Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Σ' έναν ήσυχο πεζόδρομο στην καρδιά της Αθήνας, ανακαλύψτε τη γοητεία της αυθεντικής γειτονιάς ,μοιραστείτε και δοκιμάστε πιάτα φορτισμένα με μνήμες από την κουζίνα της μαμάς και χαρείτε την ανακάλυψη υλικών και γεύσεων από την διεθνή κουζίνα.
Συνοδέψτε τα γευστικά σας ταξίδια με αποστάγματα του τόπου μας φτιαγμένα από μικρούς παραγωγούς.
Σ΄ένα χώρο διακοσμημένο με απλά υλικά που τους αλλάξαμε χρήση και θέση κάθε βδομάδα σας προτείνουμε γευστικές εκπλήξεις μέσα από ένα μικρό κατάλογο με πιάτα ημέρας.
Στη ¨ΜΙΚΡΗ ΒΕΝΕΤΙΑ¨ αγαπάμε τη μουσική και διαλέγουμε μελωδίες και ακούσματα με σεβασμό στην ανάγκη της παρέας για επικοινωνία.
Με αρωγό ,το φιλικό και πρόθυμο προσωπικό μας και την εξαιρετική σχέση ποιότητας τιμής ο κάθε επισκέπτης μας θέλουμε να νοιώθει ξεχωριστός και μοναδικός.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη ανοιχτό από 18.00 μέχρι αργά το βράδυ Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή όλη μέρα ανοιχτό (13:00 μέχρι αργά το βράδυ).

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Παροχές για ΑμεΑ
Έχει parking
Φιλικό προς χορτοφάγους
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

02 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

O “Θάνατος στη Βενετία”. Όχι. Δεν πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά για βιβλίο του γερμανού νομπελίστα Thomas Mann (φαντάζομαι ότι το έχεις διαβάσει στο πρωτότυπο) μέσα στο οποίο υπάρχει η φράση “ ο πόθος είναι απόρροια της ελλιπούς γνώσης για τον άλλο”. Για όσους προτιμούν τις εικόνες υπάρχει η ομώνυμη ταινία του Visconti.

H Βενετία, πόλη της Ιταλίας, άρρηκτα συνδεδεμένη με romance, γόνδολες, μάσκες καρναβαλιού. Θα προσθέσω υγρασία, σμήνη κουνουπιών, άσχημη μυρωδιά. Όπως καταλαβαίνετε δεν είμαι οπαδός της πόλεως αν και οφείλω να πω ότι θαύμασα τους Βενετσιάνους, οι οποίοι οργάνωσαν διαδήλωση έναντι του υπερβολικού αριθμού τουριστών που δέχεται, καθιστώντας την μη βιώσιμη για τους ίδιους.

Η μικρή Βενετία τουριστικό αξιοθέατο της Μυκόνου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε ή του ελληνικού αλαλούμ, ή, κάτι άλλο με πολλά λάμδα. Πως τους ήρθε? πείτε μου.

Και το Κουκάκι, όμως, έχει τη Βενετία, ή, ακριβέστερα, τη μικρή Βενετία του, η οποία σχετίζεται, μερικώς, με τα ανωτέρω.

Κατ’ αρχάς το όνομά της δε σχετίζεται με την Ιταλία ούτε είναι ιταλικό εστιατόριο. Απλά την ιδιοκτήτρια τη λένε … Βενετία (κρατήστε το αυτό. Έχει και συνέχεια). Όσο για το μικρή το πρόσθεσε η ίδια θέλοντας να τονίσει την άποψή της για τη ζωή και το παιγνιώδες του χαρακτήρα της. Έτσι είναι ακριβώς αφού είχα τη χαρά να τη γνωρίσω. Άμεση, φιλική, ανοιχτή, χαμογελαστή, εξυπηρετική αφήστε που βγήκαμε, εμμέσως, γνωστές (μα δε μπορείς πια να κρυφτείς σ’ αυτήν την πόλη). Το service αντανακλά την προσωπικότητά της όντας γρήγορο, οικείο, χαλαρό.

