ΒΟΥΡΛΙΩΤΙΝΑ

Μεζεδοπωλεία

  Βασ. Αλεξάνδρου 10 & Υμηττού, Καισαριανή [Χάρτης]
  210 7291545

Περιγραφή
Ένα γλυκύτατο μικρό οινομαγειρείο που μετατρέπει ένα δύσκολο οδοιπορικό σε έναν γευστικό δρόμο, αρωματισμένο με μπαχαρικά και πασπαλισμένο με προσωπικό μεράκι. Όταν το σπίτι της γιαγιάς Τριανταφυλλιάς στην Καισαριανή μετατράπηκε σε 'Μικρασιατικές Γεύσεις Βουρλιωτίνα', κράτησε..χαρακτήρα. Και τη διακριτική παρουσία των αναμνήσεων: στους τοίχους θα δείτε τα Βούρλα,αλλά και τα προσφυγικά της Καισαριανής,ένα έγγραφο της 'Ενώσεως των εκ Τουρκίας Ελλήνων' και σε ένα ντουλαπάκι, το Ευαγγέλιο και το εικόνισμα που κουβαλούσε μαζί της η γιαγιά. Η κυρία Τριανταφυλλιά η νεότερη,με την κουζίνα της,αποφάσισε να μας φέρει σε επαφή με μια γευστική παράδοση που εμμένει στις συνήθειές της,σε μια κουζίνα φορτισμένη συναισθηματικά. Ενός χώρου έντιμου και αληθινού που μιλάει απλά. Και ξάστερα..
Ώρες λειτουργίας:
Tρίτη εώς Σάββατο όλη μέρα ανοιχτό(13:00 μέχρι αργά το βράδυ). Κυριακη μόνο μεσημέρι (εως τις 18:00). Δευτέρα κλειστά.
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Κάνει delivery Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες Υπάρχει εξωτερικός χώρος


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Φεβ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Η ενθουσιώδης κριτική της φίλης PP TINA στάθηκε αφορμή για μελλοντική επίσκεψη της παρέας μου στη Βουρλιωτίνα. Το συζητούσαμε αρκετά και ψάχναμε αφορμή να την επισκεφθούμε. Ο κυριότερος λόγος όμως που ήθελα να κάνω την επίσκεψη μου είναι πως η προγιαγιά μου ήταν πρόσφυγας από τα Βουρλά, οπότε η γιαγιά μου γαλουχήθηκε και ακολούθησε με τη σειρά της τις παραδόσεις και τις μαγειρικές τους συνήθειες. Μην υπερβάλλω, όχι σε όλες τις συνταγές, αλλά σε έναν ικανό αριθμό σίγουρα.

Θυμάμαι ο κουτός όταν τη ρωτούσα "Γιαγιά, τι θα φάμε σήμερα;" εκείνη μου απαντούσε "σουτζουκάκια" και με έπιανε ένα ύφος αποστροφής λέγοντας της "Πάλι;Τα βαρέθηκα" και ζητώντας της καρμπονάρες και πίτσες.... Που να ξέραμε τότε τι μας περίμενε όταν θα χάναμε αυτά τα τόσο σημαντικά πρόσωπα από τη ζωή μας που έφυγαν παίρνοντας μαζί τους, όλες αυτές τις αγαπημένες γεύσεις. Για εμένα, προσωπικά, ήταν ένα βίαιο τέλος εποχής και απώλεια της παιδικής αθωότητας. Φτάσαμε τώρα να θεωρούμε τις σαλάτες από τα Έβερεστ και τον Γρηγόρη λύση για ένα υγιεινό γεύμα. Χωρίς να θέλω να δημιουργήσω εντυπώσεις, καλές και χρυσές οι σαλάτες τους (ειδικά αυτή του Γρηγόρη με τις πένες) αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με το καθημερινό τηλεφώνημα της γιαγιάς να με ρωτήσει τι ώρα θα έρθω και τι θέλω να φάω. Ελπίζω ότι αυτήν την ιδιαίτερη σχέση θα τη ζήσουν και επόμενες γενιές.

Η επίσκεψη μας λοιπόν έγινε Σάββατο 20/2/2016 από 7 άτομα. Δυσκολευτήκαμε πολύ να μαζευτούμε γιατί τα 3 άτομα χρειάστηκε να αλλάξουν την προγραμματισμένη έξοδο τους αλλά τέλος καλό, όλα καλά. Το μαγαζί βρίσκεται στην προσφυγική περιοχή της Καισαριανής και μάλιστα χαμογέλασα ελαφρώς όταν πάρκαρα στις 22.00 το βράδυ έξω από το μαγαζί. Οι κατοικίες μου θύμιζαν πολύ την περιοχή μου (Δραπετσώνα). Το μαγαζί βρίσκεται κοντά στην Λαδόκολλα, όχι στην κεντρική περιοχή της Καισαριανής, οπότε το παρκάρισμα ήταν παιχνιδάκι. Ευτυχώς γιατί είχα αργήσει κιόλας!

Μπαίνοντας μέσα στο μαγαζί, αφού δέχτηκα τα πειράγματα της παρέας μου, είδα πως είμασταν το μοναδικό τραπέζι. Εικόνα που με παραξένεψε και με προβλημάτισε. Δεν μιλάμε για μεγάλο χώρο, το πολύ 10-12 τραπεζάκια είχε. Μόλις άλλο ένα ζευγάρι ήρθε μετά από εμάς. Νεκρή μέρα και να πω στεναχωρήθηκα. Κατά τ'άλλα η διακόσμηση δεν είχε κατι το ιδιαίτερο. Τα αποκόμματα των εφημερίδων, κάποια άρθρα από εφημερίδες σε καδράκια και μια διακόσμηση αποκριάτικη αλλά σε λιτό ύφος. Θετική εντύπωση μου άφησαν τα σερβίτσια μια νοσταλγικής εποχής που ήταν τοποθετημένα σε μία βιτρίνα. Αυτό ναι, θύμιζε κάτι από τα παλιά. Υπήρχε μια σχετική ζεστασιά στον χώρο, ενώ για όσους ενδιαφέρονται και οι τουαλέτες ήταν καθαρές.

Η εξυπηρέτηση από μια κοπέλα και την ιδιοκτήτρια ήταν σε καλούς χρόνους και ευγενική. Μάλιστα προσάρμοσαν τα τεμάχια της παραγγελίας μας ώστε όλοι να μπορούμε να δοκιμάσουμε τις γεύσεις τους. Η απόδειξη ήρθε κανονικά μαζί με το δελτίο παραγγελίας αν και άλλο συνολικό ποσό ήταν στην απόδειξη και άλλο στο δελτίο. Δεν μπορώ να πω, τίμιο σέρβις χωρίς να σου κάνουν τεμενάδες, μας βοήθησαν να πάρουμε σε πακέτο ότι περίσσεψε στο τέλος της βραδιάς αλλά σε γενικές γραμμές κάτι μου έλειπε για να βάλω άριστα. Θα το ήθελα πιο ζεστό και σπιρτόζικο αλλά αυτά είναι θέμα γούστου. Ίσως το στυλ τους είναι πιο διακριτικό. Τέλος, θα ήθελα να μας φρενάρουν στην παραγγελία...

Ο κατάλογος του καταστήματος είναι αρκετά μεγάλος και αυτό ίσως σε αποπροσανατολίσει στην παραγγελία σου, μη ξέροντας τι να πρωτοπάρεις. Από την άλλη όμως σε προκαλεί να κάνεις επίσκεψη 2 και 3 φορές για να τον γνωρίσεις.

Εμείς πήραμε:

- Ψωμί με ντιπάκι σαν τυροκαυτερή στα 8.4 ευρώ. Φρεσκότατο το ψωμί και ωραίο το ντιπ αλλά μάλλον έρχεται χωρίς να ζητηθεί.

- 2 μαντί στα 17 ευρώ. Το ένα ήταν χωρίς σκόρδο αλλά αυτό που δοκίμασα με σκόρδο ήταν και πάλι ελαφρύ. Έχω δοκιμάσει και πιο σπιρτόζικα αλλού και πιο ζουμερά αλλά και αυτά ήταν ΟΚ. Πιο τραγανά μπορώ να πω και πιο μικρού μεγέθους.

- Φακές σαλάτα στα 6.1 ευρώ. Tίποτα το ιδιαίτερο με κρεμμυδάκι, μερικούς κύβους φέτας. Της έλειπε η ένταση και ήταν πολύ ζουμιασμένη.

- Φασόλια μαυρομάτικα-ρόκα-ρόδι στα 6.9 ευρώ. Άρεσαν περισσότερο από τις φακές αλλά εγώ δεν δοκίμασα.

- Καβουρμάς με αυγό και τυρί στα 6.5 ευρώ. Από τα καλύτερα πιάτα καθώς ήταν "μαδημένος" και ζουμερός, μαζί με το τυράκι ήταν απολαυστικός.

- Μπουρεκάκια με κιμά-κουκουνάρι στα 11.5 ευρώ. Δεν ήταν άσχημα, με τραγανή ζύμη και το κουκουνάρι να είναι εμφανές.

- Μπουρεκάκια με μελιτζάνα και τυρί στα 11.5 ευρώ. Μου φάνηκαν και αυτά οκ με τη μελιτζάνα απαλή. Σε μια φίλη φάνηκαν "ταγκισμένα" αλλά είναι θέμα γούστου.

- Πασά κιοφτέ στα 13 ευρώ. Στη γέμιση τους είχαν και παστουρμά, ζουμεροί και κρεατένιοι, άρεσαν αρκετά καθώς ήταν αφράτοι. Συνοδευόντουσαν από τζατζίκι.

- Τοματοκεφτέδες στα 7.2 ευρώ. Στους περισσότερους άρεσαν, εγώ βρήκα πιο εμφανή τη γέμιση τους από άλλων μαγαζιών. Μου φάνηκε να έχουν και τυρί στη γέμιση, σίγουρα είχαν τριμμένο από πάνω (κίτρινο).

Τα 4 προαναφερθέντα πιάτα όπως και το κεμπάπ ήρθαν ενισχυμένα, γι'αυτό και οι "φουσκωμένες" τιμές...

- Ντολμαδάκια στα 7 ευρώ. Μεγάλη μερίδα συνοδεία γιαουρτιού, δεν ξετρελάθηκα αλλά δεν ήταν και άσχημοι. Νομίζω πως το φύλλο υπερίσχυε πολύ της γέμισης. Άρεσαν αρκετά στους υπόλοιπους όμως που τα θεώρησαν ορίτζιναλ σπιτικά.

- Λαχανοντολμάδες στα 8 ευρώ. Δεν πολυάρεσαν γιατί είχαν πολύ αραιή κρέμα και λίγη καπνιστή πάπρικα από πάνω. Δεν μπόρεσα να δοκιμάσω και αυτό το πιάτο!

