Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Η Κιβωτός σας ανακοινώνει ότι Από την 28η Οκτωβρίου το μεσημέρι και κάθε Σάββατο βράδυ θα εχουμε ζωντανή μουσική!

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

30 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή: Η ΚΙΒΩΤΟΣ είναι μια εντελώς sui generis περίπτωση που είτε θα εκτιμήσεις είτε θα απορρίψεις. Οι περισσότεροι, ανάμεσά τους κι εγώ, ανήκουν στην πρώτη ομάδα, μπορώ όμως να καταλάβω, όχι όμως να δικαιολογήσω, και την αντίδραση της μειοψηφίας.

Αν π. χ. δεν ξέρεις από Γαλάτσι, που πέρα από τη γνωστή λεωφόρο με νησίδα, φανάρια και όλα τα κομφόρ διαθέτει και αμέτρητα κακοτράχαλα, καλά κρυμμένα στενοσόκακα, πολλά από αυτά με παράξενα ονόματα (βλέπε εισαγωγή και κλείσιμο της κριτικής του φίλου Τρώγωντος), και αν δεν διαθέτεις GPS αξιόπιστο σαν τη Deutsche Bundesbank, ε τότε πας γυρεύοντας και μπορεί, αφού έχεις φέρει δέκα φορές γύρο την περιοχή, μέχρι να εντοπίσεις την ΚΙΒΩΤΟ, κι άλλους πέντε μέχρι να παρκάρεις (βαθμός δυσκολίας 7 στα 10), να μπεις μπουρινιασμένος στο μαγαζί και να νομίσεις ότι ο μεσήλικας που σε υποδέχεται γελαστός μάλλον γελά με τα παθήματά σου.

Μέγα λάθος! Ο κύριος Δημήτρης (λέγε με Μήτσο) είναι πάντα γελαστός και βεβαίως η ψυχή της ΚΙΒΩΤΟΥ. Πολύ σωστά το Χρυσανθεμάκι – νομίζω – μιλά για one man show. Ο κύριος Δημήτρης τα κάνει όλα και συμφέρει: υποδέχεται και εξυπηρετεί τον κόσμο, επιστατεί στην κουζίνα, σερβίρει και ξεπροβοδίζει όλους τους πελάτες, πάντα με το χαμόγελο, ακόμα κι αν έχει πάει η ώρα 2 μετά τα μεσάνυχτα. Μπορώ να φανταστώ ότι αυτό ίσως κάποιους τους κουράσει, θα ήταν όμως δικαιολογημένοι αν υπήρχε δηθενιά στη μέση. Ο κύριος Δημήτρης όμως απλά κι ωραία έτσι γεννήθηκε: έξω καρδιά. Δούλεψε σε πολλά εστιατόρια, ανάμεσα σ’ αυτά και σε πολλά επώνυμα, και κάποτε αποφάσισε να κηρύξει εαυτόν αυτόνομο και ανεξάρτητο, να μπει σε μια ΚΙΒΩΤΟ και να σαλπάρει για νέους ορίζοντες.

Δεν τον ρώτησα, όμως είμαι σίγουρος ότι το όνομα του μαγαζιού είναι συμβολικό. Δεν είναι μόνο η εμφάνιση του χώρου (από μια μάλλον σκοτεινή είσοδο περνάς πρώτα σε μια μεγάλη σάλα χωρισμένη με μια αψίδα στα δύο και κατόπιν στην αυλή των θαυμάτων, όπως τη βάφτισα εγώ και την έχουν περιγράψει γλαφυρά αρκετοί από τους προλαλήσαντες), είναι η αποκλειστική χρήση ενός υλικού (= τούβλου, ακόμα και τα διακοσμητικά στην αυλή κεραμικά είναι) παντού, που δημιουργεί ένα απόλυτα ενιαίο σύνολο το οποίο άλλους θα ξενίσει και άλλους θα κάνει να χαμογελάσουν (βρε τον μπαγάσα, τι σκέφθηκε! ), σίγουρα όμως δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο. Η ΚΙΒΩΤΟΣ δεν είναι αρχιτεκτονικό ή διακοσμητικό μαργαριτάρι, είναι καταφύγιο για τον κύριο Δημήτρη και τους φίλους του, ανεπανόρθωτα ρομαντική υπόθεση.

Αν περιμένετε τώρα να πω ότι και η κουζίνα δημιουργεί επαμφοτερίζοντα συναισθήματα, πέσατε και μέσα και έξω. Είχαμε μαζευτεί προχθές 12 νοματαίοι, οπότε ευκαιρίας δοθείσης δοκιμάσαμε πολλά και διαφορετικά πιάτα, αφήνοντας ελευθερία κινήσεων στον μετρ-σεφ-entertainer κύριο Δημήτρη με την παράκληση να μην υπερβάλει στην ποικιλία. Σιγά σιγά, πιάτο στο πιάτο, σχημάτισα καθαρή εικόνα τι εστί ΚΙΒΩΤΟΣ: μια ωραία, τίμια παλιά ταβέρνα που εννιά φορές στις δέκα θα σε εκπλήξει ευχάριστα, και μία δυσάρεστα.
Περιμένοντας π. χ. τους αργοπορημένους δοκίμασα στην ΚΙΒΩΤΟ ένα από τα πιο ασυνήθιστα τυριά που έχω δει (έμοιαζε σαν κομματιασμένος χαλβάς του μπακάλη) και γευθεί (αλμυρό και γλυκό ταυτόχρονα) στη ζωή μου: λαδοτύρι Μυτιλήνης παλιωμένο για 18 μήνες μέσα σε λάδι. Παρέα με ξεφλουδισμένη ντοματούλα ήταν το εισαγωγικό κέρασμα, καλύτερη συνοδεία για το τσίπουρο δεν μπορώ να φανταστώ.
Από τα πιάτα που μας σέρβιρε ο κύριος Δημήτρης ξεχώρισα τα εξής: Πρώτη θέση στο καταπληκτικό χειροποίητο λουκάνικο, ένα από τα πιο νόστιμα ψητά λουκάνικα που έχω δοκιμάσει στη ζωή μου, σωστή υφή και μαστόρικο ψήσιμο. Δεύτερη θέση στην πρασοτηγανιά, ένα πεντανόστιμο πιάτο που συνδύαζε τις αρετές της κλασσικής τηγανιάς με τη γλύκα του φρικασέ, με τη σωστή σαλτσούλα. Την τρίτη θέση θα τη μοιράσω ανάμεσα στη μελιτζάνα χανούμισα, που σίγουρα μπορείτε να φαντασθείτε τι είναι, και στη φέτα τυλιγμένη σε φύλλο και περιχυμένη με μέλι και φιστίκι Αιγίνης, έφθασε καυτή στο τραπέζι και φαγώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Εύφημος μνεία στις τηγανιτές πατάτες που συνόδευαν ως γαρνιτούρα δυο, τρία πιάτα, δεν ξέρω από πού τις προμηθεύεται, όμως ήταν απίστευτα τραγανές με μαλακή ταυτόχρονα σάρκα.

Υπήρξαν και πιάτα με αστοχίες, όπως το πάρα πολύ σκληρό αγριογούρουνο, το μπουρέκι με κίτρινο τυρί που έπρεπε να είναι επίσης πιο μαλακό, και το κοτόπουλο σε μια παράξενη σκούρα μαρινάδα που μου φάνηκε πολύ βαρύ, ίσως επειδή ήρθε τελευταίο. Ούτε και τα διάφορα γλυκάκια που κεράστηκαν στο τέλος με συγκίνησαν, με συγκίνησε όμως πραγματικά ο κύριος Δημήτρης που, έχοντας υμνήσει στα ουράνια το βρασμένο σε ζωμό ρύζι που συνόδευε τα κρεατικά, στάθηκε απέναντί μου χαμογελαστός με βλέμμα όλο προσμονή περιμένοντας την κριτική μου. Όταν του έγνεψα γελαστός με thumbs up, το πρόσωπό του φωτίστηκε, σαν τον καλό μαθητή που μόλις εισέπραξε έπαινο από το δάσκαλό του.

Πληρώσαμε 17 ευρώ το άτομο, γιατί παραγγείλαμε την Άρτα και τα Γιάννενα, υπερβολικοί όπως πάντα. Η ΚΙΒΩΤΟΣ υπήρξε σαφώς μια αλλιώτικη γαστρονομική εμπειρία, από αυτές που θα θυμάμαι πάντα σαν την ταβέρνα στο Δανακό της Νάξου ή στο Σμαρδάκιτο της Τήνου, με την ανεξίτηλη σφραγίδα του γλυκύτατου κυρίου Δημήτρη, που ελπίζω σύντομα να ξαναδώ.

02 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τήνος – Φάρσαλα – Γαλάτσι. Ε; Μάιστα… Ο Γύζης και ο Λύτρας ήταν κι οι δύο Τηνιακοί. Και οι δύο δάσκαλοι του Γεωργίου Ροϊλού. Ο Γεώργιος Ροϊλός ήταν ο ζωγράφος ο οποίος απαθανάτισε στους πίνακές του τη μάχη των Φαρσάλων του 1897, καταστροφική για την Ελλάδα και απότοκος της εθνικιστικής υστερίας που ακολούθησε την πτώχευση του 1893 (ring a bell?). Η «πατρίς ευγνωμονούσα» έδωσε το όνομα του μεγάλου ζωγράφου της σχολής του Μονάχου Γεωργίου Ροϊλού σε ένα μικροσκοπικό στενάκι στα σύνορα Αθήνας – Γαλατσίου. Εκεί προς επίρρωση του ρητού ότι δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι αλλά μικροί ηθοποιοί στήθηκε ένα ταβερνείο -από πάντα παλιακό- που ξεπερνάει με αξιώσεις τα σύνορα του Γαλατσίου και παίζει έναν αρκετά σημαντικό ρόλο στα της αθηναϊκής εστίασης.