Αγαπά τη λογοτεχνία κι αυτό θα το δείτε από το γνωστό απόφθεγμα του Breton που κοσμεί τον έναν τοίχο ερχόμενο σε αγαστή σύμπνοια με αυτό του Καζαντζάκη που θα δείτε στον άλλον. Υπέροχο ασπρόμαυρο μωσαϊκό στο πάτωμα. Καφάσια του μανάβη που έχουν αλλάξει χρήση φιλοξενώντας αντικείμενα και βιβλία. Κατερίνα Γώγου μεταξύ αυτών. Χρειάστηκε να μεγαλώσω για να την εκτιμήσω ως ποιήτρια. Ιδιότυπα φωτιστικά από μαχαιροπίρουνα και πιάτα. Ανοιχτό μπεζ και θετική αύρα.

Δεν είναι τουριστικό, παρότι, βρίσκεται στον παράδεισο του Airbnb. Αντίθετα η πλειοψηφία των θαμώνων είναι έλληνες, τακτικοί πελάτες και…. (θα σας το πω αργότερα). Ούτε το φαγητό που προσφέρει είναι “τουριστικό”. Τα πιάτα, οι παρασκευές όσο και οι πρώτες ύλες διατρέχουν όλη την Ελλάδα χωρίς να λείπουν οι επιρροές από τοπικές κουζίνες του κόσμου όπως:

-Οι γαρίδες με πράσινο curry και γάλα καρύδας. (12.50e) ή,
-Η σαλάτα Caprese με mozzarella, ντοματίνια και λάδι βασιλικού(8.00e), αλλά και άλλα, που θα βρείτε αναλόγως της εποχής και της κάρτας ημέρας τα οποία συνυπάρχουν αρμονικά με:

- Έναν απόλυτα παραδοσιακό και νόστιμο ντάκο. (5.50e).
- Τα κεμπαπάκια Φλώρινας που είναι σφιχτά, κρετατένια, σερβίρονται πάνω σε πιτούλες, μου αρέσουν, αλλά, μάλλον, ο καθ’ ύλην αρμόδιος να τα κρίνει είναι η μαύρη οχιά.
- Η πατζαροσαλάτα που έρχεται φορμαρισμένη σα μικρή τούρτα κι εκτός των ολόγλυκων κύβων του λαχανικού έχει γιαούρτι, ginger ενώ είναι πασπαλισμένη με καρύδι(5.50e).
-Η φάβα Σχοινούσας, ζεστή, βελούδινη, γλυκιά λόγω των καραμελωμένων κρεμμυδιών (6.00e).
-Τα λουκανικάκια σχάρας που είναι, ευχάριστα, καυτερά (6.00e).
Οι baby πατατούλες διπλομαγειρεμένες με ελαιόλαδο, λευκό κρασί, χοντρό αλάτι. (3.50e).
-Η γιουβετσάδα με απάκι. Μελωμένο το ζυμαρικό, γλυκό λόγω του κρασιού και της λιαστής ντομάτας, ωραίο contrast με το αλμυρούτσικο, καπνιστό απάκι (8.00e).

Φυσικά ο κατάλογος δεν τελειώνει εδώ αλλά περιέχει αρκετές επιλογές (και για χορτοφάγους ή νηστεύοντες). Αρωματικά τα κρασιά, επιλογές σε μπύρες, τσίπουρα ή ούζα. Κάποια γλυκά για τους έχοντες sweet theeth. Μερίδες μεγέθους εστιατορίου κι όχι μεζέ όπως κι οι τιμές τους άρα…the more the merrier.

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα, πλέον, το ask μου δίνει την εντύπωση ενός καραβιού το οποίο παραδέρνει ακυβέρνητο. Το σώζουν μέχρι στιγμής οι αναμνήσεις όσο και κάποιοι αμετανόητοι εραστές του παρελθόντος, οι οποίοι αρνούνται να το εγκαταλείψουν. Σ’ αυτούς συγκαταλέγομαι κι εγώ. Οπότε ας ρίξω ένα barrage υστερόγραφων, έτσι, …for old times sake.

