Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Κάθε Κυριακή στην καλοκαιρινή μας αυλή.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

0 medium

17 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σαββατο βραδυ κατοπιν κρατηδης επισκεφθηκαμε την Κιβωτό στο Γαλάτσι 4 ενηλικες και 3 παιδια-μωρά.

Χώρος (3/4):

Κεντρο-αποκεντρα της Λ. Γαλατσίου ενα εδτιατοριο-ταβέρνα με δύσκολο λογικα παρκινγκ. Ο χωρος εξωτερικα και στην ειδοδο δεν σου γεμιζει τον χώρο.

Μπαινοντας στα ενδότερα βρισκεις εναν καλυτερο χωρο σχετικά μικρό με ενα τζάκι αλλά λιγο σκοτεινό.

Γεύση (4/4):

Μεγαλη ποικιλία αλλα τα ειχε συμπυκνωσει σε μια Α4 σαν προτεινομενα ορεκτικά, σαλατες και κυρίως. Παραγγείλαμε:

Σαλατα αναμεικτη μεγαλη με σως (8/10)

Αγγουροντοματα (7/10)

Τυρι φετα με λαδοριγανη (7.5/10)

Τυροπιτα κουρου δικια τους (6/10)

Φετα σε φύλλο με μελι και φυστικι Αιγίνης (8/10)

Σαγανακι με τυρί μαστιχωτο (8/10)

Μπουρεκι Λαχανικών (7.5/10)

Μπριζόλα μοσχαρίσια σταβλισια (9.5/10)

Μπιφτεκι μοσχαρίσιο (8/10)

Κοτόπουλο φιλετο σουβλακι μερίδα (9.5/10)

Κοτοπουλο σαγανακι σε ενα τσιγκινο σκευος με κρεμα γάλακτος (9/10)

Εξυπηρέτηση (4/4):

Ο νεαρος σερβιτορος γρηγορος και ευγενικος. Ηταν σχεδον απο πάνω μας για οτι χρειαστούμε.

Ο ιδιοκτητης ηρθε αμεσα να μας παρει παραγγελία και μας εκανε και τις εύστοχες προτασεις του.

Η κουζίνα δουλευε σε διαστημικους χρονους καθως μας εφερε άμεσα ολα τα πιάτα και με σωστή σειρά.

Value for money (4/4):

Για ολα τα παραπανω μαζι με 2 αναψυκτικά λιγο κόκκινο κρασάκι και αφθονο νερο βρύσης κοστισαν 100 ευρώ. Πολυ καλη τιμή για την ποσοτητα, ποιοτητα και εξυπηρέτηση του μαγαζιού.

Συμπέρασμα:

Δεν ειναι τυχαιο που 100 κατασκευαστές πλυντηρίων εε 100 χρηστες του a4f ηθελα να πω συνιστούν Κιβωτό.

Υγ. Ψηφος Κριτικής

Θα ηθελα να τονισω γιατί δεν ψηφιζουμε ως χρήσιμες καποιες κριτικές και να διωξω τυχον παρερμηνείες.

1. Τις διαβάζω όλες (μα ολες ακομα και τις επιτηδευμενες απο τους επιχειρηματίες)
2. Τις θεωρώ ολες χρήσιμες (εκτος απο αυτες των επιχειρηματιων των ιδιων!!! )
3. Σεβομαι ολους οσους μπαινουν στον κοπο να γραψουν μια κριτική για να μας ενημερωσουν για την αποψη και εμπειρία τους.
4. Σεβομαι και τιμώ αυτους που εχουν μια απίστευτη ευφραδια και εναν ποιητικό ταλαντούχο γραπτο λόγο
5. Σεβομαι ομως και αυτους που με οποιο τροπο εχουν και χωρις ταμπού προσπαθουν να μας ενημερώσουν για εστιατορια που εχουν επισκεφθεί και ας ξερουν οτι ο γραπτός λογος τους υστερει σε συγκριση με καποιων αλλων χρηστών.

Για ολους τους παρακανω λογους δεν κανω διακρισεις αναμεσα σε κριτικές και δεν ψηφιζω εδω και καιρό καμία καθώς εαν θα ψήφιζα μία θα τις ψήφιζα όλες με κίνδυνο να παρεξηγηθώ ως δημοσιοσχεσιτης κτλ.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας και για τον κοπο που κανετε να διαβαζετε τις κριτικές μας η ακομα πιο κομψα και σωστα τις εμπειριες μας.

30 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή: Η ΚΙΒΩΤΟΣ είναι μια εντελώς sui generis περίπτωση που είτε θα εκτιμήσεις είτε θα απορρίψεις. Οι περισσότεροι, ανάμεσά τους κι εγώ, ανήκουν στην πρώτη ομάδα, μπορώ όμως να καταλάβω, όχι όμως να δικαιολογήσω, και την αντίδραση της μειοψηφίας.

Αν π. χ. δεν ξέρεις από Γαλάτσι, που πέρα από τη γνωστή λεωφόρο με νησίδα, φανάρια και όλα τα κομφόρ διαθέτει και αμέτρητα κακοτράχαλα, καλά κρυμμένα στενοσόκακα, πολλά από αυτά με παράξενα ονόματα (βλέπε εισαγωγή και κλείσιμο της κριτικής του φίλου Τρώγωντος), και αν δεν διαθέτεις GPS αξιόπιστο σαν τη Deutsche Bundesbank, ε τότε πας γυρεύοντας και μπορεί, αφού έχεις φέρει δέκα φορές γύρο την περιοχή, μέχρι να εντοπίσεις την ΚΙΒΩΤΟ, κι άλλους πέντε μέχρι να παρκάρεις (βαθμός δυσκολίας 7 στα 10), να μπεις μπουρινιασμένος στο μαγαζί και να νομίσεις ότι ο μεσήλικας που σε υποδέχεται γελαστός μάλλον γελά με τα παθήματά σου.

Μέγα λάθος! Ο κύριος Δημήτρης (λέγε με Μήτσο) είναι πάντα γελαστός και βεβαίως η ψυχή της ΚΙΒΩΤΟΥ. Πολύ σωστά το Χρυσανθεμάκι – νομίζω – μιλά για one man show. Ο κύριος Δημήτρης τα κάνει όλα και συμφέρει: υποδέχεται και εξυπηρετεί τον κόσμο, επιστατεί στην κουζίνα, σερβίρει και ξεπροβοδίζει όλους τους πελάτες, πάντα με το χαμόγελο, ακόμα κι αν έχει πάει η ώρα 2 μετά τα μεσάνυχτα. Μπορώ να φανταστώ ότι αυτό ίσως κάποιους τους κουράσει, θα ήταν όμως δικαιολογημένοι αν υπήρχε δηθενιά στη μέση. Ο κύριος Δημήτρης όμως απλά κι ωραία έτσι γεννήθηκε: έξω καρδιά. Δούλεψε σε πολλά εστιατόρια, ανάμεσα σ’ αυτά και σε πολλά επώνυμα, και κάποτε αποφάσισε να κηρύξει εαυτόν αυτόνομο και ανεξάρτητο, να μπει σε μια ΚΙΒΩΤΟ και να σαλπάρει για νέους ορίζοντες.

Δεν τον ρώτησα, όμως είμαι σίγουρος ότι το όνομα του μαγαζιού είναι συμβολικό. Δεν είναι μόνο η εμφάνιση του χώρου (από μια μάλλον σκοτεινή είσοδο περνάς πρώτα σε μια μεγάλη σάλα χωρισμένη με μια αψίδα στα δύο και κατόπιν στην αυλή των θαυμάτων, όπως τη βάφτισα εγώ και την έχουν περιγράψει γλαφυρά αρκετοί από τους προλαλήσαντες), είναι η αποκλειστική χρήση ενός υλικού (= τούβλου, ακόμα και τα διακοσμητικά στην αυλή κεραμικά είναι) παντού, που δημιουργεί ένα απόλυτα ενιαίο σύνολο το οποίο άλλους θα ξενίσει και άλλους θα κάνει να χαμογελάσουν (βρε τον μπαγάσα, τι σκέφθηκε! ), σίγουρα όμως δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο. Η ΚΙΒΩΤΟΣ δεν είναι αρχιτεκτονικό ή διακοσμητικό μαργαριτάρι, είναι καταφύγιο για τον κύριο Δημήτρη και τους φίλους του, ανεπανόρθωτα ρομαντική υπόθεση.

