ΤΟ ΘΕΙΟ ΤΡΑΓΙ

Bar Restaurants

  Κυδαντιδών 36, Άνω Πετράλωνα [Χάρτης]
  210 3410296

Ώρες λειτουργίας:
Για καφέ και ποτό: Δευτέρα-Κυριακή 18:00-02:30 Για φαγητό: Τρίτη-Κυριακή 19:00-24:00
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Δέχεται πιστωτική κάρτα Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες Φιλικό για οικογένειες/παιδιά Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Συνεταιριστικό εστιατόριο - κοκτέιλ μπαρ με όνομα εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του Γιάννη Σκαρίμπα και αποτέλεσμα συνδημιουργίας 11 ανθρώπων. Από το μεσημέρι για καφέ, στη συνέχεια με τις δημιουργίες της κουζίνας μας, συνοδευόμενες από μια λίστα κρασιών, house cocktails και ποτών.



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Νοε
05
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Σάββατο βράδυ 31/10 στις 9 μ. μ., παρέα με φίλη και χρήστη του site απ’ τα Βόρεια Προάστια, φθάνουμε στο ΘΕΙΟ ΤΡΑΓΙ (ΘΤ) μετά από σχετική κράτηση. Βρίσκεται στη γαστρονομική, εδώ και χρόνια, πιάτσα των Άνω Πετραλώνων, στην Κυδαντιδών, ανάμεσα σε 2-3 άλλα μαγαζιά. Τι το κάνει, άραγε, να ξεχωρίζει;

Το ΘΤ που άνοιξε τον Οκτώβρη του 2013 από μια ομάδα 11 νέων παιδιών, σήμερα 27-34 ετών -με προϋπηρεσία στο ΑΘΗΡΙ, CELLIER, ΒΑΡΟΥΛΚΟ, 1800, ALERIA, κ. α. - πειραματίζεται συνεχώς σε γκουρμεδιάρικη και ψαγμένη μεσογειακή κουζίνα. Δανείστηκαν το όνομα του χώρου απ’ το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Σκαρίμπα, που πρόσφατα παίχτηκε στο BIOS της Πειραιώς, επειδή ακριβώς συμμερίζονται την αντισυμβατικότητα του Γιάννη, πρωταγωνιστή του έργου και συνονόματου με τον συγγραφέα.

Αποτελείται από δύο αίθουσες: πρώτη αυτή του ζεστού μπαρ (με χώρους για καπνιστές και μη), και στη συνέχεια η κυρίως αίθουσα, η οποία περιλαμβάνει 8 μεγάλους ξύλινους πάγκους και τραπέζια. Οι δυο αίθουσες μπορούν να εξυπηρετήσουν περί τα 40 άτομα συνολικά που, ανεξαρτήτως ηλικίας, έχουν το δικό τους στυλ.

Το μαγαζί λειτουργεί τη Δευτέρα ως μπαρ (18.00-03.00), και για φαγητό, από Τρίτη-Παρασκευή (18.00-03.00), ενώ τα Σαββατοκύριακα από 14.00-03.00. Κατά καιρούς διοργανώνονται menu degustation για προβολή κρασιών, όπως αυτό της 3/11/15, που με 3 πιάτα και 3 ποτήρια κρασί στοιχίζει 29 € το άτομο.

Στην κυρίως αίθουσα όπου φάγαμε κυριαρχεί το ξύλο, το μέταλλο και η minimal αισθητική που παραπέμπει σε μια βουκολική ατμόσφαιρα αγγλοσαξονικών χωρών, και που είναι σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα. Στην industrial αυτή αίθουσα, με αποχρώσεις γκριζοπράσινου στους τοίχους, δέσποζε πάνω μας η φωτογραφία της Billie Holiday, ενώ δεν έλειπαν κάποιες λεπτομέρειες ρετρό στις δύο άκρες της, όπως τα δύο φωτιστικά και τα όργανα ρύθμισης της ταχύτητας των πλοίων! Φυσικά το ρετρό συνυπάρχει με τα μοντέρνα ψυγεία ή τα επιδαπέδια κλιματιστικά τους.

Η μουσική που ακούγεται ευχάριστα στον χώρο, είναι σύμφωνη με το όλο πνεύμα αυτού του punk bistro, όπως το αυτοαποκαλούν οι ιδιοκτήτες του. Κυριαρχεί η punk δεκαετιών ’70 & ’80, σε συνδυασμό με προγενέστερες επιτυχίες της country (ακούσαμε π. χ. τον αλησμόνητο Johnny Cash στο I walk the line του 1957), αλλά και κομμάτια rock, pop, κ. λπ.

Σχετικά τώρα με το φαγητό: ο κατάλογος με τα εδέσματα υστερεί σε ποικιλία (μόνο μια ντουζίνα από πρώτα, δεύτερα και γλυκά), καθώς και σε ποσότητα των μερίδων, αλλά υπερτερεί σαφώς σε ποιότητα, νοστιμιά και ανανέωση. Την κουζίνα, ορατή απ’ το δρόμο, επιμελούνται 4 απ’ τα 11 παιδιά (2 σεφ και 2 βοηθοί), ενώ οι υπόλοιποι διαχειρίζονται την υποδοχή, το μπαρ, το σερβίρισμα κ. λπ. Αν φρόντιζαν με τον ίδιο ζήλο και τους 2 βοηθητικούς χώρους των WC (το Σάββατο είχαν ήδη ανοίξει απ’ το μεσημέρι), θα είχα βαθμολογήσει τον χώρο και την εξυπηρέτηση με 4, αλλά αναγκάστηκα εκ των πραγμάτων να τα μειώσω σε 3, όπως άλλωστε και τη μέση βαθμολογία της γεύσης που περιγράφω ευθύς αμέσως.

Εμείς πήραμε τα εξής πιάτα:
Από τα ορεκτικά, ένα ριζότο με καβούρι, παντζάρι και σελινόριζα (9/10), στα 8 €.
Μία λαζάνια τηγανιτά σε υπόστρωμα αρνίσιου μπολονέζ, με κρέμα γραβιέρας και 2 φύλλα ρόκα (8/10), στα 7 €.

Από κυρίως, δοκιμάσαμε μία πανσέτα με sauce από κόκκινο λάχανο, μαρέγκα μηλίτη και φασκόμηλο μαριναρισμένο σε βύνη (9/10), στα 12 €.

Από γλυκά μοιραστήκαμε μια σοκολατόπιτα tempura σε υπόστρωμα ρυζιού και βανίλιας (8/10), στα 7 €, ενώ μας έφεραν δυο φορές νερό σε κανάτα.

Ο τωρινός κατάλογός τους περιλαμβάνει επίσης: χταπόδι chorizo, μινιατούρα λαχανικών, σούπα πατάτας, κουνέλι και μαριναρισμένα θαλασσινά (6-8 €) και από τα κυρίως, μοσχάρι (15 €) και ξιφία κεμπάπ (14 €). Στα γλυκά υπάρχουν επίσης πορτοκάλι με ελαιόλαδο (7 €) και μήλο / κάστανο (7 €). Η μοντέρνα κουζίνα τους παίζει και πειραματίζεται συνεχώς μες γεύσεις και υλικά.