ΥΓ1. Έστω ότι το όνομά σας είναι Βενετία. Τι πιθανότητες δίνετε να έχετε κολλητή και συνεργάτιδα (στην προκειμένη μαγείρισσα) που τη λένε Φλωρεντία?? Γελάω ακόμα. Αν δεν είναι αυτό κάρμα … δεν ξέρω ποιο είναι.

ΥΓ2. Οι εραστές του έντεχνου θα βρουν, σχεδόν, επί καθημερινής βάσεως, τα είδωλά τους να τρώνε εκεί. Οκ! Εγώ δεν τους ξέρω, εμφανισιακά, τους ανθρώπους αλλά οι φιλενάδες, όχι μόνον τους αναγνωρίζουν, αλλά απειλούν κάθε φορά ότι θα με συστήσουν ως μεγάλη fan. Φέτος γλύτωσα, τελευταία στιγμή, τούρτα γενεθλίων με κορώνα και υπότιτλο… “H Πριγκηπέσα (του Μάλαμα)”. Για του χρόνου δεν παίρνω όρκο.

ΥΓ3. Μη διανοηθείτε να πάτε με αμάξι. Πάρτε γόνδολα καλύτερα.

ΥΓ4. Φίλτατε Alex80… χάρηκα τόσο πολύ με την κριτική σου για τον Oroscopo. Τι θα έλεγες να γνωριστούμε εκ του σύνεγγυς? Εκτός του νέου περιβάλλοντος έχουν νέα, υπέροχα, πιάτα. Τα στοιχεία μου τα έχουν. Πάμε να φάμε παρέα?

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η δεύτερη ευκαιρία είναι πολύ μεγάλο πράγμα.....
Τη Μικρή Βενετία την είχα επισκεφθεί πολύ παλαιότερα και μου είχε φανεί τόσο αδιάφορη εμπειρία που ούτε κάν μου πέρασε από το μυαλό να γράψω δυό λόγια για αυτό το μικρό μαγαζί που βρίσκεται στριμωγμένο μαζί με τόσα άλλα στον πεζόδρομο της Ολυμπίου στο Κουκάκι..

Εκ νέου επίσκεψη -με κάλεσμα λατρεμένης φίλης- ένα πολύ κρύο βράδυ του Δεκέμβρη.

Πρώτο θετικότατο σημάδι ότι η βραδιά θα είναι υπέροχη: η μεγάλη θέση στάθμευσης που βρήκα 20 μέτρα από τον πεζόδρομο! Αυτό και εάν είναι ευτυχία.. με την πρώτη προσπάθεια να βρω θέση parking στο Κουκάκι... ?! Επόμενη κίνηση να παίξω το jocker και να το κερδίσω!

Δεύτερο αισιόδοξο σημάδι: Να αναγνωρίζεις παλιούς γνωστούς σου που -πλέον- βρίσκονται στο back stage της Μ. Β.

Τρίτο σημάδι: η άνεση του τραπεζιού μας -παρόλο τον περιορισμένο χώρο της Μ. Β, το κέφι και η υπέροχη διάθεση των ιδιοκτητών της Μ. Β. που διοχετεύεται και στους πελάτες τους.

Τέταρτο -επίσης σημαντικό για μένα- η 2μελής μπάντα που πιάνει μια μικρή γωνίτσα στη Μ. Β. δεν μας παίρνει τα αυτιά με ήχους που βγαίνουν από ηχεία απλώς τραγουδούν και παίζουν σε τόση ένταση ώστε να μην “ενοχλούν” και να επιτρέπονται οι συζητήσεις.
Να σημειώσω όμως ότι η 2μελής μπάντα έπαιζε ό, τι μοιρολόι υπήρχε (παντελώς άγνωστα σε εμένα) και κανένα γνωστό τραγουδάκι -έτσι για το κέφι των πελατών.... ίσως να αναθεωρήσουν το ρεπερτόριό τους?

