ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ

Μοντέρνα κουζίνα

  Ακτη Θεμιστοκλεους 64, Σεληνια Σαλαμινας [Χάρτης]
  210 4671334

Ώρες λειτουργίας:
Ανοιχτά καθημερινά από τι 1 μ.μ!!

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Το εστιατόριο μας έχει δημιουργηθεί από το 1936,παρέχοντας στο πελάτη εδώ και 78 χρόνια τις καλύτερες υπηρεσίες σε όλα τα επίπεδα.



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Πέραμα - Σαλαμίνα, Αθήνα
Απρ
08
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Ξεκινάω αυτήν την κριτική με την εξής διατύπωση:
Είμαι πολύ, πάρα πολύ μπερδεμένη από την εμπειρία μου στα Βοτσαλάκια. Είμαι μπερδεμένη πρώτον γιατί έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο χρήστη Vagelis, και παραξενεύτηκα που δε συμμερίστηκα τον ενθουσιασμό του, αλλά είμαι και επίσης μπερδεμένη από το ίδιο το μαγαζί που φαντάζει στα μάτια μου σαν να μην έχει αποφασίσει ποια ταυτοτητα θέλει να υιοθετήσει.

Θα ξεκινήσω την κριτική μου λέγοντας ότι, καίτοι παραθερίστρια στη Σαλαμίνα εδώ και χρόνια, ποτέ δεν είχα γευματίσει σε αυτό το εστιατόριο, γιατί υπήρχε πάντα η φήμη του ακριβού (η οποία διαψεύσθηκε ως επί το πλείστον). Το μαγαζί βρίσκεται στην περιοχή των Σεληνίων, στο ισόγειο ενός ξενοδοχείου, και το καλοκαίρι έχει και τραπεζάκια πάνω στον παραλιακό δρόμο. Μια μεγάλη τζαμαρία σου επιτρέπει να απολαύσεις τη θέα και το χειμώνα, βέβαια.!

Ο χώρος θυμίζει - όπως αναφέρει και ο Vagelis- γερμανική μπυραρία, αν και δεν έχω δει ποτέ μου κολονάτα ποτήρια σε μπυραρία!!! Κυριαρχεί το ξύλο, και γενικά υπάρχει μία αίσθηση "κυριλέ" (κατά την αντιπαθή, σε εμένα, διατύπωση), για τα δεδομένα της περιοχής, η οποία ΔΕΝ μου άρεσε. Γενικώς στο νησί αυτό, το οποίο είναι πάρα πολύ όμορφο κατά τόπους (κυρίως μακριά από τους οικισμούς), οι κάτοικοι δείχνουν να έχουν ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας. Θέλω να πω, ότι το απλό μας φαίνεται ίσως κατώτερο και κιτς, με συνέπεια να μην υπάρχει στο νησί μία γνήσια ταβέρνα με κοψίδια, ή ένα ουζερί (πέραν του Κάκια), αλλά υπάρχει ιταλικό, υπάρχουν δεκάδες πιτσαρίες και σουβλατζίδικα. Νομίζω ότι υπάρχει ένας μιμητισμός προς την Αθήνα ο οποίος ΔΕΝ είναι δημιουργικός (βλ. Goody's, Coffeetime κλπ. ).

Αν ήθελα να φάω σε κυριλέ εστιατόριο με κολονάτα ποτήρια θα πήγαινα στην Αθήνα και νομίζω ότι αυτό που μας λείπει σε όσους είμαστε εγκλωβισμένοι στο κλεινόν άστυ είναι η απλότητα, η αυθεντικότητα και το ανεπιτήδευτο. Τεσπα, ας μην πήγαινα εκεί θα μου πείτε, οποτε κι εγώ για να είμαι δίκαιη στο χώρο βάζω 4 (του αξίζει άλλωστε, δεν είναι σε καμία περίπτωση άσχημος-ίσα ίσα είναι περιποιημένος και πεντακάθαρος).

Στην εξυπηρέτηση βάζω καθαρό τεσσάρι, διότι κατέφθασε ένας κύριος ευγενέστατος, χαμογελαστός, καθόλου διεκπεραιωτικός και φιλικότατος. Παρόλα αυτά αγαπητέ Vagelis το εμφιαλωμένο νερό εξακολουθεί να καταφθάνει ΑΝΕΥ ερωτήσεως (εμεις στο Αιάντειο το νερό της βρύσης το πίνουμε πάντως....). Δεν είναι όμως κάτι που βαρύνει το σερβιτόρο γι' αυτό δεν προσμετράται. Ο σεφ δεν φάνηκε από το τραπέζι μας, όπως αναφέρεται σε άλλες κριτικές.