Άλλωστε, όπως μας είπαν, μέσα σ’ αυτό το πνεύμα της διαρκούς ανανέωσης και των πειραματισμών τους, ο κατάλογος ανανεώνεται ανά τρίμηνο! Αντίστοιχες ανανεώσεις έχω επισημάνει σε πολλά μαγαζιά των τελευταίων κριτικών μου.

Οι μπύρες τους, στα 3-5 €, τα cocktails στα 8 €, ενώ η επαρκής λίστα κρασιών περιλαμβάνει λευκά (από 11 έως 24 € για το Κτήμα Σκούρα viognier), ροζέ (Κτήμα Σαμαρτζή, 2 ποτάμια, στα 15 €) και κόκκινα (από 15 έως 45 € για το κορυφαίο Κτήμα Οικονόμου Σητεία).

Εμείς ήπιαμε ένα ποτήρι λευκό Κοκκοτού Chardonnay (4.5 €) και ένα αφρώδες ροζέ Αμυνταίου, ξηνόμαυρο (4 €). Ο τελικός λογαριασμός με κανονική απόδειξη και μικρό φιλοδώρημα, στα 45 €, μας φέρνει στην κατηγορία 17-25 € το άτομο.

Συμπερασματικά, νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να επισκεφθείτε το ΘΤ, της πρωτοπόρας ομάδας των νέων παιδιών, που κατάφερε να ανατρέψει τον κομφορμισμό του γαστρονομικού μας κατεστημένου, εφόσον, εξυπακούεται, δεν επιθυμείτε να φάτε τον αγκλέουρα, αλλά προτιμάτε μια διαφορετική αντισυμβατική εμπειρία φαγητού και ατμόσφαιρας.

Μια γωνιά της Εσπερίας καταμεσής των Πετραλώνων!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Δεκ
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Στο Θείο Τραγί κλείσαμε τραπέζι για Κυριακή μεσημέρι, επτά άτομα. Έφτασα πρώτη από την παρέα, πλησίασα στο μπαρ και ο μπάρμαν μου υπέδειξε το δεύτερο τραπέζι από την πόρτα όπου και κάθισα να περιμένω την παρέα μου.

Συμπαθητικός χώρος, αλλά μέχρι εκεί. Ανοιχτόχρωμα ξυλινα τυπου μοναστηριακα τραπέζια και πάγκοι- καθίσματα, μαυρες καρέκλες.. Ξύλο και μέταλλο. Τίποτα το ξεχωριστό.. Ψέματα, είχε ενα πολύ ωραίο μικρό λεοπάρ πορτατίφ δίπλα σε έναν πάγκο κάπου απέναντι από το μπαρ.

Το άλλο ωραίο ήταν η μουσική. Punk σε punk bistro. Θα είμαι απολύτα ειλικρινής. Η μουσική, παρόλο το έντονο ύφος της, δεν ήταν καθόλου μα καθόλου ενοχλητική. Επειδή ήμουν προϊδεασμένη για το τι μουσική ακούγεται στο εστιατόριο, φοβόμουν πως δε θα μπορούσα να ακούσω τον διπλανό μου από την ένταση, αλλά δεν ήταν καθόλου έτσι.

Ενώ περίμενα, ευγενέστατη η σερβιτόρα μου προσέφερε νερό και με ρώτησε αν θα ήθελα κάποιο ποτό ή cocktail όσο περιμένω, κάτι που αρνήθηκα μιας και δεν πίνω αλκόολ. Πάντως όσοι από την παρέα πήραν cocktail, τα σχολίασαν ως πάρα πολύ καλά, το ίδιο είπαν και για το κρασί που πρότεινε η σερβιτόρα.

Στο διαταύτα. Μαζευτήκαμε όλοι, και μιας και που το menu ήταν μικρό και οι επιλογές ελάχιστες, το παραγγείλαμε όλο. Εδώ θα πω πως αυτό δεν το περίμενα. Ήξερα πως έχει περιορισμένο κατάλογο, αλλά δεν περίμενα πως δε θα έβρισκα κάτι να φάω, ιδίως στα κυρίως. Και εξηγούμαι: νηστεύω το κρέας και έχω δυσανεξία στο ψάρι.

Στα κυρίως είχε κουνέλι, μοσχάρι, πανσέτα και ξιφία. Το βρήκα κάπως απογοητευτικό, όχι τόσο για μένα, εγώ πιθανότατα θα ξαναεπισκεφτώ Το Θείο Τραγί για να δοκιμάσω τα κρέατα, αλλά για κάποιον vegeterian ή vegan. Το μόνο που θα μπορούσαν να φάνε οι vegan είναι η σαλάτα. Θα περίμενες πως ένα εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας που το τρέχουν νέοι άνθρωποι, θα είχε προνοήσει για τέτοιες περιπτώσεις. Για να μη φύγω εντελώς νηστική, αποφάσισα να πάρω όποιο από τα πρώτα μου άρεσε περισσότερο αντί για κυρίως όταν η παρέα μου θα σερβίρονταν τα κρέατα και το ψάρι.

Παρόλα αυτά τα πιάτα άρχισαν να καταφτάνουν σχεδόν αμέσως μετά την παραγγελία, και το κάθε ένα περιγράφονταν από τις σερβιτόρες που μας εξυπηρετούσαν.

Στα πρώτα 5-7 λεπτά από την παραγγελία ήρθε η σούπα πατάτα η οποία ήταν νοστιμότατη, αλλά οτιδήποτε και αν έχει λάδι τρούφας δε γίνεται να μην είναι καλό.

Τα λαχανικά μινιατούρες -που ήταν η σαλάτα- ήταν νόστιμα, αλλά εγώ το μανιτάρι που έγραφε ο κατάλογος, αν το είχε, ούτε και που προλαβα να το δω.

Ριζότο καβούρι. Ντάξει. Γούστα είναι αυτά. Αλλά δεν ήταν ωραίο ρε παιδια, δεν ηταν ωραίο. Το μόνο που μου άρεσε ήταν το μαγείρεμα του ρυζιού αλλά όχι η γεύση του, ήταν σαν πηγμένο στο λεμονόχορτο και στη σελινόριζα, δε θυμάμαι αν μας είπε η κοπέλα στην περιγραφή για λεμονόχορτο αλλά αυτό μου είχει μείνει εμένα. Το καβούρι -αποξηραμένο και τοποθετημενο πάνω από το ριζότο- δεν είχε καθόλου γευση. Να σημειώσω πως όταν στον κατάλογο διαβάσα ΡΙΖΟΤΟ ΚΑΒΟΥΡΙ, υπέθεσα πως το καβούρι (το οποίο μου αρέσει πάρα πολύ γενικά) θα είναι ενσωματωμένο στο ριζότο και όχι ακουμπησμένο πάνω του, οπότε θα είχε το ριζότο γεύση απ'αυτό, λάθος δικό μου. Γενικά όμως ούτε η παρέα μου ενθουσιάστηκε από το πιάτο, απλά δεν ενθουσιάστηκε, όχι όπως εγώ που το βρήκα απαίσιο...