Ό, τι είναι οι Κόμηδες της Λασκαράτου για τα μπαρ είναι η Κιβωτός σε έκδοση ταβέρνας. Παλιομοδίτικο, ελαφρώς παλιωμένο, παλιακό αλλά τίμιο και άξιο χρηματοδότησης διά της υμετέρας επίσκεψης. Πιο εύκολα το αγαπάς παρά λες ότι είναι η καλλίτερη ταβέρνα που έχεις πάει. Να πεις ότι είναι η χειρότερη ταβέρνα που έχεις πάει απλά δεν ισχύει.

Χθες, 26-9-2017, την επισκεφθήκαμε με φίλο εκ γενετής πεινασμένο αλλά όχι πεινάλα. Πήραμε:

Πρασοτηγανιά. 8,00 ευρώ. Εξαιρετικό. Θα μπορούσε να βαπτισθεί και χοιρινό πρασάτο κατσαρόλας. Είχε μια ελαφρώς δεμένη σαλτσούλα. Εξαιρετική ισορροπία οξύτητας-λιπαρότητας. Χοιρινή σπάλα χωρίς πολλά λίπια. Ωραία ψιλικά. Δι’ εμέ το καλλίτερο από όσα πήραμε. Φάουλ το ζέσταμά της στα μικροκύματα.

Κοτόπουλο αλά κρεμ. 9,00 ευρώ. Εκ προοιμίου γεύση ‘80s. Πυκνή, μεστή σάλτσα, σωστά ψημένο κοτόπουλο. Ελαφρώς πιπεράτο και πικάντικο. Τυρένιο βάθος στη σάλτσα.

Μπιφτέκι. 9,00 ευρώ. Δεν μου άρεσε σαν μπιφτέκι. Είχε αυτό το σπογγώδες που εμένα δεν μου κάνει κέφι. Σε άλλους ίσως αρέσει. Εμένα μου αρέσει ο κρουστός κιμάς. Ο μη εξαντλητικά ζυμωμένος.

Όλα συνοδεύονταν από άφθονη φρέσκια, νόστιμη, τηγανιτή πατάτα τηγανισμένη σε πεντακάθαρο λάδι (σ. σ. σε πολλές κριτικές μου έχω αναφερθεί στην ποιότητα του τηγανόλαδου, η οποία συνήθως είναι σημαντικότερη από αυτή της πατάτας μιας και αυτή καθορίζει το κόστος στην πραγματικότητα καθώς η πατάτα είναι από τα φθηνότερα αγροτικά προϊόντα).

Μανιτάρια γεμιστά. 6,50. Δυο άσπρα αγαρικά μεγαλούτσικα. Γέμιση κρεμώδης και σχετικά βαριά. Ωραία τραγανή κρούστα από τυράκι. Το μανιτάρι ζωντανό και ζουμερό.

Ψωμί το οποίο το είχε περάσει από φουρνάκι για να ζωντανέψει. Τυπικά ένα ευρώ.

Πήραμε μισό κιλό ροζέ και κέρασε άλλο τόσο. 3,50 το μισόκιλο. Αντικειμενικά έχει περισσότερο ενδιαφέρον παρά είναι κρασί που περνάει τα τεστ των σομελιέ. Σπιτίσιο κρασί που θυμίζει αυτό που σου φέρνει ένας μπάρμπας σου από τη Στεμνίτσα, από όπου κατήγετο κι ο Ροϊλός…

Στο τέλος μας απολογήθηκε διότι λόγω ασθενείας των προηγούμενων ημερών δεν είχε ετοιμάσει γλυκό να μας κεράσει…

Η εξυπηρέτησις ήτο αρίστη. Φιλική αλλά όχι φορτική. Ασχέτως λεπτομερειών βλέπεις το γνήσιο και πρωτογενές ενδιαφέρον για το αν περνάς καλά. Βλέπεις την περηφάνια για το σερβιριζόμενο προϊόν, ακόμα κι όταν αυτή δεν 100% δικαιολογημένη για να πούμε την αλήθεια, και την αγάπη για το φαγητό. Ναι ρε παιδάκι μου. Μας αρέσουν οι ταβερνιάρηδες που αγαπάνε το φαγητό. Δεν μπορώ άλλους σφίχτες με τατού να μου το παίζουν μάγειρες. Μπορεί να είναι σεφ ολκής αλλά δεν είναι ταβερνιάρηδες. Σε παλαιότερη επίσκεψη στο κατάστημα είχαμε πάρει σταβλίσια. Ρωτηθήκαμε αν μας άρεσε. Μετά την καταφατική απάντηση κατέφθασε ο κάπελας με το μισό βόδι στον ώμο του για να μας δείξει από πού την είχε κόψει όλος περηφάνια. «Σήμερα ήρθε από τη Νάξο. Δεν έχει προλάβει να σιτέψει αλλά είναι πολύ μαλακιά» είπε ενώ γελούσαν και τα μουστάκια του και μια χορτοφάγος της παρέας γούρλωσε ανήσυχη με τους βάρβαρους τρόπους των κρεατοφάγων… Αυτό είναι η ταβέρνα. Όλα τα άλλα είναι σον-σον και τάχαμου τάχαμου. Απλό, nes pas?

Ο χώρος, ο χώρος, ο χώρος. Κοίτα τώρα. Άλλοι λένε έτσι, άλλοι λένε αλλιώς. Εμένα αυτό το βαρυφορτωμένο στο όριο του γιουσουρούμ μου αρέσει. Αλλά εμένα μου άρεσε και ο Μάκης (Κληματαριά) στην Πλάκα. Ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψή του, θετική ή αρνητική, αλλά κανείς δεν έχει δικαίωμα να πει ότι ο χώρος είναι ‘της σειράς’. Έξω έχει αυλή πασπαρτού: είναι σκεπασμένη η μισή, για βροχερά βράδια όπως το χθεσινό, έχει ανεμιστήρες οροφής όπου αυτό είναι εφικτό, έχει πολλά και ενδιαφέροντα φυτά (οι φυτεύσεις πάντα μου κάναν αντιπροσωπευτικές του κυρίου του χώρου). Ο χώρος είναι από αυτούς που είτε σ’ αρέσει είτε όχι. Εμένα μου αρέσει. Βαριέμαι τα minimal εκτός αν είναι σουσερί.

Δυο νομάτοι φάγαμε-σκάσαμε με 16,75 το κεφάλι (όξω ο οίνος). Είπαμε τα ποδοσφαιρικά μας (ελέω γενικής ξεφτίλας ήταν το συντομότερο κομμάτι της κουβέντας), είπαμε τα πολιτικά μας, είπαμε τα οικογενειακά μας, τα επαγγελματικά μας. Μέσα σε ένα δίωρο τάπαμε όλα και φάγαμε κι όλας για 16,75. Η κουφάλα ο ψυχαναλυτής παίρνει ο φθηνότερος 40 ευρώ την ώρα χωρίς να κεράσει ούτε ένα φοντάν. 1000 φορές ταβέρνα. Κι η Κιβωτός είναι μια τίμια και καλτ λύση.

Να πούμε τέλος ότι άλλος ο Ρίζος ο Νερουλός (λόγιος και από τους πρώτους υπουργούς και επί Καποδίστρια και μετά), του οποίου του όνομα φέρει η παράλληλη με την της Κιβωτού οδός, άλλος ο Γεώργιος Ροϊλός (ο ζωγράφος της σχολής του Μονάχου), του οποίου το όνομα φέρει η οδός επί της οποίας η Κιβωτός. Ρίζος Ροϊλός δεν υπάρχει.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Εγω δε γεννηθηκα στην κιβωτο μαζι με τ’ αλλα ζωα, εντουτοις τους βγηκα από κουνια θεριο ανημερο. Ως και το τεραστιο μαλλι μου αποθηριωμενο βγηκε. Όταν δημοσιευτηκε η κατακεραυνωτικη σκουφατη κριτικη για την Κιβωτο, το αγριμι μεσα μου κοντεψε να λυσσαξει από δικαιη οργη για την αχαρακτηριστη εμπειρια στην οποια ανευθυνοι, όπως θεωρησα, μαγαζατορες υποβαλλουν τους ανυποψιαστους πελατες τους. Η γλαφυροτατη περιγραφη με ειχε αφησει αφωνη, πραγμα σπανιο για ατομο των τοσων λεξεων.

Η τυχη, όμως, τα εφερε ετσι που ένα βραδακι καθημερινης, με ολο το ζωικο βασιλειο βιδωμενο σε μια πολυθρονα να παρακολουθει τον τελικο του Survivor, βρεθηκαμε ένα αρνι και δυο λέαινες στην Κιβωτο, να δουμε με τα ματια μας αυτό τον τοσο σατανικο Νωε της εστιασης. Και τοτε πραγματικα αποκτηνωθηκα.

Λυπαμαι πραγματικα που η αποψη μου αντικρουει τη γνωμη αλλου χρηστη σε τετοιο βαθμο, σε σημειο να απορω αν βρεθηκα στο ιδιο μαγαζι ή αν υπαρχει και αλλη Κιβωτος στο Γαλατσι. Η εμπειρια, όμως, που ειχαμε εμεις απεχει ετη φωτος από οσα ειχαμε δαβασει, και νιωθω την αναγκη να αποκαταστησω αμεσα την αδικια που θεωρω πως εγινε σε βαρος ενός τοσο αξιολογου μαγαζιου και, κυριως, ενός τοσο μοναδικου ανθρωπου.