Στα του φαγητού τώρα.
Το μενού είναι ερμαφρόδιτο. Και εξηγούμαι πάραυτα. Συνυπάρχουν τα κλασικά ορεκτικά (πατάτες, τζατζίκι, τυροκαυτερή, σαγανάκι) με πιο πειραγμένα (παστουρμαδοπιτάκια, τηγανητό μαστέλο με γλυκό του κουταλιού).

Συνυπάρχουν τα γκουρμέ κυρίως (φιλετάκια κοτόπουλο με σάλτσα μήλου, ψαρονέφρι γεμιστό με γραβιέρα και πιπεριές, μοσχαρίσια γάλακτος με σάλτσα πιπεριού) με τα αρνίσια παϊδάκια και τα μαμαδίστικα μακαρόνια με κιμά. Συνυπάρχουν, τέλος, τα μύδια-γαρίδες-ψάρια, γενικώς, με κρεατικά.

Δημιουργείται, τέλος, ένας αρκετά μεγάλος κατάλογος, αδικαιολόγητος για την τοποθεσία του εστιατορίου και για το κοινό στο οποίο απευθύνεται (ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν βρισκόμαστε στους Ορίζοντες Λυκαβηττού). Keep it simple.

Εγώ αναρωτιέμαι: Τι ήθελε να γίνει αυτό το εστιατόριο όταν θα μεγάλωνε; Ψαροταβέρνα γκουρμέ; Χασαποταβέρνα; Βασίλαινας στη θέση του Βασίλαινα; Δεν έχει χαρακτήρα και με ενοχλεί αυτό πάντα σε ένα εστιατόριο. Δε μπορείς να τους ικανοποιείς όλους!! Δε γίνεται! Πρέπει να έχεις μια ταυτότητα. Να λες, όπως για ψαρικά, "πάω στον Κάκια", έτσι πχ εδώ θα μπορούσε όντως να το κάνει μπυραρία ο ιδιοκτήτης, και να λες πάω για ψαγμένη μπύρα και κότσι, πάω για ποικιλία με λουκάνικα. Εδώ λες, ότι και να θελω το τρώω. Τέλος πάντων.

Για δύο άτομα παραγγείλαμε μία σαλάτα Βοτσαλάκια (λάχανο-μαρούλι-καρότο-λιαστή ντομάτα (ελάχιστη)-3(! ) μετρημένα πιτάκια και υπερβολικά πολλή σάλτσα για τα γούστα μου. Σχεδόν κολυμπούσε η σαλάτα. Δεν ήταν κακή αλλά δε με συγκλόνισε. Μεγάλη ποσότητα, στα 6,50 ευρώ.

Από κυρίως πήραμε μία μοσχαρίσια γάλακτος με σάλτσα πιπεριού (14 ευρώ) και ψαρονέφρι γεμιστό με γραβιέρα και πιπεριές (στα 11 ευρώ). Το μοσχάρι ήταν το καλύτερο πιάτο, αν και δεν ερωτηθήκαμε για το ψήσιμο (μετά το Παρίσι, αυτό πλέον με ξενίζει). Ήταν ωραία ψημένο, αν και ένα κλικ λιγότερο ψήσιμο θα το απογείωνε. Η σάλτσα καλή.

Το ψαρονέφρι τώρα, ήρθε κομμένο μπουκίτσες (το οποίο με παραξένεψε) και δεν κατάλαβα πολύ καλά, για να είμαι ειλικρινής, τη γέμιση. Επίσης η γεύση του με άφησε αδιάφορη. Αυτό που με παραξένεψε όμως πολύ είναι ότι και τα δύο πιάτα ήρθαν, σε σχέση με το συνήθη χρόνο ψησίματος, αρκετά γρήγορα, και μπορώ να πω σχεδόν με σιγουριά ότι το ψαρονέφρι μπορεί να ήταν και ζεσταμένο.

Σαν συνοδευτικά τα πιάτα είχαν πατάτες (προτηγανισμένες) και μακαρόνια με τυρί (!!! ). Άλλο ανεξήγητο φαινόμενο. Τόσο γκουρμέ πιάτα να τα συνοδεύουμε με μακαρόνια με τυρί!! Ας έβαζαν ρύζι, χίλιες φορές θα κολλούσε περισσότερο (ειδικά σε πιάτα με σάλτσα, εδώ που τα λέμε). Το φρυγανισμένο ψωμί που ήρθε με το που κάτσαμε ήταν πεντανόστιμο.

Στο τέλος ήρθε κερασμένο ενα γλυκό που νομίζω ήταν φανουρόπιτα (ή ίσως καρυδόπιτα), δεν κατάλαβα καλά.