- Χουνκιάρ μπεγεντί στα 14.3 ευρώ. Η ναυαρχίδα του μαγαζιού. Ενώ το κρέας ήταν λιώμα με ωραία κανελάτη σαλτσούλα, ο πουρές δεν άρεσε γιατί δεν ήταν μαστιχωτός. Μου φάνηκε πικρός σε κάποια σημεία. Δυστυχώς δεν έχω δοκιμάσει καλύτερο από τη Σεμέλη στον Κορυδαλλό, που μάλιστα ΔΕΝ ειδικευόταν στην Πολίτικη κουζίνα.

- 2 τζιγεροσαρμάδες στα 22 ευρώ. Δεν μπόρεσα να δοκιμάσω αφού είχα σκάσει. Η φίλη που τα δοκίμασε σχεδόν ξετρελάθηκε καθώς η γεύση της θύμισε τη μαμά της που έφτιαχνε μαγειρίτσα. Η γέμιση με τα συκωτάκια και το ρύζι ήταν πολύ μυρωδάτη με μπόλικο άνηθο και δεν μύριζε καθόλου βαρβατίλα.

- Καϊσί στα 11 ευρώ. Αρνάκι με βερύκοκα. Λουκούμι το κρεατάκι, η σάλτσα θα μπορούσε να είναι και πιο πηχτή με περισσότερη γλυκύτητα. Δυστυχώς δεν "τιμήθηκε" καθώς είχαμε σκάσει και τοποθετήθηκε η περισσότερη μερίδα σε πακετάκι.

- Γύρος της Τριανταφυλλιάς στα 6 ευρώ. Προς το τέλος ήρθε και αυτό το πιάτο και δεν τιμήθηκε. Χοντροκομμένος πάνω σε μια πίτα με κομμάτια τομάτας αν θυμάμαι και τυρί (;;). Λέγεται πως είναι η παραδοσιακή μορφή του... Αν δεν είχαμε σκάσει ίσως να υπήρχαν πιο εμπεριστατωμένες απόψεις. Δεν φάνηκε λαχταριστός πάντως.

- Κεμπάπ στα 12.3 ευρώ. Φαινόταν στεγνό από το ψήσιμο και δεν παραπέμπει στα γνωστά κεμπάπ των ψητοπωλείων. Πολύ πιο σφιχτό και κρεατένιο, ΟΚ γευστικά... ΟΧΙ όμως να ξετρελαίνεσαι... Προσωπικά πιο κοντά σε μπιφτέκι θα τον τοποθετούσα καθώς δεν θυμάμαι να έχει και ιδιαίτερα μπαχαρικά.

- 2 μερίδες σουτζουκάκια με ελιές στα 16 ευρώ. Αμέσως μπήκαν σε πακετάκι. Η σαλτσούλα φαινόταν ζουμερή και μαζί με το ρυζάκι συνέθεταν ένα χορταστικό στο μάτι πιάτο. Στη γεύση.... Άγνωστο.

- 2 ή 2.5 λίτρα κόκκινου χύμα κρασιού στα 22.5 ευρώ. Απλώς συμπαθές και χωρίς δυσάρεστες παρενέργειες.

- 1 μπύρα Κάιζερ στα 3.6 ευρώ.
- 2 Λούξ κόλες στα 3.6 ευρώ.
- 3 σόδες στα 5.4 ευρώ.

Ευτυχώς νεράκι δροσερό στη δική τους μποτίλια που όποτε ζητούσαμε ερχόταν.

- Κέρασμα καζάν ντιπί που στους λάτρεις άρεσε, είχαμε και κάποια άλλα γλυκά όμως που επίσης τα τιμήσαμε.

- Κέρασμα λικέρ κανέλα, όχι άσχημο.

Σύνολο στα 223-224 ευρώ.

Τελικό συμπέρασμα;;;

Κατ'αρχάς να πω πως τα γούστα είναι υποκειμενικά και δεν μπορούν να έχουν όλοι τις ίδιες απόψεις. Ακόμα και στην παρέα υπήρχαν κάποιες υγιείς διαφωνίες!

Από εκεί και πέρα όμως, η παραγγελία ήταν τεράστια και θα έπρεπε να αφαιρεθούν 3-5 πιάτα ή να έχουμε άλλα 2-3 άτομα για να καταναλωθούν όλα αυτά που λόγω προσδοκιών, πήραμε. Χορτάσαμε άνετα, κυρίως, λόγω ποσότητας και δευτερευόντως λόγω ποιότητας

Εκεί που όμως έχω τις ενστάσεις μου είναι στις τιμές. Ακόμα και σε ένα εκ των καλύτερων εστιατορίων της Πόλης πριν 1 χρόνο, δεν θυμάμαι το χουνκιάρ μπεγεντί να κοστίζει πάνω από 10-11 ευρώ. Και εδώ μιλάμε για ένα προσφυγόσπιτο στην Καισαριανή, χωρίς να νιώσω αυτή τη ζεστασιά της φιλοξενίας, ούτε τη γκλαμουριά των πιάτων, λόγω του απλοϊκού χώρου.

Μην ξεχνάμε πως η περιοχή είναι προσφυγική, ασχέτως αν συνορεύει με ξενοδοχεία τύπου Κάραβελ και Χίλτον. Εύχομαι το γεγονός της 15% πληρότητας στην επίσκεψη μας να ήταν τυχαίο και όχι ο κανόνας, διαφορετικά τα πράγματα είναι δύσκολα. Με τέτοιες τιμές ΔΕΝ μπορεί να γίνει στέκι της περιοχής...

Από μόνη της η Βουρλιωτίνα αυτοπροσδιορίζεται μικρό οινομαγειρείο...

Ένας από τους λόγους που μου γέννησε την επιθυμία να επισκεφτώ τη Βουρλιωτίνα ήταν για να μπω σε ένα κλίμα μιας άλλης εποχής και να μεταφερθώ νοερά 100 χρόνια πίσω στις χαμένες πατρίδες, για τις οποίες οι γιαγιάδες μας, μας έλεγαν ιστορίες όταν ήμασταν μικροί. Θα ήθελα να υπήρχε μια πιο ζεστή σχέση εστιατορίου-πελάτη και όχι αποστασιοποίηση. Γιατί καλά είναι να διαβάζεις την ιστοσελίδα τους και τα άρθρα στο διαδίκτυο, αλλά αν δεν μπορέσει το εστιατόριο, κατά την επίσκεψή σου, να σου προσφέρει την εμπειρία αυτών που αντιπροσωπεύει τότε μιλάμε για μια έξοδο που "πέρασε και δεν ακούμπησε".

Υ. Γ Τα 32-33 ευρώ το άτομο είναι υπερβολικά βάσει της παραγγελίας αλλά και 23-25 να ήταν... Σας φαίνονται λίγα;

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Απρ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η χαρά μου ήταν ιδιαίτερη όταν προτάθηκε από γνωστό, αξιόπιστο και χαβαλεδιάρικο παρεάκι να πάμε στη Βουρλιωτίνα! Ο παππούς μου βλέπετε ήρθε “ξεριζωμένος” από τα Βουρλά, για να ξεκινήσει όπως πάαααααρα πολλοί (τότε) πρόσφυγες μια νέα αρχή, μια νέα ζωή, με τις δυσκολίες που όλοι γνωρίζουμε. Επίκαιρο πολύ το θέμα αυτό! Η ιστορία επαναλαμβάνεται για όλους τους λαούς.

Έτσι ένα κρύο και βροχερό Σάββατο του Φεβρουαρίου που μόλις είχε ανοίξει το τριώδιο, φτάσαμε στο ταβερνάκι της Βουρλιωτίνας! Η περιοχή όντως έχει μείνει σε μιαν άλλη εποχή. Ανεβήκαμε τα σκαλάκια που μου θύμισαν το πατρικό του πατέρα μου. Ήταν σαν να βρισκόμουν σε ένα προσφυγικό σπίτι, έτσι δηλαδή ήταν και στην πραγματικότητα παλαιότερα.. Η ζέστη που επικρατούσε μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί δεν σας κρύβω ότι όταν διαπίστωσα ότι περί ώρα 22:20 δεν υπήρχε άλλη παρέα … πίστεψα ότι θα φτύσουμε το σάλιο μας παγάκι.

Ο χώρος μου άρεσε, πάντα σε συνάρτηση με το ύφος και τον τύπο του εστιατορίου. Βαριές κουρτίνες και πλεκτές, σεμεδάκια, παλιά σερβάν με σερβίτσια εποχής, κάδρα με φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων με φλέγοντα θέματα της εποχής. Ακόμα και τα ωραία ανάγλυφα γύψινα που διακοσμούσαν το ψηλό ταβάνι είχαν όμορφα τονιστεί με χρώματα! Είναι όλα αυτά δηλαδή που μου θύμιζαν το σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Απλά και όμορφα. Είχαν επιπλέον στολιστεί χωρίς υπερβολές, με σερπαντίνες και κάποια αξεσουάρ των απόκρεων.

Η εξυπηρέτηση δυστυχώς εμένα δεν με κέρδισε. Μιλώ και για την ιδιοκτήτρια αλλά και για την νεαρή κοπέλα που μας εξυπηρετούσε παράλληλα. Ίσως ήταν κακή μέρα, αν κρίνω από την πλειοψηφία σχολίων που έχουν γραφεί εδώ. Αλλά από την δική μου εμπειρία θα συμφωνήσω απόλυτα με τον έμπιστο φίλο Jim. Και περισσότερο απ’ όλα εγώ κρατώ το “αγέλαστη και (εντελώς όμως) διεκπεραιωτική”. Και μου κάνει ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, γιατί δεν ήταν μέρα που είχε φόρτο εργασίας, καθώς ήμασταν μόνο εμείς στο μαγαζί και αργότερα ήρθε ένα ζευγάρι ακόμα.

Πείτε με περίεργη, αλλά όταν με συστήνει ένας άνθρωπος και η χειραψία του άλλου δεν είναι εγκάρδια αλλά χλιαρή κι αδύναμη… σαν να μη χρειαζόταν, προσωπικά μου λέει πολλά και όχι με την καλή έννοια φυσικά. Έτσι λοιπόν ήταν η χειραψία της ιδιοκτήτριας στο καλησπέρα σας, όπως και η μετέπειτα επικοινωνία της με το τραπέζι μας, όσες φορές εμφανίστηκε σε αυτό… χλιαρή! Και αυτό σίγουρα δεν είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των Μικρασιατών.

