Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Στην καρδιά του Νέου Κόσμου, στο νούμερο 43 της οδού Αμβροσίου Φραντζή, μέσα σε μια στοά που θυμίζει παλιά Αθήνα θα βρείτε το «Σαραντατρίο». Ένας λιτός, απέριττος, φιλικός χώρος, με γεύσεις που σας θυμίζουν ναι μεν κάτι από την κουζίνα της γιαγιάς, αλλά εδώ θα τις γευτείτε σε πιάτα με περισσότερη φαντασία, έμπνευση και μεράκι. Γευτείτε εξαιρετικά κρασιά και μοιραστείτε την «εμμονή», για το ποιοτικό επώνυμο, εμφιαλωμένο ελληνικό κρασί. Χωρίς αποστάγματα δεν γίνεται. Απολαύστε μέσα από τις επιλογές του καταλόγου αποστάγματα, με πρώτη ύλη αποκλειστικά στέμφυλα, από εξαιρετικές ποικιλίες σταφυλιών. Γι αυτό σας λέμε, αν το δοκιμάσετε, εύκολα θα γίνει το στέκι σας. Το δικό σας και της παρέας σας. Γεύσεις ελληνικές στη σωστή ποιότητα και τιμή!!!

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα έως Πέμπτη (Mon-Thur) 17.00-24.00 Παρασκευή (Frid) 17.00-00.30 Σάββατο (Sat) 13.00-00.30 Κυριακή (Sun) 13.00-20.00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Επιτρέπονται κατοικίδια

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

06 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Μακροσκελής κριτική αλλά ελπίζω ορθώς.

Οι ντοματούλες, οι ντοματούλες. Είναι ένα αξιοπρεπές και αντικειμενικό σύστημα αξιολόγησης, το οποίο είναι φύσει αδύνατο να αποτυπώσει άλλα στοιχεία του καταστήματος.

Πιο σημαντικό απ’ όλα εν προκειμένω είναι η ζέση (sic) με την οποία λειτουργεί το μαγαζί του ο ιδιοκτήτης. Ο συμπαθής μαγκιτοκαράφλας δεν έχει χάσει το τεράστιο πάθος του για τη μαγειρική παρά το 24% στην εστίαση, τον ΕΦΚΑ, το τέλος επιτηδεύματος, την εισφορά αλληλεγγύης, την κρίση (Σάββατο βράδυ παρκάραμε επί της άλλοτε μονίμως πακτωμένης Φραντζή 10 μέτρα από το μαγαζί) και όλες τις λοιπές αντιξοότητες. Μας εξηγούσε σε κάθε πιάτο είτε τον τρόπο της παρασκευής του είτε την ιστορία του είτε τον βέλτιστο τρόπο κατανάλωσής του. Εννοείται ότι δεν είναι από αυτούς που σου κατσικώνονται και λες “awkward”.

Είναι από αυτούς που φεύγοντας λες «γουστάρει το φαγητό του και με έπεισε ότι καλά κάνει». Για αυτούς τους ανθρώπους μια λέξη έχω: σεβασμός. Μια κοπελιά στο service εξίσου συμπαθής και κοινωνική αποφεύγοντας τη φορτικότητα. Να το πω, πράγμα σπάνιο για μένα, καίτοι το service δεν ήταν διεκπεραιωτικό αλλά αντιθέτως ήταν διαδραστικό αυτό ήταν αρμόζον και ωραίο.

Πέραν των ανωτέρω, δια το ημέτερο κέφι και γούστο, είναι ό, τι καλλίτερο από τότε που πρωτοάνοιξε ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας αρχάς-μέσα ’90. Με δυο διαφορές: ο ΤζουΜου ήταν μεν ο πρώτος αλλά το 43ο έχει μια τεράστια περσόνα να υποστηρίζει τη λειτουργία του και το 43ο τιμολογιακά είναι πιο δημοκρατικό, αγκαλιάζει πιο ζεστά τα μικρά πορτοφόλια.

Μια περσόνα που μετά πλείστου όσου πάθους μαγειρεύει, πειραματίζεται χωρίς να σε κάνει να νιώθεις πειραματόζωο αλλά συμμέτοχος της πρωτοπορίας, μαγειρεύει ελληνοπρεπώς αλλά όχι στενόμυαλα, δεν φείδεται ποιότητας για αυτά που σερβίρει αλλά σκέφτεται διπλά πόσο θα τα χρεώσει. Προσωπικά ομιλώντας τον ευχαριστώ που υπάρχει και νιώθω μια ιδεολογική-γαστρονομική ταύτιση. Θα μπορούσα να γίνω φίλος με αυτόν τον άνθρωπο γνωρίζοντας μόνο τον τρόπο που μαγειρεύει. Θαρραλέος, ειλικρινής, πληθωρικός, γνώστης αλλά όχι επιδειξιομανής, εξωστρεφής αλλά όχι αδιάκριτος και τίμιος. Έτσι είναι οι γεύσεις του. Εικάζω ότι τέτοιος πρέπει να είναι και ο χαρακτήρας του.

Απόδειξη της απεριόριστης γαστρονομικής μαγκιάς του είναι ένα από τα απλούστερα πιάτα του. Το ποντιακό καρότο. Γεύση, χρώμα, άρωμα, υφή. 4/4 τελειότητα. Τρίβει καρότο, σε ειδικό τρίφτη μιας και μοιάζει με μακαρόνι και όχι με φολίδα, ζεματάει δι’ ολίγον (μπλανσάρει κατά την τηλεοπτική διάλεκτο), παγώνει να το ισορροπήσει, προσθέτει αλατοπίπερο, σκόρδο, ξύδι και κόλιανδρο. Μά-γκας. Τέλος. Είναι άριστο μόνο του, είναι άριστο συνοδευτικό κρεάτων, είναι -όπως λέει ο ίδιος- καλό γέμισμα hot dog ή -όπως μούρθε εμένα- είναι φοβερή γέμιση τούρκικου κεμπαπακίου στο Λονδίνο.

Παξιμάδι Κυθήρων με φέτα ντομάτα και σάλτσα μελιού. Πες το sui generis ντάκο με τεχνηέντως εξισορροπημένη την οξύτητα της φέτας και της ντομάτας. Πολύ καλό αλλά ήταν ένα πιάτο που μπορείς να το βρεις κι αλλού παρόμοιο. Μία ακόμη απόδειξη της γαστρονομικής του ευφυίας είναι ότι τίποτα από ό, τι σερβίρει (πλην του προαναφερθέντος και των τηγανιτών πατατών) δεν το βρίσκεις αλλού. Δημιουργεί μονοπώλιο, όπως κάνουν όλοι οι έξυπνοι έμποροι.

Μπουγάτσα, όπως τη βαφτίζει, με γραβιέρα Ίου και σύγληνο. Ζυμάρι δικιάς του παραγωγής εμφανώς, όχι μπουγάτσας για να είμαστε ειλικρινείς, αλλά απίστευτα αέρινο και φίνο. Κρεμωδώς λιωμένη γραβιέρα παντρεμένη σε μια σεμνή τελετή με σύγληνο. Το σύγληνο, ως γνήσιος gentleman, καίτοι πανίσχυρο άφηνε στη σύζυγό του γραβιέρα τον πρώτο ρόλο. Και αυτή τον αντάμειψε με αρμονία κάτω από την κοινή ζυμαρένια τους σκέπη.

Σαγανάκι με γλυκό ντοματάκι. Ο μάγειρας κατέστη αξιέραστος: γλυκό και αλμυρό. Τι θεάρεστη ισορροπία! Σε παραξενεύει ότι έρχεται κολυμπώντας στο βούτυρο που έχει βγάλει το κεφαλοτύρι Ίου κατά το μαγείρεμά του. Μην φοβάσαι. Πειραματίστηκα εγώ για σένα: έφαγα τα πάντα μετά τις 10:00 το βράδυ και την επομένη (αλλά και τη νύχτα) ήμουνα πουλάκι.

Καβουρμάς με αβγά. Αν με ρωτήσεις έχω φάει καλλίτερο καβουρμά -με πιο διακριτικά μπαχάρια- αλλά ήταν άριστο όταν ακολουθήθηκαν οι οδηγίες μετά την άφιξή του στο τραπέζι μας. Παροτρυνθήκαμε εντόνως να κάνουμε βίαιη ανάμειξη των τέλεια μαγειρεμένων τηγανιτών αβγών (μελίχλωρα) με τον καβουρμά. Δίκαιη η παρότρυνση.

Τα περιώνυμα οβίδια (poeta in terra Pontica exulat est) με σάλτσα πάπρικας. Συμφωνώντας απολύτως με τους προγράψαντες όντως είναι ένα tribute στη συμπρωτεύουσα (την παλιά συμβασιλεύουσα της Κωνσταντίνου Πόλης). Γνήσια κρεατένια γεύση. Ελαφριά αλλά χαρακτηριστική γεύση πάπρικας. Ορθές πιτούλες περασμένες από την γκριλιέρα.

Πανσετούλα ψιλοκομμένη, ελαφρώς γλυκίζουσα και μια χαρά. Πατάτες τηγανιτές άριστες και παπρικώδεις.

Ήπιαμε την καλλίτερη ρακή που έχω πιει στην Αθήνα. Καλλίτερη έχω πιει μόνο στου Τζελέσου στη Σητεία και στο Χαμέζι στο Λασίθι. Ορμάται από τα Χανιά και ούτε η Κρήτη στην Κάνιγγος, ούτε ο Ρακουμέλ στη Μπενάκη, ούτε τα Μανουσάκια στην Αγ. Παρασκευή, ούτε το Μπιφτεκάατσι εκεί παραπάνω, δεν έχουν καλλίτερη. Αν δεν είχε αλκοόλ θα την θα την έπινα για πρωινό. Αρίστη και δεν αναφέρομαι στο φερώνυμο χωρίον του Ζαγορίου. Ούτε ξηροστομία, ούτε πονοκέφαλος, τίποτα. Πεντακάθαρο απόσταγμα. Ελαφρά επίγευση μάραθου, αν δεν απατώμαι.

Φάγαμε το γλυκάκι μας. Και σουφλέ σοκολάτας, μετά παγωτού βανίλιας, και προφιτερόλ. Να πω ότι τα περισσότερα ζαχαροπλαστεία και τα δύο τα κάνουν πολύ χειρότερα. Κι επειδή την επομένη έφαγα ξανά σουφλέ σοκολάτας, από τη Χαρά στο Άνω το Πατήσι, να πούμε ότι ο 43ο είναι καλλίτερος. Ένσταση για το παγωτό βανίλιας που ήταν ποιοτικώς ένα τσικ κάτω από όλα τα άλλα.

