O ΚΑΛΥΒΑΣ

Τσιπουράδικα - Ουζερί

  Ακτή Θεμιστοκλέους 280, Πειραιας [Χάρτης]
  210 4183772

Περιγραφή
Μεζεδοπωλειο-ουζερι. Ανοιχτά και Κυριακή μεσημέρι.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Πειραϊκή - Χατζηκυριάκειο, Αθήνα
Αυγ
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
10-16

Αρτι αφιχθείς εκ Κρήτης, βράδυ Σαββάτου, πριν της Παναγίας και ακόμα εκτός ρουτίνας, οπερ μαγείρεμα μηδεν και προμήθειες απο σουπερ μαρκετ μηδεν, ψαχνουμε, 3 άτομα, εναγωνίως να τσιμπήσουμε κάτι. Περισσότερο ψάχνουμε να πάμε κάπου δροσερά, μιάς και ακόμα βρισκόμαστε υπό την επήρεια των μελτεμιών της βόρειας πλευράς Κρήτης, όπου φάγαμε καλά αλλά ενίοτε και άσχημα. Αλλα για την Κρητική εμπειρία θα τα πούμε στο περιθώριο των κριτικών των ενθάδε κειμένων καθιδρυμάτων εστίασης και ουζομπυροοινοποσίας.

Αν και επιζητώ να καταλύσω σε δοκιμασμένες λύσεις, η πλειοψηφία των καταστηματαρχών αργεί και καθεύδει στα εξοχάς. Παιρνουμε αμπάριζα την Πειραϊκή, μιά και είχαμε πιάσει Πειραία στην περιπλάνηση, αλλά και εκεί ούτε τα μισά ανοιχτά. Τέλος πάντων, καταλήγουμε στο εν λόγω κατάστημα, κυρίως λόγω της τοποθεσίας, πάνω στην στροφή του μνημείου του Αφανούς Ναύτη (ή Σταυρός), όπου και η όψη αλλα και η θερμοκρασία είναι σχετικά πιό ωραίες.

Μας υποδεικνύεται τραπέζι αν και χωρίς μεγάλο ενθουσιασμό, κάπως ξερά (ενα χαμόγελο βρε παιδί μου, άδεια η Αττική και ήρθαμε να συμβάλλουμε στο μεροκάματο). Υποψιάζομαι ότι η συνεχής ροή πελατών στις κανονικές περιόδους εργασίας, λόγω τοποθεσίας, έχει "χαλάσει" λίγο την συμπεριφορά. Το έχω ξαναπεί και σε άλλη κριτική, για κατάστημα του Γκαζοχωρίου, όσο η ροή πελατών παραμένει υψηλή, λόγω προνομιακής τοποθεσίας, αυτά τα φαινόμενα θα είναι παρόντα και εμφανή. Αλλά όταν λήξει το πανηγύρι, η συσσώρευση τέτοιων φαινομένων θα έχει αποτέλεσμα να κλάψουνε μανούλες.

Ο εσωτερικός χώρος φάνηκε παλιός, κάπως απρόσωπος, καθήσαμε έξω, αλλά η παράταξη των τραπεζοκαθισμάτων ήταν κάπως πυκνή. Ο χώρος δεν διεκδικεί ιδιαίτερες περγαμηνές και δεν συμπεριλαμβάνεται στα ατού του καταστήματος. Λευκά τραπεζομάντηλα, αλλά με το απαραίτητο πρόσθετο χάρτινο από πάνω, καρέκλες ανετες. Στην πρόσοψη του καταστήματος υπάρχει τεντα-σκίαστρο, που ανοίγει τις ζεστές βραδιές για δροσιά.

Μουσική, λαικά δεκαετίας 60 και 70, αλλά χωρίς άνετη ακρόαση. Μετά από λίγο, κατέφθασε ντουέτο αξιοπρεπέστατων πλανοδίων καλλιτεχνών, με μπουζούκι και κιθάρα, που τραγουδούσαν τα ίδια τραγούδια με μεγαλύτερη επιτυχία και ακουστικό αποτέλεσμα, χωρίς να γίνονται φορτικοί. Χάρμα! Σε αντίθεση με τις ορδές των λοιπών μικροπωλητών, που παρείχαν απο γκαζόλαμπες για το διάβασμα, μέχρι γλάστρες βασιλικό για το πέστο, που επιτίθονταν κατά κύματα.