Για τα παραπάνω με μισό κιλό κρασί κόκκινο δώσαμε 34 ευρώ, τα οποία δεν ήταν πολλά για την πρώτη ύλη που φάγαμε (μοσχάρι, ψαρονέφρι), αλλά δεν ήταν αναλογικά με τη γευστική εμπειρία, νομίζω.

Εν κατακλείδι, ίσως φταίει το γεγονός ότι είναι χειμώνας και το μαγαζί είναι off season, αλλά εγώ δε μπόρεσα να εξηγήσω τις τρεις υπάρχουσες διθυραμβικές κριτικές και νομίζω δε θα το επισκεφθώ άλλη φορά χειμώνα. Ίσως κάνω μια προσπάθεια και το καλοκαίρι. Ίσως δεν ήταν, απλώς, η μέρα τους. Αν πάλι, το μετατρέψουν σε μία καθαρόαιμη μπιραρία, τότε ίσως γίνει και στέκι μου. Νομίζω, γενικά, ότι το μυστικό είναι στην απλότητα. Αυτά από εμένα!


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Πέραμα - Σαλαμίνα, Αθήνα
Αυγ
12
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Η επίσκεψη έγινε το βράδυ της Πέμπτης 7 Αυγούστου και ομολογώ πως δε θα γινόταν αν δεν είχα διαβάσει την κριτική του έμπιστου χρήστη VAGELIS, που για κάποιον ανεξήγητο λόγο είχε εντυπωθεί στη μνήμη μου. Το μοναδικό αρνητικό που αναφέρει (κόστος μετακίνησης) δεν υφίστατο, καθώς βρεθήκαμε ούτως ή άλλως για μερικές μέρες στη Σαλαμίνα, οπότε αποφασίσαμε να πάμε.

Θα ξεκινήσω σχολιάζοντας το χώρο, ο οποίος πραγματικά μας μάγεψε. Η ώρα που πήγαμε (20:30 περίπου) μας επέτρεψε να διαλέξουμε όποιο τραπέζι θέλαμε, αφού ήμαστε οι μοναδικοί πελάτες. Αρχικά είχα έναν ενδοιασμό για το αν θα ακούσω τη συμβουλή του VAGELIS για τραπέζι δίπλα στη θάλασσα, λόγω της 2,5 ετών μικρής μου, αλλά σκέφτηκα να το ρισκάρω και δεν το μετάνιωσα καθόλου.

Η βραδιά ήταν πολύ γλυκιά με τέλεια θερμοκρασία, μάλιστα πετύχαμε και το σούρουπο, ο φωτισμός απαλός αλλά επαρκής για να βλέπεις τί τρως, αρκετή ησυχία με ελάχιστα διαλείμματα (ο λόγος τα διερχόμενα πειραγμένα μηχανάκια στο δρόμο από πάνω), τα κουνούπια ευτυχώς δε μας τίμησαν με την παρουσία τους, το τραπέζι που διαλέξαμε ήταν ευρύχωρο (για 6 άτομα ενώ ήμαστε 4 ενήλικες και 1 νήπιο), οι καναπέδες άνετοι, με λίγα λόγια ειδυλλιακή ατμόσφαιρα. Η μικρή μου, αφού έφαγε, απασχολήθηκε με τα βοτσαλάκια, τη διακοσμητική βάρκα, το πιθάρι και τις ζωγραφιές της, οπότε δεν ενόχλησε άλλο τραπέζι και ο χώρος που κινείτο ήταν σχετικά μικρός και απόλυτα ελέγξιμος.

Περνάμε στην εξυπηρέτηση. Ο μοναδικός σερβιτόρος ήταν ευγενικός και αρκούντως επεξηγηματικός, όπου χρειαστήκαμε διευκρινίσεις. Σωστός στους χρόνους με ένα απολύτως άνευ σημασίας για εμάς λαθάκι. Ίσως δε θα έπρεπε να το γράψω, αλλά για την ιστορία αναφέρω ότι έφερε διαφορετική μάρκα μπίρας από αυτή που παραγγείλαμε. Δεν του το επισημάναμε καν. Τόσο μας ένοιαξε.
Η τακτική για το εμφιαλωμένο νερό μάλλον δεν αναθεωρήθηκε. Όμως, δεν ανοίχθηκε αμέσως και δε ζήτησα να γίνει αλλαγή με νερό κανάτας. Ίσως δέχονταν.