Αν περιμένετε τώρα να πω ότι και η κουζίνα δημιουργεί επαμφοτερίζοντα συναισθήματα, πέσατε και μέσα και έξω. Είχαμε μαζευτεί προχθές 12 νοματαίοι, οπότε ευκαιρίας δοθείσης δοκιμάσαμε πολλά και διαφορετικά πιάτα, αφήνοντας ελευθερία κινήσεων στον μετρ-σεφ-entertainer κύριο Δημήτρη με την παράκληση να μην υπερβάλει στην ποικιλία. Σιγά σιγά, πιάτο στο πιάτο, σχημάτισα καθαρή εικόνα τι εστί ΚΙΒΩΤΟΣ: μια ωραία, τίμια παλιά ταβέρνα που εννιά φορές στις δέκα θα σε εκπλήξει ευχάριστα, και μία δυσάρεστα.
Περιμένοντας π. χ. τους αργοπορημένους δοκίμασα στην ΚΙΒΩΤΟ ένα από τα πιο ασυνήθιστα τυριά που έχω δει (έμοιαζε σαν κομματιασμένος χαλβάς του μπακάλη) και γευθεί (αλμυρό και γλυκό ταυτόχρονα) στη ζωή μου: λαδοτύρι Μυτιλήνης παλιωμένο για 18 μήνες μέσα σε λάδι. Παρέα με ξεφλουδισμένη ντοματούλα ήταν το εισαγωγικό κέρασμα, καλύτερη συνοδεία για το τσίπουρο δεν μπορώ να φανταστώ.
Από τα πιάτα που μας σέρβιρε ο κύριος Δημήτρης ξεχώρισα τα εξής: Πρώτη θέση στο καταπληκτικό χειροποίητο λουκάνικο, ένα από τα πιο νόστιμα ψητά λουκάνικα που έχω δοκιμάσει στη ζωή μου, σωστή υφή και μαστόρικο ψήσιμο. Δεύτερη θέση στην πρασοτηγανιά, ένα πεντανόστιμο πιάτο που συνδύαζε τις αρετές της κλασσικής τηγανιάς με τη γλύκα του φρικασέ, με τη σωστή σαλτσούλα. Την τρίτη θέση θα τη μοιράσω ανάμεσα στη μελιτζάνα χανούμισα, που σίγουρα μπορείτε να φαντασθείτε τι είναι, και στη φέτα τυλιγμένη σε φύλλο και περιχυμένη με μέλι και φιστίκι Αιγίνης, έφθασε καυτή στο τραπέζι και φαγώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Εύφημος μνεία στις τηγανιτές πατάτες που συνόδευαν ως γαρνιτούρα δυο, τρία πιάτα, δεν ξέρω από πού τις προμηθεύεται, όμως ήταν απίστευτα τραγανές με μαλακή ταυτόχρονα σάρκα.

Υπήρξαν και πιάτα με αστοχίες, όπως το πάρα πολύ σκληρό αγριογούρουνο, το μπουρέκι με κίτρινο τυρί που έπρεπε να είναι επίσης πιο μαλακό, και το κοτόπουλο σε μια παράξενη σκούρα μαρινάδα που μου φάνηκε πολύ βαρύ, ίσως επειδή ήρθε τελευταίο. Ούτε και τα διάφορα γλυκάκια που κεράστηκαν στο τέλος με συγκίνησαν, με συγκίνησε όμως πραγματικά ο κύριος Δημήτρης που, έχοντας υμνήσει στα ουράνια το βρασμένο σε ζωμό ρύζι που συνόδευε τα κρεατικά, στάθηκε απέναντί μου χαμογελαστός με βλέμμα όλο προσμονή περιμένοντας την κριτική μου. Όταν του έγνεψα γελαστός με thumbs up, το πρόσωπό του φωτίστηκε, σαν τον καλό μαθητή που μόλις εισέπραξε έπαινο από το δάσκαλό του.

Πληρώσαμε 17 ευρώ το άτομο, γιατί παραγγείλαμε την Άρτα και τα Γιάννενα, υπερβολικοί όπως πάντα. Η ΚΙΒΩΤΟΣ υπήρξε σαφώς μια αλλιώτικη γαστρονομική εμπειρία, από αυτές που θα θυμάμαι πάντα σαν την ταβέρνα στο Δανακό της Νάξου ή στο Σμαρδάκιτο της Τήνου, με την ανεξίτηλη σφραγίδα του γλυκύτατου κυρίου Δημήτρη, που ελπίζω σύντομα να ξαναδώ.

10 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

- Που είσαι ρε Αναξίμανδρε? Χρόνια και ζαμάνια!

- Κάτσε ρε Vaggg, πως με κατάλαβες?

- Έχω αναγνώριση κλήσης? Χελόοου! Όπως όλος ο πλανήτης.

- Πω ναι! Σόρρυ, μπερδεύτηκα γιατί είμαστε σε κριτική και δεν το σκέφτηκα.

- Που χάθηκες βρε ψυχή? Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι έχεις παρεξηγηθεί μαζί μου.

- Vaggg μην είσαι καθυστερημένος. Παρεξηγούμαστε εμείς? Που κάθεσαι και μου γράφεις γράμματα, λες και δεν μπορούμε να τα πούμε από το τηλέφωνο.

- Ε... μα... έλεγα ότι... ίσως... παρεξηγήθηκες που στο έκλεισα. Κατά λάθος το έκανα βέβαια…

- Άσε τα σάπια. Φυσικά και δεν παρεξηγήθηκα. Απλώς ερωτεύτηκα φίλε μου!

- Ωωωωω! Μπράβο ρε Αναξίμανδρε, χαλάλι τότες. Καλή? Για πες…

- Η καλύτερη! Τη λένε Νίτσα, από το Κατίνα-Κατινίτσα-Νίτσα, μένει Γαλάτσι και είναι φίνο μωρό!

- Από Φρειδερίκη σε Νίτσα? Περίεργο όνομα για σένα. Πολύ χαίρομαι πάντως! Δουλεύει? Τι κάνει στη ζωή της?

- Δούλευε σε ένα μαγαζί με kinky εσώρουχα αλλά την έδιωξαν και τώρα ψάχνει... Το ευχάριστο όμως είναι άλλο. Συγκατοικήσαμε!

- Ώστε γι' αυτό έχεις χαθεί! Άντε και καλούς απογόνους! Χαχαχα!

- Έλα φτάνει με αυτά. Λοιπόν πήρα να σου πω για το νέο στέκι μας με το Νιτσάκι! Την Κιβωτό!

- Κιβωτό? Φαντάζομαι δεν εννοείς αυτή στο Γαλάτσι. Είναι κουτούκι κι εσύ ούτε απ’ έξω δεν περνάς από τέτοια μαγαζιά. Που αλλού έχει Κιβωτό?

- Αυτήν εννοώ! Μαγαζάρα! Είναι το στέκι μας με το Νιτσάκι!

- Ε, ρε τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα. Εσένα, στο παρελθόν, σου μιλούσα για κουτούκια και έβγαζες σπυριά. Ήθελες μόνο γκουρμεδιές.

- Το μυστικό ρε Vaggg, είναι στην παράδοση όμως. Εκεί είναι η ομορφιά. Στα απλά, καθημερινά πράγματα. Ας πούμε, μόλις μπεις στην Κιβωτό βλέπεις έναν χώρο τόσο οικείο… Έναν χώρο διακοσμημένο με μεράκι. Και αν με το που μπεις, βγεις και δεις την αυλή που έχει στην πίσω πλευρά… κορυφή. Μπορεί να μυρίζει λίγη παλιατζούρα ο εσωτερικός χώρος, αλλά τι πειράζει? Είναι μπολιασμένος με αγάπη! Για μένα είναι το απόλυτο κουτούκι από άποψη διακόσμησης.

- Σαν περίεργα να μου τα λες Αναξίμανδρε…

- Δεν ξέρεις εσύ. Στρίντζος είσαι αφού. Άκου με τι σου λέω. Μόλις μπεις στην Κιβωτό θα καταλάβεις. Θα γνωρίσεις τον κυρ Δημήτρη. Σαν πατέρα μου τον έχω πλέον. Καλύτερος άνθρωπος δεν υπάρχει. Μπορεί να σου φανεί λίγο παρεμβατικός στην αρχή. Θα σου πει τι να πάρεις, θα σου βάλει μερικά έξτρα στην παραγγελία, ίσως, και με το ζόρι. Όμως ξέρει. Δεν θα σου προσφέρει φόλες. Γιατί σ’ αγαπάει το κάνει. Και επειδή σ’ αγαπάει θα σε τσακίσει και στα κεράσματα. Σίγουρα θα κεράσει 2-3 πράγματα. Σ’ εμένα, τουλάχιστον, πάντα το κάνει.. Άσε που θα πάρει και την καρεκλίτσα σου την άδεια για να καθίσει δίπλα σας να τα πείτε όλοι μαζί… Είναι άρχοντας!

- Κάτσε ρε, εμένα δεν μου αρέσει αυτό. Γιατί να κάτσει ο άλλος, που δεν τον ξέρω, δίπλα μου?