Πέμπτο και σημαντικότερο, η πολύ καλή παρέα που φτιάχνει τη διάθεση και αμβλύνει τυχόν αστοχίες (που στην εν λόγω βραδιά δεν παρατηρήθηκαν).

Δε θα συνεχίσω να απαριθμώ τους λόγους και τα σημάδια, θα έρθω κατευθείαν to the point που λέμε και στο χωριό μου.

Η Μ. Β. είναι ένα μικρό σε χώρο μεζεδοπωλείο επί της Ολυμπίου. Η διακόσμηση του χώρου δεν έχει κάτι αξιόλογο για να δοθεί εκτεταμένη περιγραφή, τολμώ να πω ότι ο χώρος στο πατάρι μου άρεσε περισσότερο (στο οποίο πατάρι βρίσκεται και η πεντακάθαρη και ευρύχωρη τουαλέτα, ενώ η τουαλέτα των ΑΜΕΑ βρίσκεται στο ισόγειο για ευνόητους λόγους).

Το περίεργο είναι πως έχουν καταφέρει σε τόσο μικρό χώρο να μην κονταροχτυπιέσαι με τη διπλανή καρέκλα σου και διπλανά τραπέζια (και μπράβο τους).

Όσον αφορά στην εξυπηρέτηση, δεν έχω λόγια, μια ματιά μας μόνο έφτανε για να ικανοποιηθεί κάθε επιθυμία μας.

Ψωμάκι σε πανέρι, κανάτες με νερό βρύσης και χαρτοπετσέτες σε αφθονία.
Θα προσπαθήσω να θυμηθώ (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία οφείλω να ομολογήσω) πιάτα που παρέλασαν από το τραπέζι μας:
Σαλάτες πράσινες πλούσιες σε φρέσκα υλικά, γεναίες σε ποσότητες και νοστιμότατες
Φάβα που ναι, ήταν στην απλή εκδοχή της αλλά πολύ καλή
Λουκάνικα (αρκετά πικάντικα για τα δικά μου γούστα) συνοδευόμενα από πατατούλες τηγανητές
Χοιρινά μπριζολάκια, ζουμερά και αρτυμένα όπως πρέπει
Ψητές μελιτζάνες με μπεσαμέλ ή κάτι παρόμοιο, εξαιρετικής γεύσης
Μικρούτσικα σουτζουκάκια άνευ σάλτσας ξαπλωμένα πάνω σε ψημένες πιτούλες, επίσης πολύ νόστιμα
Μοσχαράκι πικάντικο που ακούμπαγε σε σπυρωτό ρύζι - Μα τι απίθανη γεύση!
Και άλλα τόσα πιάτα που δε θυμάμαι και πιθανό να μη τα δοκίμασα κάν.

Η παρέα όλη τσούγκριζε ποτήρια με λευκό χύμα κρασί (χωρίς αρνητικές επιπτώσεις το επόμενο πρωί).

Η βραδιά ήταν κερασμένη -συνεπώς δε γνωρίζω το κόστος της- όμως από μια σύντομη ματιά που έριξα στον κατάλογο μου έδωσε την εντύπωση ότι οι τιμές δεν περνάνε πάνω από τις κόκκινες γραμμές ενός συνηθισμένου προϋπολογισμού.

Και ναι, συμφωνώ -εν μέρη με τον Vaggg ίσως είναι ένα μαγαζί που θα σας μπερδέψει- ίσως δεν είναι το μεζεδοπωλείο που θα ξεκινήσεις από μακριά ή επί τούτου να επισκεφθείς, από την άλλη όμως είναι μια αξιοπρεπέσταση επιλογή εάν βρίσκεσαι στην περιοχή!

12 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Συμβουλή: διαβάστε αυτή την κριτική μια μέρα χωρίς καλή διάθεση, όταν η μόνη λύση για τα προβλήματά σας θα είναι μισή ώρα με έναν σάκο του μπόξ, το γυμναστήριό σας ή να μιλήσετε στον, εκάστοτε, άνθρωπο τον οποίο χρησιμοποιείτε για να ξεσπάσετε. Έτσι θα μπορέσετε να συνταχθείτε καλύτερα με τον γράφοντα (εμένα ντε).