Και τώρα στα ουσιαστικά.
Ήρθε για αρχή φρυγανισμένο μπόλικο ψωμάκι με λάδι, ενώ παραγγείλαμε:
- Φάβα. Ονειρική η γεύση της, η νοστιμότερη που έχω δοκιμάσει. Έβγαζε μια ανεπαίσθητη γλύκα που απογείωνε αυτό το υποτιθέμενο ταπεινό πιάτο. Σερβιρίστηκαν σε ξεχωριστό πιάτο κρεμμύδια κι ελιές καλαμών.
- Τυροκαυτερή. Ήταν οπωσδήποτε χειροποίητη και όσο πρέπει καυτερή για το δικό μου ουρανίσκο (όχι πολύ δηλαδή), εξαιρετική.
- Πατάτες τηγανητές. Χειροποίητες χωρίς λαδίλα, ίσως ήθελαν λίγο περισσότερο τηγάνισμα.
- Φέτα σαγανάκι με μέλι. Μου είπαν πως ήταν αρκετά καλό, προσωπικά δε συμπαθώ το μέλι στο σαγανάκι και δε δοκίμασα.
- Γαριδομπουρεκάκια σε χωριάτικο φύλλο συνοδεία coctail sauce. Να σημειώσω εδώ ότι η σως είχε αρκετά έντονη τη γεύση του πορτοκαλιού και οι γαρίδες ήταν al dente, στοιχεία που σε εμένα άρεσαν πολύ, όχι όμως και σε άλλο μέλος της παρέας.
- Spring rolls λαχανικών. Σωστά τηγανισμένα, με υφή πουρέ η γέμιση, σίγουρα περιείχε και τυριά, θετικό το αποτέλεσμα.
- Χταπόδι ψητό. 'Όχι ακριβώς ψητό δηλαδή και αυτό με δυσαρέστησε λίγο, όταν το παραγγέλνω ψητό, το εννοώ γνωρίζοντας ότι θα είναι πιο σκληρό, αλλιώς θα είχα παραγγείλει βραστό.
- Πιάτο ημέρας Ριζότο με καραβιδοουρές. Ήταν μια επιτυχημένη προσπάθεια του σεφ σε γενικά πλαίσια, που κατά τη γνώμη μου είχε δύο αστοχίες. Η πρώτη ήταν ότι περιείχε μεγάλη ποσότητα φρέσκιας ντομάτας που ξίνιζε ελαφρώς το πιάτο (αυτό ίσως σε κάποιους αρέσει, προσωπικά το αποφεύγω όταν μαγειρεύω προσθέτοντας 1 κ. γ. ζάχαρη). Η δεύτερη ήταν ότι πέτυχα κομμάτι καραβίδας ακαθάριστο από το έντερο. Μπορεί να είχε ξεφύγει το συγκεκριμένο, γιατί δεν παραπονέθηκε άλλος από τους συνδαιτημόνες. Όμως για εμένα αυτό ήταν καθοριστικό, ώστε να μην ξαναβάλω στο πιάτο μου.
- 1/2 κιλό χύμα λευκό κρασί, ελαφρύ και παγωμένο
- 1 μπίρα πολύ παγωμένη
- 2 coca cola

Ο λογαριασμός για όλα τα παραπάνω στα 55 ευρώ. Δε σκάσαμε στο φαγητό, αλλά χορτάσαμε χωρίς να έχουμε βαρύ στομάχι μιας και ήταν βράδυ. Η μικρή μου δοκίμασε από όλα. Θεωρώ πως άξιζαν και με το παραπάνω τα χρήματά που δώσαμε για μια τόσο υπέροχη βραδιά με θαλασσινές γεύσεις.

Εννοείται πως το προτείνω και μάλιστα το συμπέρασμα που έβγαλα τις λίγες μέρες που ήμουν επισκέπτρια στη Σαλαμίνα είναι ότι δεν υπάρχει ανταγωνιστής στη συγκεκριμένη συνδυαστική ποιότητα χώρου-ατμόσφαιρας-φαγητού-εξυπηρέτησης-vfm σε ολόκληρο το νησί.

Παίζουν μπάλα μόνοι τους και μπράβο τους, γιατί θα μπορούσαν εύκολα να κάνουν έκπτωση στην ποιότητα. Πάλι καλύτεροι θα ήταν.

Χαίρομαι που δεν επέλεξαν τη λύση "στους στραβούς κυβερνά ο μονόφθαλμος", αλλά τη δύσκολη οδό.

Υ. Γ.1 Το εύρος τιμής που έβαλα δεν είναι για ότι πληρώσαμε, αλλά για ότι θα πληρώσει όποιος παραγγείλει τα κλασικά, σαλάτα, λίγα ορεκτικά, 1 κυρίως πιάτο ανά άτομο.

Υ. Γ.2 VAGELIS να είσαι καλά! Keep up the good search.