- Μην είσαι μίζερος μωρέ, μία είναι η ζωή. Άστον να καθίσει, μπορεί να μάθεις και τίποτα που δεν ξέρεις αν τα πείτε. Σου λέω είναι ωραίος τύπος και, στην τελική, να σε περιποιηθεί θέλει.

- Με έχεις μπερδέψει. Δε μου λες καλύτερα για το φαγητό μπας και βγάλουμε άκρη σήμερα?

- Κεφάλαιο. Μεγάλο κεφάλαιο. Πιο old school κι από το κρυφό σχολειό. Με την καλή έννοια. Παράδοση με λίγα λόγια Vaggg, παράδοση. Από που να ξεκινήσω? Καταρχάς όταν κάθεσαι, μέχρι να παραγγείλεις, κερνάει κάτι. Την τελευταία φορά, ας πούμε, μας κέρασε λαδοτύρι με ντομάτα και φυσικά άφθονο ψωμί. Το λαδοτύρι ήταν αρκετά αλμυρό, μα σε συνδυασμό με τη ντομάτα, η έντονη αίσθηση υπέρτασης έσπαγε εύκολα. Το ψωμί λευκό, κλασικό, μα νόστιμο. Από αυτά, μόνο το ψωμί μπορεί να σου χρεώσει, τύπου 1€ το άτομο. Αυτά…

- Δεν θα συνεχίσεις?

- Α ναι! Συγνώμη, ξεχάστηκα, γιατί σκεφτόμουν το Νιτσάκι μου. Όπως όλα τα μαγαζιά του πλανήτη, έτσι και η Κιβωτός έχει τις σπεσιαλιτέ της, αλλά και τις μη-με-παρετέ της. Η δύναμή της είναι στα ορεκτικά. Ειδικά στις πίτες και τα τυριά τα σπάει. Το Μπουρέκι χορταρικών (6€) είναι ένα από τα πολύ δυνατά χαρτιά του μαγαζιού. Εμφανισιακά μοιάζει με πατημένο molto (το γνωστό κρουασάν). Η ζύμη του είναι πολύ καλή και η γέμισή του ακόμη καλύτερη. Επίσης, η Γραβιέρα σε φύλλο με μαρμελάδα τα σπάει εις διπλούν (6,5€). Φοβερό φύλλο, μεγάλη μερίδα, νόστιμη μαρμελάδα και από πάνω τους πλούσιο πασπάλισμα με τριμμένο φιστίκι. Πρόσεξε βέβαια, γιατί ο κυρ Δημήτρης ίσως σου πει ότι η Φέτα σε φύλλο είναι καλύτερη. Όχι. Εσύ θα πάρεις τη γραβιέρα. Μπορείς να πάρεις και τις δύο, βέβαια, αν είσαστε μεγάλη παρέα. Νοστιμούτσικη είναι και η Μελιτζάνα της χανούμισσας (6,5€), ήτοι μελιτζάνες με λιωμένα τυριά on top, αλλά δεν θα σε έστελνα Κιβωτό για δοκιμάσεις μόνο αυτή, είναι απλώς καλή. Βέβαια το Νιτσάκι μου λιώνει για αυτήν τη μελιτζάνα. Ο κυρ Δημήτρης κάνει, ακόμη, συμπαθητική ανάμικτη Σαλάτα με ντρέσινγκ μέλι-μουστάρδα (7€), αλλά κι αν δεν πάρεις σαλάτα δεν χάνεις τίποτα. Σίγουρα μην πάρεις τη Χοιρινή πρασοτηγανιά (8€). Ακούγεται καλή μα δεν είναι. Του το έχω πει κιόλας. Κάτι με χαλάει στη γεύση αυτού του πιάτου.

- Κι από κυρίως?

- Κυρίως δεν παίρνω πάντα. Έχει κάποια σχάρας και κάποια μαγειρευτά. Το αγαπημένο μου είναι, ίσως, το Αγριογούρουνο (12€). Συνοδεύεται με ρύζι και νόστιμες πατάτες από τα χεράκια του αγαπημένου μου κυρ Δημήτρη. Το μυστικό του, όμως, είναι στη σάλτσα. Δεν γίνεται να είναι περισσότερο μαμαδίστικη. Και γι’ αυτό το αγαπώ. Το κρέας είναι λίγο σκληρό, λόγω αγριάδας του γουρουνιού, αλλά χαλάλι. Έχει και ωραίο χωριάτικο λουκάνικο. Βέβαια, εσύ, που ξέρω ότι βαριέσαι τις παλιομοδίτικες γεύσεις, ίσως είναι καλό να παίξεις πιο πολύ με ορεκτικά.

- Καλά, εγώ, δεν ξέρω και αν θα πάω ποτέ στο μαγαζί που λες.

- Τώρα που βρήκα τον κρυμμένο θησαυρό των κουτουκιών θα πάμε παρέα. Ξέχασα να σου πω, γιατί θεωρώ ότι εννοείται, πως στο τέλος έχει και γλυκάκι. Βέβαια, δεν είναι του γλυκού ο κυρ Δημήτρης, και έτσι μπορεί να μη σου φέρει τίποτα το ιδιαίτερο. Αλλά την κίνηση την κάνει.

- Και τα μπικικίνια? Γιατί έχω δει υψηλά νουμεράκια στις τιμές που μου λες τόση ώρα.

- Κοίτα, οι τιμές είναι τσιμπημένες, όμως με τα κεράσματα του κυρ Δημήτρη δεν πρέπει να αγχώνεσαι. Δεν σου κρύβω ότι χωρίς τα κεράσματα, το κόστος θα ήταν πάνω από 20€ για κάθε άτομο. Ευτυχώς που τα κάνει, μεταξύ μας, γιατί πληρώνω πάντα εγώ και θα με έτσουζε άσχημα, αν δεν ήταν τα κεράσματα.

- Νομίζω είναι πάρα πολλά για την εικόνα που έχω για τα κουτούκια στο μυαλό μου.

- Κοίταξε, δεν είναι λίγα, αλλά δεν συμβαίνει, σχεδόν, ποτέ, αφού ο κυρ Δημήτρης, πάντα, θα σε κεράσει κάτι κι έτσι κάποια χρήματα θα τα γλιτώσεις από αυτό. Βέβαια, έχεις δίκιο, δεν ακούγεται ωραίο σε ένα κουτούκι να πληρώνεις 20€. Θα του το πω αυτό, μήπως και ρίξει 1-2€ τις τιμές σε ορισμένα πιάτα που είναι τσιμπημένα.

- Τώρα μιλάς σωστά. Με καλύτερες τιμές, μπορώ να πω ότι θα το επισκεπτόμουν άνετα… Άλλωστε, τόσο καιρό θέλω να βρω ένα ωραίο κουτούκι!

- Σου ξαναλέω έχει τα πάντα: χώρο απίστευτο για κουτούκι, intimate καταστάσεις με τον φοβερό κυρ Δημήτρη (που να σου αρχίσει και τα αστεία! ) και μερικές πολύ ενδιαφέρουσες γεύσεις! Πράγματι, αν ρίξει ένα κλικ τις τιμές και αναβαθμίσει λίγο τις γεύσεις των κυρίως πιάτων του, έτσι ώστε να πιάσουν το επίπεδο των ορεκτικών, θα μπορούσε να γίνει ακόμη καλύτερος. Πως σου ακούγεται? Θα έρθεις λοιπόν?

- Θα γνωρίσω τη Νίτσα?

- Αμέ… Νομίζεις πηγαίνω πουθενά χωρίς αυτήν?

- (“Αυτό φοβάμαι”, είπα από μέσα μου) Οκ λοιπόν, we have a deal!

09 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος….

Η μικρή μου έχει κάνει το λάθος στην πρώτη Γυμνασίου, χρονιά που διδάσκεται η Οδύσσεια, να αναρωτηθεί για την αρχή της Ιλιάδας. Εγώ, για να είμαι ειλικρινής, σε πρώτη φάση κόλλησα ενώ μένω άναυδη όταν ο καλός μου λέει…

- Καλά δεν ξέρεις? Για να απαντήσει, στη συνέχεια, με απόλυτη φυσικότητα…
- Έρως ανίκατε μάχαν!

Να πω ότι δεν τον έχω προειδοποιήσει άπειρες φορές? Άστο, καλέ μου, το θεωρητικό κομμάτι στη μανούλα που το κατέχει το θέμα. Ασχολήσου εσύ με τις ταυτότητες, τις συναρτήσεις, τα διανύσματα, τον τετραγωνισμό του κύκλου (το γιατί πρέπει ντε και σώνει να τον τετραγωνίσουμε αποτελεί άλυτο μυστήριο. Θεωρώ τον κύκλο ως το αρτιότερο των σχημάτων. Αγαπώ τους κύκλους που ανοίγουν, αυτούς που κλείνουν, τους εφαπτόμενους, σε ένα ή περισσότερα σημεία) κι άλλα τέτοια ακατανόητα.