Αν βιώνετε μια μέτρια μέρα, ανάμεσα σε καταπληκτικές, και σας τη δίνει πολύ αυτό, τότε η Μικρή Βενετία είναι ο ορισμός του μαγαζιού που θα σας μπερδέψει, ίσως να θελήσετε να την κράξετε, μα πάντα θα υπάρχει ένα “αλλά”.

Προσωπικά, θα ήθελα πολύ να την κράξω για αρκετά ζητήματα, αλλά… νάτο το “αλλά” και πάλι.

Θα ήθελα, καταρχάς, να την κράξω για το όνομά της. Τη λένε Βενετία, μα δεν θυμίζει πουθενά τη γνωστή Ιταλική πόλη. Μα σε τίποτα ρε παιδί μου? Τι φταίει, βέβαια, η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού που τη λένε έτσι κι αποφάσισε να ονομάσει έτσι το εστιατόριό της?

Θα μπορούσα να αρχίσω τις γκρινίτσες και για την εξυπηρέτησή της. Τα άτομα του σέρβις και η ιδιοκτήτρια δεν χαμογελούσαν όσο θα θέλαμε, αλλά τους είχαμε ξενυχτήσει, κιόλας, τους ανθρώπους. Για να μην πω για τη μουσική. Που ήμασταν 15 άτομα, τελευταίοι πελάτες και μας έβαζαν κάτι τραγούδια ταμάμ για υποσυνείδητο νανούρισμα. Ε, ναι ρε φίλε, εδώ δεν υπάρχει “αλλά”. Φταίνε.

Θα ήθελα, επιπλέον, να την κράξω για τον χώρο της (2,5/4). Που είναι μονοκόμματος και ενιαίος. Αλλά έχει άνετα τραπέζια, συμπαθητικές καρέκλες και σωστές τραπεζοαποστάσεις. Κάτι κακό μου βγαίνει να πω και για τα τσουβάλια που κρέμονται από το ταβάνι ή το μεγάλο φωτιστικό που δημιουργήθηκε από σπασμένα πιάτα και μαχαιροπήρουνα ή για τις φιλοσοφικές ατάκες περί ανθρώπου στους τοίχους και τα ποιήματα/διηγήματα στα σουπλά. Θέλω να κράξω για όλα αυτά, γιατί με ξενίζουν, όμως δεν μου βγαίνει, γιατί όσο πιο περίεργα φαίνονται, τόσο κάνουν τη Μικρή Βενετία να ξεχωρίζει για το ντεκόρ της.

Πόσο βασανιστικά αυτά τα “αλλά”, πάντως, ρε παιδί μου? Να θες να εκτονωθείς και να μην μπορείς.

Τα περισσότερα “αλλά”, μάλιστα, συναντώνται στο φαγητό.

Το προσφερόμενο μενού, καταρχάς, είναι τιμολογιακά μπερδεμένο. Φάβα στα 6€ και Κρητική σαλάτα (με τυρί) στα 5,5€? Ψητά λαχανικά με χαλούμι στα 8,5€, ενώ ο Καβουρμάς με αυγά κάνει 7€? Wtg (έχει χαλάσει το f στο πληκτρολόγιό μου)? Αλλά και πάλι, τα παραπάνω δεν είναι ο κανόνας. Υπάρχουν πράγματι κάποιες υπερβολικές-αλλοπρόσαλλες τιμολογήσεις, ωστόσο υπάρχουν και αρκετά πιάτα σε τιμές του μέσου όρου. Το μενού περιλαμβάνει 4 σαλάτες στα 5,5-8,5€, 12 ορεκτικά στα 3,5-9€, καθώς και γύρω στα 15 κυρίως πιάτα με ζυμαρικά, ψάρι και κρέας στα 7,0-12,5€. Τέλος, υπάρχουν μερικά γλυκάκια (5€) καθώς και, εναλλασσόμενα, πιάτα ημέρας. Το μενού έχει ανανεωθεί πρόσφατα.