Όταν ξετρυπωσα το μαγαζι σε ένα τοσοδουλι στενακι και ειδα την μικρη ξυλινη εισοδο του, ειπα μεσα μου «εδώ ειμαστε». Ειμαι κουτουκού, είναι γνωστο πλεον αυτό, και κάθε τρυπα και λαγουμι εμενα με ενθουσιαζει. Ελα όμως που το μαγαζι αυτό λειτουργησε όπως η Kinder εκπληξη. Μπαινω μεσα, βλεπω τον ξυλινο διακοσμο, το τζακι, τα ευρυχωρα τραπεζια, λεω μια χαρα ταβερνακι είναι, μαζεμενο, χωρις πολλα πολλα. Δεν ηταν και κατι το εξεζητημενο, μια απλη ταβερνα για μεζε και κρασακι με καλη παρεα, ωστοσο πεντακαθαρη και φροντισμενη. Σκονες και εγκαταλειψη δεν συναντησαν ποτε ουτε το βλεμμα μου, ουτε την εξαιρετικα ευαισθητη στο ακαρι ρινικη μου κοιλοτητα.

Ωσπου διαβαινω την πορτα για την πισω αυλη, και νιωθω σα να μπηκα στη Χωρα των θαυματων. Δεντρα, γλαστρες και αναρριχητικα φυτα, ξυλο και πετρα αναμικτα, γλυκο πρασινο χρωμα αναμεσα στην πετρα, να ανακουφιζει το ματι. Πανω στο πλακοστρωτο μεγαλα τραπεζια με ανετες ξυλινες καρεκλες, ολη η οροφη καλυμμενη με κλιματσιδες και κλαδια, και καπου εκει αναμεσα να ξετρυπωνουν ανεμιστηρες οροφης για τις ζέστες. Ο κηπος αυτος είναι τοσο απολαυστικα ησυχος που ανετα καθεσαι ένα τριωρο και κουτσοπινεις, και εχεις την αισθηση ότι εισαι διακοπες. Μου αρεσε πραγματικα παρα πολύ.

Περνωντας στον διαβοητο κυριο Δημητρη, ο ανθρωπος είναι one man show. Φιγουρα γελαστη και κεφατη, λιγο ακοπη και αυθορμητη, αλλα καλοκαρδη και βροντερη, σαν το κλισε του απολυτου ταβερνιαρη. Δε σε περιποιειται απλως, σε κατασκλαβωνει με την γενναιοδωρια του, την απλοχερια και την ειλικρινη φροντιδα του. Μας εδωσε τις συνταγες για τα, μοναδικης συλληψης, πιατα του, μας προτεινε ο ιδιος με την χαριτωμενη, παιδικη επιμονη του καποια πιατα, μας επνιξε στα κερασματα και μας φορτωσε με δωρα.

Τι θελαμε και επαινεσαμε την ντοματα του στο πιατο μας? Μας εφερε 3 σακουλακια με 3 ντοματαρες εκαστο, με μια ευωδια που σου σπαγε τη μυτη. Οι ντοματες αυτές, που αυτή τη στιγμη που γραφω αναπαυονται εν τοπω χλοερο, ηταν μια τοσο απλη αλλα τοσο καθηλωτικα γλυκεια κινηση που με κερδισε αμεσως. Όχι φυσικα για την αγοραστικη αξια της ντοματας, αλλα για την ανυπολογιστη αξια του ανθρωπου που την προσφερε τοσο χαριτωμενα. Και να έμενε εκει. Όταν στο τελος εφερε να κερασει δικο του, χειροποιητο τσιπουρο το οποιο ηταν ομολογουμενως αριστο, η lion queen ενθουσιαστηκε τοσο που θελησε να αγορασει λιγο για το Βασιλια των λιονταριων. Ο ανθρωπος εσπευσε να της φερει ένα μπουκαλι και ηταν ανενδοτος, παρα τα επιμονα παρακαλια της αλλης, να παρει χρηματα.

Μα δεν είναι μονο τα δωρα και τα κερασματα, αλιμονο αν αυτά εκριναν την ποιοτητα του ανθρωπου. Είναι αυτή η αβιαστη οικειοτητα που νιωθει με τους πελατες του, που θα μιλησει μαζι τους επι παντος επιστητου, αλλα θα τους δωσει και το χωρο να πουν τα δικα τους ανενοχλητοι. Θα ριχνει διαρκώς ένα βλεφαρο προς το μερος σου, χωρις να σε ενοχλει όμως με απανωτες επισκεψεις. Θα κανει το καλαμπουρι του. Θα σου πει με παιδικη περηφάνια οσα εχει καταφερει στο χωρο, όχι γιατι είναι υπερφιαλος, αλλα γιατι λατρευει τοσο εξωφθαλμα αυτό που κανει. Και, κακα τα ψεματα, το κανει πολύ καλα.

Όλα οσα φαγαμε από τον αρκετα περιορισμενο, λογω καλοκαιριου, καταλογο ηταν νοστιμα, δημιουργικα και πλουσια. Συγκεκριμενα πήραμε:

Ντακο σε μεγεθος κουμπαρά, θαμμενο από την τριμμενη, μυρωδατη ντοματα και μια τσανακα τουλουμοτυρι. Τραγανος οσο ακριβως πρεπει και ταυτοχρονα ευκολος στο κοψιμο, ζουμεροτατος, με ένα τυρι ξινο και τοσο ταιριαστο με τη γλυκεια ντοματα. Συνοδευεται από μπαστουνια αγγουριου με χοντρο αλατι και σκληρες, αλμυρες ελιες. (6€)

Μελιτζανα με γιαουρτι. Ολοκληρο βουνο τηγανισμενης μελιτζανας, πιπεριας, και εμβολιμου σκορδου, σκεπασμενο με μια πολύ αναλαφρη στρωση γιαουρτιου με μυρωδικα, και ποτισμενο με μελι. Αν εχεις το θεο σου. Μας αφησε αναυδες το ποσο αψογα συνδυαζονται τα τοσο ετεροκλητα υλικα σε ένα λαχταριστο συνολο. Ακομα και το, παρ ολιγον, τετραποδο που δεν πλησιαζει τον ανηθο, αυτό το πλησιασε αγριως. (6€)

Φετα σε φυλλο με μελι και φιστικι Αιγινης. Ένα μεγαλο παραλληλογραμμο, ηρθε μολις τηγανισμενο και καυτο, με μια γεμιση ρευστη και υπεροχη και φυλλο αλαδο και τραγανο. Η κοκκινη πιπερια και τα μπαχαρικα που ειχαν ανακατευτει με το τυρι του εδιναν άλλη διασταση. (6€)

Μανιταρια γεμιστα. Δυο πορτομπελο ξεχειλισμενα σε τυρια, μπεικον και μπεσαμελ, η φαντασιωση καθε καρδιολογου. Στο τελος ειχε γκρατιναριστει κιολας, και ειχε μια κρουστα τυριου ευπαρουσιαστη. Η γεμιση ηταν κολασμενη, ενώ το μανιταρι κρατουσε ολους τους χυμους του. Για μεγιστη απολαυση, τρωγεται ζεστο. (6€)

Μπουρεκι χορταρικων. Ερχεται ένα μισοφεγγαρο σα γιγαντια, ζυμαρενια, τηγανιτη κουρου που μπορεις να χρησιμοποιησεις και σαν μπουμερανγκ αναχαιτισης στο μεγεθος που είναι. Η γεμιση με όλα τα πρασινα του βουνου και του λογγου, κρεμωδης και καυτη, εδενε τοσο ωραια με την κρουστη, εντελως άλαδη ζυμη. Το αφησαμε για το τελος, γιατι ειχαμε τοσα να επικεντρωθουμε που ξεχαστηκαμε και, ακομα και κρυο, παρεμεινε τραγανο και νοστιμο. (7€)

Μπιφτεκι μοσχαρισιο, για το οποιο θυσιαστηκε μισο μοσχαρι. Πλακουτσωτο, με υπολογισιμο ογκο και παχος, με τα μυρωδικα του τοσα οσα, χωρις υπερβολες. Ηταν τοσο αρτια ψημενο, που, παροτι δεν ηταν medium όπως το προτιμω, και ενώ ηταν τοσο παχυ που θα περιμενες ανισο ψησιμο, ηταν αδιανοητα ζουμερο και κοβοταν πανευκολα, χωρις να θριβουλιαζει. Οι τηγανιτες πατατες που το συνοδευαν καταξανθες και τραγανες, σαν Σουηδες τουριστριες. (9€)

Η απολυτη υπερπαραγωγη. Κοτοπουλο σε μαριναδα καφε, σβησμενο με κρασι, πανω σε τηγανιτο ψωμι, με μια λιμνη ψητου τυριού μαλάκα από την Κρητη δίπλα. Ο ανθρωπος χτυπιοταν να το παρουμε, αλλα εγω η χοντροκεφαλη ασυγκινητη. Τι να κανω που δεν τα συμπαθω τα ρημαδια τα πουλερικα, ουτε τα κοτοπουλα, ουτε τα γαλόπουλα, ουτε και τις χοντρομπεκατσες; Ειδε και αποειδε ο χριστιανος και μας το εφερε κερασμα. Και δεν μιλαμε για μια μεριδουλα, όχι. Την κανουμε που την κανουμε τη γουρουνια, θα την κανουμε σωστα, με 3 κιλα κοτοπουλο και ένα κεφαλι τυρι.

Παροτι περιμενεις ότι το πιατο αυτό θα είναι πιο βαρυ από ρεμπετη στην Κοκκινια, τελικως και σε αυτό πεσαμε εξω. Δεν πρεπει να εχω φαει ποτε τρυφεροτερο κοτοπουλο, ενώ ο συνδυασμος με τη σαλτσα, το θεικο ψωμακι από κατω και το τυρι ηταν κολασμενος. Δε νομιζω ότι μπορω να το περιγραψω καλυτερα χωρις να μειωσω το γευστικο του βαθος, και δεν θελω κιολας. Να πατε να το φατε. Τελεία.

