Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

07 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τελευταία Κυριακή του Οκτώβρη κι έχουμε μόλις επιστρέψει στην όμορφη Αθήνα μας μετά από μίνι απόδραση στον παγωμένο Βορρά. Υπέροχα τα βερενίκι και τα ζεστά γκούλας στους 0 βαθμούς, αλλά οι ψαρονοστιμιές δίπλα στη θάλασσα στους 20 βαθμούς ελαφρώς καλύτερες! Έτσι, λοιπόν, κι ενώ το απογευματάκι κοντοζύγωνε, τέσσερις μικροί φίλοι φορτωθήκαμε στο γιάρις και κινήσαμε για Ραφήνα.

Ο προορισμός καθόλου τυχαίος, καθώς η μία φίλη καιρό τώρα μελετούσε το καταπληκτικό καλαμάρι «Ηφαίστειο» που πριν από κάποιον καιρό είχαμε φάει ενώ συμπτωματικά είχαμε οι δυο μας βρεθεί στις «Σειρήνες» και ομολογουμένως μας είχε έκτοτε στοιχειώσει. Μιλάμε ότι αυτό το γεμιστό καλαμάρι αποτελεί τον απόλυτο θαλασσινό πειρασμό. Τελείως, λοιπόν, στοχευμένα κατευθυνθήκαμε ντουγρού στις Σειρήνες, όπου ευτυχώς λόγω ώρας ο κόσμος είχε αρχίσει να σπάει, με αποτέλεσμα να βρούμε το τέλειο τραπέζι να χωρέσει τις τεράστιες ορέξεις μας.

Η υποδοχή ευγενέστατη και φιλική και το σέρβις καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής μας ήταν άψογο. Του κόβω μια ντοματούλα λόγω του εμφιαλωμένου νερού που μας προσγείωσαν χωρίς να το ζητήσουμε, αλλά εντάξει, κι εμείς κακώς που δεν κάναμε κίνηση να το επιστρέψουμε και να ζητήσουμε κανάτα. Σε όλα τα υπόλοιπα ήταν πάντως εξαιρετικοί. Αμεσότατοι σε ό, τι κι αν ζητήσαμε, εξυπηρετικοί, γελαστοί, μέχρι που φρόντισαν να μας κόψουν με μαεστρία το χταπόδι και το καλαμάρι που παραγγείλαμε, μόλις μας τα έφεραν στο τραπέζι.

Ο χώρος είναι απλός, καθαρός και θαλασσινός, όπως αρμόζει σ’ ένα ουζερί. Δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο να σου τραβήξει την προσοχή, είναι όμως αρκούντως περιποιημένος κι αυτό αρκεί. Βρίσκεται πάνω στο λιμάνι, οπότε βλέπεις θάλασσα, αλλά ομολογουμένως το λιμάνι της Ραφήνας δεν νομίζω ότι φημίζεται για την απαράμιλλη ομορφιά του. Εμείς αυτήν τη φορά καθήσαμε στον τύπου εξωτερικό του χώρο, τον καλυμμένο με πλαστικό, όμως λόγω της καλής μέρας αρκετή από την πλαστικούρα ήταν σηκωμένη. Το εσωτερικό του είναι σίγουρα πιο μικρό, αλλά όχι σε σημείο αποπνικτικό, καθώς υπάρχουν περιθώρια μεταξύ των τραπεζιών.

Υπογραμμίζω ότι πρόκειται για ουζερί, καθώς είναι μαγαζί, όπου θα βρεις μία αξιοπρεπέστατη ποικιλία από λογιών λογιών ούζα, πολλά από τα οποία δεν συναντάς συχνά στην Αττική, όπως τον δυναμίτη λέσβος, το άδολο, το βέτο. Εικάζω ότι οι ιδιοκτήτες κάποια σχέση με την πανέμορφη Λέσβο πρέπει να την έχουν, καθώς ο κατάλογος περιλαμβάνει νοστιμιές ντόπιες, όπως λαδοτύρι Μυτιλήνης, γκιουζλεμέδες, λαχταριστή παπαλίνα, μικρή σαρδέλα δηλαδή από τον κόλπο της Καλλονής.

Και τώρα θα σας παραθέσω τις νοστιμιές που επιλέξαμε αυτήν τη φορά και τις οποίες απολαύσαμε με δύο καραφάκια από το ελαφρύ και γλυκόπιοτο ούζο «Ματίς». Η αρχή έγινε με το πεντανόστιμο, καψαλιστό κι ευωδιαστό φρεσκότατο ψωμί που μας έφεραν σε μπόλικη ποσότητα και στο οποίο ήταν αδύνατον να μην πέσεις με τα μούτρα, ακόμα κι αν δεν είσαι ψωμάς, όπως εγώ καλή ώρα. Απολαυστικό τόσο μόνο του όσο και στο πλαίσιο βούτας.