Άμεσα μας παρέχεται κατάλογος, εμφιαλωμένο νερό (1ο φάουλ, το αντιπαρήλθαμε, κακώς αλλά ψάχναμε ώρα πολλή και δεν είχαμε όρεξη για περαιτέρω μούτρα) και μάλιστα του ενός μόνο λίτρου (2ο φάουλ, μας ξέφυγε στην αρχή), αρχή με €1,30. Πάλι καλά! Ακολουθεί ψωμάκι ψημένο, απλό, μια χαρά ηταν, ποσότητα 6 φέτες. 3Χ0,80=2,40. Πιάτο με λεμονάκια (αυτό χωρίς χρέωση).

Διάλειμμα για αφήγηση. Η χαριτοβρυτος θυγάτηρ μου με τα ψάρια δεν έχει και τον μεγάλο έρωτα. Δεν τα σνομπάρει, αλλά αν ο κατάλογος γράφει μπουγιαμπέσα με κιμά, δεν θα σκεφτεί το άτοπον της περιγραφής, θα κολλήσει στον κιμά και θα το παραγγείλει. Όπερ και στον κατάλογο υπάρχουν 2-3 πιάτα με κρέας, κολλάει λοιπόν εκεί, και όταν ερχεται η ώρα της παραγγελίας εκφωνεί μεγαλοφώνως "ΜΠΙΦΤΕΚΙΑ!!! ". Η έκπληξη που κατέλαβε τον παραγγελιοδόχο εκέινη την στιγμή πρέπει να ήταν τεράστια διότι μία τεράστια ξυνίλα ζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του, σαν την φάτσα της Τασσώς Καββαδία (Θεός σχωρέστην, oi καλύτερες μεταφράσεις του ήρωος SAS, στα πάλαι ποτέ ΒΙΠΕΡ), όταν ο Νίκος Γαλανός της μοστραρε την Μπέτυ Λιβανού για νύφη.

Υφος ξερό και απαξιωτικό: "Ειμαστε ταβέρνα με θαλασσινά, δεν έχουμε κρεατικά, κύριε! ". Ναι ρε παιδιά το ξέρουμε, αλλά το έχετε στον κατάλογο και δεν το έχετε διαγράψει. "Ναι, αλλά σταματήσαμε τα κρεατικά διότι μύριζε η σχάρα και χάλαγε την γεύση στα θαλασσινα". Οκ, δεν πειράζει, θα πάρουμε κάτι άλλο. Οπότε έρχεται το coup de grace. "Κοιτάξτε, αμα θέλετε να σας παραγγείλω και να σας φέρω κανένα σουβλάκι απο δίπλα! ", όπου δίπλα το παρακείμενο σουβλακοπωλείο!!!!. Τώρα κανονικά σηκώνεσαι και φεύγεις, διότι δεν μπορείς να διακρίνεις απο το διαρκές ξερο ύφος, αν σε δουλεύει ή όντως θέλει να σε εξυπηρετήσει, αλλα με τρόπο τουλάχιστον άκομψο. ΕΙΠΑΜΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ! Αμεση συνειδητοποίηση της γκάφας και αναδίπλωση.

Παραγγείλαμε χωριάτικη, χόρτα (βλήτα, αλλά το έγραφε ο κατάλογος), αθερίνα, καλαμάρι τηγανητό (κατεψυγμένο, το έγραφαν), πατάτες τηγανητές, τζατζίκι, σαγανάκι τυρι (κεφαλοτύρι) και καραβιδόψιχα τηγανητή (συνοδευόμενη απο σως ταρταρ).