Τα αλλα θηλαστικα ηπιαν κοκκινο κρασακι 1.5 κιλο (7€) που χαρακτηρισαν ευγεστο και ελαφρυ και μια σοδα (1€) Ψωμακι στην αρχη ηρθε καυτο και μαλακο, καθολου σφουγγαρε και σιγουρα ημερας, εκανε πολλες μετωπικες με τις σαλτσες στα πιατα. Νεράκι βρυσης σε μπουκαλι δικο τους γυαλινο, με μυρωδια ανυπαρκτη και, με πατερα υδραυλικο αλα Σουπερ Μαριο, γνωριζω πολύ καλα από πηγαδια, γουρνες και αντλιες.

Κλεισαμε τις απειρες ωρες παραμονης μας στην υπεροχη αυλη με «καρπουζακι», όπως βαφτισε ο κυριος Δημητρης την οροσειρα που απιθωσε στο τραπεζι μας, γλυκο, δροσερο, ατελειωτο. Οι άλλες στην αγελη ηπιαν και το αρωματικο τσιπουρο, εγω απλως τις κοιτουσα να ενθουσιαζονται και γελουσε η μουσουδα μου.

Τι πληρωσαμε τελικως για όλα αυτά? Το συγκλονιστικο ποσο των 49 ευρω με νομιμη αποδειξη, που με αναγκασαν να ρωτησω τον λογιστη μου αν με παιρνει ένα τετοιο οικονομικο ανοιγμα σε εποχες κρισης. Με αυτή την κριτικη ελπιζω να αποπληρωνω και ένα χρεος στον κυριο Δημητρη, έναν ανθρωπο που συμπαθησα με το καλησπερα σας και, ως το τελος της βραδιας ειχα αποφασισει ότι σκοπευω να τον κανω πλουσιο με τη συχνοτητα επισκεψεων μου.

Εξαλλου, για μενα κριτηριο για το αν θα ξαναπαω σε ένα μαγαζι αποτελει να μου λειπει καποια γευση που εφαγα εκει, να την επιθυμησω καποια στιγμη στο ασχετο, εκει που ανακατευω βαριεστημενα τα δημητριακα που αποτελουν σχεδον όλα μου τα γευματα στο σπιτι- ναι, ειμαι τοσο ακαματα! Το προβλημα σε αυτό το μαγαζι είναι ότι δεν ειχα προλαβει να φυγω και μου ελειπαν οσα γευτηκα ήδη. Μια μερα περασε, η λιγουρα για αυτά τα πιατα δεν περασε ακομα.

Το προτεινω ρωτας; Σοβαρα τωρα;

11 medium

17 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ταβέρνα εποχής που σε μεταφέρει πίσω σε παραδοσιακές καταστάσεις, αθωότερες, καλύτερες, αγνότερες. Η πρόσβαση είναι τόσο εύκολη και τόσο δύσκολη ταυτόχρονα. Ανεβαίνοντας τη λεωφόρο Γαλατσίου στο δεξί μας χέρι, βρίσκεται χωμένη σε ένα στενάκι. Αν πάει κανείς προσεκτικά, θα διαπιστώσει ότι η πινακίδα φαίνεται από τη λεωφόρο.
Η ταβέρνα είναι μεγάλη αρκετά και έχει στην κυριολεξία... στο βάθος κήπο, για τους καλοκαιρινούς μήνες. Έχει ένα εξωτερικό χώρο με φυτά στο πίσω μέρος που μοιάζει με κρυμμένη όαση.
Το εσωτερικό είναι περιποιημένο και καθαρό με παλιά παραδοσιακά διακοσμητικά αντικείμενα. Τα σάββατα έχει και ζωντανή μουσική. Ο ιδιοκτήτης είναι βέρος Μυτιληνιός, ένας πολύ πρόσχαρος και πρόθυμος άνθρωπος, ζεστός, με οικιεότητα που σου θυμίζει συγγενικό πρόσωπο και με ζεστό χαμόγελο. Σε κερδίζει αμέσως. Το ίδιος και ο νεαρός σερβιτόρος που πραγματικά ήταν ένα πραγματικά και αυθεντικά καλοσυνάτο παιδί με ανεπιτήσευτη απλότητα, προθυμία και ευγένεια.
Ο κατάλογος θα έλεγα ότι έχει πιάτα για κάθε γούστο τόσο σε ψαρικά, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι κατευθείαν από Μυτιλήνη όσο και σε κρεατικά τα περισσότερα εκ των οποίων είναι από Νάξο. Υπάρχουν όμως και ποντιακές αναφορές και γεύσεις, όπως ο γκιουζλεμές τον οποίο τιμήσαμε δεόντως.
Κυριακή μεσημέρι λοιπόν καταφτάνουμε 4 άτομα. Βρήκαμε την ταβέρνα χωρίς καμία δυσκολία και παρκάραμε αμέσως. Όση ώρα παραμείναμε στο μαγαζί διαπιστώσαμε ότι ο κόσμος την τιμάει και δεν παρασύρεται από τις σιερήνες των νέων μαγαζιών που ανοιγοκλείνουν συνεχχώς ώσπου να πεις κύμινο. Οι κλασικές αξίες παραμένουν πεισματικά στο πέρασμα των ετών και υπάρχει σοβαρός λόγος γι΄ αυτό: το καλό, παραδοσιακό, αυθεντικό, μαμαδίστικο, καλομαγειρεμένο φαγητό. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Από τον ενδιαφέροντα κατάλογο επιλέξαμε, μετά δυσκολίας, είναι η αλήθεια:

- μελιτζάνα χανούμισσα, απογειωτικό πιάτο που κέρδισε τις εντυπώσεις όλων μας. Κατέφτασε ζεστό με λιωμένο τυράκι και ήταν όλα τα λεφτά.

- ψητά μανιτάρια πλευρώτους περιχυμένα με μπαλσάμικο, κλασική αξία

- γκιοσλεμές τυρόπιτα με δικό τους χειροποίητο φύλλο (ας μην ξεχνάμε ότι η Μυτιλήνη, τόπος καταγωγής του ιδιοκτήτη, γειτνιάζει με τη Μικρασία, εξ ου και το πιάτο) και 4 διαφορετικά είδη τυριών μεταξύ των οποίων και λαδοτύρι Μυτιλήνης, κατέφτασε καυτό.

- κοτομπουρεκάκια, επίσης με δικό τους τραγανιστό χειροποίητο φύλλο, ήταν πραγματικά τραγανιστά, ολόζεστα, φρεσκότατα.

- σαλάτα με ποικιλία χορταρικών (λάχανο, καρότο, μαρούλι, ντομάτα σως) σε τεράστια ποσότητα, δροσερή και νόστιμή

-γαρίδες ψητές συνοδεία σαλατικών. Οι γαρίδες κατευθείαν από Μυτιλήνη, ελληνικές, τεράστιες, χορταστικότατες

-μπιφτέκι γεμιστό με τυρί και μπέικον: ζουμερό, τεράστιο σε μέγεθος, με αρωματικά, όχι λιγωτικό, με το τυράκι το λιωμένο να απογειώνει τη γεύση και ψιλοκομμένο μπέικον να συμπληρώνει τις αισθήσεις

- μελιτζάνα μαζί με το περιεχόμενό της ψημένη στα κάρβουνα και γεμιστή με κομματάκια κοκκινιστό μοσχαράκι που έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα. Άλλο ένα πιάτο κόλαση με αναφορές στη μικρασιατική-πολίτικη κουζίνα (οι επιρροές που λέγαμε). Φοβερός συνδυασμός γεύσης και καθόλου βαρύς, αφού η μελιτζάνα δεν είχε τσιγαριστεί ή τηγανιστεί κα δεν είχε λάδαι, μόνο το ζωμό από το κρέας. Συνοδευόταν από τηγανητές πατάτες.

- γεμιστό ψαρονέφρι με γραβιέρα Νάξου, μπέικον και λιαστή ντομάτα. Πολύ ωραίς συνδυασμός με τη λιαστή ντομάτα. Το ψαρονέφρι έλιωνε στο στόμα και δεν ήταν καθόλου ξερό και άτονο όπως συνηθίζεται. Το πήραμε μετά από παραίνεση του ιδιοκτήτη και πραγματικά δεν χάσαμε. Συνοδευόταν επίσης από τηγανητές πατάτες.

- κρασί κόκκινο χύμα 1/2 κιλό.

Το νερό ήρθε σε κανάτα, το ψωμάκι ήρθε ξεροψημένο και ζεστό και στο τέλος κατέφτασε πιατελίτσα με χειροποίητη καρυδόπιτα και σοκολατόπιτα.
Οι τιμές δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερες. Υπολογίστε περίπου 17 ευρώ το άτομο. Βέβαια παίζει ρόλο αν θα πάρετε ψαρικά ή θαλασσινά, γιατί είναι φρέσκα (ακόμη και το καλαμάρι που ρωτήσαμε) και ελληνικά και όπως είναι φυσικό μπορεί να ανεβάσουν το κόστος. Να πάτε και δεν θα χάσετε!

21 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αυτή είναι η δεύτερη φορά που εμπιστεύομαι και ακολουθώ εγκωμιαστικές κριτικές φορτωμένες με 4άρια, και μάλιστα από χρήστες που απολαμβάνουν ευρύτατης εμπιστοσύνης και ψήφων, και η δεύτερη μου αποτυχία, που με φέρνει στη δυσάρεστη θέση να διαφωνήσω κάθετα με τους προλαλήσαντες για την Κιβωτό και να δώσω άμεση προτεραιότητα στην κατάθεση των απόψεών μου.