Σ’ εκείνη επίσης θα χρεώσω το γεγονός ότι δεν εκτέλεσε σωστά την παραγγελία μας. Δηλαδή όταν κάποιος σου λέει να προσαρμόσεις τα ορεκτικά στον αριθμό των ατόμων (εννοώντας τα μπουρεκάκια, τους κολοκυθοκεφτέδες κτλ) εξυπακούεται ότι δεν χρειάζεται διευκρίνιση για να ΜΗΝ κάνεις το ίδιο και με τα υπόλοιπα πιάτα, ειδικά όταν ο πελάτης σου έχει δώσει παραγγελία για ένα λόχο! Ακόμα κι αν εσύ κατάλαβες το αντίθετο ή ακόμα κι αν έγινε κακή συνεννόηση βρε αδερφέ, δεν είναι δύσκολο να πάρεις μια πρωτοβουλία και να ενημερώσεις ότι είναι υπερβολή! Στην τελική φέρε λιγότερα κι αν δεν χορτάσουμε εδώ είμαστε… ατάκα που μου έχουν πει πολλοί μαγαζάτορες σε παρόμοια περίπτωση! Για να καταλάβετε τι εννοώ, από την παραγγελία που θα δείτε παρακάτω, μας έφερε εκτός των άλλων, εφτά κεμπάπ… και εφτά τζιγιεροσαρμάδες... και όπου τσιγιεροσαρμάς, φανταστείτε περίπου ένα μεγάλου μεγέθους σε σχήμα αβοκάντο!

Η παραγγελία μας:

Ξεκινήσαμε με ένα εξαιρετικό καρβέλι ψωμί, φρεσκότατο και νόστιμο με συνοδεία ενός ωραίου ντιπ. Νεράκι σε κανάτα φυσικά.

- Σαλάτα πράσινη με ρόκα, φασόλια μαυρομάτικα, ρόδι και σάλτσα μπαλσάμικου… φρέσκια και γευστική, μια πάρα πολύ καλή αρχή!

- Σαλάτα με φακές, κύβους ντομάτας, μυρωδικά και μεγάλους κύβους φέτας. Παρότι πίστευα ότι θα με κέρδιζε αυτή περισσότερο, δεν με ενθουσίασε καθώς της έλειπε η ένταση, και επιπλέον είχε αρκετά ζουμιά.

- Ρολάκια (7τμχ) με κιμά και κουκουνάρι, αρκετά νόστιμα με φύλλο τραγανό και στεγνό από λάδια.

- Μπουρεκάκια μελιτζάνας (7τμχ)με τυρί, παναρισμένα απ’ έξω. Συμπαθητικά.

- Πασά κιοφτέ, δηλαδή κεφτέδες πάνω σε φύλλα μαρουλιού, που είχαν μέσα πολύ μικρή ποσότητα παστουρμά, ο οποίος τους έδινε μια πρωτότυπη νότα γεύσης. Συνοδεύτηκαν με τζατζίκι πασπαλισμένο με πάπρικα. Πολύ καλοί.

- Λαχανοντολμάδες με λίγη πάπρικα από πάνω. Συμπαθητικοί αλλά δεν κατάφεραν να πλησιάσουν την γεύση της μαμάς μου, που ψάχνω εναγωνίως πάντα όταν ζητάω αυτό το πιάτο. Το αυγολέμονο δεν είχε δέσει σωστά. Ήταν αραιό και τους έλειπε και λίγο παραπάνω λεμονάκι.

- Ντοματοκεφτέδες πασπαλισμένοι με τυρί, αρκετά καλοί αλλά έχω φάει και ωραιότερους, συνοδεία γιαουρτιού. Δεν θα το ξαναεπέλεγα αυτό το ορεκτικό.

- Ντολμαδάκια γιαλαντζί με συνοδεία γιαουρτιού, εννοείται χειροποίητα και πολύ νόστιμα! Αυτά πλησίασαν αρκετά της μαμάς.

- Καβουρμάς ανακατεμένος με αυγό και μερικά κυβάκια πιπεριάς…πεντανόστιμος! Παρά το γεγονός ότι εμφανισιακά με απογοήτευσε καθώς ήταν πνιγμένος στο λάδι, η νοστιμιά του ήταν απερίγραπτη και με κάποιο περίεργο τρόπο δεν άφηνε επίγευση λαδίλας.

- Μαντί 2 μερίδες, η μία χωρίς σκόρδο… απογοήτευση! Όταν παραγγέλνω μαντί έχω δύο ονόματα στο μυαλό μου, Χειμώνα καλοκαίρι και Πρεμιέρα. Για να μου φύγει η περιέργεια δοκίμασα και από αυτή με το σκόρδο επί τούτου να δω μήπως κάνει αυτό την διαφορά, αλλά μάταια. Δεν τα κατάφερε ούτε το μπόλικο μοσχοκάρυδο που είχε από πάνω τριμμένο. Η σάλτσα ήταν πολύ αραιή και η γεύση εντελώς άνευρη. Κρίμα.

- Αρνάκι με βερύκοκα (καϊσί θα το βρείτε στον κατάλογο), το αρνάκι ήταν αφρός στο στόμα, τα βερύκοκα δεν μ’ ενθουσίασαν αλλά μάλλον δεν τα συμπαθώ στα φαγητά ίσως γι’ αυτό. Κατά γενική ομολογία πάντως άρεσε.

- Γύρος της Τριανταφυλλιάς, χοντροκομμένα κομμάτια χοιρινού, με ντομάτα, τυρί και μαϊντανό πάνω σε ψημένη πίτα. Καλός, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έμεινε στην μνήμη μου.

- Χιουνγκιάρ Μπεγιεντί, άλλο ένα όνομα συνδεδεμένο με αυτό το φαγητό… Ταμάμ Χανιά, ανεπανάληπτο! Δυστυχώς κι εδώ δεν κατάφερε να με ενθουσιάσει. Ο πουρές μελιτζάνας -που ουσιαστικά αυτό είναι που μου αρέσει περισσότερο σε αυτό το πιάτο κι όχι το μοσχάρι που γενικά δεν συμπαθώ- ήταν αρκετά βαρύς στο κάπνισμά του, αλλά δεν ήταν αυτό που δεν μου άρεσε. Η γεύση του και η υφή του δεν ήταν άξια αναφοράς. Αντίθετα μάλλον είναι το χειρότερο γευστικά χιουνγκιάρ που έχω δοκιμάσει. Η τιμή του δε; Κάπου στα 14€ και κάτι ψιλά... απαράδεκτη!

- Σουτζουκάκια με ρύζι και μια πρωτοτυπία στη σάλτσα, με την προσθήκη ελιάς. Δεν τα δοκίμασα γιατί δεν τα συμπαθώ, αλλά η παρέα είπε τα καλύτερα.

- Τζιγιεροσαρμάδες (7 τμχ)! Από τα top πιάτα της Βουρλιωτίνας κατά την γνώμη μου. Συκωτάκια με μπόλικα μυρωδικά τυλιγμένα σε μπόλια. Η γεύση τους μου θύμισε την γεύση της μαγειρίτσας της μαμάς μου, γι’ αυτό και πιθανολογώ ότι εκτός από μπόλικο άνηθο ίσως είχε και δεντρολίβανο. Αυτομάτως μεταφέρθηκα από το τριώδιο στο Πάσχα! Είναι ο λόγος που κάποια στιγμή θέλω να επιστρέψω στην Βουρλιωτίνα!

Ήπιαμε μια μπύρα, 2 λούξ κόλες, 3 σόδες και 2 λίτρα κρασί.

Μας κέρασαν καζάν ντιπί, ωραία κίνηση αν και το βρήκα εντελώς αδιάφορο γευστικά αλλά και λικέρ κανέλας.

Πληρώσαμε 32€/άτομο…ποσό πολύ μεγάλο για ένα οινομαγειρείο. Όμως για να είμαστε δίκαιοι πήραμε πάααααρα πολλά πιάτα, των περισσοτέρων από τα οποία οι τιμές, θυμίζω ότι προσαρμόστηκαν ανάλογα με τα τεμάχια! Άρα δεν είναι αντιπροσωπευτικό αυτό το ποσό, γι’ αυτό μην σας τρομάζει. Βέβαια οι μερίδες είναι καλές, όμως σίγουρα κάποια πιάτα είναι τσιμπημένα.

Περάσαμε πολύ όμορφα λόγω παρέας και δεν μπορώ να πω ότι φάγαμε άσχημα. Απλά προσωπικά μιλώντας, μάλλον είχα περισσότερες προσδοκίες. Υπάρχουν πιάτα για τα οποία μάλλον θα ξαναγυρίσω στη Βουρλιωτίνα, ενδεχομένως τώρα που ανοίγει ο καιρός στην αυλίτσα που έχουν διαμορφώσει στο πεζοδρόμιο απέναντι. Σίγουρα όμως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και στις τιμές αλλά κυρίως στην εκτέλεση συνταγών.

Προτείνω να κάνετε μια βόλτα να πείτε κι εσείς τη γνώμη σας!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Μάρ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Όπως υποσχέθηκα στην τελευταία κριτική μου, συνεχίζω τη γευσιγνωσία σε στέκια της γειτονιάς μου, η οποία -εκτός απ’ το Παγκράτι και τον Βύρωνα- συνορεύει επίσης με τα Άνω Ιλίσια, του Ζωγράφου και την Καισαριανή. Είναι απίστευτο το πόσα μαγαζιά υπάρχουν αλλά και ανοίγουν καθημερινά, παρά τη δεινή κρίση, οπότε Θεού θέλοντος, υπάρχει ακόμα μέλλον… Σήμερα, Τρίτη και πρωτομηνιά του ανοιξιάτικου Μάρτη -και προς το παρόν όχι ‘γδάρτη και παλουκοκαύτη’ που τον θέλει η σοφή λαϊκή παροιμία μας- περπάτησα με τη φίλη μου κατά την ώρα που βράδιαζε προς την Καισαριανή, και σε 5-6 λεπτά βρέθηκα στο κατώφλι του οινομαγειρείου ΒΟΥΡΛΙΩΤΙΝΑ (Β), για την οποία οι κριτικές διίστανται σε αρκετά σημεία. Λένε πως η αλήθεια βρίσκεται συνήθως στη μέση, αλλά αυτό είναι μια σχετική άποψη που συναρτάται με την υποκειμενικότητα των στιγμών και των διαθέσεών μας. Θα σας διηγηθώ λοιπόν στη συνέχεια τη δική μου εκδοχή της Β.

Η Βουρλιωτίνα, ιδιοκτήτρια και μαγείρισσα του ομώνυμου χώρου, είναι η κυρία Τριανταφυλλιά, της οποίας η γιαγιά κι ο παππούς, με καταγωγή απ’ τα Βουρλά, προάστιο της Σμύρνης, εγκαταστάθηκαν το ’22 στο σημείο αυτό της Καισαριανής. Το μαγαζί που είναι ένα παραδοσιακό μικρασιατικό οινομαγειρείο, δίπλα ακριβώς στην Πλατεία του Αγίου Νικολάου και σε απόσταση αναπνοής απ’ την πολύβουη Υμηττού, το άνοιξε η Βουρλιωτίνα Τριανταφυλλιά πριν από 12 χρόνια, το 2004, χρονιά που φιλοξενήσαμε την Ολυμπιάδα. Όπως μάθαμε, λειτουργεί από τότε ανελλιπώς, καθημερινά πλην Δευτέρας, από 13.00-01.00, προσφέροντας μεσημεριανό και βραδινό, γεύμα δηλαδή και δείπνο. Το καλοκαίρι σερβίρει στον εξωτερικό χώρο, που είναι η μικρή πράσινη Πλατεία, ακριβώς απέναντι απ’ το πεζοδρόμιο του ισόγειου κτιρίου που στεγάζει το παραδοσιακό αυτό μαγέρικο.

