OSTERIA VESPA ROSSA

Ιταλία
ΑΝΕΝΕΡΓΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ

  Ναϊάδων 2 & Αντήνορος, Παγκράτι [Χάρτης]
  210 7234551

Το εστιατόριο έχει σηματοδοτηθεί ως κλειστό.
Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Μάρ
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Η σημερινή Κυριακή μεσημέρι 28/2 και η απίστευτη φέτος καλοκαιρία με λιακάδες και 20 βαθμούς θερμοκρασία καθημερινά, σαν να ήταν Νοέμβρης ή Απρίλης, μας βρίσκει στην OSTERIA VESPA ROSSA (OVR), δηλαδή την ‘Ταβέρνα της Κόκκινης Βέσπας’, που είναι κι αυτή αρκετά κοντά στο σπίτι μου. Και για να μην παρεξηγηθώ, μετά το γειτονικό μου OROSCOPO, δεν πήρα σβάρνα μόνο ιταλικά εστιατόρια, αφού προσεχώς σας επιφυλάσσω κι άλλες εκπλήξεις γειτονικών μου μαγαζιών, που τούτες τις μέρες μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας, με αντιφατικές κριτικές και σχόλια. Λίγη υπομονή, όμως, φίλες και φίλοι μου…

Η OVR άνοιξε στα τέλη του 2013 και συμπλήρωσε ήδη δύο πετυχημένα χρόνια λειτουργίας. Οι chef Κώστας Τσίγκας και Βαγγέλης Μπουχέλος, μας προσφέρουν βέρα ιταλική κουζίνα, εστιασμένη κυρίως σε τοπικές σπεσιαλιτέ της ορεινής Ιταλίας, ενώ το άλλο Ιταλικό του Ομίλου, το Testaccio Cucina Italiana, στη Βουλιαγμένη, επικεντρώνεται σε δημοφιλή πιάτα της Ρώμης. Λειτουργεί, Τρίτη με Σάββατο, από 19.00-01.00, σήμερα Κυριακή, από 13.00-19.00, ενώ τη Δευτέρα είναι κλειστά.

Ο συγκεκριμένος χώρος έχει φιλοξενήσει κι άλλα εστιατόρια στο παρελθόν, όπως μας θύμισε κι ο έμπιστος fratello. Τρία χρόνια πριν την OVR, υπήρχε η FISHAΛΙΔΑ με τους ψαρομεζέδες της, ενώ ακόμα πιο πριν από το 2010, το κινέζικο NEW DRAGON PALACE, το οποίο δέσποζε για μία τουλάχιστον δεκαετία, και που κάποτε το είχα επισκεφθεί και εγώ!

Το ιταλικό γωνιακό στέκι, στο οποίο γευμάτισα τη μοναδική μέρα που είναι ανοιχτό το μεσημέρι (Κυριακή), ήταν φωτεινό -με τις μεγάλες τζαμαρίες και προς τις δύο όψεις του, στις οδούς Ναϊάδων και Αντήνορος. Με δυο λόγια, πρόκειται για έναν λειτουργικό και cozy, μοντέρνο χώρο, ο οποίος αποτελείται από δύο επιμέρους αίθουσες: τη 1η και πιο μεγάλη σάλα, όπου και καθίσαμε (2 άτομα), και τη 2η υπερυψωμένη, και αρκετά μικρότερη αίθουσα, η οποία έχει κι ένα μικρό μπαρ. Κυριαρχούν αποχρώσεις άσπρου και μαύρου, κάποιες κόκκινες πινελιές που του δίνουν ζωντάνια, οι όμορφες γωνιές με τα λουλούδια, και ο συνδυασμός ξύλου, γυαλιού και μετάλλου.

Παρατήρησα γύρω στα 15 ρουστίκ τραπέζια αλλά και κάποιους καναπέδες, για 50-60 άτομα, ενώ οι τουαλέτες βρίσκονται στη 2η υπερυψωμένη αίθουσα. Εξάλλου, τα τρία ευγενικά παιδιά που μας εξυπηρέτησαν, μας είπαν ότι αργότερα θα ήταν fully booked, αλλά εμείς σταθήκαμε τυχεροί γιατί -πηγαίνοντας χωρίς κράτηση- εξασφαλίσαμε τραπέζι, το οποίο, όπως μας είπαν, είχε κρατηθεί τηλεφωνικά για αργότερα το απόγευμα.

Πράγματι εκείνη την ώρα, στο μαγαζί έτρωγαν 2-3 παρέες και αυτό είναι κατανοητό, αφού, λόγω της καλής μέρας, κάποιοι μπορεί να προτίμησαν εξοχές και θάλασσες. Άλλωστε, αυτές τις τελευταίες μέρες, οι τιμές των καυσίμων έχουν πέσει και η κίνηση στους δρόμους έχει αυξηθεί αρκετά! Το πάρκινγκ, λοιπόν, δεν ήταν δύσκολη υπόθεση, αφού η φίλη μου εξασφάλισε εύκολα μια θέση στο διπλανό τετράγωνο, αλλά τις καθημερινές και τις βραδινές ώρες χρειάζεται είτε αρκετή υπομονή και τύχη, είτε χρήση των κοντινών χώρων στάθμευσης, που είναι αυτό της POLIPARK, στη Ριζάρη & Βασιλέως Κωνσταντίνου, ή του Κορακιανίτη, στη Βασιλέως Κωνσταντίνου & Β. Γεωργίου.

Μετά τις πολύ καλές εντυπώσεις από τον χώρο, καθώς κι απ’ την εξυπηρέτηση απ’ τα τρία ευγενέστατα και πρόθυμα παιδιά, έρχομαι τώρα στα του φαγητού, που συνιστούν τον κεντρικό πυρήνα των κριτικών μας.

Το μενού της OVR, που ανανεώνεται συνήθως μια φορά τον χρόνο, περιλαμβάνει καμιά εικοσαριά ζεστά και κρύα ορεκτικά και σαλάτες, σε τιμές από 6-14 €, από 6 λευκές και κόκκινες πίτσες, στα 9-14 €, 15 πρώτα πιάτα, κυρίως ζυμαρικά, 9-16 €, 5 δεύτερα (κύρια) πιάτα με κρέατα ή ψάρια, 14-18 € και 5-6 ιταλικά γλυκά (affogato, tiramisu.. ), περί τα 7 €.

Αντίστοιχα προσεγμένη είναι και η λίστα των ιταλικών ποτών, που περιλαμβάνει καμιά 40αριά λευκά και κόκκινα κρασιά, από 12-45 €, αλλά και κρασί σε ποτήρι, στα 4-5 €, περί τις έξι σπέσιαλ ετικέτες κρασιών της τελευταίας τουλάχιστον δεκαετίας, σε τιμές από 50-80 € περίπου, κάποιες ιταλικές μπύρες, περί τα 4 € το μπουκάλι, τρία γλυκά κρασιά, απεριτίφ, στα 8-10 € και τα συνήθη αναψυκτικά, 2-4 €.

Αφού μελετήσαμε τις λίστες αυτές με προσοχή, και εν τω μεταξύ ζητήσαμε και μας έφεραν καράφα νερού βρύσης, καταλήξαμε στα εξής πιάτα, που ακολούθησαν κερασμένο καρβελάκι ψωμί με ολόκληρο σκόρδο, το οποίο τεμαχίσαμε για να συνοδέψουμε το φαγητό μας, προσθέτοντας βούτυρο από λάδι τρούφας που ήρθε σε ένα μπολ για να μας απαλύνει τη σκορδίλα.

