Loader

Περιγραφή

Κρητικοί μεζέδες, ανοιχτό από το πρωί μέχρι το βράδυ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

02 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Η προσμονή ήτο υψηλή, καθότι είχα γίνει αποδέκτης διθυραμβικών σχολίων από συγγενή της συζύγου μου, πολλάκις. Και υπολογίζω τη γνώμη του, διότι είναι αξιόπιστο άτομο, με γνώσεις μαγειρικής και η γυναίκα του έχει, αρκετές φορές, παραχωρήσει την πρωτοκαθεδρία στην κουζίνα με αποτέλεσμα να έχω φάει θεϊκά πιάτα από τα χέρια του. Δεχθήκαμε λοιπόν την πρόσκληση και κινήσαμε για Πετράλωνα.
Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη περιοχή είναι αχαρτογράφητη από εμένα. Οι λόγοι είναι ξεκάθαροι στο μυαλό μου αν και στον έναν έπεσα έξω. Έχω κάνει 2 επισκέψεις στην περιοχή, κλασικά, σε μαγαζιά της Τρώων και δε μπορώ να πω ότι έμεινα ικανοποιημένος. Εκεί που έπεσα έξω, είναι ότι θεώρησα ότι η ανάπτυξη των Πετραλώνων θα είναι μία φούσκα που θα κρατήσει το πολύ 2 χρόνια, αλλά απ’ ότι είδα, στην τελευταία επίσκεψή μου, αντέχει ακόμα και μαζεύει αρκετό κόσμο όλων των ηλικιών και κατηγοριών.
Φτάνω λοιπόν στην Τρώων Κυριακή μεσημέρι προς απόγευμα με αρκετό ήλιο, θαυμάζω με τη σύζυγο τη βουκαμβίλια σε παρακείμενο μαγαζί και κατευθύνομαι για το Άστερ.
Βλέπω το γωνιακό νεοκλασικό και με κατακλύζει τρελή αγαλλίαση για το ορθόν της επιλογής.
Αμ δε. Το Άστερ δεν είναι στον α’ όροφο, άντε στο ισόγειο του νεοκλασικού που αποτελεί σπίτι διατηρητέο, αλλά στο υπόγειο. Αν και δεν έχω γενικά πρόβλημα με τους χώρους, ένα σφίξιμο στο στομάχι το ένοιωσα. Το οποίο σφίξιμο έγινε γροθιά όταν μπήκα στο μαγαζί.
Θα συμφωνήσω με τον Φινόκιο και θα πω: Από πότε η φορμάικα έγινε άποψη; Από πότε αυτό το συνονθύλευμα επίπλων αποτελεί στυλ; Και τι σου βγάζει σα μαγαζί έτσι ώστε να το γεμίζεις, να περιμένεις για να καθίσεις, ή να τρως στην “κουτσομπόλα” και να χαμογελάς από ευτυχία; (κουτσομπόλα = μικρός καναπές με δείγμα τραπεζιού δίπλα, όπου τοποθετούσαν συνήθως το τηλέφωνο τότε που δεν υπήρχε το ασύρματο και καθόταν η γιαγιά, μάνα, θεία κλπ και μιλούσε ώρες και ερχόταν ο λογαριασμός και τρελαινόταν ο παππούς, πατέρας, θείος διότι το απεριόριστο ήταν άγνωστη έννοια).