Φρονώ ότι θα πρέπει να είμεθα προσεκτικοί σ’ αυτά που λέμε πολλώ δε γράφουμε διότι έτσι και ζούσαν Όμηρος και Σοφοκλής θα τον είχαν μηνύσει αφήστε που, έτσι και πέσει στην αντίληψη της Αθηνάς και της Αφροδίτης ότι τις μπέρδεψαν, δε θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα, σας το υπογράφω, αφού καλές, χρυσελεφάντινες κι άγιες οι Θεές αλλά κάτι τέτοια δεν τα σηκώνουν, εδώ, συγχύστηκαν για ένα φρούτο και, υποθέτω ότι, τη συνέχεια την ξέρετε.

Στα, οσονούπω, 4 χρόνια που είμαι χρήστης του ask οφείλω να ομολογήσω ότι έχω πάει σε μαγαζιά με υψηλές προσδοκίες και έχω απογοητευτεί αλλά υπάρχουν και εκείνες οι περιπτώσεις που πάω κρατώντας μικρό, ή και καθόλου, καλάθι διαψευδόμενη πανηγυρικώς. Θα είμαι ειλικρινής. Ζω για να διαψεύδομαι. Κατά προτίμηση ευχάριστα αλλά και το αντίθετο έχει τη χάρη και, πάνω απ’ όλα, τη χρησιμότητά του.

Ο σύγχρονος Νώε της Κιβωτού ακούει στο όνομα Δημήτρης. Θα τολμούσα να πω ότι, όπως και ο βιβλικός, είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Μπορεί να σου αρέσει μπορεί και όχι. Μπορεί να τον θεωρήσεις πιεστικό, τραχύ, αυθαίρετο, παρεμβατικό. Μπορεί και όχι. Καθείς κι ο νους του, κατά Καζαντζάκη. Εμένα μου άρεσε. Μου πήγε. Μ αρέσουν οι αυθεντικοί άνθρωποι. Αυτοί, που είναι αυτό που είναι, αδιαφορώντας πλήρως, για την εικόνα που δίνουν στους άλλους αλλά, συνάμα, νοιάζονται τους γύρω τους, θέλουν να περνούν καλά, τους φροντίζουν. Μας έχει φροντίσει με τον καλύτερο τρόπο, και στις δύο επισκέψεις μας, ενώ δε μπορώ παρά να αναφέρω ότι: τηλεφωνώ για να πάμε για φαγητό μια Κυριακή λαμβάνοντας την κοφτή απάντηση … όχι! Έχω τραπέζι, αλλά έχω και βάφτιση … δε θα σας περιποιηθώ. Ξέρω λίγους υπεύθυνους μαγαζιών που το κάνουν αυτό.

Η Κιβωτός αποτελεί μια ιδιόρρυθμη περίπτωση από όποια σκοπιά κι αν το δει κανείς. Ας πούμε για τον χώρο … μόλις αντίκρισα τη μικρή είσοδο ήμουν βέβαιη ότι θα έμπαινα σε ένα παραδοσιακό κουτούκι. Όταν μπήκα είδα έναν ατμοσφαιρικό χώρο με μεγάλα σκούρα ξύλινα τραπέζια, καρέκλες που μόνο ταβέρνα δε θύμιζαν, πολλά σημεία με επένδυση τούβλων, γλυκό καφέ χρώμα που έσπαγε με πινελιές απαλού πράσινου, ένα τζάκι στη γωνία. Κουτούκι δε μου έκανε με τίποτα. Κελάρι, μπυραρία, εστιατόριο της κεντρικής Ευρώπης, όμως, μου έκανε μια χαρά.
Μετά βγήκα στην αυλή και το σκηνικό άλλαξε. Φυτά παντού, ανθισμένες γλάστρες, κεραμικά. Δεσπόζoν χρώμα αυτό το σκούρο βυσσινί, στο χρώμα του ξεραμένου αίματος που τόσο αγαπώ στα ρούχα και τα κραγιόν μου. Μια hacienda στο Γαλάτσι.

Όσον αφορά στο φαγητό, θα μπορούσα να πω ότι, είναι κβαντικό. Η κβαντική φυσική είναι... περίεργη. Ακριβώς επειδή είναι περίεργη και πάει κόντρα στην κοινή λογική, από τότε που αναπτύχθηκε έχουν εμφανιστεί πάρα πολλές ερμηνείες που προσπαθούν να εξηγήσουν το φυσικό νόημά της. Ας πούμε ότι το φαγητό στην Κιβωτό “Είναι και δεν είναι, ταυτόχρονα”.

• Ο ντάκος, είναι και δεν είναι μία κλασσική σαλάτα. Αντί για φέτα ή, έστω, ξινομυζήθρα, έχει γαλοτύρι. Μπαστουνάκια αγγουριού και, σπιτικές, πικρούτσικες ελιές. Ένας ολοκληρωμένος μεζές για να συνοδέψεις το τσίπουρό σου κάνοντας πεπερασμένους συνδυασμούς μεν, διαφορετικούς, στην κάθε μπουκιά, δε.

• Τηγανιτή φέτα σε φύλλο. Είναι γνωστή παρασκευή, από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά, εδώ έχει πιπεριές στη γέμισή της, υπέροχο αρωματικό μέλι και τριμμένο φιστίκι Αιγίνης. Είναι στα ορεκτικά αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει κι ένα υπέροχο επιδόρπιο.

• Μελιτζάνες με μέλι και γιαούρτι. Κι αυτές έχουν πιπεριές. Έχουν και μέλι αλλά λειτουργεί απλά ως ενισχυτικό της φυσικής γλυκύτητας της μελιτζάνας. Το γιαούρτι τις σκεπάζει τόσο ωραία και ταιριαστά. Αυτό το πιάτο είναι, για μένα και την κολλητή μου, ότι πιο κοντινό έχουμε βρει σε ένα, παρεμφερές, πιάτο-φετίχ που τρώγαμε, κάποτε, μετά μανίας.
Ταυτόχρονα είναι ένα, διαφορετικό, πιάτο που θέλουμε να ξαναφάμε.

• Μπουρέκι χορταρικών. Είναι σαν κλασσική χορτόπιτα αλλά θυμίζει και πιροσκί. Ή τα τηγανόψωμα που έφτιαχνε η μαμά μου δε μπορώ να αποφασίσω. Η ζύμη του φαινόταν τόσο ορεκτική που με έκανε να δοκιμάσω την άκρη του κι ας μύριζε ανηθίλα (που λέει μια ψυχή) και να το βρω υπέροχο.

• Κοκκινιστό κοτόπουλο. Βαρετό θα μου πείτε. Δεν ήταν. Ήταν ένα πιάτο αντάξιο της μεγάλης “χωριάτικης” μαγειρικής των γάλλων που έχουν πάει τις σάλτσες σε άλλο επίπεδο.

• Αγριογούρουνο. Κυνήγι και γι αυτό αρκετά, ως πολύ, σκληρό. Βαρύ κι όμως με μία σάλτσα, ελαφριά, αρωματική, λεπτόρρευστη. Αστοχία στο κρέας ναι, στη γεύση όχι, αλλά όπως είπε κι η μαύρη οχιά (που καλοπροαίρετη δεν τη λες) “Αν στα 10 πιάτα μόνο το ένα έχει θέμα…. ε! εγώ, άριστα το θεωρώ”.

• Το ανυπέρβλητο για μένα κοτόπουλο σε μαρινάδα καφέ. Που το κοτόπουλο είναι τρυφερό. Η σάλτσα θυμίζει μεξικάνικο mole. Αφήνει μια ανεπαίσθητη πικράδα που εντείνει τη γεύση του. Ακουμπά πάνω σε τηγανισμένο ψωμί. Που πλάι του έχει, όμως, ένα υπέροχο, κρεμώδες, κρητικό τυρί που ακούει στο αστείο όνομα “μαλάκα”. Ένα μοναδικό ελληνό/γαλλικό/μεξικάνικο fusion που αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο τη διαφορετικότητα στην αντιμετώπιση παραδοσιακών συνταγών που θα συναντήσετε αν αποφασίσετε να πάτε.