1. Μια μερίδα μανιτάρια ψητά στη σχάρα, με balsamico, στα 8 €
2. Μια Polpetine, δηλαδή κεφτέδες απ’ τη Σικελία, φτιαγμένους με ντομάτα, παρμεζάνα και ρικότα, στα 10 €
3. Ένα ριζότο με γαρίδες, ντομάτα και σαφράν, που ήταν καταπληκτικό πιάτο, χυλωμένο άψογα! Τιμή 14 €
4. Μια μερίδα νιόκι πατάτας με τυρί γκοργκονζόλα και σπανάκι, 10 €
5. 1 κέικ σοκολάτας με παγωτό βανίλια, στα 7.50 €, και
6. 1 affogato, δηλαδή συνδυασμό παγωτού με εσπρέσσο και σαμπαγιόν, στα 7.50 € επίσης.

Απ’ την εντυπωσιακή λίστα των ιταλικών κρασιών, επιλέξαμε τελικά δυο ποτήρια κρασί Castel Firmian, ποικιλία Traminer, απ’ την περιοχή Trentino της Βορειοανατολικής Ιταλίας. Το κρασί αυτό ήταν λευκό, ξηρό, 13 βαθμών οινοπνεύματος και είχε μια φρουτώδη επίγευση, με άρωμα λουλουδιών. Ταίριαζε με ό, τι δοκιμάσαμε, η δε τιμή ταυ ήταν 12 € (2 Χ 6).

Ο λογαριασμός, στα 70 €, με κανονική απόδειξη, άξιζε 100% για την εκλεκτή γαστρονομική εμπειρία που μας πρόσφερε το ιταλικό εστιατόριο. Χωρίς το κρασί, έρχεται στα 58 €, δηλ. 29 € ο καθένας (κατηγορία 26/36 €).

Οι ευγενικοί οικοδεσπότες της OVR μας κέρασαν στο τέλος λικέρ limoncello, και η όλη κυριακάτικη εμπειρία, μας έφτιαξε τη διάθεση, το δε φαγοπότι μας συνεχίστηκε στον κινηματογράφο ΕΛΛΗ, με την αμερικανική δραματική ταινία SPOTLIGHT, που -κατά σύμπτωση άραγε;- λίγες ώρες μετά κέρδισε το φετινό Oscar καλύτερης ταινίας!!

Συμπερασματικά, σας τα προτείνω και τα δυο. Και την OSTERIA, αλλά και το SPOTLIGHT. Εσείς βέβαια διαλέγετε, αν θα συνδυάσετε άρτον και θεάματα, ή θα περιοριστείτε σε ένα απ’ τα δύο!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Νοε
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μας τα χάλασαν λίγο, έως αρκετά, στο σέρβις και το Water Closet.... αλλά το εξαιρετικά ατμοσφαιρικό περιβάλλον και η δεξιοτεχνία του σεφ, κρίνοντας το εστιατόριο ως ιταλικό στην Ελλάδα και μόνο, δημιούργησαν τις συνθήκες για μια όμορφη βραδιά!

Τις περισσότερες φορές, όταν έχουν προηγηθεί πολλές κριτικές από έμπιστους φίλους του site, ρίχνω μια ματιά στον αριθμό των ντοματών και εντελώς φευγαλέα παίρνω κάποια βοηθητικά λόγια. Αφού επισκεφθώ το εστιατόριο και υποβάλλω την κριτική μου, τότε και μόνο τότε, διαβάζω αναλυτικά πλέον τα σχόλια. Αυτό συμβαίνει διότι μου αρέσει να πηγαίνω κάπου, όσο αυτό γίνεται, αμερόληπτα, γεγονός που πιστεύω ότι ενισχύει την πολυφωνία πολυσήμαντο στοιχείο κάθε προόδου.... it's my way!!

Βέβαια, άνοιξα το site του εστιατορίου και έριξα μια ματιά στο μενού και τις τιμές, πράγμα σπάνιο στη χώρα μας που οι περισσότεροι φοβούνται να βγάλουν τιμοκαταλόγους στο ίντερνετ λες και το θέμα κρίνεται στην τιμή. Η ποιότητα, ιδιαίτερα στον χώρο της εστίασης, είναι το σημαντικό!
Οπότε, δεν θα αναφέρω άλλα πιάτα ή ποτά του καταλόγου καθώς ο καθένας μπορεί να τα πληροφορηθεί από πρώτο χέρι!

Κυριακή απόγευμα, λοιπόν, και αφού έχω αγανακτήσει από τα θλιβερά δρώμενα των δύο τελευταίων ημερών, κυρίως από εκείνους που τα αναμεταδίδουν, τους, κατά κόρον, τρομολάγνους, αλλά και από τους διάφορους ειδήμονες που διακηρύττουν τη θλίψη τους ενώ οι ίδιοι έχουν σπείρει, αλλά και νομιμοποιήσει, τον φόβο και την τρομοκρατία γύρω μας ( φόβος για τη ζωή μας, φόβοs του διαφορετικού, φόβος για τα προς το ζην, αυτοκτονίες ), αποφασίζω την τελευταία στιγμή να βγω έξω και να πάω στην Osteria Vespa Rossa την οποία βέβαια, από καιρό ήθελα να επισκεφθώ.
Τηλέφωνο, λοιπόν, στον κολλητό μου, εγκρίνει... και νάμαστε......
Ό, τι έπρεπε...

Eισβάλλοντας στο εστιατόριο, αγαλλίασε η ψυχούλα μου.... Πρώτα απ΄ όλα με "θάμπωσε" ο ωραίος και ζεστός φωτισμός!
Κατόπιν, ενθουσιάστηκα με τα χρωματιστά καθίσματα, τους άνετους καναπέδες και τα πολλά παράθυρα! Ο δίπατος χώρος με τη μεγάλη αίθουσα, κάτω, καθώς και ο μικρότερος χώρος, επάνω, με το μικρό μπαρ, έδιναν έναν διαφορετικό αέρα!

Πληροφορήθηκα ότι το εστιατόριο επικεντρώνεται στις κλασικές γεύσεις της Β. Ιταλίας σε αντίθεση με το Testaccio Cucina Italiana, του ιδίου ομίλου στη Βουλιαγμένη, που ρίχνει το κέντρο βάρος στην κουζίνα της Ρώμης.
Δεν λείπουν, βέβαια, οι γεύσεις και τα ζυμαρικά, άλλων περιοχών της μπότας.

Ο σεφ Κώστας Τίγκας, για πολλούς ο " διανοούμενος σεφ ", αφού ταξίδεψε για χρόνια στην Ιταλία, συγκεντρώνοντας πληροφορίες για τις ιταλικές γεύσεις αποφάσισε να τις αναπαραγάγει στην χώρα μας. Με επιτυχία θα έλεγα αν και αρκετά ελληνιστί!

Κατά πως λέγεται, όλα τα ζυμαρικά και τα υπόλοιπα υλικά έρχονται στο πιάτο μας απευθείας από την Ιταλία.
Ας μην πάμε μακρυά... η Β. Ιταλία, εκτός από τουρισμό, τι άλλο έχει ? Φερράρι, Ντουκάτι και Μπαρίλα... ή παραγωγή των καλύτερων τυριών, γαλακτομικών και αλλαντικών ανά τον κόσμο.

Ο πλήρης κατάλογος, καλύπτει όλα τα γούστα και η λίστα κρασιών είναι αρκετά ενημερωμένη. Σερβίρονται κρασιά, απεριτίφ και χωνευτικά ιταλικής παραγωγής.

Το εμφιαλωμένο νερό ήρθε με το καλησπέρα ( 3,00 ) και ενώ ρωτήσαμε εάν είναι εμφιαλωμένο ο σερβιτόρος μας απάντησε όχι!!! Το θέατρο του παραλόγου!!

Δοκιμάσαμε τα εξής:

Στην αρχή ήρθε στο τραπέζι μας, ως κέρασμα, ένα μικρό στρογγυλό καρβελάκι ψωμί που μέσα του "έκρυβε" ένα ολόκληρο σκόρδο! Ο υπεύθυνος το τεμάχισε μπροστά στα μάτια μας και μας παρότρυνε να αλείψουμε το ψωμί με τους χυμούς του σκόρδου.
Αν και, για ευνόητους λόγους, σταθήκαμε λίγο διστακτικοί, κατόπιν το εξαφανίσαμε στην κυριολεξία! Φοβερή έμπνευση, ιδιαίτερη γεύση!!
Συνοδευόταν από ένα μπολάκι βούτυρο, για να σβήσει την ένταση της εσάνς του σκόρδου.