Η χωριάτικη καλή, χωρίς κάτι ιδιαίτερο, ποσότητα μέτρια προς καλή, στα 5 ευρώ, σχετικά καλή τιμή για το είδος και τον τόπο του καταστήματος. Τα χόρτα, σχετικά μικρή μερίδα, ήρθανε σε μεταλλικό μακρόστενο ρηχο πιάτο (ραβιέρα), σε λεπτή στρώση. Εντάξει χρεωθήκανε 3 ευρώ αλλά και πάλι χόρτα βλήτα είναι, πόσο να κάνουνε, για να μην μπεί ποσότητα που να μπορούν να φάνε απο 2 πηρουνιές τρία άτομα. Αλλά το πρόβλημα ήταν ότι ήταν ελαφρώς παραβρασμένα, ήγουν χρώμα σκοτωμένο και υφή ενα τσάκ πρίν από την λασπουριά που κατεβάζει το Ποτάμι (ο Κηφισσός της Αττικής, όχι το άλλο) άμα ρίχνει καρέκλες. Περιέργως πώς, όμως, δεν κοβόντουσαν εύκολα με το μαχαίρι.

Η αθερίνα ήταν το καλύτερο πιάτο. Ηρθε ζεστή, τραγανή και με το λεμόνι που βάλαμε, δεν μαλάκωσε καθόλου, οπότε παίρνει άριστα. Ποσότητα ικανοποιητική στα 5,5 ευρώ. Το καλαμάρι, πάλι, είχε ωραιότατο χρυσοκίτρινο χρώμα, χωρίς τρίμματα από το κουρκούτι και μας προδιέθετε για γευστική ευωχία. Δυστυχώς, δεν ήταν τραγανό αλλά αρκετά μαλακό και επί πλέον άνοστο, γεγονος που με παραξένεψε. Σπάνια το καλαμαράκι τηγανητό είναι άνοστο, έστω και το κατεψυγμένο. Με λεμονάκι και αλατάκι ήρθε σε αποδεκτο επίπεδο, αν και η υφή δεν μπορεί να διορθωθεί με τίποτα. Φάουλ η διαφορά τιμής καταλόγου και χρέωσης (6€ στον κατάλογο, 7€ η χρέωση) Δεν ήταν ακριβά, αλλά παραμένει φάουλ.

Τζατζίκι απλό, χωρίς εξάρσεις στα 3 ευρώ και το σαγανακι.... αχ το σαγανάκι.... "Εξω οι κλέφτες" και εγω Ντίνος Ηλιόπουλος να εκλιπαρώ τα διπλανά τραπέζια: "Θα το πιείτε αυτό το νεράκι;", "Κι αυτό το ποτηράκι το γεμάτο το θέτε; Δεν το θέτε;". Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου, κεφαλοτύρι για τρίψιμο (με έξτρα αλάτι) στο σαγανάκι; Ως άλλος Ασπροδόντης τραγούδησα στο φεγγάρι τον καημό μου, προς τέρψην της ψυχούλας του Τζακ Λόντον, καθότι λύσσαξα! Χάθηκε μία γραβιέρα, ενα κεφαλοτύρι επιτραπέζιο, ένα Σαν Μιχάλη, κάτι τις πιό μαλακό στο αλάτι; Δεν λέω τίποτις άλλο, νομίζω ότι η εικόνα αποδόθηκε δεόντως γλαφυρά. Τιμή ευρώ 4.

Οταν μου βάζουν στην καραβιδόψιχα (και στις λοιπές -ψίχες) σως ταρτάρ στο πλάι, εγώ σκιάζομαι τι θα φάω. Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι δις, οχι τρις, νάτο το μπολάκι με την σως. Κατ' αρχήν δέκα-δώδεκα τεμάχια, μεγέθους 2 εκατοστών, γύρω από μισό μαρούλι, στα δέκα ευρώ, αν δεν έχουν θεϊκή γεύση, τότε είναι ακριβά! Οκ, ξέρουμε ότι η καραβιδόψιχα δεν μπορεί να είναι τραγανή όσο άλλα τηγανητά, αλλά όχι τόοοσο μαλακή. Αλλά το θέμα είναι στο αγευστο του πιάτου. Καλωσόρισα τις συγχρονισμένες καταδύσεις στην ταρτάρ για να αποκτήσει γεύση το πιάτο.

Ηπιαμε ένα ούζο Καζανιαστό, γλυκόπιοτο και νόστιμο, στα 6,5 ευρώ. Οι πατατούλες τηγανητές, πολύ καλές, αλλά έφτασαν λίγο πριν το κέρασμα!