Εγώ πάντως θα σας προτρέψω να πάτε. Να δείτε μία ταβέρνα που δεν είναι ακριβώς ταβέρνα. Που έχει το άγαλμα της θεάς Αθηνάς στο τζάκι αλλά και καρέκλες αστικής τραπεζαρίας. Να γνωρίσετε τον κ. Δημήτρη, να τον αφήσετε να σας περιποιηθεί κι αν δε σας αρέσει κάτι να του το πείτε. Αν σας αρέσει κάτι πάλι να του το πείτε. Δεν έχω δει άνθρωπο να χαίρεται περισσότερο με μια καλή κουβέντα. Να δείτε τις τιμές που, ίσως, σας φανούν τσιμπημένες αλλά ο τελικός λογαριασμός θα σας αποδείξει ότι φάγατε και ήπιατε με 16-18 ευρώ. Να δοκιμάσετε κλασσικά πιάτα, στα οποία χρησιμοποιούνται, αποκλειστικά, ελληνικά προϊόντα για τα οποία θα μάθετε κι από πού ακριβώς έχουν έρθει, με έναν ανανεωτικό αέρα. Να πάτε και να γράψετε γι αυτήν.

Αγαπώ τον λόγο. Με μαγεύουν οι λέξεις. Διαβάζοντας αισθάνομαι ότι μπαίνω μέσα στο κείμενο. Γίνομαι μέρος του. Έχω την αίσθηση ότι περπατώ σε ένα αγαπημένο μέρος. Ζω μέσα του. Για αυτό και θέλω τα κείμενα αρμονικά. Όμορφα. Τακτοποιημένα. Ακριβή.

Γιατί έχουν δύναμη. Μεγάλη. Η ελληνική γλώσσα έχει ισχυρές λέξεις, βαθιά νοήματα και θεμελιώδεις χρόνους.

- Ξέρω λοιπόν τι είναι ο ενεστώτας. Ένας δύσκολος χρόνος. Ένα κομμάτι καθαρής αγωνίας.

- Οδύνη κι Ηδονή. Το μόνο που τις χωρίζει είναι ένας αναγραμματισμός.

- Μια απλή αλλαγή ενός συμφώνου. Σε ένα τραγούδι. Ένα Ν αντί ενός Εx.
Ένα τελείως διαφορετικό νόημα, ένα χαμόγελο που φτάνει ως τα μάτια, ένας χτύπος καρδιάς που χάνεται.

02 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τήνος – Φάρσαλα – Γαλάτσι. Ε; Μάιστα… Ο Γύζης και ο Λύτρας ήταν κι οι δύο Τηνιακοί. Και οι δύο δάσκαλοι του Γεωργίου Ροϊλού. Ο Γεώργιος Ροϊλός ήταν ο ζωγράφος ο οποίος απαθανάτισε στους πίνακές του τη μάχη των Φαρσάλων του 1897, καταστροφική για την Ελλάδα και απότοκος της εθνικιστικής υστερίας που ακολούθησε την πτώχευση του 1893 (ring a bell?). Η «πατρίς ευγνωμονούσα» έδωσε το όνομα του μεγάλου ζωγράφου της σχολής του Μονάχου Γεωργίου Ροϊλού σε ένα μικροσκοπικό στενάκι στα σύνορα Αθήνας – Γαλατσίου. Εκεί προς επίρρωση του ρητού ότι δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι αλλά μικροί ηθοποιοί στήθηκε ένα ταβερνείο -από πάντα παλιακό- που ξεπερνάει με αξιώσεις τα σύνορα του Γαλατσίου και παίζει έναν αρκετά σημαντικό ρόλο στα της αθηναϊκής εστίασης.

Ό, τι είναι οι Κόμηδες της Λασκαράτου για τα μπαρ είναι η Κιβωτός σε έκδοση ταβέρνας. Παλιομοδίτικο, ελαφρώς παλιωμένο, παλιακό αλλά τίμιο και άξιο χρηματοδότησης διά της υμετέρας επίσκεψης. Πιο εύκολα το αγαπάς παρά λες ότι είναι η καλλίτερη ταβέρνα που έχεις πάει. Να πεις ότι είναι η χειρότερη ταβέρνα που έχεις πάει απλά δεν ισχύει.

Χθες, 26-9-2017, την επισκεφθήκαμε με φίλο εκ γενετής πεινασμένο αλλά όχι πεινάλα. Πήραμε:

Πρασοτηγανιά. 8,00 ευρώ. Εξαιρετικό. Θα μπορούσε να βαπτισθεί και χοιρινό πρασάτο κατσαρόλας. Είχε μια ελαφρώς δεμένη σαλτσούλα. Εξαιρετική ισορροπία οξύτητας-λιπαρότητας. Χοιρινή σπάλα χωρίς πολλά λίπια. Ωραία ψιλικά. Δι’ εμέ το καλλίτερο από όσα πήραμε. Φάουλ το ζέσταμά της στα μικροκύματα.

Κοτόπουλο αλά κρεμ. 9,00 ευρώ. Εκ προοιμίου γεύση ‘80s. Πυκνή, μεστή σάλτσα, σωστά ψημένο κοτόπουλο. Ελαφρώς πιπεράτο και πικάντικο. Τυρένιο βάθος στη σάλτσα.

Μπιφτέκι. 9,00 ευρώ. Δεν μου άρεσε σαν μπιφτέκι. Είχε αυτό το σπογγώδες που εμένα δεν μου κάνει κέφι. Σε άλλους ίσως αρέσει. Εμένα μου αρέσει ο κρουστός κιμάς. Ο μη εξαντλητικά ζυμωμένος.

Όλα συνοδεύονταν από άφθονη φρέσκια, νόστιμη, τηγανιτή πατάτα τηγανισμένη σε πεντακάθαρο λάδι (σ. σ. σε πολλές κριτικές μου έχω αναφερθεί στην ποιότητα του τηγανόλαδου, η οποία συνήθως είναι σημαντικότερη από αυτή της πατάτας μιας και αυτή καθορίζει το κόστος στην πραγματικότητα καθώς η πατάτα είναι από τα φθηνότερα αγροτικά προϊόντα).

Μανιτάρια γεμιστά. 6,50. Δυο άσπρα αγαρικά μεγαλούτσικα. Γέμιση κρεμώδης και σχετικά βαριά. Ωραία τραγανή κρούστα από τυράκι. Το μανιτάρι ζωντανό και ζουμερό.

Ψωμί το οποίο το είχε περάσει από φουρνάκι για να ζωντανέψει. Τυπικά ένα ευρώ.

Πήραμε μισό κιλό ροζέ και κέρασε άλλο τόσο. 3,50 το μισόκιλο. Αντικειμενικά έχει περισσότερο ενδιαφέρον παρά είναι κρασί που περνάει τα τεστ των σομελιέ. Σπιτίσιο κρασί που θυμίζει αυτό που σου φέρνει ένας μπάρμπας σου από τη Στεμνίτσα, από όπου κατήγετο κι ο Ροϊλός…

Στο τέλος μας απολογήθηκε διότι λόγω ασθενείας των προηγούμενων ημερών δεν είχε ετοιμάσει γλυκό να μας κεράσει…

Η εξυπηρέτησις ήτο αρίστη. Φιλική αλλά όχι φορτική. Ασχέτως λεπτομερειών βλέπεις το γνήσιο και πρωτογενές ενδιαφέρον για το αν περνάς καλά. Βλέπεις την περηφάνια για το σερβιριζόμενο προϊόν, ακόμα κι όταν αυτή δεν 100% δικαιολογημένη για να πούμε την αλήθεια, και την αγάπη για το φαγητό. Ναι ρε παιδάκι μου. Μας αρέσουν οι ταβερνιάρηδες που αγαπάνε το φαγητό. Δεν μπορώ άλλους σφίχτες με τατού να μου το παίζουν μάγειρες. Μπορεί να είναι σεφ ολκής αλλά δεν είναι ταβερνιάρηδες. Σε παλαιότερη επίσκεψη στο κατάστημα είχαμε πάρει σταβλίσια. Ρωτηθήκαμε αν μας άρεσε. Μετά την καταφατική απάντηση κατέφθασε ο κάπελας με το μισό βόδι στον ώμο του για να μας δείξει από πού την είχε κόψει όλος περηφάνια. «Σήμερα ήρθε από τη Νάξο. Δεν έχει προλάβει να σιτέψει αλλά είναι πολύ μαλακιά» είπε ενώ γελούσαν και τα μουστάκια του και μια χορτοφάγος της παρέας γούρλωσε ανήσυχη με τους βάρβαρους τρόπους των κρεατοφάγων… Αυτό είναι η ταβέρνα. Όλα τα άλλα είναι σον-σον και τάχαμου τάχαμου. Απλό, nes pas?