Ο μέσα χώρος, όπου φάγαμε, είναι πραγματικά εντυπωσιακός στην απλότητά του και κυρίως στην υποβλητικά διακριτική παρουσία των ανεξίτηλων αναμνήσεών τους! Ανάμεσα στα άλλα, το βλέμμα μας δεν μπορεί παρά να σταθεί και να θαυμάσει την οροφή των δύο εσωτερικών χώρων, με τις ανάγλυφες έγχρωμες διακοσμήσεις από λουλούδια, αλλά και τα 12 περίπου τραπέζια, στολισμένα με βαζάκια από λεβάντες, κρινάκια κ. α. λουλούδια. Ακόμα, τις διπλές κουρτίνες στα παράθυρα, απ’ τις οποίες ξεχώριζαν οι αρχοντικές, βελούδινες, πορφυρού χρώματος κουρτίνες, τα σεμεδάκια στις βιτρίνες, τις σμυρναϊκές εφημερίδες του μαύρου Σεπτέμβρη του ’22, τις φωτογραφίες και τα κειμήλια της οικογένειας, το παλιό ραδιόφωνο, τα σερβίτσια στη βιτρίνα, και τόσα άλλα δείγματα απ’ τις αξέχαστες πατρίδες!

Επίσης τα δάπεδα με τα καφεκκόκινα πλακάκια, τον άρτιο κλιματισμό και εξαερισμό, αλλά και τις αστραφτερές τουαλέτες. Θέλει τέχνη και μεράκι η όλη υπόθεση, και η Τριανταφυλλιά τα διαθέτει, παράλληλα με τη μαγειρική δεξιοτεχνία, στην οποία θα έρθω σε λίγο. Και ακόμα, το εορταστικό πνεύμα των ημερών, με τον προσεγμένο αποκριάτικο διάκοσμο σε κάθε γωνιά, τις σερπαντίνες στους πολυελαίους, τις μάσκες με τα τούλια και τα καπέλα σε κουρτίνες και καθρέφτες, αλλά και τις αποκριάτικες στολές και τις χάντρες σε κάποιες καρέκλες και πολυθρόνες! Η Τριανταφυλλιά, μαγείρισσα αλλά και σερβιτόρα, απόψε το βράδυ, παίρνει στην εξυπηρέτηση 4 στα 4, με το σπαθί της!

Και για να μην ξεχνιόμαστε, η Σμύρνη ήτανε πάντα σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής. Ενώ λοιπόν τα μάτια μας θαυμάζουν τον δυτικό αποκριάτικο διάκοσμο, τα σμυρναίικα ρεμπέτικα και άλλα λαϊκά άσματα τέρπουν την ακοή μας!! Για όλα αυτά και όσα ακόμα ανείπωτα ευφραίνουν την καρδιά μου, δεν θα βαθμολογήσω τον χώρο του απέριττου αυτού προσφυγικού σπιτιού με 2, αλλά με 3 τουλάχιστον και μάλιστα με την καρδιά μου!! Είπαμε, στο καθετί ενυπάρχει η υποκειμενικότητα των στιγμών και των βιωμάτων μας!!

Πάμε λοιπόν τώρα στα εδέσματα και τα ποτά, σταχυολογώντας τον κατάλογο της Β. Ο Κατάλογος είναι γεμάτος απ’ τις παραδοσιακές μικρασιατικές γεύσεις με τα ποικίλα καρυκεύματα…Συνειρμικά, έρχεται στο μυαλό μου η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ, με τις εικόνες απ’ την Πόλη και τη σοφίτα, όπου ο παππούς εκμυστηρεύονταν στο εγγονό του τη μαγεία των μπαχαρικών!! Στο μενού υπάρχουν περί τους 20 μεζέδες (μπουρεκάκια, πάσης φύσεως κεφτέδες, πίτα Καισαρείας, γίγαντες με παστουρμά, …), από 4-8 €, 12 περίπου ορεκτικά (καβουρμάς, τζατζίκι, φάβα, …) από 4-9 €, καμιά δεκαριά θαλασσινά (χταπόδι πιπεράτο, γαρίδες σαγανάκι,.. ) από 7-26 € (η τιμή αφορά τη γαριδομακαρονάδα για 2), καμιά δεκαριά μαγειρευτά (κατσίκι λαδορίγανη, την ομώνυμη Βουρλιωτίνα, δηλ. μοσχάρι και χοιρινό με κίτρινα τυριά και πιπεριά στη λαδόκολλα, …) από 6-14 €, 12 περίπου πιάτα της σχάρας (παϊδάκια, κεμπάπ, …) από 8-23 € (για το κιλό τα παϊδάκια), γύρω στις 8 σαλάτες (ψητά λαχανικά, ταμπουλέ, …) από 6-9 €. Κοντολογίς, και του πουλιού το γάλα, που λέει κι ο Βασιλόπουλος!

Στη λίστα των ποτών τώρα, υπάρχουν 6 μπύρες περί τα 4 €, ούζο και τσίπουρο 200 ml. περί τα 7 €, και όλα τα γνωστά αναψυκτικά. Η ένστασή μου αφορά, ωστόσο, τα κρασιά και μάλιστα τις τιμές τους που είναι τσιμπημένες: τόσο στο χύμα, που τιμάται από 7-11 € το λίτρο, για λευκό, ροζέ, κόκκινο, και μοσχάτο Λήμνου αντίστοιχα, όσο κυρίως στα εμφιαλωμένα. Τα μεν λευκά κυμαίνονται από 19-30 € (για την Άδολη Γης, η οποία στις κάβες στοιχίζει περίπου 10 €), τα δε κόκκινα, από 24-40 € (για την Κάβα Ρούβαλη, που στις κάβες έχει περίπου 12-14 €, ανάλογα τη χρονιά)! Νομίζω ότι δεν αξίζει, σήμερα ιδίως, να επιβαρύνεται κάποιος, τρεις φορές την τιμή της κάβας… Ελπίζω, η κ. Τριανταφυλλιά να σταθεί στο ζήτημα αυτό με περισσή κατανόηση, ρίχνοντας κάπως τις τιμές πολλών κρασιών της!! Γι’ αυτό, στο τελικό vfm, τη βαθμολογώ με 3 στα 4!

Όσον αφορά τις γεύσεις των φαγητών, εμείς δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα, που διαδέχτηκαν το κρύο νερό σε κανάτα.

1. Αρχικά ήρθε καρβελάκι ψωμί με ντιπ τυροσαλάτας, στα 2.40 €.
2. Μια γίγαντες με παστουρμά, που ήταν αρκετά νόστιμοι και ήρθαν μέσα σε μια πήλινη γάστρα. Τιμή 7.60 €.
3. Μια μερίδα με 4 μπουρεκάκια μελιτζάνας με φέτα. Ήταν χορταστικά, εύγευστα και τραγανά, αλλά παρατηρήσαμε ότι η ζύμη τους ήταν ιδιαίτερα ξεροψημένη. Αυτό, ωστόσο, φαίνεται ότι συμβαίνει επειδή ίσως ακολουθούν τους κανόνες του παραδοσιακού τους ψησίματος… Τιμή 6.50 €.
4. Μια μερίδα Ισλί πιλάφι, που ήταν ένα καταπληκτικό πιάτο με ρύζι, σταφίδα, κουκουνάρι, αρνί και κιμά. Τιμή 8.50 €.
5. Μια μερίδα χουνκιάρ μπεγεντί, που ήταν πιάτο πλουσιοπάροχο, με καμιά δεκαριά κομμάτια κοκκινιστού μοσχαριού και στη μέση τον πουρέ μελιτζάνας, που ήταν σωστά μαγειρεμένος και είχε καλή μαστιχωτή, καπνιστή επίγευση. Όπως το λέει κι ο τίτλος του, είναι το έδεσμα που προκαλεί στον σουλτάνο ευχαρίστηση! Τιμή 14.30 €. Προσέξτε, όμως, ήταν ένα πιάτο σχεδόν για δύο άτομα!

Μας κέρασε ευγενικά τα κλασικά: γλυκό καζάν ντιπί και λικέρ κανέλας. Με την ευκαιρία, να προσθέσω ότι η Τριανταφυλλιά, λάτρης της κανέλας, έχει βάλει σε κάθε κουβέρ όμορφα και ευωδιαστά στικ κανέλας! Τη γεύση, θα τη βαθμολογήσω επίσης με 3 στα 4, ενώ επιφυλάσσομαι για μια προσεχή επίσκεψή μου, ώστε να δοκιμάσω κι άλλους μεζέδες της!

Ο λογαριασμός, στα 40 € (κατηγορία 17/25 € το άτομο) θεωρώ ότι κυμαίνεται σε λογικά πλαίσια, λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα ανέφερα, που κάποια ανάμεσά τους είναι ανεκτίμητα. Δεν πήραμε βέβαια κρασί που θα τον επηρέαζε σαφώς ανοδικά, και γι’ αυτό άλλωστε πρόβαλα τη σχετική ένστασή μου.

Συμπερασματικά, ίσως σταθήκαμε πιο τυχεροί απ’ τον έμπιστο VAGELI, αφού πήγαμε νωρίς μια καθημερινή που είχε απόλυτη ησυχία, οπότε μιλήσαμε, ξεναγηθήκαμε στον χώρο και ζήσαμε τις πάντα παρούσες νοσταλγικές αναμνήσεις της ιδιοκτήτριας και μαγείρισσας Τριανταφυλλιάς! Να έπαιξε, άραγε, ρόλο το ότι ήτανε Τρίτη βράδυ και η Τριανταφυλλιά βρισκόταν μόνη της στην αίθουσα και πιθανά ένιωθε πιο ήρεμη από ό, τι το Σ/Κ, όπου ίσως επικρατεί ένταση από τυχόν απρόβλεπτες συγκυρίες ή ακόμα και αναπόφευκτες ακυρώσεις;; Ποιος ξέρει…

Έτσι, θεωρώ ότι μελλοντικές επισκέψεις και κριτικές κι άλλων χρηστών θα είναι χρήσιμες και γι’ αυτό καλοδεχούμενες, αφού η Βεβαιότητα και Αξιολόγηση κάθε χώρου εστίασης χτίζεται μέρα με τη μέρα από όλους μας!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Φεβ
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Μετά από μια εκδήλωση στην περιοχή πέφτει πρόταση για "Βουρλιωτίνα", στέκι Μικρασιατικών γεύσεων, στην Καισαριανή. Στην αρχή, όταν μου παίνευαν το πιλάφι και τα διάφορα φαγητά του εστιατορίου, ήμουν διστακτική λέγοντας ότι μετά το ''Ασία" το χάος.... Τις αμφιβολίες μου έδιωξαν τα "ντοματάκια'' της φίλης Τzia's και έτσι νάμαστε στην κουζίνα της Τριανταφυλλιάς- της νεώτερης - από τα Βουρλά της Μικράς Ασίας, εξ ου και η ονομασία "Βουρλιωτίνα".