Άντε, το μωσαϊκό μου άρεσε, μου θύμιζε το σπίτι που μεγάλωσα, αλλά όλα τα άλλα ήταν επιεικώς απαράδεκτα. Τραπέζια σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, καρέκλες ότι βρήκα πήρα, σκαμπό στο μπαρ-κουζίνα που έκλειναν τον χώρο και φορμάικα, μα πολύ φορμάικα. Μου θύμισε κουτούκι στα χειρότερα του, στο στυλ μαζευόμαστε, φέρνει ο καθένας ότι έχει τα μοιραζόμαστε και ετοιμαζόμαστε για την επόμενη διαδήλωση αφού πρώτα φάμε. Τα πανό τα αφήνουμε έξω γιατί μέσα ο χώρος είναι μικρός, που να χωρέσουμε; Άσε που, το να ακούς τι λένε στο δίπλα τραπέζι μπορεί να είναι και αυτό μια άποψη, in κατάσταση.
Σιγοτραγουδώντας, μία το “Kουτούκι του Γιαβρή” της Κατερίνας και μία το “Evening over rooftops” του Edgar, θαυμάζοντας τον πέτρινο ανάγλυφο τοίχο, από τα λίγα που άξιζαν και πίνοντας μια ρακή συνοδεία κριτσινιών και sauce σαν κηπουρού, λέω στη σύζυγο να μην απογοητεύεται γιατί, στην τελική, ήρθαμε για την παρέα και το καλό φαγητό. Είναι όμως να μη σου κάτσει στραβά από την αρχή.
Να σου και τα ξαδέρφια, έρχεται και η χαμογελαστή σερβιτόρα χαιρετά τον ξάδερφο που έχει ένα πρόσωπο στο μαγαζί και ξεκινάμε την παραγγελία.
Ανοίγω κατάλογο, βλέπω λίγα, εκ των οποίων κάποια σβησμένα με μαρκαδόρο, μη στεναχωριέστε λέει η κουνιστούλα κοπελίτσα, έχουμε λίγα και καλά αλλά και κάποια πιάτα ημέρας, οπότε, σίγουρα, θα έχετε παραπάνω επιλογές. Έριξε πολύ τρέξιμο η μικρούλα με το ωραίο χαμόγελο μιας και ήταν η κύρια παίκτρια του μαγαζιού και τα κατάφερε πολύ καλά, αλλά δε δικαιολογείται να ξεχάσει να αναφέρει το κότσι, που ήταν στα πιάτα ημέρας.
Ξεκινήσαμε με πολύ καλή φακοσαλάτα με σολομό, μυρωδικά, άνηθο, κρεμμυδάκι και λεμόνι, δροσερή, πληθωρική, που έβγαζε όλα τα αρώματα και σε καλωσόριζε με τον καλύτερο τρόπο στο μαγαζί. Τουλάχιστον εμένα και τον ξάδερφο διότι οι 2 σύζυγοι διαπίστωσαν ότι κάποιες φακές “κράταγαν’’. Δεν το κατάλαβα, τυχερά είναι αυτά.
Συνεχίσαμε με την αστεροπατάτα στην οποία έκανε παρέα το ξύγαλο. Η πατάτα τηγανιτή θύμιζε ετοιματζίδικη country style αλλά ήταν χεράτη, κομμένη σε αρκετά μεγάλα κομμάτια, δεν κρατούσε καθόλου, χρυσαφένια και τραγανή απ’ έξω και από μέσα αφράτη, έδενε απίθανα με το αλοιφοκοκκώδες τυρί από τη μεγαλόνησο, το οποίο εξισορροπούσε με τη δροσιά του το κάψιμο της πατάτας. Το όλο πιάτο συμπλήρωναν η κατάλληλη ποσότητα ρίγανης και το χοντρό αλάτι.
Μέχρι στιγμής, συνοδεύοντας με ρακή, πηγαίναμε πολύ καλά.
Λάτρης του απακίου γαρ, δε θα μπορούσε να λείψει από τη φορμάικα, η οποία, παρέλειψα να σας πω, ότι είναι επιφάνεια που γλιστράει, με ότι αυτό συνεπάγεται. Σαν τη slide κιθάρα που έπαιζε ο Θάνος ένα πράμα, που όταν έπινε λίγο παραπάνω του γλιστρούσαν οι νότες και ξημεροβραδιαζόμασταν στις πρόβες.