Από τα antipasti διαλέξαμε Pecorino Grigliano.
Μοιάζει με σαγανάκι από τυρί πεκορίνο και πρόκειται για τυρί στο φούρνο με θυμάρι, λεμόνι και μέλι. Μέσα σε ένα βαθύ, λευκό πιάτο ήρθε ένα στρογγυλό κομμάτι τυριού με στρογγυλά κομματάκια μαρμελάδας μελιού. Πολύ νόστιμο! ΕΥΡΩ 5,00 (ενώ ο κατάλογος έγραφε 8,00. )

Όμως,
Αντί για την αρχή, ως ορεκτικό, το έφεραν στο τέλος!!
Όπως αντιλήφθηκα, έγινε λάθος στην παραγγελία και, από λάθος, πήγαν να μας σερβίρουν ένα άλλο ορεκτικό σκέτου τυριού (αυτό, μάλλον, ταίριαζε για το τέλος)!
Το ορεκτικό μετατράπει σε επιδόρπιο!

Casarecce al Sugo di Agnello.
Πρόκειται για τα, παραδοσιακά, σιτσιλιάνικα (!! ) ελαφρώς στριφτά και άγευστα ζυμαρικά καζαρέτσε που συνοδεύονταν από κομμάτια πολύ νόστιμου αρνιού και σπιτικής ντομάτας συν κομμάτια μελιτζάνας μέσα σε ένα βαθύ πιάτο. Ένα νόστιμο πιάτο, χωρίς ιδιάιτερες γευστικές τυμπανοκρουσίες...
ΕΥΡΩ 11,00

Από τις κόκκινες πίτσες ( υπάρχουν και λευκές ) διαλέξαμε την Funghi Misti. Οχτώ κομμάτια εξαιρετικής πίτσας, με γνήσια ιταλική λεπτή ζύμη, τυρί ταλέτζιο (κάτι σαν τη φέτα ), γκοργκοντζόλα (η αντίθετη γεύση του ταλέτζιο), θυμάρι και πανσέτα (μπέικον). Από τις πιο νόστιμες πίτσες που κυκλοφορούν!!
Άριστα σερβιρισμένη, σε ένα ξύλινο δίσκο με χερούλι.
ΕΥΡΩ 11,00

Οι γεύσεις ήταν λίγο βαριές. Θα μπορούσαμε, δύο άτομα, να παραμείνουμε στα δύο πιάτα. Σε καμία περίπτωση, δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε πρώτο και δεύτερο πιάτο, όπως θα συνέβαινε με τις ελαφριές γεύσεις ενός αυθεντικού ιταλικού εστιατορίου. Η κουζίνα φαίνεται να είναι προσαρμοσμένη στις ελληνικές γαστρονομικές συνήθειες.

Από γλυκά, δοκιμάσαμε ένα Zuppa Inglese, σερβιρισμένο μέσα σε βαζάκι μαρμελάδας, που ο υπεύθυνος το πρότεινε ως σπεσιαλιτέ.
Πρόκειται για κρεμ ανγκλέζ με φρέσκα φρούτα και κάστανο, όπως τουλάχιστον μας διαβεβαίωσαν.
Μάλλον εννοούσαν φρούτα του δάσους, κάστανο δεν κατάλαβα και γενικά απογοητεύτηκα ύστερα μάλιστα από την τόσο διθυραμβική ( και μάλλον "αδιάβαστη" ) παρουσίαση που είχε προηγηθεί.
ΕΥΡΩ 7,50

Ήπιαμε δύο ποτήρια φίνο ερυθρό, ξηρό κρασί Μonterosso Sangiovese.
ΕΥΡΩ 4,00 / ποτήρι. Η φιάλη κοστίζει ΕΥΡΩ 15,00
Υπερτιμημένο αλλά σε καλύτερη τιμή από κάποιο παρεμφερές ελληνικό!

Στο τέλος, μας κέρασαν ευωδιαστό και δροσερό limoncello!!

O λογαριασμός, με τα ποτά και το νερό, έφθασε τα ΕΥΡΩ 45,40.
Συγκριτικά, θεωρώ λογικό το ποσό από την στιγμή που δοκιμάσαμε τις γεύσεις ενός " ψαγμένου" και έμπειρου σεφ και δειπνήσαμε μέσα σε ένα ιδιαίτερα όμορφο περιβάλλον!

Στο σέρβις έβαλα 2/4, διότι παρά την άπλετη προθυμία των σερβιτόρων έγιναν κάποια σημαντικά λάθη που τα αναφέρω παραπάνω, βάλε και την αδιαφορία τους για μια έστω ματιά στα αφρόντιστα WC (που επηρέασε και την βαθμολογία μου στον χώρο )!

Από γαστρονομική άποψη, σίγουρα στέκει στο ύψος ενός καλού εστιατορίου και για τον λόγο αυτό προτείνεται. Έστω για μία δοκιμή!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Ιαν
15
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Στο σημείο όπου βρίσκεται η OSTERIA VESPA ROSSA πρωτοέφαγα πριν δώδεκα χρόνια, όταν στεγαζόταν εκεί ένας κινέζικος DRAGON, που δεν ήταν τίποτε το ιδιαίτερο, κατόπιν πριν έξι χρόνια στο μοντέρνο SMALLTALK, που διακρίθηκε για τις αδικαιολόγητα υψηλές τιμές του και μας άφησε γρήγορα χρόνους, όπως και η FISHΑΛΙΔΑ που ακολούθησε, την οποία δεν πρόλαβα να επισκεφθώ.

Συμπέρασμα: Η θέση είναι στρατηγική, όμως κάτι δεν κάνουν σωστά οι εκάστοτε υπεύθυνοι. Ας ελπίσουμε ότι ο καινούριος ιδιοκτήτης θα έχει διδαχθεί από τα παθήματα των προκατόχων του. Αν κρίνω από τη μέχρι τώρα πορεία αυτού του νέου ιταλικού εστιατορίου, τα περισσότερα φαίνεται να γίνονται σωστά, όμως υπάρχουν και αδύνατα σημεία.

Η θέση της OSTERIA, που όπως σωστά παρατήρησαν ήδη οι περισσότεροι είναι σαφώς RISTORANTE, είναι, όπως είπαμε, πραγματικά προνομιακή. Κεντρική, όμως ήσυχη, χάρη στο μικρό πάρκο που βρίσκεται μπροστά στο μαγαζί και απορροφά τον κυκλοφοριακό θόρυβο της λεωφόρου.

Τριγωνική πρόσοψη που με τον κατάλληλο φωτισμό κάνει τη VESPA ROSSA ευδιάκριτη από μακριά, παρέχοντας ταυτόχρονα σε όλα σχεδόν τα τραπέζια ανεμπόδιστη θέα προς τα έξω, ακόμα και σ’ αυτά που δεν βρίσκονται δίπλα στη τζαμαρία. Το αναμενόμενο πρόβλημα του παρκαρίσματος (υπό κανονικές συνθήκες 8 στα 10) λύνεται με τη χρησιμοποίηση παρκαδόρων, που αρκούνται σε ένα φιλοδώρημα.

Τα άνετα ρουστίκ τραπέζια είναι τοποθετημένα με τρόπο που κάθε παρέα απολαμβάνει ανενόχλητη το φαγητό της. Άλλοι κάθονται σε καναπεδάκια, άλλοι σε άνετες καρέκλες και οι πιο άτυχοι ίσως σε υπερυψωμένα καθίσματα που μετά από κάποια ώρα αρχίζεις να τα νιώθεις κάπως άβολα. Μου έτυχε στην πρώτη μου επίσκεψη και έκτοτε τα αποφεύγω.