Κέρασε ένα εκπληκτικό παλαιωμένο τσίπουρο περασμένο από δρύινο βαρέλι και αρωματισμένο με κάρδαμο. Να ξαναπώ. Μά-γκας! Τέλος.

Για τα ανωτέρω μας πήγε 68 ευρώ για τέσσερις νομάτους. Ήτοι 17 το άτομο να φάμε (πολύ) και να πιούμε (σεμνά).

Καίτοι συνειδητά αποφεύγω να αναφέρομαι σε κριτικές άλλων, θα ήθελα να κάνω τον απολογητή του μαγαζιού για τις ποσότητες με πλήρη σεβασμό στις διατροφικές ανάγκες όλων (έτσι κι αλλιώς σε θέματα γούστου δεν δύναμαι να υπεισέλθω).

Στα ορεκτικά και στα κυρίως επικρατεί η λογική του τσιμπολογιού. Δεν είναι μπριζολάδικο στα Βριλήσσια. Δεν απευθύνεται στο ίδιο κοινό που θέλει να βάλει κάτω μισό κιλό κρέας ή μια γαβάθα μακαρόνια και να περάσει καλά για 10-15 λεπτά. Κάνει τουρισμό ουρανίσκων. Δεν θέλει να σε μπουκώσει με δυο πιάτα μα να σε ταξιδέψει σε πέντε-έξι πιάτα.
Αντιστοίχως για τα γλυκά: ναι, οι ποσότητες δεν είναι μεγάλες. Μα δεν είναι ζαχαροπλαστείο. Πουλάει ένα γλυκάκι για ΜΕΤΑ το φαγητό, όχι ΑΝΤΙ φαγητού. Τώρα είναι αλήθεια ότι αυτοί που έχουν «γλυκό δόντι» ίσως μείνουν λίγο μετέωροι.

Αναφορικά με το VfM να ξεκαθαρίσω ότι εγώ στα Goody’s χορταίνω με 10-12 ευρώ. Εδώ έσκασα με 17 ευρώ πίνοντας την καλλίτερη ρακή που έχω πιει εδώ και καιρό, τρώγοντας εδέσματα ποιότητας Α’Α’Α’, τα οποία παρασκευάσθηκαν με αγάπη, μεράκι και δημιουργικότητα, όχι από έναν απρόσωπο μάγειρα-επιχειρηματία που έχει δώσει εντολές και πατάει στην επένδυσή του 'όποτε' αλλά από έναν εραστή της μαγειρικής που σταθερά υποστηρίζει την καψούρα του. Ακόμα κι αν το κάνει ως κόλπο μάρκετινγκ (που δεν είναι, διότι ο έρωτας κι ο βήχας δεν κρύβονται), ξανα-ματα-μπράβο του. Ας το κάναν κι οι τηλεοπτικοί μάγειρες που δεν πατάν στα μαγαζιά τους.

Ο χώρος είναι ελαφρώς αμφίσημος. Το ‘εσωτερικό’, που είναι μια μικρή στοά με τα αριστερά-δεξιά μικρομάγαζα αυτής, τα οποία έχουν μετατραπεί σε δωμάτια φαγητού, είναι απλά ΟΚ και ακολουθεί χονδρικώς τον τρόπο της νεοταβέρνας.
Το όξω είναι πραγματικά όμορφο, είναι η αυλίτσα / ακάλυπτος πολυκατοικίας που έχει γαρμπίλι, ασβεστωμένα πέτρινα ντουβάρια και συκιές να φυτρώνουν μέσα από αυτά ενώ αισθητικά ίσως φέρνει λίγο στην αυλή του Six Dogs. Σημείωση: από πάνω μένουν άνθρωποι, μετά τις 12:00 σεμνά, το γράφει στο σουπλά και άμα το αγαπήσεις το μαγαζί θες να μείνει εκεί για χρόνια, οπότε το σέβεσαι.

Όσο περνάνε τα χρόνια είναι αλήθεια ότι γίνομαι πιο δυσκίνητος αναφορικά με τις περί εξόδου μετακινήσεις. Είναι το πρώτο μαγαζί που με εμπνέει επαρκώς να περάσω το νοερό νότιο σύνορο (δι' εμέ) της πλατείας Συντάγματος καθιστώντας με εσωτερικό γαστρονομικό μετανάστη. Να πω σαφώς ότι προτιμώ να βγω και να πάω κάπου με τα πόδια στα πέριξ της γειτονιάς μου (και δόξα τω θεώ έχω δυο-τρία άριστα αποκούμπια) παρά να οδηγήσω 20-30 λεπτά. Ε, το 43ο με κάνει να ξεπερνώ αυτό το όριο.

Να πω κι ένα ευχαριστώ στον παρόντα ιστότοπο διότι αν δεν ήταν αυτός δεν θα μάθαινα ποτέ την ύπαρξή του (του 43ου).

ΥΓ "Τούχω βάν(ι)ει, τούχω φορτώσει το σαράντατρίο μπακαλική από Τρίπολ(ι)η [... ]" youtube it... Το σαραντατρίο.

----------------------------

Νέος Κόσμος. Ένα απρόσωπο όνομα που δεν παραπέμπει πουθενά. Ίσως στην Αϊόβα ή κάπου εκεί. Ενώ άμα σου πω μετά το Βατραχονήσι προς Γούβα, εκειδά είναι το Κυνόσαργες. Κάτω από το Δουργούτι. Καλλίτερα έτσι; Κύων + αργός = λευκό σκυλί. Ένα λευκό σκυλί έκλεψε θυσίασμα προς τον Ηρακλή και το εναπόθεσε στην περιοχή που αργότερα πήρε το όνομά του.

Για την ιστορία να πούμε ότι στο Κυνόσαργες, δηλ. στο Νέο Κόσμο, ήταν το φερώνυμο Γυμνάσιο (=γυμναστήριο, ο χώρος όπου αθλούνταν γυμνοί) κατά την αρχαιότητα. Το Γυμνάσιο όμως του Κυνοσάργους ήταν για τους νόθους. Όχι για τους ‘πλήρεις’ Αθηναίους. Όχι δηλαδή για τους αναντάμ παπαντάμ (= και από μαμά και από μπαμπά). Ο νόμος άλλαξε επί Περικλή. Όταν έχασε τους δυο γιους του από τον πρώτο γάμο κατά τον λοιμό, οι οποίοι ήταν Αθηναίοι πολίτες, ο Δήμος επέτρεψε στον Περικλή να αλλάξει το νόμο για να έχει πλήρη δικαιώματα ο γιος του από την Ασπασία, η οποία δεν ήτο Αθηναία, έτσι ώστε να έχει ο 'πρώτος άνδρας' κληρονόμο. Έτσι πλέον μπορούσες να λογίζεσαι Αθηναίος μόνο από το σόι του μπαμπά. Εκεί, στο Γυμνάσιο του Κυνοσάργους, πήγαινε κι ο Θεμιστοκλής καθώς η μαμά του επίσης δεν ήτο Αθηναία. Ο Θεμιστοκλής δεν εμποδίστηκε -παρά το διαφορετικό νομικό του status- να πρωταγωνιστήσει στη ζωή της Αθήνας.

Η υπηκοότητα για τους αρχαίους Αθηναίους ήταν συνυφασμένη με την ιθαγένεια. Η συμμετοχή στα κοινά της πόλης πράγματα βασιζόταν πάνω στην παραδοχή ότι υπάρχει κοινή καταγωγή: βλέπαν τη διοίκηση της πόλης-κράτους σαν τη διοίκηση μιας οικογένειας. Γι’ αυτό και η λέξη πατρίδα. Εκ του πατρός. Οι σε έναν τόπο κατοικούντες λογίζονταν συγγενείς. Γι’ αυτό και κάθε πόλη-κράτος ανέτρεχε σε έναν ήρωα-γενάρχη συνήθως. Στον απώτερο μπαμπά τους. Εν προκειμένω οι Αθηναίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους γηγενείς -δηλ. γεννήματα της γης- με γενάρχη αυτών τον Ερεχθέα (βλ. κριτική για Ορίζοντες).

Ας πούμε ότι η οικογένειά μας χρειάζεται έναν μπογιατζή για το σπίτι ή έναν γιατρό για κάποιο μέλος της. Για κάποιον καιρό, ή ίσως και για πάντα, θα μπαινοβγαίνει σπίτι μας. Αυτό δεν τον κάνει μέλος της οικογένειάς μας. Δεν τον ρωτάμε τι να μαγειρέψουμε για βραδινό ή πώς θα ξοδέψουμε τα λεφτά μας στον ελεύθερό μας χρόνο ή αν τον ρωτήσουμε δεν έχει την ίδια βαρύτητα με τη γνώμη κάποιου μέλους της οικογένειάς μας, δεν αποκτά κληρονομικά δικαιώματα πάνω στην πατρική περιουσία ούτε έχει ευθύνες πέραν από αυτές που πηγάζουν από την επαγγελματική του ιδιότητα. Θα τον ρωτήσουμε βέβαια για τα βάψιμο του σπιτιού ή για την υγεία του ασθενούς, αντίστοιχα. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του συναρτώνται από αυτή την σχέση και μόνον.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τον σεβόμαστε σαν άνθρωπο ή ότι δεν αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα της εργασίας του ή ότι θα τον αντιμετωπίσουμε άδικα ή ότι κάποιο μέλος της οικογένειάς μας δεν μπορεί να είναι χαμηλότερης ευφυίας ή εργατικότητας.
Από πουθενά δεν συνάγεται όμως ότι όποιος μπαίνει στο σπίτι μας πρέπει αυτομάτως να αντιμετωπίζεται σαν μέλος της οικογένειάς μας.

13 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πάμε με ένα φίλο σινεμά στη Δάφνη για να δούμε πως χτίστηκε η αυτοκρατορία των McDonalds. Να καταλάβουμε ρε παιδί μου και εμείς αν από την αρχή δημιουργήθηκαν με το όραμα "το Burger μας είναι καλύτερο από τις σόλες σας" ή αν απλώς κάπου στην πορεία το έχασαν, όπως πολλοί άλλωστε. Αφού τελειώνει η πολύ αξιόλογη ταινία λέμε να δοκιμάσουμε κάτι καινούριο στα πέριξ… Του ρίχνω τις προτάσεις: Ραχάτι, O’Canto Pub, Σαραντατρίο. Το πρώτο απορρίφθηκε γιατί δεν ψάχνει για κρητικό φαγητό στην Αθήνα, το δεύτερο μπήκε στη λίστα για τα προημιτελικά του τσουλού και έτσι με απαγωγή σε άτοπο καταλήξαμε στο Σαραντατρίο.