Απάκι λοιπόν απαράδεκτο διότι, απλά, το έβγαλε από τη συσκευασία και όπως ήταν σε ακανόνιστα κομμάτια, το πέταξε 45 δεύτερα στο τηγάνι και μας το πλάσαρε με μία φέτα λεμόνι. Σκληρό και λιπώδες. Δεν κατέβαινε, με τίποτα, στο στομάχι. Όπως και το ξιδάτο λουκάνικο το οποίο ήταν το κλασικό παστό, μέτριο όμως σε γεύση και πολύ, μα πάρα πολύ σκληρό.
Άλλη μια ρακή για την παρέα, τη συζήτηση και για να χωνέψουμε τους μεζέδες. Σύνολο μέχρι τώρα 3 ρακές. Να ενθυμείστε το νούμερο, έχει σημασία.
Τελείωσαν οι μεζέδες και πάμε στα πιάτα ημέρας που ήταν και τα κυρίως και αυτά στη μέση. Πήραμε, λοιπόν, αρχικά σκιουφιχτά με στακοβούτυρο και τριμμένη ξινομυζήθρα. Αρκετά γευστικά, με το σωστό βράσιμο και σε νορμάλ ποσότητα, χωρίς να καλύπτεται η γεύση τους από τα μυρωδικά και το τυρί.
Συνεχίσαμε με αρνάκι στη γάστρα με τις ίδιες τεράστιες πατάτες. Εδώ το αρνί ήταν αρκετά μαλακό, μεγάλο κομμάτι χωρίς πολύ κόκκαλο, σωστά αλατοπιπερωμένο και αρωματισμένο με τα μυρωδικά του και φαγώθηκε άμεσα.
Το ίδιο συνέβη και με το κουνέλι με ξινόχοντρο τραχανά στα κόκκινα και αρκετά μυρωδικά. Το κουνέλι δεν το τρώω γιατί δε μ’ αρέσει γευστικά, όπως δεν τρώω και τον τραχανά. Εδώ απλά δοκίμασα λίγο, αλλά δε μου έκανε καμία αίσθηση να αλλάξω συνήθειες. Είδα όμως ενθουσιασμό από τους υπόλοιπους και το πιάτο στραγγίστηκε, οπότε άρεσε.
Τα κυρίως τα συνοδεύσαμε με ½ lt κόκκινο κρασί.
Το κεφάλι μου είχε αρχίσει, ήδη, να διαμαρτύρεται κάτι για το οποίο δεν υπάρχει δικαιολογία πέραν της προφανούς. Η ποσότητα που ήπιαμε ήταν μικρή οπότε ο συνδυασμός ρακής, κρασιού δεν επηρέασε, το φαγητό αρκετό, τσιγάρο δεν έπαιξε για να θεωρήσω ότι έπεσε καπνός, οπότε συμπεραίνω ότι η ποιότητα ήταν κάτω του μετρίου.
Μας κέρασαν σπιτική καρυδόπιτα, δε μ’ άρεσε, αλλά ποτέ μην κρίνεις το κέρασμα.
Συνοψίζοντας, δε θεωρώ ότι υπάρχει περίπτωση να ξαναπάω, αν και το φαγητό ήταν άνω του μέσου όρου, αλλά ο συνδυασμός φαγητού, ποτού, περιβάλλοντος, συνυπολογίζοντας ότι πληρώσαμε 4 άτομα 18 ευρώ το κεφάλι, ήτο θανατηφόρος.
Καλή η προσπάθεια των παιδιών που απ’ ότι έμαθα ασκούν το επάγγελμα του ηθοποιού, αλλά αυτό το κουλτουριάρικο, αναρχοαυτόνομο, αριστερίζον δεκαετίας 80, με τις περίεργες αλλά και extreme στιλιστικές πινελιές ή παρεμβάσεις του χώρου και του κόσμου δε με εξιτάρει.
Και μεις ροκάραμε όταν οι άλλοι ακούγανε μπιτάκια, και μεις φορέσαμε μαρξιστικά αμπέχονα όταν οι άλλοι φορούσαν μοντγκόμερι και μεις διαβάσαμε Bukowski, Ginsberg και Kerouac και μεις ήμασταν ασυμβίβαστοι και ανατρεπτικοί, αλλά ένα στυλ το κρατούσαμε και το κρατάμε ακόμα.