Ο χώρος, ο χώρος, ο χώρος. Κοίτα τώρα. Άλλοι λένε έτσι, άλλοι λένε αλλιώς. Εμένα αυτό το βαρυφορτωμένο στο όριο του γιουσουρούμ μου αρέσει. Αλλά εμένα μου άρεσε και ο Μάκης (Κληματαριά) στην Πλάκα. Ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψή του, θετική ή αρνητική, αλλά κανείς δεν έχει δικαίωμα να πει ότι ο χώρος είναι ‘της σειράς’. Έξω έχει αυλή πασπαρτού: είναι σκεπασμένη η μισή, για βροχερά βράδια όπως το χθεσινό, έχει ανεμιστήρες οροφής όπου αυτό είναι εφικτό, έχει πολλά και ενδιαφέροντα φυτά (οι φυτεύσεις πάντα μου κάναν αντιπροσωπευτικές του κυρίου του χώρου). Ο χώρος είναι από αυτούς που είτε σ’ αρέσει είτε όχι. Εμένα μου αρέσει. Βαριέμαι τα minimal εκτός αν είναι σουσερί.

Δυο νομάτοι φάγαμε-σκάσαμε με 16,75 το κεφάλι (όξω ο οίνος). Είπαμε τα ποδοσφαιρικά μας (ελέω γενικής ξεφτίλας ήταν το συντομότερο κομμάτι της κουβέντας), είπαμε τα πολιτικά μας, είπαμε τα οικογενειακά μας, τα επαγγελματικά μας. Μέσα σε ένα δίωρο τάπαμε όλα και φάγαμε κι όλας για 16,75. Η κουφάλα ο ψυχαναλυτής παίρνει ο φθηνότερος 40 ευρώ την ώρα χωρίς να κεράσει ούτε ένα φοντάν. 1000 φορές ταβέρνα. Κι η Κιβωτός είναι μια τίμια και καλτ λύση.

Να πούμε τέλος ότι άλλος ο Ρίζος ο Νερουλός (λόγιος και από τους πρώτους υπουργούς και επί Καποδίστρια και μετά), του οποίου του όνομα φέρει η παράλληλη με την της Κιβωτού οδός, άλλος ο Γεώργιος Ροϊλός (ο ζωγράφος της σχολής του Μονάχου), του οποίου το όνομα φέρει η οδός επί της οποίας η Κιβωτός. Ρίζος Ροϊλός δεν υπάρχει.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Εγω δε γεννηθηκα στην κιβωτο μαζι με τ’ αλλα ζωα, εντουτοις τους βγηκα από κουνια θεριο ανημερο. Ως και το τεραστιο μαλλι μου αποθηριωμενο βγηκε. Όταν δημοσιευτηκε η κατακεραυνωτικη σκουφατη κριτικη για την Κιβωτο, το αγριμι μεσα μου κοντεψε να λυσσαξει από δικαιη οργη για την αχαρακτηριστη εμπειρια στην οποια ανευθυνοι, όπως θεωρησα, μαγαζατορες υποβαλλουν τους ανυποψιαστους πελατες τους. Η γλαφυροτατη περιγραφη με ειχε αφησει αφωνη, πραγμα σπανιο για ατομο των τοσων λεξεων.

Η τυχη, όμως, τα εφερε ετσι που ένα βραδακι καθημερινης, με ολο το ζωικο βασιλειο βιδωμενο σε μια πολυθρονα να παρακολουθει τον τελικο του Survivor, βρεθηκαμε ένα αρνι και δυο λέαινες στην Κιβωτο, να δουμε με τα ματια μας αυτό τον τοσο σατανικο Νωε της εστιασης. Και τοτε πραγματικα αποκτηνωθηκα.

Λυπαμαι πραγματικα που η αποψη μου αντικρουει τη γνωμη αλλου χρηστη σε τετοιο βαθμο, σε σημειο να απορω αν βρεθηκα στο ιδιο μαγαζι ή αν υπαρχει και αλλη Κιβωτος στο Γαλατσι. Η εμπειρια, όμως, που ειχαμε εμεις απεχει ετη φωτος από οσα ειχαμε δαβασει, και νιωθω την αναγκη να αποκαταστησω αμεσα την αδικια που θεωρω πως εγινε σε βαρος ενός τοσο αξιολογου μαγαζιου και, κυριως, ενός τοσο μοναδικου ανθρωπου.

Όταν ξετρυπωσα το μαγαζι σε ένα τοσοδουλι στενακι και ειδα την μικρη ξυλινη εισοδο του, ειπα μεσα μου «εδώ ειμαστε». Ειμαι κουτουκού, είναι γνωστο πλεον αυτό, και κάθε τρυπα και λαγουμι εμενα με ενθουσιαζει. Ελα όμως που το μαγαζι αυτό λειτουργησε όπως η Kinder εκπληξη. Μπαινω μεσα, βλεπω τον ξυλινο διακοσμο, το τζακι, τα ευρυχωρα τραπεζια, λεω μια χαρα ταβερνακι είναι, μαζεμενο, χωρις πολλα πολλα. Δεν ηταν και κατι το εξεζητημενο, μια απλη ταβερνα για μεζε και κρασακι με καλη παρεα, ωστοσο πεντακαθαρη και φροντισμενη. Σκονες και εγκαταλειψη δεν συναντησαν ποτε ουτε το βλεμμα μου, ουτε την εξαιρετικα ευαισθητη στο ακαρι ρινικη μου κοιλοτητα.

Ωσπου διαβαινω την πορτα για την πισω αυλη, και νιωθω σα να μπηκα στη Χωρα των θαυματων. Δεντρα, γλαστρες και αναρριχητικα φυτα, ξυλο και πετρα αναμικτα, γλυκο πρασινο χρωμα αναμεσα στην πετρα, να ανακουφιζει το ματι. Πανω στο πλακοστρωτο μεγαλα τραπεζια με ανετες ξυλινες καρεκλες, ολη η οροφη καλυμμενη με κλιματσιδες και κλαδια, και καπου εκει αναμεσα να ξετρυπωνουν ανεμιστηρες οροφης για τις ζέστες. Ο κηπος αυτος είναι τοσο απολαυστικα ησυχος που ανετα καθεσαι ένα τριωρο και κουτσοπινεις, και εχεις την αισθηση ότι εισαι διακοπες. Μου αρεσε πραγματικα παρα πολύ.

Περνωντας στον διαβοητο κυριο Δημητρη, ο ανθρωπος είναι one man show. Φιγουρα γελαστη και κεφατη, λιγο ακοπη και αυθορμητη, αλλα καλοκαρδη και βροντερη, σαν το κλισε του απολυτου ταβερνιαρη. Δε σε περιποιειται απλως, σε κατασκλαβωνει με την γενναιοδωρια του, την απλοχερια και την ειλικρινη φροντιδα του. Μας εδωσε τις συνταγες για τα, μοναδικης συλληψης, πιατα του, μας προτεινε ο ιδιος με την χαριτωμενη, παιδικη επιμονη του καποια πιατα, μας επνιξε στα κερασματα και μας φορτωσε με δωρα.

Τι θελαμε και επαινεσαμε την ντοματα του στο πιατο μας? Μας εφερε 3 σακουλακια με 3 ντοματαρες εκαστο, με μια ευωδια που σου σπαγε τη μυτη. Οι ντοματες αυτές, που αυτή τη στιγμη που γραφω αναπαυονται εν τοπω χλοερο, ηταν μια τοσο απλη αλλα τοσο καθηλωτικα γλυκεια κινηση που με κερδισε αμεσως. Όχι φυσικα για την αγοραστικη αξια της ντοματας, αλλα για την ανυπολογιστη αξια του ανθρωπου που την προσφερε τοσο χαριτωμενα. Και να έμενε εκει. Όταν στο τελος εφερε να κερασει δικο του, χειροποιητο τσιπουρο το οποιο ηταν ομολογουμενως αριστο, η lion queen ενθουσιαστηκε τοσο που θελησε να αγορασει λιγο για το Βασιλια των λιονταριων. Ο ανθρωπος εσπευσε να της φερει ένα μπουκαλι και ηταν ανενδοτος, παρα τα επιμονα παρακαλια της αλλης, να παρει χρηματα.

Μα δεν είναι μονο τα δωρα και τα κερασματα, αλιμονο αν αυτά εκριναν την ποιοτητα του ανθρωπου. Είναι αυτή η αβιαστη οικειοτητα που νιωθει με τους πελατες του, που θα μιλησει μαζι τους επι παντος επιστητου, αλλα θα τους δωσει και το χωρο να πουν τα δικα τους ανενοχλητοι. Θα ριχνει διαρκώς ένα βλεφαρο προς το μερος σου, χωρις να σε ενοχλει όμως με απανωτες επισκεψεις. Θα κανει το καλαμπουρι του. Θα σου πει με παιδικη περηφάνια οσα εχει καταφερει στο χωρο, όχι γιατι είναι υπερφιαλος, αλλα γιατι λατρευει τοσο εξωφθαλμα αυτό που κανει. Και, κακα τα ψεματα, το κανει πολύ καλα.