Όσον αφορά τη διακόσμηση στις ελάχιστες επιφάνειες χωρίς τζάμι, περιορίζεται στα στοιχειώδη, διάβαζε μαυροπίνακες, το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι ο dispenser των διάφορων κρασιών που, αν δεν θέλεις να τα παραγγείλεις σε πολύ λογικά κοστολογημένο μπουκάλι, έχεις τη δυνατότητα να τα πιεις σχεδόν όλα κυριολεκτικά στο ποτήρι. Η μουσική από τα ηχεία ακούγεται καλύτερα όταν το μαγαζί αρχίσει να αδειάζει, όσο είναι γεμάτο ο δείκτης θορύβου την καλύπτει πλήρως.

Στην παρούσα φάση η VESPA ROSSA μαζεύει πολύ κόσμο κάθε είδους (κράτηση μάλλον απαραίτητη), λειτουργεί συνειδητά σαν place to be, με μια χαριτόβρυτη δεσποινίδα επί της υποδοχής εκεί που θα περίμενε κανείς ένα μετρ, κάτι που εμένα προσωπικά αρχικά με ξένισε, τώρα όμως το διασκεδάζω παρατηρώντας την αλλαγή συμπεριφοράς της κοπελιάς ανάλογα με την αναγνωρισιμότητα των προσερχομένων.

Το υπόλοιπο προσωπικό λειτουργεί σαν καλοδουλεμένη μηχανή, αθόρυβοι και πανταχού παρόντες, κανένα παράπονο. Η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε την τελευταία φορά έδειξε πραγματικό ενδιαφέρον για το πώς μας φάνηκαν όσα φάγαμε και υποσχέθηκε να μεταφέρει τις παρατηρήσεις μας στην κουζίνα, αντίδραση όμως από την πλευρά του σεφ δεν υπήρξε, οπότε δεν ξέρω τι να σκεφθώ: υποκρισία ή ασυνεννοησία;

Στα του φαγητού τώρα: Όπως είναι αναμενόμενο, με τόσο κόσμο μικρά ή μεγαλύτερα προβλήματα είναι αναπόφευκτα. Στην αρχή θα σας φέρουν αντί για ψωμί κομμάτια αφράτης φοκάτσιας με ντομάτα και κρεμμύδι, πραγματικά νοστιμότατα, και το περίφημο σκορδόψωμο, το οποίο είναι αν μη τι άλλο πρωτότυπο. Το νερό έχω την εντύπωση ότι δεν χρεώνεται, εν πάση περιπτώσει τα ποτήρια γεμίζουν συνεχώς.

Ο κατάλογος αναφέρει τις σαλάτες μαζί με τα κλασσικά ορεκτικά, χρειάζεται συνεπώς προσεκτική ανάγνωση, γιατί είναι ένα από τα πολύ γερά σημεία του μενού, με μεγάλη ποικιλία φρέσκων υλικών. Θα σας συστήσω την απλή σαλάτα με (άγρια;) ρόκα, φινόκιο (πιο πολύ! ), πορτοκάλι και κρεμμύδι, την καθαρόαιμη ιταλική με (εξαιρετική) μοτσαρέλα, ψητές κόκκινες πιπεριές και (ασυνήθιστες) καπνιστές ελιές (πιο πολλές! ) και το καρπάτσιο από φιλέτο μοσχαριού με παρμεζάνα, ρόκα και δυνατό dressing με αντσούγια και λαδολέμονο.

Πάρα πολύ πρωτότυπες και σε σωστό μέγεθος, είτε για ένα άτομο είτε για τη μέση του τραπεζιού, οι πίτσες, χωρισμένες σε «λευκές» και «κόκκινες». Η πολυπαινεμένη clamato εμένα δεν με ενθουσιάζει, ενώ αντίθετα η barbabiettola, με ζύμη με παντζάρι (! ) κατσικίσιο τυρί, ντοματίνια, γκοργκοντσόλα, ψιλοκομμένα φουντούκια και μέλι καυτερό με τρούφα είναι ασύλληπτα νόστιμη και χορταστική.

Για τα κρεατικά δεν έχω να πω τίποτε ιδιαίτερο, γιατί δεν είναι γενικά το φόρτε της ιταλικής κουζίνας. Στα ζυμαρικά όμως θα βρείτε κάποια διαμαντάκια, όπως τα ραβιόλια με μαύρη τρούφα και σάλτσα από μανιτάρια ή το τορτελίνι γίγας με σολομό, ρικότα και σάλτσα από σαφράν και γαρίδα. Τα ριζότα έτσι κι έτσι, ειδικά το farro con funghi, αν δεν ξέρεις ότι είναι με σιτάρι, μάλλον θα σας απογοητεύσει με την εντελώς επίπεδη γεύση του.

Μην παραγγείλετε επιδόρπιο! Είναι όλα κάτω από τη βάση, ειδικά το τιραμισού και το κέικ oreo, έχω την εντύπωση ότι έρχονται έτοιμα από κάποιο εργαστήριο, δεν έχουν συνεπώς την απαραίτητη φρεσκάδα και σπιρτάδα. Απαράδεκτα! Αρκεσθείτε σε ένα εσπρεσάκι, μια και το κατάστημα δεν κερνά κάτι για το κλείσιμο του γεύματος.

Το επίπεδο τιμών κυμαίνεται σε υποφερτά επίπεδα. Με 25 έως 30 ευρώ το πολύ θα απολαύσετε ένα καλό έως πολύ καλό γεύμα με ασυνήθιστες γεύσεις από τη γειτονική χώρα σε ένα καθ’ όλα φιλόξενο περιβάλλον. Αξίζει μία τουλάχιστον επίσκεψη, κατόπιν ανάλογα με το γκελ που θα σας κάνει.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Ιαν
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Όταν έχεις προγραμματίσει έξοδο για φαγητό για να γιορτάσεις ευχάριστα γεγονότα ή θα προτιμήσεις κάποιο δοκιμασμένο από σένα μέρος ή θα διαλέξεις κάποιο μέρος με καλές κριτικές από τους έμπιστους σου. Και επειδή τα Ιταλικά εστιατόρια ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου –αν και έχω δοκιμάσει αρκετά στην Ιταλία- αποφάσισα να πατήσω πάνω στις πετυχημένες κριτικές των fratello, mavtasou, kounoupaki και ekaths και να επισκεφτώ το συγκεκριμένο Ιταλικό.

Περαιτέρω εννοιολογική επεξήγηση για το osteria αλλα και για τον χώρο είναι περιττή, με μόνο έξτρα ότι ο χώρος παρότι τζάμι στις 3 πλευρές του, με κάλυψε πλήρως τόσο για τα απαλά στο χρώμα του ξύλου, χρώματα των τραπεζοκαθισμάτων, όσο και για το όλο στήσιμο με τις αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών, τα 2 επίπεδα, τα διαφορετικά μαχαιροπήρουνα σε κάθε πιάτο, τα φρέσκα λουλούδια σε αρκετά σημεία του μαγαζιού, τη διακόσμηση με τα ζυμαρικά στα υπόλοιπα σημεία και γενικά θυμίζει έντονα ιταλικό εστιατόριο του Βορρά (από Ρώμη ναι και πάνω).

Δυσκολία στο παρκινγκ λόγω της περιοχής υπάρχει, οπότε θα πρέπει να προγραμματίσετε έξτρα 10-15 λεπτά από την ώρα που έχετε κάνει κράτηση. (Φίλε mavtase και fratello αυτοί που είδατε δεν ήταν παρκαδόροι της osteria αλλά κάτι άλλο που θα σας το εξηγήσω από κοντά, αν και όταν, το ask for food δώσει τη δυνατότητα διαλόγου ή προγραμματίσει κάποια συγκέντρωση). Εναλλακτική λύση το μετρό του Ευαγγελισμού που βρίσκεται αρκετά κοντά.