12 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πήγαμε παρέα πέντε ατόμων την προηγούμενη εβδομάδα. Θέλαμε να φάμε "στη μέση" διάφορα πιάτα, οπότε ψάχναμε κάτι σαν μεζεδοπωλείο-ρακάδικο κοντά στην περιοχή των Πετραλώνων που μας βόλευε. Γενικά η περιοχή ενδείκνυται για γαστρονομική επιδρομή αν ψάχνεις κάτι πιο παρεϊστικο και με νότα παλιάς αθηναϊκής γειτονιάς. Πάμε, λοιπόν...

Ήταν Σάββατο μεσημεράκι και βρήκαμε να κάτσουμε χωρίς κράτηση, αν και γενικά είχε κόσμο και ροή στα τραπέζια. Αρχικά, μας ρωτάνε αν θέλουμε νεράκι βρύσης ή εμφιαλωμένο (καλή κίνηση). Ωστόσο, γενικά οι σερβιτόροι ήταν λίγο δυσεύρετοι και σε mood... Ικαρίας!! Καθόλου καλό όταν πεινάς ή όταν θες να παραγγείλεις κάτι συμπληρωμάτικο άμεσα ή όταν βιάζεσαι να πληρώσεις για να φύγεις.

Σχετικά με το φαγητό... Ψωμάκι το κλασικό της ταβέρνας που χρειάζεσαι και δεύτερο για παπάρα. Τα χορτοπιτάκια που πήραμε πολύ νόστιμα και με πολύ ωραία ζύμη. Επειδή έχει τύχει να φάω χορτοπιτάκια από χεράκια Κρητικιάς νοικοκυράς, εχώ να πω ότι ήσαν σχεδόν ίδια! Το απάκι πολύ νόστιμο, αν και το απάκι σαν υλικό είναι πάντα νόστιμο και πρέπει να είσαι χαϊβάνι για να το καταστρέψεις! Παραγγείλαμε επίσης αυγά με παστουρμά, τα οποία ήταν επίσης πετυχημένο πιάτο, αλλά σε άλλα μαγαζιά έχω φάει το ίδιο πιάτο καλύτερα εκτελεσμένο. Λουκανικάκια επίσης καλομαγειρεμένα, αλλά όχι κάτι το φοβερό σαν ποιότητα (δεν ήταν βέβαια και αυτά των παιδικών parties). Οι πατάτες είναι χοντροκομμένες, μαλακιές μέσα και με κρούστα απ εξώ! Πρέπει λογικά να τις βράζουν πρώτα και μετά να τις ρίχνουν σε καυτό τηγάνι, γιατί δεν είχαν απορροφήσει καθόλου λάδι εσωτερικά. Η σαλάτα (την ομώνυμη πήραμε απ' ό, τι θυμάμαι) ήταν αξιοπρεπέστατη με ωραία ισορροπία μεταξύ λαχανικών και βινεγκρέτ). Τέλος, παραγγείλαμε κι ένα πιάτο ημέρας με κοτόπουλο με κόκκινη σάλτσα και πιπεριές. Εγώ δεν ξετρελάθηκα βρήκα τη σάλτσα αραιή και το κοτόπουλο όχι πολύ σωστά μαγειρεμένο. Παρόλαυτά, σε άλλα άτομα από την παρέα άρεσε....

Εν κατακλείδι, είναι καλό μαγαζί, αξίζει να παει κανείς και για τον χώρο, τον οποίο βρίσκω πολύ όμορφο και γραφικό, να μιλήσει με την παρέα του, να πίνει και να τσιμπολογάει μεζέδες... Σίγουρα δεν είναι για κάποιον που ψάχνει πιο πρωτότυπη και μοντέρνα κουζίνα ή εμφανισιακά εντυπωσιακά πιάτα και κυριλέ σέρβις.