Το εστιατόριο, οινομαγειρείο όπως θέλει να αυτοκαλείται, βρίσκεται ανάμεσα σε μια συστοιχία χαμηλών προσφυγικών οικημάτων στην Καισαριανή, πίσω από τον Αγ. Νικόλαο. Πραγματικά τόσα χρόνια που περνάω από την περιοχή, μέχρι και σε βουλκανιζατέρ είχα πάει πρόσφατα σχεδόν δίπλα, αυτό το ήσυχο και, εν μέρει, εξοχικό δρομάκι της Καισαριανής δεν το είχα εντοπίσει.

Τίποτα από την εξωτερική εικόνα των υπολοίπων διπλανών χαμηλών κατοικιών δεν προδιαθέτει για τον ιδιόμορφα όμορφο χώρο της " Βουρλιωτίνας ".

Εξωτερικά υπάρχουν πολλές χρωματιστές γλαστρούλες. Ο τοίχος, η πόρτα και τα παράθυρα είναι όμορφα χρωματισμένα και το προσφυγικό αυτό " γαστρονομικό καταφύγιο " ξεχωρίζει μακράν από τα διπλανά του!

Εσωτερικά, το μέρος χωρίζεται σε δύο τμήματα. Το πρώτο, κοντά στην είσοδο, περιλαμβάνει την ανοιχτή κουζίνα και κανα δυο τραπεζάκια. Ο μέσα χώρος, μέτριας χωρητικότητας, μοιάζει με ένα μικρό λαογραφικό μουσείο, φύλακας αναμνήσεων από τις χαμένες πατρίδες. Ένα σωρό κορνιζαρισμένα άρθρα εφημερίδων από την περίοδο της μικρασιατικής καταστροφής, γκραβούρες, κεντητές κουρτίνες, μπρούτζινοι καθρέφτες, προσωπικά κειμήλια, όπως εκείνο το έγγραφο δήλωσης ακίνητης περιουσίας των ξεριζωμένων συγγενών της ιδιοκτήτριας από τα Βουρλά, σεμεδάκια, εταζέρα με παραδοσιακά σκεύη, φωτογραφίες από την πατρίδα και χάρτες της Μ. Ασίας φιγουράρουν νοσταλγικά μέσα στην αίθουσα!

Το ταβάνι είναι διακοσμημένο με μερικές άψογης χειροτεχνίας ανάγλυφες συνθέσεις χρωματιστών λουλουδιών- φαντάζομαι σημείο αναφοράς στο όνομα Τριανταφυλλιά - που μοιάζουν με ζαχαρωτά γλυκά και δίνουν έντονο ρομαντισμό στον χώρο, στοιχείο που γίνεται ακόμα πιο έντονο με τα μικρά μπουκετάκια από ξυλάκια κανέλας και φέτες αποξηραμένου πορτοκαλιού που διακοσμούν το κάθε τραπέζι. Η κανέλα, σε όλες τις παραλλαγές της, αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στον χώρο, μέχρι και φακελάκια κανέλας είναι όμορφα κρεμασμένα πάνω από την είσοδο της μέσα αίθουσας!

Στα σουπλά, που μας περίμεναν στα όμορφα διακοσμημένα και περιποιημένα τραπέζια, απεικονιζόταν ένα καφενείο από τα Βουρλά (τώρα όπως μάθαμε κατοικούνται κυρίως από Τουρκοκρητικούς ), στην τότε και στην τωρινή του μορφή. Επιπλέον, μας ενημέρωνε για το γεγονός ότι το προσφυγικό σπίτι που βρισκόμασταν ανήκε στην γιαγιά Τριανταφυλλιά ( η οποία όπως μας είπε η εγγονή της, η Τριανταφυλλιά η νεώτερη, απεβίωσε σε ηλικία 104 ετών )! Στις μέρες μας λοιπόν, το λειτουργεί η -χωρίς υπερβολή- " γκουρού των μικρασιατικών γεύσεων ", η συνονόματη μεσόκοπη εγγονή της!

Οι τουαλέτες τηρούσαν όλους τους κανόνες υγιεινής σε υπερβολικό, μάλιστα, βαθμό!

Ο όλος χώρος διαφέρει εντελώς από το εξωτερικό περιβάλλον αλλά ταυτόχρονα δένει απόλυτα με την αρχοντική εικόνα που έχουμε σχηματίσει για τα νοικοκυριά των προσφύγων στις αλλοτινές πατρίδες τους!!

Για το καλοκαιράκι υπάρχουν τραπέζια στο απέναντι πεζοδρόμιο μπροστά από μια όμορφη πλατεία.

Μάλιστα, η τωρινή "τριανταφυλλένια" κυρία της κουζίνας, με σθένος και περηφάνια μας διηγήθηκε συνοπτικά, μέσα σε λίγα λεπτά, την ιστορία της γιαγιάς της. Για όσους δεν έχουμε καταγωγές από τα ιστορικά εκείνα μέρη, αλλά έχουμε την περιέργεια να μάθουμε, πάντα είναι ενδιαφέρουσα μια τέτοια αφήγηση και μάλιστα από σχεδόν πρώτο χέρι!

Τώρα τι να πω για τις γεύσεις ;;;; Και οι πέντε αισθήσεις συμμετέχουν πανηγυρικά σε αυτό το μέρος!
Η ακοή αφορά, κυρίως, τα ρεμπέτικα, σμυρνέικα και ελαφρολαϊκά τραγούδια, με έντονο το στοιχείο του αποχαιρετισμού μέσα τους, που σε χαμηλή ένταση χαϊδεύουν τ΄αφτιά και συνοδεύουν αρμονικά τις συγκεκριμένες ανεπανάληπτες γεύσεις!

Δύο άτομα παραγγείλαμε τα εξής:

Στην αρχή μας έφεραν μικρή ποσότητα νόστιμης τυροσαλάτας (περιείχε και ανθότυρο) για να συνοδεύσουμε το ολόφρεσκο και ζεστό ψωμί μας (2,40)!

Ισλί Πιλάφι, ένα συμπαγές κομμάτι πιλαφιού με ρύζι, σταφίδα, κουκουνάρι, κομματάκια αρνιού και κιμά. Ό, τι και να πω θα είναι λίγο..... Προτείνω να πάτε μόνο και μόνο για αυτό το πιάτο!!! Σερβίρεται και τρώγεται ζεστό και είναι ό, τι καλύτερο έχετε ποτέ δοκιμάσει από πιλάφι στα διάφορα μέρη της Αθήνας!! Θα το πληρώσετε λίγο παραπάνω, αλλά αξίζει τον κόπο... ΕΥΡΩ 8,50!

Γύρο της Τριανταφυλλιάς, ολόφρεσκα κομμάτια χοιρινού κρέατος, ως είθισται, με ντομάτα, πιπερίτσες πράσινες και μικρά κομματάκια τυριού φέτας πάνω σε μια στρογγυλή πίτα. Όπως μας εξήγησε η Τριανταφυλλιά, αυτός είναι ο παραδοσιακός τρόπος ετοιμασίας του γύρου και, μάλιστα, έτσι πωλούνταν από τους πρόσφυγες στις διάφορες γειτονιές της χώρας μας όταν πρωτοήρθαν στην Ελλάδα, μετά την Καταστροφή! Και εδώ μιλάμε για ένα τέλειο πιάτο... ΕΥΡΩ 6,00

Τυρόπιτα χωριάτικη, με χονδρό χειροποίητο φύλλο, ένα τριγωνικό μεγάλο κομμάτι που εκτός από τυρί είχε λίγη ντομάτα και πιπεριά. Ήταν πιάτο ημέρας και, φυσικά, πεντανόστιμο, αν και κομμάτι τσουχτερό!! ΕΥΡΩ 7,00!

Πασά Κιοφτέ (κεφτές με σάλτσα) με παστουρμά και τυριά, παραδοσιακή συνταγή από το Πέραν, πρόκειται για τέσσερα λαχταριστά κεφτεδομπιφτεκάκια πάνω σε φύλλο μαρουλιού συνοδεία χειροποίητου τζατζικιού τέλειας γεύσης!! ΕΥΡΩ 7,40

Δεν ήπιαμε κάτι παρά μόνο νερό κανάτας.
Στο τέλος, μας κέρασαν ένα δικό τους υπέροχο λικεράκι κανέλας σε όμορφο γιαγιαδίστικο (όλα τα σερβίτσια είναι κάπως έτσι ) ποτηράκι και δύο άπαιχτα γλυκά Καζάν Ντιπί!!

Μιλάμε για καθαρά σπιτικές γεύσεις και χορταστικές μερίδες, με φρέσκια πρώτη ύλη και γνήσια παραδοσιακή τεχνική!!

Η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε ήταν ευγενέστατη και όμορφα ντυμένη, το όλο στυλ και η συμπεριφορά της έδενε απόλυτα με το περιβάλλον.
Η απόδειξη ήρθε μέσα σε ένα όμορφο ξύλινο κουτάκι, σημσία στη λεπτομέρεια μέχρι τέλους..

Άλλα πιάτα που ξεχώρισα στον εικονογραφημένο κατάλογο: Τζιγεροσαρμάς (11,00 ), Μαντί (8,50), Καϊσι (11,00), Χιουνκιάρ Μπεγεντί (14,30 ), Σουτζούκι ψητό (7,00), Σουτζουκάκια κοκκινιστά με ελιές (8,00) και Γίγαντες με παστουρμά (6,10 ). Ο ενημερωμένος και πλούσιος κατάλογος διαθέτει και μερικά ψαρικά όπως Μύδια σαγανάκι (12,10) ή Μπακαλιάρο σκορδαλιά (8,00) ή Σουπιές κρασάτες (10,40), κ. ά.

Υπάρχουν διάφορα κρασιά σε υπερτιμημένες τιμές! Σερβίρεται και χύμα κρασί, π. χ λευκό χύμα (7,00/κιλό) ή ροζέ (8,80/κιλό). Υπάρχουν Ούζα (π. χ Πλωμαρίου τα 200ml, 6,60 ) και τσίπουρα (π. χ Τσιλιλή 200ml,6,60 ). Oι περισσότερες μπύρες είναι στα ΕΥΡΩ 3,60 περίπου.