Ο ΧΩΡΟΣ
Δεν είναι ένα όμορφο κουτούκι, όπως το περίμενα, σέρνοντας την παρέα μου ένα βράδυ αρχές Δεκεμβρίου, για να πιούμε ένα κρασί με μεζεδάκια, μέσα στο πνεύμα των εορτών.
Δεν είναι ούτε μια παραδοσιακή ταβέρνα, από τις παλιές, και έχω πάει σε πολλές και γνωρίζω την έννοια του όρου. Είναι ένας χώρος κρύος, εγκαταλελειμμένος στην τύχη του, στον οποίο παθαίνεις κατάθλιψη μόλις τον διαβείς, αν δηλαδή προλάβεις και δεν σκουντουφλήσεις στα διάφορα ατάκτως εριμμένα αντικείμενα που προσπερνάς στο μισοσκόταδο, μέχρι να φτάσεις στην αίθουσα. Ο επάνω όροφος θα μπορούσε να είναι και από ταινία του Χίτσκοκ. Ευτυχώς όμως, διαθέτουμε χιούμορ.

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ
Παγωμένη. Θερμοκρασία έξω στους 9 βαθμούς, μέσα πλησίαζε με το ζόρι τους 5. Τζάκι σβηστό, διακοσμητικό, με ένα ολόσωμο άγαλμα της γυμνής θεάς Αφροδίτης δίπλα του, δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της. Ευτυχώς ήμασταν καλά ντυμένοι και φοράγαμε κασκώλ. Έντονη μυρωδιά κλεισούρας και μούχλας, μας πήρε από τη μύτη εξαρχής, μέχρι να φύγουμε τη συνηθίσαμε και αυτή.
Κουρτίνες, τραπεζομάντηλα, διάκοσμος, γιουσουρούμ εποχής τυραννόσαυρου, έχουν να καθαριστούν/φρεσκαριστούν χρόνια. Σερβίτσια.... δεν μπορώ πραγματικά να εκφραστώ. Δεν με ενοχλεί το παλιακό στυλ το γιαγιαδίστικο, με ενοχλεί όμως το αφρόντιστο και το παρατημένο που περνιέται για ρετρό.
Κατάλογος και ροζ χαρτί με πιάτα ημέρας, μέσα στις λαδιές. Πάνω στο γιουσουρούμ, πινελιά μοδάτη τα πλαστικά σουπλά από γνωστή αλυσίδα φουλ του κινέζικου. Καλύτερα βγάλτα, δεν κολλάνε πουθενά.
Ημιφωτισμένη σάλα, λες και περιμένεις το γιατρό να σε δει στα εξωτερικά ιατρεία. Η μουσική άνοιξε μόλις καθήσαμε. Δεν συνέβη το ίδιο με το κλιματιστικό που είδα στη σάλα, δεν άναψε ούτε ελάχιστα στο ζεστό, με τόσο κρύο έξω. Ίσως χάλαγε την υπόλοιπη ατμόσφαιρα, τί να πω.

Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
Ίσως οι φίλτατοι χρήστες γνωρίζουν κάποιον άλλο κύριο Δημήτρη ;; Εμείς γνωρίσαμε έναν άνθρωπο κουρασμένο, βαριεστημένο, διεκπεραιωτικό, πιεζόταν να μας πείσει ότι όλα περνάνε από τα χέρια του, ότι όλες οι συνταγές είναι δικές του, ότι είναι εκεί 37 χρόνια, ότι όλα είναι χειροποίητα και θα μας αρέσουν πολύ. Δεν κρίνω την πρόθεση και την προσπάθεια του ανθρώπου, τα οποία σέβομαι. Όμως του λείπει η συναίσθηση ότι κάτι κάνει λάθος.
Δεν είχε κάποια ζεστασιά, δεν χαμογέλασε, ερχόταν κάθε 10 λεπτά να μας ρωτήσει αν "όλα καλά". Ήμασταν οι μόνοι πελάτες στο μαγαζί, μας είπε σχεδόν απολογούμενος τη δικαιολογία ότι ήταν βραδιά ποδοσφαίρου, οκ. Ένα ζευγάρι ήρθε λίγο πιο μετά, κρατήστε το αυτό. Ευτυχώς λέω εγώ, που δεν ζήσαμε το συνδυασμό της κλεισούρας με τσιγάρο, γιατί θα πάθαινα άσθμα επιτόπου.

ΤΟ ΚΕΡΑΣΜΑ
Καμία φρατζόλα ψωμιού, αλίμονο αν πηγαίναμε για την έρμη τη φρατζόλα. 5 φέτες ψωμί χθεσινό, ψημένο στο γκριλ για καμουφλάζ, με ολίγο ράντισμα λαδιού.
Στα 5 λεπτά η κολοκύθα.... το ψωμί συγνώμη, έγινε παξιμάδι. Μυτιληνιό κέρασμα είπατε, ντομάτα με λαδοτύρι, όχι. Error 404 not found.
Ψάρια, λαδοτύρια και λοιπά πακετάκια / κολατσιό για το σπίτι, όχι. Δεν πήγαμε εξάλλου γι'αυτά είπαμε. Καρυδόπιτα, ναι. Δύο μικρά κομμάτια στο τέλος. Άτεχνα σιροπιασμένη. Χθεσινή. Από το ψυγείο. Σαν την εκδίκηση που τρώγεται πάντα κρύα. Άστο. Μην την κερνάς καλύτερα.

Η ΚΟΥΖΙΝΑ
Σβηστή. Μάτια, εστίες, κάρβουνα, όλα σβηστά. Καμία μυρωδιά φαγητού. Τσιτσίρισμα από τηγάνι δεν ακούστηκε. Θόρυβος από κατσαρολικά, κανένας. Μαγικό πράγμα αυτό το φουρνάκι μικροκυμάτων. Και επικίνδυνο. Δεν έχω κι ούτε σκοπεύω να πάρω. Μου αρέσει το φρεσκομαγειρεμένο φαγητό. Κι ας είναι και σκέτες τηγανιτές πατάτες. Αλλά να είναι άσπρες όμως, όχι μαύρες.

ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ
Μεγάλο πράγμα η εμπιστοσύνη. Παίρνει χρόνια να χτιστεί και δευτερόλεπτα να κλονιστεί. Λέω ας εμπιστευτώ. Λάθος μεγάλο. Δουλειές του διαβόλου.
α) Τζατζίκι. Χειροποίητο, όχι. Έτοιμο, από κουβά, ναι, γνωστής υπεραγοράς, ξέρετε, ενισχυμένο με πολύ σκόρδο.
( Η σκορδίλα που έχω θα φύγει μέχρι το πρωί, άραγε ; Ερώτημα ρητορικό, ξέρει αυτός που τον ρωτάω, δεν θα φύγει η σκορδίλα. )
Αυτόν που το έφαγε το έτοιμο τζατζίκι, δεν τον ξεγελάς, εμένα μπορεί, αυτόν όχι. Επιπλέον, ποσότητα για σπουργίτι, στο κεσεδάκι του γιαουρτιού - αλλά ήταν γυάλινο. Από το σερβίτσιο της γιαγιάς.

β) Μπουρέκι λαχανικών σπέσιαλ. Το τεράστιο. Απροσδιόριστου σχήματος ή για να το θέσω πιο σωστά, σχήματος και χρώματος.... θα αυτολογοκριθώ, αφήστε το. Γέμιση από σπανάκι, πράσο, σέσκουλα. Τα πάντα όλα δηλαδή. Πες το χορτόπιτα ορφανή. Αλλά πάλι, και την χορτόπιτα την αυθεντική δεν θες να την προσβάλλεις.
Παραθέτω κατά λέξη το σχόλιο " λιωμένη αλοιφή οι πρασινάδες, κακότεχνο πανιασμένο φύλλο, όψη αποκρουστική. Καυτό, ναι, κατευθείαν από τα μικροκύματα. Τρώγε, γιατί θα μας το κάνει πακέτο. Σε 5 λεπτά, πετσί. "

γ) Ψαρονέφρι γεμιστό με τυρί και λιαστή ντομάτα. 4 κομμάτια όλα κι όλα. 11 ευρώ. Χλιαρό απέξω, παγωμένο από μέσα. Με πατάτες μελαμψές, νέα ποικιλία, μες το λάδι.

δ) Κοτόπουλο σαγανάκι σπέσιαλ, ο μεζές. Η αποθέωση των μικροκυμάτων. Καμμένες πατάτες, όλη η ετήσια παραγωγή Μεσσηνιακού λαδιού μέσα στο πυρέξ, ντομάτα αρκετή, πιπεριές, τυρί ρεγκάτο λιωμένο από πάνω. Το κοτόπουλο, όντως ξεψαχνισμένο και νόστιμο, αλλά η εκτέλεση το έπνιξε. Έντονη λαδίλα, βαριά γεύση. Κι ωστόσο κρίθηκε ως το πιο συμπαθητικό πιάτο - καταλάβατε νομίζω.

Κρασί κόκκινο ημίγλυκο, Νεμέας μας συστήθηκε. Τα χαρτιά του δεν τα είδα, να πω την αλήθεια, αλλά ήταν καλό και το ήπιαμε. Εδώ δεν υπήρξε παρέμβαση μικροκυματική, ευτυχώς.
Νερό... βρύσης, με έντονη μυρωδιά πηγαδιού δυστυχώς. Δεν μπόρεσα να πιώ, αν και έκλεισα τα μάτια και τη μύτη μου. Έψαξα περίπτερο μετά και ξεδίψασα με ένα μπουκαλάκι εμφιαλωμένο, λες και διακτινίστηκα Αύγουστο μήνα στο Σύνταγμα με καύσωνα - τέτοια χαρά.