Εξαιρετικό ηταν το χταπόδι chorizo, γεύση που σου μένει, υφή ανάλαφρη, που θύμιζε περισσότερο ρεβυθοκεφτέ, όπως παρατήρησε η φίλη μου και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη, μακράν το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε, με σάλτσα από γιαουρτι και μελάνι σουπιάς, συνοδευόμενο απο sorbet πιπεριάς φλωρίνης. Από τα πιάτα που δοκίμασα το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Τελευταία από αυτά που μπορούσα να φάω, τα μαριναρισμένα θαλασσινά. Νόστιμα πολύ και αυτά, έντονο το άρωμα του ούζου, σχεδόν μεθυστικό. Καθόλου κακό σαν πιάτο, αλλά είναι για τους λάτρεις των έντονων γεύσεων μιας και που η "τουρσίλα" όπως τη χαρακτηρίζω, σου μένει για αρκετή ώρα στο στόμα.

Επειτα, τα λαζάνια με τον κιμά από το αρνί, στην παρέα άρεσε πολύ, εγώ το ζήλεψα που το έβλεπα, οπότε το αφήνω σε εκρεμμότητα να το σχολιάσω την επόμενη φορά που θα το δοκιμάσω και εγώ.

Σε εκκρεμότητα επίσης είναι οπωσδήποτε το μοσχάρι το οποίο ήταν φιλέτο ψημένο medium rare και έκανε ένα σαλάκι να κυλίσει από το χείλι μου. Από το πιάτο αυτό βέβαια δοκίμασα την ταρτα με τα μανιτάρια την οποια βρηκα πολύ ευγευστη. Η παρέα το βρήκε το τοπ των κυρίως.

Το κουνέλι δεν το ζήλεψα αν και μου αρέσει πολύ το κρέας του, την πανσέτα όμως θα ήθελα να τη δοκιμάσω. Όσον αφορά τον ξιφία, η παρέα τον βρήκε σε γενικες γραμμές καλοψημενο και γευστικό, εγώ τον μύρισα μόνο αλλά μου άρεσε. Μην ξεχνάμε και πόσο σημαντική είναι η όσφρηση στο φαγητό, ετσι;....

Με τα πολλά, ενώ το χταπόδι chorizo ήταν η καλύτερη γεύση που δοκίμασα, επέλεξα τη σούπα πατάτα αντί για κυρίως, καθότι το χταπόδι αν και νοστιμότατο ήταν και η πιο βαριά γεύση του γεύματος, τέλειο ως ορεκτικό αλλά υπερβολικό ως κυρίως πιάτο.

Τώρα όσον αφορά τα γλυκά, τρία ήταν, τα πήραμε και τα τρία. Κάθε φορά τονίζω πως ενώ δεν τα τρώω τα γλυκά, κάθε φορά τα δοκιμάζω. Αυτή τη φορά δεν έπρεπε να δοκιμάσω κάν. Εκτός του ότι δύο στα τρια ήταν απίστευτα βαρετά (πορτοκάλι/ελαιόλαδο και μήλο/κάστανο) η σοκολάτα/ρύζι μου χάλασε το στομάχι. Με μια κουταλιά. Οπωσδήποτε δεν έκλεισε καλά το γεύμα μου.

Δεν ήταν και τόσο άσχημα όμως. Με εξαίρεση το ριζοτο και τα γλυκά, οι υπόλοιπες γεύσεις ήταν σε γενικές γραμμες καλές. Η εξυπηρέτηση επίσης πολύ καλή, να σημειώσω πως το προσωπικό ήταν άνετο χωρίς να χάνει την ευγένειά του και αυτό λείπει από πολλά άλλα μαγαζιά. Και όσον αφορα το οικονομικο, 25 ευρώ περίπου το άτομο, συμπεριλαμβανομένων των ποτών (δε μπορω να υπολογίσω τιμή χωρίς ποτό γιατί δεν γνωρίζω πόσο κοστίζουν), για τέτοιο επίπεδο παρασκευών θεωρώ πως είναι πάρα πολύ καλά αν όχι λίγα.

Βεβαίως και θα ξαναπήγαινα, έχω αφήσει τόσες εκκρεμότητες με τα κρεατικά άλλωστε. Όχι ότι θα βιαστώ κιόλας όμως.. Και φυσικά θα το προτείνω σε φίλους που είναι διαλλακτικοί στο φαγητό και δεν αρκούνται στην καμμένη μπριζόλα με την τηγανητή πατάτα για γεύμα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Νοε
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
26-36

Ειμαι απο τους ανθρωπους που πιστευουν οτι το μαγειρεμα ειναι μια μορφη τεχνης. Μπορει ομως να κριθει ως τετοια οταν συνυπαρχει με ενα συνολο παραγοντων...
Φτανοντας στο μαγαζι, περνας ενα στενο προθαλαμο που βρισκεται το μπαρ, για να βρεθεις στην αιθουσα -εσοχη με τα παραθυρα φεγγιτες. Κρυα και αφιλοξενη, διακοσμητικα ανυπαρκτη με ξυλινα τραπεζια γερμανικης μπυραριας κ απροσωπα μεταλλικα φωτιστικα. Πως θα εκτιμησω ενα πιατο κ τις ισορροπιες χρωματων ΑΝ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ?

Οι επιλογες σε ποτηρι κρασιου περιορισμενες κ αδιαφορες. Οι ποσοτητες στη γνωστη νοοτροπια "μια μπουκια ισα να δοκιμασεις" με 5 ορεκτικα που ξεκινουν απο 10 ευρω και 4 κυριως απο 15 ευρω. Τα σερβιτσια και το σερβις σε στυλ φοιτητικου ρακαδικου. το ρυζοτο με καβουρι ηταν ενα ρυζοτο που μπορεις να το φας παντου, με ενα "αποξηραμενο" καβουρακι στο κεντρο, που δεν ηταν ελκυστικο ουτε στην οψη ουτε κ στη γευση.

Η πανσετα μεσα στη σουπα-νομιζω πατζαριου- με μπαλίτσες απο ζελε μηλου, ωραιο σαν ιδεα αλλα δεν απογειωθηκα γευστικα. Μου αρεσε το πιατο με το χταποδοκεφτε (που θα τον ηθελα πιο ζουμερο). Εξαιρετικη η σαλτσα γιαουρτιου με μελανι σουπιας κ το σορμπε πιπεριας. Αυτα ομως δεν αρκουν. Οχι για οσο τα πληρωσα κ ας ηταν δυο μπουκιες. Εν μεσω κρισης θελω να το βαζω στο στομα μου κ να εντυπωσιαζομαι. Δεν θα ξαναπαω, ουτε και το συστηνω σε κανεναν.

Παρακαλω Αθηναιοι ας ξεπερασουμε λιγο την κουλτουρα του οτι ειναι ακριβο και διαφορετικο ειναι κ ωραιο, για να μην παραπλανουμε και τους αλλους με τις κριτικες μας. Chef το σερβιρισμα μπουκια που επιπλεει σε σουπα ωραιο ειναι (αν και πολυφορεμενο) κ δεν θα το ηθελα σε περισσοτερο απο ενα πιατο σε ενα καταλογο με δεκα συνολικα πιατα.

Σαν μαγαζι θα σας συμβουλευα να αποφασισετε τι ειστε γιατι το φαγητο που προσφερετε δεν δενει καθολου με το χωρο σας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Ιουν
09
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το θείο τραγί θα το χαρακτήριζα "η προσιτή γκουρμεδιά" με όλη τη σημασία της λέξης. Τα πιάτα είναι όλα πολύ ξεχωριστά, αλλά στη βάση τους αποτελούνται από όχι εξεζητημένα υλικά και υπάρχει πολλή ετοιμασία και φαντασία πίσω από κάθε πιάτο. Πήγαμε όταν άλλαζε το μενού από χειμερινό σε θερινό.