Κέρασμα ωραίο, καρυδόπιτα και ραβανι με παγωτό.

Λογαριασμός! Ρε παιδιά, λογαριασμό! Κανείς; Κανείς. Απασχολημένοι όλοι με τους νεοαφιχθέντες και το καθάρισμα των τραπεζιών απο τους αναχωρήσαντες. Γενικώς ευγενικοί, αλλα φευγάτοι και με ύφος απόμακρό. Κάποια στιγμή μας είδαν (δίπλα τους) και μας τον έφεραν. Χαλάλι, ήρθε με το δελτίο παραγγελίας και τις 5 αντίστοιχες αποδείξεις! Μπράβο τους!

"Ρε μπαμπά! ", λέει η χαριτοβρυτος θυγάτηρ, στην επιστροφή, "Πόσο ήταν ο λογαριασμός;"

"Πενήντα ευρώ κορούλα μου, δηλαδή 50,70 αλλά το στρογγυλέψανε"

"Ναι, ε;", λέει η μικρά, "Η σούμα εδώ απο τις 5 αποδείξεις είναι 50,10. Και ξέρεις, οι 3 από αυτές, με σύνολο 38 απο τα 50 ευρώ, είναι τυπωμένες πρίν απο 4 ώρες! ".

Μμμμμ, ωραία, κι εγώ που νόμιζα! Απλά μαζεύουνε τις αποδείξεις που δεν έχουν πάρει οι πρωινοί και τις ξαναδίνουν στους βραδινούς! Α, ρε ελληναράδες!

Συμπέρασμα: Απλές γεύσεις, διεκπεραιωτικές, με αστοχίες στα υλικά και την εκτέλεση, που χαλάνε όμως την γενική είκόνα. Σε συνδυασμό με την συμπεριφορά, το επίπεδο τιμών σε ορισμένα πιάτα, τις πονηριές στις αποδείξεις και τον χώρο, βγαίνει το ενα τοματόπουλο στην τιμή προς απόδοση. Μάλλον θα αγνοήσουμε την καλύβα του Καλύβα, από τις επιλογές μας την επόμενη φορά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Πειραϊκή - Χατζηκυριάκειο, Αθήνα
Φεβ
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Καθαρά Δευτέρα γύρω στη 1 το μεσημέρι και αφού είχαμε πιει καφέ με μια φίλη στην πλατεία Κοραή του Πειραιά, αποφασίσαμε να πάμε για θαλασσινά στην Πειραϊκή. Αρχικά κατευθυνθήκαμε στο "Αγκυροβόλι του Σωτήρη". Χαρήκαμε, όταν είδαμε ότι υπήρχαν αρκετά τραπέζια ελεύθερα, αλλά ο υπεύθυνος μας απέτρεψε: "Αν δεν έχετε κάνει κράτηση, δεν υπάρχει ούτε καρέκλα! ". Προχωρήσαμε προς τα "Βράχια της Πειραϊκής", αλλά εκεί η εικόνα μιλούσε μόνη της, 3-4 παρέες περίμεναν υπομονετικά μήπως αδειάσει κάποιο τραπέζι. Το ίδιο συνέβαινε και στον "Διάσημο", οπότε η τελευταία μας ευκαιρία ήταν ο "Καλύβας". Για καλή μας τύχη, υπήρχε ένα τραπέζι άδειο...

Η εικόνα του μαγαζιού: Τυπικό ουζερί της Πειραϊκής με διακόσμηση και στυλ 20 χρόνια πριν, όπως το θυμάμαι εδώ και χρόνια, θεωρώ ότι χρειάζεται ανακαίνιση! Ο εσωτερικός χώρος είναι μάλλον μικρός, έχουν κάνει μια επέκταση προς το πεζοδρόμιο καλύπτοντας με πλαστικό τον ακάλυπτο χώρο. Λίγο στριμωγμένα τα τραπεζοκαθίσματα, αλλά, όταν έχεις ψάξει καθαροδευτεριάτικα μισή ώρα για τραπέζι, τέτοιου είδους σχόλια είναι περιττά...