6 medium

08 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Επισκεφθηκαμε το Αστερ ύστερα από παρεναισεις γνωστών Τρίτη βράδυ. Το κατάστημα θυμίζει παλιό σπίτι με πολύ οικεία διακόσμηση. Οι "οικοδεσποινες" σερβιτόρες ήταν πολύ εξυπηρετικές και χαμογελάστες. Δοκιμάσαμε από τα πιάτα ημέρας την κυκλαδίτικη σαλάτα, Ντακο με αβοκάντο, Burger και κρητικά ζυμαρικά με αβγο. Ο Ντακος με το αβοκάντο ήταν πολύ φίνος και νόστιμος. Η κυκλαδίτικη σαλάτα είναι μάλλον η καλύτερη εκδοχή χωριατικης που έχουμε δοκιμάσει. Τα ζυμαρικά με τα αβγα ήταν εξαιρετικά βρασμενα και πολύ γευστικά.

Για το burger ήμασταν κάπως διστακτικοι αλλά μας έπεισε η σερβιτόρα. Λάθος μας τελικά καθώς έχουμε δοκιμάσει πάρα πολλά στην Αθήνα και αυτό μάλλον είναι ο, τι καλύτερο παίζει. Μας ξένισε το ψωμί που θύμιζε ψωμί τοστ αλλά ταιριαζε εν τέλει πάρα πολύ.

Το μπιφτέκι ήταν τόσο γεμάτο και ζουμερό που όλος ο συνδυασμός σου άφηνε μια φοβερή γεύση. Πολύ καλές κι οι πατάτες. Ήπιαμε ρακή που ήταν καλή επίσης. Στο τέλος ήρθε και κέρασμα

Εννοείται θα ξαναπαμε
Υγ: Τσεκάρετε τον νιπτηρα

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πέμπτη βράδυ, 11 η ώρα. Το μαγαζί γεμάτο, περιμέναμε ένα δεκάλεπτο μέχρι να αδειάσει τραπέζι. Ο χώρος πολυ «ζεστός» και «φιλόξενος», ένα σκαλοπάτι κάτω από το πεζοδρόμιο της Τρωών, σε ένα πέτρινο κουτούκι-μπιστρό. Περιττά τα χρωματιστά κιτς φώτα, πολυ ωραία αίσθηση έδινε ο εξωτερικός πάγκος της κουζίνας που σου έδινε μια γρήγορη επίβλεψη του ποιοί και με τι αγωνία ετοιμάζουν τα πιάτα σου.

Το μενού περιλαμβάνει κυρίως ορεκτικά και 4-5 μεγαλύτερα πιάτα με κρέας (δε θα τα χαρακτήριζα κυρίως). Τη συγκεκριμένη ημέρα πετύχαμε ντάκο με αβοκάντο, κρεμμυδάκι, τυρί κρέμα και ντοματίνια. Απλά υπέροχο, δροσερό, απαλές υφές, μία ευφάνταστη παραλλαγή του κρητικού ντάκου. Από ορεκτικά διαλέξαμε επίσης τη φαβα παντρεμένη με καρότο, θυμάρι, κουκουνάρι και φρέσκο κρεμμυδάκι.

Το χειρότερο πιάτο από αυτά που δοκιμάσαμε. Παρόλο που η υφή της φάβας ήταν πετυχημένη, το καρότο ήταν ανύπαρκτο και ήταν εμφανής η έλλειψη σε λάδι, λεμόνι και αλάτι. Θετικά στοιχεία το κουκουνάρι και το φρέσκο κρεμμυδάκι.

Επόμενο πιάτο από τα ορεκτικά ήταν μια κρύα σαλάτα από φακές με σολωμό. Εξαιρετικό. Οι φακές ήταν σωστά βρασμένες, όσο έπρεπε, οι πίκλες και η κάπαρη έδιναν γεύση, οξύτητα και έκαναν τη σαλάτα ακόμα πιο τραγανή.

Ο σολωμός απογείωνε το πιάτο, του οποίου το στήσιμο ήταν επίσης επιμελημένο. Στα πιάτα με κρέας, διαλέξαμε τα κοτοπουλάκια με αστεράτες πατάτες. Πρόκειται για φιλέτο από μπούτι κοτόπουλο με πατάτες «ψητοτηγανητές» με πάπρικα.