Φάγαμε ό, τι μπορούσε να φαγωθεί, και αφήσαμε τα υπόλοιπα, κατά τέτοιο τρόπο που να μην πάρουμε πακέτο στο σπίτι και ντροπιαστούμε περισσότερο. Το ζευγάρι δίπλα μας, τα πήρε όλα πακέτο, ακόμη και τη σαλάτα. Ίσως κάποια γατούλια πέρασαν καλύτερα από εμάς, αυτό το κρύο βράδυ. Λογαριασμός 35 ευρώ. Κρίμα, γιατί δεν έχω κάτι καλό να προσθέσω και η εμπειρία μου ήταν απογοητευτική, όσο κι αν ήθελα να είναι αλλιώς.

ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ
Μέχρι τη Λεωφόρο Γαλατσίου όλα πολύ εύκολα. Όταν έφτασα στο μαγαζί, έκανα μερικές σβούρες μέχρι να το εντοπίσω γιατί είναι κρυμμένο σε ένα στενό. Παρκάρισμα όμως, πολύ δύσκολο. 3 κύκλοι μέχρι να πετύχω σωστό timing και να παρκάρω σε θέση που μόλις άδειαζε. Μακάρι όλο μας το πρόβλημα όμως να ήταν αυτό....

Όσοι φίλοι με διαβάζετε, δεν με έχετε συνηθίσει σε τέτοιες κριτικές, σωστά ;;

Θέλω καλοπροαίρετα να πω, ότι δεν είμαστε ανόητοι όσοι γράφουμε εδώ, ξέρουμε πολύ καλά τί ( μας ) γίνεται.
Δεν υποτιμάμε κανέναν αλλά δεν θέλουμε και να μας υποτιμούν. Άλλοι άνθρωποι είναι στη ζωή τους παρατηρητικοί, άλλοι υποψιασμένοι, άλλοι χαβαλέδες και άλλοι σοβαροί. Λίγο εκπαιδευμένο να είναι το μάτι σου, τα πιάνεις τα σήματα που σε βάζουν σε σκέψεις.
Δεν είμαστε ούτε φωστήρες της γευσιγνωσίας, ούτε ειδήμονες της εστίασης, ούτε δικαστές, πόσο μάλλον ψωνισμένοι με το χόμπυ μας. Δεν παθαίνουμε παράκρουση με τις ψήφους που παίρνουμε ή δεν παίρνουμε, ούτε βουρλιζόμαστε με τους σκούφους που έχουμε ή δεν έχουμε.
Ξοδεύουμε τα πολλά ή λιγοστά χρήματά μας όπου πάμε, πρώτα για να κάνουμε το κέφι μας με την παρέα μας και μετά για την ενημέρωση. Δεν έχουμε ανάγκη ούτε τα κεράσματα, ούτε το τζάμπα.
Αντιθέτως, προσέχουμε πάρα πολύ πού κερνάμε τα 4άρια μας, για να μην εκτεθούμε. Συχνά έχουμε κι αποτυχίες και μας είναι πάντα δυσάρεστο να κατακεραυνώσουμε μια επιχείρηση, σε κάθε περίπτωση όμως υπάρχει αιτιολόγηση και ειλικρίνεια.

Το να γελάσει κάποιος με μια κριτική ή να την αγνοήσει, είναι και θεμιτό και αναμενόμενο. Δεν αρέσουμε σε όλους, δεν μας αρέσουν όλοι.
Το να παρασυρθεί κάποιος από μια εγκωμιαστική κριτική και να προσγειωθεί με τα μούτρα στα χαλίκια, είναι κι αυτό μέσα στο παιχνίδι, όπως και το να εμπιστευθεί έναν χρήστη και να του βγει σε καλό.

Όμως η αξιοπιστία είναι κάτι άλλο, εύθραυστο σαν γυαλί, και κόβει. Χτίζεται λιθαράκι λιθαράκι. Όσο δυσάρεστη και αν γίνομαι, δεν θα πάψω ποτέ να είμαι αυστηρή, σε ό, τι αφορά την αντικειμενική πληροφόρηση σε αυτά που γράφω εδώ. Αλλιώς, θα ήταν σαν να κορόιδευα εμένα πρώτη από όλους τους άλλους.
Ξέρω πως με αυτή την κριτική, έρχομαι κόντρα, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Οι αλήθειες πρέπει να επικοινωνούνται. Όσο κι αν ενοχλούν.
Τα 3D γυαλιά είναι για το σινεμά και οι ιστορίες επιστημονικής φαντασίας ταιριάζουν μόνο στη μεγάλη οθόνη, όχι εδώ, όχι έτσι.

Και στην τελική, είναι κάποια πράγματα που για μερικούς ανθρώπους, δεν θυσιάζονται σε κανέναν βωμό. Ή μήπως όχι ;;;

... to be continued...

2 medium

22 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αρτι αφιχθεισα απο την Σπαρτη, μου διαλαλει η κορη μου.
Ρε πατερα θα με πας καπου να φαω καλα. ;
Και μιας και δυο να μαστε στην κιβωτο.

Οταν κανεις κατι με αγαπη και μερακι τα τελευταια 37 χρονια, αυτο φαινεται στο αποτελεσμα. Και το αποτελεσμα γραφει καθαρο, νοστιμο, φαγητο, με αριστες πρωτες υλες, και συνταγες βγαλμενες απο την φαντασια του Μητσου,

Ο χωρος μια παλια μονοκατοικια σε ενα στενακι στα συνορα Πατησια Γαλατσι.
Περι τα 12 τραπεζια στην χειμερινη αιθουσα τον χειμωνα, και ωραια εξωτερικη αυλη για το καλοκαιρακι.

Σαββατο 19/11/2016, ατομα 3 κατηφορισαμε κατα τις 2 ωρα για φαγακι.

Καλοσωρισμα απο τον Μητσο, και αμεσως νερακι σε μπουκαλι, οι καταλογοι, που περαν του καθιερωμενου μενου, υπηρχε και μια κολλα Α4, ροζ χρωματος και χειρογραφα γραμμενες καμια 20-25 φαγητα, μοιρασμενα σε κυριως και μεζεδες.
Ταυτοχρονα και το καλαθι με μια φρατζολα ψωμι.

Επαναλαμβανω μια ολοκληρη ατοφια φρεσκια φρατζολα ψωμι.

Απο κυριως και οτι θυμαμαι την συγκεκριμενη ημερα εχουμε και λεμε.

Κουνελι σαλμι, κοκορας κρασατος, σνιτσελ, κοτοπουλο σαγανακι, συκωτι με καραμελωμενα κρεμμυδια, μπριζολα σταβλισια με 22 ευρω το κιλο, τηγανιες, κοτολετες, κοτοπουλο γεμιστο με τυρια και ζαμπον, μελιτζανα με μοσχαρι, συν τα κλασικα της ωρας.

Απο μεζεδες, σατζικι, μπουρεκι με χορτα, μελιτζανα γεμιστη, μανιταρια γεμιστα, σαγανακια, φετα με μαρμελαδα, γκιουλμεζεδες, φαβα, πιπεριες γεμιστες.

Σταματω εδω δεν περιγραφω αλλο.

Σημειωτεον οτι ξεχναω τα περισοτερα, να ειστε σιγουροι, οτι και ο πιο δυσκολος ουρανισκος θα βρει μια ποικιλια του γουστου του.

Παραγγειλαμε μιξη πρασινης σαλατας που περιειχε λαχανο μαρουλι καροτο, ντοματα, και παχυρευστη βινεγκρετ. Φρεσκοτατη, τραγανη, και σε ποσοτητα που θα την περιγραψω παρακατω.

Κοτοπουλο σαγανακι, με λιωμενα τυρια, συνοδευμενα με πατατα τηγανητη κομενη στο χερι. Μιλαμε για την κολαση γευσης και νοστιμιας. Σερβιρεται σε πηλινο οβαλ
πιατο. Εδω μιλαμε οτι το κοτοπουλο το ξεψαχνιζει ο ιδιος ο Μητσος και το παρασκευαζει μαζι με το ζωμο απο τα κοκκαλα, με αποτελεσμα να καθαριζεις το πιατο, και απο το τελευταιο ιχνος σαλτσας. Τα ιδια Παντελακη μου τα ιδια Παντελη μου, για το μεγεθος
. Παρακατω.

Σνιτζελ, πεντανοστιμο, συνοδευμενο με πατατα τηγανητη. Στο τηγανι περασμενο, ουδεν ιχνος λαδιλας, νοστιμο και ζουμερο συναμα.
Περιγραφη μεγεθους παρακατω.

Μελιτζανα με τυρια και ντοματα στο φουρνο, σερβιρισμενο σε πηλινο στρογγυλο βαθυ πιατο, πεντανοστιμο, και ευγεστο.
Αλλη μια επαναληψη για το μεγεθος, Παρακατω

Μπουρεκι με σπανακι, και ολα τα ψιλικα χορταρικα. Εδω μιλαμε για φυλλο χειροποιητο, περασμενο απο το τηγανι, χωρις ιχνος λαδιλας, και χωρις να σε φουσκωνει. Μαεστρια και στην παρασκευη, μαεστρια και στο τηγανισμα.