Θεωρώ την κουζίνα της "Βουρλιωτίνας" ένα αξιοζήλευτο στέκι μικρασιατικών γεύσεων και, παρά τις κάπως τσιμπημένες τιμές, δεν θα πρέπει να χάσει κανένας, για οποιονδήποτε λόγο, το γαστρονομικό και αναμνηστικό αυτό ταξίδι!

Ζήσαμε μια αξέχαστη γαστρονομική εμπειρία ταξιδεύοντας ταυτόχρονα στον Χρόνο.....

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Μάρ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Έχω οίστρο και με διακατέχουν πάρα πολλά συναισθήματα το τελευταίο διάστημα κυρίως αρνητικά. Γι’ αυτό θα επεκταθώ αρκετά και μπερδεμένα τόσο στη Βουρλιωτίνα, όσο και σε μερικά θέματα ψυχολογίας, ιστορίας, γεωγραφίας, μαζί με λίγες αναμνήσεις. Τυχαίο δείγμα που λένε και οι δημοσκοπήσεις.

Θέλω λοιπόν να συγκεντρωθείτε στο διαβάζειν. Όσοι αδυνατούν ή έχουν πρόβλημα συγκέντρωσης, προχωράνε στην επόμενη κριτική.
Το τελευταίο διάστημα κοιμάμαι λίγο, διαβάζω πολύ. Εκτός από την εργασιακή μελέτη αφιερώνω και κάποιο χρόνο στην ακτινογραφία των κριτικών και στη σκέψη των χρηστών.

Εδώ λοιπόν φίλε χρήστη, αν έγραφα αυτά που έχω στο μυαλό μου τώρα, θα χρειαζόταν άνω της 1 ώρας μελέτη και μάλλον θα χαρακτηριζόμουνα γραφικός. Αν βέβαια την έγραφα 4-5 χρόνια πίσω -θυμούνται οι παλαιότεροι- μάλλον δεν θα είχα θέμα.
Η σχέση μου με τις χαμένες πατρίδες, τα Μικρασιατικά παράλια και την πολίτικη κουλτούρα είναι συγκινησιακή, σχέση αγάπης και πάθους. Όχι δεν έχω ακούσει ιστορίες από τους παππούδες μου, δεν έχω καν συγγενείς. Δεν πρόλαβα ούτε τον παππού Δημήτρη που πολέμησε το ’22 να μου πει ιστορίες.

Έχω επισκεφτεί πολλά και έχω διαβάσει ακόμα περισσότερα. Από τα Αλάτσατα στο Κορδελιό και από κει στη Σμύρνη, από το Αϊβαλί στα Μοσχονήσια και από εκεί Έφεσο και Πέργαμο, από τον Κιρκιτζέ στο Κουσάντασι και από κει Τσανακαλέ. Συγκινούμαι, στεναχωριέμαι, θυμώνω.

Μπαίνοντας στο μικρό και καλαίσθητο χώρο στα προσφυγικά της Καισαριανής κοντά στην Αστυνομία αλλά και στην είσοδο της Πανεπιστημιούπολης, χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα στο παρκάρισμα –παράξενο για την περιοχή- αισθάνθηκα ζεστασιά και ταυτόχρονα συγκίνηση βλέποντας μαζεμένες τόσες αναμνήσεις.

Από τις βαριές πλεκτές κουρτίνες, τα σεμεδάκια, το παλιό ράδιο, τη σερβάντα με τα βαριά σερβίτσια της γιαγιάς, τις φωτογραφίες των συγγενών, τις εφημερίδες και τα έγγραφα μιας άλλης εποχής αλλαγμένα από τον χρόνο, το Ευαγγέλιο και τις εικόνες των Αγίων. Όλες αυτές οι αναμνήσεις δένουν αρμονικά με το βαρύ φωτιστικό στην οροφή και τα κρεμαστά στον τοίχο, ένα τοίχο βαμμένο σε κλασσικό εκρού χρώμα. Θεωρώ ότι η όλη διακόσμηση έγινε με μεράκι για να κερδίσει με τη ζεστασιά και τις αναμνήσεις τον επισκέπτη-πελάτη.

Όπως και τα βαριά γυάλινα ποτήρια - αναμνησιακό σερβίτσιο παλαιάς κοπής -, τα σουπλά με μνήμες από τα Βουρλά του τότε και του τώρα, οι μυρωδιές των λουλουδιών στα ανθοδοχεία, η αποξηραμένη κανέλλα, η ζεστή στρογγυλή φρατζόλα ζυμωτό ψωμί με το τυρένιο ντιπάκι που κάθισαν στο τραπέζι μας.
Κάπου εκεί που είμαι έτοιμος να ταξιδέψω σε άλλες εποχές και άλλα μέρη, να ακούσω ιστορίες που δεν έχω ακούσει, να συγκινηθώ, να, να, να, επανέρχομαι στην τάξη απότομα.

Μουσική λαϊκή, άσχετη με το όλο concept. Βάλε Σμυρνέικα να μπω στο κλίμα!!! Εξυπηρέτηση άχρωμη, άοσμη, αγέλαστη, απλά διεκπεραιωτική. Παράπονο δεν έχω στα του σερβιρίσματος, αλλά μέχρι εκεί. Όσο ζεστάθηκα, ζεστάθηκα. Δεν συνεχίστηκε αυτή η ζεστασιά που ένοιωσα μπαίνοντας και περιγράφουν οι υπόλοιποι. Κάποια στιγμή ένοιωσα ότι ήμουν αόρατος. Κανείς δεν έδινε σημασία στην παρέα μας, αν και το μαγαζί δεν είχε πολύ κόσμο. Απούσα και η σερβιτόρα και η ιδιοκτήτρια. Και ερωτώ:
Πες ότι πρώτη φορά πηγαίνεις σε πολίτικη κουζίνα. Δεν πρέπει να σου προτείνουν τι να δοκιμάσεις;;;

Πες ότι πας γιατί μαζί με το φαγητό θέλεις να ‘’ρουφήξεις’’ αναμνήσεις, να μάθεις για την ιστορία των Βουρλών και της Σμύρνης, να μυηθείς σε κάποια από τα μυστικά των μπαχαρικών, των αρωμάτων της Ανατολής, να ξαναζήσεις την ζεστασιά των ανθρώπων της. Κάλλιστα θα πει κάποιος ότι ζητάω πολλά.

Ναι, πολλά ζητάω από μαγαζιά που πρεσβεύουν το διαφορετικό. Άλλωστε η ψυχολογία και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ψυχολογία της σχέσης ιδιοκτήτη-πελάτη, παίζει πάντα σημαντικό ρόλο. Όπως και η ψυχολογία των χρηστών του ask που παλαιότερα που τα πράγματα ήταν πιο αγνά και πιο ιδανικά διάβαζαν για να ‘’ρουφήξουν’’ γνώση και γευστικές εμπειρίες, χωρίς να τους νοιάζει η ψήφος του αναγνώστη. Και μπορώ άνετα να γράψω lessons learned. Διότι, διαβάζοντας παλαιές κριτικές απέκτησα μεγαλύτερη εμπειρία.

Think about it. Δεν τα λέω τυχαία. Τα λέω διότι αγαπημένο μου αντικείμενο η ψυχολογία. Και οι συνεδρίες σε ψυχολόγο, πλέον κοστίζουν ακριβά.
Και για να επανέλθω στο θέμα, η ψυχολογία στην Βουρλιωτίνα είχε τρομερές διακυμάνσεις ακόμα και στο φαγητό.

Η σαλάτα με τα μαυρομάτικα φασόλια, την ρόκα και το ρόδι που ραντίστηκε με μικρή ποσότητα μπαλσάμικου ήταν δροσερή, εύγευστη, φρέσκια σε καλή ποσότητα για να ανοίξει η όρεξη. Αντίθετα η φακοσαλάτα ενώ ήταν δροσερή με ψιλοκομμένα και ομοιόμορφα κατανεμημένα τα υλικά της (ντομάτα, άνηθο, μαϊντανό, κρεμμυδάκι), είχε την φέτα από πάνω λες και κάποιος πέρασε και είπε ‘’ρίξε και 3-4 κομμάτια φέτα’’!!!!
Τριμμένη και ανάμεσα στα άλλα υλικά δίνει άλλη γεύση και αίσθηση λέω εγώ.
Καβουρμάς με αυγό, τυρί και λίγο κρεμμυδάκι. Τον φοβήθηκα όταν ήρθε γιατί τον είδα φουλ στο λάδι. Έπεσα έξω. Όλα τα υλικά είχαν άτακτα μπλεχτεί μεταξύ τους μετά το ομαδικό τηγάνισμα, το λιωμένο τυρί κολλούσε χαδιάρικα στον ξεμαλλιασμένο καβουρμά, το αυγό έπαιρνε το μερίδιο που του αναλογούσε στη γεύση και όλα μαζί ικανοποιούσαν τις αισθήσεις του χαμογελαστού Δημήτρη, Γιώργου, Ελένης, Εύης. (Μετά από επίσκεψη καθένας κλείνει την πρόταση με το δικό του name).

Σουτζουκάκια κοκκινιστά με φρέσκια ντομάτα και ελιές. Θα τα έλεγα Σμυρνέϊκα. Έντονα μυρωδικά μέσα στον κιμά, κύμινο στα καλύτερα του, έδιναν ένα άριστο αποτέλεσμα. Κατά πόδας ακολουθούσε γευστικά και το ρύζι που τα συνόδευε. Ξεχάστε ότι ξέρατε μέχρι τώρα. Πραγματική γεύση Ανατολής. Η μόνη διαφορά τους με τα κλασσικά ανατολίτικα, ότι ήταν πολύ πιο μεγάλα.

Πασά κιοφτέ και κεμπάπ. Εδώ επιβεβαιώνεις κυρία Τριανταφυλλιά ότι το έχεις το θέμα του κιμά. Άψογη εκτέλεση, σωστή χρήση των μυρωδικών, των τυριών, καθόλου υπερβολές στο μαγείρεμα, extra tip ο παστουρμάς στον πασά κιοφτέ, συνοδεία τζατζίκι χειροποίητο, εύγε!!!!
Εύγε και στον ‘’γύρο της Τριανταφυλλιάς’’ που δεν έχει σχέση με ότι γνωρίζει ο τρώγων. Πίτα αφράτη για βάση, με κομμάτια χοιρινού, ψιλοκομμένη ντομάτα πιπεριές, μαϊντανό και τριμμένη φέτα από πάνω. Πολύ καλή εμφάνιση και εκτέλεση.
Και εδώ έχουμε την εναλλαγή συναισθημάτων. Μαντί και χιουνκιάρ μπεγιεντί.