Το service πολύ καλό στα πλαίσια του άκρως επαγγελματικού καθώς η υπεύθυνη του εστιατορίου μας υποδέχτηκε με χαμόγελο, μας τοποθέτησε στο τραπέζι, όπου μας παρέλαβε ο σερβιτόρος ο οποίος αφού μας πήρε ευγενικά τα πανωφόρια για την γκαρνταρόμπα, μας έκανε μια πλήρη ανάλυση σε ότι απορία είχαμε περί των πιάτων και της wine list. Τι άλλο θα προτιμήσει κανείς για να γιορτάσει ένα ευχάριστο γεγονός;

Στην αρχή ήρθε το εμφιαλωμένο νερό (επί πληρωμή αλλά ποιος νοιάζεται τέτοια μέρα), focaccia με ντομάτα και κρεμμύδι λίγο άνευρη, και το σκορδόψωμο που παρασκευάζεται από τους ίδιους με ολόκληρο σκόρδο μέσα. Ξεκινώντας από το τελετουργικό του κοψίματος από τον σερβιτόρο, την επεξήγηση και την βρώση, αλειμμένο με βούτυρο με λάδι τρούφας και φασκόμηλο αλλά και την καραμελωμένη καρδιά του σκόρδου, όλα τα λεφτά!!!!! Ξεκινήσαμε πολύ καλά και συνεχίζουμε στα υπόλοιπα.

Η σαλάτα rucola που προτιμήσαμε με ρόκα, φινόκιο, πορτοκάλι και κρεμμύδι αρκετά καλή αν και θα προτιμούσα λιγότερο κρεμμύδι. Το λάδι και η κρέμα μπαλσάμικο έρχονται χωριστά και βάζεις κατά το δοκούν.

Από pasta δοκιμάσαμε cavatelli alla norcina με ψιλοκομμένο λουκάνικο, τρούφα και μια απαλή λευκή σάλτσα. Το cavatelli είναι κάτι σαν μακρόστενο κοχύλι, που η τρούφα του έδινε μια πολύ καλή γεύση.

Panzarotti με speck και τυρί provolone, εξαιρετική γεύση με το panzarotti – κάτι σαν ραβιόλι- να είναι βουτηγμένο σε λεπτής υφής σάλτσα από ζωμό κοτόπουλου και παρμεζάνα. To μόνο μείον του πιάτου ήταν ότι ήταν μικρή μερίδα για κυρίως. Αν όμως το θεωρήσεις πρώτο πιάτο όπως θεωρείται στην Ιταλία και αναγράφεται στον κατάλογο, ήταν κανονικό.

Polpettine di rao, οι κλασσικοί Σισιλιάνικοι κεφτέδες με κόκκινη σάλτσα και φλοίδες παρμεζάνας, μόνο που αντί για spaghetti συνοδεύονταν από μία φανταστική πολέντα. Είναι άξιο λόγου πως από νερό, λάδι και καλαμποκάλευρο βγαίνει τέτοια φανταστική γεύση.
Gnocchi με φασκόμηλο, κρέμα από γκοργκοντζόλα και κομματάκια από πανσέτα, φανταστικό πιάτο.

Όλα αυτά τα συνδυάσαμε υπέροχα με ένα λευκό cantine san Marco, απαλό, διαυγές, χρυσαφένιο, γεμάτο από αρώματα.

Στο τέλος δοκιμάσαμε μια πολύ καλή panacotta μέσα σε γυάλινο μπολάκι με καπάκι, με λεμόνι, μούρα και φασκόμηλο και ένα κακό cheesecake το οποίο αν δεν το δοκίμαζες μαζί με παγωτό, κολλούσε στο στόμα σου.

Στο δια ταύτα, πιστεύω ότι το συγκεκριμένο Ιταλικό δικαιολογεί σίγουρα τα λεφτά του, διότι γεύεσαι γεύσεις που δεν τις συναντάς στα περισσότερα Ιταλικά στην Ελλάδα, φεύγεις χορτασμένος από αυτά που δοκιμάζεις και ευχαριστημένος από το στήσιμο και την παρουσία του προσωπικού και εν γένει του μαγαζιού. Διαθέτει πολύ καλές γεύσεις σε ζυμαρικά, άξιες προσοχής και μια πολύ καλή κάβα με Ιταλικές ετικέτες. Επίσης διαθέτει και πίτσες με την ψιλή ιταλική ζύμη και ποικιλία πρωτότυπων υλικών και σαλτσών.

Αξίζει της επίσκεψης και φυσικά αν ρίξει λίγο τις τιμές, δύσκολα θα βρίσκεις τραπέζι.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Μάρ
14
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μου είναι παντελώς αδύνατον ν’ αντισταθώ σε πρόταση για ιταλικό, πολλώ δε μάλλον όταν πρόκειται για περίπτωση για την οποία έχω διαβάσει μυριάδες διθυραμβικά σχόλια, έχει μπει σφαίρα στη wishlist μου κι είναι και τόσο εύκολη η πρόσβαση σε αυτό (πέντε λεπτά περπάτημα απ’ το μετρό του Ευαγγελισμού, εξαιρετικό ντιλ για την περιοχή του πολύπαθου Παγκρατίου). Έτσι λοιπόν, μια και δυο, κατά τις 8 το βραδάκι της περασμένης Τετάρτης βρεθήκαμε τρεις φίλες στον υπέροχο χώρο της Osteriaς Vespa Rossa.

Είναι πραγματικά πολύ ωραίος, ιδιαίτερος και προσεγμένος ο χώρος του εστιατορίου. Γουστόζικος και ξεχωριστός. Συνδυάζει χρώματα άσπρα και μαύρα με ωραίες κόκκινες πινελιές, ξύλο με μέταλλο, αποπνέει μια μοντερνιά και ταυτόχρονα διατηρεί μια ατμόσφαιρα οικεία και φιλόξενη. Τα τραπέζια είναι μεγάλα και ευρύχωρα, σε σωστές αποστάσεις μεταξύ τους. Εμείς βολευτήκαμε σ’ έναν υπεράνετο καναπέ ενός ωραιότατου τραπεζιού δίπλα στην τζαμαρία. Πραγματικά, υπέροχος χώρος για να χαλαρώσεις και ν’ απολαύσεις νοστιμιές.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή ομολογουμένως, άμεση, διακριτική, ευγενική κι αρκούντως επεξηγηματική. Το γεγονός βέβαια ότι δεν προβλέπεται κι επομένως δεν προσφέρεται κάποιο έστω μικρό και συμβολικό κερασματάκι ούτε για το καλησπέρα ούτε για το καληνύχτα, είναι κάτι που δεν μπορώ να μην προσμετρήσω ως κάτι μείον. Όπως και το εμφιαλωμένο νερό, που ανοίγεται άμεσα, σερβίρεται και χρεώνεται 2 ευρώ. (αυτό, ξέρετε, εμένα καθόλου δεν μ’ αρέσει, από την άλλη όμως δεν τους σταμάτησα και δε ζήτησα κανάτα, οπότε δεν ξέρω ποια θα ήταν η αντίδραση στην περίπτωση αυτή).

Το ξεπερνάς όμως αυτό άμεσα, καθώς λίγο μετά καταφθάνει καλάθι με υπέροχο καψαλισμένο ψωμί με χίλια δυο μυρωδικά, πεντανόστιμο και μοσχοβολιστό, καθώς και ένα ακόμη υπέροχο, ζεστό και φρέσκο ψωμί, το οποίο κόβει εκείνη την ώρα ο σερβιτόρος και από μέσα ξεπετιέται χιλιόνοστιμο και αρωματικό σκόρδο που μ’ ένα μαχαίρι σου αλείφει να πάει το σκόρδο παντού. Εκεί πρέπει κανείς να επιδείξει μεγάλη προσοχή και αυτοσυγκράτηση, ώστε να μην πέσει με τα μούτρα και στουμπώσει με το καλησπέρα σας. Υπ’ όψιν, χρεώνεται ως κουβέρ, αν και 1,5 ευρώ, μόλις.