Έχοντας διαβάσει αρκετές κριτικές ήμουν προετοιμασμένος για το ότι τα πιάτα δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλα, όμως οι τιμές τους είναι οκ, απλώς χρειάζονται αρκετά πιατάκια για να χορτάσει κανείς. Κοιτώντας τον κατάλογο το βλέμμα μου πάγωσε συνειδητοποιώντας ότι άλλο ένα μαγαζί από όσα έχω πάει τελευταία ανέβασε τις τιμές του, προφανώς λόγω της αυξημένης φορολογίας. Σχεδόν όλα τα πιάτα λοιπόν ήταν 0,5-1€ πιο πάνω από τις τιμές που διάβασα στο ask4food, το ίδιο και τα κρασιά. Αύξηση της τάξεως του 10-20% δηλαδή, που μικρή δεν τη λες.

Στα του χώρου, ειδική μνεία θα κάνω στην καθαριότητα που ήταν πολύ καλή. Ο χώρος γενικά είναι όμορφος, ως αρνητικό θα έλεγα το ότι είναι έντονα στενόμακρος και βγάζει μια αίσθηση κλειστοφοβίας. Φαντάζομαι το καλοκαίρι στην ωραία αυλή τους θα είναι καλύτερα. Η εξυπηρέτηση ήταν καλή, δυσκολευτήκαμε λίγο σε κάποιες φάσεις να κάνουμε νόημα στη σερβιτόρα, όμως κατά τα άλλα παράπονο δεν είχαμε.

Δύο άτομα λοιπόν, που πεινούσαμε κάμποσο, είπαμε να παραγγείλουμε 4 πιάτα ελπίζοντας ότι θα χορτάσουμε. Πήραμε τα εξής:

- Αρχικά ήρθε φρέσκο λευκό ψωμάκι το οποίο χρεώθηκε 0,5€. Ήταν νόστιμο μα σχετικά λίγο.

- Σαλάτα ταμπουλέ (5,5€)

Και οι δύο συμφωνήσαμε ότι ήταν λίγο στεγνή, ενώ ίσως ήταν λίγο περισσότερο ξινή από τα γούστα μας. Η ποσότητά της ήταν κανονική.

- Μπουγάτσα με γραβιέρα (6,5€)

Μια κλασσική μπουγάτσα, με τη βορειοελλαδίτικη έννοια! Η γέμιση της ήταν λιωμένη γραβιέρα, ενώ πρέπει να είχε και κρέμα γάλακτος καθώς η γεύση παρέπεμπε ξεκάθαρα σε καρμπονάρα! Ένα πολύ νόστιμο πιάτο και ιδιαίτερα πρωτότυπο. Θα ήθελα το τυρί λιγότερο υδαρές, ενώ θα ταίριαζε και η προσθήκη κάποιου αλλαντικού στη μπουγάτσα για να απογειωθεί το αποτέλεσμα.

- Μοσχαρίσιο καβουρμά με αυγά (7,5€)

Ήρθε με 2 αυγά, ο σερβιτόρος και μάλλον ιδιοκτήτης πρότεινε να τα ανακατέψει μπροστά μας, δεχθήκαμε και εγένετο το πιάτο μας. Το μοσχάρι ήταν ελαφρά πικάντικο και σε καλή ποσότητα. Γευστικά ήταν ιδιαίτερο πιάτο, τόσο ιδιαίτερο που μάλλον δεν θα το ξαναέπαιρνα σε επόμενη επίσκεψη.

- Κοτόπουλο σχάρας με σάλτσα bbq (8€)

Το πιάτο ήταν πολύ πολύ νόστιμο και το κοτόπουλο τέλεια ψημένο. Η ποσότητα κοτόπουλου που μας ήρθε ήταν στα μάτια μου μικρή, ενώ τα κομμάτια είχαν την πέτσα τους κάτι που δεν μου άρεσε. Η σάλτσα bbq γλύκιζε έντονα.

- Ήπιαμε πολυποικιλιακό κόκκινο κρασί (8€ το μπουκάλι των 750 ml), αρκετά συμπαθές.

- Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκια με ημίξηρο κρασί, συμπαθής γεύση και εκτιμήσαμε την ευγενική κίνηση που στην Αθήνα δεν κάνουν όλοι.

Τελικά δεν πολυχορτάσαμε, αλλά δεν φύγαμε και πεινασμένοι. Δώσαμε 18€ το άτομο για φαγητό και ποτό μαζί (14€ το φαγητό κατ’ άτομο). Για τα λεφτά που δώσαμε μας έτσουξε λίγο που δεν χορτάσαμε περισσότερο.

Η ΛΥΠΗΤΕΡΗ: ένα γεύμα 2 ατόμων που θέλουν να χορτάσουν, λόγω των σχετικά μικρών μερίδων, μάλλον θα περιελάμβανε 1 σαλάτα, 1-2 ορεκτικά και 2 κυρίως πιάτα. Για τα παραπάνω, το κόστος κατ’ άτομο, χωρίς το ποτό, ανέρχεται στα 15-18€, ενώ με ποτό θα αγγίξει και ίσως ξεπεράσει το 20άρικο. Αμφιταλαντεύτηκα σοβαρά ανάμεσα στο 2 και στο 3 για το vfm, η γενικά καλή ποιότητα των πιάτων γέρνει το βαθμό προς το 3, ωστόσο οι μικρές ποσότητες στα περισσότερα που μας προσφέρθηκαν με οδήγησαν στο 2.

Εν κατακλείδι, το Σαραντατρίο έχει κάποια πρωτότυπα πιάτα και κάποιες καλές γεύσεις. Δεν μπόρεσα να βρω ισχυρή ταύτιση με τις διθυραμβικές κριτικές πολλών φίλων του σαιτ. Δύσκολα θα το ξαναεπισκεφθώ λόγω απόστασης και σχετικά ακριβών τιμών για το μέγεθος των πιάτων. Μάλλον αν το είχα γνωρίσει με τις καλύτερες τιμές, με τα ίδια λεφτά να έφευγα πιο χορτάτος και πιο χαρούμενος…

Καταραμένη κρίση!

3 medium

29 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Επισκεφθηκαμε το 43 Tέταρτη αμέσως μετά το δεκαπενταύγουστο και αν και η Αθήνα ήταν άδεια το μαγαζί σχεδόν γέμισε. Ο χωρος εξωτερικά είναι συμπαθητικός Κ το σέρβις πολύ καλο.

Στα του φαγητού τώρα παραγγείλαμε τα ακόλουθα.

Παξιμάδι Κυθήρων με φέτα ντομάτα και σάλτσα μελιού (4/4): έμοιαζε με κρητικό ντακο και η γλυκιά νότα του μελιού το απογείωνε το πιατο.

Πατατές τηγανητές φρέσκιες με πάπρικα(3/4)
Μπουγάτσα με συγκλινο και γραβιέρα (3/4): Αν και δεν είναι μπουγάτσα, πιο πολυ σε πίτα φέρνει είναι αρκετά καλό. Η γραβιέρα λιώνει και δένει αρκετά καλά με το συγκλινο και το ζύμαρι.
Κοτόπουλο με bbq sauce (3/4): Μπουτάκια κοτόπουλο (χωρις το κόκκαλο) ψημενα στα κάρβουνα. Κλασικό πιάτο αλλά σωστά ψημένο και γευστικό
Καπνιστή μπρίζολα (3/4): Γευστική και σωστά ψημένη.
Μπιφτεκάκια (δεν θυμάμαι την ακριβή ονομασία του πιάτου, 2/4): Το χειρότερο πιάτο απο αυτά που δοκιμάσαμε. Κάπως αδιάφορο.

Για αυτά τα πιάτα και ενά καραφάκι ρακί πληρώσαμε συνολικά 44 εύρω, αρκετά καλή τιμή. Μια αρκέτα τίμια πρόταση που σίγουρα θα ξαναεπισκεφθούμε.

11 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το ’16 μπορεί λοιπόν να έφυγε και ν’ ανήκει πια στο παρελθόν, αλλά κάποιες από τις ανακαλύψεις που έφερε ήρθαν για να μείνουν για τα καλά! Μία από αυτές που παγιώθηκαν σε περίοπτη θέση στην προσωπική μου λίστα με τα μαγαζιά στα οποία μπορώ ξέγνοιαστα να επανέρχομαι αφορά στο 43, το εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό μεζεδοπωλείο with a twist στον Ν. Κόσμο. Τρεις οι επισκέψεις μου εντός του ’16, αρχής γενομένης βραδάκι Αυγούστου εν μέσω κολασμένου καύσωνα με αγαπημένη τριμελή καλοφαγού παρέα, συνέχεια αρχή Σεπτεμβρίου με μαμά κι αδερφή και τέλος λίγο πριν από τη λήξη του έτους, παγωμένο βράδυ καθημερινής του Δεκέμβρη με μεγάλη παρέα, γύρω στα 15 άτομα.

Θα ξεκινήσω την εξιστόρησή μου με τον χώρο, για τον οποίο έχω πλέον ολοκληρωμένη και σφαιρική άποψη, καθώς έχω βρεθεί και στο μέσα του και στο έξω του. Από τα δυό, η αυλή του είναι νομίζω το καμάρι του, καθώς πρόκειται για μία κατάφυτη, δροσερή, πολύχρωμη, απίστευτα φιλόξενη κι ευχάριστη μικρή αυλή, με τραπέζια αρκετά άνετα, σε καλές αποστάσεις τοποθετημένα το ένα από το άλλο και λογιών λογιών διακοσμητικά αντικείμενα που κάνουν την όλη ατμόσφαιρα πολύ χαρωπή. Το λευκό χαλικάκι, τέλος, σε παραπέμπει σε καλοκαιρινές, παραθαλάσσιες αυλές και κάπως έτσι μεταφέρεσαι νοερά στο χωριό σου, σε κάποιο νησί, σχεδόν ακούς το κυματάκι, ενώ βρίσκεσαι πάνω στην πολυσύχναστη λεωφόρο Φραντζή, στο καρακέντρο της Αθήνας. Θαύμα!

Ο μέσα χώρος, τον οποίο επίσης δεν τον πιάνει το μάτι σου περνώντας απέξω, είναι εξίσου φιλόξενος, εξαιρετικά ζεστός, ήτοι cozy και χουχουλιάρικος, άνετος και περιποιημένος. Όταν η 15μελής μας παρέα αποφάσισε υπέρ του Σαραντατρίο για την κοινή μας έξοδο φαγοποσίας, προβληματίστηκα για το πόσο άνετοι θα ήμασταν και ήθελα πολύ να αποφύγουμε τη φάση μακρόστενο «τραπέζι γάμου». Οι προβληματισμοί μου εξανεμίστηκαν, καθώς ήδη στην κράτηση ενημέρωσαν τη φίλη που κάλεσε ότι θα μας βάλουν σε τέλεια καβάντζα στο βάθος του μαγαζιού με τραπέζια που δημιουργούν τετράγωνο, κάτι που ήταν απίστευτα βολικό στο να μπορούμε να μιλάμε και να διασκεδάζουμε όλοι παρέα κι όχι μόνο με τους διπλανούς μας. Αφήστε που μας ξύπνησε και σχολικές μνήμες, κάτι φεγγάρια που μας έβαζαν να τοποθετούμε τα θρανία μας αντικριστά.