Η εξυπηρέτηση καλή, με εξαίρεση μια καθυστέρηση αρκετά μεγάλη μέχρι να έρθει ένα τελευταίο πιάτο. Καλή επιλογή σε μια ωραία γειτονιά στα Άνω Πετράλωνα.

Ο χώρος καλός μέσα, κατάλληλος για χειμερινές καταστάσεις. Η μουσική δε μου πολυαρεσε, hard rock και γκουρμέ δεν ταίριαζαν.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Μάρ
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, δύο (2) γερμανοί σπουδαστές ενός πρότυπου μουσικού σχολείου/ωδείου στο Ντίσσελντορφ, αφού ταυτίστηκαν μέσα από τις ιδιαίτερες μουσικές αναζητήσεις τους και τους πρωτόγνωρους ηχητικά πειραματισμούς τους, αποφάσισαν να στήσουν ένα μουσικό duo. Εκεί, άρχισαν να πειραματίζονται - σε πρώτο άκουσμα - σε εντελώς άναρχες αρμονικά μουσικές φόρμες, χρησιμοποιώντας στην αρχή συμβατικά μουσικά όργανα (ηλεκτρική κιθάρα, αρμόνιο, βιολί, φλάουτο, μπάσσο, κρουστά, άντε και κανένα αρμόνιο) της εποχής.

Η μουσική τους ήταν υπνωτική, εντελώς πειραματική, έβρισκαν με δυσκολία ανταπόκριση για να παίξουν την μουσική τους ζωντανά σε clubs περιορισμένης χωρητικότητας, και οι περισσότεροι που άκουγαν την μουσική τους, ίσως έφθαναν γρήγορα στο εύκολο - αλλά λανθασμένο - συμπέρασμα: "LSD rules ok".

Στα πρώτα τρία (3) χρόνια της επίμονης μουσικής τους προσπάθειας, δεν μιμήθηκαν, δεν το έβαλαν κάτω, δεν τους ενδιέφερε να γίνουν πλούσιοι και διάσημοι, που στα πόδια τους - μπροστά στη σκηνή, θα λιποθυμούσαν τα chicks. Δεν διαχειρίσθηκαν την βελτίωση της τεχνολογίας, την κατασκεύασαν μόνοι τους.

Όταν τα περισσότερα ψαγμένα μουσικά σχήματα της εποχής χρησιμοποιούσαν το mellotron σαν το απόλυτο extreme μουσικό keyboard, αυτοί σχεδίασαν και παρήγγειλαν ένα custom vocoder (συνθετητή φωνής).

Στην εποχή των μονοφωνικών synthesizers, προβληματίζονταν ήδη για την πιθανή κατασκευή ενός πολυφωνικού sequencer, ενώ επένδυσαν τις τελευταίες οικονομίες τους για να αγοράσουν το Polymoog, το κορυφαίο synthesizer της εποχής. Σχεδίασαν και κατασκεύασαν την πρώτη ηλεκτρονική drums με καλωδιωμένες! μπαγκέτες, συνέθεσαν μελωδικά μοτίβα "λευκού θορύβου" (white noise) και σταδιακά κατήργησαν όλα τα συμβατικά μουσικά όργανα που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν, επενδύοντας αποκλειστικά και μόνο στη χρήση synthesizers. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, εισήγαγαν πρώτοι την έννοια της μουσικής απαγγελίας και διέκοψαν κάθε αρμονική φωνητική στις συνθέσεις τους.

Στα πρώτα τρία (3) albums τους, ένα κάπως εκπαιδευμένο αλλά κυρίως διατεθειμένο σε ένα δεύτερο και τρίτο άκουσμα αυτί, μπορούσε να εντοπίσει μία διαφορετικότητα, που σύντομα έμελλε να γίνει μία - παγκόσμια - αποδεκτή μοναδικότητα.

Το 1974, οι Kraftwerk παρουσίασαν το AUTOBAHN, το 4ο album τους, που ήταν ένας σταθμός στα παγκόσμια μουσικά δεδομένα, μιας και εισήγαγε πρωτόγνωρα μουσικά ακούσματα, πρωτάκουστα φωνητικά και ηλεκτρικές minimal μελωδίες όλες παιγμένες μέσα από high end συνθετητές. Οι Kraftwerk διαμόρφωσαν την σχολή synth pop, και στην μετέπειτα εξέλιξη τους, συνέθεσαν εκπληκτικά έργα, επηρεάζοντας - άμεσα ή έμμεσα - εκατοντάδες σπουδαίους νέους καλλιτέχνες. Μαζί με τον Elvis Presley και τους Fab Four (Beatles) θεωρούνται από κορυφαίους μουσικολόγους και έγκριτους κριτικούς, σαν τους τρεις (3) σημαντικότερους καλλιτέχνες που επηρέασαν την σύγχρονη μουσική, όσο κανείς άλλος. Σήμερα, παίζουν στις συναυλίες τους σε 3D και ο κόσμος τους, τους απολαμβάνει φορώντας τα αντίστοιχα γυαλιά.

Ο κόσμος εξελίσσεται μέσα από το όραμα, το πάθος, το τσαγανό, την υπομονή και την επιμονή. Από το λάθος, τη διόρθωση, το πέσιμο και το κουράγιο να ξαναπροσπαθήσεις ξανά και ξανά. Από την αποτελεσματική διαχείριση της αλλαγής. Από την διάθεση να μοιρασθεί. Από την αυθεντικότητα. Από την απλότητα. Από την καλλιτεχνία. Από την κατεύθυνση και την υλοποίηση. Από τον πειραματισμό.

Ο chef που καθοδηγεί την μπριγκάτα (μαγειρική ομάδα) στο Θείο Τραγί, στην 2η φορά που το επισκεφθήκαμε, έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον Ralf Hutter και τον Florian Schneider των Kraftwerk. Έχει μεράκι, έχει επιμονή, πειραματίζεται ασυστόλως (δεν του βγαίνει πάντα, αλλά δεν δουλεύει με μπριζόλες, τυροκαυτερή, σπεντζοφάι και άλλα συνηθισμένα ας τα πούμε πιάτα), χρησιμοποιεί σίγουρα τεχνολογία αιχμής (thermomix, sous vide, vacuum, φιάλες CO2, διαλύματα αλγινικού νατρίου και ασβεστίου για σφαιροποιήσεις, κλπ), αδιαφορεί για την κοινοτυπία, είναι αναμφίβολα στο αντικείμενο του καλλιτέχνης ολκής, είναι ξεκάθαρα "κατσαρολάς" (όρος που αποδίδεται σε μάγειρες με υψηλή τεχνική και πλούσια γεύση στις σάλτσες και στα εν γένει σιγομαγειρεμένα φαγητά) είναι νέος και αδιάφορος προς τις μαγειρικές απάτες της πεπατημένης όπως των υπερκαρυκευμένων πιάτων που συνήθως κρύβουν κακές/ύποπτες πρώτες ύλες και τέλος, είναι εντυπωσιακός στυλίστας στο στήσιμο του πιάτου.