Ναυαρχίδες της Ανατολικής κουζίνας μαζί με τα κεφτεδοειδή που ανέφερα παραπάνω. Με αυτά θέλω να ανέβω επίπεδο και να το καταλάβω. Θέλω έκρηξη συναισθημάτων, ενεργοποίηση όλων των αισθήσεων. Δεν τα ένοιωσα. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν κακά αλλά δεν με ‘’εκτόξευσαν’’.
Όχι τόσο το μαντί που ήταν γευστικό, ωραίο το ζυμαρικό και ο κιμάς με το πλιγούρι μέσα, αλλά σκεπασμένο με αραιή και άνευρη σάλτσα από γιαούρτι και σκόρδο. Καθόλου κάψιμο, καθόλου αίσθηση του σκόρδου.

Το χιουνκιάρ ήταν μετρίως μέτριο και εξηγούμαι. Ο πουρές με καλή κρεμώδη υφή αλλά καπνιστό άρωμα μελιτζάνας δεν κατάλαβα. Σωστή η αίσθηση του κοκκινιστού μοσχαριού αλλά μικρή ποσότητα, έντονη η γεύση της κανέλλας και κρέας με πολλούς χόνδρους και αρκετά σκληρό.
Τελειώνω με τα φαγητά της Βουρλιωτίνας, προσθέτοντας κάποια περιφερειακά πιάτα.
Μπουρεκάκια μελιτζάνας πολύ καλά. Αν και εμφανησιακά δεν καλύπτουν τον οφθαλμό, γευστικά σκίζουν. Σωστή αναλογία μελιτζάνας – τυριού, crispy περίβλημα, σίγουρα αξίζουν και με το παραπάνω.

Ντολμαδάκια μαμαδίσια, μυρωδάτα, χεράτα και όχι με ντολμαδοπαρασκευαστή, με συνοδεία γιαουρτιού και με έξτρα λεμόνι για να απογειώσει το ρυζάκι.
Λαχανοντολμάδες γευστικό το αποτέλεσμα, πολύ καλή η αναλογία του κιμά μέσα στο ωραία τυλιγμένο λάχανο, αν και θα τους προτιμούσα όπως τους κάνει η μάνα μου με πιο παχύρευστη τη σάλτσα, διαθέσιμη για βούτες.
Ήπιαμε πολύ καλό κρασί κόκκινο, αρκετό και χωρίς δυσάρεστα αποτελέσματα.
Ενθουσιάστηκα με το πολύ ωραίο κέρασμα στο finish της βραδιάς. Κανελάδα θα το πω εγώ. Λικέρ κανέλας εκπληκτικό σε γεύση σε - το ξανατονίζω - εκπληκτικά κολονάτα ποτήρια λικέρ, της γιαγιάς.

Μόνο; Όχι βέβαια. Η Μικρασιάτικη φιλοξενία είχε και χειροποίητο καζάν ντιπί. Πολύ καλή κρέμα σε όλα της. Από το κάψιμο από πάνω μέχρι την αναλογία ροδόνερου στο εσωτερικό. Και όλα αυτά ήρθαν σε πολύ ωραίο δίσκο από τα ‘’παλιά’’.
Η αλήθεια είναι ότι έφαγα πολλά και έφυγα σκασμένος από το φαγητό. Ήθελα όμως να δοκιμάσω συνταγές, από αυθεντικό απόγονο των ‘’χαμένων πατρίδων’’ και όχι από γιαλαντζί chefηδες. Ικανοποιήθηκα αρκετά, πλήρωσα αρκετά, αλλά θεωρώ ότι με ένα ποσό 20-25 euro καλύπτεσαι και με το παραπάνω.

Σίγουρα μπορεί να ‘’ρίξει’’ τις τιμές, γιατί αναπόφευκτα κάνεις τη σύγκριση με αντίστοιχους χώρους στη Σμύρνη, στο Αιβαλί, ακόμα και στα Αλάτσατα που θεωρούνται από τους απέναντι η ‘’Μύκονος της Τουρκίας’’. Και εκεί φυσικά απογοητεύεσαι με τις τιμές όλων ή σχεδόν όλων των Αθηναϊκών εστιατορίων, που μπροστά από την λέξη κουζίνα βάζουν επιθετικό προσδιορισμό: Μεσογειακή, Μεξικάνικη, Πολίτικη, Μοριακή κλπ.

Επισκεφτείτε την Βουρλιωτίνα και έχετε απαιτήσεις. Έχετε πολλά να μάθετε και αν είστε ευαίσθητοι θα συγκινηθείτε.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Ιαν
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Γραφικό μαγαζάκι μικρό ζεστό με άρωμα ανατολης και έντονη νοσταλγία για την Πόλη. Πολυ καθαρός χώρος εξαιρετικό σέρβις και ενδιαφέρον από την ιδιοκτήτρια. Ανταποκρίνεται σε αυτούς που αρέσκονται στις έντονες γεύσεις και στα πικάντικα πιάτα.

Κάποια ορεκτικά που δοκίμασα ήταν εξαιρετικά όπως τα γιαλατζι ντολμαδακια. Κάποια άλλα όπως μανιτάρια και ψητά λαχανικά είχαν περιθώριο βελτίωσης καθότι πολλοί εστιάτορες έχουν την λανθασμένη άποψη πως όσο περισσότερο αλατοπίπερο βάλεις τόσο πιο νόστιμο θα γίνει.

Επίσης θεωρώ πως όταν τα ορεκτικά πλησιάζουν την τιμή ενός κυρίως τότε θα πρέπει και η ποσότητα να είναι σαν μερίδα και όχι δείγμα.

Παρόλα αυτά θεωρώ πως η ιδιοκτήτρια δίνει την εντύπωση πως επιθυμεί την καλοπροαίρετη κριτική ώστε να μας ευχαριστήσει μεταγενέστερα.

Χρήσιμη;
0
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Νοε
01
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Επίσκεψη 28/10/2014, 7 άτομα

Για κάποιο λόγο αποφασίστηκε να πάμε για φαγητό στην Καισαριανή. Καθώς δεν είχα πάει και ποτέ (νομίζω) σε κάποιο εστιατόριο της περιοχής θεώρησα ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να δω και κάτι από εκεί μεριά.

Καπνίζαμε και μας έβαλαν να καθίσουμε στο χώρο υποδοχής μάλλον επειδή στον κυρίως χώρο υπήρχαν οικογένειες και παιδιά. Αυτό βέβαια είναι δική μου υπόθεση, που αν ισχύει μπράβο για τη σκέψη.

Ο χώρος είναι πως να το πω, σαν ένα μικρό, ζεστό μαγειρείο, απλός, με παλιές φωτογραφίες στους τοίχους και με εξαιρετική επιλογή στη μουσική που ακούγεται με καθόλου ενοχλητική ένταση από τα ηχεία. Σίγουρα δεν τρελάθηκα από το χώρο, απλά δε μπορώ ακριβώς να εξηγήσω και το γιατί. Στον κυρίως χώρο στον οποίο και μπήκαμε πριν αποφασιστεί πως θα καθίσουμε έξω, επικρατούσε μια περίεργη ησυχία. Αλλά εντάξει, έτσι είναι οι οικογενειακές ταβέρνες, απλά μάλλον είχα καιρό να επισκεφτώ μια τέτοια και να κάτσω.

Η εξυπηρέτηση ήταν φυσιολογική, χωρίς κάτι το εξαιρετικό ή αρνητικό. Ένας νεαρός μας έφερνε τα πιάτα και έπαιρνε τα άδεια κάθε φορά που αυτό χρειαζόταν. Μια χαρά. Την παραγγελία μας πήρε μια πολύ ευχάριστη κυρία.

Παραγγείλαμε,

1. Χωριάτικη

Κλασική χωριάτικη, δροσερή, καλή μερίδα. Απλά καλή.

2. Τυροκαυτερή

"Μόλις την έφτιαξα, είναι λίγο καυτερή" μας είπε ο νεαρός που μας την έφερε. Οπότε, χειροποίητη και πάρα πολύ καλή, τόσο σε υφή όσο και σε γεύση και όντως καυτερή όσο έπρεπε για τα γούστα μου τουλάχιστον.

3. Πατάτες τηγανητές (x2)

Μεγάλες μερίδες, κομμένες στο χέρι, πολύ καλές.

4. Μπουρεκάκια με τυριά και αλλαντικά

Κλασικά μπουρεκάκια, μόνο που το εξωτερικό τους ήταν σα ζύμη από πίτα. Πολύ ωραία.

5. Σαγανάκι

Πολύ καλό. Κλασικό.

6. Γίγαντες με παστουρμά

Έρχονται μέσα σε μια μικρή "γάστρα" (αν πρέπει να χαρακτηρίσω το σκεύος κάπως έτσι θα το έλεγα). Αν και μου αρέσουν οι γίγαντες, δε μου αρέσει ο παστουρμάς οπότε δεν έφαγα. Αλλά επειδή ρώτησα αυτούς που έφαγαν, ήταν πολύ ωραίο σαν πιάτο.

7. Κόκκορα κρασάτο (ένα μπούτι, ένα στήθος)

Πολύ ωραίος ο κόκκορας. Στην αρχή πήραμε ένα μπούτι το οποίο ήρθε σε μια μεγάλη πιατέλα με χοντρό μακαρόνι (τύπου παστίτσιο) με πολύ νόστιμη κόκκινη σάλτσα. Στη συνέχεια πήραμε και μια μερίδα στήθος η οποία και αυτή ήταν εξίσου ωραία.

Η μόνη παρατήρηση μου εδώ θα ήταν το τυρί με το οποίο συνοδεύεται ο κόκκορας το οποίο ήταν κάτι σαν ένταμ. Θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερα αν ήταν κάτι άλλο, πιο "παραδοσιακό".

8. Μοσχαρίσιο λουκάνικο

Δοκίμασα λίγο και ήταν πάρα πολύ καλό. Συνοδεύεται με πατάτες τηγανητές.

9. Πανσετάκια

"Μας έχουν μείνει μόνο 3" μας είπαν, οπότε μας έφεραν ένα πιάτο με 3 πανσετάκια. Δε δοκίμασα αλλά δεν άκουσα και τα καλύτερα λόγια.

10. Κεφτεδάκια

Ένα πιάτο με 5 κεφτέδες σε μέγεθος μικρού μπιφτεκιού. Αφράτοι και νόστιμοι.

Ήπιαμε μπύρες (δε θυμάμαι πόσες) και κόκκινο κρασί (δε θυμάμαι πόσο). Το κόκκινο κρασί ήταν πολύ καλό, ρωτήσαμε τι είναι αλλά δε μάθαμε ποτέ.

Στο τέλος μας κέρασαν καζαν ντιπί και λικέρ τριαντάφυλλο. Δεν ξέρω αν το καζάν ντιπί ήταν πετυχημένο ή όχι καθώς δε θα έλεγα ότι είναι και πολύ του γούστου μου, στη γεύση πάντως δε φαινόταν να έχει κάτι το κακό. Το λικέρ ήταν κρύο και πολύ καλό.