Σχεδόν αμέσως ήρθε ένας σερβιτόρος, έφερε καταλόγους και εμφιαλωμένο νερό. Οφείλω να πω ότι, παρά την πίεση της πολυκοσμίας λόγω της ημέρας, η εξυπηρέτηση ήταν ταχύτατη και τυπικά ευγενική. Λίγο αργότερα ένας άλλος σερβιτόρος ήρθε να πάρει παραγγελία φέρνοντάς μας και κομμάτια από μια αρκετά εύγευστη λαγάνα.

Πήραμε:
- Χταπόδι ψητό: Πάρα πολύ καλό, μάλλον οι λεπτές φέτες είχαν μαριναριστεί, πριν ψηθούν. Να σημειώσω ότι σερβιρίστηκε σκέτο και μας έφεραν λάδι, λεμόνι φρέσκο και ξίδι, για να το φτιάξουμε σύμφωνα με τα γούστα μας.
- Καλαμαράκια τηγανιτά: Σωστά τηγανισμένα, αρκετή ποσότητα στη μερίδα, αλλά άγευστα.
- Χόρτα: Σωστά βρασμένα, καλή μερίδα και γι' αυτά είχαμε τη δυνατότητα να βάλουμε όσο λάδι, λεμόνι ή ξίδι θέλαμε.
- Πατάτες τηγανιτές: Μεγάλη μερίδα, αλλά μέτριες στη γεύση.
- Γαρίδες σαγανάκι: Πολύ καλό, περιείχε 6-7 γαρίδες καθαρισμένες μέσα σε μια πολύ εύγευστη σάλτσα ντομάτας και ελάχιστη φέτα. Πραγματικά αυτό το πιάτο, μας άρεσε πολύ!

Μαζί με ένα ουζάκι, ο λογαριασμός ήρθε λίγο πάνω από 20 ευρώ το άτομο, τιμή ικανοποιητική μεν, αλλά όχι και τέλειο value for money. Να μην παραλείψω ότι παρά τη χρονική πίεση από τις παρέες που περίμεναν υπομονετικά έξω από την πόρτα του μαγαζιού, μας κέρασαν και ένα γενναίο κομμάτι (ετοιματζίδικο) χαλβά από ταχίνι με αμύγδαλα, που παρεμπιπτόντως, δεν ήταν άσχημος...

Γενικό συμπέρασμα: Ικανοποιητικό φαγητό, καλή εξυπηρέτηση, ο χώρος όμως δεν τραβάει τον πελάτη και με δεδομένο ότι οι τιμές δεν διαφέρουν από τα άλλα αντίστοιχα ουζερί της περιοχής, δεν νομίζω ότι θα το επέλεγα σε επόμενη επίσκεψή μου. Μάλλον θα προτιμούσα κάποιο άλλο ουζερί με σχετικά καλό φαγητό, παρόμοιες τιμές, παρόμοια εξυπηρέτηση, αλλά πιο όμορφο χώρο. Καλό θα ήταν να σκεφτούν οι ιδιοκτήτες μήπως κάνουν κάποια ανακαίνιση!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Πειραϊκή - Χατζηκυριάκειο, Αθήνα
Δεκ
16
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
10-16

Μιας και εχθές Κυριακή είχε καλό καιρό είπαμε να κάνουμε μια βόλτα στον Πειραιά επηρεασμένη και από την ταινία του Αθερίδη είπαμε να κάτσουμε στο ταβερνάκι αυτό που είναι πολύ κοντά στο εκκλησάκια που δείχνει στην ταινία.

Το σημείο που βρίσκετε είναι πολύ όμορφο, αλλά είναι και το μόνο θετικό στοιχείο του μαγαζιού.

Πήραμε μία σαλάτα χωριάτικη (ετσι & ετσι), καλαμαράκια τηγανιτά (αίσχος), γαλέο τηγανιτό ετσι & ετσι και μία πατάτες προτηγανισμένες, μαζί με μία μπύρα 27,50€ που αν ήταν απλά καλά θα έλεγα πως είναι και οικονομικά. Έτσι όμως έμεινα νηστικός.