Αν κάνει και καλό food cost που του επιτρέπει να πουλάει κυρίως πιάτα με κύριο συστατικό τον τόνο, την πάπια και το μοσχάρι προς 12-13 ευρώ!, σε αυτούς τους συνδυασμούς υλικών που κάνει, τότε είναι και πρωτοπόρος για την εστιατορική σκηνή στην Αθήνα, γιατί τέτοια πιάτα σε άλλα εστιατόρια δεν πέφτουν κάτω από 20 συν ευρώ και αυτό, για πολύ λιγότερο ευφάνταστους συνδυασμούς και ποικιλία συνοδευτικών.

Βεβαίως οι μερίδες του είναι σχετικά μικρές. Το ίδιο ισχύει και για τα ακριβά αρώματα και τα μπουκαλάκια που τα βάζουν. Μόνο που το φαγητό στο ΘΤ δεν είναι ακριβό. Εδώ, δεν έρχεται κάποιος για την ποσότητα. Έρχεται για να έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει πολύ καλή ποιότητα, εξαιρετικά πλούσια γεύση, αρτίστικα στημένα πιάτα που προκαλούν στο μάτι και βελτιώνουν την διαδικασία της γεύσης, και όλα αυτά έναντι ενός χαμηλού βαλάντιου, που απλά δεν υφίσταται πουθενά αλλού. Και αυτό νομίζω, κάνει και το ΘΤ μοναδικό στο είδος του.

Από τα πρώτα, δοκιμάσαμε το πιάτο με τα μανιτάρια και το κάστανο και η γεύση που έβγαζε ήταν ασύγκριτη, για τα δεδομένα και του μανιταριού και του κάστανου.

Εξαιρετικό και πλούσιας πολυπλοκότητας το κριθαρότο με τα αυγά αχινού, bacon και φύκια, ενώ μελωμένο και πολύ νόστιμο ήταν το αρνί με την σοκολάτα, που έλιωνε στο στόμα.

Ενδιαφέρον αλλά σαφώς υποδεέστερο από τα προηγούμενα το ριζότο με το κατσικίσιο τυρί και λεμόνι. Η μπανάνα με κρέμα μαύρης καρμπονάρα και τζίτζερ που διάλεξα εγώ, ήταν απροσδιόριστης γεύσης, το τζίτζερ δεν εντοπιζόταν, ενώ η μπανάνα - που συστήθηκε να φαγωθεί με την φλούδα, ήταν άνοστη. Ένας "γενναίος" πειραματισμός που στην δική μου γεύση, απλά δεν ταίριαξε.

Από τον πειραματισμό όμως, προέκυψαν και τα αστέρια στο ΘΤ. Επειδή όμως περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα (με εξαίρεση μερικούς κανόνες που αφορούν κυρίως το ψήσιμο του κρέατος και του ψαριού), ίσως αξίζει να διαθέσετε τα 6 ευρώ που στοιχίζει αυτό το περίεργο πιάτο και να το δοκιμάσετε, ή έστω να το φωτογραφίσετε! "Ήσυχη¨ γευστικά η σούπα τοπιναμπούρ (θα την έχετε ακούσει σαν αγκινάρα της Ιερουσαλήμ, ή κολοκάσι) αλλά πρωτότυπη η σύλληψη και παρουσίαση, ήθελε λίγη παραπάνω ένταση. Ίσως η αγκινάρα να ήταν εκτός εποχής.

Στα κυρίως εξαιρετικά ψημένη η πάπια, ζουμερή και νόστιμη, αλλά το πιάτο της βραδυάς ήταν ο γευστικότατος τόνος με τα noodles λαχανικών. Έσπαγε σε φολίδες, αναδύοντας ένα εξαιρετικό άρωμα και άφηνε μία βαθειά επίγευση.

Πολύ καλές τιμές στα κρασιά, αλλά περιορισμένη κάβα και για τέτοια πολυπλοκότητα γεύσεων, καλό θα ήταν να προστεθούν κάποιες ακόμη ποικιλίες.

Ο χώρος έως και το τελείωμα του bar - πρώτος αμέσως μετά την είσοδο, είναι αυτός που πρέπει να προτιμήσετε. Είναι το κυρίως spot του ΘΤ, είναι πολύ πιο ζωντανός, είναι όμως χώρος για πελάτες που καπνίζουν. Ο μέσα χώρος είναι αδιάφορα βιομηχανικός, για μη καπνίζοντες πελάτες, αλλά με μεγαλύτερη ησυχία και ευκολία στην συζήτηση.

Άφησα τελευταία την εξυπηρέτηση, γιατί δυστυχώς αυτή την φορά δεν ήταν καλή. Το μέλος του προσωπικού που μας εξυπηρέτησε - που λέει ο λόγος, απλά δεν το είχε, και φοβάμαι ότι δεν θα το αποκτήσει και ποτέ.. Βαρυεστημένο ύφος, περιγραφή πιάτων με το τσιγγέλι, και το κορυφαίο!

Άνοιξε το πρώτο μπουκάλι κρασιού, σέρβιρε στα 2 πρώτα - από τα συνολικά 6 ποτήρια της παρέας, άφησε το μπουκάλι και έφυγε. Ένα δεύτερο μέλος του προσωπικού που μας έφερε αργότερα το επόμενο μπουκάλι κρασί και πήρε την παραγγελία των γλυκών, ήταν πρόσχαρο και ευγενικό.

Στην πρώτη επίσκεψη μας στο ΘΤ, μας είχε εξυπηρετήσει μία νέα κοπέλλα με ευγένεια, σκέρτσο, και η λεπτομέρεια στην περιγραφή των πιάτων ήταν το κάτι άλλο, μόνο o chef ίσως θα τα παρουσίαζε καλύτερα. Η βαθμολογία δεν θα πρέπει να είναι μεσοσταθμική, αλλά και από την άλλη, θα ήταν άδικο για το ΘΤ να κριθεί στην εξυπηρέτηση μόνο από τη μεμονωμένη συμπεριφορά, γι αυτό - για αυτή τη φορά, 2. Στην πρώτη επίσκεψη στο ΘΤ, στην εξυπηρέτηση θα έβαζα 4.

Εν περιλήψει:

- Το Θείο Τραγί έχει καταφέρει να γίνει ένα UGP (Unique Gathering Point στην γλώσσα του mkng), γιατί καταφέρνει να συνδυάζει εξαίσιο φαγητό, γενικά πολύ καλή εξυπηρέτηση (το ατυχές περιστατικό αυτή τη φορά δεν πρέπει να κακοχαρακτηρίσει το ΘΤ), και τέλος ένα χώρο που σε προδιαθέτει θετικά με την απλότητα, την φιλικότητα, και την εν γένει ζεστή αύρα του.

- Έχει ένα περιορισμένο κατάλογο, πρακτικά χωρίς σαλάτα, 1 σούπα, 5-6 πρώτα και 3 κυρίως πιάτα (μοσχάρι, πάπια και τόνο) αυτή τη φορά, και 3 γλυκά (αυτό απολύτως εντάξει). Οι εξαίσιες όμως γεύσεις του, τα εποχιακά menu, οι σπάνιες συνθέσεις υλικών σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος είναι μοναδικές στην Αθήνα. Το φαγητό άλλωστε είναι το εξαιρετικά δυνατό χαρτί του εστιατορίου.