Σε ό, τι αφορά την εξυπηρέτηση έχω να πω τα καλύτερα. Οι άνθρωποι έχουν απίστευτο μεράκι κι αγάπη γι’ αυτό που κάνουν και δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον. Είναι ευγενικοί και πρόσχαροι και απίστευτα επαγγελματίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, στην πρώτη μου επίσκεψη το καλοκαίρι, κάθονταν παραδίπλα δύο απίστευτοι τύπου, τρομερά αγενείς, οι οποίοι αναμεταξύ τους έλεγαν διθυράμβους για τα φαγητά, αλλά απέναντι στη σερβιτόρα ήταν απαράδεκτοι. Θαύμασα τόσο την ψυχραιμία με την οποία τους αντιμετώπισε η κοπέλα, την ευγένεια και τον επαγγελματισμό της και ταυτόχρονα φαντασιωνόμουν να τους φέρνει στο κεφάλι τους δίσκους για να ισιώσουν.

(Παρένθεση εδώ για μια γενική παρατήρηση: Είναι πραγματικά απίστευτο πώς ορισμένοι άνθρωποι βγαίνουν έξω φτιαγμένοι κι έτοιμοι για καυγά, φουλ στην ειρωνεία, ορεξάτοι να βγάλουν όλα τους τ’ απωθημένα, τα νεύρα και τα κόμπλεξ ιδίως στους ανθρώπους που είναι εκεί για να τους εξυπηρετήσουν κι άρα δεν μπορούν να τους απαντήσουν όπως θα τους άρμοζε. Ας είμαστε λίγο χαλαροί όταν βγαίνουμε και κυρίως ας σεβόμαστε τους ανθρώπους που είναι εκεί για να μας φτιάξουν την έξοδο. )

Και περνάω στις περιγραφές του φαγητού. Έχω πια δοκιμάσει πολύ μεγάλο μέρος του μαζεμένου σε μέγεθος και προσεγμένου καταλόγου, οπότε θα περιοριστώ στα κατ’ εμέ highlights και θα κάνω τις προτάσεις μου.

Απόλυτο must η υπερτέλεια σκορδαλιά! Στον κατάλογο αναφέρεται ως αλιάδα με φυστίκι Αιγίνης κι εγώ απλά να σας πω μην τυχόν και την παραλείψετε, αν βέβαια αγαπάτε το σκόρδο. Γενικά, το σκόρδο παίζει πολύ δυνατά ως συστατικό στα φαγιά τους, το χρησιμοποιούν φουλ, να τό ‘χετε υπόψιν.

Φανταστική και η πράσινη φάβα Κοζάνης, ιδιαίτερη και ξεχωριστή από τη συνηθισμένη, με πολύ ωραία υφή και νοστιμιά μεγάλη. Πολύ ωραία και η χειροποίητη τυροκαυτερή, πικάντικη, όπως της αρμόζει, τυρένια, πολύ καλή επιλογή.

Φυσικά με όλες αυτές τις αλοιφές, ταιριάζουν ιδανικά οι φρέσκιες πατάτες τηγανιτές, που έρχονται σε καλή ποσότητα και είναι νόστιμες, τραγανές, χωρίς πολλά λάδια, όπως πρέπει να είναι η πατάτα η σωστή η τηγανιτή.

Αγαπημένο πιάτο που έχω τιμήσει όλες τις φορές είναι το ποντιακό καρότο με τον κόλιανδρο. Πρόκειται για τριμμένο καρότο, υπέροχα και σκορδένια μαριναρισμένο, με τον κόλιανδρο να έρχεται και να συνταιριάζει άψογα με το καροτάκι.

Φοβερός μεζές, ιδανικός να συντροφεύσει τα προσφερόμενα αποστάγματα, είναι η καπνιστή μοσχαρίσια γλώσσα Δράμας. Εκλεκτό μεζεδάκι, με γεμάτη γεύση, μην το φοβηθείτε, δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.

Αντίστοιχα, μην παραλείψετε το πεντανόστιμο καπνιστό χέλι σχάρας. Άλλος φανταστικός τσιπουρομεζές. Το χέλι το έχω φάει και σκέτο, ως μεζεδάκι φίνο κι έτσι το προτιμώ κιόλας, αλλά και στην εκδοχή του με το χειροποίητο χυλοπιτάκι, που πολύ του ταιριάζει το καπνιστό χέλι, ιδιαίτερος και πρωτότυπος συνδυασμός.

Υπέροχο και το σαγανάκι με κεφαλοτύρι Ίου και γλυκό ντοματάκι, πολύ πετυχημένος ο συνδυασμός και ωραία η συνοδεία του τυριού με το γλυκό ντοματάκι, ως εξέλιξη των διάφορων μαρμελάδων και τσάτνει που έχει καθιερωθεί να συνοδεύουν τα σαγανάκια.

Σούπερ και το πεϊνιρλί με γραβιέρα Πρεβέζης και πικάντικο σουτζούκι. Μιαμ μιαμ. Αφράτη ζύμη, πλούσια γέμιση, φοβερό το σουτζούκι, φοβερό και το τυρί.

Τέλος, εκλεκτό και το πιάτο με τα ψιλοκομμένα χοιρινά φιλετίνια. Φανταστείτε ένα πιάτο κόλαση, με εκλεκτό χοιρινό απίστευτα ψιλοκομμένο, που έρχεται πάνω σε ποντιακή πίτα, με τζατζίκι ψητών λαχανικών και τηγανιτά κρεμμύδια. Η πίτα με όλα αυτά τα καλούδια που έχει πάνω της γίνεται ζουμερή και γενικά είναι πιάτο φίνο, αλλά βαρύ για βράδυ, να τα λέμε αυτά.

Πολύ ενδιαφέρουσες και οι προσφερόμενες επιλογές από αποστάγματα. Εκεί δοκίμασα πρώτη φορά ξινόμαυρο σε απόσταγμα, πραγματικά φοβερή γεύση, δοκιμάστε το αντί τσίπουρου, αξίζει. Αν πάλι δεν είστε σε φάση για πειραματισμούς, ρίξτε το στην ιδιαίτερα αξιόλογη κρητικιά τσικουδιά, ελαφρόπιοτη κι έχει περάσει επιτυχώς και το τεστ της επόμενης απονοκεφάλιαστης μέρας.
Στα μείον το ότι δεν έχει χύμα κρασί, νομίζω ότι ως μεζεδοπωλείο που είναι θα έπρεπε να δίνει την επιλογή, από την άλλη όμως τα εμφιαλωμένα του ξεκινάνε από 7 ευρώ, οπότε βουρ!

Όσο για τις τιμές, θεωρώ ότι το VfM για την πραγματικά εκλεκτή ποιότητα είναι πολύ θετικό, αν και ίσως, λέω ίσως, να τους έπαιρνε για ένα τσακ πιο κάτω. Υπολογίστε ένα 20άρι το άτομο για φουλ φαγητό και ποτό, σε σημείο που θα φύγετε λογικά σκασμένοι. Εμείς την τελευταία φορά τόσο πληρώσαμε, μαζί με το τιπ και πραγματικά είχαμε φάει και πιει τ’ άντερά μας. Ρακές, μπύρες, κρασιά και μεζέδες ατελείωτοι. Τα συγχαρητήριά μου στο Σαραντατριό, να συνεχίσουν έτσι κι έτσι κι εμείς με χαρά θα επιστρέφουμε.

21 Αυγ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Και πολύ άργησα να το επισκεφτώ. Βλέπεις, είχα βάλει στο μάτι την αυλή πολύ καιρό, αλλά όλο κάτι συνέβαινε και δεν πρόκαμα. Θες δεν ήθελα στον μέσα χώρο, θες πετύχαινα εκδήλωση η ουσία είναι ότι άργησα πολύ. Διότι το μαγαζί ‘’τα σπάει’’ τόσο στην κουζίνα όσο και στην εξυπηρέτηση. Άσε που ο Παναγιώτης, ένας εκ των ιδιοκτητών, είναι κοντοχωριανός, καραγκούνης -πεδινός δηλαδή- και όχι βλάχος, αλλά δεν έχει καμία σημασία, μιας και ως γνήσιος Θεσσαλός δεν πρόκειται να σου πουλήσει φύκια...

‘’Βράδυ Σαββάτου κι εσύ είσαι κάπου’’, αλλά εγώ αφήνω τα μελαγχολικά του Βασίλη και κατευθύνομαι οικογενειακώς στην πολύβουη -τα πρωινά μόνο- Φραντζή. Δεν θα μακρηγορήσω λέγοντας τα τετριμμένα, ‘’την ξέρω, εδώ κατοικούσα κάποτε’’ κλπ, η ουσία είναι ότι το βράδυ δεν θυμίζει σε τίποτα τον γνωστό πολυσύχναστο δρόμο του Ν. Κόσμου αλλά έναν ήσυχο περιθωριακό δρόμο των Αθηνών. Αν δεν ξέρεις που θες να πας, μονολογείς λέγοντας ότι ‘’μάλλον λάθος δρόμο πήραμε καρδιά’’.

Κάπου λοιπόν στα μισά του δρόμου, κρύβεται η πολύ καλή αυλή του 43. Και λέω μόνο πολύ καλή, διότι την περίμενα μεγαλύτερη. Αλλά σε κερδίζει το στρωμένο χαλίκι, οι κουρελούδες στους πάγκους, το παλιό ποδήλατο στον τοίχο, η κεντρική τάβλα - τραπέζι, η ψάθινη οροφή για σκιά, τα δέντρα της αυλής, τα παρτέρια, η πολυχρωμία του χώρου, τα λαμπιόνια. Αν θες κάτι πιο τυποποιημένο, πιο στημένο, δεν είσαι για εδώ, τσάμπα τα χλμ που έκανες να έρθεις.