Και κάπως έτσι κερδήθηκαν οι πρώτες εντυπώσεις, η συνέχεια όμως ήταν εξίσου απολαυστική. Ξεκινήσαμε λοιπόν με τα της παραγγελίας μας και την αρχή κάναμε με το ορεκτικό που πήραμε αντί σαλάτας, αγκινάρες στη σχάρα, οι οποίες ήταν απλά εκτελεσμένες, με ελαιόλαδο, σκόρδο, λεμόνι, κάποια μυρωδικά. Ήταν με διαφορά το πιο αδιάφορο πιάτο, χωρίς βέβαια να είναι κακό. Δεν θα το ξαναπροτιμούσα ούτε θα το πρότεινα, ειδικά αν σκεφτείς τις πολλές και ξεχωριστές επιλογές που προσφέρει ο κατάλογος.

Συνεχίσαμε λοιπόν με μία ωραιότατη πίτσα με καπνιστό χοιρινό, καπνιστή μοτσαρέλα και μπρόκολο. Ήταν μια ζωγραφιά να τη βλέπεις και μια νοστιμιά να την τρως. Πολύ ωραία κ η ζύμη, καλοψημένη και σε καλό πάχος και τα υλικά πλούσια κι εκλεκτά. Να σημειώσω βέβαια ότι το αλλαντικό ήταν πολύ αλμυρό, γεγονός που χάλασε την μία φίλη, που δεν τα πάει καλά με τα λυσσάρικα. Εμένα πάλι που μ’ αρέσουν πολύ, το ευχαριστήθηκα.

Για τη συνέχεια επιλέξαμε να δοκιμάσουμε ζυμαρικά, παρόλο που υπήρχαν κάποιες επιλογές στα κυρίως πιάτα ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσες. Για την επόμενη φορά. Έτσι, λοιπόν, εγώ διάλεξα cappelli ai funghi. Πολύ νόστιμα ζυμαρικά με μανιτάρια και αρωματική και πλούσια σάλτσα από λάδι τρούφας, ήταν εξαιρετικά. Θα την ήθελα λίγο πιο πλούσια την μερίδα, όχι ότι ήταν μικροσκοπική, περισσότερο επειδή τόσο πολύ μου άρεσαν, που δεν ήθελα να τελειώσουν.

Η δεύτερη φίλη επέλεξε με ιδιαίτερη δυσκολία, λόγω των πολλών λαχταριστών επιλογών στις οποίες βρισκόταν ανάμεσα, τα λινγκουίνι με τις αχιβάδες, επίσης πλούσιο πιάτο, το οποίο της άρεσε πολύ. Εγώ που βεβαίως και δοκίμασα δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα, μου φάνηκε απλή η γεύση αν και σίγουρα καλά εκτελεσμένη.

Πολύ καλή ήταν πάντως κι η επιλογής της τρίτης της παρέας, η οποία επέλεξε τα μεγάλα tortellazzi, σε μια νόστιμη σάλτσα μέσα και με μια ωραία και λαχταριστή γέμιση, που νομίζω ότι παραβγαίνανε με τα δικά μου ως η καλύτερη επιλογή της βραδιάς.

Τα παραπάνω τα συνοδεύσαμε με πολύ ωραίο Botter Pinot Grigio Veneto, στα 18 ευρώ, το οποίο επιλέξαμε από την πολύ καλή λίστα συμπαθητικά-θα μπορούσαν και καλύτερα- τιμολογημένων ιταλικών κρασιών του καταλόγου. Ο λογαριασμός ανήλθε στο σύνολό του σε 73,50 ευρώ, περίπου 25 ευρώ το άτομο δηλαδή, με το κρασί. Αξίζουν για τη συνολική εμπειρία του Vespa Rossa και για όλα αυτά τα ωραία που συνδυάζει και για το λόγο αυτό εγώ σίγουρα θα ξαναπάω.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Δεκ
09
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Επίσκεψη: Κυριακή (07.12.2014) μεσημέρι - άτομα δύο (2) - πεινασμένα αμφότερα.

Κλασικά, βρισκόμαστε Κυριακή μεσημέρι, να βολτάρουμε στην συννεφιασμένη και μουντή Αθήνα και να ψάχνουμε που θα φάμε.. Ανοίγω τη λίστα μου και πέφτω πάνω στην vespa rossa. Βρε λες να ρθε η ώρα της?

Ξεκινάω τα τηλέφωνα για να βεβαιωθώ πως υπάρχει τραπέζι, αλλά μάλλον το έχουν κατεβάσει/κλείσει το τηλέφωνο, γιατί ακούω συνέχεια το χαρακτηριστικό "ο συνδρομητής που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος". Λέμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας και έτσι, πάμε χωρίς κράτηση.

Το μαγαζί ψιλοάδειο όταν φθάσαμε (περί τις 14.00 μ. μ. ), γρήγορα όμως γέμισε.. Τα περισσότερα τραπέζια ρεζερβέ, αλλά ένα τραπέζι για δύο βρέθηκε σχετικά εύκολα.

Ο χώρος ζεστός, όμορφα και διακριτικά στολισμένος ενόψει Χριστουγέννων. Τα τραπέζια σε καλή απόσταση το ένα από το άλλο, έτσι ώστε ακόμη κι όταν γέμισε, δεν νιώσαμε στιγμή στριμωγμένοι.

Η εξυπηρέτηση.. Ο σερβιτόρος μας σβέλτος μεν στο να πάρει παραγγελία, πλην όμως τα κυρίως πιάτα μας καθυστέρησαν αρκετά (τόσο ώστε όταν τελικά ήρθαν είχαμε φάει ήδη πόοοοσο ψωμί).

Το μπουκάλι με το εμφιαλωμένο νερό προσγειώθηκε στο τραπέζι και σερβιρίστηκε κι ολας, χωρίς καν να ερωτηθούμε, τα ίδια και με την φοκάτσια και το ψωμί με το σκόρδο - ολόκληρο κρυμμένο στα "σωθικά" του - (τα οποία δεν μετανιώσαμε μεν στιγμή, πλην όμως αφού τα χρεωθήκαμε, θα θέλαμε να είχαμε την δυνατότητα να τα δεχτούμε/αρνηθούμε).

Η παραγγελία μας:
-η σαλάτα με αντίβ, αχλάδι, καρύδια και γκοργκονζόλα => ταιριαστές οι γεύσεις, όχι κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο σαν αποτέλεσμα, μικρή ποσότητα, ίσα-ίσα έφθασε για δύο άτομα.

-panzarroti γεμιστό με σπεκ και προβολόνε => εξαιρετικά μικρή η ποσότητα - μιλάμε για 8 ζυμαρικά.. όταν δε είδα την προσπάθεια του σερβιτόρου να μοιράσει αυτή την "μερίδα" - ο Θεός να την κάνει! - σε δύο πιάτα, ισόποσα, καταβάλλοντας μεγάλη προσοχή ώστε να είναι δίκαιη η μοιρασιά - που πράγματι ήταν, καθώς αντιστοιχούσαν 4 ζυμαρικά στο κάθε πιάτο - οριακά κρατήθηκα και δεν ξέσπασα σε γέλια.

-pizza clamato (μαύρη πίτσα με αχιβάδες, σκόρδο, μαΪντανό, μπούκοβο και ελαιόλαδο) => όλα τα λεφτά!! γι αυτή την πίτσα αξίζει κανείς να επισκεφθεί την vespa. Συγκλονιστικός συνδυασμός γεύσεων, η απόλυτη πίτσα! Αλλά και να μην θέλετε να φανείτε τόσο τολμηροί και πάλι ο κατάλογος προσφέρει πολλές επιλογές σε πίτσα, σίγουρα κάποια θα ναι του γούστου σας.