Τρυφερή ταραμοσαλάτα με βελούδινη υφή, πλούσια γεύση και φίνο άρωμα. Ήρθε και κούμπωσε ιδανικά με το ψωμάκι, συνδυάστηκαν άψογα μεταξύ τους. Η ποσότητα δε, επαρκέστατη.

Σε σαλατικό επιλέξαμε να κινηθούμε σε χόρτα και το κατάστημα διέθετε σταμναγκάθι. Αυτό ήταν το μοναδικό πιάτο που δεν θα εγκωμιάσω, καθώς δεν ικανοποίησε κανέναν μας. Ενώ ήρθαν μπόλικα και καταπράσινα σε μεγάλη και βαθειά πιατέλα, κάτι στο βράσιμο μας χάλασε. Η γεύση ήταν τόσο επίπεδη κι αδιάφορη, παρά το λάδι τους και τα έξτρα τους λεμόνια, που προσωπικά κατέληξα να τα παστώσω στην ταραμοσαλάτα και κάπως έτσι να τα φάω.

Συνεχίσαμε με χταπόδι ξυδάτο. Κατέφθασε χταπόδι ψητό, καμαρωτό, ξυδιασμένο στην εντέλεια κι ο μάστορας σερβιτόρος το έκοψε σε μικρά και λαχταριστά κομματάκια. Προειδοποιώ ότι ήταν ενισχυμένο με κάποιο μυρωδικό, που δεν καταφέραμε να ταυτοποιήσουμε, οπότε αν είστε απ’ αυτούς που νομίζουν ότι το ψητό χταπόδι τρώγεται σκέτο και το μεγαλείο του αναδεικνύεται μέσα από την απλότητά του, ίσως να μην ενθουσιαστείτε. Εμάς μας άρεσε πολύ.

Από το τραπέζι μας δεν γινόταν να λείψει κάποιο παστό ψαράκι, καθώς έχουν σπουδαία ποικιλία επιλογών στην κατηγορία αυτή. Εμείς διαλέξαμε τσίρο καπνιστό λιαστό κι ήταν μια λιχουδιά πρώτης τάξης, φίλος του ούζου αδερφικός. Κι αυτός σε ποσότητα καλή, γενικά τις μερίδες τους δεν τις τσιγκουνεύονται.

Πήραμε κι έναν γαύρο τηγανιτό, κλασική αξία. Καλοτηγανισμένος, μυρωδάτος, χωρίς λαδίλα, απλός κι απέριττος.

Και τέλος ήρθε το βαρύ πυροβολικό, το πιάτο που μας έκανε να επιστρέψουμε στις Σειρήνες και για το οποίο θα επανερχόμαστε σταθερά. Το καλαμάρι «Ηφαίστειο». Μια νοστιμιά άλλο πράμα. Ένα μικρό, θαλασσινό έργο τέχνης. Μια λιχουδιά που αν σας αρέσουν τα καυτερά δεν πρέπει να την παραλείψετε. Πρόκειται για ένα καλαμάρι γεμιστό με τυρί κι αρκετά καυτερό, που έρχεται κι αυτό καμαρωτό κι ο σερβιτόρος στο κόβει μπροστά σου περίτεχνα. Οι Σειρήνες έχουν και δύο ακόμα γεμιστά καλαμάρια, αλλά δεν μου πάει η καρδιά να τα προτιμήσω έναντι του Ηφαιστείου.

Στο τέλος του γεύματος ακολουθεί κέρασμα παγωτίνι ξυλάκι, πολύ ωραίο κλείσιμο κι όμορφη κίνηση.

Για τα παραπάνω συν ένα αναψυκτικό κληθήκαμε να πληρώσουμε 71 ευρώ, δηλαδή μας πήγε γύρω στα 18 ευρώ έκαστος. Νομίζω ότι οι τιμές είναι αξιοπρεπείς, αν κι η αλήθεια είναι ότι θέλει να επιδείξεις λίγη προσοχή και σύνεση για να μην ξεφύγεις προς τα πάνω. Αν με ρωτάτε, ένα τσακ παρακάτω θα ήταν σίγουρα καλοδεχούμενο, αλλά από την άλλη πρόκειται για ένα μαγαζί που πέρασε επιτυχώς το δικό μου επαναληπτικό τεστ κι έτσι δεν μπορώ παρά να ξανα-ματα-επιστρέψω και βεβαίως να σας το προτείνω, αν αποφασίσετε να εκδράμετε προς εκείνα τα μέρη.

Ακτή Ανδρέα Παπανδρέου, Ραφηνα

22940 23556