Όλα οσα φαγαμε από τον αρκετα περιορισμενο, λογω καλοκαιριου, καταλογο ηταν νοστιμα, δημιουργικα και πλουσια. Συγκεκριμενα πήραμε:

Ντακο σε μεγεθος κουμπαρά, θαμμενο από την τριμμενη, μυρωδατη ντοματα και μια τσανακα τουλουμοτυρι. Τραγανος οσο ακριβως πρεπει και ταυτοχρονα ευκολος στο κοψιμο, ζουμεροτατος, με ένα τυρι ξινο και τοσο ταιριαστο με τη γλυκεια ντοματα. Συνοδευεται από μπαστουνια αγγουριου με χοντρο αλατι και σκληρες, αλμυρες ελιες. (6€)

Μελιτζανα με γιαουρτι. Ολοκληρο βουνο τηγανισμενης μελιτζανας, πιπεριας, και εμβολιμου σκορδου, σκεπασμενο με μια πολύ αναλαφρη στρωση γιαουρτιου με μυρωδικα, και ποτισμενο με μελι. Αν εχεις το θεο σου. Μας αφησε αναυδες το ποσο αψογα συνδυαζονται τα τοσο ετεροκλητα υλικα σε ένα λαχταριστο συνολο. Ακομα και το, παρ ολιγον, τετραποδο που δεν πλησιαζει τον ανηθο, αυτό το πλησιασε αγριως. (6€)

Φετα σε φυλλο με μελι και φιστικι Αιγινης. Ένα μεγαλο παραλληλογραμμο, ηρθε μολις τηγανισμενο και καυτο, με μια γεμιση ρευστη και υπεροχη και φυλλο αλαδο και τραγανο. Η κοκκινη πιπερια και τα μπαχαρικα που ειχαν ανακατευτει με το τυρι του εδιναν άλλη διασταση. (6€)

Μανιταρια γεμιστα. Δυο πορτομπελο ξεχειλισμενα σε τυρια, μπεικον και μπεσαμελ, η φαντασιωση καθε καρδιολογου. Στο τελος ειχε γκρατιναριστει κιολας, και ειχε μια κρουστα τυριου ευπαρουσιαστη. Η γεμιση ηταν κολασμενη, ενώ το μανιταρι κρατουσε ολους τους χυμους του. Για μεγιστη απολαυση, τρωγεται ζεστο. (6€)

Μπουρεκι χορταρικων. Ερχεται ένα μισοφεγγαρο σα γιγαντια, ζυμαρενια, τηγανιτη κουρου που μπορεις να χρησιμοποιησεις και σαν μπουμερανγκ αναχαιτισης στο μεγεθος που είναι. Η γεμιση με όλα τα πρασινα του βουνου και του λογγου, κρεμωδης και καυτη, εδενε τοσο ωραια με την κρουστη, εντελως άλαδη ζυμη. Το αφησαμε για το τελος, γιατι ειχαμε τοσα να επικεντρωθουμε που ξεχαστηκαμε και, ακομα και κρυο, παρεμεινε τραγανο και νοστιμο. (7€)

Μπιφτεκι μοσχαρισιο, για το οποιο θυσιαστηκε μισο μοσχαρι. Πλακουτσωτο, με υπολογισιμο ογκο και παχος, με τα μυρωδικα του τοσα οσα, χωρις υπερβολες. Ηταν τοσο αρτια ψημενο, που, παροτι δεν ηταν medium όπως το προτιμω, και ενώ ηταν τοσο παχυ που θα περιμενες ανισο ψησιμο, ηταν αδιανοητα ζουμερο και κοβοταν πανευκολα, χωρις να θριβουλιαζει. Οι τηγανιτες πατατες που το συνοδευαν καταξανθες και τραγανες, σαν Σουηδες τουριστριες. (9€)

Η απολυτη υπερπαραγωγη. Κοτοπουλο σε μαριναδα καφε, σβησμενο με κρασι, πανω σε τηγανιτο ψωμι, με μια λιμνη ψητου τυριού μαλάκα από την Κρητη δίπλα. Ο ανθρωπος χτυπιοταν να το παρουμε, αλλα εγω η χοντροκεφαλη ασυγκινητη. Τι να κανω που δεν τα συμπαθω τα ρημαδια τα πουλερικα, ουτε τα κοτοπουλα, ουτε τα γαλόπουλα, ουτε και τις χοντρομπεκατσες; Ειδε και αποειδε ο χριστιανος και μας το εφερε κερασμα. Και δεν μιλαμε για μια μεριδουλα, όχι. Την κανουμε που την κανουμε τη γουρουνια, θα την κανουμε σωστα, με 3 κιλα κοτοπουλο και ένα κεφαλι τυρι.

Παροτι περιμενεις ότι το πιατο αυτό θα είναι πιο βαρυ από ρεμπετη στην Κοκκινια, τελικως και σε αυτό πεσαμε εξω. Δεν πρεπει να εχω φαει ποτε τρυφεροτερο κοτοπουλο, ενώ ο συνδυασμος με τη σαλτσα, το θεικο ψωμακι από κατω και το τυρι ηταν κολασμενος. Δε νομιζω ότι μπορω να το περιγραψω καλυτερα χωρις να μειωσω το γευστικο του βαθος, και δεν θελω κιολας. Να πατε να το φατε. Τελεία.

Τα αλλα θηλαστικα ηπιαν κοκκινο κρασακι 1.5 κιλο (7€) που χαρακτηρισαν ευγεστο και ελαφρυ και μια σοδα (1€) Ψωμακι στην αρχη ηρθε καυτο και μαλακο, καθολου σφουγγαρε και σιγουρα ημερας, εκανε πολλες μετωπικες με τις σαλτσες στα πιατα. Νεράκι βρυσης σε μπουκαλι δικο τους γυαλινο, με μυρωδια ανυπαρκτη και, με πατερα υδραυλικο αλα Σουπερ Μαριο, γνωριζω πολύ καλα από πηγαδια, γουρνες και αντλιες.

Κλεισαμε τις απειρες ωρες παραμονης μας στην υπεροχη αυλη με «καρπουζακι», όπως βαφτισε ο κυριος Δημητρης την οροσειρα που απιθωσε στο τραπεζι μας, γλυκο, δροσερο, ατελειωτο. Οι άλλες στην αγελη ηπιαν και το αρωματικο τσιπουρο, εγω απλως τις κοιτουσα να ενθουσιαζονται και γελουσε η μουσουδα μου.

Τι πληρωσαμε τελικως για όλα αυτά? Το συγκλονιστικο ποσο των 49 ευρω με νομιμη αποδειξη, που με αναγκασαν να ρωτησω τον λογιστη μου αν με παιρνει ένα τετοιο οικονομικο ανοιγμα σε εποχες κρισης. Με αυτή την κριτικη ελπιζω να αποπληρωνω και ένα χρεος στον κυριο Δημητρη, έναν ανθρωπο που συμπαθησα με το καλησπερα σας και, ως το τελος της βραδιας ειχα αποφασισει ότι σκοπευω να τον κανω πλουσιο με τη συχνοτητα επισκεψεων μου.

Εξαλλου, για μενα κριτηριο για το αν θα ξαναπαω σε ένα μαγαζι αποτελει να μου λειπει καποια γευση που εφαγα εκει, να την επιθυμησω καποια στιγμη στο ασχετο, εκει που ανακατευω βαριεστημενα τα δημητριακα που αποτελουν σχεδον όλα μου τα γευματα στο σπιτι- ναι, ειμαι τοσο ακαματα! Το προβλημα σε αυτό το μαγαζι είναι ότι δεν ειχα προλαβει να φυγω και μου ελειπαν οσα γευτηκα ήδη. Μια μερα περασε, η λιγουρα για αυτά τα πιατα δεν περασε ακομα.

Το προτεινω ρωτας; Σοβαρα τωρα;

0 medium

22 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επισκεφτήκαμε την Κιβωτό Σάββατο βράδυ 6 ατομα. Ο Κύριος Δημήτρης μας υποδεχτηκε με ένα εγκάρδιο, αυθεντικό χαμόγελο όπως πάντα. Ο χώρος ειναι περιποιημένος, είναι ένα ζεστό και φιλικό περιβάλλον και ιδανικό για κάθε περίσταση. Είναι μία ταβέρνα που σε μεταφέρει πίσω σε παραδοσιακές καταστάσεις και παρόλο που ο χώρος ίσως να μην σε εντυπωσιάσει με την πρώτη ματιά έχει κάτι το διαφορετικό που το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπολοιπα μαγαζιά του είδους του.