Προσωπικά έχω ήδη σταμπάρει για την επόμενη φορά την πίτσα με το κάστανο, αλλά και μία με πατζάρι.
-τιραμισού
-2 ποτήρια λευκό κρασί
Σύνολο 52 ευρώ.

Συμπέρασμα: οι μερίδες τόσο στη σαλάτα όσο και στα ζυμαρικά ήταν πολύ πολύ μικρές. Ο σερβιτόρος όταν ρωτήθηκε αν μια σαλάτα, μια πίτσα και ένα ζυμαρικό για δύο άτομα, είναι αρκετά, απήντησε μετά βεβαιότητας και μάλιστα δις, πως ναι. Και θα μου πεις, τα ζυμαρικά θεωρούνται πρώτο πιάτο, αλλά και γω θα σου πω πως α) χρεώνονται όμως 14 ευρώ β) μπορούσε να μας ενημερώσει ο σερβιτόρος για την μικρή ποσότητα. Και έλα που και η σαλάτα ήταν επίσης μικρή!

Θα ξαναπάω σίγουρα, αλλά για να φάω πίτσα και ΜΟΝΟ.
υγ. συμφωνώ απόλυτα με τον χρήστη που σε προηγούμενη κριτική αναφέρθηκε στον χαρακτηρισμό του εν λόγω μαγαζιού ως osteria ως λανθασμένου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Οκτ
29
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Χώρος: φωτεινός, πολύ ωραίας αισθητικής και με άνεση ανάμεσα στα τραπέζια. 'Εχει ξεχωριστό χώρο για καπνιστές, αλλά είναι κάπως απομονωμένοι κ δεν ενοχλούν τους υπόλοιπους που έχουν τον περισσότερο κ ωραιότερο χώρο.

Εξυπηρέτηση: πολύ καλή, γρήγοροι κ ευγενικοί όλοι

Φαγητό: κερνάνε ένα ψωμί με σκόρδο που είναι εκπληκτικό (δεν αισθάνεσαι το σκόρδο καθόλου) κ το συνοδευουν με βούτηρο με τρούφα.
Σαλάτα με γκοργκοντζόλα-αυτό ήταν το μόνο αδιάφορο πιάτο κι ιδιαίτερα απογοητευτικό ως προς την ποσότητα. 5-6 φύλλα κ κάποια πολύ μικρά κομματάκια τυριού. Δεν έχει καμία λογική αυτή η ποσότητα στη σαλάτα, ούτε κοστίζει κ κάνει πολύ άσχημη εντύπωση. Επιπλεόν, αδικεί το μαγαζί γιατί τα υπόλοιπα ήταν σε πολύ καλές ποσότητες.

Μυδια με φασόλια κ λουκάνικο σε κόκκινη σάλτσα κ φρυγανισμένο ψωμί-πάρα πολύ ωραίο.
Παπαρδέλες με πάπια-τέλειο
Μαύρες ταλιατέλες με αχοιβάδες-επίσης πολύ πολύ καλό
Κορμός παγωτού- αρκετά καλός, θα μπορούσε κ καλύτερος

Τα παραπάνω, χωρίς καθόλου ποτό, 55€. Δεν είναι λίγα, αλλά τα αξίζει τα λεφτά του, οι γεύσεις είναι πρωτότυπες κ καλές κ η όλη επίσκεψη είναι ευχάριστη.

Μοναδικό μείον η μουσική που μου φάνηκε λίγο πιο δυνατή από ότι χρειάζεται.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Ιαν
13
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Αν και έχει περάσει καιρός από την επίσκεψή μου στο ιταλικό αυτό εστιατόριο, θυμάμαι αρκετές λεπτομέρειες από την όμορφη εμπειρία.

Παρασκευή απόγευμα, περίπου 2 μήνες πριν, αποφασίζουμε με ένα φιλικό ζευγάρι να πάμε το βράδυ κάπου να φάμε. Έτσι, κάναμε κράτηση στο Vespa Rossa, επιλέγοντας τραπέζι στους μη καπνίζοντες (και πράγματα ήταν έτσι, παρότι επικοινωνεί με τον χώρο των καπνιζόντων).

Το εστιατόριο βρίσκεται σε μια όμορφη γωνία και, αφού μας υποδέχτηκε μία υπάλληλος, μας έδειξε το τραπέζι μας. Ο χώρος είναι ντυμένος στα λευκά κυρίως, με πολύ ωραία διακόσμηση. Φαίνεται πως έχουν δώσει βαρύτητα στο design και το αποτέλεσμα είναι πετυχημένο. Δεν υπάρχει και πολλή άνεση χώρου, αλλά τα καθίσματα είναι πολύ άνετα και γουστόζικα.

Αρχικά ήμασταν εμείς και 3-4 παρέες ακόμα, αλλά στην πορεία γέμισε, ενώ υπήρχε κόσμος που έπινε κρασί και το συνόδευε με μικρά πιάτα. Κόκκινη βέσπα δε θυμάμαι να είδα κάπου, αλλά μπορεί να μη φαινόταν από εκεί που καθόμασταν. Ο χώρος των καπνιζόντων βρίσκεται σε ένα επίπεδο λίγο υπερυψωμένο και βρισκόταν στην άλλη πλευρά από αυτή που καθόμασταν εμείς.

Μέχρι να αποφασίσουμε τι να παραγγείλουμε, μας έφεραν σκορδόψωμο, το πιο νόστιμο που έχω φάει! Από τη λίστα των κρασιών (ιταλικά μόνο με τιμές από 12 έως 45 ευρώ), επιλέξαμε το πιο φθηνό λευκό που είχε, το οποίο ήταν πολύ καλό και ελαφρύ. Πήραμε και 2ο προς το τέλος και αφού είχαμε φάει. Γενικά, το σέρβις ήταν πολύ καλό, χωρίς να έχει κανένα υφάκι κυρίλας, με διευκρινήσεις στα πιάτα για τα οποία ρωτήσαμε και με χαμόγελο.

Στο δια ταύτα τώρα... Η παραγγελία μας δεν έγινε όπως συνηθίζουν οι Ιταλοί (antipasti, primi, secondi). Για ορεκτικό πήραμε συκωτάκια κοτόπουλου με σάλτσα μουστάρδας, πολύ καλή η επιλογή μας και αρκετή για 4 άτομα. Για σαλάτα πήραμε μία με ρόκα, φινόκιο και πορτοκάλι, εξίσου πολύ καλή, αλλά δε θα την έλεγα αρκετή για όλους μας. Γεγονός το οποίο στην πορεία μας άφησε αδιάφορους, καθώς οι μερίδες των κυρίως πιάτων μας ήταν αρκετά μεγάλες και εντελώς χορταστικές.

Εγώ πήρα το πιάτο με στήθος μοσχάρι με παρμεζάνα, το οποίο ζήτησα μέτρια ψημένο, αν και τελικά θα το ήθελα λιγότερο ψημένο. Το κρέας ήταν μαλακό και αρκετά ζουμερό. Οι υπόλοιποι πήραν γίγας τορτελίνι (μαύρο )με σολομό, το οποίο ζήλεψα, λιγκουίνι με αχιβάδες, πολύ πολύ καλό και λαζάνια λαχανικών, ένα από τα πιάτα ημέρας.

Μαζί με τα 2 μπουκάλια κρασί, πληρώσαμε κάτι παραπάνω από 80 ευρώ. Ανυπομονώ να ξαναπάω!!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Απρ
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Παρασκευή (17-04-15) βραδύ, από τις λίγες ημέρες με σχετικά καλό καιρό, επισκεφθήκαμε το εστιατόριο, ακολουθώντας την αγάπη της γυναίκας μου για τα ζυμαρικά και τις πολύ καλές κριτικές.

Το τραπέζι, το είχα κλείσει νωρίτερα, με το ευγενικό προσωπικό του εστιατορίου, να παρέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την περιοχή, το πρόβλημα με το παρκάρισμα, αλλά και την ύπαρξη παρκαδόρων.