- Στο ΘΤ, είναι φρόνιμο να μην καταφθάσει κανείς με σκοπό το χλαπάκιασμα, γιατί θα στεναχωρηθεί. Η πρακτική είναι ένα πρώτο και ένα κυρίως πιάτο για τον καθένα, όχι μοίρασμα στη μέση για να δοκιμάσουν όλοι από όλα. Αυτό δεν ισχύει για τα γλυκά, που σαφώς μπορούν να μοιρασθούν και να δοκιμάσουν όλοι.

- Το κόστος για ένα ζευγάρι με 2 πρώτα πιάτα, 2 κυρίως, ένα γλυκό και ένα μπουκάλι κρασί δεν θα ξεπεράσει τα 55-60 ευρώ.

- Παίζει απίστευτη μουσική! Δεν θυμάμαι ποτέ να έχω φάει υπό την μουσική συνοδεία Dead Kennedys, Joy Division και Bikini Lovers και να το έχω απολαύσει τόσο πολύ.

- Έχει πολύ καλές τιμές στην λίστα κρασιών του. Και εδώ χάρηκα πολύ παρατηρώντας νέα παιδιά - με πιθανά περιορισμένο χρηματικό διαθέσιμο, να απολαμβάνουν εξαιρετικό εμφιαλωμένο ποιοτικό Ελληνικό κρασί, και όχι υποχρεωτικά - λόγω της υπερτιμολόγησης πολλών επιτήδειων "επιχειρηματιών εστίασης" - το γνωστό χύμα ξύδι, που δεν κάνει ούτε για τη μαρουλοσαλάτα το Πάσχα.

- Σε συνδυασμό με την αναμφισβήτητα Fine Dining κουζίνα του, πήρε ένα υψηλό ρίσκο αφού επέλεξε να απευθυνθεί σε ένα (πολύ) νεανικό κοινό - σαν κύριο customer segment, και του βγήκε! Προσφέρει προσιτή γαστρονομία υψηλού επιπέδου και σίγουρα έρχεται να βελτιώσει την γαστριμαργική παιδεία, κυρίως των μικρότερων ηλικιών που ανταποκρίνονται en mass!

- Νερό σε κανάτα, ψωμί μετά από ερώτηση, φορολογική απόδειξη με την πρώτη.

- Τέλος, πρόκειται για ένα συνεταιριστικό bar-εστιατόριo που λειτουργεί υπό την επίβλεψη και προσωπική εργασία δώδεκα (12) νοματαίων, που ο καθένας τους επανδρώνει και ένα διαφορετικό πόστο. Αν όπως φαίνεται, 12! νέα παιδιά, Έλληνες και Ελληνίδες!, με το χρήμα στη μέση, καταφέρνουν και συνεννοούνται τόσο αρμονικά μεταξύ τους χωρίς να τρώγονται σαν τα σκυλιά, ώστε να βγαίνει αυτή η πρωτότυπη συνολική εμπειρία στον πελάτη, τότε αυτό λέει πολλά πράγματα για την ποιότητα των ανθρώπων, αλλά και τον ξεκάθαρα επιτυχημένο, εμπορικό - αλλά και διασκεδαστικό στόχο τους.

Να πάτε ανεπιφύλακτα! Και αν τύχει να σερβίρουν κρασί μόνο στους μισούς από εσάς, βάλτε λίγο πάγο! αλλά παραβλέψτε το αμέσως. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο χώρο, σίγουρα με κάποιες "διαφορετικότητες", που όμως παρόμοιο του θα δυσκολευθείτε να βρείτε στην Αθήνα.

Γι αυτό - σε παράφραση του Ανδρέα Λασκαράτου "Μην πάτε με το πνεύμα σας προκατειλημμένο. Αυτή σας η προκατάληψη, θα βλάψει πιότερο εσάς, παρά εμέ"..

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Δεκ
17
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Αυτό το μαγαζί ήταν στην κορυφή της wish list μου. Ως λάτρης του φαγητού και των νέων γεύσεων, διαβάζοντας κριτικές, προσδοκούσα ένα μαγαζί με φανταστική κουζίνα και εξαιρετικές γεύσεις και επιλογές, σε ένα χώρο πολύ προσιτό, καθόλου δήθεν, με διαφορετικά μουσικά ακούσματα, από ότι συνηθίζεται στα gourmet εστιατόρια.

Μετά από κράτηση, Σάββατο βράδυ, συναντηθήκαμε εκεί με την παρέα μου, αποτελούμενη από 6 άτομα. 2 από αυτούς είχαν ήδη ξεκινήσει με ένα κοκτείλ, που ενώ διέφερε από όσα κοκτέιλ έχω δοκιμάσει εγώ και το κυριότερο, το αλκοόλ ήταν αρκετά αντιληπτό (πράγμα που δεν το συναντώ συχνά), δεν μπορώ να πω ότι είχαν κάποια ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση. Περισσότερο ως προσπάθεια για να διαφέρει από τα συνηθισμένα θα το χαρακτήριζα.

Δυστυχώς δεν θυμάμαι με λεπτομέρειες όλα τα πιάτα που επιλέξαμε, αλλά ο κατάλογος ήταν μικρός, με πολύ λίγες επιλογές και δεν ήταν καθόλου σαφές το τι ακριβώς θα φας. Δοκίμασα σχεδόν τα πάντα, αλλά αυτό ήταν όλο. Από μια (μικρή) πιρουνιά ο καθένας μας, και τα πιάτα ήταν πλέον άδεια.

Το κρασί που διάλεξε ένας από τους άντρες της παρέας, ήταν πολύ καλό, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να το αξιολογήσω. Το ήπια πάντως πολύ ευχάριστα και πήραμε και δεύτερο μπουκάλι.

Λοιπόν, στο φαγητό τώρα. Καθώς τα πιάτα ήταν ελάχιστα, κάποιοι από εμάς διάλεξαν ίδιο κυρίως πιάτο, και δεν υπήρχε μεγάλη ποικιλία στο τραπέζι μας.

Σαν πρώτα πιάτα, δοκιμάσαμε το ρυζότο με καβούρι, το οποίο ήταν ένα απλό, καλά εκτελεσμένο ρυζότο με ελαφριά γεύση λεμονιού και στη μέση ένα, όπως πολύ εύστοχα μια χρήστης του site είχε γράψει πριν από μένα, αποξηραμένο και με καθόλου ευχάριστη γεύση και όψη καβούρι.

Μία σούπα πατάτας, που όπως το περίμενα, ήταν ότι πιο νόστιμο δοκίμασα εκείνο το βράδυ. Ήταν υπέροχη. Ένα κουνέλι με βερύκοκο, το οποίο ήταν δική μου επιλογή και ήταν θαυμάσιο. Ήταν όμορφα σερβιρισμένο, και συνοδευόταν από ένα τετραγωνάκι μπεσαμέλ και ταίριαζαν πολύ μεταξύ τους. Επίσης, αυτό το πιάτο περιείχε μια πινελιά από έναν πουρέ, που ούτε κατάλαβα τι ήταν, ούτε και μου άρεσε και ήταν το μόνο που έμεινε σχεδόν άθικτο.

Τα κυρίως μας πιάτα, ήταν το μοσχαράκι, η πανσέτα και το κεμπάπ ψαριού.