Πλέον μετά από τόσες φορές που έχω επισκεφτεί την Κιβωτό μπορώ να πω οτι εχω γίνει πιστή πελάτισσα. Η Κιβωτός είναι από τις λίγες αυθεντικές ταβέρνες που έχουν απομείνει και που μπορεί κανείς να βρει, πλέον στην Αθήνα. Παραγγείλαμε λοιπόν την Αναμεικτη Σαλάτα με την γλυκόξινη σως( η οποία είναι σταθερή αξία), Κοτοπιτάκια τα οποία έχουν μια υπέροχη γέμιση, Μανιτάρια γεμιστά, γραβιέρα σε φύλο με μαρμελάδα και φυστίκι Αιγίνης και από κυρίως πιάτα 2 μπιφτέκια γεμιστά και την Σταβλίσια μπριζόλα η οποία ήταν γιγαντιαία στην κυριολεξία! Ήταν όλα εξαιρετικά χωρίς καμία υπερβολή.

Όταν αγαπάς αυτό που κάνεις και το κάνεις και με μεράκι αυτό βγαίνει προς τα έξω. Στην εποχή που ζούμε αρκετοι προτιμούν να χαλάσουν την ποιότητα τους προκειμένου να μειώσουν το κόστος και για αυτο χρησιμοποιούν δεύτερης ποιότητας υλικά, παρολα αυτα η Κιβωτός είναι σταθερή, πάντα με ποιοτικά και φρέσκα υλικά.

Περάσαμε υπέροχα και με την συνοδεία της ζωντανής μουσικής που διαθετει το μαγαζι καθε Σάββατο βράδυ. Στο τέλος μας ηρθε κέρασμα ραβανί, κι αυτό χειροποίητο! Μείναμε απολύτως ευχαριστημένοι όπως και καθε φορα. Οι τιμές σε πολυ λογικά πλαίσια και κανείς θα μπορούσε να τις χαρακτηρίσει χαμηλές αν συλλογιστεί την ποσότητα και την ποιότητα. Αν δεν έχετε επισκεφτεί ακόμα την Κιβωτό πρέπει οπωσδήποτε!

1 medium

11 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Με μεγάλη χαρά γράφω κριτική για την ταβέρνα ‘Κιβωτός’ στο Γαλάτσι, δεδομένου ότι είναι από τις λίγες εναπομείνασες αυθεντικές ταβέρνες που μπορεί κανείς να βρει, πλέον, στην Αθήνα.

Και όταν λέω αυθεντική, το εννοώ με όλη την σημασία του όρου!

Πηγαίνω με την οικογένεια μου εκεί πολλά χρόνια, μια και μένουμε σχετικά κοντά στην περιοχή.

Μπορεί, όντως, ο χώρος να μην είναι μοντέρνος ή εντυπωσιακός, εντούτοις έχει ένα ατού το οποίο είναι εξαιρετικό, και αυτό δεν είναι άλλο από την εξαιρετική ποιότητα του φαγητού.

Σε μια εποχή όπου οι περισσότερες ταβέρνες του είδους στρέφονται σε χαμηλής ή δεύτερης ποιότητας υλικά, προκειμένου να μειώσουν το κόστος, η ‘Κιβωτός’ είναι σταθερή, τόσα χρόνια, στην προμήθεια κρεατικών και ψαρικών απευθείας από την Μυτιλήνη και την Νάξο, πάντα από μικρούς, ντόπιους παραγωγούς και προμηθευτές.

Η Κιβωτός είναι μια άκρως οικογενειακή ταβέρνα, όπου τα πάντα περνάνε από το χέρι του ιδιοκτήτη της, του κ. Δημήτρη, ο οποίος αντιμετωπίζει τον κόσμο, όχι ως πελάτη, αλλά ως γνωστό του που ήρθε στο μαγαζί του για να φάει.

Τα κρεατικά της ώρας και τα ψαρικά είναι υπέροχα, με τέλειο ψήσιμο, όπως και η ανάμεικτη σαλάτα του κ. Δημήτρη. Οι τιμές εξαιρετικά λογικές και οι ποσότητες στις μερίδες εξαιρετικά μεγάλες, πάντα με κέρασμα φρούτο ή γλυκό στο τέλος.

Επίσης, ωραίες είναι και οι βραδιές με ζωντανή μουσική.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου γιατί πιστεύω ότι οι λίγοι τέτοιοι ‘ταβερνιάρηδες’ που υπάρχουν στις γειτονιές της Αθήνας, πρέπει να υποστηριχτούν, και εμείς να περνάμε βραδιές με αληθινό ελληνικό φαγητό.

10 medium

02 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ενα απο τα ελαχιστα σπανια ποιοτικα εστιατορια-ταβερνα που εχουν μεινει σε γειτονικο ζεστο επιπεδο.

Μεσα σε απλοχωρο ψηλοταβανο επισης σπανιο νεοκλασσικο με φοβερο τζακι τελεια τραπεζια - καθισματα και καλη μουσικη (ζωντανη Σαββατο).

Ωραιος ιδιωτικος κηπος.

Ο Δημητρης ειναι σεφ - και ξερει τι κανει και ολα οσα κανει με τη συζηγο του ειναι σπανια κι απιθανα - μονο φρεσκα και πολυ ποικιλα. Αγοραζει απο πολυ ψαγμενες πηγες (Ναξο κρεατα, τυρια πχ ψαρια απο Μυτιληνη απο οπου ειναι... κλπ κλπ) αν κατι δεν αξιζει δεν το σερβιρει!

Απιστευτες μπριζολες τεραστιες α-λα-Τεξας!
Σπανια ψαρια.
Μεζεδες με φαντασια - μπουρεκακια, μανιταρια, σουπιες οτι μπορεις να φανταστεις.

Ειναι το ρεγκουλαρ μας 10+ χρονια - το σερβις ειναι τελειο και ζεστο - εχουμε παει δεκαδες φιλους απο εξωτερικο ολοι τρελαθηκαν...

Σωστος πρεσβης των καλων που μειναν στο Ελλαντα...

7 medium

04 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Έχοντας διαβασει τις καλές κριτικές άλλων χρηστών αποφασίσαμε εγώ και η παρέα μου να επισκεφτούμε την Κιβωτό! Κλείσαμε τραπέζι για Σάββατο Βράδυ αφού είχαμε ενημερωθεί και ότι θα εχει ζωντανή Μουσικη.. Μόλις μπήκαμε στο μαγαζί μας υποδέχτηκε καλοσυνάτος και ευχάριστος ο ιδιοκτήτης.

Ο Σερβιτόρος μας έβαλε να καθίσουμε, μας έφερε νερό και μας έδωσε τους καταλόγους και ένα αλλο χαρτί στο οποίο ήταν γραμμένα τα πιάτα ημέρας. Το τζάκι ζέσταινε τον χώρο και δημιουργούσε μια όμορφη ατμόσφαιρα. Ο χώρος πολυ όμορφα διακοσμημένος δίνοντας μια αίσθηση άλλης εποχής. Αφού αποφασίσαμε τι θα παραγγειλουμε ο ιδιοκτήτης ήρθε να μας πάρει παραγγελιά..

Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη και γρήγορη.. Μέσα λίγα λεπτά ήρθε το ζεστό και φρέσκο ψωμάκι, η ανάμεικτη σαλάτα με την γλυκόξινη σως και τα γεμιστά μανιτάρια! Λιγο αργότερα άρχισε και η ζωντανή μουσική που ήταν η καλύτερη συνοδεία... Το σουφλέ που όπως μας είπε ο κύριος Δημήτρης ειναι με 4 διαφορετικά τυριά και το φτιάχνει ο ίδιος όπως και τα υπόλοιπα φαγητά ήταν πεντανοστιμο. Το κρεας ηταν μαλακο, ευγεστο και τελεια ψημενο. Οι μεριδες τεραστιες πραγματικα...

Στο τέλος μας ήρθε κέρασμα σοκολατοπιτα και ήμασταν τόσο σκασμένοι που δεν μπορούσαμε να φάμε αλλο.. Εγώ ομως δεν μπορεσα να αντισταθώ... Και δοκίμασα.. Το καλύτερο συνοδευτικό πραγματικά.. Στο τέλος ήρθε ο λογαριασμός. Οι τιμές λογικές καθόλου υπερβολικές για την εξαιρετική ποιότητα του φαγητού...

Η επίσκεψη μου στην Κιβωτό με διαβεβαίωσε ότι όσα γράφονται σε διάφορα site ισχύουν. Συγχαρητηρια στον κύριο Δημήτρη που είναι η ψυχή του Μαγαζιού! Θα ξαναπάμε σίγουρα με την πρώτη ευκαιρία.. Όσοι δεν έχετε επισκεφτεί ακόμα την Κιβωτό αξίζει πραγματικά να την επισκεφτείτε!