Στη συνέχεια σε κερδίζει ο ‘’καλλιτέχνης‘’ Παναγιώτης, που μαζί με τη σερβιτόρα είναι παντού. Από το να σου προτείνει τι θα διαλέξεις, να συζητήσει μαζί σου για την προέλευση των προϊόντων, τον τρόπο παρασκευής τους, το όλο concept του μαγαζιού, μέχρι ότι απίθανο καλλιτεχνικό μπορείς να φανταστείς. Χαμόγελα παντού στον χώρο, που κάλλιστα μπορούσε να ήταν και η αυλή του σπιτιού σου, όπου θα τραπεζώσεις τους φίλους σου.

Ο κατάλογος μικρός γεμάτος εκπλήξεις, λίγα και καλά που λένε στο χωριό μου.
Ξεκινήσαμε με ένα λεμονάτο ταμπουλέ, με έντονη τη γεύση του μαϊντανού, φουλ δροσιστικό και αρωματικό, συνοδεία ζεστού ψωμιού που ήρθε κομμένο μέσα σε χαρτοσακούλα και εύγευστης παγωμένης τσικουδιάς. Έξτρα μια Ροδίτικη premium lager, Magnus Magister, άγνωστη σε μένα μέχρι τώρα αλλά πολύ καλή.
Αφού δροσιστήκαμε αρκετά, στη συνέχεια πέσαμε στα βαριά και δύσκολα.
Δε θα μπορούσε να λείψει από το τραπέζι το πολυδιαφημισμένο πεϊνιρλί. Αν και είμαι fan του αντίστοιχου της Ν. Ιωνίας που το θεωρώ top, εδώ με εξέπληξε η crispy ζύμη. Φανταστική. Η σάλτσα ντομάτας αυθεντική και πολύ καλή, πλούσια η γέμιση με γραβιέρα που έλιωνε τέλεια και από πάνω ροδέλες από πικάντικο σουτζούκι. Ολίγον τι καυτερό αλλά στα γούστα μας.
Συνεχίσαμε με το σαγανάκι με το κεφαλοτύρι από την Ίο και το γλυκό τοματάκι από πάνω. Ήρθε στο κλασικό τηγανάκι, χωρίς να είναι παναρισμένο και είχε βγάλει μόνο τα βούτυρο του. Το τοματάκι έδενε τέλεια και έσπαγε την αλμύρα του τυριού. Must have, που λέει και η φίλη Παναγιώτα.

Αμέσως μετά προσγειώθηκε στο τραπέζι, ζεστότατη η μπουγάτσα. Της στιγμής που λέμε. Από τι έμαθα ήταν πιάτο ημέρας αλλά τώρα έχει μπει κανονικά στον κατάλογο. Τραγανό το φύλλο ουσιαστικά αρμένικη πίτα, με παλαιωμένη γραβιέρα Ίου και ψιλοκομμένο σύγκλινο. Το τυρί είχε κρεμώδη υφή και ήταν ένα γλύκισμα. Θα το προτιμούσα λιγότερο κρεμώδες.
Κεφτεδάκια – κεμπαπάκια με κομμένες τραγανές πιτούλες και σάλτσα από πάπρικα. Πολύ καλά τα οβίδια, καθαρή γεύση Θεσσαλονίκης.
Σύγκλινο Μάνης η μόνη ένσταση που έχω. Εδώ το παστό χοιρινό είχε αρκετό λίπος. Γευστικά ήταν πολύ καλό, δεν θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι αφού έχει συγκεκριμένη επεξεργασία αλλά το λίπος με χάλασε. Μάλλον θα πρέπει οι ιδιοκτήτες να σκεφτούν να αλλάξουν προμηθευτή.

Χοιρινά φιλετάκια ψιλοκομμένα η έκπληξη της βραδιάς. Ξεχάστε την εικόνα που έχετε στο μυαλό σας. Ποντιακή συνταγή, θυμίζει εν μέρει την Κρητική τούρτα. Must be που λέω και εγώ και όλο με διορθώνει η Παναγιώτα.
Πάμε λοιπόν. Βάση από ποντιακή πίτα, τραγανή απ’ έξω, αφράτο το ζυμάρι μέσα. Στη μέση μπόλικη ποσότητα από δροσερό τζατζίκι με ψιλοκομμένα ψητά λαχανικά και ελάχιστο σκόρδο. Κρεμμύδια τηγανητά διάσπαρτα στην πίτα και μπόλικα κομμάτια τρυφερό χοιρινό. Πιάτο αριστούργημα, ποίημα Έλληνα ποιητή. Ευρηματικό και γευστικό.

Τέλος αφού η τσικουδιά έρεε ακόμα, ο Παναγιώτης μας πρότεινε να δοκιμάσουμε το λουκάνικο από την Ηλεία. Σκέτο, χωρίς πράσο και πορτοκάλι, κρεατένιο, με χοιρινό και μοσχαρίσιο κιμά, ήταν, αν και διαφορετικό, κάτι πολύ καλό. Στη βάση είχε καρότο τουρσί με λογική ποσότητα ξυδιού και κόλιανδρο. Πολύ καλό προτιμήστε το και σκέτο. Για το λουκάνικο έχω να πω το εξής. Καλή η επιλογή αλλά το πρασολουκάνικο της Θεσσαλίας δεν το αλλάζω με τίποτα.

Κλείσαμε με χειροποίητο λικέρ βερίκοκο κέρασμα του μαγαζιού, δροσιστικό και χωνευτικό.
Δώσαμε το τρομερό ποσό των 16 ευρώ το άτομο (5 άτομα) και περάσαμε υπέροχα χαλαρωτικά και χορταστικά. Όντως η αυλή του 43, αν και μικρή, αποτελεί όαση στην τσιμεντούπολη που ζούμε και προσφέρει υπέροχους μεζέδες με ονομασία προέλευσης.
Σίγουρα θα το ξαναεπισκεφτούμε και για την ποιότητα και για την εντοπιότητα του Παναγιώτη, αλλά και για να απολαύσουμε τις έντεχνες βραδιές που διοργανώνει.

11 Ιούλ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αυτή τη φορά θα αρχίσω και εγώ την κριτική μου ανάποδα με την απάντηση του καλού μου στην ερώτηση που του έκανα φεύγοντας απ το μαγαζί … Σου άρεσε, θα ξαναρχόσουν?

-Ναι απάντησε γιατί ένα μαγαζί είναι πολλά περισσότερα απ το φαγητό που προσφέρει. Είναι οι άνθρωποι, η ατμόσφαιρα, αυτό που σου μένει τέλος πάντων και καταλήγει να σε κερδίσει.
Και η αλήθεια είναι ότι εμάς μας κέρδισε και η συμπεριφορά των ανθρώπων και το περιβάλλον και φυσικά το φαγητό αν και νομίζω ότι κάναμε κάποιες ατυχείς επιλογές τις οποίες θα εξηγήσω παρακάτω.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό κυνηγούσαμε το συγκεκριμένο μαγαζί αρχής γενομένης από τον περασμένο Σεπτέμβρη. Μία δεν απαντούσε κανείς οπότε και υποθέταμε ότι ήταν κλειστό μία κάτι άλλο προέκυπτε, τέλος πάντως ξέρετε πως πάνε αυτά τα πράγματα. Να όμως που ένα κυριακάτικο μεσημέρι του Ιούνη μέσα στις εξετάσεις της μικρής που ψάχναμε κάτι κοντινό, μας ήρθε η επιφοίτηση οπότε αφού κάναμε ένα τηλέφωνο για να βεβαιωθούμε για την ύπαρξη διαθέσιμου τραπεζιού, ξεκινήσαμε.
Δε θα δυσκολευτείτε να το εντοπίσετε αφού βρίσκεται πάνω στη Φραντζή όμως η αλήθεια είναι ότι δεν έχει και καμιά ταμπέλα που να βγάζει μάτι άρα να έχετε και λίγο το νου σας. Κυριακή μεσημέρι δε με όλον τον κόσμο στις παραλίες, όπως καταλαβαίνετε, το παρκάρισμα υπήρξε ευκολάκι όχι ότι φαντάζομαι ότι τις άλλες μέρες, θα αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.

Για το εσωτερικό του μαγαζιού δε μπορώ να σας διαφωτίσω αφού το διασχίσαμε γρήγορα και βρεθήκαμε στην πιο χαριτωμένη, πολύχρωμη, δροσερή αυλή που δεν πιστεύεις ότι υπάρχει στο κέντρο της Αθήνας. Δέντρα, φυτά, λουλούδια, άνετα τραπέζια, σχεδόν γεμάτο με ανθρώπους όλων των ηλικιών. Εδώ ο σύζυγος και η νεαρά αναφώνησαν… Ωπ! Τι έχουμε εδώ?.. σαν την Ικαρία μοιάζει και πραγματικά ήταν σα να μεταφερθήκαμε νοερά σε αγαπημένα μαγαζιά του νησιού έτσι χαλαρά κι ανέμελα.

Κι ενώ το feeling ήταν τελείως Καριώτικο, η εξυπηρέτηση ήταν ταχύτατη, χαμογελαστή, ατακαδόρικη, απόλυτα ταιριαστή με το ύφος του μαγαζιού. Μας καλοδέχτηκαν, μας έβαλαν στο τραπέζι μας, κρύο νεράκι βρύσης, ψωμάκι και κατάλογοι ήρθαν αμέσως με την προτροπή να τους ρωτήσουμε για όποια διευκρίνιση χρειαστούμε.
Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πάει διαβασμένοι μιας και αγαπημένα φιλαράκια τρώνε εκεί αρκετά συχνά plus του βίτσιου που έχουμε ως παρέα να ενημερώνουμε που είμαστε και τι τρώμε οπότε έρχονται τα ανάλογα μηνύματα με προτάσεις του στυλ να παραγγείλετε κι αυτό, μην ξεχάσετε το άλλο.