Το δικό μου πιάτο ήταν το μοσχάρι με παγωτό μπέικον, συνοδευόμενο από ένα ρολό-σφολιάτα νομίζω πως ήταν, γεμισμένο με μανιτάρια. Το μοσχάρι άρεσε πολύ σε κάποιους, εμένα καθόλου, και το παγωτό ήταν ότι χειρότερο γεύτηκα εκείνο το βράδυ. Ευτυχώς το σκουπ παγωτού ήταν τόσο μικρό, οπότε και το κακό ήταν εξίσου μικρό. Το συνοδευτικό του όμως, ήταν πεντανόστιμο και το έφαγα πολύ ευχάριστα.

Η πανσέτα που δοκίμασα από τη φίλη μου, ήταν ένα πολύ νόστιμο πιάτο, το οποίο δεν θυμάμαι να το περιγράψω λεπτομερώς, σίγουρα όμως είχε μια μικρή προσθήκη μήλου και ήταν πολύ ισορροπημένη η γεύση του.

Τέλος, το κεμπάπ ψαριού που ήταν η επιλογή του συνοδού μου, ήταν κομματάκια φιλέτου ξιφία, (συγχωρέστε με αν κάνω λάθος, αλλά δεν το λέω με σιγουριά) περασμένου σε καλαμάκι σαν σουβλάκι, συνοδευμένου με σταμναγκάθι και φαγόπυρο. Αυτό ήταν όλο πάρα πολύ καλό και άρεσε και σε εμένα και σε όποιον δοκίμασε.

Επίσης, παρέλειψα να πω, πως μας ρωτήθηκε στην αρχή αν επιθυμούσαμε ψωμάκι και μας έφεραν ένα ξύλινο δίσκο με μια μεγάλη ποικιλία από διαφορετικά είδη ψωμιού, ανάμεσα τους και focaccia, κάτι που μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση.
Δεν θυμάμαι πόσο ήταν το τελικό ποσό, μόνο ότι πληρώσαμε 30κάτι ευρώ το άτομο.

Δυστυχώς, περίμενα πως θα περάσουμε όμορφα με τη μουσική και το περιβάλλον του μαγαζιού, κάτι το οποίο δεν έγινε. Ούτε μουσική άκουσα λόγω της βαβούρας και το τραπέζι το οποίο βρισκόμασταν, ήταν στην είσοδο του μαγαζιού, σε έναν διάδρομο πριν τον κυρίως χώρο του, και πάνω από το κεφάλι μας, πίνανε το ποτό τους διάφορες παρέες νέων ανθρώπων στριμωγμένων σαν σαρδέλες. Δεν θα το χαρακτήριζα και πολύ ευχάριστο όλο αυτό. Το κακό είναι ότι κανείς από την παρέα δεν είπε πως θα το σύστηνε κάπου, ή πως θα το ξαναεπισκεφτεί, οπότε δεν ήμουν η μόνη που δεν της έμεινε κάποια ιδιαιτέρως καλή ανάμνηση από αυτή την επίσκεψη.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Οκτ
28
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Σήμερα έφαγα και σήμερα ήθελα να γράψω: )

Και αφήνω όλα τα υπόλοιπα (περιβάλλον, εξυπηρέτηση, ατμόσφαιρα, ακόμα και αυτό το αστείο "punk bistro" ) διότι αυτό που πραγματικά μετράει τελικά τι είναι σε ένα εστιατόριο ??? ΤΟ ΦΑΓΗΤΟΟΟΟΟΟ!!!!

Και εδώ νομίζω ότι μιλάμε για ένα ξερό 10!!!!!

Το μοσχάρι νομίζω ότι ανταγωνίζεται τα διάσημα entrecot του Παρισιού και το banofee τα πιο συναρπαστικά επιδόρπια που έχετε δοκιμάσει ακόμα και σε εστιατόρια πολλών σκούφων!!

Όχι ότι τα υπόλοιπα υστερούσαν (κρουασάν, ριζότο, κόκορας) αλλά αυτά τα 2 πιάτα που ανέφερα ήταν συγκλονιστικά και αξίζει τον κόπο να πάτε να τα φάτε σήμερα!

Τραγούδι για Κυριακή Μεσημέρι:

https: //www. youtube. com/watch?v=PqZmJ7RGAP4

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Ιουν
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Επισκέφτηκα Πέμπτη βράδυ το μαγαζί. Είναι όντως punk bistro όπως αυτο-προσδιορίζεται, δηλαδή η μουσική, η διακόσμηση και η αισθητική του μαγαζιού είναι ανάλογη τηs punk κουλτούρας. Σε γενικές γραμμές, το μαγαζί είναι πολύ προσεγμένο και καθαρό. Είναι ένα μαγαζί με ταυτότητα και όχι μαγαζί αρπαχτή που προσπαθεί να ικανοποιήσει όλα τα γούστα ακολουθώντας την πεπατημένη.

Το μενού περιορίζεται σε 4 ορεκτικά και 4 κυρίως πιάτα, αλλά είναι επαρκές θεωρώ. Δυστυχώς δεν έχει σαλάτες. Εμείς πήραμε την μοναδική σαλάτα του κατάλογου που είχε 3-4 τοματίνια, λίγο πολτό ελιάς και μια πάστα με αρακά και δυόσμο (6 ευρώ). Καλή ήταν, αλλά σαλάτα δεν το λες…

Για ορεκτικό επιλέξαμε ριζότο με κολοκυθοανθό εξαιρετικό πιάτο αριστοτεχνικά φτιαγμένο (6 ευρώ).

Τα κυρίως μας:
-Πικάνια μοσχάρι με γερμά. Το ψήσιμο του κρέατος ήταν το τέλειο medium well. Ο γερμάς ήταν παναρισμένος και τηγανιτός, δεν τρελάθηκα να πω την αλήθεια.. 14 ευρώ.

-Ψαρονέφρι με σύκο. Το πιο ωραίο πιάτο της βραδιάς κατά τη γνώμη μου. Δεν έχω ξαναδεί πιο ζουμερό και τρυφερό ψαρονέφρι και η γεύση ήταν εξωπραγματική. 1 2 ευρώ.

-Ψάρι με μια ρίζα που δεν θυμάμαι πως λέγεται αλά πολίτα. Ομολογώ ήταν ευχάριστη έκπληξη, καθότι ήταν πολύ ισορροπημένο σαν γεύση, ελαφρύ και νόστιμο. 10-12 ευρώ κι αυτό.

Οι τιμές είναι λογικές για την ποιότητα των υλικών τους. Τέσσερα άτομα πληρώσαμε κάτω από 25 ευρώ ο καθένας και ήπιαμε κι ένα μπουκάλι κρασί. Οι ποσότητες ήταν όσο έπρεπε, εννοείται ότι δεν φύγαμε πεινασμένοι. Ήταν ένα πρωτότυπο γεύμα που μας άφησε μόνο καλές εντυπώσεις. Όταν το μενού ανανεωθεί θα το επισκεφτούμε εκ νέου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Οκτ
27
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Πέμπτη βράδυ, δύο άτομα με κράτηση, καταλήξαμε στο τραπέζι δίπλα σε ένα διαδρομάκι που οδηγεί στην τουαλέτα. Και δυστυχώς υπήρχε μια ανεπαίσθητα δυσάρεστη μυρωδιά. Αλλά ευτυχώς αυτό είναι το ένα από τα μόνο δύο αρνητικά στοιχεία όλο το βράδυ.