ΑΦΙΞΗ ΣΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΟ ΑΝΙΑΡΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

Πιστευω οτι το 90% των νοικοκυριων δεν σερβιρει τετοιου μεγεθους μεριδες.
Και δεν το λεει καποιος τσιλιβηθρας, αντιθετως το υψος, τα κιλα μου, ο σωματοτυπος μου, αλλα μαρτυρουν.
Στη σαλατα τουλαχιστον για 3 ατομα υπεραρκετη.
Στο μπουρεκι λαχανικων ενα μακροστενο πραγμα, τουλαχιστον για 3-4 καλοφαγαδες, να το κανουν καλα.
Στο σνιτζελ ενα μεγαλο πιατο που το καλυπτει μονο του, και διπλα αρκετη ποσοτητα πατατας τηγανητης.
Στο κοτοπουκο σαγανακι, περι τις 10 κοτομπουκιες, παλι συνοδευομενες απο την τηγανητη πατατα.
Στην μελιτζανα που θεωρειται μεζες, υπεραρκετη για 2-3-4 ατομα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Η καθε κριτικη μπορει να θεωρηθει και υποκειμενικη. Για τους δυσπιστους, δυσκολους, περιεργους, δινω αβαντζο τα προαναφερθεντα να μην ισχυουν ακριβως οπως τα περιγραφω.
Ελα ομως που υπαρχει και ο παραγων ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Και το κεφαλαιο ανθρωπος κυριες, και κυριοι ειναι ο ΜΗΤΣΟΣ.

Ευγενης, με αγαπη σε αυτο που κανει, βγαζει δικες του συνταγες, με αποτελεσμα να γευεσαι νοστιμο καθαρο φαγητο. Θα σε ρωτησει, θα ενδιαφερθει, για τα τεκταινομενα στο τραπεζι, θα σου δωσει την συνταγη αν την θελεις, θα σου προτεινει, θα σε περιποιηθει ρε αδελφε οπως αυτος ξερει.

Χαρακτηριστικο παραδειγμα, η στιχομυθια μεταξυ μας οταν ειχαμε τελειωσει το φαγητο.

Ο Μητσος βλεποντας την γεμιστη μελιτζανα μισοφαγωμενη, και με φανερο αγχος οτι πιθανως δεν μας αρεσε.

ΜΗΤΣΟΣ: Γιατι αυτο;
ΕΓΩ: Ρε Μητσο με δουλευεις;Η καθε μεριδα σου ειναι γαλοτσα νουμερο 46, Ποσο να φαμε. ;
ΜΗΤΣΟΣ: Ωραια παω να σου φτιαξω πακετο για το σπιτι.

Φθανοντας σπιτι και ανοιγοντας το πακετο διαπιστωνω, οτι περαν των υπολειμματων υπηρχε περι το μισο κιλο λαδοτυρι Μυτιληνης, μια φρατζολα ψωμι, και το υπολοιπο της σαλατας που δεν ειχαμε φαει.

Αυτος ειναι ο Δημητρης, καθαρος, αγνος, το γουσταρει αυτο που κανει, και αυτο ειναι πασιφανες. ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΣΑΙ με ολη την εννοια της λεξης, δεν εισαι ο πελατης, δεν ειναι ο στυγνος επαγγελματιας, που θα σε δει σαν 20 ευρω. Και πιστεψτε με αυτο δεν ειναι Δημοσιες σχεσεις, αυτο ειναι αυθεντικο.

Ετσι νιωθει, ετσι κανει.

Και εσυ οταν το δεις αυτο, και θα το καταλαβεις αμεσως, θα του το ανταποδωσεις, με το ελαχιστο που μπορει να κανεις για αυτον γραφοντας μια κριτικη. Γιατι η προσπαθεια, στον να προσφερεις στον αλλο κατι καλο, με ευγενεια ηθος, και μερακι, ανταποδιδεται με ενα ευχαριστω, και φιλοτιμο.

Και κατι τελευταιο. Κερασμα ραβανι για ολους μας, και για ολα τα προαναφερθεντα, μαζι με μισο κιλο κρασι, και ενα αναψυκτικο, ο λογαριασμος ηρθε 44 ευρω για 3 ατομα. Σημειωτεον με ενα μικρο συμπληρωμα φαγαμε και την Κυριακη σπιτι μας απο αυτα που μας ειχε κανει πακετο.
Μητσο μην αλλαξεις ποτε, ο κοσμος σε ξερει, και αυτοι που δεν σε ξερουν να εισαι σιγουρος γρηγορα θα σε μαθουν.
Στο λεει ο ψηλος με τα 110 κιλα του.

Στο επανιδειν, λιαν συντομως για τον κρασατο κοκκορα.

04 Σεπ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Χαιρεται και καλο χειμωνα (η' φθινοπωρο) σε ολους!

Εισαγωγικα θελω να κανω την αυτοκριτικη μου πανω στο θεμα των κριτικων που εχω δημοσιευσει. Σαν ανθρωπος εχω βαθμολογησει με 4αρια εστιατορεια που με εχουν ευχαριστησει. Το θεμα ομως ειναι οτι επεσα στην παγιδα του αρχαριου σε αυτο το θεμα, διοτι τωρα που βρηκα ενα εστιατορειο που πραγματικα με ενθουσιασε, νιωθω οτι εχω καψει το χαρτι μου με παλαιοτερες υψηλες βαθμολογιες.
Δεν πειραζει, προς γνωση και συμμορφωση λοιπον, τωρα που ο πηχης ανεβηκε ισως διορθωθω και εγω... Εξηγουμαι λοιπον:

Επισκεφθηκαμε την Κιβωτο την Κυριακη 28/08 το μεσημερι, 3 ατομα, εχοντας λαβει υπ οψιν μου τα καλα σχολια των χρηστων του A4F. Ο χωρος βρισκεται σε ενα σοκακι κοντα στην Λ. Γαλατσιου. Αν δεν εχετε χαρτη ή GPS λογικα δεν θα το βρειτε ακομα και αν ειστε κατοικος της περιοχης. Αν μπειτε στο στενακι και εχετε μικρο ή μικρομεσαιο αυτοκινητο, ισως να καταφερετε να παρκαρετε απ εξω, αν και σαν περιοχη βρισκεις παρκινγκ ευκολα.

Φτανοντας στο εστιατορειο δεν μου γεμισε το ματι λογω της μικρης του φατσας. Για να ειμαι ειλικρινης ειναι σχετικα απομωνομενο απο τα υπολοιπα καταστηματα εστιασης του Γαλατσιου. Μπαινοντας, λοιπον, μεσα βρεθηκαμε σε ενα εστιατορειο το οποιο θα το χαρακτηριζα στεκι. Το αφεντικο (ο Κυριος Δημητρης απο την Μυτιληνη) μας υποδεχτηκε με ενα αυθεντικα εγκαρδιο χαμογελο. Ειναι ουσιαστικα κατι σαν μονοκατοικια με πολυ ομορφο εσωτερικο χωρο. Εκει ομως που πραγματικα μαγευτηκαμε και οι 3εις ηταν η αυλη του. Ομορφα και λιτα διακοσμημενη, με βλαστηση οσο επρεπε, δεν θυμιζε σε καμμια περιπτωση ταβερνα, αλλα την αυλη της γιαγιας στο χωριο. Το μονο που μας αγχωσε λιγο ηταν οτι δεν υπηρχε κανενας αλλος πελατης εκεινη την στιγμη αλλα ο κυριος Δημητρης που το πιασε με τη μια, μας εξηγησε οτι ηταν η πρωτη φορα που ανοιγε μετα τις διακοπες και δεν το ξερανε οι θαμωνες του.

Καθησαμε στο τραπεζι λοιπον, μας ανοιξε την μουσικη με ωραια παλια λαικα τραγουδια και μας εδωσε τους καταλογους και αλλο ενα ροζ φυλλο. Για μια στιγμη, νομιζα οτι ξαναπολυθηκα απο τον στρατο. Τι ειχε κανει λοιπον? Εκτος απο τους στανταρ καταλογους, ειχε γραψει σε κολλες χαρτι τα φαγητα που ειχε φρεσκα υλικα για να φτιαξει. Πως το λες αυτο με μια λεξη? Μερακι! Με περισσοτερες? Αγαπη για τη δουλεια σου! Και οπως λεει και ο αειμνηστος Bob Ross "ισως καπου εκει να υπαρχει και η λεξη επαγγελματισμος".

Ας μη σας κουρασω αλλο ομως. Παμε στην παραγγελια μας.

-Τζατζικι: Απο τα καλυτερα που εχω φαει και φρεσκοτατο.

-Μπουρεκι λαχανικων: (αυτοκριτικη No2) Δυστυχως αν και με λεει η γυναικα μου, ενιοτε, γουρουνι, δεν ειμαι παμφαγο ζωο. Για την ακριβεια δεν τρωω τα περισσοτερα λαχανικα. Αυτο το εφαγα! Μιλαμε για ενα μπουρεκι διαστασεων 20Χ40 εκατοστα, πεντανοστιμο και σε ερωτηση μας "τι εχει μεσα" η απαντηση ηταν "τα παντα"..... χωρις υπερβολη...

-Παστουρμαδοπιτα: Μεγεθους ενα κλικ μικροτερο απο το μπουρεκι σαν ογκος. Σαν πιατο ενω ειναι βαρυ, δεν πειραξε τα ψιλοευαισθητα στομαχια μας και γευστικοτατο.

-Πιπεριες σαγανακι: Ωραιο πιατο συμφωνα με τα λεγομενα των υπολοιπων. Εγω δεν το δοκιμασα λογω ελλειψης χωρου, γι αυτο και δεν μπορω να το κρινω.

Απο κυριως:
-Μπιφτεκι με πατατες χειροποιητες. Το μπιφτεκι καλυπτε χαλαρα την πιατελα οπου σερβιριστηκε. Ο καταλογος εγραφε κανονικο αλλα, οπως φαινεται, το κανονικο τους περιεχει και τυρι (ακα γεμιστο), περιττο να πω οτι ηταν πεντανοστιμο, και πολυ καλα ψημενο.

-Σαγανακι Κοτοπουλο. Απο τα καλυτερα πιατα που εχω δοκιμασει και ισως το επομενο πιατο που θα παρω. Ισως κανω ενα edit εδω οταν θα ξαναπαω

-Μοσχαρακι με μελιτζανες. Δεν το δοκιμασα αλλα ακουσα διθυραμβικα σχολια.