Πληρώσαμε 97,90

Αξιότιμη προσπάθεια και αξιότιμο φαγητό, θα το πρότεινα μεν αλλά πιστεύω ότι χρειάζεται να γίνει δουλειά ώστε να ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό, ο οποίος ως γνωστόν, είναι πολύ μεγάλος.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Ιαν
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

Για να ονομάζεις το εστιατόριό σου και να βάζεις μπροστά τη λέξη μικρασιάτικο πρέπει να μπορείς και να το υποστηρίζεις με γεύσεις αντάξιες της φήμης και της ιστορίας της μικρασιάτικης κουζίνας. Δυστυχώς δεν θα έλεγα ότι ανταποκρίθηκε στο βαρύ αυτό όνομα, κατά την επίσκεψή μας η κουζίνα της Βουρλιωτίνας.

Πήραμε σαλάτα ανάμικτη αδιάφορη, μανιτάρια με παστουρμά και τυρί με παστουρμά κακής ποιότητας λύσσα στο αλάτι, μαστέλο που είχε καταφέρει να το κάψει με αποτέλεσμα να πικρίζει, αρνάκι με αποξηραμένα βερύκοκα και κόκκινη σάλτσα, ελάχιστο σε ποσότητα το κρέας που περιείχε και γευστικά άνοστο, λαχανοντολμάδες το μόνο πιάτο που ήταν καλό, ιτς πιλάφι με αρνί και κιμά άνοστο και αυτό, 2,5 κιλά ροζέ κρασί, κέρασαν λικέρ και γλυκό πιο νόστιμο από το φαγητό τους και πληρώσαμε 4 άτομα 68 ευρώ.

Εύκολο παρκάρισμα, καλή εξυπηρέτηση, όμως δεν πιστεύω να ξαναπάω.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Φεβ
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Πριν 15 χρόνια, πήρα την απόφαση να φύγω από την Ελλάδα και να ζήσω μόνιμα στο εξωτερικό. Εδώ και μερικές ημέρες, έχω τη χαρά να βρίσκομαι στην πατρίδα μου, που τόσο πολύ μου έλειψε, γι' αυτό και προσπάθησα μέσα σε ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα να μαζέψω, όσο περισσότερο άρωμα Ελλάδας μπορώ, για να πάρω μαζί μου, φεύγοντας.

Δυστυχώς, δεν θα μπορέσω να χωρέσω στη βαλίτσα μου το εστιατόριο της Βουρλιωτίνας και να το διακτινίσω στο εξωτερικό, για να δουν και οι ξένοι, τις ομορφιές της μικρασιάτικης κουζίνας. Γιατί αυτή την ομορφιά, αυτή την ιδιαίτερη ομορφιά που πηγάζει από την μικρασιατική παράδοση, πρέπει να την διαδώσουμε σε όλο τον κόσμο. Αυτό που θα κάνω όμως, είναι μόλις επιστρέψω στην Εσπερία, να μιλήσω για την κουζίνα της Τριανταφυλλιάς, να μιλήσω για τη Βουρλιωτίνα η οποία ξεχειλίζει από μεράκι, αγάπη και ζεστασιά.

Λοιπόν, θα ξεκινήσω λέγοντας ότι πήγαμε μια παρέα 5 ατόμων, εκ των οποίων οι 3 ήταν Αυστριακοί. Οι άνθρωποι απλά ξετρελάθηκαν, το ίδιο κι εγώ βέβαια.

Πήραμε σαλάτα ταμπουλέ, η καλύτερη ταμπουλέ που έχω δοκιμάσει, πήραμε μπουρεκάκια μελιτζάνας εξαιρετικά, πίτα Καισαρείας με αυθεντικό παστουρμα- μιλάμε για ποίημα, χιουνκιάρ μπεγεντί απίθανο (προσοχή, η μερίδα αυτή είναι για 2 άτομα), δοκίμασα ένα απίστευτο χειροποίητο κεμπάπ, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με τα "λάστιχα" που σερβίρουν άλλα καταστήματα, δοκίμασα επίσης το καΐσι το οποίο αποτελείται από αρνάκι και βερύκοκα. Το καΐσι με εξέπληξε ευχαριστα, διότι δεν επιλέγω πιάτα με φρούτα μαγειρεμένα συνήθως, είμαι λίγο περίεργη με αυτές τις γεύσεις, ΟΜΩΣ, αποδείχθηκε ότι αν ο μάγειρας είναι μάστορας και ξέρει να χρησιμοποιήσει υλικά και δοσολογίες, κάνει θαύματα. Και όντως, η Τριανταφυλλιά, ο μάστορας της μικρασιατικής γαστριμαργίας, είναι πρώτη στο είδος της και το απέδειξε. Από το τραπέζι, δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν, τι άλλο, τα σμυρνέικα σουτζουκάκια τα οποία με συγκίνησαν γιατί ήταν ολόιδια με της γιαγιάς μου.

Στο τέλος, ήρθε και το κέρασμα, καζάν ντιμπί και λικέρ από εσπεριδοειδή με κανέλα. Όνειρεμένα!

Μείναμε απίστευτα ευχαριστημένοι λοιπόν από την ποιότητα του φαγητού- εδώ να πω, πως έμαθα ότι μαγειρεύουν με αγουρέλαιο δική τους παραγωγής, και παρήγγειλα μάλιστα να μου στείλουν στο εξωτερικό το ελαιόλαδό τους, καθότι εγώ δεν μπορώ να το μεταφέρω, τόσο ευχαριστημένη έμεινα, για να καταλάβετε. Η ζύμη σε μπουρέκια και πίτες είναι όλα χειροποίητα, στην πίτα Καισαρείας, το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι. Και μπράβο για το κουράγιο και την υπομονή της Βουρλιωτίνας γιατί θα μπορούσε εύκολα να στραφεί σε ετοιματζίδικες πρώτες ύλες, όπως κάνουν τα περισσότερα μαγαζιά.

Τα γράφω όλα αυτά, για να καταλάβει ο κόσμος, πως η ποιότητα πρέπει να πληρώνεται. Μην έχετε απαίτηση να φάτε καλά και φτηνά, αν είναι κάπου φτηνά, θα πρέπει να προβληματιστείτε γι' αυτό που βάζετε στον οργανισμό σας.

Για εμάς, τέτοια φαγητά θα πρέπει να τα κοστολογήσουν ακριβότερα, άλλο αν δεν μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει λόγω της οικονομικής ανέχειας που μαστίζει τη χώρα μας. Θεωρούμε πως ένα τέτοιο κατάστημα παίζει σε λάθος γήπεδο, αν ήταν στο εξωτερικό, κα Τριανταφυλλιά μόνο διθυράμβους θα ακούγατε και ποτέ κακεντρεχή σχόλια από άτομα που δεν έχουν ιδέα από γαστρονομία.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Μάρ
02
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Λοιπόν, να γράψω κι εγώ τα δικά μου, πρώτη φορά στο ask4food και θα ξεκινήσω με τη Βουρλιωτινα!

Διάβασα την τελευταία κριτική και ειλικρινά έμεινα...
Πήγα χθες στη Βουρλιωτινα για 3η φορά και έχω σκοπό να ξαναπάω φυσικά. Έμεινα με τις καλύτερες των εντυπώσεων όσες φορές κι αν πήγα, μάλιστα συνεννοήθηκα και με την ιδιοκτήτρια, την κα Τριανταφυλλιά, χθες, για να οργανώνω τα επαγγελματικά μου meetings εκεί!

Την πρώτη φορά με πήγε ένας φίλος, την δέυτερη φορά πήγα με την παρέα μου και χθες με τους συνεργάτες μου.

Είμαι κι εγώ απόγονος Μικρασιατών και ειμαι ειδήμων της συγκεκριμένης κουζίνας. Επάξια λοιπόν το συγκεκριμένο εστιατόριο κατατάσσεται στις γκουρμέ κουζίνες και επάξια οι σεφ την εχουν κατατάξει στα καλυτερα της Αθήνας!

Από σαλάτες έχω φάει:
- την ανάμεικτη, πολύ σούπερ, λάχανο, καρότο, μαρούλι, ρόκα με σως γιαουρτιού και ρόδι,
- την λολα ρόκα σπανάκι με κομμάτια τυριού μαστέλο
- και φυσικά την περιβόητη ταμπουλε, η οποία ειναι η καλύτερη ταμπουλε που εχω φάει ποτέ.

Από ορεκτικά εχω δοκιμάσει
- κάβουρμα με αυγά και τυρί (τα σπάει)
- πίτα Καισαρειας, ΘΕΙΚΗ, με παστουρμά
- μπουρέκια μελιτζάνας με φέτα (να τα δοκιμάσετε)
- ντολμαδάκια γιαλαντζί χειροποίητα, πολυ σούπερ
- μανιτάρια πόρτο μπελο με παστουρμά, εξαιρετική ποιότητα
- Πασσά κιοφτέ, θεσπέσια γεύση
- τυροπιτάκια και συναφή με φύλλο ειναι όλα υπέροχα καθότι το φύλλο ειναι χειροποίητο, το ανοίγει η ιδια η κα Τριανταφυλλια

Από κυρίως πιάτα εχω φάει:
- το χιουνκιαρ μπεγεντι με τον απίθανο μελιτζανοπουρέ και το κοκκινιστό το μαμά δίσκο
- καΐσι, αρνί κοκκινιστό με αποξηραμένα βερύκοκα, σκέτο μέλι
- σουτζουκάκια με ρυζάκι, νιώθεις το φρεσκοτριμμένο κύμινο
- ίσλί πιλάφι, συναρπαστικό, αλλα ειναι μόνο για τους λάτρεις του αρνιού. Εγω το τρώω γι αυτο και το διάλεξα.
- μαντί, ειναι σαν τορτελίνια με φύλλο που ανοίγει η μαγείρισσα, γεμιστό με κιμά και πλιγούρι και σως απο γιαούρτι και σκόρδο με σουμακ. Ενα ιδιάιτερο πιάτο, σε άλλους αρέσει σε άλλους οχι, εγω το παραγγέλνω στο τελος πάντα για να μου στρώσει το στομάχι

Στο τέλος μας κερνάνε καζάν ντιπι ή μπακλαβά και λικέρ κανέλα και εσπεριδοειδή όλα χειροποίητα.

Προσοχή όσοι πάτε, στις παραγγελίες, οι μερίδες ειναι τεράστιες, κάθε φορά την πατάω απο λαιμαργία να τα φάω όλα και φεύγω με πακέτο για το σπίτι!!!

Τώρα εχω βάλει στο μάτι το κάσουλε....

Πεντακάθαρο μαγαζί, φιλόξενοι και κοινωνικοί οι ιδιοκτήτες, εξυπηρέτηση άμεση και γρήγορη και οι τιμές ειναι παρά πολυ χαμηλές σε σχέση με την ποιότητα που προσφέρουν.
Κοστολογώ το κάθε άτομο 15 ευρώ περίπου μαζί με τα ποτά και τρως ποιοτικό και πολυυυυυ φαγητό.