Ο χώρος, που αποτελείται, από 2 αίθουσες είναι ωραίος, απλός, καλαίσθητος με κυρίαρχα στοιχεία το ξύλο και το μέταλλο. Η πρώτη αίθουσα έχει και μπάρα επίσης όμορφη που σε προσκαλεί διακριτικά να το επισκεφτείς και για πότο.

Ο σερβιτόρος που μας εξυπηρέτησε στην μεγάλη, δεύτερη αίθουσα ήταν αποδοτικότατος και τυπικότατος αλλά για κάποιο λόγο, που δεν μου έδωσε, δεν θα τον έλεγα και συμπαθητικό. Από την άλλη η δουλειά του είναι να σε καθοδηγήσει και να σε σερβίρει σωστά και όχι να σε κάνει να τον θες φίλο σου οπότε ουσιαστικά δεν έχω παράπονο. Το μόνο αρνητικό της εξυπηρέτησης ήταν μια 20 λεπτή καθυστέρηση ανάμεσα στα πρώτα και στα δεύτερα. Σημειώστε ότι δεν επιτρέπεται το κάπνισμα στη μέσα αίθουσα τουλάχιστον.

Τώρα στην ουσία. Ο κατάλογος είναι μικρός το οποίο υποστηρίζω ότι είναι πάντα καλό αλλά ομολογώ ότι σε αυτήν την περίπτωση ένιωσα λίγο περιορισμένη. Θα ήθελα 1-2 πιάτα παραπάνω και λίγο μεγαλύτερη επιλογή. Συγκεκριμένα έχει 3 κυρίως, κόκκορα, μοσχάρι, και ένα ψάρι ημέρας, και 5-6 πρώτα, εκ των οποίων μόνο το ένα είναι αμιγώς σαλάτα, και περιλαμβάνει και ένα ριζότο και μια κρύα σούπα. Σημειώνω ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που μας είπε ο σερβιτόρος είναι ότι το μενού αλλάζει σε λίγες μέρες σαν να ήξερε τι σκεφτόμασταν..

Πήραμε αυτήν την σαλάτα με ντόματίνι, σπαρράγι, και άλλα, η οποία ήταν νόστιμη πολύ, και είχε ενδιαφέρον διότι περιέχει στοιχεία μοντέρνων τεχνικών και ιδιαίτερων γεύσεων. Ήταν όμως λίγο μικρή μερίδα για 2 άτομα. Το επόμενο κυρίως ήταν ένα ριζότο με κάρυ το οποίο ήταν εξαιρετικό. Το ριζότο είναι απαιτητικό πιάτο να σερβίρεις σε εστιατόριο γιατί πρέπει να ετοιμαστεί εκείνη την ώρα, θέλει ένα 20λεπτο τουλάχιστον, και συνεχή προσοχή για να μην στεγνώσει και να έχει την τέλεια κρεμώδη υφή, με τη σωστή ποσότητα του ρευστού υγρού αλλά όχι παραβρασμένο ρύζι, και επιπλέον μέσα σε όλο αυτό το τεχνικό κομμάτι πρέπει να ισορροπήσεις και τη γεύση.

Απορώ πως το παρήγγειλα γιατί γενικά το αποφεύγω καθότι είναι σχεδόν πάντα αποτυχημένο αλλά το συγκεκριμένο ήταν από τα καλύτερα που έχω φάει σε εστιατόριο. Αν εχω μια παρατήρηση να κάνω είναι ότι τα κομματάκια πράσινου μήλου θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο μικρά και ίσως λίγο λιγότερα.

Δοκιμάσαμε από κυρίως το μοσχάρι το οποίο ήταν τέλεια ψημένο μέτριο όπως το ζήτησα, και συνοδευόταν από μια κρούστα με λαχανικά, νόστιμη, και μια πατατοκροκέτα επίσης νόστιμη, και ήταν σωστή μερίδα όσον αφορά την ποσότητα του κρέατος αλλά ίσως ήθελα μια ακόμα πατατοκροκέτα..! Παρόλα αυτά δεν ξετρελάθηκα, νομίζω ότι ήταν λίγο υποτονικές οι γεύσεις, θα ήθελα κάπως κάτι λίγο πιο έντονο, ίσως στη σάλτσα που ήταν ευχάριστα συμπληρωματική και σωστή στην υφή αλλά κουβαλούσε ελάχιστη γεύση.

Δοκιμάσαμε επίσης τον κόκκορα που ήταν ζουμερός, ξανά τέλεια μαγειρεμένος, αλλά το υπόλοιπο πιάτο ήταν πάλι λίγο περιορισμένο (δεν θυμάμαι ακριβώς από τί συνοδευόταν γιατί ήταν η επιλογή της φίλης μου και δοκίμασα μόνο το κρέας). Τέλος πήραμε το μπανόφι που ήταν ωραίο, όχι το καλύτερο που έχω φάει.

Εν κατακλείδι, για τις τιμές του (τα ορεκτικά κυμαίνονται γύρω από τα 5 ευρώ και τα κυρίως λίγο πάνω από τα 10) έχει τεχνικά άψογα εκτελεσμένο και νόστιμο φαγητό με μερικά διαμαντάκια έκπληξη.

Πληρώσαμε 30 ευρώ το άτομο, με γερό τιπ μέσα στα 30, και 3 ποτήρια ροζε κρασί στα 4 ευρώ το ποτήρι αν θυμάμαι καλά. Να σημειώσω επίσης οτι ρωτάνε για ψωμί και δεν στο φέρνουν με το έτσι θέλω και φέρνουν νερό σε κανάτα που δεν χρεώνουν (υποθέτω ότι θα έχουν εμφιαλωμένο αν κάποιος προτιμάει).
Να πάτε.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Πετράλωνα, Αθήνα
Απρ
27
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Μπράβο σε όλους για την προσπάθεια.
Εστιατόριο που δεν προσποιείται ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που διαφημίζει.
Μικρός κατάλογος και στο μεγαλύτερο μέρος άψογα εκτελεσμένος με σχέση τιμής / προσφοράς σε επίπεδα 100% VFM.

Ο χώρος βιομηχανικός με Punk / Rock να ακούγεται μόνιμα και του πάει (οκ για πολύ ώρα κουράζει λίγο) και σε ένταση που πρέπει.
Service τυπικότατο και επαγγελματικό.

Στα του φαγητού τα μανιτάρια με κάστανο και μυρωδικά έχουν το κάτι παραπάνω, η μπανάνα με μαύρη καρμπονάρα μπερδεμένα αδιάφορη αλλά σαν ιδέα έχει πολύ ενδιαφέρον.

Πάπια άρτια ψημένη με γλυκοπατάτα να δένει τέλεια στο στόμα.

Ψαρονέφρι σε πιάτο ημέρας καταπληκτικό!
Ότι πέρασε από μπροστά μας και πήγαινε δυστυχώς σε άλλο τραπέζι σε έβαζε σε σκέψεις αν παρήγγειλες σωστά.

Για γλυκό ρυζόγαλο σε ύφος cheesecake απλά δυναμίτης.
Ωραία ποικιλία σε κρασιά και σε ανεκτές τιμές που μπορεί να ξεκινήσουν απέ 11 ευρώ το μπουκάλι και 3 σε ποτήρι.

Να πάτε.
Θα ξαναπάω.