Δοκιμάσαμε:

• Το ψωμί τους (άσπρο, στα 0,5€ το άτομο), το οποίο δεν μας ξετρέλανε, αλλά είχε καλή φρεσκότητα. Παρέα με αυτό ήρθε κανατόνερο.

• Τον ντάκο (aka Κρητική σαλάτα με κριθαροκούλουρο, τομάτα, φέτα και κάπαρη, στα 5,5€). Εμφάνιση στολίδι, να μην θες να τον φας. Πιο πρωτότυπο ντάκο δεν έχω ξαναδεί, το ομολογώ. Το παξιμάδι ήταν αρκετά τραγανό (με την καλή έννοια) και το συνολικό αποτέλεσμα θα δικαιώσει όποιον προτιμήσει την πιο φθηνή σαλάτα του μενού (3,5/4).

• Τη φάβα με καραμελωμένο κρομμύδι (6€). Πολλά τα 6 γιούρια, δεν το συζητώ, αλλά η υφή της ήταν αρρωστημένα βελούδινη και το κρομμύδι, υπέροχα γλυκό (3/4, δεδομένου ότι αντιπαθώ τη φάβα, ο βαθμός αυτός μεταφράζεται σε άριστα).

• Τη φέτα σε φύλλο κρούστας με ντοματίνι γλυκό (6€). Ενδιαφέρουσα ιδέα, όμορφη παρουσίαση, πετυχημένο ψήσιμο, αλλά όχι κάτι που πρέπει να πάρετε οπωσδήποτε (3/4).

• Τα γεμιστά μανιτάρια με πολύχρωμες πιπεριές, μπέικον και τυρί κρέμα (8€). Ακριβά, αλλά καλοφτιαγμένα, αύριο τα ξεχνάς, αλλά δεν είναι και χάλια, τρώγονται μια χαρά (2,5/4).

• Τις πατατούλες με λευκό κρασί, ελαιόλαδο και χοντρό αλάτι (3,5€). Τις άφησα για το τέλος των ορεκτικών, ως φόρο τιμής που τελείωσαν πρώτες. Με το που τις δεις αρχίζει η γκρίνια: “Γιατί δεν είναι τηγανητές?”, “Δεν ζήτησα πατάτες μωρό (baby)”, “Γιατί είναι τόσο λίγες?”. Είναι λίγες, πράγματι. Πολύ λίγες. Βασικά και τετραπλάσιες να ήταν, θα ήταν και πάλι λίγες. Και φαίνονται σκέτες, πολύ σκέτες. Πατάτες μωρό, κομμένες στη μέση. Υπόσχεση: είναι οι πιο ωραίες, σκέτες, μη τηγανητές πατάτες που θα συναντήσετε σε μεζεδοπωλείο. Το μυστικό βρίσκεται, ξεκάθαρα, στο χοντρό αλάτι (4/4).

• Τη γιουβετσάδα απάκι, σε σάλτσα γλυκού κρασιού και λιαστής ντομάτας (8€). Αν σας αρέσουν οι γλυκές γεύσεις, τότε αυτή η γιουβετσάδα θα είναι μια πολύ πετυχημένη επιλογή. Αν όχι, ίσως σας λιγώσει σε ένα βαθμό. Πάντως το περιεχόμενο απάκι ήταν αρκετό και χωρίς πολλά λίπη (3,5/4).

• Τα χοιρινά φιλετάκια με μέλι και σύκο (11€). Έρχονται παρέα με ρύζι μπασμάτι και σαλάτα. Άλλο ένα πιάτο για τους φαν της γλυκιάς γεύσης. Μάλιστα, η πολύ γευστική σάλτσα του, παραπέμπει ξεκάθαρα στη hoisin σος που συνοδεύει, συνήθως, την πάπια στα Κινέζικα εστιατόρια. Τα φιλετάκια δεν ήταν συνταρακτικά από άποψη ψησίματος, ενώ ήταν, οριακά, σκληρούτσικα. Χάρη στην εξαιρετική σάλτσα, τα ξεχνούσες όλα όμως (3,5/4).