Το εστιατόριο είναι γωνιακό με περιμετρικό τζάμι και προσφέρει οπτική επαφή σε διαφορετικές μεριές. Στο μικρό προθάλαμο που διασχίζεις όταν μπαίνεις σε αυτό σε περιμένει το προσωπικό για το απαραίτητο καλωσόρισμα. Τα τραπέζια είναι άνετα και σε ιδανική απόσταση μεταξύ τους, ώστε να μην ενοχλείται κανείς από συζητήσεις ή τις κινήσεις του προσωπικού. Η διακόσμηση ήταν λιτή με τις απαραίτητες πινελιές, θυμίζοντας πάντα το ύφος και την προέλευση του φαγητού που πρόκειται να απολαύσεις.

Το προσωπικό του εστιατορίου ήταν σε κάθε περίπτωση ευγενικό, εξυπηρετικό, έχοντας πολύ καλή γνώση του καταλόγου και ανταποκρινόταν άριστα σε κάθε διαφορετικό πόστο (υποδοχή, παραγγελία, σερβίρισμα), ακόμα και όταν αυτό είχε γεμίσει, δείχνοντας υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού

Αντί για το κλασικό κουβέρ το εστιατόριο προσφέρει σκορδόψωμο δικής του παραγωγής με ολόκληρο σκόρδο, το οποίο το κόβουν και ανοίγουν μπροστά σου και Focaccia. Το σκορδόψωμο, γευστικά ήταν πολύ ωραίο και σε καμία περίπτωση το σκόρδο δεν ήταν έντονο ή ενοχλητικό. Ακόμα και όταν το γευόσουν σκέτο λιωμένο σου άφηνε μια απαλή αίσθηση. Η focaccia για τα δικά μου γούστα ήταν λίγο αλμυρή και χωρίς ιδιαίτερη ένταση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν καλή.

Για ορεκτικό πήραμε Polpetine di Rao, άνετα το έπαιρνες και σαν μερίδα, το οποίο ήταν κεφτέδες σε κόκκινη σάλτσα, με βάση μία ωραία αρωματισμένη πολέντα και φλοίδες παρμεζάνας. Εύγευστο με ιδανική αναλογία μπαχαρικών και πολύ ωραία σάλτσα η οποία έδενε τέλεια με τη γευστική πολέντα.

Για συνέχεια δοκιμάσαμε την ιταλική λευκή πίτσα Lombarda, με τυριά αλλαντικά (μορταδέλα και ζαμπόν αν θυμάμαι καλά) και αυγά. Άψογη λεπτή ζύμη, ιδανικά ψημένα υλικά που ταίριαζαν γευστικά μεταξύ τους, παρά τις αρχικές μου αμφιβολίες.

Το κυρίως πιάτο είχε να κάνει όπως είναι φυσικό με ζυμαρικά. Δοκιμάσαμε Tortelazzo γεμιστά με χοιρινό φιλέτο σε ζωμό μοσχαρίσιου κρέατος και Cannelloni. Η σάλτσα του ήταν εκπληκτική και σίγουρα ένα πιάτο που πρέπει να δοκιμάσεις εάν επισκεφθείς το εστιατόριο. Το cannelloni, λόγω του μπλε τυριού, ένα δεν κάνω λάθος, ήταν λίγο βαρύ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν εύγευστο.

Για γλυκό επιλέξαμε κάτι ελαφρύ καταλήγοντας σε πανακότα, η οποία δεν ήταν έτσι ακριβώς όπως την περίμενα.

Όσο για την τιμή θα συμφωνήσω και με άλλους ότι εάν οι τιμές πέσουν λίγο, σίγουρα θα δυσκολεύεσαι να κλείσεις και θα είναι μόνιμα γεμάτο.

Εν κατακλείδι στο Vespa Rossa πας για την πολύ καλή και διαφορετική γευστική εμπειρία που σου προσφέρει, με ιδιαίτερα και διαφορετικού είδους ζυμαρικά από τα συνηθισμένα.

ΥΓ: Δεν ξέρω αν πρόκειται για τυχαίο γεγονός ή απλή καθυστέρηση στην ενημέρωση, αλλά υπήρχαν αρκετές διαφορές στο κατάλογο του καταστήματος με αυτό που υπάρχει στο διαδίκτυο. Αυτό βέβαια δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μειώσει την άψογη προσπάθεια και τις πολύ καλές γεύσεις που παρέχονται.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Μάρ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Επισκεφτήκαμε με τη σύζυγό μου την Osteria ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. Φτάσαμε στο μαγαζί κατά τις 9 και ευτυχώς βρήκαμε εύκολα θέση για το αυτοκίνητο, σχεδον απ'έξω(κάτι που για την περιοχή είναι σπάνιο). Είχαμε κάνει κράτηση και, αφού μας υποδέχτηκαν καθίσαμε σε ένα τραπέζι στα μπροστινά παράθυρα, στολισμένο με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο!

Ο χώρος μοντέρνος, στυλάτος και ''Ιταλικός". Η μίνιμαλ αισθητική, το ξύλινο πάτωμα και οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες δένουν αρμονικά με το λευκό, το μαύρο και μερικές πινελιές κόκκινου. Στα συν του χώρου η απουσία τσιγάρου και ο άψογος εξαερισμός.

Το δείπνο ξεκίνησε με focaccia, αλμυρά σχετικά και το, γνωστό πλέον ζεστό ψωμάκι γεμισμένο με ολόκληρο κεφάλι σκόρδου, που ο σερβιτόρος κόβει μπροστά σου. Απόλυτα ταιριαστό και το ντιπ βούτυρου με λάδι τρούφας και φασκόμηλο. Λόγω της ημέρας αποφύγαμε να σχολιάσουμε το εμφιαλωμένο νερό του 1lt στα 2 ευρω, αλλά εκτιμώ οτι είναι παραφωνία για το μαγαζί.

Δεν μπορέσαμε να δοκιμάσουμε πολλά πιάτα, μιας και είμαστε μόνο 2, οπότε περιμένουμε την επόμενη φορά που θα το επισκεφτούμε! Πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες Ιταλικής κουζίνας σε ζυμαρικά, κρέας και πίτσα-λευκή και κόκκινη.

Για αρχή πήραμε:
λευκή πίτσα Patata με καπνιστό χοιρινό, μοτσαρέλλα, κρεμμύδι, και (ελάχιστη δυστυχώς)γκοργκονζόλα. Εξαιρετική η τραγανή ζύμη, περίμενα λίγο πιο έντονη τη γεύση της. (3,5)

Για συνέχεια:
Panzarotti με λευκή σάλτσα κοτόπουλου, καπνιστό προβολόνε, σπεκ και παρμεζάνα. Εύγευστο, αν και αρκετά ήπιο πιάτο, απελπιστικά μικρό όμως για 14 ευρώ-μόνο 8 μετρημένα ζυμαρικά(όπως είχα διαβάσει και σε άλλη κριτική). (3)

και:
Gnocchi με σάλτσα(ελάχιστης και πάλι) γκοργκοντζόλα. Καλό πιάτο, αλλά nothing special (2,5 άντε 3)

Τα συνοδέψαμε με δύο ποτήρια Castellare di Castellina(Nero d’Avola), ένα δροσερό, φρουτώδες και απλό κρασί από τη Σικελία, ταιριαστό στις γεύσεις του φαγητού.

Για όλα τούτα πληρώσαμε 46 ευρώ, αρκετά για τις μέρες μας-με δεδομένο και το μέγεθος των πιάτων, ικανοποιητικά για την περίσταση και την ''κλάση'' του μαγαζιού. Να τονίσω και την άψογη εξυπηρέτηση από τους 5 ή 6 σερβιτόρους. Εκτιμώ πάντως, πως αν αυξήσει λίγο τις μερίδες του, μπορεί να γίνει από τις καλύτερες επιλογές για ποιοτικό φαγητό!