και 18-19 εύρω!

Ούτε στην φοιτητική εστία τόσο άνοστο φαγητό. Δεν το πίστευα!!!
Μία crème brulee (7 ευρω) για να φύγουμε και ευτυχώς ήταν πάνω από τον μέσο όρο. Με 2 ποτήρια κρασί 52...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
07
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Πήγαμε για φαγητό σχετικά νωρίς στις 8.30 το βράδυ και είχαμε κλείσει το 1 από τα 2 τραπέζια μη καπνιζόντων που διαθέτει, για 6 άτομα.

Καλές γεύσεις στα φαγητά που δοκιμάσαμε, σχεδον όλες τις επιλογές που διαθέτει το μενού, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι και πολλές. Το μόνο πιάτο χωρίς κρέας είναι το ριζότο. Και τα επιδόρπια ικανοποιητικά. Οι τιμές ούτε φθηνές ούτε ιδιαίτερα ακριβές για το συγκεκριμένο.

Βέβαια όσο περνούσε η ώρα και ειδικά μετά τις 11 που γέμισε το μπαρ, η ατμόσφαιρα γινόταν ακατάλληλη για φαγητό λόγω του τσιγάρου, που μόνο στην Ελλάδα επιτρέπεται ακόμα και στους χώρους εστίασης.

Σε γενικές γραμμές είναι λίγο από όλα με ότι αυτό συνεπάγεται, και μάλλον πιο κατάλληλο για ένα ποτό.