Εμείς λοιπόν διαλέξαμε:
- Κοπανιστή που συνοδευόταν από παξιμαδάκια λαδιού. Η μόνη ένσταση που έχω στο κατά τα άλλα απόλυτα αυθεντικό και καλής ποιότητας συγκεκριμένο τυρί είναι μόνο η ποσότητα. Βέβαια είναι τόσο έντονη η γεύση του που δεν είμαι σίγουρη αν η παραπάνω ποσότητα θα μπορούσε να φαγωθεί.
- Τζατζίκι ψητών λαχανικών που ήταν πρωτότυπο, ελαφρύ και δροσερό και είναι ακριβώς αυτό που λέει το όνομά του δηλαδή γιαούρτι με ελάχιστο σκόρδο μαζί με κομματάκια ψητών λαχανικών.
- Κεφαλοτύρι από την Ίο, νομίζω, σαγανάκι, με γλυκό του κουταλιού ντοματάκι. Αλμυρό το τυράκι που είχε βγάλει όμως αρκετό λάδι, ωραίο το κοντράστ με το γλυκό αλλά απεδείχθη πολύ βαρύ για τη συγκεκριμένη ζεστή ημέρα.
- Καβουρμάς με αυγά μάτια. Σου προτείνουν να το ανακατέψουν όπως και έπραξαν μια. πραγματική λιχουδιά με εξαιρετικής ποιότητας πρώτες ύλες, μόνο που κι αυτό μας έπεσε too much για καλοκαίρι. Τώρα βέβαια για να λέμε και του στραβού το δίκιο ίσως όλο αυτό να οφειλόταν στη γνωστή λαιμαργία που μας πιάνει και παραγγέλνουμε όλον τον κατάλογο. Με μια πιο λιτή παραγγελία θα το ευχαριστιόμαστε καλύτερα οπότε προς Θεού μην αποκλείσετε τα συγκεκριμένα πιάτα, αν και όταν επισκεφτείτε το μαγαζί.
- Σαλάτα με ντομάτα, κρίταμα και ξινοτύρι η οποία αναπαύεται πάνω σε μία home made πίτα που μοιάζει με ψωμί. Φρέσκια, ελαφριά και απίστευτα χορταστική.
- Οι κλασσικές τηγανιτές πατατούλες οι οποίες λόγω της κόρης δε λείπουν από καμία παραγγελία μας. Χρυσαφένιες, τραγανές, χωρίς καθόλου λάδι, πασπαλισμένες με πάπρικα.

- Παϊδάκια κοτόπουλου με bbq sauce για τη δεσποινίδα. Ζουμερά κι όμως καλοψημένα και η σαλτσούλα όσο έπρεπε γλυκιά και πικάντικη.
- Σουτζουκάκια στη Θεσσαλονικιώτικη version για το αγόρι. 8-10 βομβίδια κιμά πάνω σε πιτούλες με μια ελαφριά σάλτσα κόκκινης πιπεριάς. Θα τα προτιμούσα πιο πικάντικα όμως στον καλό μου άρεσαν οπότε δε μου πέφτει λόγος.
- Καπνιστή χοιρινή μπριζόλα για μένα απ΄την Καρδίτσα μάλιστα. Τεράστια πραγματικά, την κατάφερα μόνο και μόνο επειδή ήταν τόσο μα τόσο νόστιμη κι απ τις ελάχιστες φορές που δε θύμιζε αλλαντικό αλλά πραγματικό κρέας με ένα ελαφρύ κάπνισμα.
Ήπιαμε εξαιρετικές μπύρες εγχώριας μικρής παραγωγής, μια μαύρη απ αυτές μου άρεσε πολύ, αλλά έλα που δε θυμάμαι τώρα ποιες ήταν. Τέλος πάντων ρωτήστε τα παιδιά του μαγαζιού και είμαι σίγουρη ότι θα σας βοηθήσουν.
Και αφού έχουμε φάει σαν να μην υπάρχει αύριο και έχουμε πάρει και δουλειά για το σπίτι, εγώ δεν άντεξα και παράγγειλα και ένα προφιτερόλ, παρ΄όλες τις προειδοποιήσεις των άλλων ότι δε μπορούν να φάνε ούτε κουταλιά. Λοιπόν ενώ για σοκολάτα δε τρελαίνομαι, σας πληροφορώ ότι το απόλαυσα. όλο μόνη μου, μη σας πω ότι έτρωγα κι άλλο ένα.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 72 ευρώ αλλά δεν είναι αντιπροσωπευτικός αφού η συγκεκριμένη παραγγελία τάιζε, τουλάχιστον, άλλο ένα άτομο. Πιστεύω ότι με 18 ευρώ θα φάτε και θα πιείτε σα βασιλιάδες.

Στο τέλος μας πρόσφεραν ένα εξαιρετικό απόσταγμα από μοσχάτο Αμβούργου το οποίο με βοήθησε και να χωνέψω ωραιότατα αλλά και να διατελέσω εν ευθυμία το υπόλοιπον της ημέρας. Βλέπετε όταν το μύρισα ήταν τόσο αρωματικό που το μυαλό μου πήγε σε κάτι γλυκό, το κατέβασα απνευστί και είδα αστράκια. Τι κατάντια Θεέ μου που κάποτε κατεβάζαμε σφηνάκια Jack για πρωινό, έτσι για να πάει καλά η μέρα! Και τώρα που είπα σφηνάκια θυμήθηκα διακοπές, αρκαδικά έλατα, καριώτικη θάλασσα, ανεμελιά και θέλω να φύγω πάραυτα. Επειδή όμως αργεί ακόμα, λέω να ξαναπάω μια βόλτα έτσι χαλαρά κι αν αργούν και οι δικές σας διακοπές σας προτείνω να κάνετε το ίδιο και να περάσετε ένα όμορφο καλοκαιρινό βραδάκι. Μόνο προσοχή στο απόσταγμα, με ρέγουλα αν δεν είστε συνηθισμένοι, οκ?

0 medium

01 Ιουν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Σαραντατριο, λοιπον, αλλο ενα "σιγουρακι". Ηταν δεδομενο οτι μετα απο τοσες κριτικες (και απο πολλους εμπιστους φιλους) θα μεναμε απολυτως ευχαριστημενοι, γεγονος που επιβεβαιωθηκε.

Σάββατο μεσημερι, με καλο καιρο και ψαχνουμε δυο ατομα ενα μαγαζι να τσιμπησουμε κατι, το βραδυ. Ηθελα να ειναι σχετικα κοντα και με αυλη, με μια γρηγορη αναζητηση κατεληξα στο σαραντατριο. Πηρα τηλεφωνο για κρατηση(που τελικα δε χρειαζοταν).
Αρχικα ο χωρος εσωτερικα τιποτε ιδιαιτερο, η αυλη ομως εξαιρετικη για το ειδος της με χαλικακι μεν, φυτα γυρω, σε μετεφερε σε αλλη εποχη ή περιοχη. Τα τραπεζια ανετα οπως και οι καρεκλες(κατσαμε αρκετη ωρα)

Η εξυπηρετηση απο την αρχη (επικοινωνια στο τηλεφωνο)εως το τελος υποδειγματικη. Με πραγματικο ενδιαφερον να μαθουν αν μας αρεσαν τα φαγητα, μας εξηγησαν οποια απορια ειχαμε, αστειευτηκαν οσο επρεπε και κερασαν στο τελος ενα σφηνακι. Το απολυτο 4αρι.

Δυο ατομα δοκιμασαμε πατατες τηγανιτες(κριτσανιστες και γευστικοτατες μεγαλη μεριδα), καβουρμα με αυγα ματια (πραγματικα "λουκουμι") πανσετουλες(λεπτοκομμενες ζουμερες, με ωραια μπαχαρικα) και το καλυτερο ζεστο κατσικισιο παλαιωμενο τυρι με κρουτον (η κοπελα στο σερβις μας ενημερωσε οτι ειναι πολυ εντονη η γευση παρολα αυτα το τολμησαμε και με ενθουσιασε) κλεισαμε με το προφιτερολ με ζεστη σοκολατα bitter (τα σουδακια κριτσανιστα γεμιστα με παγωτο πολυ γευστικο, αλλα εξαιρετικα μικρη η μεριδα).
Το vfm θεωρω οτι θα μπορουσε και καλυτερα. Για τα παραπανω δωσαμε περιπου 17 ευρω το ατομο, με μια μπυρα Βεργινα 500 ml, γενικα δεν ειναι πολλα δεδομενα της ποιοτητας, αλλα η ποσοτητα των μεριδων γενικα ηταν μικρη οποτε ενα κλικ πιο χαμηλη κοστολογηση θα ηταν το ιδανικο.

Θα το ξαναεπισκεφτω γιατι ολος ο καταλογος ειχε πολυ ενδιαφερον. Πολυ σημαντικο οτι μαγειρευουν με ελληνικα προϊόντα.
Το παρκαρισμα Σαββατο βραδυ εξαιρετικα ευκολο(βεβαια ηταν και ο τελικος του champions league).

Σας το προτεινω αγαπητοι φιλοι και εγω με τη σειρα μου(ναι ναι ξερω δεν ανακαλυψα την Αμερικη, αλλα οι αξιολογες προσπαθειες πρεπει να επιβραβευονται).
Υγ μια στροφη στα ελληνικα προϊόντα απο ολους μας νομιζω επιβαλλεται!!!
Καλο καλοκαιρι να εχουμε φιλοι μου!!

15 Οκτ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πέρασε το καλοκαίρι, κοντεύει να βγει και το φθινόπωρο και νομίζω δεν παίρνει άλλη αναβολή η επιστροφή μου στην ενεργό δράση του site... Μη νομίζετε ότι δεν έβγαινα για φαγητό, αλίμονο. Για τέτοια με περάσατε; Όμως, λίγο οι (ας τις πούμε) διακοπές, λίγο τα δυσάρεστα και καπάκι ευχάριστα γεγονότα που έτυχαν και είμαι κοντά στο να ξεχάσω που πήγα και τί δοκίμασα. Ευτυχώς, οι εντυπώσεις ξεκαθαρίζουν σε βάθος χρόνου. Πάμε λοιπόν.

Ήταν ένα πραγματικά ζεστό βράδυ καθημερινής του Ιουλίου, όταν αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το Σαραντατρίο. Ήθελα πολύ καιρό να πάω, πρόλαβε ο σύζυγος και το δοκίμασε πρώτος, αλλά δεδομένης της ικανοποίησης της πρώτης φοράς, είπαμε να το επαναλάβουμε με φίλους.

Πενταμελής η παρέα μας και μόλις που προλάβαμε το τελευταίο τραπέζι της αρκετά όμορφης αυλίτσας. Δυστυχώς, η έντονη ζέστη της βραδιάς αφαίρεσε ετσιθελικά ένα μεγάλο μέρος της απόλαυσης του φαγητού μας. Ένας θεόσταλτος τεράστιος ανεμιστήρας είχε τοποθετηθεί στον τοίχο, αλλά μόνο σε μια μικρή γωνία της περιστροφής του μας δρόσιζε. Μικρό το τραπέζι, φαγανοί εμείς και η εντατική εξάσκηση στο πιατοjenga απαραίτητη. Η εξυπηρέτηση από μια γλυκιά κοπέλα ήταν πολύ σωστή, μας έφερε ζεστό ψωμί σε χαρτοσακούλα και δροσερό νερό κανάτας και κάπως έτσι φτάνουμε στην παραγγελία μας.

- Ταμπουλέ
Λεμονάτο, νόστιμο με ιδανική αναλογία υλικών, έβγαζε έντονη τη φρεσκάδα του.