Το κοτόπουλο ήταν πολύ μαλακό και γευστικό με μία ελαφριά σάλτσα μουστάρδας και οι πατάτες τραγανές και νόστιμες. Απλό πιάτο, μαμαδίστικο, αλλά πραγματικά εύγευστο. Τελευταίο πιάτο το λουκάνικο Αστέρ·δεν είμαι φαν των λουκάνικων, δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο ήταν χειροποίητο ή έτοιμο προϊόν αγοράς.

Η πιπεριά Φλωρίνης που είχε, πάντως, στη γέμιση του, το γλύκιζε και έκανε τη διαφορά. Προσωπικά δε μου άρεσε που θρυμματιζόταν τόσο εύκολα στο κόψιμο, θα ήθελα να είναι πιο συμπαγές και ίσως να έχει και κάποιο τυρί μέσα·ίσως μία γραβιέρα.

Ήπιαμε 1/2 λίτρο κρασί λευκό χύμα: τυπικό χύμα κρασί· όυτε κακό, ούτε κάτι το ιδιαίτερο. Για τα παραπάνω ο λογαριασμός ήρθε στα 36 ευρώ αν αυτό σας λέει κάτι. Σχέση ποιότητας τιμής, δηλαδή, άριστη. Θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα.

04 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Επισκεφτήκαμε το Άστερ για πρώτη φορά τον περασμένο Μάρτιο έχοντας ακούσει πολύ καλα λόγια για το περιβάλλον και φαγητό του.

Το ντεκόρ και το περιβάλλον είναι πράγματι ενδιαφέρον, προσωπικά βρήκα τη- μοναδική-τουαλέτα του καταστήματος ψαρωτικη και πρωτότυπη και ο όρος νεοτερίζων κουτούκι είναι πράγματι αυτό που το χαρακτηρίζει, έχοντας την απαραίτητη αύρα χιπστεριας που ειναι της μοδός.

Αναφορικα με το φαγητό ενώ η πρώτη επίσκεψη ηταν αναμφίβολα θετική οι επομενες δυο που πραγματοποιηθηκαν τους επομενους μηνες μας αφησαν ακρως δυσαρεστημενους.

Στην τελευταια ειδικα, που εγινε προ ημερων τα 2 κυριως πιατα ηταν απογοητευτικα.
Μοσχαρακι κατσαρολας με πουρε μελιτζανας - πιατο αρκετα διαφημισμενο και απο την κατα τ'αλλα ευγενεστατη σερβιτορα- με πολύ ομως εντονη γευση μπαχαρικων και με τον πουρε αρκετα αδιαφορο. Σου επεφτε βαρυ και κατεληγες να το τρως με το ζορι.

Το δευτερο κυριως πιατο, κοτοπουλο ΒΒQ με πατατες ήταν ένα μισοκαμμενο υπερβολικα μικρο φιλετο κοτοπουλου οπου η μαριναδα προφανως ειχε εξαφανιστει ως γευση και στη θεση της υπηρχε ενα στρωμα μαυρο. Οι τηγανιτες πατατες παροτι εμφανισιακα ελπιδοφορες - ηταν απογοητευση καθοτι αγευστες και σχετικα ωμες.

Τα μονα πιατα που αξιζαν ηταν η ψητη φετα σε φυλλο και η σαλατα, που δεν ηταν ομως αρκετα για να σωσουν την παρτιδα.

Ειναι κριμα στεκια που ξεκινησαν δυναμικα, επιασαν και εγιναν γνωστα με σταθερο κοινο, να παρουσιαζουν τετοια εικονα φαγητου, κακοφτιαγμενου και προχειρου με το προσχημα των οντως προσιτων τιμων τους.

Η εικονα που ειχαμε δεν ηταν αποτελεσμα κακων υλικων ή ποιοτητας, ηταν απλα κακη μαγειρικη και αδιαφορια.