• Το κοτόπουλο με πράσινο κάρυ, γάλα καρύδας και ρύζι μπασμάτι (9,5€). Συμπαθητικό, έκανε τη δουλειά του, μα ξεχάστηκε γρήγορα, όπως η φέτα (2,5/4).

• Το κοτόπουλο φλορεντίν (8,5€). Λέγεται, διαφορετικά, και “κοτόπουλο με χόρτα”. Το πιάτο που δίχασε. Κάποιοι το συμπάθησαν, κάποιοι άλλοι, όπως εγώ, το αντιπάθησαν. Η Φλωρεντία είναι μακριά από τη Βενετία, οπότε ας το θεωρήσουμε μια κακή παρένθεση (1,5/4).

• Το cheesecake (5€), από τα γλυκά τους. Φραουλώδης μαρμελάδα, πηχτή, από αυτές που δεν χρειάζονται 5 κιλά για να δώσουν γεύση, νόστιμη βάση μπισκότου και μεγάλη ποσότητα κρέμας τυριού. Δεν ήταν αξέχαστο, αλλά ήταν πολύ ευχάριστο (3/4).

• Τον μέτριο κορμό σοκολάτας που μας κέρασαν. Κέρασαν είπα? Να κι άλλο “αλλά”.

• Το λευκό χύμα κρασί τους (10€ το λίτρο), το οποίο μας το σέρβιραν σε κολονάτα ποτήρια και ήταν άνω του μετρίου.

Οπότε, για να επανέλθω στο προκείμενο, θα ήθελα να κράξω το φαγητό τους, αλλά δεν μπορώ. Θα ήθελα να γκρινιάξω για το μέτριο ψωμί, το κακό κοτόπουλο, τις περίεργες τιμές σε ορισμένες επιλογές, αλλά δεν γίνεται, όταν τα πιάτα, στην πλειοψηφία τους, ήταν καλοεκτελεσμένα, ομορφοπαρουσιασμένα και νόστιμα.

Θα έκραζα και για τα λεφτά, καθώς δώσαμε 18-19€ το άτομο, χορτάσαμε καλά, μα δεν σκάσαμε, και για μεζεδοπωλείο δεν είναι λίγα. Αλλά δεν μπορώ. Γιατί έφυγα ικανοποιημένος.

Τελικά τι συμβαίνει με αυτήν τη Μικρή Βενετία? Γιατί τόση γκρίνια? Γιατί τόση αρνητική ενέργεια?

Γιατί ο χώρος, είναι ιδιαίτερος, αλλά δεν σε εμπνέει φοβερά, η εξυπηρέτηση είναι εντάξει, αλλά δεν είναι και ότι καλύτερο κυκλοφορεί, το ίδιο και οι τιμές. Είναι στον μέσο όρο, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, τσούζουν, λιγάκι, παραπάνω. Όλα ξεχνιούνται όμως, αν το θέλει κανείς, χάρη στο αρκετά νόστιμο και ποιοτικό φαγητό που σερβίρεται (3,5/4 στη Γεύση), καθώς λίγα μοντέρνα μεζεδοπωλεία πέριξ του κέντρου της Αθήνας έχουν τόσο σταθερή κουζίνα.

Γευστικά, προτείνεται ξεκάθαρα. Σαν συνολική εμπειρία, θέλει την προσοχή του, αλλά εδώ είμαστε για να πούμε για φαγητό, οπότε… προτείνεται και πάλι.

ΥΓ: στο προηγούμενο μενού υπήρχε η «Πατζαροσαλάτα με τζίντζερ και γιαούρτι», μια υπέροχη επιλογή που είναι κρίμα να μην υπάρχει στον καινούριο κατάλογο. Φαντάζομαι ότι θα υπάρχει ενίοτε στα πιάτα ημέρας, οπότε, αν την πετύχετε, δώστε της να καταλάβει!