- Τζατζίκι (* 2)
Όχι ακριβώς. Γιαούρτι με ψιλοκομμένα ψητά λαχανικά. Ήταν αδιαμφισβήτητα καλό και ελαφρύ, όμως δεν κατάλαβα καθόλου το σκόρδο (αν υπήρχε) και γι' αυτό το λόγο έχω μια ένσταση μόνο ως προς την ονομασία του.

- Τηγανιτές πατάτες (* 2)
Υπέροχες, χρυσαφένιες με μπόλικη πάπρικα.

- Πεϊνιρλί
Τί γεύση ήταν αυτή Παναγία μου; Η τραγανή ζύμη με το βουτυράκι ήταν κόλαση και τα υπόλοιπα συστατικά απολύτως ισορροπημένα. Από τα top πιάτα του μαγαζιού κατά τη γνώμη μου αν και γενικά δεν είμαι φαν του.

- Κεφτεδάκια με κομμένες πίτες και σάλτσα από κόκκινη πιπεριά
Υποκειμενικό μεν αδιάφορο δε. Δε με ενθουσίασε καθόλου.

- Λουκάνικο
Αρκετά καλό το λουκάνικο, αλλά με κέρδισε περισσότερο η συνοδευτική σαλάτα με το καρότο, η οποία ήταν ακριβώς του γούστου μου.

- Παϊδάκια κοτόπουλου με bbq sauce
Δυνατό πιάτο, ζουμερά και πικάντικα τα παϊδάκια, ενώ η sauce τα συνόδευε άψογα.

- Πανσέτα σχάρας μαριναρισμένη
Να και το outsider. Εμένα και το χοιρινό φίλους δε μας λες. Η πανσέτα συνήθως σερβίρεται ή λεπτοκομμένη και στεγνή ή χοντροκομμένη ζουμερή full στο λίπος. Και καταφθάνει στο τραπέζι μας κομμένη σε λωρίδες με τα μπαχαρικά της, τα ζουμάκια της, τα όλα της. Στον απολογισμό την τοποθετώ στο ίδιο σκαλί με το πεϊνιρλί.

- Λαχματζούν με sauce γιαουρτιού
Αξιοπρεπές πιάτο, όχι αξιομνημόνευτο.

- Για επιδόρπιο παραγγείλαμε ένα σουφλέ σοκολάτας κι ένα προφιτερόλ για τη μέση. Ήταν και τα δύο πολύ προσεγμένα κι επιτυχημένα γλυκά, προσωπικά δίνω προβάδισμα στο προφιτερόλ, αλλά οι μερίδες ήταν τουλάχιστον αστείες.

Ήπιαμε:
- 1/4 ρακή, δυνατή θα έλεγα
- 1 ποτήρι λευκό κρασί και
- άπειρες ΕΨΑ πορτοκαλάδες, διότι προσπαθούσαν οι εθισμένοι κοκακολάκηδες της παρέας να ξεσπάσουν κάπου ελλείψει του αντικειμένου του εθισμού τους.

Πληρώσαμε γύρω στα 100 € τα 4 άτομα, διότι ο 5ος της παρέας ίσα που τσίμπησε. Φθηνά σίγουρα δεν είναι, προς το ακριβό θα έλεγα, αλλά η ποιότητα των υλικών ανεβάζουν το τελικό vfm.

Συμπέρασμα
Στο Σαραντατρίο πήγα όχι απλώς με μεγάλες, αλλά με τεράστιες προσδοκίες και τελικά μάλλον αυτό έφταιγε που δεν ενθουσιάστηκα με το αποτέλεσμα.

Προσοχή, μην παρεξηγηθώ, μου άρεσε και σίγουρα το προτείνω!
Οι πρώτες ύλες ήταν εξαιρετικές και οι άνθρωποι φαίνεται ότι έχουν μεράκι.

Απλώς δε με συνεπήρε, όσο κάποια άλλα new entries που με μάγεψαν κι ένα all time classic που το ξαναερωτεύτηκα.
Εδώ είμαι πλέον και θα τα περιγράψω αναλυτικά εν καιρώ...

26 Νοε 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Σκέψεις...

Στη συνάντηση των μελών στο Σούμα Κολοκύθι είχα εκθέσει κάποιους προβληματισμούς στους διαχειριστές. Μία από αυτές είναι να υπάρχει στήλη με ημερομηνίες για να μην χάνω τις παλαιές κριτικές (άνω των 15 ημερών). Το αίτημα μου εκκρεμεί ακόμα. Οπότε δυστυχώς, κάποιες αργώ να τις ψηφίσω και είναι ένας τρόπος απολογίας προς τους υπόλοιπους χρήστες. Κάποιους τους έχω πληροφορήσει από κοντά. Αυτό έχει και το τίμημα του βέβαια, καθώς υπάρχουν αξιόλογες και φρέσκες προτάσεις από χρήστες που ίσως άλλαζαν το πλάνο επίσκεψης μου. Σίγουρα πάντως δεν βαριέμαι να διαβάζω και να ψηφίζω τις υπόλοιπες κριτικές!

Σε πρόσφατη επίσκεψη μου σε "ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Ελλάδος" όπως αυτοαποκαλείται, υπήρχαν κάποιες διαφωνίες με τους υπεύθυνους, σε πολιτισμένο επίπεδο. Εκεί υπογραμμίστηκε το κόστος αγοράς των πρώτων υλών και η κοστολόγηση τους. Από παλαιότερες κριτικές από τον fratello ακόμη, είχε ειπωθεί πως το Σαραντατρίο είναι τσιμπημένο για το είδος του. Το PONTIKI σχεδόν το αποθέωσε, ενώ πολύ σημαντική ήταν η λεπτομέρεια του μουσικόφιλου του σάιτ πως δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο μεζεδοπωλείο με μπεκρή μεζέ κλπ.

Το Σαραντατρίο έχει την "ετικέτα" ότι οι πρώτες ύλες είναι καλοδιαλεγμένες, ελληνικές και φρέσκες.

Στο μυαλό μου μπήκε μια άτυπη σύγκριση "κυριλέ εστιατορίου" με πολύ καλές πρώτες ύλες, αν και μπίστρό το ονομάζουν αυτοί και ενός "εναλλακτικού" μεζεδοπωλείου με επίσης καλοδιαλεγμένα υλικά. Η σύγκριση δεν είναι ασφαλής καθώς οι κατηγορίες είναι διαφορετικές. Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ....

Επίσκεψη το Σάββατο 21/11/2015 από παρέα 6 ατόμων. Ευτυχώς που δεν έκατσα να περιμένω πότε θα αρχίσει το ντέρμπι των "αιωνίων" στο ποδόσφαιρο!

Για το πως θα πάτε, δεν θα δυσκολευτείτε. Βρίσκεται κοντά στον Σταυρό του Νότου. Η τριγύρω περιοχή έχει πολλά καταστήματα με ανταλλακτικά αυτοκινήτων-μηχανών, φανοποιεία κλπ. Πυκνοκατοικημένη αλλά άχρωμη εντελώς καθώς μάλλον χρησιμεύει σαν πέρασμα των αυτοκινήτων. Εκεί, στον αριθμό 43 βρίσκεται δίπλα από ένα ποδηλατάδικο (AHEAD) το Σαραντατρίο. Ονομασία όχι πρωτότυπη αλλά ποιός νοιάζεται αν υπάρχουν καλές προοπτικές;Θα συμφωνήσω πως το βράδυ φαίνεται "έρημη" η περιοχή, ψιλοδυσκολευτήκαμε να παρκάρουμε γιατί υπήρχαν περιστατικά από κατοίκους αλλά και μαγαζάτορες που τοποθετούσαν μηχανάκια για να πιάσουν τον χώρο παρκαρίσματος. Στην απέναντι πλευρά από το μαγαζί υπήρχαν κάποιες θέσεις. Παρκάραμε έξω από τον φούρνο.

Η βαθμολογία μου για τον χώρο ευνοεί τον χειμερινό και αδικεί τον καλοκαιρινό χώρο. Βρίσκεται στη στοά Ιατρού και υπάρχουν κάποια σκαλάκια να ανέβεις. Τίποτα που να σε δυσκολεύει πάντως. Για την περιοχή και το μικρό του χώρου, είναι χαριτωμένος και με ζωντανά χρώματα. Υπάρχουν αφίσες από καλλιτέχνες και events, ποδήλατα. Εμένα μου άρεσε ο χώρος με τα ραφάκια που πωλούνται προϊόντα όπως διάφοροι τύποι μελιών, μαρμελάδων και ποτών και βρίσκεται δίπλα από την κουζίνα. Την καθαριότητα θα τη βαθμολογήσω με άριστα τόσο στον χώρο της στοάς όσο και στις τουαλέτες που ήταν υποδειγματικές. Θα αναγκαστείτε να ανεβείτε κάποια σκαλιά πάντως. Καθίσαμε στον χώρο των καπνιστών αν και δεν καπνίζουμε γιατί μας φάνηκε πιο όμορφος, οπότε λίγη τσιγαρίλα την πήραμε (εμείς φταίμε).

Έχω σταμπάρει τον εξωτερικό χώρο για το καλοκαίρι καθώς φαίνεται περιποιημένος, με το χαλικάκι του... σαν να βρίσκεσαι σε κάμπινγκ. Στο κέντρο της Αθήνας. Ζήλεψα από τις φωτογραφίες. Τελευταία αναφορα σε καρέκλες, τραπέζια (ξύλινα) και σερβίτσια που δεν είχαν ίχνος φθοράς.

Η εξυπηρέτηση κυρίως από μια χαμογελαστή κοπέλα, ευγενέστατη και με καλή γνώση των προσφερόμενων πιάτων. Προσφέρθηκε άφθονο κρύο νερό σε δική τους μποτίλια με άμεση ανανέωση ενώ και η απόδειξη ήταν αναλυτική και νομιμότατη. Τώρα που το σκέφτομαι γιατί να μην της βάλω 4άρι;Φαίνεται πως έχουν πάρει σοβαρά τον ρόλο τους.

Στον κατάλογο τους αναφέρουν τις προσπάθειες τους να έχουν ελληνικές γεύσεις, σε σωστή ποιότητα και τιμή. Υπάρχουν δυσκολίες στο εγχείρημα τους αλλά αναγνωρίζουν πως ο κόσμος αρχίζει και τους αγκαλιάζει. Συμφωνώ μαζί τους.

Η κάρτα του φαγητού δεν είναι ταξινομημένη με σαλάτες-ορεκτικά κλπ. Αναφέρονται όλα σαν φαγητά. Υπάρχει εκτενέστατη λίστα με κρασιά, αποστάγματα (που δεν είμαι και άριστος γνώστης). Εμένα μου άρεσε η λίστα με τις μπύρες. Δεν έχει τις κλασικές Άμστελ-Χάινεκεν κλπ. Ξεκινάει από Βεργίνα weiss, Magnus Magister και έχει συνολικά 6-7 επιλογές από ελληνικές ζυθοποιίες. Εμάς μας έκανε κλικ η Διώνη της Πατραϊκής ζυθοποιίας.