Κλεινοντας να προσθεσω και 2 πραγματακια που μας κανανε τρομερη εντυπωση. Το ψωμι στην αρχη ηρθε αχνιστο και παρεα του ηρθε και το μυτιληνιο κερασμα ντοματα με κιτρινο τυρι με λαδακι. Οτι φαγαμε ηταν φρεσκοτατο και αν καταλαβα καλα, πρεπει να σερβιριστηκαμε αγνα και διαλεχτα προιοντα απο το νησι του.

Επισης στο τελος ηρθε κερασμα μισο κιλο καρπουζι (χωρις υπερβολη) και πεπονακι.
Η κανατα με το νερο γεμιζε και ξαναγεμιζε αμεσα.

Για ολα αυτα πληρωσαμε μαζι με 3 αναψυκτικα 50 ευρω. Ανετα σκας με τα μισα φαγητα οποτε το V4M απλα κορυφαιο.

Φευγοντας μας εδωσε και κατι φρεσκα ψαρια (ωμα) για να τα δοκιμασουμε οπως μας ειπε, σε ενα σακουλακι. Ενταξει τι να πεις? Μονο που δεν μας κοιμησε κιολας...

Κονκλουθιον:
Η κιβωτος ειναι μια ταβερνα που ανετα θα μπορουσε να λεγεται "Το στεκι του Δημητρη". Ο κυριος ειναι one man show. Μαγειρευει, σερβιρει και κανει και PR αμα λαχει. Μιλαει μαζι σου, σου εξηγει τα πιατα του, σου λεει ιστοριες του χωρις να γινει αγενης, κουραστικος ή μπαστακας. Κανει τον χαβαλε του αλλα δεν καθυστερει να σου φερει την παραγγελια σου. Στεναχωριεται που δεν εφαγες ολο το φαι σου και σου φερνει τα περισσευματα σε συσκευασια ωστε να τα φας εσυ και οχι ο σκυλος σου, προσεγμενα παντα, οπως προσεγμενα κανει την προετοιμασια του και την ετοιμασια των εδεσματων. Δεν νομιζω οτι -προσωπικα- χρειαζομαι καποιο αλλο συστατικο ωστε η εξοδος μου να χαρακτηριστει επιτυχημενη. Εδωσα τα χρηματα μου σε εναν ανθρωπο με μερακι που σεβεται τον πελατη, που ξερει την τεχνη (ηταν περιζητητος οπως μας εξηγησε και ο ιδιος και δεν μου κανει καμμια εντυπωση) και φυγαμε χαρουμενοι και χορτατοι (εως σκασμενοι). Το προτεινω ανεπιφυλακτα και ευχομαι να το τιμησει καποιος απο τα μεγαλα σκουφακια μας που εχουνε καλυτερο πενακι, γιατι νιωθω οτι με το δικο μου, ο, τι και να γραψω ειναι λιγο. Εγω θα το ξαναεπισκεφθω -οπως καταλαβατε- σιγουρα, καποιο σαββατοβραδο ή κυριακομεσημερο με την ζωντανη μουσικη που μας ενημερωσε οτι θα εχει απο εδω και περα.

1 medium

11 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Με μεγάλη χαρά γράφω κριτική για την ταβέρνα ‘Κιβωτός’ στο Γαλάτσι, δεδομένου ότι είναι από τις λίγες εναπομείνασες αυθεντικές ταβέρνες που μπορεί κανείς να βρει, πλέον, στην Αθήνα.

Και όταν λέω αυθεντική, το εννοώ με όλη την σημασία του όρου!

Πηγαίνω με την οικογένεια μου εκεί πολλά χρόνια, μια και μένουμε σχετικά κοντά στην περιοχή.

Μπορεί, όντως, ο χώρος να μην είναι μοντέρνος ή εντυπωσιακός, εντούτοις έχει ένα ατού το οποίο είναι εξαιρετικό, και αυτό δεν είναι άλλο από την εξαιρετική ποιότητα του φαγητού.

Σε μια εποχή όπου οι περισσότερες ταβέρνες του είδους στρέφονται σε χαμηλής ή δεύτερης ποιότητας υλικά, προκειμένου να μειώσουν το κόστος, η ‘Κιβωτός’ είναι σταθερή, τόσα χρόνια, στην προμήθεια κρεατικών και ψαρικών απευθείας από την Μυτιλήνη και την Νάξο, πάντα από μικρούς, ντόπιους παραγωγούς και προμηθευτές.

Η Κιβωτός είναι μια άκρως οικογενειακή ταβέρνα, όπου τα πάντα περνάνε από το χέρι του ιδιοκτήτη της, του κ. Δημήτρη, ο οποίος αντιμετωπίζει τον κόσμο, όχι ως πελάτη, αλλά ως γνωστό του που ήρθε στο μαγαζί του για να φάει.

Τα κρεατικά της ώρας και τα ψαρικά είναι υπέροχα, με τέλειο ψήσιμο, όπως και η ανάμεικτη σαλάτα του κ. Δημήτρη. Οι τιμές εξαιρετικά λογικές και οι ποσότητες στις μερίδες εξαιρετικά μεγάλες, πάντα με κέρασμα φρούτο ή γλυκό στο τέλος.

Επίσης, ωραίες είναι και οι βραδιές με ζωντανή μουσική.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου γιατί πιστεύω ότι οι λίγοι τέτοιοι ‘ταβερνιάρηδες’ που υπάρχουν στις γειτονιές της Αθήνας, πρέπει να υποστηριχτούν, και εμείς να περνάμε βραδιές με αληθινό ελληνικό φαγητό.

10 medium

02 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ενα απο τα ελαχιστα σπανια ποιοτικα εστιατορια-ταβερνα που εχουν μεινει σε γειτονικο ζεστο επιπεδο.

Μεσα σε απλοχωρο ψηλοταβανο επισης σπανιο νεοκλασσικο με φοβερο τζακι τελεια τραπεζια - καθισματα και καλη μουσικη (ζωντανη Σαββατο).

Ωραιος ιδιωτικος κηπος.

Ο Δημητρης ειναι σεφ - και ξερει τι κανει και ολα οσα κανει με τη συζηγο του ειναι σπανια κι απιθανα - μονο φρεσκα και πολυ ποικιλα. Αγοραζει απο πολυ ψαγμενες πηγες (Ναξο κρεατα, τυρια πχ ψαρια απο Μυτιληνη απο οπου ειναι... κλπ κλπ) αν κατι δεν αξιζει δεν το σερβιρει!

Απιστευτες μπριζολες τεραστιες α-λα-Τεξας!
Σπανια ψαρια.
Μεζεδες με φαντασια - μπουρεκακια, μανιταρια, σουπιες οτι μπορεις να φανταστεις.

Ειναι το ρεγκουλαρ μας 10+ χρονια - το σερβις ειναι τελειο και ζεστο - εχουμε παει δεκαδες φιλους απο εξωτερικο ολοι τρελαθηκαν...

Σωστος πρεσβης των καλων που μειναν στο Ελλαντα...

7 medium

04 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Έχοντας διαβασει τις καλές κριτικές άλλων χρηστών αποφασίσαμε εγώ και η παρέα μου να επισκεφτούμε την Κιβωτό! Κλείσαμε τραπέζι για Σάββατο Βράδυ αφού είχαμε ενημερωθεί και ότι θα εχει ζωντανή Μουσικη.. Μόλις μπήκαμε στο μαγαζί μας υποδέχτηκε καλοσυνάτος και ευχάριστος ο ιδιοκτήτης.

Ο Σερβιτόρος μας έβαλε να καθίσουμε, μας έφερε νερό και μας έδωσε τους καταλόγους και ένα αλλο χαρτί στο οποίο ήταν γραμμένα τα πιάτα ημέρας. Το τζάκι ζέσταινε τον χώρο και δημιουργούσε μια όμορφη ατμόσφαιρα. Ο χώρος πολυ όμορφα διακοσμημένος δίνοντας μια αίσθηση άλλης εποχής. Αφού αποφασίσαμε τι θα παραγγειλουμε ο ιδιοκτήτης ήρθε να μας πάρει παραγγελιά..

Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη και γρήγορη.. Μέσα λίγα λεπτά ήρθε το ζεστό και φρέσκο ψωμάκι, η ανάμεικτη σαλάτα με την γλυκόξινη σως και τα γεμιστά μανιτάρια! Λιγο αργότερα άρχισε και η ζωντανή μουσική που ήταν η καλύτερη συνοδεία... Το σουφλέ που όπως μας είπε ο κύριος Δημήτρης ειναι με 4 διαφορετικά τυριά και το φτιάχνει ο ίδιος όπως και τα υπόλοιπα φαγητά ήταν πεντανοστιμο. Το κρεας ηταν μαλακο, ευγεστο και τελεια ψημενο. Οι μεριδες τεραστιες πραγματικα...

Στο τέλος μας ήρθε κέρασμα σοκολατοπιτα και ήμασταν τόσο σκασμένοι που δεν μπορούσαμε να φάμε αλλο.. Εγώ ομως δεν μπορεσα να αντισταθώ... Και δοκίμασα.. Το καλύτερο συνοδευτικό πραγματικά.. Στο τέλος ήρθε ο λογαριασμός. Οι τιμές λογικές καθόλου υπερβολικές για την εξαιρετική ποιότητα του φαγητού...

Η επίσκεψη μου στην Κιβωτό με διαβεβαίωσε ότι όσα γράφονται σε διάφορα site ισχύουν. Συγχαρητηρια στον κύριο Δημήτρη που είναι η ψυχή του Μαγαζιού! Θα ξαναπάμε σίγουρα με την πρώτη ευκαιρία.. Όσοι δεν έχετε επισκεφτεί ακόμα την Κιβωτό αξίζει πραγματικά να την επισκεφτείτε!