Στο τέλος του καταλόγου αναφέρονται και όλοι οι παραγωγοί που συνεργάζονται. Και πιστέψτε με είναι πολλοί. Τα κρεατικά αναφέρονται ως νωπά ενώ τα θαλασσινά ως φρεσκοκατεψυγμένα.

Η παραγγελία από 6 άτομα....

Μιλαμε για την ΜΑΧΗ.... Από που να ξεκινήσω...

- Λαδοπαξίμαδο Κυθήρων επί 3 στα 15 ευρώ. Είναι σαν ντακάκια με φέτα, τομάτα και σάλτσα μελιού. Πλούσια ποσότητα από κυβάκια τομάτας και φέτας. Γλύκισμα πραγματικό, προτιμήστε το στο τέλος καθώς τα άλλα πιάτα είναι πιο αλμυρά. Το ντακάκι θα το ήθελα λίγο πιο μαλακό.

- Τυροκαυτερή στα 4.5 ευρώ. Πικάντικη και με μεγάλα κομμάτια τυριού.

- Σαγανάκι με κεφαλοτύρι Ίου και γλυκό τοματάκι στα 6.5 ευρώ. Κάπως ιδιαίτερο τυρί, αλμυρούτσικο για τα γούστα μου. Το γλυκό τοματάκι σε περιορισμένη ποσότητα, θα ήθελα περισσότερη για να γίνεται όμορφη αντίθεση. Αλμυρή τιμούλα...

- Πατάτες τηγανιτές φρέσκες επί 3 στα 11.7 ευρώ συνολικά. Καυτές από το τηγάνι, σε καλή ποσότητα. Τρώγονται σαν σνακ. Αρκετά αλατισμένες.

- Λεχματζούν σε φύλλο περέκ επί 2 στα 11 ευρω συνολικά. Τι κιμάς! Γλυκοπικάντικος, ζουμερός, αρωματικός. Σε ξεγελάει καθώς στην αρχή είναι γλυκός και η επίγευση σε καίει λιγάκι.

- Καβουρμάς μοσχαρίσιος με αυγό στα 6.5 ευρώ. Μεγάλη ποσότητα καβουρμά με ένα αυγό μάτι που αναμειγνύεται και κατεβαίνει πανεύκολα σαν φάρμακο.

- Πεινιρλί με γραβιέρα Πρεβέζης, σύγκλινο και αυγό επί 2 στα 15 ευρώ συνολικά. Μαλακή ζύμη, ωραία γλυκια σαλτσούλα. Μικρή ποσότητα για την τιμή του.

- Μπιφτεκάκια μοσχαρίσια στα 6.5 ευρώ. Έρχονται με τη μορφή κεφτέδων,7-8 ατομικές μπουκίτσες. Μου φάνηκαν ζουμερότατα. Οι υπόλοιποι τα ήθελαν λίγο πιο ψημένα.

- Σύγγλινο χειροποίητο στα 6 ευρώ. Καλός μεζές για τη μέση, τραβάει πιοτό.

- Πανσέτα σχάρας μαριναρισμένη στα 6 ευρώ. Έρχεται σε λωρίδες, τραγανή και νόστιμη. Να τη βουτήξετε στη μπάρμπεκιου σως.

- Κοτόπουλο σχάρας στα 7.5 ευρώ. Μαριναρισμένο και ξεψαχνισμένο, ότι πρέπει για τη μέση ή και για ατομικό πιάτο.

- Μπριζόλα καπνιστή χοιρινή στα 7 ευρώ. Χοντρό κομμάτι συνοδεία από πατάτες τηγανιτές, μου έκανε εντύπωση που ήταν ζουμερή. Τραβάει πιοτό και αυτή...

- Έψα πορτοκαλάδα στο 1.5 ευρώ καθώς υπάρχει από Κόλα μόνο η Green αν δεν απατώμαι.

- 2 μπύρες Πατραϊκές Διώνη στα 4.5 ευρώ έκαστη/500 μλ. Πλούσια, μεστή γεύση και πικρούτσικη.

- 2 προφιτερόλ στα 4 ευρώ έκαστο.3 μόλις σουδάκια γεμιστά με παγωτό βανίλια, λίγο τριμμένο φυστίκι Αιγίνης και σοκολάτα. Φρεσκότατα αλλά πολύ λίγη ποσότητα για να πεις ότι ευχαριστήθηκες.

- 2 σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια στα 4 ευρώ έκαστο. Νόστιμα αλλά και αυτά μικρή σχετικά μερίδα. Η γέμιση ήταν παχύρευστη, μια χαρά.

Κέρασμα ολόκληρο μπουκάλι Ωδή Πάνος, ροζέ αφρώδης οίνος που συνοδεύει τα επιδόρπια. Τώρα που το τσεκάρω στο ίντερνετ, η τιμή του κοστίζει 8-9 ευρώ, οπότε η κίνηση και μόνο ήταν εξαιρετική, αν και μας φάνηκε άγλυκο. Αν θυμάμαι καλά κοστολογείται 16 ευρώ στο κατάστημα.

Σύνολο στα 129.7 ευρώ, κόστος στα 2 άτομα ΣΑΡΑΝΤΑΤΡΙΟ ευρώ.

Κλείνοντας θα πω....

Η επίσκεψη αξίζει σίγουρα. Το μαγαζί δείχνει ανήσυχο πνεύμα, φαντασία και ψάχνει να προσφέρει κάτι ποιοτικό. Θεωρώ πως λιγάκι πιο οικονομικό να ήταν και με πλουσιότερες μερίδες, θα κέρδιζε περισσότερες επισκέψεις ΣΤΑ ΣΙΓΟΥΡΑ.

Τίμιο στα σίγουρα, δείτε και τι παραγγείλαμε και πραγματικά σκουπίσαμε τα πιάτα. Δεν έμεινε κυριολεκτικά τίποτα.

Για την κατηγορία του έχει ανεβάσει ψηλά τα στάνταρντς, μου αρέσει ιδιαίτερα που τιμά τα ελληνικά προϊόντα ενώ "παίζει με χαμηλά τη μπάλα" και δεν έχει επιδοθεί σε μπαράζ διαφημίσεων και παρουσιάσεων για να κερδίσει πελατεία. Επίσης αξιοσημείωτο πως ενώ έφαγα πολύ, ήταν όλα καλομαγειρεμένα και αισθάνθηκα το στομάχι μου ελαφρύ.

Βάλτε το στη λίστα σας.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πήγαμε στο εστιατόριο αυτό 4 άτομα μία καθημερινή, αφού διαβάσαμε τις κριτικές του ask4food.

Είναι καλά κρυμμένη η πρόσοψη, ανάμεσα απο μαγαζιά με συνεργεία για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, το βρήκαμε όμως και παρκάραμε εύκολα, στα 20 μέτρα. Απίστευτο ειδικά για τη Φραντζή! Εχει δύο εισόδους, μία για το χειμώνα και η άλλη μάλλον για το καλοκαίρι γιατί οδηγεί, απ'οσο μας είπαν σε ωραίο κήπο. Αυτό σημειώνεται.. Μ' αρέσουν πολύ τα φιλόξενα ταβερνάκια που κρύβουν μυστικούς κήπους μέσα στη βουή μιας πόλης..

Το Σαραντρίο έχει χαρακτήρα, διακόσμηση, συμπεριφορά, φαγητό, ύφος. Βγαίνουμε έξω για να αλλάξουμε τη πραγματικότητά μας, ναί να φάμε καλά, ναι στη παρέα, ο στόχος είναι να μεταφερθούμε στο αλλού μέσω του ουρανίσκου και του ύφους του εστιατορίου.

Ο σερβιτόρος ήταν χαμογελαστός, ήξερε τα συστατικά των πιάτων, μας είπε διάφορα για το καθένα, έπιασε τη κουβέντα με ένα φίλο μας σχετικά με τις μπύρες (γιατί σερβίρουν και κάποιες απαστερίωτες), βοήθησε να δημιουργηθεί παιχνιδιάρικη και χαλαρή ατμόσφαιρα. Παραγγείλαμε πρώτα ποτά, Διώνη draft, απαστερίωτη Ζέος, ένα δικό του τσίπουρο και ένα ποτήρι Μαλβάζια. Ωσπου να έρθουν τα ποτά κυττούσαμε το τραπεζάκι που καθόμασταν, είχε ζωγραφισμένη τη παλιά Μονόπολη σε δραχμές, ένα ντόμινο, μουτζούρη ή γκρινιάρη και ένα trivial pursuit, ενώ στο διπλανό τραπέζι ήταν παιδικές ωραίες ζωγραφιές που ανήκαν στα παιδιά του, όπως μου είπε φεύγοντας!!

Το φαγητό ήταν πολύ καλό: τη μπουγάτσα με το τυρί, τη πήραμε 2 φορές μία στην αρχή και μία στο τέλος αντί γλυκού. Αφρός. Μετά καβουρμά με τηγανιτά αυγά, παπαλίνα Καλλονής (σαρδέλλες), πράσινη φάβα Κοζάνης (ποίημα), αλιάδα με φιστίκια ( δεν την έφαγα γιατί είμαι αλλεργική στους ξηρούς καρπούς αλλά τη μύρισα!! ), καπνιστή μοσχαρίσια γλώσσα (φιλεταρισμένη και ψημένη τέλεια - είναι ο αγαπημένος μου μεζές), κάτι τρυφερά μπιφτεκάκια που δεν θυμάμαι το όνομά τους αλλά που ήταν πολύ καλά, ένα καρότο με κόλιανδρο (υπέροχο το άρωμα και η γεύση), αρμένικες γεμιστές πίτες, σαλάτα, πατάτες τηγανιτές χωρίς λαδίλα, καυτές. Εδώ με παραχάϊδεψε η παρέα μας, τις έφαγα όλες σχεδόν μόνη μου, φυσικά με το χέρι, όπως αρμόζει για τη σωστή τηγανιτή πατάτα. Φάγαμε πάρα πολύ που το γλυκό απλά δεν χώραγε. Ο λογαριασμός πήγε γύρω στα 80 ευρώ, πολύ καλή τιμή για τόσα πολλά που παραγγείλαμε και που δεν έμεινε ψίχουλο. Ακόμη και το ψωμί φάγαμε.
Και όλη αυτή την ώρα, ο γελαστός σερβιτόρος μας πρόσεχε. Φεύγοντας τον ευχαρίστησα για όλα και κυρίως για τη καλή του διάθεση.